← Κύπρος

ΓΙΑΓΚΟΥ ν. ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ κ.α., Αριθ. Αγωγής: 176/12, 8/1/2021

ΓΙΑΓΚΟΥ ν. ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ κ.α., Αριθ. Αγωγής: 176/12, 8/1/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A28 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, A.Ε.Δ. Αριθ. Αγωγής: 176/12 XXXXX ΓΙΑΓΚΟΥ ΕΝΑΓΟΝΤΑ - και - 1.XXXXX Α. ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ 2.XXXXX ΝΙΚΟΛΟΒ ΕΝΑΓΟΜΕΝΩΝ ------------------------------------ Ημερομηνία: 8 Ιανουαρίου, 2021 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: κα Πατσαλίδου Για τους Εναγομένους: κ. Σχίζας ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή ο ενάγοντας αξιώνει έναντι των εναγόμενων αποζημιώσεις ύψους €6037.

  1. Την 25.11.2011 ο ενάγοντας μετέφερε το όχημα του στο συνεργείο του εναγόμενου 1 για να προβεί σε ρυθμίσεις του οχήματος του. Μέσα στο όχημα ήταν τοποθετημένο το προσωπικό τσαντάκι του ενάγοντα το οποίο περιείχε τις εισπράξεις της εταιρείας XXXXX Γιάγκου ύψους €4739.
  2. Η εν λόγω εταιρεία εργοδοτούσε τον ενάγοντα με απολαβές ύψους €
  3. Επίσης, μέσα στο τσαντάκι ήταν οι μηνιαίες απολαβές του ενάγοντα. Σύμφωνα με την εκδοχή που είχε αναφέρει ο εναγόμενος 2 στον ενάγοντα ο ενάγοντας ήταν έξω από το αυτοκίνητο του και ο εναγόμενος 2 εισήλθε στο αυτοκίνητο του και διαπίστωσε ότι στην θέση του συνοδηγού βρισκόταν το τσαντάκι του ενάγοντα και το πήρε και το τοποθέτησε στην οροφή του οχήματος προκειμένου να εκτελέσει τις εργασίες στο όχημα. Μετά την ρύθμιση του οχήματος κάλεσε τον ενάγοντα να εισέλθει στο όχημα για να γίνει δοκιμαστική οδήγηση. Μετά την δοκιμαστική οδήγηση ο ενάγοντας έψαξε το τσαντάκι του δεν το βρήκε και πληροφορήθηκε από τον εναγόμενο 2 ότι το είχε τοποθετήσει στην οροφή του οχήματος. Παρά τις προσπάθειες του ενάγοντα να εντοπίσει το τσαντάκι στην περιοχή δεν το κατόρθωσε. Εξαιτίας της απώλειας αναγκάσθηκε να πληρώσει την εταιρεία XXXXX Γιάγκου σε σχέση με τις εισπράξεις που απώλεσε. Λεπτομέρειες της αμέλειας των εναγόμενων δικογραφούνται στην παράγραφο 6 της Έκθεσης Απαιτήσεως ως ακολούθως: Α) Παρέλειψε να παράσχει επίβλεψη και επιτήρηση και/ή επαρκή επίβλεψη και επιτήρηση κατά την εκτέλεση της εργασίας του εναγόμενου 2 στο αυτοκίνητο υπ' αριθμό εγγραφή XXXXX-10 μάρκας Mitsubishi τύπου αγωνιστικό. Β) Παρέλειψε να εφαρμόσει κατάλληλο σύστημα εργασίας που σχετίζεται με τις δραστηριότητες της επιχείρησης και/ή εργασίας σε ότι αφορά στον χειρισμό προσωπικών αντικειμένων πελατών που βρίσκονται στα οχήματα με τα οποία απασχολείτο η επιχείρηση. Γ) Παρέλειψε να ενημερώσει τον ενάγοντα ότι το τσαντάκι του τοποθετήθηκε στην οροφή του οχήματος του από τον εναγόμενο
  4. Δ) Γενικά επέδειξε αδιαφορία και αμέλεια για την πρόληψη απώλειας προσωπικών αντικειμένων του ενάγοντα. Λεπτομέρειες αμέλειας για εναγόμενο 2: Α) Παρέλειψε να χειριστεί τα προσωπικά αντικείμενα του ενάγοντα με την δέουσα επιμέλεια και προσοχή. Β) Δεν έλαβε οποιαδήποτε και/ή επαρκή μέτρα για να αποφύγει την εν λόγω απώλεια και ζημιά του ενάγοντα. Γ) Παρέλειψε να λειτουργήσει με υπευθυνότητα και να τοποθετήσει το τσαντάκι σε άλλο μέρος μέσα στο αυτοκίνητο του ενάγοντα όπου θα ήταν ασφαλές αντί να το τοποθετήσει πάνω στην οροφή του αυτοκινήτου ενώ γνώριζε ότι αυτό θα τίθετο σε κίνηση. Δ) Παρέλειψε να ενημερώσει τον ενάγοντα ότι το τσαντάκι του τοποθετήθηκε στην οροφή του αυτοκινήτου του. Ε) Παρέλειψε να παραδώσει το τσαντάκι στον ενάγοντα πριν να τεθεί σε κίνηση το αυτοκίνητο υπ' αριθμό εγγραφή XXXXX-10 μάρκας Mitsubishi Evolution τύπου αγωνιστικό. Στ) Γενικά επέδειξε αδιαφορία και αμέλεια για τα προσωπικά αντικείμενα του ενάγοντα. Και ο ενάγων αναφερόμενος στα ανωτέρω αξιοί εναντίον των εναγομένων αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως:- Α. €6.037.- ως ειδικές αποζημιώσεις για αμέλεια και/ή για παράβαση νόμιμου καθήκοντος και/ή άλλως πως. Β. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία κρίνει δίκαιη το Δικαστήριο. Γ. Νόμιμο τόκο. Δ. Έξοδα πλέον έξοδα επιδόσεως και Φ.Π.Α. (Αρ. Μητρώου Φ.Π.Α XXXXX099 C) Με την υπεράσπιση τους οι εναγόμενοι απορρίπτουν κατηγορηματικά τους ισχυρισμούς του ενάγοντα ότι είχαν βρει το τσαντάκι και το είχαν τοποθετήσει στην οροφή του οχήματος. Ήταν δικογραφημένη θέση τους ότι ακόμη όμως και να αποδειχθεί ότι όντως έτσι είχαν τα πράγματα οι εναγόμενοι δεν ευθύνονται διότι μόνο ο ενάγοντας γνώριζε το περιεχόμενο στο τσαντάκι. Λεπτομέρειες της αμέλειας του ενάγοντα δικογραφούνται ως ακολούθως: ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΜΕΛΕΙΑΣ ΕΝΑΓΟΝΤΟΣ: α) Άφησε εκτεθειμένο το τσαντάκι του σε χώρο που ακριβώς άνωθεν του οχήματος εντός του οποίου είναι ο ισχυρισμός ότι υπήρχε το τσαντάκι αναγράφεται σε μεγάλη εμφανή ταμπέλα ότι «οτιδήποτε απολεσθεί δεν έχει η διεύθυνση καμία ευθύνη». β) Ενώ γνώριζε ότι το τσαντάκι είχε το ισχυριζόμενο μεγάλο ποσό δεν ενημέρωσε την διεύθυνση ή/και τους Εναγόμενους την ύπαρξη του θησαυρού αυτού ή/και το μέρος που ευρίσκετο. γ) Ενώ ήταν παρών καθ' όλον τον χρόνο πλησίον του οχήματος που εγένοντο οι εργασίες και ενώ είδε ή όφειλε να έβλεπε ότι είχε τοποθετηθεί το τσαντάκι στην οροφή του οχήματος (ως ισχυρίζεται) αδιαφόρησε δια την μετακίνηση του και την τοποθέτηση του σε επικίνδυνο και εκτιθέμενο μέρος. δ) Ενώ γνώριζε ότι το τσανάκι του βρισκόταν στην οροφή του οχήματος και ενώ είδε ότι στο κάθισμα που βρισκόταν το τσαντάκι ως ισχυρισθεί κάθισε ο Εναγόμενος 2 παρά ταύτα αδιαφόρησε πλήρως δια την τύχη αυτού και των χρημάτων. ε) Ενώ είδε ως ισχυρίζεται ή όφειλε να έβλεπε λόγω της παρουσίας του ότι το τσαντάκι βρισκόταν στην οροφή παρά ταύτα εισήλθε στο όχημα δια πρόβα αδιαφορώντας πλήρως δια την τύχη του παρά την βεβαιότητα ότι κάπου θα έπεφτε με την κίνηση του οχήματος καθ' ότι ήτο εκτεθειμένο. στ) Ο Εναγόμενος λόγω αμελείας ή/και αδιαφορίας ή/και άλλως πως ζήτησε το τσαντάκι του πολύ αργά όταν και εφ' όσον τελείωσε η πρόβα του οχήματος εντός του οποίου βρισκόταν και αφού πλέον ήτο βέβαιο ότι το τσαντάκι κάπου σε δημόσιο ή άλλως πως μέρος προφανώς έχει πέσει και απωλεσθεί. ζ) Ο Ενάγων ουδέποτε και σε κανένα χρονικό διάστημα δεν ζήτησε ή είχε ενδιαφερθεί δια το ισχυριζόμενο τσαντάκι παρ' ότι ως ισχυρίζεται βρισκόταν στο κάθισμα του συνοδηγού που κάθισε ο Εναγόμενος 2 παρά μόνο όταν τελείωσε η πρόβα του αγωνιστικού οχήματος του στο οποίο βρισκόταν στο πίσω μέρος αυτός. η) Οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι με τα αναφερόμενα και μόνο στην Έκθεση Απαιτήσεως εφαρμόζεται πλήρως ο κανόνας RES IPSA LOQUITUR.
  5. Οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι το αναφερόμενο ποσό των €6,037 που ισχυρίζεται ότι απώλεσε είναι φανταστικό με στόχο να αποσπάσει χρήματα από τους Εναγομένους και εν πάσει περιπτώσει ουδεμία ευθύνη έχουν οι Εναγόμενοι δια την τύχη αυτών.
