VTB BANK (PJSC) ν. ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΙΑ ΛΙΜΙΤΕΔ, Αρ. Αγωγής: 359/2020, 21/1/2021

(7)ημερών από την ημερομηνία επίδοσης προς αυτούς του εν λόγω διατάγματος ή όπως άλλως ήθελε διατάξει το Δικαστήριο, αποκαλύψουν ενόρκως και παραδώσουν στην Αιτήτρια και στο Δικαστήριο με την κατάρτιση σχετικής Ένορκης Δήλωσης στην οποία να επισυνάπτονται αντίγραφα όλων των σχετικών εγγράφων και/ή στοιχείων και/ή πληροφοριών που έχουν στον έλεγχο και/ή στην κατοχή τους παραδίδοντας την εν λόγω Ένορκη Δήλωση στον Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας και αντίγραφο αυτής στους δικηγόρους της Αιτήτριας εντός της ανωτέρω καθορισθείσας από το Δικαστήριο προθεσμίας σχετικά με τα πιο κάτω: (

1. i)οποιεσδήποτε πληροφορίες για τραπεζικούς λογαριασμούς που ανήκουν άμεσα ή έμμεσα μέσω οποιουδήποτε νομικού ή φυσικού προσώπου στην XXXXX Polchenko και στον XXXXX Polchenko και να δηλώσουν τους αριθμούς των λογαριασμών αυτών και πληροφορίες που αν δείχνουν τους διαχειριστές (signatories) των εν λόγω τραπεζικών λογαριασμών, (
2. ii)το ιστορικό κίνησης συναλλαγών συμπεριλαμβανομένων όλων των καταθέσεων και/ή αναλήψεων και/ή μεταφορών και/ή οποιαδήποτε άλλη κίνηση για την περίοδο από τις 19/06/2014 μέχρι την ημερομηνία έκδοσης του Διατάγματος αναφορικά με τους λογαριασμούς που διατηρούν ο XXXXX Polchenko, η XXXXX Polchenko στην Καθ' ης η Αίτηση. Β. Διάταγμα και/ή άδεια του Δικαστηρίου το οποίο να επιτρέπει στην Αιτήτρια να χρησιμοποιήσει τις πληροφορίες που θα λάβει κατόπιν της συμμόρφωσης της Εναγόμενης/Καθ' ης η Αίτηση με το Διάταγμα Αποκάλυψης με σκοπό να υποστηρίξει και/ή στοιχειοθετήσει και/ή προωθήσει αγωγή και/ή οποιαδήποτε άλλη δικαστική διαδικασία εναντίον της XXXXX Polchenko και/ή του XXXXX Polchenko στην Κύπρο και/ή στο εξωτερικό, συμπεριλαμβανομένης και οποιασδήποτε διαδικασίας η οποία αποσκοπεί στην ακύρωση οποιασδήποτε μεταβίβασης περιουσιακών στοιχείων, που έγινε, άμεσα ή έμμεσα, από τον κ. XXXXX Polchenko προς την XXXXX Polchenko και/ή αγωγής βασιζόμενη σε απάτη και/ή συνομωσία που διαπράχθηκε από τους XXXXX Polchenko και την Irina Polchenko και/ή οποιωνδήποτε άλλων τρίτων προσώπων προς εξαπάτηση της Αιτήτριας και/ή οποιασδήποτε διαδικασίας ήθελε καταχωρήσει η Αιτήτρια στο πλαίσιο εκτέλεσης της Ρωσικής Απόφασης ημερομηνίας 08/11/2017 που εκδόθηκε υπέρ της Αιτήτριας στο πλαίσιο της διαδικασίας με αριθμό2 3255/2 που έλαβε χώρα ενώπιον του Δικαστηρίου της περιοχής Λένινσκιι του Βλαντιβοστόκ της περιφέρειας Πριμόρσκιι έπειτα από την αναγνώριση της και εγγραφής της στην Κύπρο. Γ. Οποιοδήποτε άλλο διάταγμα και/ή θεραπεία ήθελε κρίνει ορθό και δίκαιο το Σεβαστό Δικαστήριο υπό τις περιστάσεις. Δ. Έξοδα πλέον Φ.Π.Α.» Την υπό συζήτηση αίτηση υποστηρίζουν δύο ένορκες δηλώσεις της Ελένης Διονυσίου, δικηγόρου στον δικηγορικό οίκο που εκπροσωπεί την ενάγουσα-αιτήτρια. Η πρώτη, ημερομηνίας 11.02.2020, συνοδεύει την ως άνω αίτηση, ενώ η δεύτερη, συμπληρωματική ως τιτλοφορείται, καταχωρίστηκε στις 09.07.2020, έχοντας εξασφαλιστεί προς τούτο σχετική άδεια του Δικαστηρίου. Η ως άνω ομνύουσα εξηγώντας τους λόγους για τους οποίους προβαίνει η ίδια στις σχετικές ένορκες δηλώσεις για λογαριασμό των αιτητών, αναδιπλώνει ουσιαστικά την εκδοχή των τελευταίων, θέτοντας παράλληλα υπόψη του Δικαστηρίου διάφορα έγγραφα και στοιχεία. Εξηγεί, ανάμεσα σε άλλα, ότι η αιτήτρια τράπεζα παρείχε πιστωτικές διευκολύνσεις στη Ρωσική εταιρεία LLC Torgoviy Dom Tranzit DV, τελικός δικαιούχος της οποίας ήταν ο XXXXX Polchenko, ο οποίος είχε παράλληλα εγγυηθεί τις ως άνω πιστωτικές υποχρεώσεις της εν λόγω εταιρείας με προσωπική εγγύηση. Ενόψει του γεγονότος ότι η ως άνω εταιρεία δεν εκπλήρωσε υποχρεώσεις της προς την ενάγουσα, οι οποίες απέρρεαν από τις ως άνω πιστωτικές διευκολύνσεων τις οποίες έλαβε από την τελευταία, προωθήθηκαν δικαστικές διαδικασίες στη Ρωσία εναντίον και των δύο, με αποτέλεσμα στις 08.11.2017, να εκδοθεί, μεταξύ άλλων και σε βάρος τους, σχετική δικαστική απόφαση από Ρωσικό Δικαστήριο για το ποσό των USD 4.359.947,02 πλέον RUB 60.000. Μέχρι σήμερα, παρά το γεγονός ότι ως αποτέλεσμα διαφόρων μέτρων εκτέλεσης της ως άνω Ρωσικής απόφασης τα οποία έλαβαν χώρα στη Ρωσία, έγινε κατορθωτό να ανακτηθεί ένα μικρό μέρος του ως άνω εξ΄ αποφάσεως χρέους, παραμένει πληρωτέο ένα ποσό της τάξης των USD 3.000.000 περίπου. Ο XXXXX Polchenko, υποδεικνύει η ομνύουσα, ακόμα και πριν την έκδοση της ως άνω Ρωσικής απόφασης και καθ' ον χρόνο οι ρωσικές διαδικασίες εκκρεμούσαν, φρόντισε να αποξενώσει περιουσιακά στοιχεία που κατείχε μέσω δωρεών ή πωλήσεων σε πολύ χαμηλότερη αξία από την πραγματική αγοραία αξία τους, σε μια προσπάθεια εξαπάτησης των αιτητών. Σημειώνοντας πως ενόψει του γεγονότος ότι αντιμετώπιζε διάφορες ποινικές διαδικασίες σε σχέση με οικονομικά εγκλήματα και εξαπάτηση πιστωτών, διέφυγε από τη Ρωσία, διαμένοντας πλέον στη Λεμεσό μαζί με τη γυναίκα του XXXXX Polchenko, υποδεικνύει πως έχοντας συμπεριληφθεί στη λίστα καταζητούμενων της Interpol (Red Νotice Wanted List), περί τον Ιούλιο ή τον Αύγουστο του 2019 συνελήφθηκε από τις Κυπριακές Αρχές, πλην όμως δεν υπάρχουν επίσημες πληροφορίες σχετικά με τη διαδικασία απέλασης του στην Ρωσία. Αναφερόμενη στην Αίτηση με αριθμό 14/2019, η οποία καταχωρήθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού από την πλευρά της ενάγουσας στην παρούσα διαδικασία σε βάρος των XXXXX και XXXXX Polchenko, με σκοπό την υποβοήθηση της διαδικασίας εγγραφής της ως άνω Ρωσικής απόφασης στην Κύπρο, εξηγεί ότι στο πλαίσιο της εν λόγω αίτησης διαφάνηκε ότι η XXXXX Polchenko, σύζυγος του XXXXX Polchenko, κατέχει στη Λεμεσό ακίνητη περιουσία μεγάλης χρηματικής αξίας, πέριξ των €600.000. Προβλήθηκε μάλιστα από την πλευρά της πως για την αγορά του εν λόγω ακινήτου πλήρωσε η ίδια και όχι ο σύζυγός της, παρουσιάζοντας προς τούτο σχετικά έγγραφα. Αποτελεί θέση της ομνύουσας, παραπέμποντας σε σχετικές έρευνες που οι αιτητές έχουν διεξάγει, ότι η ως άνω XXXXX Polchenko δεν θα μπορούσε να συσσωρεύσει τόσο μεγάλο χρηματικό ποσό από τα προσωπικά της εισοδήματα για να μπορέσει να αγοράσει το ως άνω ακίνητο. Υποστηρίζοντας ότι η εν λόγω συναλλαγή εμπίπτει στη σειρά συναλλαγών στις οποίες είχε προχωρήσει ο XXXXX Polchenko για να αποξενώσει προσωπική του περιουσία, ακίνητη ή κινητή, με σκοπό την καταδολίευση των πιστωτών του και για την αποφυγή πληρωμής των υποχρεώσεων του προς τους αιτητές, οι τελευταίοι προχώρησαν στην προώθηση της υπό εξέταση αίτησης, σε μια προσπάθεια να λάβουν πληροφόρηση αναφορικά με την πορεία των χρηματικών κεφαλαίων που χρησιμοποιήθηκαν για την αγορά του ως άνω ακινήτου, οι οποίες θα τους επιτρέψουν να στοιχειοθετήσουν την απαίτησή τους έναντι του ζεύγους Polchenko, καλύπτοντας έτσι ένα κομμάτι του «πάζλ» το οποίο είναι απαραίτητο για να προχωρήσουν στην καταχώρηση αγωγής για δόλο και/ή απάτη εναντίον των ως άνω δύο προσώπων ή και οποιωνδήποτε τρίτων προσώπων, φυσικών ή νομικών, που θα ήθελε διαφανεί ότι εμπλέκονται στον ως άνω σχεδιασμό. Το ως άνω διάβημα προκάλεσε την αντίδραση της εναγόμενης-καθ' ης η αίτηση τράπεζας. Η τελευταία προχώρησε στην καταχώριση σχετικής Ειδοποίησης Πρόθεσης Ένστασης, προβάλλοντας ικανό αριθμό λόγων ένστασης. Για σκοπούς πληρότητας μεταφέρονται αυτούσιοι στην παρούσα. Ειδικότερα, προτάσσεται πως: «1. Η παρούσα Αίτηση προσκρούει στις αρχές της κατάχρησης των δικαστικών διαδικασιών και/ή των αρχών του δεδικασμένου, καθώς η Αιτήτρια έχει ήδη επιδιώξει την αποκάλυψη πληροφοριών σχετικά με τους XXXXX Polchenko και XXXXX Polchenko μέσω της Αλλοδαπής Αίτησης υπ' αριθμόν 14/2019 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού από τους ίδιους τους XXXXX Polchenko και XXXXX Polchenko. 2. Δεν πληρούνται σωρευτικά οι προϋποθέσεις έκδοσης των διαταγμάτων τύπου Norwich Pharmacal, καθώς, μεταξύ άλλων, οι αιτούμενες πληροφορίες θα μπορούσαν και/ή μπορούν να ληφθούν μέσω άλλου διαθέσιμου τρόπου. Μέσω της παρούσας Αίτησης επιδιώκεται η αποκάλυψη πληροφοριών σχετικά με τους XXXXX Polchenko και XXXXX Polchenko, οι οποίοι είναι διάδικοι στην Αλλοδαπή Αίτηση υπ' αριθμόν 14/2019 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού και ως εκ τούτου είναι πρακτικά και/ή δικονομικά και/ή νομικά επιθυμητό και/ή ορθό όπως οι πληροφορίες που σχετίζονται με τους XXXXX και XXXXX Polchenko αποκαλυφθούν από τους ίδιους τους XXXXX Pochenko και XXXXX Polchenko στο πλαίσιο της Αλλοδαπής Αίτησης υπ' αριθμόν 14/2019. 3. Δεν πληρούνται σωρευτικά οι προϋποθέσεις του Άρθρου 32 του Νόμου 14/60. 4. Η παρούσα Αίτηση, η Αγωγή XXXXX/2020, αλλά και η Αίτηση για εγγραφή της Ρωσικής απόφασης στην Κύπρου υπογεγραμμένη την 26/04/2019, καταχωρίστηκαν και προωθήθηκαν με υπέρμετρη καθυστέρηση, καθώς, κατά την Αιτήτρια, ο XXXXX Polchenko είχε ξεκινήσει την κατ' ισχυρισμό αποξένωση των περιουσιακών του στοιχείων το 2016, ενώ η Ρωσική απόφαση είχε εκδοθεί το 2017. 5. Η Καθ' ης η Αίτηση μπορεί να φανεί υπόλογη και/ή να υπάρχει αγώγιμο δικαίωμα εναντίον της από τυχόν τρίτα πρόσωπα και/ή από τους πελάτες της εάν προχωρήσει στην αποκάλυψη των εν λόγω στοιχείων χωρίς σχετικό Διάταγμα του Δικαστηρίου, οι οποίοι πελάτες της εν πάση περιπτώσει είναι διάδικοι στην Αλλοδαπή Αίτηση υπ' αριθμόν 14/2019 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. 6. Η Καθ' ης η Αίτηση δεσμεύεται από συμβατική σχέση εμπιστοσύνης και/ή τραπεζικό απόρρητο και η παρούσα αίτηση δεν εμπίπτει μέσα σε οποιαδήποτε από τις εξαιρέσεις του άρθρου 29