  6. Δια ταύτα οι Εναγόμενοι ζητούν την απόρριψη της Απαιτήσεως του Ενάγοντος στο σύνολο της ως νομικά και πραγματικά αβάσιμος με έξοδα εις βάρος του Ενάγοντος. ΜΑΡΤΥΡΙΑ Η εκδοχή του ενάγοντα ήταν ότι το πρωί τις 25.2.2011 μετέφερε το όχημα του στο συνεργείο του εναγόμενου το οποίο είναι αγωνιστικό όχημα προκειμένου να βελτιωθεί η απόδοση του. Ήταν ευχαριστημένος με το συνεργείο του εναγόμενου 1 και υπήρχε μεταξύ των δύο αντρών φιλική σχέση εμπιστοσύνης. Στην θέση του συνοδηγού είχε τοποθετημένο το τσαντάκι με τα χρήματα. Κατέθεσε ως τεκμήριο 2 την κατάσταση επιθεωρήσεων και εισπράξεων της εταιρείας XXXXX Γιάγκου ΜΟΤ για την χρονική περίοδο 14.2.2011 και 24.2.2011 μαζί με ιστοσελίδα του τμήματος οδικών μεταφορών για να αποδείξει ότι πράγματι υπήρχαν εισπράξεις σε σχέση με την εταιρεία η οποία ανήκει στον πατέρα του. Κατέθετε τις εισπράξεις της ημέρας στην τράπεζα ανά δεκαπενθήμερο αλλά εκείνη την ημέρα επρόκειτο να μεταβεί στην τράπεζα στα Λατσιά για την κατάθεση των χρημάτων μετά την ολοκλήρωση της εργασίας στο όχημα του. Παρέδωσε το όχημα στον εναγόμενο 1 και αυτός έδωσε οδηγίες στον εναγόμενο 2 να εκτελέσει τις εργασίες ρύθμισης του οχήματος. Την ώρα που ο εναγόμενος 2 εργαζόταν στο όχημα του ο ενάγοντας ήταν όρθιος έξω από το αυτοκίνητο του και μιλούσε με τον εναγόμενο
  7. Δεν είχε οπτική επαφή με το όχημα. Κατά την δοκιμαστική οδήγηση του οχήματος ο ενάγοντας κάθισε στο πίσω μέρος του οχήματος. Ο εναγόμενος 2 κάθισε στην θέση του συνοδηγού και ο εναγόμενος 1 στην θέση του οδηγού. Μετά την δοκιμαστική οδήγηση επέστρεψαν στο συνεργείο ο ενάγοντας ρώτησε τον εναγόμενο 2 κατά πόσο κάθεται πάνω στο τσαντάκι του. Αυτός του απάντησε ότι προκειμένου να κάνει τις ρυθμίσεις στο όχημα είχε τοποθετήσει το τσαντάκι στην οροφή του οχήματος και του είπε ότι νόμιζε ότι ο ενάγοντας είχε πάρει το τσαντάκι από την οροφή πριν την δοκιμαστική οδήγηση. Στην συνέχεια ψάξανε στο συνεργείο και στην περιοχή της δοκιμαστικής οδήγησης για το τσαντάκι χωρίς όμως αποτέλεσμα. Στην συνέχεια πήγε στον αστυνομικό σταθμό Πέρα Χωρίου και ανέφερε την απώλεια του αντικειμένου. Ανέβαλε την συμμετοχή του στον αγώνα εξαιτίας της απώλειας. Επικοινώνησε αρκετές φορές με τους εναγόμενους για να τους ρωτήσει τι θα έκαναν με τα χρήματα και ο εναγόμενος 2 του είπε ότι «δεν θα αφήσω τον Κώστα να δανειστεί λεφτά να σε πληρώσει εσένα». Δεν του άρεσε αυτή η αναφορά και την 11.3.2011 πήγε μαζί με τον δικηγόρο του τον σύζυγο της αδελφής στο αστυνομικό σταθμό και δήλωσε ότι το τσαντάκι του πιθανό να κλάπηκε. Ακολούθως μετά το πέρας της αστυνομικής έρευνας η αστυνομία έγραψε την ακόλουθη αναφορά (τεκμήριο 3): Βεβαίωση Καταγγελίας Ληστείας, Διάρρηξης. Κλοπής, Εμπρησμού, Κακόβουλης Ζημιάς, Απώλειας Περιουσίας Στις 25/2/2011 προσήλθε στον Αστυνομικό Σταθμό Πέρα Χωρίου ο XXXXX Γιάγκου, Δ.Τ. XXXXX52, XXXXX 10 XXXXX, τηλ. XXXXX75 και ανάφερε ότι ενώ βρισκόταν στην περιοχή Αλάμπρας ξέχασε το τσαντάκι μέσης του πάνω στην καμπίνα του αυτοκινήτου του όπου οδηγούσε με αποτέλεσμα αυτό να πέσει από την καμπίνα και να χαθεί. Στο πορτοφόλι που βρισκόταν μέσα στο τσαντάκι περιείχε το ποσό των 6000 ευρώ, πιστωτικές κάρτες της Τράπεζας Κύπρου και το Δελτίο Ταυτότητας του. Στον παραπονούμενο δόθηκε βεβαίωση για την απολεσθείσα περιουσία, καταχωρήθηκε ως ΒΕΑΠ με α/α 83/11 και στάληκε μήνυμα ΣΤΟΠ-ΛΙΣΤ. Στις 11/3/2011 προσήλθε ξανά στον Αστυνομικό Σταθμό Πέρα Χωρίου ο πιο πάνω και ανάφερε ότι το τσαντάκι και το πορτοφόλι με το περιεχόμενο του, το οποίο δήλωσε στις 25/2/2011 ότι απώλεσε, πιθανόν να κλάπηκε στο γκαράζ οχημάτων του XXXXX Νικηφόρου στην Αλάμπρα όπου πήρε το όχημα του για ρύθμιση. Αναφορικά με το πιο πάνω κλήθηκαν στον σταθμό και λήφθηκαν καταθέσεις από τον XXXXX Νικηφόρου, τον πατέρα του Άθω και τον υπάλληλο τους XXXXX Νικολοβ. Στην κατάθεση του ο XXXXX Νικόλοβ ανάφερε ότι όταν μπήκε στο όχημα του XXXXX Γιάγκου, για να κάνει τις ρυθμίσεις του οχήματος, πρόσεξε ότι στην θέση του συνοδηγού υπήρχε ένα τσαντάκι μέσης. Λόγω του ότι ο XXXXX θα καθόταν στην θέση του συνοδηγού για να κάνει τις ρυθμίσεις πήρε το τσαντάκι και το τοποθέτησε στην οροφή του οχήματος. Στην είσοδο του γκαράζ βρισκόταν ο XXXXX Γιάγκου μαζί με τον ιδιοκτήτη του γκαράζ XXXXX Νικηφόρου. Μετά που ρυθμίστηκε το όχημα και οι τρεις μπήκαν στο όχημα και έκαναν με αυτό δοκιμαστική οδήγηση. Κατά την διαδρομή ο Γιάγκου ζήτησε από τον XXXXX να του δώσει το τσαντάκι, που βρισκόταν στην θέση του συνοδηγού όπου καθόταν. Τότε ο XXXXX του είπε ότι προηγουμένως στο γκαράζ το έβαλε πάνω στην οροφή του οχήματος και νόμιζε ότι το πήρε ο Γιάγκου. Στην συνέχεια και οι τρεις έψαξαν την περιοχή όπου διακινήθηκαν με το όχημα χωρίς ωστόσο να βρεθεί το τσαντάκι. Στην κατάθεση του ο XXXXX Νικηφόρου ανάφερε ότι σε κάποια στιγμή είδε πάνω στην οροφή του οχήματος κάτι, αλλά δεν ήξερε τι ήταν, ούτε τι έγινε. Όσο αφορά τον πατέρα του XXXXX, XXXXX, αυτός ανάφερε ότι δεν είδε οτιδήποτε σχετικά με το συμβάν. Δεν έγιναν έρευνες με Δικαστικά εντάλματα ή γραπτές συγκαταθέσεις αφού πέρασαν δεκατέσσερις ολόκληρες ημέρες από την απώλεια του πορτοφολιού μέχρι την καταγγελία για πιθανή κλοπή του. Για τις εξετάσεις που έγιναν σχηματίστηκε φάκελος Φ.Κ.Χ.Μ. με αρ 38/2011 ο οποίος και αρχειοθετήθηκε στον Σταθμό. Ο XXXXX Γιάγκου (παραπονούμενος) ενημερώθηκε σχετικά με τις ενέργειες της αστυνομίας και ανέφερε ότι θα μιλήσει με τον δικηγόρο του κατά πόσο θα προχωρήσει με αγωγές εναντίον του XXXXX Νικηφόρου, καθότι πορτοφόλι χάθηκε εξαιτίας του XXXXX Νικολόβ, υπαλλήλου του XXXXX Νικηφόρου, ο οποίος είχε τοποθετήσει το πορτοφόλι του στην οροφή του οχήματος. Αντεξεταζόμενος ο ενάγοντας ανέφερε ότι είχε μεταβεί στο εν λόγω συνεργείο μία ή δύο φορές προηγουμένως αλλά κατά την μακρόχρονη συνεργασία του με τους εναγόμενους συνήθως αυτοί έρχονταν στην οικία του για ρύθμιση του οχήματος. Υπήρχε μία είσοδος του συνεργείου και το αυτοκίνητο που το στάθμευσε ήταν τοποθετημένο περίπου 8 μέτρα εντός του συνεργείου. Στάθμευσε το όχημα του και οι εναγόμενοι πήραν το όχημα μέσα στο συνεργείο στο βάθος αυτού. Υπέδειξε επί του τεκμηρίου 4 το σημείο όπου ήταν τοποθετημένο το όχημα του και εξήγησε ότι ο ίδιος βρισκόταν έξω από το συνεργείο την δεδομένη στιγμή στο πλάι και μιλούσε με τον εναγόμενο
  8. Δεν ήταν κοντά στον εναγόμενο 2 για να βλέπει τι έκανε με το όχημα. Δεν είχε καλή οπτική επαφή με το όχημα διότι ήταν ανοικτό το πίσω μέρος του οχήματος και του εμπόδιζε την όραση. Δεν ήταν στάσιμος. Περπατούσε και μιλούσε με αποτέλεσμα να μην έχει οπτική επαφή με το μπροστινό μέρος του οχήματος. Η είσοδος του συνεργείου είναι πιο χαμηλή από το ύψος του συνεργείου. Δεν θυμάται να υπήρχε στο συνεργείο πινακίδα που να έγραφε ότι οι εναγόμενοι δεν φέρουν ευθύνη για την απώλεια οποιουδήποτε αντικείμενου. Είχε μεταβεί στο συνεργείο στις 8.30π.μ. και σε μισή ώρα μετά ήταν έτοιμοι να προβούν στην δοκιμαστική οδήγηση. Στις 9.00π.μ. ήταν ήδη στον δρόμο. Στην αστυνομία πήγε μετά που ψάξανε να βρουν το τσαντάκι και δεν είχε βρεθεί παρά τις προσπάθειες που έγιναν. Τα χρήματα στο τσαντάκι ήταν σε μετρητά. Αφορούσε περίπου 155 πελάτες που όλοι είχαν πληρώσει για τις υπηρεσίες που τους χορηγήθηκαν σε μετρητά. Δεν γίνονταν χρήση πιστωτικής κάρτας για την υπηρεσία επιθεώρησης οχημάτων την συγκεκριμένη εποχή και το ποσό που χρέωνε ήταν καθορισμένο το ποσό των €
  9. Οι αποδείξεις των εισπράξεων είναι μέσα στις σελίδες του Τ.Ο.Μ. Η απόδειξη τυπώνεται απευθείας από την ιστοσελίδα του κράτους και την παραλαμβάνει ο πελάτης. Ο μάρτυρας έχει μόνο την κατάσταση των αποδείξεων που κατέθεσε στο Δικαστήριο. Η εταιρεία Γιάγκου Γιάγκου ζήτησε επιστροφή χρημάτων από τον ίδιο διότι αυτός ήταν υπεύθυνος για την φύλαξη των χρημάτων. Ο μάρτυρας εξήγησε ότι τα χρήματα θα τα κατέθετε στην ΣΠΕ Λατσιών αλλά επειδή έπρεπε να είναι στο συνεργείο στις 8.00π.μ. και η τράπεζα ανοίγει στις 8.00π.μ. προτίμησε να πάει στο συνεργείο και μετά στην τράπεζα για κατάθεση των χρημάτων. Μετά το μεσημέρι θα έφευγε να πάει στην Πάφο για τον αγώνα. Ήταν πιο επείγον να κάνει την ρύθμιση για να αντέξει το όχημα στον αγώνα παρά να πάει στην τράπεζα. Απέρριψε την υποβολή ότι οι σχέσεις του με την οικογένεια του δεν είναι καλές και ότι στο παρελθόν είχε κάνει καταχρήσεις χρημάτων. Για να αποπληρώσει τα χρήματα που χάθηκαν δανείστηκε από την μητέρα του και στην συνέχεια πλήρωσε σιγά- σιγά αυτό το ποσό χρημάτων από την εταιρεία. Έδωσε τα χρήματα στην εταιρεία και κατατέθηκαν. Τα χρήματα αυτά τα είχε μετρήσει ο ίδιος προσωπικά πριν τοποθετηθούν στο τσαντάκι. Ήταν €4749 σε χαρτονομίσματα. Μπορεί να υπήρχε και χαρτονόμισμα των €50 για τα οποία είχε δώσει ρέστα στον πελάτη. Δεν θυμάται να υπήρχε στο όχημα σπασμένο εργαλείο σε κομμάτια το οποίο του το δώσανε την επόμενη ημέρα. Δέχθηκε όμως ότι μέσα στο αυτοκίνητο υπήρχαν εργαλεία. Το όχημα αυτό δεν έχει ντουλάπι έχει μόνο πόρτες και καθίσματα διότι ως όχημα αγωνιστικό είναι απαλλαγμένο από κάθε τι που προσθέτει βάρος στο όχημα. Δεν υπάρχει αποθηκευτικός χώρος στο όχημα. Όταν ανοίξεις την πόρτα είναι κενό το πάτωμα του αυτοκινήτου. Ο μάρτυρας δέχθηκε ότι το άθροισμα των €4749.00 ήτοι χρήματα της εταιρείας και το ποσό των €1300 δικά του χρήματα δεν είναι ακριβώς €6037.00 διότι πριν πάει στο συνεργείο πήγε στο περίπτερο και αγόρασε τσιγάρα. Αναφορικά με την κατάθεση στην αστυνομία το πρώτο πράγμα που μπορούσε να κάνει ήταν να επισκεφθεί τον σταθμό και να δηλώσει την απώλεια και τους είπε ότι το τσαντάκι το είχε τοποθετήσει στην οροφή του οχήματος και ότι έπεσε στην διαδρομή της δοκιμαστικής οδήγησης. Αυτά του τα είχαν πει. Ο ίδιος δεν είχε προσωπική γνώση του γεγονότος. Βασίστηκε σε αυτά που του είπε ο Κώστας 'άφησε το και θα δω τι θα γίνει' θα ψάξω να δω με την ασφάλεια που χάθηκε κάτι μέσα στο συνεργείο μου'. Όμως ο ίδιος δεν είχε δει τσαντάκι στην οροφή. Εκείνη την ημέρα είπε του αστυνομικού ότι δεν ήταν κλοπή. Δεν πίστευε αυτό που έγινε και δεν μπορούσε να τους πει ότι έκλεψαν το τσαντάκι του χωρίς να είναι σίγουρος. Το τσαντάκι ήταν αυτό της μέσης είχε διαστάσεις 10 με 15 πόντους πάχος και περιείχε ταυτότητες πορτοφόλι, διαβατήριο και προσωπικά του αντικείμενα. Όταν πήγε στο συνεργείο θυμάται να ήταν εκεί ο εναγόμενος 2 και ο οποίος δεν φάνηκε να έχει πρόβλημα με το πόδι του. Ούτε αληθεύει ότι περίμενε τον εναγόμενο 2 μέχρι τις 10.30π.μ. Μέχρι να κατεβάσουν το όχημα του θυμάται ότι ο εναγόμενος 2 ήταν εκεί στο συγκεκριμένο σημείο του συνεργείου κοντά στο όχημα του. Ο εναγόμενος 2 δεν ήταν μέσα στο γκαράζ του συνεργείου αλλά στο συνεργείο. Η εργασία στο αυτοκίνητο του άρχισε μετά από 10 λεπτά. Το συνεργείο αποτελείται από διάφορα δωμάτια. Είχε μιλήσει με τον εναγόμενο 2 πριν πάει στο συνεργείο και ξέρει ότι ήταν εκεί. Ο εναγόμενος 2 κάθισε στην θέση του συνοδηγού την ώρα της δοκιμής οδήγησης. Κατά την διάρκεια της ρύθμισης είδε τον εναγόμενο 2 να κάνει ρύθμιση από παντού από 1 μέτρο απόσταση ή 2 μέτρα απόσταση του οχήματος αλλά δεν ήταν σε θέση να δει που ήταν όλη την ώρα επειδή ήταν μακριά. Πολλές στιγμές δεν τον έβλεπε διότι κτύπησε το τηλέφωνο του και μιλούσε στο τηλέφωνο του. Κατά την ώρα της δοκιμής οδήγησης τον είχαν βοηθήσει να καθίσει στο πίσω κάθισμα του οχήματος. Είχε μπει από τη δεξιά πίσω πόρτα. Δεν είδε το τσαντάκι του διότι δεν είχε οπτική επαφή από το πίσω μέρος του οχήματος με τις μπροστά καρέκλες τις αγωνιστικές. Ήταν στρυμωγμένος στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου μέσα στις προστατευτικές «μπάρκες». Η καρέκλα είναι σαν κούπα και είναι ψηλή. Όταν φθάσανε ρώτησε τον Κώστα που ήταν το τσαντάκι του. Δεν υπήρχε τσαντάκι στην οροφή του οχήματος. Δεν είδε τσαντάκι στην οροφή. Δεν υπήρχε αυτό του είπε ο εναγόμενος
  10. Είχε προηγηθεί δική του ερώτηση στον εναγόμενο 2 κατά πόσο κάθεται πάνω του και αυτός είπε όχι ότι έβαλε το τσαντάκι πάνω στην καμπίνα του αυτοκινήτου. Αποφάσισε να δηλώσει στην αστυνομία ότι κλάπηκε το τσαντάκι διότι δεν του άρεσε όταν του είπε ο εναγόμενος 2 ότι δεν θα αφήσει τον Κώστα να κάνει δάνειο να του δώσει τα χρήματα. Αστυνομικός που δεν είχε προσωπική ανάμιξη στην υπόθεση XXXXX Μίτας ΜΕ2 κατέθεσε τον αστυνομικό φάκελο της υπόθεσης. Σύμφωνα με τις καταχωρήσεις του σταθμού στις 25.2.11 ο ενάγοντας παρουσιάστηκε στον αστυνομικό σταθμό Πέρα Χωρίου και φαίνεται να ανέφερε τα ακόλουθα 'ενώ βρισκόταν στην περιοχή Αλάμπρας ξέχασε το τσαντάκι μέσης του πάνω στην καμπίνα του αυτοκινήτου όπου οδηγούσε με αποτέλεσμα αυτό να πέσει από την καμπίνα και να χαθεί.' Στις 11.3.2011 προσήλθε ο ενάγοντας εκ νέου στον σταθμό και ανέφερε ότι το τσαντάκι που δήλωσε ότι το απώλεσε 'πιθανόν να κλάπηκε στο γκαράζ οχημάτων του XXXXX Νικηφόρου.' Ο αστυνομικός φάκελος (τεκμήριο 5) περιέχει καταθέσεις που λήφθηκαν από τον εναγόμενο 1, τον εναγόμενο 2, τον ενάγοντα και τον πατέρα του εναγόμενου 1 XXXXX Νικηφόρου. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι ο αστυνομικός φάκελος της υπόθεσης είναι ξεχωριστός από τον φάκελο αλληλογραφίας του σταθμού που δεν κατέχει και δεν έχει υπόψη του. Σύμφωνα με το περιεχόμενο του τεκμηρίου 6 η εν λόγω υπόθεση διερευνήθηκε από τον Λοχία XXXXX χωρίς να προκύψει μαρτυρία εναντίον οποιουδήποτε προσώπου και για τις ενέργειες αυτές ενημερώθηκε ο ενάγοντας. Επειδή επιτράπηκε η αποδοχή εξ' ακοής μαρτυρίας μέσω του ΜΕ2 επιτράπηκε δυνάμει του άρθρου 26 όπως κλητευθεί ο ΜΕ3 Λοχίας XXXXX και ανακριτής της υπόθεσης για να αντεξεταστεί. Κλήθηκε ως τελευταίος μάρτυρας του ενάγοντα ο Λοχίας XXXXX XXXXX Λοΐζου δυνάμει του άρθρου 26 του περί Αποδείξεως Νόμου Κεφ.
  11. Επιβεβαίωσε το περιεχόμενο του αστυνομικού φάκελου ως το ανακριτικό έργο που είχε λάβει προσωπικά. Επιβεβαίωσε ότι ο ενάγοντας αρχικά προσήλθε στον σταθμό την πρώτη φορά και δήλωσε απώλεια του τσαντακιού. Στην συνέχεια ο ενάγοντας προσήλθε εκ νέου κάποιες μέρες αργότερα και είχε δηλώσει ότι η απώλεια που του είχε συμβεί τελικά μπορεί να είναι κλοπή. Η πρώτη φορά που έγινε αναφορά για την κλοπή στο γκαράζ του εναγόμενου 2 ήταν κατά την δεύτερη του την επίσκεψη. Μεταξύ της πρώτης επίσκεψης στις 25.2.11 και της δεύτερης επίσκεψης στις 11.3.11 δεν υπήρχε άλλη επαφή του ενάγοντα με τον αστυνομικό σταθμό. Έλαβε τις καταθέσεις που περιέχονται στο τεκμήριο 5 και επισκέφθηκε το γκαράζ του εναγόμενου χωρίς να προκύψει κανένα στοιχείο εναντίον των εναγόμενων σε σχέση με το αδίκημα της κλοπής. Κατά την άποψη του δεν προέκυψαν στοιχεία εναντίον οποιουδήποτε προσώπου για το αδίκημα της κλοπής και ενημερώθηκε σχετικά ο ενάγοντας. Με αναφορά το ανακριτικό υλικό σημείωσε ότι ο εναγόμενος 2 του είχε πει ότι το τσαντάκι του ενάγοντα το είχε τοποθετήσει πάνω από την καμπίνα του οχήματος και ο εναγόμενος 1 του είχε αναφέρει ότι είδε τον εναγόμενο 2 να τοποθετεί το τσαντάκι πάνω στην καμπίνα του οχήματος. Δεν θυμάται να υπάρχει πινακίδα στον χώρο του γκαράζ που να καταγράφει ότι οι ιδιοκτήτες του γκαράζ δεν φέρνουν ευθύνη στην περίπτωση κλοπής αντικειμένων μέσα στο χώρο του γκαράζ. Η υπόθεση αρχειοθετήθηκε και ο ενάγοντας ο οποίος ενημερώθηκε σχετικά είπε ότι θα μελετούσε το ενδεχόμενο καταχώρησης πολιτικής αγωγής μέσω του δικηγόρου του. Μοναδικός μάρτυρας υπεράσπισης ήταν ο εναγόμενος 2 XXXXX Νικολόβ. Ανέφερε ότι ήταν εργοδοτούμενος του εναγόμενου
  12. Την ημέρα που έγινε το συμβάν καθυστέρησε να μεταβεί στην εργασία του. Γνωρίζει καλά τον ενάγοντα αφού πάντα ετοιμάζανε μαζί ακριβά αγωνιστικά αυτοκίνητα για συμμετοχή σε ράλλι. Εκείνη την ημέρα ο ενάγοντας του έφερε το όχημα του για να ρυθμίσει τον εγκέφαλο του οχήματος προκειμένου να συμμετέχει σε ράλλι στην Πάφο την επόμενη ημέρα. Πήγε στην εργασία του το μεσημέρι και με την βοήθεια του υπολογιστή άρχισε την ρύθμιση του οχήματος. Επειδή ο εγκέφαλος του οχήματος βρισκόταν μπροστά στο κάθισμα του συνοδηγού για ευκολία και επειδή είχε πρόβλημα με το πόδι του, κάθισε στην θέση του συνοδηγού. Πρόσεξε στο κάθισμα ένα τσαντάκι της μέσης σε άσχημη κατάσταση. Ήταν τσαλακωμένο, λαδωμένο, μαύρο χρώμα με φαρδιά λουριά και μαζί με αυτό υπήρχε και ένα σιδερένιο ρολόι πιέσεως ελαστικών. Το τσαντάκι ήταν κλειστό με φερμουάρ και δεν φαινόταν το περιεχόμενο του. Ήταν μήκος περίπου δύο στυλό και είχε όγκο. Επειδή τα αντικείμενα τον εμπόδιζαν να καθίσει στο κάθισμα τα τοποθέτησε στην οροφή του οχήματος. Δεν αντιλήφθηκε ότι μέσα στο τσαντάκι υπήρχαν χρήματα. Τελείωσε την ρύθμιση του οχήματος σε 20 λεπτά και κατά την διάρκεια που εκτελούσε την εργασία του τον έβλεπε ο ενάγοντας και ο εναγόμενος
  13. Δεν βγήκε καθόλου από το όχημα και όταν τελείωσε τους φώναξε για να γίνει η δοκιμή οδήγησης του οχήματος. Ο εναγόμενος 1 ήταν οδηγός και ο ενάγοντας κάθισε στο πίσω κάθισμα. Ο ενάγοντας ανέφερε για πρώτη φορά ότι έχασε το τσανάκι του μετά την δοκιμή. Τότε είναι που έμαθε ότι αυτό περιείχε χρήματα. Ακολούθησαν την διαδρομή και γυρεύανε για ώρες αλλά δεν βρέθηκε το τσαντάκι. Ο ενάγοντας γνώριζε ότι το τσαντάκι ήταν στην οροφή αλλά δεν γνωρίζει κατά πόσο ο ενάγοντας το παρέλαβε από εκεί πριν την δοκιμή. Την επόμενη ημέρα βρέθηκε σε κάποιο μέρος της διαδρομής το εργαλείο μέτρησης της πίεσης των λαστίχων. Το πρωί το επόμενο πιάσανε ολόκληρη την διαδρομή και βρέθηκε το εργαλείο σε κατάσταση όχι πλήρως συναρμολογημένο. Ο ενάγοντας πήγε μόνος του στον σταθμό και τους είπε ότι θα δήλωνε την απώλεια του τσαντακιού. Ουδέποτε είχε πει στον ενάγοντα ότι 'δεν θα αφήσω τον XXXXX να δανειστεί λεφτά να πληρώσει εσένα.' Για την υπόθεση έδωσε κατάθεση στην αστυνομία. Ο αστυνομικός του είπε ότι θα έπαιρνε κατάθεση επειδή ο ενάγοντας άλλαξε την κατάθεση του και είπε ότι τα χρήματα είχαν κλαπεί. Αυτό το είπε ο αστυνομικός για να δικαιολογήσει γιατί του έπαιρνε κατάθεση διότι όλοι στην περιοχή γνωρίζουν πόσο τίμιοι είναι. Όταν ο εξεταστής είδε την πινακίδα που υπέδειξε επί του τεκμήριου 4 ότι δεν φέρουν ευθύνη στην περίπτωση πυρκαγιάς, ατυχήματος ή κλοπής ο εξεταστής τους είπε ' είστε τυχεροί με την πινακίδα αυτή είστε πλήρως καλυμμένοι.' Είπε ότι την ώρα που εργαζόταν πάνω στο όχημα ο ενάγοντας ήταν κοντά του σε περίπου 3 μέτρα απόσταση και ο ενάγοντας δεν είχε κανένα πρόβλημα ορατότητας στο σημείο που εργαζόταν. Η φιλική σχέση που είχε με τον ενάγοντα και την οικογένεια του έχει διαταραχθεί και η υπόθεση τους έχει σημαδέψει διότι έχει κυκλοφορήσει φήμη ότι δεν είναι εντάξει στις υποθέσεις του. Την ημέρα που χάθηκε το τσαντάκι ο ενάγοντας του είπε ότι τα μισά ήταν επιταγές και τα υπόλοιπα μετρητά. Κατά την αντεξέταση υποδείχθηκε στον μάρτυρα η παράγραφος 7 του τεκμηρίου 10 εις την οποία παραδέχθηκε ότι είχε δει το τσαντάκι και το είχε τοποθετήσει στην οροφή του αγωνιστικού οχήματος που επιδιόρθωνε από την θέση του συνοδηγού. Του υποδείχθηκε η αντίφαση μεταξύ αυτού του ισχυρισμού και της παραγράφου 3 της Έκθεσης Υπεράσπισης εις την οποία είχε αναφερθεί ρητώς ότι «οι εναγόμενοι ουδέποτε έλαβαν ή γνώριζαν διά το ισχυριζόμενη τσαντάκι». Η θέση του ήταν ότι ουδέποτε είπε έτσι πράγμα και ότι είχε παραδεχθεί στην αστυνομία ότι είχε δει το τσαντάκι και ότι το είχε τοποθετήσει στην οροφή του οχήματος. Η κα Πατσαλίδου επανήλθε και του έθεσε ότι με την υπεράσπιση του απορρίπτει ως σκέψη εκ των υστέρων δικογραφημένο ισχυρισμό του ενάγοντα στην παράγραφο 3 της Έκθεσης Απαιτήσεως ότι είδε το τσαντάκι και το είχε τοποθετήσει στην οροφή του αυτοκινήτου. Δεν ήταν σε θέση να υποδείξει σε ποιο σημείο στην υπεράσπιση του είχε αναφέρει ότι ο ενάγοντας του είχε πει ότι μέσα στο τσαντάκι υπήρχε μόνο το χρηματικό ποσό των €
  14. Ούτε θυμάται να είχε αναφέρει στην αστυνομία αυτό το ποσό. Συμφώνησε ότι είδε το τσαντάκι στην οροφή και ότι αυτό είχε χαθεί. Δέχθηκε ότι αυτό δεν το είχε αναφέρει ρητώς με την υπεράσπιση του. Καταπιάστηκε με τις αντιφάσεις στην μαρτυρία του ενάγοντα. Συμφώνησε ότι είχε δει το τσαντάκι στην θέση του συνοδηγού. Συμφώνησε ότι είδε το τσαντάκι και ότι το τοποθέτησε στην οροφή του οχήματος και η μόνη διαφωνία ως προς τα γεγονότα μεταξύ της δικής του εκδοχής και του ενάγοντα είναι το ακόλουθο γεγονός ήτοι, κατά πόσο είχε αναφέρει στον ενάγοντα να πάρει το τσαντάκι από την οροφή του οχήματος και κατά πόσο τον είχε δει ο ενάγοντας να τοποθετεί το τσαντάκι μαζί με το εργαλείο στην οροφή του οχήματος. Ανέφερε ότι δεν γνωρίζει τον λόγο γιατί αυτοί οι συγκεκριμένοι ισχυρισμοί δεν δικογραφούνται. Ανέφερε ότι ο ενάγοντας τον είδε κιόλας να τοποθετεί το τσαντάκι στην οροφή αλλά δεν μπορούσε να βάλει όπως είπε τον ενάγοντα να πιάσει τα πράγματα του με το 'ζόρι'. Του είχε πει όμως 'πάρε τα πράγματα σου.' Αυτό έγινε ενώ είχε οπτική επαφή με τον ενάγοντα που ήταν στην άλλη πλευρά του οχήματος στο πλευρό. Ήταν θέση του επίσης ότι ο εναγόμενος 1 έβλεπε και εκείνος το τσαντάκι. Είπε ότι ο ενάγοντας τον έβλεπε και ότι έκανε το κεφάλι του κάτω για να δείξει 'εντάξει' ότι το είδε. Ανέφερε ότι είχε αφήσει το τσαντάκι στην οροφή πριν ξεκινήσει την εργασία του καθισμένος στην θέση του συνοδηγού. Ανέφερε ότι εξαιτίας αυτού του περιστατικού αναγκάστηκε να αποχωρήσει από το γκαράζ. Ως προς την ώρα που πήγε στην εργασία του εκείνη την ημέρα ήταν θέση του ότι ήταν μετά τις 10.00π.μ. Ως προς την υποβολή του δικηγόρου του στον ενάγοντα ότι αυτός προσήλθε στην εργασία του το μεσημέρι ο μάρτυρας τοποθετήθηκε λέγοντας ότι 10 με 11 είναι μεσημέρι. Ήταν επίσης θέση του ότι γύρευαν το τσαντάκι για 3 ώρες κάνοντας την διαδρομή με τα πόδια με αποτέλεσμα να φύγει ο ενάγοντας στις 3 με 4 το απόγευμα. Του υποδείχθηκε το τεκμήριο 8 που είναι η καταγραφή του αστυνομικού σταθμού σε σχέση με την ώρα που ο ενάγοντας προσήλθε στον σταθμό για να κάνει την αναφορά του απώλειας για το τσαντάκι. Απάντησε τελικά ότι έχουν περάσει πολλά χρόνια και δεν θυμάται ποιες ήταν οι ώρες που έψαχναν το τσαντάκι. Αναφορικά με τον ισχυρισμό ότι ο ενάγοντας πήγε την δεύτερη φορά στον αστυνομικό σταθμό καθοδηγούμενος από τον κουνιάδο του που είναι δικηγόρος ανέφερε ότι ο αστυνομικός τους γνωρίζει και ότι τους είπε ότι επειδή ο ενάγοντας είχε προσέλθει ξανά στον σταθμό με τον συγγενή του ήταν αναγκασμένος να ελέγξει τον ισχυρισμό της κλοπής. Αναφορικά με τον ισχυρισμό ότι όλα είναι μία σκευωρία του ενάγοντα για να οικειοποιηθεί τα χρήματα της εταιρείας επειδή ήρθε σε ρήξη με τον πατέρα του ανέφερε ότι είναι γνωστό ότι ο ενάγοντας δεν είχε καλές σχέσεις με τον πατέρα του και είχαν λογομαχήσει. Το ξέρει αυτό διότι όπως είπε 'στην Κύπρο ζούμε'. Προκειμένου ο ενάγοντας να δείξει στον πατέρα του ότι ήταν υπεύθυνος κατασκεύασε την υπόθεση εναντίον των εναγόμενων. Ήταν θέση του ότι δεν είναι αμελής επειδή θεωρεί ότι ένα αγωνιστικό όχημα δεν πρέπει να έχει μέσα του τέτοια περιουσία. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ Άκουσα με προσοχή όλους τους μάρτυρες της υπόθεσης. Επικεντρώθηκα ειδικά στην μαρτυρία του ενάγοντα και στην μαρτυρία του εναγόμενου