(2)του Νόμου 66

(1)/97 (Περί Τραπεζικών Εργασιών Νόμου). 7. Το αιτούμενο διάταγμα προκαλεί αδικία και είναι καταπιεστικό στην Καθ' ης η Αίτηση τόσο λόγω του περιεχομένου του, συμπεριλαμβανομένης της γενικότητας του, όσο και λόγω του περιορισμένου χρόνου που αναφέρεται σε αυτό, ήτοι επτά

(7)ημερών.

1. Το αιτούμενο διάταγμα υπό το στοιχείο (Α) είναι γενικό στην ολότητα του και καλύπτει ένα πολύ ευρύ φάσμα πληροφοριών και/ή λεπτομερειών των λογαριασμών που κατ' ισχυρισμό διατηρούν οι XXXXX Polchenko και XXXXX Polchenko στην Καθ' ης η Αίτηση και/ή ενδεχόμενων πληροφοριών και/ή κινήσεων των διαφόρων διατηρουμένων σε αυτήν τραπεζικών λογαριασμών, από οποιοδήποτε τρίτο πρόσωπο, καθιστώντας την συμμόρφωση της Καθ' ης η Αίτηση σχεδόν αδύνατη.
2. Το αιτούμενο διάταγμα υπό το στοιχείο (Α) αποτελεί προσπάθεια "αλίευσης μαρτυρίας" ("fishing expedition") και/ή πληροφοριών για αλλότριους σκοπούς, ιδιαίτερα λόγω του ότι επεκτείνεται και αφορά λογαριασμούς των XXXXX Polchenko και XXXXX Polchenko και επιζητούνται λεπτομέρειες και/ή πληροφορίες ούτως ώστε να εξακριβωθεί από την Αιτήτρια το ενδεχόμενο εμπλοκής τρίτων προσώπων στο ούτω καλούμενο «δόλιο σχέδιο» των XXXXX Polchenko και Igor Polchenko.
3. Η αίτηση είναι πρόωρη καθώς έχει καταχωριστεί πριν από την ολοκλήρωση των δικογράφων και πριν την ολοκλήρωση των εγγράφων προτάσεων, δηλαδή πολύ πριν την αποκρυστάλλωση των επίδικων θεμάτων.
4. Δεν υπάρχουν και δεν συντρέχουν και/ή δεν απεκαλύφθησαν εξαιρετικοί λόγοι και/ή εξαιρετικές περιστάσεις (exceptional circumstances) σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας για να δικαιολογήσουν και/ή καταστήσουν αναγκαία την παρούσα Αίτηση τόσο νωρίς στη διαδικασία και δη πριν την καταχώρηση των εγγράφων προτάσεων.
5. Το αιτούμενο διάταγμα υπό το στοιχείο (Α), όπως είναι διαμορφωμένο, είναι το ίδιο με τις αξιώσεις των εναγόντων όπως εμφαίνονται στο γενικά οπισθογραφημένο κλητήριον ένταλμα, συνεπώς τυχόν έγκριση του θα διεκπεραιώσει και θα αποφασίσει ουσιαστικώς την ουσία της Αγωγής.» Ο XXXXX Αδαμίδης, υπάλληλος της εναγόμενης τράπεζας, με την ένορκη δήλωση του που συνοδεύει και υποστηρίζει την ένσταση επαναλαμβάνει και σε κάποιο βαθμό εξειδικεύει τους προβαλλόμενους λόγους ένστασης. Απορρίπτοντας οποιουσδήποτε τυχόν ισχυρισμούς για ανάμειξη της εναγόμενης σε οποιοδήποτε ισχυριζόμενο σχέδιο αποξένωσης της κινητής και ακίνητης περιουσίας του XXXXX Polchenko με σκοπό να αποφευχθούν οι υποχρεώσεις του έναντι των πιστωτών του, υποστηρίζει ότι κατά πάντα ουσιώδη χρόνο η καθ' ης η αίτηση ενεργούσε νόμιμα και στη βάση των όρων λειτουργίας των λογαριασμών που διατηρούσαν οι πελάτης της σε αυτήν. Υποδεικνύοντας ότι ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού εκκρεμεί η αλλοδαπή αίτηση με αρ. 14/2019, που η αιτήτρια στην παρούσα καταχώρησε, αιτητικό της οποίας είναι σχεδόν επί λέξη το ίδιο με το αιτητικό υπό Α στην παρούσα αίτηση, υποστηρίζει ότι η υπό συζήτηση αίτηση δεν μπορεί παρά να θεωρηθεί ότι καταχρηστικά προωθείται, αφού ουσιαστικά η αιτήτρια αποπειράται με τρεις διαφορετικές μεθόδους (την ως άνω γενική αίτηση αρ. 14/2019, την ενδιάμεση διαδικασία που προώθησε στο πλαίσιο της εν λόγο αίτησης και την παρούσα διαδικασία), να εξασφαλίσει την ίδια θεραπεία, ήτοι την αποκάλυψη πληροφοριών σε σχέση με το ζεύγος Polchenko και τους λογαριασμούς που διατηρούν σε πιστωτικά ιδρύματα στην Κύπρο. Αποτελεί περεταίρω θέση του ότι δεν πληρούνται οι σχετικές προϋποθέσεις έκδοσης διαταγμάτων τύπου Norwich Pharmacal, ενώ δεν παραλείπει να υποδείξει ότι τα αιτούμενα διατάγματα είναι γενικά, καθιστώντας την συμμόρφωση σχεδόν αδύνατη. Επικαλούμενος παράλληλα το τραπεζικό απόρρητο, διαδηλώνει την αδυναμία της καθ' ης η αίτηση τράπεζας να προσφέρει τις πληροφορίες που επιζητούνται υποστηρίζοντας ταυτόχρονα ότι οι αιτούμενες πληροφορίες είναι δυνατό να ληφθούν με άλλα διαθέσιμα μέσα. Αποτελεί περαιτέρω θέση του ότι η προώθηση της υπό συζήτηση αίτησης αποτελεί προσπάθεια εκ μέρους των αιτητών αλίευσης μαρτυρίας και πληροφοριών, άσχετων με την παρούσα διαδικασία. Σε κάθε περίπτωση, προκρίνει, η προώθηση της υπό συζήτηση αίτησης πριν την ολοκλήρωση των δικογράφων την καθιστά πρόωρη, ενώ δεν παραλείπει να υποδείξει ως επιπρόσθετο λόγο απόρριψης της την υπέρμετρη όπως την χαρακτηρίζει καθυστέρηση στην καταχώριση της, σημειώνοντας ότι η σχετική Ρωσική απόφαση εκδόθηκε στις 08.11.2017, ενώ παρά το γεγονός ότι ο Polchenko παρουσιάζεται να ξεκινά τις απόπειρες αποξένωσης της περιουσίας του ήδη από το 2016, η διαδικασία εγγραφής της Ρωσικής απόφασης ξεκίνησε μόλις το 2019 ενώ η καταχώριση της υπό συζήτηση αίτησης το
6. Η καθ΄ ης η αίτηση, υποδεικνύει καταληκτικά, δεν θα πρέπει να κληθεί να καλύψει τα επιχειρηματικά ή άλλα σφάλματα ή κωλυσιεργία της αιτήτριας στην εκτέλεση της Ρωσικής απόφασης του
7. Μέσω της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης της, ημερ. 09.07.2020, η XXXXX Διονυσίου, έθεσε υπόψη του Δικαστηρίου νομική γνωμάτευση Ρώσου δικηγόρου, υποδεικνύοντας ότι σύμφωνα με αυτή, στη βάση του Ρωσικού Δικαίου, δεν δύναται στα πλαίσια διαδικασίας πτώχευσης που εκκρεμεί ενώπιον των Ρωσικών Δικαστηρίων να αιτηθεί κάποιος την έκδοση διαταγμάτων για αποκάλυψη πληροφοριών και στοιχείων σχετικά με περιουσιακά στοιχεία στο εξωτερικό, ούτε να ζητήσει την αποκάλυψη πληροφοριών σε σχέση με την ισχυριζόμενη απάτη που διέπραξε το ζεύγος Polchenko σε βάρος της αιτήτριας. Τυχόν πληροφορίες που θα αποκαλυφθούν, υποστηρίζει, δεν θα πρέπει να θεωρηθεί ότι είναι αποτέλεσμα αλίευσης μαρτυρίας εκ μέρους των αιτητών με σκοπό αυτή να χρησιμοποιηθεί στην πτωχευτική διαδικασία κατά του XXXXX Polchenko που εκκρεμεί στη Ρωσία, αφού σύμφωνα με το Ρωσικό Δίκαιο η εν λόγω πτωχευτική διαδικασία δεν επεκτείνεται σε περιουσιακά στοιχεία του XXXXX Polchenko που βρίσκονται εκτός Ρωσίας. Τέτοια «επέκταση», προκρίνει, θα μπορούσε να γίνει μόνο στην περίπτωση που τελικά ο XXXXX Polchenko τεθεί υπό πτώχευση και ο διαχειριστής της περιουσίας του αποφασίσει να δρομολογήσει διαδικασίες αναγνώρισης και εγγραφής του Ρωσικού διατάγματος πτώχευσης στη Δημοκρατία. Απορρίπτοντας τη θέση ότι με την προώθηση της υπό συζήτηση αίτησης προκύπτει ζήτημα κατάχρησης των διαδικασιών κατά τον τρόπο που εισηγείται τούτο η καθ' ης η αίτηση, υποδεικνύει ότι προσωρινό διάταγμα παγοποίησης περιουσιακών στοιχείων που είχε εκδοθεί στις 29.05.19 στο πλαίσιο της αίτησης αρ. 14/2019 Ε.Δ. Λεμεσού - ενώ ταυτόχρονα επιζητούντο διατάγματα αποκάλυψης προς υποβοήθηση των διαταγμάτων παγοποίησης - εν πάση περιπτώσει ακυρώθηκε την 01.06.20, λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας του Κυπριακού Δικαστηρίου, εξέλιξη που εκ των πραγμάτων συμπαρέσυρε και το αίτημα στην εν λόγω αίτηση για έκδοση διαταγμάτων αποκάλυψης προς υποβοήθηση των διαταγμάτων παγοποίησης των περιουσιακών στοιχείων. Κατά την ακρόαση της αίτησης, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών με τις αγορεύσεις τους, τις οποίες προνόησαν να καταγράψουν και να θέσουν υπόψη του Δικαστηρίου, ανέπτυξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους για τα ζητήματα που απασχολούν στην παρούσα. Το Δικαστήριο με πολλή προσοχή έχει σημειώσει τις αναφορές, τοποθετήσεις, τα επιχειρήματα και εισηγήσεις των δυο πλευρών για τα ζητήματα που εγείρονται στα πλαίσια της παρούσας. Ειδικότερη αναφορά στις εισηγήσεις τους θα γίνει σε μεταγενέστερο στάδιο και όπου τούτο κρίνεται αναγκαίο για τις ανάγκες της παρούσας απόφασης, έχοντας πάντα κατά νου ότι δεν απαιτείται ειδικότερη αναφορά ή πραγμάτευση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται (βλ. Θεμιστοκλέους ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2019:B4, Ποιν. Έφ. 176/2018, ημερομηνίας 11.01.2019 και Οδυσσέα ν. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 490). Τα διατάγματα αποκάλυψης πληροφοριών και εγγράφων, τα οποία έλαβαν το όνομά τους από την ομώνυμη υπόθεση στην Norwich Pharmacal Co & Others v. Commisioners & Custom Exice