  15. Όλοι οι μάρτυρες είχαν υποβληθεί στην δοκιμασία της αντεξέτασης σε σχέση με τις κύριες πτυχές της υπόθεσης. Επομένως, είμαι σε θέση να διαπιστώσω κατά πόσο ήταν μάρτυρες της αλήθειας ώστε στην συνέχεια να προβώ στην εξαγωγή πραγματικών συμπερασμάτων στην αγωγή. Σχημάτισα μία γενική εντύπωση για την αξιοπιστία του κάθε μάρτυρα. Επιπρόσθετα, παρατήρησα τον αυθορμητισμό του κάθε μάρτυρα και την αμεσότητα με την οποία απαντούσε τις ερωτήσεις κατά την αντεξέταση. Η γενική εντύπωση που αποκόμισα από κάθε μάρτυρα ήταν σημαντική για την διαμόρφωση της άποψης μου. Η αποτίμηση μου σε σχέση με την αξιοπιστία των μαρτύρων ασφαλώς δεν περιορίζεται στην φαινομενική εντύπωση που μου δημιούργησε εκ πρώτης όψεως ο κάθε μάρτυρας. Η πεποίθηση μου ότι ένας μάρτυρας ήταν μάρτυρας της αλήθειας βεβαιώνεται με συγκεκριμένα στοιχεία της υπόθεσης. Το ερώτημα ως προς την αξιοπιστία πρέπει να απαντηθεί με αυτοτέλεια έτσι που να δημιουργείται η απαραίτητη εικόνα της βεβαιότητας αναφορικά με τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο της μαρτυρίας την ποιότητα της και την πειστικότητα της σε σύγκριση με την υπόλοιπη μαρτυρία της υπόθεσης. (βλ. Ομήρου ν Δημοκρατία

(2001)2 ΑΑΔ 506). Ως εκ τούτου έχω αξιολογήσει ξεχωριστά κάθε μάρτυρα σε σχέση με τα λεγόμενα του και τα αποδεικτικά στοιχεία που έχει προσκομίσει για να πείσει για την αλήθεια της εκδοχής του. Επιπρόσθετα, έχω αναλύσει την μαρτυρία του κάθε μάρτυρα με αναφορά και την υπόλοιπη μαρτυρία της υπόθεσης ώστε σε κάθε περίπτωση η προφορική μαρτυρία να έχει διασταυρωθεί με άλλα στοιχεία ή να έχει καταρριφθεί από άλλα στοιχεία και/ή μαρτυρία που αποδεικνύονται ως αναντίλεκτη στην υπόθεση. Έλαβα υπόψη μου πιθανά ελατήρια που μπορεί να είχε κάθε μάρτυρας να πει ή να μην πει την αλήθεια ώστε να διαπιστωθούν με την μεγαλύτερη δυνατή ακρίβεια τα γεγονότα της υπόθεσης. Είναι γεγονός ότι σε κάποια σημεία της μαρτυρίας του ενάγοντα διαπιστώνονται αντιφάσεις μεταξύ αυτά που ανέφερε στην αστυνομική του κατάθεση και αυτά που είχε αναφέρει στο Δικαστήριο. Όμως ως θα εξηγήσω στην συνέχεια αυτές οι αντιφάσεις είναι ήσσονος σημασίας και δεν επηρεάζουν την θετική εικόνα που σχημάτισα σε σχέση με την ειλικρίνεια του ενάγοντα. Απορρίπτω την θέση του εναγόμενου 2 ότι για 8 χρόνια ο ενάγοντας προωθεί μία αγωγή εναντίον των εναγόμενων επειδή αποβλέπει σε αποκατάσταση της σχέσης του με τον πατέρα του. Εάν σκοπός του ενάγοντα ήταν να ρίξει το φταίξιμο στους εναγόμενους για να κρύψει το γεγονός ότι ο ίδιος είχε κλέψει τα χρήματα της εταιρείας του πατέρα του δεν θα πήγαινε την πρώτη φορά στον σταθμό για να αναφέρει ότι τα χρήματα είχαν απωλεσθεί. Με το να αναφέρει την πρώτη φορά ότι έχασε τα χρήματα δεν θα είχε το επιθυμητό αποτέλεσμα να πείσει τον πατέρα του ότι είναι υπεύθυνο άτομο. Εάν είχε κλέψει τα χρήματα πολύ πιο εύκολο θα ήταν να πει στον πατέρα του ότι τα έχασε επειδή τα είχε ξεχάσει πάνω στην οροφή του οχήματος. Δεν θα είχε ανάγκη να δημιουργήσει ολόκληρη ιστορία εμπλέκοντας αθώους ανθρώπους εάν σκοπός του ενάγοντα ήταν μονάχα να αποπροσανατολίσει τον πατέρα του ώστε να μην μάθει ότι είχε κλέψει τα χρήματα της εταιρείας. Αντίθετα, το γεγονός ότι αμέσως μετά το περιστατικό επανέλαβε στον αστυνομικό αυτά ακριβώς που του είχε πει ο εναγόμενος 2 ήτοι ότι τα χρήματα τα είχε τοποθετήσει στην οροφή του οχήματος δείχνει πρόσωπο που καλόπιστα είχε πιστέψει αυτά που του είχε πει ο εναγόμενος. Ο εναγόμενος 2 παραδέχθηκε ότι υπήρχε τσαντάκι και παραδέχθηκε ότι αυτό είχε τοποθετηθεί στην οροφή του οχήματος με αποτέλεσμα αυτό να απωλεσθεί. Συνεπώς, δεν μπορεί αυτό να είναι σκευωρία ή επινόηση του ενάγοντα που έγινε για άλλους λόγους. Εάν ήθελε ο ενάγοντας να στοχοποιήσει άλλο πρόσωπο για δικές του ατασθαλίες ή παραλείψεις θα έλεγε στον αστυνομικό από την αρχή ότι τα χρήματα είχαν κλαπεί. Δεν το έκανε όμως και είπε στην αστυνομία μόνο αυτά που του είπε ο εναγόμενος
  1. Αυτό δείχνει ότι είχε εμπιστοσύνη στο πρόσωπο των εναγόμενων που ακόμη μετά την παραδοχή του εναγόμενου 2 ότι είχε δει το τσαντάκι και ότι το είχε μετακινήσει από τον τόπο του δεν τον κατηγόρησε ευθέως για κλοπή. Συνεπώς, μπορεί να αποδοθεί στον ενάγοντα ότι ήταν αφελής επειδή πίστεψε αυτά που του είχε πει ο εναγόμενος 2 σε σχέση με την απώλεια των χρημάτων αλλά όχι ότι τα επινόησε όλα για αλλότριους λόγους. Επειδή, καθυστέρησε να κάνει την καταγγελία για κλοπή ενήργησε εναντίον των συμφερόντων του διότι άφησε πολύτιμο χρόνο να περάσει με αποτέλεσμα εν τέλει να μην ανοιχθεί υπόθεση εναντίον του εναγόμενου 2 για κλοπή. Συνεπώς, θεωρώ την εκδοχή ότι ο ενάγοντας θα καταχωρούσε αγωγή, να πληρώνει δικηγόρους για 8 χρόνια ώστε να κρύψει το γεγονός ότι έκλεψε χρήματα από την εταιρεία του πατέρα του ή να αποδείξει ότι ήταν υπεύθυνο άτομο παρά την απώλεια των χρημάτων σενάριο επίπλαστο που το επινόησε ο εναγόμενος 2 διά να αποπροσανατολίσει από τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης. Το γεγονός ότι κατά την πρώτη του επίσκεψη είχε αναφέρει στην αστυνομία ότι τα χρήματα είχαν τοποθετηθεί στην οροφή του αγωνιστικού οχήματος με αποτέλεσμα το τσαντάκι να χαθεί κατά την διαδρομή της δοκιμής αντί να αναφέρει κλοπή δεν κλονίζει την αξιοπιστία του. Ο ενάγοντας ανέφερε τα όσα του είχε πει ο εναγόμενος
  2. Ο μόνος λόγος να επαναλάβει τα ίδια γεγονότα στην αστυνομία λίγες ώρες μετά την απώλεια των χρημάτων είναι επειδή πίστευε ότι ο εναγόμενος 2 έλεγε την αλήθεια. Αυτό δείχνει και πάλι ότι στην χειρότερη των περιπτώσεων ο ενάγοντας μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι ευκολόπιστος και όχι άτομο που ψεύδεται. Εάν έλεγε ψέματα δεν θα έχανε τον χρόνο του να επαναλαμβάνει μαζί με τους εναγόμενους την διαδρομή της δοκιμαστικής οδήγησης με την ελπίδα ότι θα εντοπιζόταν το τσαντάκι στην διαδρομή. Επομένως, οι ενέργειες του ενάγοντα εκείνη την ημέρα δείχνουν ότι πίστεψε τους εναγόμενους παρόλο ότι το τσαντάκι ήταν πάνω στην θέση του συνοδηγού και είχε χαθεί μετά που το όχημα είχε περιέλθει στην κατοχή των εναγόμενων. Ήταν θέση του ενάγοντα ότι ουδέποτε του είχε λεχθεί ότι ο εναγόμενος 2 είχε τοποθετήσει το τσαντάκι στην οροφή του οχήματος και ούτε τον είδε να κάνει κάτι τέτοιο. Ο εναγόμενος 2 παραδέχθηκε ότι ο ενάγοντας είχε αναζητήσει το τσαντάκι αμέσως μετά την επιστροφή τους από την διαδρομή της δοκιμαστικής οδήγησης. Εάν ο ενάγοντας όντως είχε δει ότι το τσαντάκι στην οροφή δεν θα το αναζητούσε από την θέση του συνοδηγού αμέσως μετά την διαδρομή. Ως προς αυτό το σημείο η εκδοχή του ενάγοντα ήταν συνεπής με την εκδοχή που είχε προβάλει με την αστυνομική του κατάθεση ήτοι, ότι ουδέποτε είδε κάτι τέτοιο και ότι ουδέποτε του λέχθηκε κάτι τέτοιο. Είναι αξιοσημείωτο ότι στην αστυνομική κατάθεση που είχε δώσει ο εναγόμενος 1 ανακρινόμενος για την υπόθεση είχε αναφέρει ότι είχε δει τον εναγόμενο 2 να τοποθετεί κάτι στην οροφή του οχήματος αλλά δεν είδε τι. Οπότε η εκδοχή του εναγόμενου 2 ότι είπε του ενάγοντα ότι πρέπει να πάρει τα πράγματα του δεν φαίνεται να υποστηρίζεται από τον εναγόμενο 1 ο οποίος είπε ότι δεν είδε τι είχε τοποθετήσει ο εναγόμενος 2 στην οροφή του οχήματος. Ούτε ανέφερε στην κατάθεση του ότι ο εναγόμενος 2 είπε του ενάγοντα να πάρει τα πράγματα του. Είναι παράξενο ότι ο εναγόμενος 1 ενώ είχε αναφέρει ότι δεν είδε τι τοποθέτησε ο εναγόμενος 2 στην οροφή του οχήματος ήταν σε θέση την επομένη ημέρα της απώλειας των χρημάτων, στις 26 Φεβρουαρίου, να παραδώσει στον ενάγοντα το ρολόι που ήταν επίσης τοποθετημένο στην θέση του συνοδηγού μαζί με τα χρήματα. Και εάν ήταν το ρολόι τοποθετημένο κάπου στην διαδρομή της δοκιμαστικής οδήγησης γιατί δεν το είχαν βρει την προηγούμενη όταν έκαναν 'για ώρες' την διαδρομή με την ελπίδα να βρεθεί το τσαντάκι; Με την κατάθεση του ο ενάγοντας είχε αναφέρει ότι ο εναγόμενος 1 του είχε πει ότι είχε δει τον εναγόμενο 2 να τοποθετεί το τσαντάκι στην οροφή. Υπάρχουν σημαντικές αντιφάσεις μεταξύ των εκδοχών των δύο εναγόμενων ως προς το κρίσιμο σημείο κατά πόσο ο εναγόμενος 2 είπε στον ενάγοντα να πάρει τα πράγματα του. Η θέση του ενάγοντα ότι κάτι τέτοιο δεν του είχε λεχθεί είναι συνεπής με την αρχική του εκδοχή. Περαιτέρω, υποστηρίζεται από το γεγονός ότι αμέσως μετά την δοκιμή αναζήτησε το τσαντάκι του από την θέση του συνοδηγού. Νοείται ότι εάν είχε ακούσει αυτό που ισχυρίζεται ότι του είπε ο εναγόμενος 2 ο ενάγοντας δεν θα αναζητούσε το τσαντάκι από την θέση του συνοδηγού. Στην αστυνομική του κατάθεση ο ενάγοντας είχε αναφέρει ότι πήγε στο γκαράζ γύρω στις 10.30π.μ. Ενόρκως ανέφερε ότι πήγε στο γκαράζ πολύ νωρίς για να εξηγήσει το γεγονός ότι δεν είχε σταματήσει προηγουμένως στην τράπεζα για να καταθέσει τα χρήματα. Το ότι πρέπει να ήταν μετά τις 10.00 π.