(1973)2 All E.R.943, εδράζονται και αποτελούν ουσιαστικά δημιούργημα του δικαίου της επιείκειας. Ως υπεδείχθη στην ως άνω απόφαση του δικαστηρίου της Βουλής των Λόρδων, όπως λειτουργούσε τότε: «Although as a general rule no independent action for discovery would lie against a person against whom no reasonable cause of action could be alleged, or who was in the position of a mere witness in the strict sense, the rule did not apply where (

1. a)without discovery of the information in the possession of the person against whom discover was sought no action could be begun against the wrongdoer, and (
2. b)the person against whom discovery was sought had himself, albeit through no fault of his own, been involved in the wrongful acts of another so as to facilitate the wrongdoing. In such circumstances although he might have incurred no personal liability, he was under a duty to assist the person who had been wronged by giving him full information and disclosing the identity of the wrongdoer». Ως διακηρύσσεται από τα Αγγλικά δικαστήρια αλλά και την Κυπριακή νομολογία, η ως άνω νομική αρχή αποτελεί αυτοτελή αιτία αγωγής, δυνάμενη να προωθηθεί εναντίον προσώπων τα οποία κατέχουν πληροφορίες λόγω της ανάμειξης ή της διευκόλυνσης που παρείχαν στην τέλεση της παράνομης πράξης, έστω και εάν αποδεδειγμένα έπραξαν τούτο άθελά τους ή ακόμη χωρίς να έχουν προσωπική ευθύνη. Όπως επισημαίνεται στις σχετικές αποφάσεις, το καθήκον αυτών των προσώπων έγκειται στην παροχή βοήθειας στο πρόσωπο που αδικήθηκε, η οποία εκδηλώνεται μέσω της αποκάλυψης των πληροφοριών που κατέχουν και που σχετίζονται με την αδικοπραξία. Η πιο πάνω νομική αρχή, λαμβανομένων υπόψη των μεταβαλλόμενων κοινωνικοοικονομικών καταστάσεων και δεδομένων μπορεί ανάλογα να εφαρμοστεί και σε περιπτώσεις που προγενέστερα δεν κάλυπτε (Asworth Hospital Authority ν. MGN Ltd

(2002)4 All E.R. 193). Ώς υποδείχθηκε άλλωστε στην Avila Management & Services Ltd κα. v. Stepanek κ.α.

(2012)1(Β) Α.Α.Δ. 1403: «Το κοινοδίκαιο, εύπλαστο και εύκαμπτο, βοηθούμενο πάντοτε από τις αρχές της επιείκειας, δεν σταμάτησε ποτέ να εξελίσσεται, να αναδιπλώνεται και να προσαρμόζεται στις εκάστοτε απαιτήσεις του οικονομικού και κοινωνικού γίγνεσθαι της Αγγλικής κοινωνίας. Μέσα από αποφάσεις εξέχοντων νομικών, διαμορφωνόταν πάντοτε, αργά, προσεκτικά και σταθερά, το υπόβαθρο εκείνο που παρείχε ανάλογα το οπλοστάσιο ή την ασπίδα στην αντιμετώπιση των ραγδαία εξελισσομένων καταστάσεων, τοπικών και παγκόσμιων. Τα διατάγματα τύπου Nowrich Pharmacal εμπίπτουν σε αυτή τη διάπλαση του δικαίου, επηρεάζοντας όσες χώρες που εφαρμόζουν τη φιλοσοφία του Αγγλοσαξωνικού δικαίου». Αποτέλεσμα της πιο πάνω πραγματικότητας ήταν να επεκταθεί η εφαρμογή της ως άνω αρχής σε υποθέσεις που αφορούσαν παραβάσεις συμβολαίου ή άλλες αδικοπραξίες (βλ. Carcton Film Distributors Ltd v. V.C.I. Plc

(2003)EWHC 616), σε περιπτώσεις όπου ναι μεν η ταυτότητα του αδικοπραγούντος ήταν γνωστή, πλην όμως η αποκάλυψη σημαντικών πληροφοριών ήταν αναγκαία για την ετοιμασία και καταχώρηση της απαίτησης ή όπου ο αιτητής επιζητεί ελλείπων μέρος από την όλη υπόθεση (βλ. ΑΧΑ Equity & Law Life Assurance Society PLC v. National Westminster Bank PLC

(1998)C.L.C. 1177, Aoot Kalmneft v. Denton Wild Sapte

(2002)1 Lloyd's Rep. 417

(2001)W.L. 1729042, ως επίσης σε υποθέσεις όπου το τρίτο πρόσωπο, το πρόσωπο δηλαδή από το οποίο ζητούνται πληροφορίες, ενδεχομένως να μην είναι αθώο αλλά να είναι μέρος στην αδικοπραξία (βλ. CHC Software ν. Hopkins and Wood

(1993)F.S.R. 241). Σε κάθε περίπτωση, θεραπεία η οποία επιζητείται με την έκδοση του διατάγματος τύπου Norwich Pharmacal κρίθηκε ότι είναι ιδιαίτερα σημαντική σε περιπτώσεις που αφορούν απάτη ή δόλο. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Re Bernard L Madoff Investment Securities LLC

(2009)EWHC 442 (CH.), πολύπλοκες υποθέσεις απάτης και δόλου είναι προς όφελος του δημοσίου συμφέροντος να εκτίθενται σε πλήρη έρευνα. Οι προϋποθέσεις που πρέπει να ικανοποιηθούν για την έκδοση διαταγμάτων Norwich Pharmacal κωδικοποιήθηκαν στην υπόθεση Mitsui & Co Ltd v. Nex & Petrol U.K. Ltd

(2005)3 All E.R. 511, υιοθετήθηκαν δε, κατ' επανάληψη, από την Κυπριακή νομολογία. Ως ειδικότερα σημειώνεται στη σελίδα 518 του ως άνω τόμου που αυτή εντοπίζεται δημοσιευμένη: «The three conditions to be satisfied for the court to exercise the power to order Norwich Pharmacal relief are: (

1. i)a wrong must have been carried out, or arguably carried out, by an ultimate wrongdoer; (
2. ii)there must be the need for an order to enable action to be brought against the ultimate wrongdoer; and (iii) the person against whom the order is sought must: (
3. a)be mixed up in so as to have facilitated the wrongdoing; and (
4. b)be able or likely to be able to provide the information necessary to enable the ultimate wrongdoer to be sued.» Πέραν από τις πιο πάνω ειδικότερες προϋποθέσεις για την έκδοση διαταγμάτων αποκάλυψης πληροφοριών και εγγράφων ως το υπό συζήτηση, γεγονός παραμένει ότι σχετικό αίτημα θα πρέπει να εξετάζεται έχοντας πάντα κατά νου την αναγκαιότητα να συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60. Οι αρχές με βάση τις οποίες το Δικαστήριο εκδίδει ενδιάμεσα διατάγματα στη βάση του άρθρου 32 του Ν. 14/60, είναι πολύ καλά γνωστές και έχουν διαμορφωθεί, διατυπωθεί, αποκρυσταλλωθεί και αναλυθεί σε πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. (Βλ. Acropol Shipping Co Ltd and other v. Rossis

(1975)1 C.L.R. 38, Odysseos ν. Pieris Estates and Others

(1982)1 C.L.R. 557, Jonitexo Ltd v. Adidas

(1984)1 C.L.R. 263 και Γρηγορίου κ.α. ν. Χριστοφόρου κ.α.