μ. η ώρα που πήγε ο ενάγοντας το γκαράζ υποστηρίζεται και από τον εναγόμενο 2 με την μαρτυρία του. Προφανώς ο ενάγοντας είχε ξεχάσει ότι στην αστυνομική του κατάθεση είχε αναφέρει ότι είχε πάει στο γκαράζ γύρω στις 10.00 π.μ. διαφορετικά δεν βλέπω τον λόγο γιατί θα επέλεγε να πει ψέματα για αυτό το ασήμαντο γεγονός. Η μεταβολή της αρχικής του θέσης ως αυτή διατυπώνεται στην κατάθεση του οφείλεται πιθανόν στο πέρασμα του χρόνου. Δεν αποκλείεται εννέα χρόνια μετά το περιστατικό να θυμάται την λεπτομέρεια της ώρας διαφορετικά. Αλλά ακόμη και εάν ήθελε αποδειχθεί ότι ο ενάγοντας παραποίησε στο μυαλό του αυτό το ασήμαντο γεγονός στην προσπάθεια του να δείξει ότι δεν ήταν ανεύθυνος επειδή δεν προτίμησε να πάει στην τράπεζα να καταθέσει τα χρήματα αντί να πάει στο γκαράζ δεν θεωρώ ότι αυτή η ασήμαντη αντίφαση ικανή από μόνη της να επηρεάσει την θετική εικόνα που αποκόμισα σε σχέση με την αξιοπιστία του ενάγοντα. Το ίδιο ισχύει για το ρολόι. Δεν μπορεί ο ενάγοντας να απέκρυψε την ύπαρξη αυτού επειδή έκανε αναφορά στο ρολόι στην κατάθεση του. Μάλιστα στην κατάθεση του είχε αναφέρει ότι είχε κάνει την διαδρομή μαζί με τον εναγόμενο 2 και ότι δεν είχε βρεθεί το τσαντάκι και το ρολόι. Συνεπώς, το γεγονός ότι ο ενάγοντας δεν ανέφερε κάτι για το ρολόι ή ότι αρνήθηκε την ύπαρξη του 9 χρόνια μετά το περιστατικό δεν είναι παράγοντας που θα πρέπει να επηρεάζει την αξιοπιστία του. Η υπεράσπιση επιχείρησε να αναδείξει το ρολόι ως κάτι το σημαντικό. Όμως το ότι ο ενάγοντας ξέχασε για το ρολόι δεν είναι αφύσικο υπό τις περιστάσεις. Αντιθέτως, εκείνο που κινεί υποψίες σε σχέση με την απώλεια των χρημάτων είναι ότι την ημέρα της απώλειας είχε επαναληφθεί η διαδρομή τουλάχιστον 2 φορές ώστε να βρεθεί το τσαντάκι και το ρολόι χωρίς να υπάρχει κανένα αποτέλεσμα. Τίθεται το εύλογο ερώτημα πως κατάφερε ο εναγόμενος 1 την επομένη του περιστατικού να βρει το ρολόι στην διαδρομή χωρίς όμως το τσαντάκι ενώ είχαν την προηγούμενη ημέρα ως ανέφερε ο εναγόμενος 2 κάνει την διαδρομή για ώρες χωρίς να είχε βρεθεί το οτιδήποτε. Σημειώνεται ότι ο ενάγοντας δεν είχε την αστυνομική του κατάθεση ενώπιον του ώστε να φρεσκάρει την μνήμη του σε σχέση με αυτά που είχε αναφέρει τότε. Κατά συνέπεια, δεν είναι τόσο παράξενο που ξέχασε κάποιες λεπτομέρειες της εκδοχής του που δεν είχαν και τόσο μεγάλη σημασία ως προς τα κίνητρα του και την αληθοφάνεια της εκδοχής του. Για όλους του πιο πάνω λόγους δεν θεωρώ ότι αυτές οι αντιφάσεις της μαρτυρίας του ενάγοντα σε σχέση με το περιεχόμενο της αστυνομικής του κατάθεσης ,που λήφθηκε το 2011, δικαιολογούν την απόρριψη του υπόλοιπου μέρους της μαρτυρίας του. Η υπόλοιπη του μαρτυρία είναι συνεπής με την αρχική του κατάθεση. Ως εξήγησα, πιο πάνω, η μαρτυρία του ενάγοντα στο σύνολο της συγκεντρώνει τα απαραίτητα στοιχεία της αξιοπιστίας και το γεγονός ότι είχε περιπέσει σε αντιφάσεις σε σχέση με την ώρα και το ρολόι που είναι επουσιώδης ζητήματα δεν επηρεάζει κατά πόσο η καταγγελία του ήταν ψευδής. (βλ. Σαββα ν Αστυνομία 2 ΑΑΔ 391
(1998). Έχω προσεγγίσει το ζήτημα της αξιοπιστίας του ενάγοντα υπό το σύνολο της μαρτυρίας του (βλ. Ρόπα ν Δημοκρατίας 2 ΑΑΔ 68
(2000). Δεν υπάρχει κανένας άκαμπτος κανόνας που να απαγορεύει την αποδοχή μέρος της μαρτυρίας και απόρριψη μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα. Υπάρχει πάντοτε η δυνατότητα το Δικαστήριο να αποδεχθεί μέρος της μαρτυρίας ενός μάρτυρα και να απορρίψει το άλλο μέρος εάν το μέρος που αποδέχεται έχει όλα τα στοιχεία της αξιοπιστίας και αυτή η αρχή πρέπει να ακολουθείται ως θέμα αρχής όταν δεν υπάρχουν ισχυροί λόγοι περί του αντιθέτου. (βλ. Χρυσάνθου ν Δημοκρατίας 2 ΑΑΔ 221
(2011). Επομένως, κρίνοντας την αξιοπιστία του ενάγοντα από το σύνολο της μαρτυρίας του και κρίνοντας ότι η εκδοχή που εμπεριέχει χαρακτηριστικά λογικής συνέπειας θεωρώ ότι οι δύο μικροαντιφάσεις που παρατηρούνται είναι ασήμαντες και στοιχεία που δεν προσθέτουν ή αφαιρούν από την αληθοφάνεια της εκδοχής του ώστε να έχουν αντίκτυπο στην αξιοπιστία του. Κρίνεται αξιόπιστος. Οι αστυνομικοί μάρτυρες της υπόθεσης είναι κατά την άποψη μου ουδέτεροι και ανεξάρτητοι μάρτυρες. Το σύνολο του ανακριτικού έργου της αστυνομίας κατατέθηκε στο Δικαστήριο. Δεν έχω λόγω να αμφισβητήσω την ειλικρίνεια τους. Εξάλλου δεν υπήρχε ποτέ αμφισβήτηση ως προς το γεγονός ότι ο ανακριτής κατέγραψε επακριβώς της εκδοχές των εμπλεκομένων ως τις είχαν αναφέρει τότε. Ο ανακριτής της υπόθεσης επιβεβαίωσε την εκδοχή του ενάγοντα ότι ο εναγόμενος 2 του είχε πει ότι είχε τοποθετήσει το τσαντάκι στην καμπίνα του οχήματος και ότι ο εναγόμενος 1 τον είχε δει να τοποθετεί κάτι στην καμπίνα χωρίς να δει ακριβώς τι. Παρουσίασε την κατάθεση του εναγόμενου 1 και σ' αυτή δεν υπάρχει καμία καταγραφή ότι ο εναγόμενος 2 είχε αναφέρει στον ενάγοντα να παραλάβει τα πράγματα του στην καμπίνα του αυτοκινήτου. Ρωτήθηκε για την πινακίδα που απεικονίζεται στα τεκμήρια 4 και 11 και ανέφερε ότι δεν θυμάται την ύπαρξη τέτοιας πινακίδας κατά την επίσκεψη του στο γκαράζ του εναγόμενου
  1. Επιβεβαίωσε την εκδοχή του ενάγοντα ότι προσήλθε εκ νέου στον αστυνομικό σταθμό στις 11.3.2011 και ανέφερε ότι πιθανόν το τσαντάκι να είχε κλαπεί. Επιβεβαιώνει ότι ο ενάγοντας ήταν συνεπής με την αρχική του εκδοχή ότι μέσα στο τσαντάκι υπήρχε το ποσό των €
  2. Όταν προσήλθε στον σταθμό την πρώτη φορά στις 25.2.2011 ο ενάγοντας είχε αναφέρει ότι απώλεσε το τσαντάκι και ότι μέσα στο τσαντάκι υπήρχε το χρηματικό ποσό των €
  3. Επίσης σημειώνεται ότι ουδέποτε τέθηκε υπό μορφή υποβολής στον αστυνομικό ανακριτή της υπόθεσης η εκδοχή του εναγόμενου 2 ότι γνώριζε τον καλό χαρακτήρα των εναγόμενων και ότι τους είπε ότι είναι αναγκασμένος να διεξάγει ανακρίσεις επειδή ο ενάγοντας θυμήθηκε να καταγγείλει κλοπή μετά που ο ενάγοντας είχε αρχικά δηλώσει απώλεια των χρημάτων. Σε αντίθεση με τον ενάγοντα ο εναγόμενος 2 μου έκανε την χειρότερη εντύπωση. Ήταν ερειστικός και αντιμαχούσε με την κα Πατσαλίδου όταν τον αντεξέταζε. Δημιούργησε αχρείαστη ένταση ενώ η δικηγόρος του ενάγοντα κρατούσε χαμηλούς τόνους κατά την αντεξέταση. Δεν απαντούσε τις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν. Παρέπεμπε συνεχώς και για σκοπούς αντιπερισπασμού στις αντιφάσεις που διαπίστωνε ο ίδιος στην μαρτυρία του ενάγοντα. Δηλαδή, αντί να απαντάει τις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν επιχειρηματολογούσε ότι ήταν μάρτυρας της αλήθειας επειδή κατά την δική του αντίληψη ο ενάγοντας είχε περιπέσει σε αντιφάσεις. Αυτά που ανέφερε ο εναγόμενος 2 έρχονται σε αντίθεση με τις δικογραφημένες του θέσεις. Με την υπεράσπιση του είχε εκφράσει άγνοια σε σχέση με το τσαντάκι ενώ ενόρκως είχε προβεί σε θετικό ισχυρισμό ότι το είδε και το τοποθέτησε στην καμπίνα του οχήματος. Με την δικογραφία του αγνοούσε το τσαντάκι ενώ ενόρκως ήταν σε θέση να περιγράψει σε ποια κατάσταση βρισκόταν και τι χρώμα ήταν. Σε δικογραφημένο ισχυρισμό του ενάγοντα ότι είχε πάρει το τσαντάκι και το τοποθέτησε στην καμπίνα απάντησε με πλήρη άρνηση των ισχυρισμών. Αντεξεταζόμενος προσπάθησε να δικαιολογηθεί λέγοντας ότι αυτό που εννοούσε με την υπεράσπιση του είναι ότι δεν γνωρίζει τι απέγινε το τσαντάκι αφού το τοποθέτησε στην καμπίνα του οχήματος. Αυτό είναι αλλαγή και/ή προσαρμογή της θέσης που πρόβαλε με την δικογραφία του. Γεγονός παραμένει ότι ο εναγόμενος 2 περιέπεσε σε σοβαρές αντιφάσεις διότι από την μία είχε αρνηθεί ότι είχε δει το τσαντάκι και από την άλλη παραδέχθηκε ότι το είδε και το πήρε. Η προσπάθεια του να συγκεράσει την μία εκδοχή με την άλλη επηρέασε ακόμη περισσότερο την ήδη κλονισμένη του αξιοπιστία. Στο ίδιο μοτίβο ήταν η προσπάθεια του να χαρακτηρίσει την ώρα 10 με 11 το πρωί ως το μεσημέρι ώστε να προσαρμόσει την εκδοχή του σε σχέση με την αστυνομική του κατάθεση και για να συνάδει η ώρα που έγινε το περιστατικό με την ώρα που καταγράφηκε στον αστυνομικό σταθμό ότι ο ενάγοντας προσήλθε με σκοπό να δηλώσει την απώλεια των χρημάτων. Ούτε και μπορεί να είναι η αλήθεια ότι κοίταζε για ώρες να βρει το τσαντάκι με αποτέλεσμα να γίνει 3 με 4 η ώρα το απόγευμα εφόσον ο ενάγοντας είχε μεταβεί στον αστυνομικό σταθμό στις 1.15 μ.μ. με σκοπό να δηλώσει την απώλεια του. (βλ. τεκμήριο 8). Ισχυρίσθηκε ότι είπε του ενάγοντα να πάρει τα πράγματα του από την καμπίνα του αυτοκινήτου. Αυτή η θέση δεν επιβεβαιώνεται με την αστυνομική κατάθεση που έδωσε ο εναγόμενος 1 ανακρινόμενος για την υπόθεση. Ο εναγόμενος 1 είχε αναφέρει στην κατάθεση του ότι είδε τον εναγόμενο 2 να τοποθετεί κάτι στην καμπίνα του αυτοκινήτου χωρίς να δει τι ήταν αυτά τα αντικείμενα. Όμως δεν αναφέρει περιστατικό με το οποίο κάλεσε ο εναγόμενος 2 τον ενάγοντα να παραλάβει τα πράγματα του. Αντιθέτως, κάνει αναφορά μόνο στο περιστατικό κατά το οποίο ο ενάγοντας αναζήτησε για πρώτη φορά το τσαντάκι από την θέση του συνοδηγού αφού είχε ολοκληρωθεί η δοκιμαστική οδήγηση. Για πρώτη φορά 9 χρόνια μετά το περιστατικό ανέφερε ότι ο ενάγοντας του είχε πει ότι μέσα στο τσαντάκι υπήρχε μόνο το ποσό των €2500.
  4. Δεν μπορεί αυτό να είναι αλήθεια διότι ο ενάγοντας από την πρώτη στιγμή που δήλωσε την απώλεια των χρημάτων στην αστυνομία είχε αναφέρει ότι έχασε το ποσό των €6000 σε μετρητά. Η μαρτυρία του έρχεται σε αντίθεση με την μαρτυρία του αστυνομικού που διερεύνησε την υπόθεση όταν καταγγέλθηκε πιθανή κλοπή των χρημάτων. Ήταν θέση του ότι ο αστυνομικός είχε παρατηρήσει την πινακίδα που απεικονίζεται στις φωτογραφίες τεκμήρια 4 και 11 και ότι τους είχε αναφέρει ότι είναι καλυμμένοι αναφορικά με την ευθύνη τους σε σχέση με την απώλεια. Όμως επί του συγκεκριμένου θέματος η θέση του αστυνομικού είναι ότι δεν θυμάται να είχε προσέξει τέτοια πινακίδα στο γκαράζ αυτοκινήτων. Περαιτέρω, ήταν θέση του ότι ο αστυνομικός τους είχε αναφέρει ότι αναγκάσθηκε να τους κάνει ανάκριση για την πιθανή κλοπή παρόλο ότι τους γνωρίζει επειδή ο ενάγοντας προσήλθε στον σταθμό με τον κουνιάδο του να καταγγείλει κλοπή ενώ αρχικά είχε αναφέρει απώλεια των χρημάτων. Αυτή η θέση ουδέποτε τέθηκε στον αστυνομικό για να τοποθετηθεί κατά την αντεξέταση του οπότε η θέση του εναγόμενου 2 επί του θέματος θα πρέπει να αγνοηθεί ως σκέψη εκ των υστέρων. Αναφορικά με το εργαλείο ρολόι ήταν θέση του εναγόμενου 2 στην κατάθεση του ότι του το έδειξε ο εναγόμενος 1 το επόμενο πρωί μετά την απώλεια των χρημάτων όταν προσήλθε στο γκαράζ. Όμως η εκδοχή του εναγόμενου 1 ως αυτή προβλήθηκε στην αστυνομική του κατάθεση ήταν ότι δεν είδε καλά τι είχε τοποθετήσει ο εναγόμενος 2 στην οροφή του οχήματος την ώρα που εργαζόταν στην θέση του συνοδηγού του οχήματος. Εφόσον δεν είδε τι είχε χαθεί πως μπορούσε ο εναγόμενος 1 να αναγνωρίσει ότι το ρολόι αυτό ήταν κάτι που το είχε χάσει ο ενάγοντας μαζί με το τσαντάκι. Το ότι αυτό το ρολόι βρέθηκε εκ διά μαγείας το επόμενο πρωί ενώ θέση του εναγόμενου 2 ήταν ότι ψάχνανε στην διαδρομή στις 25/2/2011 για ώρες χωρίς να βρεθεί οτιδήποτε προκαλεί σοβαρό προβληματισμό που επηρεάζει άμεσα την αξιοπιστία του μάρτυρα. Ο εναγόμενος 2 παραδέχθηκε ότι είχε δει το τσαντάκι και ότι το πήρε. Ως προς το κρίσιμο σημείο ότι του είπε του ενάγοντα να παραλάβει τα πράγματα του δεν επιβεβαιώνεται από κανένα. Η εκδοχή του έρχεται σε αντίθεση με αυτή που πρόβαλε ο ενάγοντας και υπάρχουν αντιφάσεις μεταξύ της εκδοχής του αυτής και αυτής που είχε προβάλει ο εναγόμενος 1 για τα ίδια γεγονότα και ειδικά σε σχέση με τον ισχυρισμό ότι είχε ειδοποιηθεί ο ενάγοντας να παραλάβει τα πράγματα του. Περαιτέρω, το γεγονός ότι το ρολόι βρέθηκε στην κατοχή του εναγόμενου 1 είναι ακόμη ένα κομμάτι πραγματικής μαρτυρίας που επιβεβαιώνει ότι το τσαντάκι περιήλθε στην κατοχή του εναγόμενου
  5. Ο εναγόμενος 2 είχε την ευκαιρία να πάρει το τσαντάκι και το κίνητρο να μην πει την αλήθεια σε σχέση με αυτό. Του δόθηκε η ευκαιρία να δώσει πειστικές εξηγήσεις για τις ενέργειες του. Δεν το έκανε όμως. Είμαι πεπεισμένη ότι δεν ήταν μάρτυρας της αλήθειας και έτσι πλην του γεγονότος ότι εν τέλει παραδέχθηκε ότι το τσαντάκι ήταν στην κατοχή του ως δήλωση εναντίον συμφέροντος δεν αποδέχομαι κανένα κομμάτι της μαρτυρίας του ως αξιόπιστη. Ως προς την αποδεικτική αξία δηλώσεων διαδίκων εναντίον συμφέροντος σχετική είναι η απόφαση Kayat Trading Ltd. v Genzyme Cor. 1 ΑΑΔ 2330
(2011)στην οποία λέχθηκαν τα ακόλουθα: «[η] αποδοχή δηλώσεων εναντίον συμφέροντος ή παραδοχής, ως μαρτυρία για απόδειξη της αλήθειας του περιεχομένου τους, αποτελεί εξαίρεση του κοινού δικαίου στον κανόνα της εξ ακοής μαρτυρίας. Είναι επίσης ορθό ότι ο Νόμος 32(Ι)/2004 που τροποποίησε τον περί Αποδείξεως Νόμο, Κεφ. 9, έχει διευρύνει το πλαίσιο της αποδοχής της εξ ακοής μαρτυρίας μέσα στα πλαίσια που καθορίζονται από τον ίδιο τον τροποποιητικό νόμο και με βάση τις διαδικασίες, όπως προνοούνται στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6». Η εν λόγο παραδοχή λοιπόν που δεν είναι συμφέρουσα για τον εναγόμενο 2, διότι αποδεικνύει ότι το τσαντάκι με τις €6000 ήταν όντως στην κατοχή του, δεν μπορεί να μην είναι η αλήθεια. Όμως η υπόλοιπη του μαρτυρία που καταπιάνεται με τις διάφορες δικαιολογίες του και την θέση του ως προς το τι έκανε το τσαντάκι απορρίπτεται ως αναξιόπιστη. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Με βάση την αξιόπιστη μαρτυρία της υπόθεσης καταλήγω στα εξής πραγματικά συμπεράσματα: To επίδικο τσαντάκι ήταν στην θέση του συνοδηγού. Μέσα στο τσαντάκι ήταν τουλάχιστον το χρηματικό ποσό των €6000 σε μετρητά και κάποιες πιστωτικές κάρτες ως είχε δηλώσει ο ενάγοντας κατά την επίσκεψη του στον αστυνομικό σταθμό. Το τσαντάκι το πήρε ο εναγόμενος 2 και το είχε στην κατοχή του. Ο εναγόμενος 2 ουδέποτε είπε στον ενάγοντα να παραλάβει τα πράγματα του από την καμπίνα του οχήματος αλλά και ούτε είχε προσέξει ο ενάγοντας κάτι τέτοιο κατά την διάρκεια που περίμενε να επιδιορθωθεί το όχημα του στο γκαράζ του εναγόμενου
  1. Ο εναγόμενος 1 είχε πει στην κατάθεση του ότι είδε τον εναγόμενο 2 να τοποθετεί κάτι στην καμπίνα του οχήματος αλλά δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί η αλήθεια αυτού του ισχυρισμού επειδή δεν προσήλθε στο Δικαστήριο να δώσει μαρτυρία και να αντεξετασθεί. Είπε ότι είχε βρει το ρολόι κατά την διάρκεια επανάληψης της διαδρομής οδήγησης το επόμενο πρωινό. Ούτε και αυτός ο ισχυρισμός μπορεί να επιβεβαιωθεί εάν αληθεύει. Συνεπώς, είναι αδύνατον να γνωρίζω κατά πόσο ο εναγόμενος 1 συμμετείχε μαζί με τον εναγόμενο 2 στο να στερήσει από τον ενάγοντα την κατοχή των χρημάτων του ή εάν αντιλαμβανόμενος ότι δυνατόν να είχε ευθύνη για την απώλεια των χρημάτων αποφάσισε να συγκαλύψει τις ενέργειες του εναγόμενου
  2. Γεγονός όμως είναι ότι ο εναγόμενος 1 γνώριζε κατά τον επίδικο χρόνο ότι το τσαντάκι περιήλθε στην κατοχή του υπαλλήλου του. Ο εναγόμενος 2 είπε ψέματα ότι είχε πει στον ενάγοντα να πάρει τα πράγματα του. O ενάγοντας δεν είδε τα πράγματα του πάνω στην καμπίνα του οχήματος πριν από την δοκιμαστική οδήγηση και τα αναζήτησε από την θέση του συνοδηγού όπου πίστευε ότι ήταν τοποθετημένα μετά την δοκιμαστική οδήγηση ανίδεος ότι τα είχε πάρει από την θέση του συνοδηγού ο εναγόμενος
  3. Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι ο εναγόμενος 2 πήρε τον τσαντάκι που περιείχε τα χρήματα και τις πιστωτικές κάρτες του ενάγοντα από την θέση του συνοδηγού. Δεν υπάρχει αξιόπιστη μαρτυρία που να υποστηρίζει την εκδοχή του εναγόμενου 2 ότι τοποθέτησε το τσαντάκι στην καμπίνα του οχήματος. Οι ενέργειες του εναγόμενου 2 είχαν ως αποτέλεσμα να στερήσουν για πάντα την κατοχή της περιουσίας του τσαντακιού μαζί με το περιεχόμενου του, ήτοι τα χρήματα και τις πιστωτικές του κάρτες. ΑΝΑΛΥΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΗΞΗ Το τσαντάκι είχε απωλεσθεί επειδή ο εναγόμενος 2 το πήρε. Πιθανόν να το μετακίνησε σε κάποιο άλλο μέρος από την θέση του. Υπάρχει αιτιώδης συνάφεια μεταξύ της ενέργειας του εναγόμενου 2 να λάβει στην κατοχή του το τσαντάκι με τα χρήματα και της απώλειας. Ο εναγόμενος 2 γνώριζε ότι το τσαντάκι ήταν η ιδιοκτησία του ενάγοντα. Είχε πρόσβαση στην ιδιοκτησία αυτή επειδή παρέδωσε το όχημα ο ενάγοντας στον εναγόμενο 1 για ρύθμιση της μηχανής οικειοθελώς. Αποδεικνύεται ότι το τσαντάκι έχει απωλεσθεί επειδή ο εναγόμενος 2 το πήρε σκόπιμα και αυτό περιήλθε στην κατοχή του. Υπό τέτοιες συνθήκες δεν είναι ανάγκη να αποδειχθεί ότι ο εναγόμενος είχε κάποιο καθήκον έναντι του ενάγοντα σε σχέση με τον χειρισμό της περιουσίας του. Ο εναγόμενος 2 είχε πρόσβαση στα αντικείμενα του ενάγοντα επειδή του επιτράπηκε η πρόσβαση στο αυτοκίνητο του ενάγοντα για σκοπούς της ρύθμισης της μηχανής . Όμως ο ενάγοντας ουδέποτε έδωσε άδεια στον εναγόμενο 2 να χειριστεί τα προσωπικά του αντικείμενα που ήταν μέσα στο όχημα. Συνεπώς, προκειμένου να αποδειχθεί η ευθύνη του εναγόμενου 2 έναντι του ενάγοντα δεν είναι ανάγκη να αποδειχθεί το επιπρόσθετο στοιχείο της αμέλειας ήτοι ότι ο εναγόμενος 2 είχε κάποιο καθήκον έναντι του ενάγοντα σε σχέση με τον χειρισμό του αντικειμένου και ότι ο λανθασμένος χειρισμός του αντικειμένου ήταν η αιτία για να χαθεί οριστικά το αντικείμενο. Είναι αρκετό να αποδειχθεί με βάση την αξιόπιστη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον μου ο ισχυρισμός που δικογραφείται στις παραγράφους 2, 3 και 5 της Έκθεσης Απαιτήσεως ότι ο εναγόμενος 2 πήρε το τσαντάκι και ότι αυτό περιήλθε στην κατοχή του χωρίς να το γνωρίζει ο ενάγοντας και χωρίς να το επιτρέψει. Δύο είναι τα αστικά αδικήματα που απολήγουν στην στέρηση της κινητής περιουσίας του κυρίου τους. Το πρώτο είναι η ιδιοποίηση με βάση το άρθρο 39 του Κεφ. 148 πιο κάτω: Iδιoπoίηση
  4. Iδιoπoίηση συvίσταται σε παράvoμη φυσική πράξη η oπoία επηρεάζει κιvητή ιδιoκτησία και εδραιώvει αξίωση vα χειρίζεται αυτή με τρόπo ασυμβίβαστo με τα δικαιώματα oπoιoυδήπoτε πρoσώπoυ πoυ δικαιoύται στηv άμεση κατoχή της. Το δεύτερο αστικό αδίκημα που ταιριάζει με την περίπτωση αυτή είναι η παράνομη επέμβαση σε κινητή περιουσία ως προδιαγράφεται με το άρθρο 44 του Κεφ. 148 ως ακολούθως: Παράvoμη επέμβαση σε κιvητή ιδιoκτησία 44.-
(1)Παράvoμη επέμβαση σε κιvητή ιδιoκτησία συvίσταται- (α) σε παράvoμη διατάραξη της ιδιoκτησίας αυτής ή σε παράvoμη παρέμβαση σε αυτή͘ ή (β) σε oπoιαδήπoτε παράvoμη πράξη η oπoία ευθέως πρoκαλεί ζημιά σε αυτή, εφόσov η διατάραξη ή η παρέμβαση αυτή πρoκλήθηκε ή η πράξη αυτή τελέστηκε από κάπoιo πρόσωπo.