(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Τρεις είναι οι προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν για την έκδοση συντηρητικού διατάγματος με βάση την πιο πάνω νομολογία: (α) Σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά τη δικάσιμο. Αυτό δεν πρέπει να ερμηνευθεί ότι επιβάλλει οτιδήποτε πέραν από την αποκάλυψη μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τη δικογραφία. (β) Πιθανότητα ότι ο ενάγοντας δικαιούται σε θεραπεία. Επιβάλλεται στον αιτητή να δείξει ότι έχει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας που σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή πιθανότητα αλλά πάντως κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. (γ) Πρέπει να φανεί στο Δικαστήριο ότι χωρίς την έκδοση παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Το Δικαστήριο πρέπει να εξετάσει το θέμα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. Περαιτέρω, μετά την ικανοποίηση των πιο πάνω προϋποθέσεων, το Δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του εξουσία θα πρέπει να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και πρόσφορο στα πλαίσια της εκάστοτε υπό συζήτηση υπόθεσης να εκδώσει το διάταγμα. Σε κάθε περίπτωση, ως επαναβεβαιώθηκε στην Κωνσταντίνου Λόρδου κ.ά. ν. Πέτρου Σιακόλα κ.ά Πολιτική Έφεση Ε143/2015 ημερ. 27/3/2017, κατά το στάδιο εκδίκασης αίτησης για έκδοση ή οριστικοποίηση ενδιάμεσου διατάγματος, το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται σε αξιολόγηση και κατάληξη σε ευρήματα επί της ουσίας, πέραν του ότι είναι αναγκαίο για τους περιορισμένους σκοπούς της διαδικασίας, στη διαπίστωση δηλαδή του κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 και οι σχετικές αρχές της νομολογίας. Η πλήρης εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος κάθε υπόθεσης και η κατάληξη σε τελικά συμπεράσματα και ευρήματα εναπόκειται στην κρίση του Δικαστηρίου κατά την εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης. Πριν από την ενασχόληση με τα ουσιαστικότερα ζητήματα που απασχολούν στην παρούσα, κρίνεται αναγκαία η εξέταση κατά προτεραιότητα ζητημάτων που προέταξε η πλευρά των καθ' ων αίτηση, τυχόν αποδοχή των οποίων δυνατόν να έχει καταλυτική επίδραση στην περαιτέρω προώθηση της υπό συζήτηση αίτησης, σφραγίζοντας εκ των πραγμάτων την τύχη της. Προκρίνεται από την πλευρά των καθ' ων η αίτηση, ότι η αίτηση είναι πρόωρη, καθ' ην έκταση καταχωρήθηκε πριν την ολοκλήρωση των έγγραφων προτάσεων και την αποκρυστάλλωση των επιδίκων θεμάτων. Η πιο πάνω εισήγηση δεν μπορεί να υιοθετηθεί. Αιτήσεις για την έκδοση ενδιάμεσων - προσωρινών διαταγμάτων οι οποίες βασίζονται και στο άρθρο 32 του Ν.14/60, περιλαμβανομένων και διαταγμάτων τύπου Norwich Pharmacal, μπορούν να καταχωρηθούν σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας αμέσως μετά την καταχώριση της αγωγής. Ανεξάρτητα αν η αγωγή προωθείται με την καταχώρηση ειδικά ή γενικά οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος, το Δικαστήριο έχει την δυνατότητα να εξετάσει τέτοια αίτηση στη βάση του κλητηρίου εντάλματος και της ένορκης δήλωσης που τη συνοδεύει. Δεν προϋποτίθεται, εκ των προτέρων, η αναγκαιότητα καταχώρησης έκθεσης απαίτησης, παρόλο που η υπέρμετρη καθυστέρηση προς τούτο έχει αναγνωριστεί ότι δυνατόν, στην εξέλιξη της διαδικασίας, να έχει τη δική της σημασία. (βλ. Melouskia Commercial Ltd κ.ά. v. Chumanchenko Alisa κ.ά.

(2014)1Γ Α.Α.Δ. 2110 και Penderhill Holdings Ltd κ.ά. v. Darya Abramchyk κ.ά.

(2014)1Α Α.Α.Δ. 118.). Η ίδια η φύση άλλωστε των διαταγμάτων Norwich Pharmacal και ο σκοπός που αυτά δύνανται να εξυπηρετήσουν, η απόκτηση δηλαδή πληροφοριών που θα επιτρέψουν την έγερση και προώθηση δικαστικών διαβημάτων εναντίον των εκάστοτε αδικοπραγούντων ή άλλως πως παραβατών, δυνάμενα να αποτελέσουν αυτοτελή αιτία αγωγής, φαίνεται ούτος ή άλλως να δικαιολογεί την προώθησή τους με την ανάλογη ταχύτητα και σπουδή χωρίς την αναγκαιότητα της εκ των προτέρων καταχώρησης έκθεσης απαίτησης. Το αιτούμενο διάταγμα υπό το στοιχείο Α, προκρίνουν περαιτέρω οι καθ' ων η αίτηση, είναι πανομοιότυπο με τις αξιώσεις των αιτητών ως αυτές εμφαίνονται στο γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα της αγωγής. Συνακόλουθα, υποστηρίζουν, τυχόν έκδοση του θα διεκπεραιώσει και ουσιαστικά θα αποφασίσει την ουσία της Αγωγής. Το ζήτημα τέθηκε κατ' επανάληψη ενώπιων των Δικαστηρίων. Είναι γεγονός πως ως η νομολογία υποδεικνύει, είναι ανεπιθύμητη η έκδοση διαταγμάτων με τα οποία αποφασίζονται τελεσίδικα τα όσα διεκδικούνται με την αγωγή. Ωστόσο, δεν υπάρχει άκαμπτος κανόνας αποκλεισμού μιας θεραπείας σε ενδιάμεσο στάδιο, επειδή επιδιώκεται ουσιαστικά το ίδιο πράγμα με την αγωγή. Δεν αποκλείεται κατά τρόπο απόλυτο το ζήτημα παροχής ταυτόσημων θεραπειών με την αγωγή (Κοσμά v Χ''Κυπρή κ.α.

(2000)1 Α.Α.Δ. 169). Εξετάζεται πάντα σε συνάρτηση με τα γεγονότα που περιβάλλουν μια υπόθεση, τη φύση και τις ειδικότερες περιστάσεις της (Penderhill Holdings Limited κ.α. v Darya Abramchyk κ.α. Πολιτικές Εφέσεις Αρ. 319/11 και 320/11 ημερ. 13.01.014). Στην υπόθεση Avila (ανωτέρω), υπεδείχθησαν επί του συζητούμενου τα ακόλουθα: «Τέθηκε επίσης ζήτημα ότι δεν ήταν ορθή η χορήγηση των αιτούμενων διαταγμάτων εφόσον μ' αυτά ουσιαστικά αποφασιζόταν και η ίδια η αγωγή. Δεν χορηγείται με άλλα λόγια η ουσιαστική θεραπεία από το ενδιάμεσο στάδιο με αίτηση για προσωρινό μέτρο (Michael v. Brevinos

(1969)1 C.L.R. 578). Το ανεπιθύμητο όμως δεν εξισούται με απαγόρευση. Δεν υπάρχει άκαμπτος κανόνας αποκλεισμού της θεραπείας ενδιαμέσως, αν αυτή ορθά και δικαίως ζητείται, επειδή και η αγωγή ουσιαστικά επιδιώκει το ίδιο πράγμα. Κατ' αρχάς η ενδιάμεση θεραπεία παραμένει ενδιάμεση, αναθεωρήσιμη ανά πάσα στιγμή θεωρηθεί ότι οι περιστάσεις έχουν διαφοροποιηθεί προς τροποποίηση ή ακόμη και ακύρωση του εκδοθέντος διατάγματος. Πρόσθετα, ενώ το εκδοθέν διάταγμα παραχωρείται ως λύση επείγουσας και παρεμπίπτουσας μορφής, οι ίδιες οι θεραπείες που ζητούνται με το κλητήριο, εάν επιτύχουν, χορηγούνται τελεσίδικα και στο διηνεκές, (δέστε και Zena Company Ltd v. Demenian Catering Ltd - ανωτέρω -). Εξαρτάται από την κρίση του Δικαστηρίου, αναλόγως των περιστάσεων (Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co. Ltd