(2)Σε αγωγή πoυ εγείρεται για παράvoμη επέμβαση σε κιvητή ιδιoκτησία τo βάρoς της απόδειξης ότι η πράξη για τηv oπoία εγείρεται η αγωγή δεv ήταv παράvoμη φέρει o εvαγόμεvoς Η πράξη της ιδιοποίησης είναι ο σκόπιμος χειρισμός της κινητής ιδιοκτησίας που είναι ασυμβίβαστος με την βούληση του ιδιοκτήτη της περιουσίας. Ο χειρισμός της περιουσίας μπορεί να περιλαμβάνει την κατακράτηση, την χρήση της περιουσίας, την τοποθέτηση της σε λάθος τόπο με αποτέλεσμα να απωλεσθεί και οποιαδήποτε άλλη ενέργεια που είναι ουσιαστικά ασυμβίβαστη με το δικαίωμα της κατοχής του ιδιοκτήτη έτσι που να θεωρείται ότι ο αυτός παράνομα έχει στερηθεί της κατοχής της περιουσίας του. (βλ. Clerk and Lindsell on Torts Twenty Second Edition Chapter 17). Είναι συμπέρασμα μου ότι ο εναγόμενος 2 πήρε το τσαντάκι και ότι ως αποτέλεσμα αυτής της ενέργειας ο ενάγοντας στερήθηκε για πάντα την περιουσία του. Δεν είναι γνωστό τι έκανε ο εναγόμενος 2 με την περιουσία του ενάγοντα αλλά δεν πείθει η εκδοχή του ότι τοποθέτησε το τσαντάκι πάνω από την καμπίνα του οχήματος. Στην Αγγλική υπόθεση Kuwait Airways Corp v Iraqi Airways Corp. ( no 4 & 5) [2002] UKHL 19 η Βουλή των Λόρδων αποσαφήνισε ποια είναι τα συστατικά στοιχεία του αστικού αδικήματος της ιδιοποίησης και επεξήγησε τι θα πρέπει να αποδείξει ο ενάγοντας για να πετύχει η αξίωση του επί της νομικής βάσης της ιδιοποίησης. 39 In my view this line of argument was misconceived. I need not repeat the journey through the textbooks and authorities on which your Lordships were taken. Conversion of goods can occur in so many different circumstances that framing a precise definition of universal application is well nigh impossible. In general, the basic features of the tort are threefold. First, the defendant's conduct was inconsistent with the rights of the owner (or other person entitled to possession). Second, the conduct was deliberate, not accidental. Third, the conduct was so extensive an encroachment on the rights of the owner as to exclude him from use and possession of the goods. The contrast is with lesser acts of interference. If these cause damage they may give rise to claims for trespass or in negligence, but they do not constitute conversion. 40. The judicially approved description of the tort in Clerk & Lindsell encapsulates, in different language, these basic ingredients. The flaw in IAC's argument lies in its failure to appreciate what is meant in this context by "depriving" the owner of possession. This is not to be understood as meaning that the wrongdoer must himself actually take the goods from the possession of the owner. This will often be the case, but not always. It is not so in a case of successive conversions. For the purposes of this tort an owner is equally deprived of possession when he is excluded from possession, or possession is withheld from him by the wrongdoer. 41. Whether the owner is excluded from possession may sometimes depend upon whether the wrongdoer exercised dominion over the goods. Then the intention with which acts were done may be material. The ferryman who turned the plaintiff's horses off the Birkenhead to Liverpool ferry was guilty of conversion if he intended to exercise dominion over them, but not otherwise: see Fouldes v Willoughby
(1841)8 M & W
  2. Similarly, mere unauthorised retention of another's goods is not conversion of them. Mere possession of another's goods without title is not necessarily inconsistent with the rights of the owner. To constitute conversion detention must be adverse to the owner, excluding him from the [2002] 2 WLR 1353 at 1367goods. It must be accompanied by an intention to keep the goods. Whether the existence of this intention can properly be inferred depends on the circumstances of the case. A demand and refusal to deliver up the goods are the usual way of proving an intention to keep goods adverse to the owner, but this is not the only way. Σε σχέση με την δική μας υπόθεση δεν έχω καμία δυσκολία να καταλήξω στο συμπέρασμα ότι ο εναγόμενος 2 πήρε σκόπιμα την περιουσία του ενάγοντα και ότι το αποτέλεσμα αυτής της σκόπιμης πράξης έγινε χωρίς την συναίνεση του ενάγοντα ασυμβίβαστη με το ιδιοκτησιακό του δικαίωμα. Το κατά πόσο ο εναγόμενος 2 είχε την πρόθεση να ασκήσει κυριότητα επί της περιουσίας είναι κάτι που χρήζει αξιολόγησης ενόψει του γεγονότος ότι είναι άγνωστο τι έκανε με την περιουσία του ενάγοντα μετά που αυτή περιήλθε στην κατοχή του. Έχω την εντύπωση ότι μπορεί να εξαχθεί ως συμπέρασμα από τα γεγονότα της υπόθεσης ότι σκόπιμα πήρε το τσαντάκι με τα χρήματα με σκοπό να κατακρατήσει την περιουσία του ενάγοντα παρόλο ότι δεν έχω θετική μαρτυρία σε σχέση με τις ενέργειες του μετά που σκόπιμα πήρε το τσαντάκι και αυτό περιήλθε στην κατοχή του. Πήρε το τσαντάκι που περιείχε €6000 χωρίς να δώσει καλή ή άλλη δικαιολογία για το τι έκανε με το τσαντάκι αφού το πήρε. Η εκδοχή του ότι το πήρε και το τοποθέτησε στην καμπίνα έχει απορριφθεί ως μη αληθής. Το ότι είπε του ενάγοντα 'να πάρει τα πράγματα του' αποδεικνύεται ότι ήταν ψέμα. Οπότε υπάρχει ως δεδομένο ότι ο εναγόμενος πήρε ένα τσαντάκι που περιείχε μέσα τουλάχιστον €6000 και δεν έχει καλή δικαιολογία ώστε να επεξηγήσει γιατί πήρε την περιουσία του ενάγοντα που ήταν στην θέση του συνοδηγού. To τι είχε κατά νου ο εναγόμενος 2 όταν πήρε το τσαντάκι είναι άγνωστο στοιχείο διότι κανείς δεν μπορεί να εισέλθει στο μυαλό του εναγόμενου να το αναλύσει. Οι νοητικές διεργασίες του ατόμου δεν μπορούν να προσδιοριστούν με βεβαιότητα όμως ενδείξεις για τις διεργασίες του νου είναι οι δηλώσεις και οι πράξεις του δράστη. (βλ. Καυκαρής ν Δημοκρατίας 2 ΑΑΔ 203
(1990). Ο εναγόμενος 2 πήρε το τσαντάκι που δεν ήταν δικό του. Μετά είπε ψέματα ότι είπε του ενάγοντα ότι του είχε πει να το πάρει το τσαντάκι πάνω από την καμπίνα του αυτοκινήτου. Περαιτέρω, ανακρινόμενος από την αστυνομία για πιθανή κλοπή δεν είπε την αλήθεια. Δεν είχε αναφέρει στην αστυνομία ότι είχε πει στον ενάγοντα να πάρει τα πράγματα του από την καμπίνα του αυτοκινήτου. Ενώ γνώριζε ότι είχε ευθύνη για την απώλεια των χρημάτων δεν έκανε καμία προσπάθεια να αποκαταστήσει τον ενάγοντα. Αντιθέτως, προσπάθησε να αποφύγει την ευθύνη λέγοντας ψέματα για το όλο περιστατικό. Δύσκολα πείθει με αυτά τα δεδομένα ότι απλά έκανε λάθος, ήτοι ότι το τοποθέτησε το τσαντάκι στην καμπίνα με αποτέλεσμα αυτό να χαθεί για πάντα μαζί με το περιεχόμενο του. Θεωρώ ότι αυτά τα αποδεικτικά στοιχεία είναι ικανοποιητικά ώστε να εξαχθεί το συμπέρασμα από τις ενέργειες, δηλώσεις, και συμπεριφορά του εναγόμενου 2 ότι είχε την πρόθεση και άσκησε την κυριότητα επί της κινητής ιδιοκτησίας του ενάγοντα ώστε να αποδειχθεί εις βάρος του το αστικό αδίκημα της ιδιοποίησης με βάση το άρθρο 39 του Κεφ.
  1. Εφόσον αποδεικνύεται το αστικό αδίκημα της ιδιοποίησης που είναι πολύ πιο δύσκολο να αποδειχθεί επειδή θα πρέπει από τα γεγονότα να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι ο εναγόμενος είχε την πρόθεση να αποκτήσει την κυριότητα της κινητής ιδιοκτησίας ώστε παράνομα να στερήσει τον ενάγοντα από την περιουσία του, αποδεικνύεται και το αστικό αδίκημα της παράνομης παρέμβασης με βάση το άρθρο 44 για το οποίο δεν είναι ανάγκη να αποδειχθεί ότι ο εναγόμενος σκόπιμα ενήργησε προκειμένου να στερήσει τον ενάγοντα για πάντα από την περιουσία του. Το αστικό αδίκημα της παράνομης παρέμβασης σε κινητή περιουσία καταπιάνεται με συμπεριφορά που έχει ως αποτέλεσμα την άμεση παρέμβαση στο δικαίωμα της κατοχής. Η φυσική παρέμβαση σε κινητή περιουσία που δεν έχει επιτραπεί από τον κύριο της και που έχει ως αποτέλεσμα να απωλεσθεί ή να καταστραφεί η περιουσία συντελεί το συγκεκριμένο αστικό αδίκημα. (Clerk and Lindsell on Tort, πιο πάνω, par. 17-150). Συνεπώς, η πράξη του εναγόμενου 2 να ασκήσει φυσική επιρροή επί της κινητής περιουσίας του ενάγοντα χωρίς πρώτα να εξασφαλίσει την συγκατάθεση του ενάγοντα και που προκάλεσε την οριστική απώλεια της περιουσίας είναι πράξη από μόνη της που συντελεί το συγκεκριμένο αστικό αδίκημα. Στην Αγγλική υπόθεση Inland Revenue Commissioners v Rossminster Ltd. [1980] A.C. 952 at 1011 ο Λόρδος Diplock διατύπωσε την ακόλουθη αρχή 'The act of handling a man's goods without his permission is prima facie tortious.' Ο εναγόμενος πήρε το τσαντάκι που ήταν τοποθετημένο στην θέση του συνοδηγού. Για την συγκεκριμένη ενέργεια δεν εξασφάλισε την συγκατάθεση του ενάγοντα. Ως αποτέλεσμα αυτής της ενέργειας για την οποία δεν είχε την άδεια του ιδιοκτήτη της περιουσίας αυτή χάθηκε οριστικά. Δεν έχω καμία δυσκολία να καταλήξω στο συμπέρασμα ότι ο εναγόμενος έχει παρέμβει παράνομα στην περιουσία του ενάγοντα και ότι ως αποτέλεσμα της παράνομης επέμβασης χάθηκε το τσαντάκι που περιείχε τουλάχιστον το χρηματικό ποσό των €
  2. Νοείται ότι εφόσον αποδεικνύεται η σκόπιμη πράξη του εναγόμενου 2 να πάρει το τσαντάκι χωρίς την άδεια του ενάγοντα με αποτέλεσμα αυτό να χαθεί οριστικά και/ή ο ενάγοντας να στερηθεί της κατοχής της ιδιοκτησίας του οριστικά δεν είναι αναγκαίο να αποδείξω και επιπρόσθετα ότι ο εναγόμενος 2 είχε ευθύνη να χειριστεί επιμελώς το τσαντάκι του ενάγοντα που το πήρε ενώ δεν είχε τέτοια άδεια από το ιδιοκτήτη του. Η πράξη του εναγόμενου 2 να πάρει το τσαντάκι του ενάγοντα από την θέση του συνοδηγού χωρίς πρώτα να εξασφαλίσει την άδεια του ιδιοκτήτη του είναι εξ' ορισμού αμελής πράξη. Ο ορισμός της αμέλειας με βάση το άρθρο 51 δεν περιλαμβάνει μόνο την επίδειξη επιμέλειας σε σχέση με την τέλεση μίας πράξης αλλά 51 συvίσταται- (α) στηv τέλεση πράξης τηv oπoία υπό τις περιστάσεις δεv θα τελoύσε λoγικό συvετό πρόσωπo ή στηv παράλειψη τέλεσης πράξης τηv oπoία υπό τις περιστάσεις τέτoιo πρόσωπo θα τελoύσε͘ ή ....Νoείται ότι για αυτή δύvαται vα τύχει απoζημίωσης μόvo τo πρόσωπo έvαvτι τoυ oπoίoυ o υπαίτιoς της αμέλειας υπείχε υπoχρέωση, υπό τις περιστάσεις, vα μηv επιδείξει αμέλεια. Από την στιγμή που ο εναγόμενος 2 είχε πρόσβαση στο όχημα του ενάγοντα μόνο για τον σκοπό της ρύθμισης της μηχανής του αυτοκινήτου νοείται ότι δεν είχε το δικαίωμα να πάρει τα αντικείμενα του ενάγοντα από μέσα από το αυτοκίνητο και να τα μετακινήσει. Εφόσον η πράξη αυτή συνιστά από μόνη της το αστικό αδίκημα της παράνομης παρέμβασης θα πρέπει να θεωρηθεί ότι είναι εξ' ορισμού πράξη που δεν θα τελούσε λογικό συνετό πρόσωπο υπό τις περιστάσεις ως ορίζει το άρθρο 51 του Κεφ.
  3. Κατά συνέπεια η απαίτηση του ενάγοντα πετυχαίνει εναντίον του εναγόμενου
  4. Στρέφομαι τώρα να εξετάσω κατά πόσο ευθύνη για τις πράξεις του εναγόμενου 2 θα πρέπει να έχει ο εναγόμενος 1 ως εργοδότης του κατά τον ουσιώδη χρόνο. Με βάση την αξιόπιστη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον μου ο εναγόμενος 2 κατά τον επίδικο χρόνο ήταν υπάλληλος του εναγόμενου
  5. Το τσαντάκι είχε απωλεσθεί εξαιτίας σκόπιμης πράξης του εναγόμενου
  6. Δόθηκε η ευκαιρία στον εναγόμενο 2 να αποκτήσει την κατοχή της περιουσίας του ενάγοντα διότι αυτή βρισκόταν στην θέση του συνοδηγού στο όχημα του ενάγοντα που το είχε πάρει στο γκαράζ που ανήκει στον εναγόμενο1 για επιδιόρθωση. Περιήλθε στην κατοχή του εναγόμενου 2 ως εργοδοτούμενος του εναγομένου 1 το τσαντάκι όταν αυτός επιδιόρθωνε το όχημα μέσα στο γκαράζ. Στην υπόθεση Χριστάχη Ποταμίτη ν. Έλενας Ιωάννου
(1992)1 Α.Α.Δ. 479, το Ανώτατο Δικαστήριο επεξήγησε ότι στην Κύπρο οι αρχές του κοινού δικαίου για την εκ προστήσεως ευθύνη έχουν ενσωματωθεί στο άρθρο 13 του Κώδικα Αστικών Αδικημάτων που ρητά προβλέπει πότε αποδεικνύεται τέτοια ευθύνη στην σχέση του αντιπροσωπευόμενου με τον αντιπρόσωπο ή του εργοδότη με τον εργοδοτούμενο. "Η εκ προστήσεως ευθύνη προσώπου για τις συνέπειες αστικού αδικήματος που διαπράττεται από άλλο πρόσωπο ρυθμίζεται από το άρθρο 13 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ.
  1. Εκ προστήσεως ευθύνη φέρει ο εναγόμενος για τις πράξεις άλλου προσώπου όταν (α) αυτές εξουσιοδοτούνται ή επικυρώνονται, ή (β) συνιστούν πράξεις εργοδοτουμένου (υπηρέτη) στο πλαίσιο της εργασίας του. Συνοπτικά, εκ προστήσεως ευθύνη, βάσει του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου περιορίζεται σε πράξεις αντιπροσώπου ή υπηρέτη κάτω από τους όρους που θέτει το άρθρο
  2. Συνάγεται από την πρωτόδικη απόφαση ότι κατά το χρόνο διάπραξης του αστικού αδικήματος της αμέλειας από το γιο του εφεσείοντα, ότι ο οδηγός ενεργούσε είτε ως αντιπρόσωπος ή ως εργοδοτούμενος του πατέρα του." Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο εναγόμενος 2 πήρε το τσαντάκι ώστε αυτό να περιέλθει στην κατοχή του την ώρα που εργαζόταν για λογαριασμό του εργοδότη του στο όχημα του ενάγοντα. Επίσης δεν υπάρχει αμφιβολία ότι είχε πρόσβαση στο τσαντάκι καθώς και την ευκαιρία να το πάρει από την θέση του συνοδηγού επειδή ο ενάγοντας παρέδωσε το όχημα του για επιδιόρθωση στον εργοδότη του. Η γκρίζα ζώνη ως προς την ευθύνη του εναγόμενου 1 ως εργοδότης του εναγόμενου 2 είναι κατά πόσο θα πρέπει να κριθεί υπόλογος για την σκόπιμη πράξη του εναγόμενου 2 να πάρει το τσαντάκι ακόμη και εάν κάτι τέτοιο δεν έγινε με την έγκριση του στα πλαίσια της εργοδότησης του. Θα πρέπει να κριθεί κατά πόσο η ενέργεια του εναγόμενου 2 να πάρει το τσαντάκι ήταν τόσο συνυφασμένη με τα καθήκοντα της εργοδότησης του που θα πρέπει να θεωρηθεί πράξη που διενεργήθηκε στα πλαίσια της εργοδότησης του έτσι που είναι σωστό και δίκαιο να θεωρηθεί υπόλογος για την πράξη αυτή ο εναγόμενος 1 ως εργοδότης του εναγόμενου
  3. Θα πρέπει να κριθεί ότι είναι δίκαιο να αποδοθεί ευθύνη στον εναγόμενο 1 ακόμη και να μην μπορεί να αποδειχθεί ότι ο εναγόμενος 1 ήταν ενήμερος για την πράξη αυτή. Το ερώτημα για το εάν μία παράνομη πράξη έχει διενεργηθεί στα πλαίσια της εργοδότησης είναι ερώτημα που έχει πραγματική πτυχή και νομική πτυχή σε κάθε περίπτωση. Δεν υπάρχει φόρμουλα που να καλύπτει την κάθε περίπτωση αλλά ο Salmond στο σύγγραμμα Salmond and Heuston on the Law of Torts έχει προτείνει την καλύτερη θεωρία για το πότε μία παράνομη πράξη θα πρέπει να θεωρηθεί ότι έχει διενεργηθεί στα πλαίσια της εργοδότησης ώστε να θεωρηθεί ότι είναι συνυφασμένη με τα καθήκοντα αυτής. It is etither
(1)a wrongful act authorized by the master or
(2)a wrongful and unauthorized mode of doing some act authorized by the master. It is clear that the master is responsible for acts actually authorized by him for liability would exist in this case even if the relation between the parties was merely one of agency and not one of service at all. But a master as opposed to the employer of an independent contractor is liable even for acts which he has not authorized, provided they are so connected with acts he has authorized that they may rightly be regarded as modes-although improper modes- of doing them.' Η πιο σημαντική Αγγλική απόφαση που εξηγεί τα όρια της εκ προστήσεως ευθύνης σε σχέση με πράξεις που με βεβαιότητα δεν έχουν εγκριθεί από τον εργοδότη είναι η Lister v Hesley Hall Ltd [2001] UKHL 22 εις την οποία κρίθηκε υπόλογος ο εργοδότης για τις σκόπιμες και παράνομες πράξεις του εργοδοτούμενου του, καθηγητή σε σχολείο αγοριών, ήτοι άσεμνη επίθεση κατά των αγοριών κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του. Ο εναγόμενος 1 είχε εξουσιοδοτήσει τον εναγόμενο 2 να επιδιορθώσει το όχημα του ενάγοντα. Την συγκεκριμένη στιγμή ο εναγόμενος 2 είχε απεριόριστη πρόσβαση στο όχημα του ενάγοντα επειδή ο εναγόμενος 1 ήταν ιδιοκτήτης του γκαράζ και ο ενάγοντας του επέτρεψε να εργαστεί στο όχημα ώστε να ρυθμιστεί η μηχανή. Όμως δεν υπάρχει θετική μαρτυρία για να αποδειχθεί ότι ο εναγόμενος 1 γνώριζε ότι ο εναγόμενος 2 είχε πάρει το τσαντάκι με σκοπό να το κλέψει ή να το πάρει και να το μετακινήσει από την θέση του με αποτέλεσμα αυτό να χαθεί. Ο εναγόμενος 2 ως εργοδοτούμενος που εργάζεται σε γκαράζ για την επιδιόρθωση οχημάτων έρχεται σε επαφή με την περιουσία των προσώπων που φέρνουν τα οχήματα τους στο γκαράζ μαζί με το περιεχόμενο τους για επιδιόρθωση. Ο εναγόμενος 1 μπορεί να μην γνωρίζει τι έγινε στην προκειμένη περίπτωση αλλά γνωρίζει ότι κατά την συνήθη εκτέλεση των καθηκόντων του ο εναγόμενος 2 κατά την καθημερινή του ενασχόληση ασχολείται με την επιδιόρθωση οχημάτων. Στα πλαίσια αυτών των καθηκόντων έχει επιδιορθώσει το όχημα και περιουσία του ενάγοντα. Επειδή η επιδιόρθωση του οχήματος ήταν καθημερινή ενασχόληση του εναγόμενου 2 η ζημιά και η απώλεια αυτής της περιουσίας του ιδιοκτήτη κατά την διάρκεια της επιδιόρθωσης του οχήματος από αμελής ή σκόπιμες παράνομες πράξεις του εναγόμενου 2 ως εργοδοτούμενου θα πρέπει να αποδοθούν και στον εργοδότη του εναγόμενο
  1. Επί του σημείου αυτού σχετική είναι η Αγγλική υπόθεση Brink's Global Services Inc and others v Igrox Ltd and another [2010] EWCA Civ
  2. Σε εκείνη την υπόθεση ο εργοδότης κρίθηκε υπόλογος για την κλοπή από υπάλληλους 15 ράβδων ασήμης όταν αυτοί κλήθηκαν κατόπιν οδηγιών του εργοδότη τους στα πλαίσια της εργοδότησης τους να καθαρίσουν εμπορευματοκιβώτιο που περιείχε τους ράβδους. Το σκεπτικό του Αγγλικού Εφετείου διατυπώνεται στις σκέψεις 29 και 30 πιο κάτω. [29] It is quite true that, if a person has undertaken a duty to the owner of goods which includes taking reasonable care to keep them safe and delegates to an employee the performance of some function which falls within the scope of that wider duty, he will be liable for any deliberate act or omission of the employee which results in their loss or damage. That was the decision in Morris v Martin, but, as Lord Steyn pointed out in Lister v Hesley Hall, the decision is based on wider principles which are not confined to cases involving the safe-keeping or preservation of property. The law in this area has undergone a continuous process of development and refinement as the courts have struggled to identify satisfactorily the principles on which vicarious liability is based. Whatever may have been the position in the past, the decisions in Lister v Hesley Hall, Dubai Aluminium v Salaam and the cases which have followed them have established that the test involves evaluating the closeness of the connection between the tort and the purposes for which the tortfeasor was employed. While all the circumstances have to be taken into account, the authorities support the view that when making that evaluation it is appropriate to consider whether the wrongful act can fairly be regarded as a risk reasonably incidental to the purpose for which the tortfeasor was employed. [30] In the present case Renwick was employed to fumigate the container and its contents and to that extent he was instructed to deal with them. For that purpose he was authorised to enter the secure compound where the container was stored and he was allowed to enter the container and thus have access to its contents. The fumigation process as a whole took about 24 hours to complete and during that time no one other than Igrox and its employees were authorised to enter the container or deal with its contents. The warning seals showing that the container was under gas should have ensured that no one attempted to enter it without protective equipment until the process was complete and the container re-sealed. In those circumstances Igrox was in a broad sense responsible for its contents during the fumigation process, a responsibility which it delegated to Mr Belsey and Renwick and which they were employed to discharge. The position is not dissimilar to that of the television repairman discussed in Palmer on Bailment, 2nd ed, (now 3rd ed, para 5-032) adopted by Lord Steyn in Lister v Hesley Hall (para 19). In my view there was a sufficiently close connection between Renwick's theft of the silver and the purpose of his employment to make it fair and just that Igrox should be held vicariously liable for his actions. Moreover, in those circumstances theft by an employee from the very container which he is instructed to fumigate is in my view a risk reasonably incidental to the purpose for which he is employed. Το ίδιο ισχύει και με τα γεγονότα της δικής μας υπόθεσης. Ο ενάγοντας παρέδωσε το όχημα του στον εναγόμενο 1 για να το επιδιορθώσει. Την ώρα της επιδιόρθωσης ο ενάγοντας δεν είχε πρόσβαση στο όχημα του και ο μόνος που είχε πρόσβαση στο όχημα και στο περιεχόμενο του ήταν ο εναγόμενος
  3. Ο εναγόμενος 2 είχε πρόσβαση στο περιεχόμενο του οχήματος επειδή του το επέτρεψε ο εναγόμενος 1 στα πλαίσια της εργοδότησης του. Την ώρα που ο ενάγοντας παρέδωσε το όχημα στον εναγόμενο 1 για επιδιόρθωση ο εναγόμενος 1 έγινε υπεύθυνος για την ασφαλή φύλαξη του οχήματος και το περιεχόμενο του. Δεν υπάρχει μαρτυρία ότι ο εναγόμενος 1 είπε στον ενάγοντα να πάρει τα πράγματα του πριν παραδώσει το όχημα για επιδιόρθωση. Η εκδοχή του εναγόμενου 2 ότι υπήρχε στο γκαράζ η πινακίδα που απεικονίζεται στο τεκμήριο 4 έχει απορριφθεί ενόψει της απόρριψης της μαρτυρίας του εναγόμενου 2 ως αναξιόπιστος. Το ότι οι υπάλληλοι του εναγόμενου 1 θα έρχονταν σε επαφή με πολύτιμα αντικείμενα μέσα στα αυτοκίνητα που επιδιόρθωναν είναι ένα ρίσκο που είναι εύλογα προβλεπτό για τον ιδιοκτήτη του γκαράζ. Οπότε εάν ήθελε αποδειχθεί ότι ο υπάλληλος του εναγόμενου 2 σκόπιμα πήρε το τσαντάκι είναι ορθό και δίκαιο να κριθεί υπόλογος για τις πράξεις του υπηρέτη του που είναι στενά συνυφασμένες με τα καθήκοντα τις εργοδότησης του. Στην προκείμενη περίπτωση ο εναγόμενος 1 είχε αναφέρει στην αστυνομική του κατάθεση ότι είδε τον εναγόμενο 2 να τοποθετεί κάτι στην καμπίνα του οχήματος. Δεν ξέρω εάν αυτό αληθεύει αλλά εάν αληθεύει τότε αυτό το κομμάτι μαρτυρίας ενισχύει την θέση ότι ο εναγόμενος 1 έπρεπε να θεωρηθεί υπόλογος επειδή είδε τον υπάλληλο του να μετακινεί την περιουσία του ενάγοντα και δεν έκανε τίποτε να προφυλάξει τον ενάγοντα από τον κίνδυνο απώλειας της περιουσίας του. Εάν αυτή η δήλωση είναι ψέμα τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα επειδή σημαίνει ότι για κάποιο λόγο ο εναγόμενος 1 συγκαλύπτει και προστατεύει τον υπάλληλο του που σκόπιμα πήρε το τσαντάκι αντί να προστατεύει την περιουσία του πελάτη του ο οποίος εναπόθεσε προσωρινά την κατοχή της περιουσίας του υπό την φύλαξη του. Κατά συνέπεια κρίνω ότι σε κάθε περίπτωση ο εναγόμενος 1 ως εργοδότης του εναγόμενου θα πρέπει να κριθεί ότι έχει ευθύνη ως εκ προστήσεως υπεύθυνος για σκόπιμες πράξεις του εναγόμενου 2 που έγιναν στα πλαίσια της εργοδότησης του και που προκάλεσαν ζημιά στον ενάγοντα. Ως εκ τούτου εκδίδεται απόφαση υπέρ του ενάγοντα και εναντίον των εναγόμενων αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα για το ποσό των €6000.00 πλέον νόμιμο τόκο. Αφαίρεσα €37.00 από την αξίωση επειδή ο ενάγοντας ανέφερε ότι ξόδεψε μέρος των χρημάτων στο περίπτερο. Δεν ανέφερε πόσα χρήματα ξόδεψε αλλά με βάση αυτά που ανέφερε το ποσό δεν μπορεί να υπερβαίνει τα €37.
  4. Τα έξοδα της αγωγής επιδικάζονται υπέρ του ενάγοντα και εναντίον των εναγόμενων αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα ως αυτά υπολογισθούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητή /ΑΙ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.