(2002)1 Α.Α.Δ. 2015).» Επαναλαμβάνοντας τυποποιημένη σε περιπτώσεις του είδους θέση, η ιδιαιτερότητα της διαδικασίας έκδοσης διαταγμάτων τύπου Norwich Pharmacal, φαίνεται ικανή να μετατρέψει το ανεπιθύμητο σε αναγκαίο, καθ' ην έκταση στην Κύπρο η έκδοση διατάγματος προϋποθέτει την ύπαρξη αγωγής. Η υιοθέτηση ως άκαμπτου του κανόνα ότι δεν επιτρέπεται η απόδοση ταυτόσημης με την αιτούμενη στην αγωγή θεραπείας και συνακόλουθα η απόρριψη της ενδιάμεσης αίτησης, θα ακύρωνε ουσιαστικά τον σκοπό και τον λόγο ύπαρξης του μηχανισμού των διαταγμάτων Norwich Pharmacal. Η φύση των αιτούμενων διαταγμάτων είναι τέτοια που το γενικά «ανεπιθύμητο» δεν φαίνεται να έχει θέση στην υπό συζήτηση περίπτωση. Το γεγονός ότι οι αιτούμενες με την αίτηση θεραπείες είναι ταυτόσημες με τις θεραπείες που ζητούνται με την Αγωγή, δεν απαγορεύει ούτε αποκλείει αφ' εαυτού τη χορήγηση τους στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο. Προβάλλεται ακόμη από την πλευρά των καθ' ων η αίτηση ζήτημα καθυστέρησης στην προώθηση της υπό συζήτηση αίτησης αλλά και κατάχρησης των διαδικασιών από την πλευρά των αιτητών. Η καθυστέρηση και η ολιγωρία που οι καθ' ων η αίτηση εισηγούνται ότι παρατηρείται στην καταχώριση της υπό εξέταση αίτησης, ως επίσης η κατάχρηση της διαδικασίας που αποδίδεται στους Ενάγοντες - Αιτητές, αποτελούν στοιχεία που από μόνα τους είναι ικανά να οδηγήσουν στην απόρριψη της αίτησης. Είναι γεγονός ότι η καθυστέρηση και η αδράνεια κάποιου να προωθήσει αίτηση του είδους, μπορεί από μόνη της να αποτελέσει ανυπέρβλητο ανάχωμα για την προώθηση της και την χορήγηση τελικά θεραπείας ως η συζητούμενη στην παρούσα (βλ. Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd

(1996)1 (Β) Α.Α.Δ. 788 και Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου ν. Αντώνη Κλεάνθους

(2013)1 Α.Α.Δ. 158). Παράλληλα, αδιαμφισβήτητη είναι η σύμφυτη δικαιοδοσία και εξουσία του Δικαστηρίου να ανακόψει και να καταστείλει, τη δεδομένη στιγμή, διαδικασίες οι οποίες καταχρηστικά προωθούνται ενώπιον του (Διευθυντής των Φυλακών ν. Τζεννάρο Περέλλα

(1995)1 AAΔ 217). Ως έχει άλλωστε υποδειχθεί από τον σεβαστό Δικαστή Καλλή, στην υπόθεση Loucos Trading Co Ltd κ.α. ν. Ρέινμπ. Πλ. και Ντάιγκ Κο, Λτδ,

(2000)1(Β) ΑΑΔ 1014, η κατάχρηση της διαδικασίας μπορεί να προσλάβει πολλές μορφές και ανάλογα ευρεία είναι η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου για την παρεμπόδισή της. Ομοίως, ο λόρδος Diplock, στην υπόθεση Hunter v. Chief Constable of West Midlands & Another

(1981)3 All E.R. 727, σε σχέση με τις διάφορες μορφές που μπορεί να λάβει η κατάχρηση της διαδικασίας και τη συνακόλουθη εξουσία του δικαστηρίου ανάλογα να παρεμβαίνει, υπέδειξε στη σελ. 729 του τόμου που αυτή βρίσκεται δημοσιευμένη, ότι: «It would, in my view, be most unwise if this House were to use this occasion to say anything that might be taken as limiting to fixed categories the kinds of circumstances in which the court has a duty (I disavow the word discretion) to exercise this salutary power.» Έχει κατ' επανάληψη υποδειχθεί από τη Νομολογία των Δικαστηρίων μας ότι ο παράγοντας του χρόνου, δεν έχει σημασία μόνον στην περίπτωση προώθησης μονομερώς (ex parte) αιτήσεων. Αναμφίβολα, έχει τη δική του σημασία ακόμα και στις περιπτώσεις που μια αίτηση του είδους προωθείται εξ' αρχής δια κλήσεως ή μετατρέπεται ως τέτοια στην πορεία, μετά από οδηγίες του Δικαστηρίου. Τούτο, με δεδομένο ότι τα προσωρινά διατάγματα έλκουν την καταγωγή τους στο δίκαιο της επιείκειας, τομέας του δικαίου στον οποίον η αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην προώθηση μιας υπόθεσης λαμβάνεται σοβαρά υπόψη, δυνάμενη ενίοτε να αποβεί μοιραία για την υπόθεση του αιτητή. Στην υπό συζήτηση περίπτωση αποτελεί αδιαμφισβήτητη σταθερά ότι η Ρωσική Απόφαση, της οποίας η διαδικασίες εγγραφής στη Δημοκρατία δρομολογήθηκαν κατά τον τρόπο που εξηγούν οι αιτητές το 2019, εξεδόθη στις 08.11.2017. Το γεγονός τούτο όμως, δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται απομονωμένο από τα υπόλοιπα γεγονότα που περιβάλλουν την υπό συζήτηση περίπτωση. Ως έχει τεθεί χωρίς να αμφισβητηθεί, έκτοτε έχουν μεσολαβήσει διάφορες διαδικασίες και προσπάθειες εκτέλεσης της ως άνω απόφασης στη Ρωσία ως επίσης η πτωχευτική διαδικασία σε βάρος του XXXXX Polchenko στην ίδια δικαιοδοσία. Η προώθηση μάλιστα της υπό συζήτηση αίτησης, ως τέθηκε υπόψη του Δικαστηρίου, έγινε αφού αποκαλύφθηκαν από την πλευρά της XXXXX Polchenko - μόλις τον Νοέμβριο του 2019 και στο πλαίσιο της αίτησης 14/2019, Ε.Δ. Λεμεσού - στοιχεία όσον αφορά τον τρόπο πληρωμής του συγκεκριμένου ακινήτου στην Κύπρο από τραπεζικό λογαριασμό που διατηρούσε στην εναγόμενη - καθ' ης η αίτηση τράπεζα στην παρούσα διαδικασία. Η εξέλιξη γενικότερα των γεγονότων από την έκδοση της ως άνω Ρωσικής απόφασης και η μεσολάβηση διάφορων άλλων δικαστικών διαδικασιών εκτός δικαιοδοσίας προς ικανοποίησή της, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι εκ του νόμου μεσολαβεί η παρέμβαση της αρμόδιας αρχής της Ρωσικής Ομοσπονδίας ώστε η αίτηση αναγνώρισης της Απόφασης ημερ. 08.11.2017 να διαβιβαστεί στο Υπουργείο Δικαιοσύνης της Δημοκρατίας και μέσω κατάλληλων διαδικασιών να οδηγηθεί ενώπιων του Κυπριακών Δικαστηρίων (άρθρο 27 της Διμερούς Συνθήκης μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της και της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, βλ. κυρωτικό νόμο 172/86), ως επίσης το γεγονός ότι η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή και η υπό εξέταση αίτηση καταχωρήθηκαν ουσιαστικά αμέσως μόλις οι ενάγοντες πληροφορήθηκαν για την ύπαρξη του λογαριασμού της XXXXX Polchenko στην εναγόμενη τράπεζα και στη χρήση του προς αποπληρωμή του τιμήματος αγοράς του ακινήτου, αποτελούν στοιχεία που δεν μπορούν να παραβλεφθούν. Αντίθετα, διαφοροποιούν αισθάνομαι την κατάσταση πραγμάτων, κατά τρόπο που η όποια καθυστέρηση παρατηρείται στην προώθηση δια κλήσεως της υπό συζήτηση αίτησης, να μην επιβάλλει εκ των προτέρων την παρέμβαση του Δικαστηρίου κατά τον δραστικό τρόπο που εισηγείται η πλευρά των καθ' ων η αίτηση. Η όποια καθυστέρηση που διαπιστώνεται, υπό το σύνολο των περιστάσεων που περιβάλουν την υπό συζήτηση περίπτωση, δεν είναι τέτοιας μορφής και κατά συντριπτικό τρόπο αδικαιολόγητη, δυνάμενη να οδηγήσει, άνευ άλλου τινός, στην απόρριψη της αίτησης. Κατάχρηση της διαδικασίας αποδίδεται στους ενάγοντες-αιτητές, ενόψει του γεγονότος ότι το αιτητικό Α της υπό συζήτηση αίτησης, που αποτελεί το ουσιαστικό αιτητικό της, κατ' ουσία συμπίπτει με αιτητικά τόσο της κύριας αίτησης αρ. 14/2019 Ε.Δ. Λεμεσού, όσο και ενδιάμεσης μονομερούς αίτησης που η ενάγουσα προώθησε στο πλαίσιο της εν λόγω αίτησης στο ως άνω Δικαστήριο. Οι Αιτητές, προκρίνει η πλευρά της ενιστάμενης τράπεζας, κατά τρόπο ανεπίτρεπτο αποπειρώνται με τρεις διαφορετικές μεθόδους να εξασφαλίσουν την ίδια θεραπεία, ήτοι την αποκάλυψη πληροφοριών σε σχέση με τους XXXXX και XXXXX Polchenko και τους λογαριασμούς που αυτοί τυχόν διατηρούν σε πιστωτικά ιδρύματα στην Κύπρο. Σχολιάζοντας δε τη θέση ότι η ενδιάμεση αίτηση που προωθήθηκε στο πλαίσιο της ως άνω αίτησης αρ.14/2019, έχει ήδη απορριφτεί από το Δικαστήριο, ενώ το σχετικό με αυτήν προσωρινά εκδοθέν διάταγμα ακυρώθηκε, υποδεικνύουν πως εν πάση περιπτώσει, «παραμένει, εξ όσων αντιλαμβανόμαστε, εν ζωή η κυρίως Αλλοδαπή Αίτηση μέσω της οποίας ακόμα επιδιώκεται η λήψη των αιτούμενων πληροφοριών, συνεπώς ακόμα και μετά την απόρριψη της Ενδιάμεσης Αίτησης προκύπτει ακόμα πολλαπλότητα των δικαστικών διαδικασιών και συνεπώς κατάχρηση.» Σε κάθε περίπτωση, προσθέτουν, με δεδομένο ότι οι αιτητές είχαν την ευκαιρία να προωθήσουν την υπόθεσή τους σε προγενέστερο στάδιο, καταχωρώντας προς τούτο προγενέστερα αίτημα για προσωρινό διάταγμα, τυγχάνει εφαρμογής και στην υπό εξέταση υπόθεση η γενικότερη μορφή του Res Judicata, η οποία κείται μεταξύ των Αρχών του δεδικασμένου και της κατάχρησης των δικαστικών διαδικασιών. Με κάθε σεβασμό προς τις ως άνω ειδικότερες εισηγήσεις του ευπαίδευτου συνηγόρου των καθ' ων η αίτηση, στη βάση των ειδικότερων περιστάσεων που περιβάλλουν την υπό συζήτηση περίπτωση, το Δικαστήριο αποκλίνει από την υιοθέτησή τους. Εξηγούμε: Ευθύς εξ' αρχής θα πρέπει να σημειωθεί ότι στη βάση της απόφασης της εριτίμου αδελφού μου δικαστού, Χατζηγιάννη Π.Ε.Δ., ημερ. 01.06.2020, η οποία εξεδόθη στο πλαίσιο της αίτησης αρ. 14/2019, Ε.Δ. Λεμεσού, ως αυτή τέθηκε υπόψη του Δικαστηρίου, αποφασίστηκε η τύχη, όχι μόνο της Ενδιάμεσης αίτησης ημερ.27.05.2019 αλλά και της Κυρίως αίτησης με αρ. 14/2019, αφού διακηρύχτηκε, για τους λόγους που εκεί εξηγούνται, η έλλειψη νομιμοποίησης των αιτητών να προωθήσουν όχι μόνο την Ενδιάμεση αίτηση αλλά και την Κυρίως αίτηση στην εν λόγω διαδικασία. Συνακόλουθα, εκ των πραγμάτων δεν μπορεί να απασχολεί το ζήτημα της πολλαπλότητας των διαδικασιών, κατά τρόπο που δυνητικά και εφόσον συνέτρεχαν συγκεκριμένες προϋποθέσεις, θα μπορούσε να οδηγήσει σε συμπέρασμα κατάχρησης των διαδικασιών. Είναι πράγματι καλά γνωστή η αρχή ότι στις περιπτώσεις που ένας διάδικος είχε την ευχέρεια να προβάλει ενώπιον του Δικαστηρίου ένα ζήτημα στα πλαίσια προγενέστερων διαδικασιών, στην περίπτωση που δεν το έπραξε και πάλι είναι δυνατό να αντιμετωπίσει τη γενικότερη αρχή του δεδικασμένου, ως οι προϋποθέσεις για δημιουργία του οποίου εξηγούνται, μεταξύ άλλων στην Πανέρας v. Πανέρα

(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1684). Προς επιβεβαίωση του ως άνω αξιώματος ο ευπαίδευτος συνήγορος των καθ' ων η αίτηση έστρεψε την προσοχή του Δικαστηρίου στις Αγγλικές αποφάσεις S.C.F. Finance Company Ltd v. Khalil Said Marsi

(1987)WL 492554 και Yat Tung Co v. Dao Heng Bank

(1975)A.C. 581. Στην υπό συζήτηση όμως υπόθεση, πέραν του γεγονότος ότι στην Αίτηση αρ. 14/2019 Ε.Δ. Λεμεσού δεν θα μπορούσε ούτως ή άλλως να προβληθεί οποιοδήποτε ζήτημα, ενόψει του γεγονότος ότι οι αιτητές (ενάγοντες στην παρούσα αγωγή) δεν νομιμοποιούνταν καν στην καταχώρηση και προώθηση της ως άνω αίτησης, η φύση της αίτησης με αρ. 14/2019 και ο πρωταρχικός σκοπός της, ήτοι η παγοποίηση περιουσιακών στοιχείων του ζεύγους Polchenko, ήταν παντελώς διαφορετικός από τη φύση και τον σκοπό της υπό συζήτηση αίτηση, παρά την συνάφεια του ζητήματος της αποκάλυψης περιουσιακών στοιχείων του ζεύγους Polchenko. Η πιο πάνω πραγματικότητα δεν επιτρέπει, από μόνη της, την κατάταξη της παρούσας αίτησης στην έννοια της κατάχρησης ως πιο πάνω έχει αναφερθεί. Άλλωστε, ως έχει υποδειχθεί στην υπόθεση Avila (ανωτέρω), οι προσπάθειες εντοπισμού πληροφοριών σε άλλες περιπτώσεις ακόμη και με άλλες διαδικασίες δεν είναι ικανές από μόνες τους να αποτρέψουν την έκδοση διατάγματος Norwich Pharmacal. Αντίθετα, επιμαρτυρούν ίσως το γνήσιο του αιτήματος, καθ' ην έκταση οι ενάγοντες φαίνεται πράγματι γνήσια να επιδιώκουν συγκεκριμένες πληροφορίες και άντληση λεπτομερειών για να μπορέσουν να προωθήσουν τους στόχους τους, όπως τους έχουν οριοθετήσει. Εν πάση περιπτώσει, κάτω από τις συγκεκριμένες συνθήκες και γεγονότα της παρούσας υπόθεσης ως έχουν τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου θα πρέπει να σημειωθεί ότι δεν εντοπίζονται στοιχεία τα οποία θα επέτρεπαν στο τελευταίο να διαγνώσει κακοπιστία από την πλευρά των αιτητών σε σχέση με την καταχώριση και την προώθηση της παρούσας αίτησης. Ούτε επιτρέπουν την υπαγωγή του εγχειρήματος της προώθησης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής και συνακόλουθα της υπό κρίση αίτησης, στα γενικότερα όρια της κατάχρησης, ως η έννοια του όρου έχει ερμηνευθεί από τη Νομολογία των Δικαστηρίων μας. Επανερχόμενος στα γεγονότα που περιβάλλουν την υπό συζήτηση περίπτωση, οι ειδικότερες προϋποθέσεις που πρέπει να ισχύουν για την έκδοση διατάγματος τύπου Norwich Pharmacal, όπως τέθηκαν στην υπόθεση Mitsui & Co (ανωτέρω), είναι φανερό ότι ικανοποιούνται. Προκρίνεται από τη πλευρά των αιτητών ότι στη βάση ενός οργανωμένου σχεδίου και συνομωσίας, συντελείται από μακρού χρόνου δόλια και παράνομα αποξένωση περιουσιακών στοιχείων του Igor Polchenko, μεταξύ άλλων και με τη συμμετοχή της συζύγου του Irina, για την αποφυγή της ικανοποίησης εξ' αποφάσεως χρέους στη βάση Δικαστικής απόφασης που εκδόθηκε σε βάρος του από Ρωσικό Δικαστήριο, για την οποία έχουν ήδη δρομολογηθεί οι διαδικασίες - μέσω της αρμόδιας Ρωσικής αρχής - προς εγγραφή και αναγνώριση στη Δημοκρατία (Kuwait Oil Tanker Company SAK and another v Al Bader and others

(2008)EWHC 2432 (Comm) Queen's Bench Division). Μέσα σε αυτό το πλαίσιο εντάσσουν και την απόκτηση του ακινήτου στην Δημοκρατία από την Irina Polchenko, στη Λεμεσό, κατά τον τρόπο που εξηγούν. Περαιτέρω, οι αιτούμενες πληροφορίες φαίνεται πράγματι να είναι αναγκαίες αφού χωρίς αυτές θα είναι αδύνατο η ενάγουσα να ολοκληρώσει το μωσαϊκό των προβαλλόμενων συνωμοτικών πράξεων ώστε να στοιχειοθετήσει αγωγή συνομωσίας και/ή απάτης και/ή οποιωνδήποτε άλλων αναγκαίων δικαστικών μέτρων ενάντιων όλων εκείνων που λειτούργησαν σε βάρος των συμφερόντων της κατά τον πιο πάνω τρόπο. Τα αιτούμενα διατάγματα, αδιαμφισβήτητα θα βοηθήσουν στην εξασφάλιση των αναγκαίων πληροφοριών για τον εντοπισμό και τον προσδιορισμό του ρόλου ενός εκάστου σε βάρος των συμφερόντων της αιτήτριας, ως επίσης θα υποβοηθήσουν στην ανεύρεση γεγονότων, στοιχείων και μαρτυρίας για την προώθηση της αγωγής της. Αναφορικά με την τρίτη ειδικότερη προϋπόθεση για την έκδοση διατάγματος του είδους, δεν υπάρχει αμφισβήτηση του γεγονότος ότι η καθ' ης η αίτηση τράπεζα έχει εμπλακεί στην εξέλιξη ουσιαστικών γεγονότων που περιβάλλουν την προβαλλόμενη συνομωσία και εκτέλεση του ως άνω σχεδίου, διεκπεραιώνοντας και μεσολαβώντας κατά τον τρόπο που προκρίνεται, συγκεκριμένες τραπεζικές και οικονομικές συναλλαγές για την αγορά του ακινήτου στην Κύπρο από την XXXXX Polchenko, ως μέρος του προβαλλόμενου σχεδίου καταδολίευσης της αιτήτριας. Συνακόλουθα είναι σε θέση να παράσχει στην αιτήτρια τις πληροφορίες που αυτή επιζητεί και οι οποίες είναι αναγκαίες για την προώθηση της αγωγής της τελευταίας εναντίον των προσώπων που ως ισχυρίζεται, ενεργώντας συνωμοτικά εναντίων των συμφερόντων της και ζημιώνοντας την, υλοποίησαν το προβαλλόμενο σχέδιο αποξένωσης περιουσιακών στοιχείων του φερόμενου ως εξ' αποφάσεως οφειλέτη XXXXX Polchenko. Εξετάζοντας κατά πόσο ικανοποιούνται οι γενικότερες προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/1960, δεν παραβλέπω την υπόδειξη στην υπόθεση Penderhill Holdings Ltd κ.ά (ανωτέρω), ότι με την τεκμηρίωση της διάπραξης μια αδικοπραξίας και την εμπλοκή της καθ' ης η αίτηση σε αυτήν, τούτο ουσιαστικά συνεπάγεται την ικανοποίηση των πρώτων δύο προϋποθέσεων του άρθρου 32. Όπως τέθηκε το ζήτημα: «το θεμελιωτικό της δικαιοδοσίας έκδοσης τέτοιων διαταγμάτων είναι στο στάδιο εξέτασης των δυο πρώτων προϋποθέσεων του αρθ.32 κατά το οποίο ο αιτητής έχει το βάρος να καταδείξει «σοβαρές ενδείξεις δικαιωμάτων» και πρωταρχικά ότι έχει διαπραχθεί σε βάρος του μια αδικοπραξία αφενός και αφετέρου ότι οι καθ' ων η αίτηση εμπλέκονται σε αυτή - είτε αθώα είτε όχι. Τα πιο πάνω αγγίζουν τόσο την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση το οποίο ικανοποιείται με την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης όσο και την θεμελίωση «ορατής πιθανότητας επιτυχίας» νομικών εννοιών που έτυχαν ευρείας νομολογιακής αξιολόγησης διαχρονικά στην ιστορία του Κυπριακού δικαίου» Στην υπό συζήτηση περίπτωση οι αιτητές έχουν ήδη εξηγήσει την ευρύτερη εξέλιξη των γεγονότων και την προβαλλόμενη «εμπλοκή» και «συμμετοχή» της καθ' ης η αίτηση στην εκτέλεση του ισχυριζόμενου σχεδίου αποξένωσης περιουσιακών στοιχείων του XXXXX Polchenko, κατά τρόπο που φαίνεται, εκ πρώτης όψεως, να τους επιτρέπει να δρομολογήσουν κατά τον τρόπο που εισηγούνται δικαστικά μέτρα προς προάσπιση των συμφερόντων τους. Πέραν όμως από τις ως άνω επισημάνσεις, εξετάζοντας περαιτέρω κατά πόσο ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/1960, έχοντας κατά νου ότι οι αρχές που έχουν τεθεί από την απόφαση Norwich Pharmacal μπορούν να αποτελέσουν αυτοτελή αιτία αγωγής, είναι φανερό ότι στην υπό συζήτηση περίπτωση αποκαλύπτεται εκ των πραγμάτων σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, κατά τρόπο που ικανοποιείται η πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου. Άλλωστε, έχοντας κατά νου όσα έχουν τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου - στο βαθμό πάντα που τούτο απαιτείται - είναι φανερό ότι παρουσιάζεται μια συζητήσιμη υπόθεση, στο πλαίσιο της οποίας εγείρονται ζητήματα συνομωσίας και διάπραξης αδικοπραξιών σε βάρος της αιτήτριας. Σε συνάρτηση δε με το ζήτημα κατά πόσο συντρέχει ή όχι η δεύτερη προϋπόθεση για την έκδοση διατάγματος στη βάση του θεμελιακού για το ζήτημα άρθρου 32, του Ν.14/60, με δεδομένο ότι σε αυτό το στάδιο δεν απαιτείται η κατάδειξη πιθανότητας επιτυχίας στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, η αιτήτρια φαίνεται να έχει υπερβεί το ούτως ή άλλως χαμηλό ύψος του πήχη που καλείται να υπερπηδήσει σε διαδικασίες ως η υπό συζήτηση για να καταδείξει ορατό τουλάχιστον ενδεχόμενο επιτυχίας. Δεν αμφισβητείται η ανάμειξη της καθ' ης η αίτηση τράπεζας στην εξέλιξη των γεγονότων που οδήγησαν στην όποια εμπλοκή της καθ' ης η αίτηση στην εξέλιξη και εκτέλεση του προβαλλόμενου σχεδίου αποξένωσης περιουσιακών στοιχείων του XXXXX Polchenko. Ούτε ότι η καθ' ης η αίτηση τράπεζα κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ενεργούσε ως η τράπεζα της XXXXX Polchenko, εκτελώντας οδηγίες της και διεκπεραιώνοντας τραπεζικές και οικονομικές συναλλαγές της τελευταίας για την αγορά του ακινήτου στη Λεμεσό. Πράττοντας τούτο, πιθανόν να αναμείχθηκε, έστω και αθώα, στην όλη εξέλιξη των γεγονότων που αφορούν την εφαρμογή των όποιων σχεδιασμών για την εκπλήρωση του σχεδίου αποξένωσης των περιουσιακών στοιχείων του XXXXX Polchenko, έχοντας μάλιστα στη διάθεσή της διάφορα έγραφα, στοιχεία και πληροφορίες για τις ενέργειες που κατά πάντα ουσιώδη χρόνο, προς εξυπηρέτηση των πελατών της, προέβαινε. Διερευνώντας τον παράγοντα της ανεπανόρθωτης ζημιάς, ως η έννοια του όρου περιλαμβάνεται στην τρίτη θεμελιακή προϋπόθεση του άρθρου 32, η νομολογία έχει αναγνωρίσει ότι σε αυτήν εμπίπτουν και άλλα, μεταβλητά κριτήρια και παράγοντες. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης, δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη. Η δικαιοσύνη άλλωστε δεν συναρτάται πάντα με την στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς αλλά με την ευρύτερη προστασία των συμφερόντων του αιτούμενου τη θεραπεία (βλ. Papastratis v. Pierides

(1979)1 C.L.R. 231, Κυρίσαββα κ.α. ν. Κύζη

(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 1245, M & Ch Mitsingas Trading Ltd κ.α. ν. Timberland Co

(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791 και Highgate Primary School Ltd κ.α. ν. Στέλιου Φυλακτίδη κ.ά.

(2009)1 Α.Α.Δ. 317). Στην υπό συζήτηση περίπτωση, οι επιζητούμενες πληροφορίες φαίνεται πράγματι να είναι απαραίτητες, όχι μόνο για να αντιληφθεί η αιτήτρια το είδος και την έκταση του προβαλλόμενου σχεδίου αποξένωσης της περιουσίας του XXXXX Polshchenko προς αποφυγή ικανοποίησης του εξ' αποφάσεως χρέους του, αλλά και τα σχετιζόμενα με αυτές τις ενέργειες μέρη και το ρόλο τους, δυνάμενη έτσι να εξακριβώσει τα δικαστικά μέτρα που θα πρέπει να λάβει προς διαφύλαξη και προάσπιση των δικαιωμάτων και συμφερόντων της. Θα μπορέσει επίσης να ιχνηλατήσει την πορεία περιουσιακών στοιχείων που φαίνεται να αποξενώθηκαν ως αποτέλεσμα δόλιων ενεργειών. Συνακόλουθα, κρίνεται ότι ικανοποιείται και η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/1960, αφού η μη έκδοση του αιτούμενου διατάγματος αποκάλυψης, είναι προφανές ότι θα επιδράσει κατά τρόπο δυσμενή για την πλευρά της αιτήτριας, προκαλώντας της ζημία τέτοιου είδους, η οποία δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί χρηματικά, καθιστώντας δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος υπό το άρθρο 32 του Ν.14/1960 και συνακόλουθα και διατάγματοςNorwich Pharmacal, δεν είναι αυτόματη. Πρόσθετα, το δικαστήριο έχει τη δυνατότητα και την υποχρέωση να σταθμίσει κατά πόσο, υπό το σύνολο των περιστάσεων που περιβάλουν μια υπόθεση, είναι δίκαιο και εύλογο να εκδοθεί ένα τέτοιο διάταγμα (βλ. Κουννάς ν. C & A Simons Ltd

(2002)1 (B) A.A.Δ. 1361, Κ.Ο.Τ. ν. Θεωρή

(1989)1 Α.Α.Δ. 255 και Χρίστου Ευστρατίου ν. Dicran Oyzounian and Company Ltd, Εμπορευόμενη με την επωνυμία LEXUS CYPRUS, ECLI:CY:AD:2014:A38, Πολιτική Έφεση Αρ. 292/2010, 20/1/2014). Όπως υπεδείχθη στην υπόθεση Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd

(1996)1 (Β) Α.Α.Δ. 788 με παραπομπή σε σχετική Αγγλική νομολογία: «Αναφορικά, με το ισοζύγιο της ευχέρειας αυτό υποδηλώνει το ενδιαφέρον του δικαστηρίου να ισοζυγίσει τον κίνδυνο αδικίας η οποία θα προκόψει αν φανεί ότι η απόφασή του που δόθηκε στο ενδιάμεσο στάδιο ήταν εσφαλμένη. Όπως το έχει θέσει ο δικαστής Huffman στην Films Rover International Limited ν. Cannon Film Sales Limited [1987] 1 W.L.R. 670: "To κύριο δίλημμα σε σχέση με την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, είτε αυτά είναι απαγορευτικά ή επιτακτικά, είναι ότι υπάρχει εξ ορισμού ο κίνδυνος ότι το δικαστήριο μπορεί να πάρει εσφαλμένη απόφαση, με το νόημα ότι έχει χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο ο οποίος αποτυγχάνει να αποδείξει τα δικαιώματα του κατά τη δίκη (η θα αποτύγχανε αν υπήρχε δίκη) ή διαζευκτικά με το να παραλείψει να χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο που επιτυγχάνει (ή θα πετύχει) στη δίκη. Αποτελεί επομένως θεμελιώδη αρχή ότι το δικαστήριο πρέπει να υιοθετήσει εκείνη την πορεία η οποία φαίνεται ότι ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας εάν ήθελε φανεί ότι η απόφαση του ήταν «εσφαλμένη» με το πιο πάνω νόημα. Οι κατευθυντήριες γραμμές για τη χορήγηση και των δυο ειδών προσωρινών διαταγμάτων πηγάζουν από αυτή την αρχή». Στην υπό συζήτηση περίπτωση, σταθμίζοντας κάθε σχετικό παράγοντα, αναμφίβολα το ισοζύγιο της ευχέρειας δεν θα μπορούσε παρά να κλίνει υπέρ της πλευράς των αιτητών. Τυχόν απόρριψη του αιτήματος θα καταστήσει εξαιρετικά δύσκολο για την αιτήτρια να εντοπίσει πρόσωπα που συμμετείχαν στις ως άνω ενέργειες αποξένωσης και την εμπλοκή τους στο επικαλούμενο σχέδιο συνομωσίας, εξαπάτησης και καταδολίευσης της, αλλά και το ρόλο που κάθε ένα από αυτά διαδραμάτισε ενάντια πάντα στα συμφέροντα της αιτήτριας, εμποδίζοντας ουσιαστικά την ικανοποίηση του ως άνω εξ' αποφάσεως χρέους του XXXXX Polchenko. Επιπρόσθετα, οι επιζητούμενες πληροφορίες και στοιχεία δύνανται να συμβάλουν στην ανίχνευση πτυχών του ισχυριζόμενου «σχεδίου», εξυπηρετώντας το στόχο της καταστολής δόλιων πράξεων και εξαπάτησης αλλά και ευρύτερα τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. Αντίθετα, τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος δεν φαίνεται να έχει οποιεσδήποτε δυσανάλογες ή επαχθείς συνέπειες για την καθ' ης η αίτηση τράπεζα. Καταληκτικά, συνολικά θεωρούμενων των πραγμάτων, η ζημιά που θα υποστεί η ενάγουσα από την απόρριψη του αιτήματος θα είναι πολύ μεγαλύτερη από την όποια ταλαιπωρία που θα υποστεί η εναγόμενη στην περίπτωση έγκρισης του αιτήματος. Η καθ' ης η αίτηση, προβάλλει τη θέση ότι τα αιτούμενα διατάγματα είναι γενικά, αόριστα και διατυπωμένα με τρόπο ούτως ώστε να καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα λογαριασμών, πράξεων και εγγράφων για ακαθόριστη χρονική περίοδο, καθιστώντας τη συμμόρφωση σχεδόν αδύνατη. Τα εντάσσει παράλληλα στην προσπάθεια της ενάγουσας να «ψαρέψει μαρτυρία» (fishing expedition). Ούτε η συγκεκριμένη εισήγηση αισθάνομαι ότι μπορεί να υιοθετηθεί. Στη βάση όλων όσων έχουν τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου δεν δικαιολογείτε τέτοια κατάληξη. Δεν αμφισβητείται ότι η αιτήτρια έχει ήδη πετύχει την έκδοση απόφασης σε βάρος του XXXXX Polchenko. Ούτε το γεγονός πως από μακρού χρόνου ο τελευταίος διαθέτει, κατά τον τρόπο που τέθηκε υπόψη του Δικαστηρίου, περιουσιακά του στοιχεία. Μέσω των επιζητούμενων στοιχείων, ουσιαστικά επιζητείται να στοιχειοθετηθεί η θέση της αιτήτριας για την μέθοδο που ακολουθείται - στο πλαίσιο ενός επικαλούμενου συνωμοτικού σχεδιασμού - για την αποξένωση των περιουσιακών στοιχείων του XXXXX Polchenko, στερώντας έτσι την δυνατότητα από εξ' αποφάσεως πιστωτές του, ήτοι τους ενάγοντες, να ικανοποιήσουν την προς όφελος τους εκδοθείσα απόφαση. Στα σχετικά αιτητικά καθορίζονται οι πληροφορίες, τα στοιχεία και τα έγγραφα που επιζητούνται με τις οποίες σχετίζεται η εναγόμενη τράπεζα. Παρεμβάλλεται ότι δεν επιχειρήθηκε καν να εξηγηθεί η γενική ως παρέμεινε θέση για τις πρακτικές δυσκολίες - αν όντως υπάρχουν - εντοπισμού των ζητούμενων πληροφοριών και στοιχείων από την πλευρά ενός τραπεζικού οργανισμού ως η καθ' ης η αίτηση. Πέραν του γεγονότος ότι δεν εντοπίζεται οποιοδήποτε ζήτημα ασάφειας και αοριστίας των αιτούμενων διαταγμάτων, δεδομένη είναι η δυνατότητα το Δικαστήριο, αν κριθεί τούτο αναγκαίο, να καθορίσει τον χρόνο εντός του οποίου θα πρέπει να παραχωρηθούν οι όποιες πληροφορίες. Η καθ' ης η αίτηση τράπεζα προβάλλει τέλος τον ισχυρισμό ότι δεσμεύεται από συμβατική σχέση εμπιστοσύνης και/ή τραπεζικό απόρρητο, υποδεικνύοντας ουσιαστικά ότι τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα οδηγήσει σε παράβαση του τραπεζικού απορρήτου κατά παράβαση του άρθρου 29 του Περί Τραπεζικών Εργασιών Νόμου (Ν.66(Ι)/97). Με κάθε σεβασμό η ως άνω εισήγηση δεν μπορεί να υιοθετηθεί. Με βάση τις πρόνοιες του εδαφίου

(1)του ως άνω άρθρου, η απαγόρευση αφορά πληροφορίες που δίδονται από λειτουργούς της τράπεζας «προς ίδιον όφελος» κάτι που δεν ισχύει στην υπό συζήτηση περίπτωση. Περαιτέρω, το τραπεζικό απόρρητο, σύμφωνα και με το άρθρο 29

(2)του ως άνω νόμου και ως κατ' επανάληψη έχει διακηρυχθεί από τη νομολογία, υποχωρεί έναντι του δημοσίου συμφέροντος. Στην ίδια την υπόθεση Norwich Pharmacal (ανωτέρω) σε απάντηση στο επιχείρημα ότι νομοθετικές διατάξεις αλλά και λόγοι δημόσιου συμφέροντος, απαγορεύουν την αποκάλυψη εμπιστευτικών πληροφοριών, τονίστηκε ότι το συμφέρον της δικαιοσύνης, ως έκφανση του δημόσιου συμφέροντος, υπερτερεί της προστασίας των εμπιστευτικών δεομένων αδικοπραγούντων. Όπως δε σημειώθηκε και στην υπόθεση Penderhill Holdings Ltd κ.ά. (ανωτέρω): «Το δημόσιο συμφέρον το οποίο υπερέχει έναντι της εμπιστευτικής σχέσης Τράπεζας - πελάτη ή Πελάτη - παροχέα υπηρεσιών καθιερώθηκε στην Tournier v. National Provincial and Union Bank of England Ltd

(1923)All E.R. 550. στην οποία παραπέμπει και το Δικαστήριο. (..) Το συμφέρον της δικαιοσύνης ως έκφανση του δημοσίου συμφέροντος υπερτερεί της προστασίας των εμπιστευτικών δεδομένων των αδικοπραγούντων. Η υπερίσχυση του δημοσίου συμφέροντος έναντι της αρχής της εμπιστευτικότητας (...) Δεν χωρεί αμφιβολία ότι το δημόσιο συμφέρον υπερέχει έναντι της αρχής του απορρήτου όταν σκοπείται η αποκάλυψη πληροφοριών ή δεδομένων που αφορά σε δόλιες πράξεις ή εγκληματικές συμπεριφορές όπως και στην υπό κρίση υπόθεση αποδίδονται στους εφεσείοντες». Στη υπό συζήτηση περίπτωση, έχουν προβληθεί από την πλευρά της αιτήτριας ισχυροί λόγοι που θεμελιώνουν το δικαίωμα της τελευταίας να λάβει τις αιτούμενες πληροφορίες και στοιχεία, χωρίς η καθ' ης η αίτηση τράπεζα να χρειάζεται τη συγκατάθεση οποιωνδήποτε άλλων. Υπό το φως όλων των πιο πάνω και για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω εκδίδονται: Α. Διάταγμα τύπου «Norwich Pharmacal» με το οποίο διατάσσεται η Καθ' ης η Αίτηση και/ή οι αντιπροσώποι της και/ή οι αξιωματούχοι της και/ή οι διευθυντές της και/ή οι υπαλλήλοι της και/ή οι υπηρέτες της και/ή άλλα εξουσιοδοτημένα άτομα που ενεργούν στο όνομα ή για λογαριασμό της ή στη βάση οδηγιών της όπως εντός τριάντα

(30)ημερών από την ημερομηνία επίδοσης προς αυτούς του εν λόγω διατάγματος, ετοιμάσουν και καταχωρήσουν στο Δικαστήριο και ταυτόχρονα παραδώσουν στην Αιτήτρια αντίγραφο σχετικής Ένορκης Δήλωσης στην οποία να επισυνάπτονται αντίγραφα όλων των σχετικών εγγράφων και/ή στοιχείων και/ή πληροφοριών που έχουν στον έλεγχο και/ή στην κατοχή τους σχετικά με τα πιο κάτω: (

1. i)οποιεσδήποτε πληροφορίες για τραπεζικούς λογαριασμούς που ανήκουν άμεσα ή έμμεσα μέσω οποιουδήποτε νομικού ή φυσικού προσώπου στην XXXXX Polchenko και στον XXXXX Polchenko. (
2. ii)το ιστορικό κίνησης συναλλαγών συμπεριλαμβανομένων όλων των καταθέσεων και/ή αναλήψεων και/ή οποιαδήποτε άλλη κίνηση για την περίοδο κατά τις 19/06/2014 μέχρι την ημερομηνία έκδοσης του παρόντος Διατάγματος αναφορικά με τους λογαριασμούς που διατηρούν ο XXXXX Polchenko και η XXXXX Polchenko στην Καθ΄ ης η αίτηση. και Β. Διάταγμα και/ή άδεια του Δικαστηρίου με το οποίο επιτρέπεται στην Αιτήτρια να χρησιμοποιήσει τις πληροφορίες που θα λάβει κατόπιν της συμμόρφωσης της Εναγόμενης/Καθ΄ ης η αίτηση με το ως άνω Διάταγμα Αποκάλυψης με σκοπό να υποστηρίξει και/ή στοιχειοθετήσει και/ή προωθήσει αγωγή και/ή οποιαδήποτε άλλη δικαστική διαδικασία εναντίον της XXXXX Polchenko και/ή του XXXXX Polchenko στην Κύπρο και/ή στο εξωτερικό, συμπεριλαμβανομένης και οποιασδήποτε διαδικασίας ακύρωσης οποιασδήποτε μεταβίβασης περιουσιακών στοιχείων, που έγινε, άμεσα ή έμμεσα, από τον κ. XXXXX Polchenko προς την XXXXX Polchenko και/ή αγωγής βασιζόμενη σε απάτη και/ή συνομωσία που διαπράχθηκε από τους XXXXX Polchenko και την XXXXX Polchenko και/ή οποιωνδήποτε άλλων τρίτων προσώπων προς εξαπάτηση της Αιτήτριας και/ή οποιασδήποτε διαδικασίας ήθελε καταχωρήσει η Αιτήτρια στο πλαίσιο εκτέλεσης της Ρωσικής Απόφασης ημερομηνίας 08/11/2017 που εκδόθηκε υπέρ της Αιτήτριας στο πλαίσιο της διαδικασίας με αριθμό 2-3255/2017 που έλαβε χώρα ενώπιον του Δικαστηρίου της περιοχής Λένινσκιι του Βλαντιβοστόκ της περιφέρειας Πριμόρσκιι έπειτα από την αναγνώριση της και εγγραφής της στην Κύπρο. Νοείται ότι οι ενάγοντες θα καλύψουν οποιαδήποτε έξοδα τα οποία η καθ' ης η αίτηση τράπεζα λογικώς θα επωμιστεί για σκοπούς συμμόρφωσης με το διάταγμα. Τα έξοδα αυτά, σε περίπτωση που δεν συμφωνηθούν εντός δέκα ημερών από τα μέρη, θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στη βάση στοιχείων που θα θέσει υπόψη του η Καθ' ης η αίτηση αφού τα κοινοποιήσει στην άλλη πλευρά και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Όσον αφορά τα έξοδα της υπό συζήτηση αίτησης, κατ' εφαρμογή καλά καθιερωμένων αρχών επί του ζητήματος σε υποθέσεις του είδους, ως έχουν παρατεθεί, μεταξύ άλλων και στην υπόθεση Avila (ανωτέρω), αυτά θα επιβαρυνθεί η πλευρά των αιτητών, όπως θα υπολογιστούν από τον αρμόδιο προς τούτο πρωτοκολλητή. (Υπ.) ............ Α. Δαυίδ, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΓΓ/ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο