ΝΕΟΚΛΕΟΥΣ ν. ΑΓΚΑΣΤΙΝΙΩΤΗ, Αριθ. Αγωγής: 2472/12, 29/1/2021

(8)ημερών από την ημέρα έκδοσης του διατάγματος, το πρωτότυπο έργο «ΜΝΗΜΕΣ» «Memory» υπό την τελική του μορφή, και αφού θα έχει διαγράψει το όνομα του από το έργο ως δικαιούχου και/ή ως συνδικαιούχου του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας επί του έργου και/ή επί οποιασδήποτε μετάφρασης του έργου. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται η παράνομη και /ή παράτυπη καταχώρηση και/ή εγγραφή του έργου «ΜΝΗΜΕΣ» «Memory» από τον εναγόμενο στη Κυπριακή Βιβλιοθήκη κατά/ή περί τις 18.10.2011 και/ή σε οποιαδήποτε άλλη ημερομηνία και /ή σε οποιοδήποτε άλλο φορέα και που να απαγορεύει στον εναγόμενο οποιαδήποτε μεταγενέστερη καταχώρηση και/ή εγγραφή του έργου ως δικαιούχου και/ή ως συνδικαιούχου του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας επί του έργου και /ή επί οποιασδήποτε του έργου. Δ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύεται στον εναγόμενο να μεταδίδει, εμφανίζει, παρουσιάζει, διαθέτει, πωλεί και/ή κάνει οποιαδήποτε δημόσια χρήση του έργου «Memory» υπό οποιαδήποτε μορφή, χωρίς τη γραπτή συγκατάθεση του ενάγοντα. Ε. Ποσό €24.377.50 ειδικές αποζημιώσεις, ήτοι το 50% των ποσών (€48.755) επιβαρύνθηκε ο ενάγων όπως αναφέρεται με λεπτομέρεια πιο κάτω. ΣΤ. Γενικές Αποζημιώσεις €50.000.00 για την προσβολή της προσωπικότητας, τη δυσφήμηση και τη μείωση που υπέστη ο ενάγοντας από τις παράνομες πράξεις του εναγομένου και για τη στέρηση και/ή μείωση από τον ενάγοντα του δικαιώματος αποτελεσματικής προβολής και/ή αξιοποίησης του έργου στο κοινό και της συνεπακόλουθης ηθικής ικανοποίησης από την ανιδιοτελή προσφορά του ενάγοντα, μέσω του έργου στο ευρύτερο κοινό, στην Κύπρο και στο εξωτερικό. Ζ. Παραδειγματικές/τιμωρητικές αποζημιώσεις ήθελε κρίνει το Δικαστήριο. Η. Νόμιμο τόκο. Θ. Έξοδα, Φ.Π.Α. και έξοδα επίδοσης. Οι λεπτομέρειες της παράβασης συμφωνίας από τον εναγόμενο είναι ως ακολούθως: Οι ειδικές ζημιές απαριθμούνται στην παράγραφο 15 της Έκθεσης Απαιτήσεως ως ακολούθως: 15.Για την παραγωγή του έργου ο ενάγων προέβη σε συλλογή 135 συνεντεύξεων/μαρτυριών ανά το Παγκύπριο έγραψε το βιβλίο και το μετάφρασε στα τουρκικά και στα αγγλικά. Επειδή ουδέποτε ο εναγόμενος παρέδωσε στον ενάγοντα το πραγματικό τελικό έργο. ο εναγόμενος αναγκάστηκε να διανέμει δωρεάν το ντοκιμαντέρ υπό την ατελή του μορφή έστω και με μεγάλη καθυστέρηση, υποβαλλόμενος ο ίδιος στα έξοδα της αναπαραγωγής και διανομής του μη τελικού, κατά τον εναγόμενο, έργου. Λόγω δε της ως ανωτέρω συμπεριφοράς του εναγομένου και ή λόγο της αθέτησης διάρρηξης της συμφωνίας από τον εναγόμενο, ο σκοπός για τον οποίο ετοιμάστηκε το βιβλίο και ή έγινε η παραγγελία του έργου από τον ενάγοντα προς τον εναγόμενο δεν επιτεύχθηκε πέραν του 50% και/ή στο βαθμό που θα μπορούσε να επιτευχθεί και ή που ο ενάγων επιθυμούσε να επιτευχθεί και ο ενάγων αναγκάστηκε να υποστεί τις πιο κάτω ζημιές και να λάβει νομική συμβουλή προτού προχώρησα με την παρούσα αγωγή. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΕΙΔΙΚΩΝ ΖΗΜΙΩΝ ΣΤΟΝ ΕΝΑΓΟΝΤΑ ΕΞ ΥΠΑΙΤΙΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΥ (συνολικά Ευρώ 48.755) α. Έξοδα δικηγόρου για νομικές συμβουλές και επιστολές: €300,00 πλέον ΦΠΑ €45, σύνολο €345 β. Συλλογή 135 συνεντεύξεων ανά το Παγκύπριο 135χ100 ευρώ σύνολο ευρώ 13.500 γ. συγγραφή του βιβλίου ΑΓΝΟΗΘΕΝΤΕΣ 1974, Ευρώ 12.000 δ. εκτύπωση του βιβλίου ΑΓΝΟΗΘΕΝΤΕΣ 1974, Ευρώ 14.750 ε. Μετάφραση του βιβλίου ΑΓΝΟΗΘΕΝΤΕΣ 1974, Ευρώ 8.000 στ. Αναπαραγωγή του ηλεκτρονικού δίσκου με το μη «τελικό» έργο ευρώ

1. Οι λεπτομέρειες της παράβασης συμφωνίας από τον εναγόμενο είναι ως ακολούθως: ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΒΙΑΣΗΣ/ΔΙΑΡΡΗΞΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΝΑΓΟΜΕΝΟ ΤΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΝΤΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΥ α. Ο εναγόμενος αδικαιολόγητα καθυστέρησε χωρίς δικαιολογία/επαρκή δικαιολογία να παραδώσει στον ενάγοντα το παραγγελθέν και πληρωθέν στον εναγόμενο έργο β. Μετά από συνεχείς και έντονες οχλήσεις από τον ενάγοντα, κατά /ή περί τις 06.09.2011 ο εναγόμενος παρέδωσε στον ενάγοντα με μεγάλη καθυστέρηση τον ηλεκτρονικό δίσκο στον οποίο καταγράφεται το έργο ντοκιμαντέρ. Επί της μιας επιφάνειας του ηλεκτρονικού δίσκου αναγράφονται χειρόγραφα από τον εναγόμενο με μελάνι η ημερομηνία 06.09.2011 και οι λέξεις ΜΝΗΜΕΣ και Final, δηλαδή σε μετάφραση, «τελικό». γ. Στη συνέχεια, προφασιζόμενος διάφορες δήθεν αλλαγές στο αρχικό «τελικό» έργο (ανωτέρω), δόλια, παράτυπα αντικανονικά και με σκοπό να παραπλανήσει και/ή να εξαπατήσει τον ενάγοντα, ο εναγόμενος κάλεσε τον ενάγοντα κατ' επανάληψη σε διάφορες μεταγενέστερες ημερομηνίες και του παρέδωσε διαδοχικά σε διαφορετικές ημερομηνίες άλλες οκτώ δήθεν νέες εκδοχές του έργου, με ανεπαίσθητες αλλαγές. δ. Ο ενάγων προτίθεται να δώσει κατά τη δικάσιμο τις διαδοχικές ημερομηνίες παράδοσης των οκτώ ηλεκτρονικών δίσκων με το έργο. ε. Παρά την επιμονή του ενάγοντα, ουδέποτε ο εναγόμενος διευκρίνισε στον ενάγοντα ποίος από τους παραδοθέντες ηλεκτρονικούς δίσκους περιέχει το πρωτότυπο τελικό παραγγελθέν και πληρωθέν έργο. στ. Κατά τρόπο δόλιο, χωρίς τη συγκατάθεση του ενάγοντα και παρά το γεγονός ότι εκτέλεσε το έργον κατά παραγγελία του ενάγοντα και μετά που εισέπραξε από τον ενάγοντα τη συμφωνηθείσα γι' αυτό αμοιβή, ο εναγόμενος οικιοποιήθηκε το έργο, ήτοι προσέθεσε και το όνομα του στο τέλος του έργου ως συνδικαιούχος. μαζί με τον εναγόμενο, του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας επί του έργου αναγράφοντας τις λέξεις "copyright XXXXX Agastiniotis XXXXX Neokleous", ήτοι σε μετάφραση «πνευματική ιδιοκτησία XXXXX Αγκαστινιώτης XXXXX Νεοκλέους. ζ. Κατά/ή περί τις 08.09.2011 ο ενάγων κατέθεσε στην Κυπριακή Βιβλιοθήκη τον ηλεκτρονικό δίσκο με τίτλο ΜΝΗΜΕΣ 08/09/2011 Final-Master (εκδοχή 08/09/2011) και την ίδια ημέρα προέβη σε σχετική ένορκη δήλωση ενώπιον Πρωτοκολλητή του Ανωτάτου Δικαστηρίου, σύμφωνα με την οποία το σενάριο του ντοκιμαντέρ με τίτλο "μνήμες" (περιέχει και DVD) που καταχωρήθηκε στη Κυπριακή Βιβλιοθήκη με Αρ. 145274, αποτελεί δική του πρωτότυπη εργασία και είναι πνευματική του ιδιοκτησία. Ο ενάγων ενημέρωσε σχετικά τον εναγόμενο. Ουδέποτε ο εναγόμενος παρέδωσε στον ενάγοντα το πρωτότυπο ή οποιοδήποτε αντίγραφο του έργου υπό την τελική του, ως ανωτέρω, μορφή. η. Κατά τρόπο δόλιο και χωρίς τη συγκατάθεση του ενάγοντα, κατά παράβαση του σχετικού Νόμου και της μεταξύ του ενάγοντα και του εναγομένου εν ισχύ συμφωνίας, ο εναγόμενος κατά/ή περί τις 26.10.2011 πληροφόρησε τον ενάγοντα ότι το έργο υπό την τελική του μορφή κατατέθηκε και από τον ίδιο τον εναγόμενο στη Κυπριακή Βιβλιοθήκη δύο ηλεκτρονικούς δίσκους με τίτλο «Μνήμες» και «memory», αντιστοίχως, και την ίδια ημέρα προέβη σε σχετική ένορκη δήλωση ενώπιον του ιδίου Πρωτοκολλητή του Ανωτάτου Δικαστηρίου, σύμφωνα με την οποία οι δύο δίσκοι αποτελούν δική του πρωτότυπη εργασία κα είναι πνευματική ιδιοκτησία του εναγομένου. θ. Κατά τρόπο δόλιο και χωρίς τη συγκατάθεση και/ή προηγούμενη ενημέρωση του ενάγοντα ο εναγόμενος εμφανιζόμενος ως δήθεν συμπαραγωγός του έργου, προγραμμάτισε την δημόσια παρουσίαση του έργα» σε δημόσια εκδήλωση για τις 05.11.
2. Μετά από παρέμβαση του ενάγοντα ενώπιον των διοργανωτών της εκδήλωσης, η παρουσίαση του έργου από τον εναγόμενο ακυρώθηκε. ι. Πέραν των προσπαθειών και/ή πράξεων του εναγομένου με σκοπό τον παράνομο σφαιτερισμό και/ή οικιοποίηση από τον εναγόμενο του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας του ενάγοντος επί του έργου ο εναγόμενος προέβη σε πράξεις και7ή ενέργειες δυσφήμισης του ενάγοντα με σκοπό και/ή με αποτέλεσμα να πληγεί το καλό όνομα, η φήμη, η εικόνα και, γενικά, η κοινωνική υπόσταση του εναγομένου. Οι λεπτομέρειες των πράξεων δυσφήμησης του ενάγοντα από τον εναγόμενο είναι ως ακολούθως: ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΤΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ ΔΥΣΦΗΜΗΣΗ ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΝΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΝΑΓΟΜΕΝΟ α. Με τουλάχιστον δύο διαδοχικά μηνύματα στο διαδίκτυο με ημερομηνία 03.11.2011 και 05.11.2011, αντιστοίχως, ο εναγόμενος κατηγορεί ονομαστικά τον ενάγοντα ως «συμπαραγωγό» του έργου που προσπαθεί να κλέψει (attempt to flitch) τα πνευματικά δικαιώματα του έργου προς ίδιον όφελος και ο εναγόμενος προβάλλει τον ισχυρισμό ότι το έργο δεν ανήκει σε κανένα άλλο εκτός από το κυπριακό λαό. Συγκεκριμένα, στη χώρο FACEBOOK του διαδικτύου ο εναγόμενος αναφέρει στο μήνυμα με ημερομηνία 3 Νοεμβρίου 2011: Documentary on youtube soon by XXXXX Agastiniotis on Thursday November 3, 2011 at 1:20pm Unforlumnably Mr. XXXXX XXXXX Neocleous. the co-producer of our documentary «Mnimes» «memory» in an attempt to filch the copyrights for personal gain has threaten with courts the bi-communal festival « With brand new eyes» not to show the documentary on Saturday and he iw taking me to court. Unfortumnably again the festival in fear of courts accepted to withdraw although I have submitted all my legal documents of the documentary and he haw not. For this reason I am releasing the documentaries for on youtube as soon as it downloads. Because I believe that the documentary does not belong to anyone else but to the people of Cyprus please feel free to download and share. Now I am wondering if it was a right thing to do coming out from my withdrawal just to find out that personal gain isclaiming to be peacemakers. We will be known for ever by the tracks we leave... XXXXX» Σε μετάφραση, το κείμενο που δημοσίευσε ο εναγόμενος μέσω του διαδικτύου έχει ως εξής: «Ντοκυμαντέρ στο youtube προσεχώς από XXXXX Αγκαστινιότη την Πέμπτη 3 Νοεμβρίου 2011 στις 1:20μ.μ. Δυστυχώς, ο κ. XXXXX XXXXX Νεοκλέους, συν-παραγωγός του ντοκυμαντέρ μας «Μνήμες», ((Memory " σε προσπάθεια του να κλέψει τα πνευματικά δικαιώματα για προσωπικό όφελος, απείλησε με δικαστήρια το δικοινωτικό φεστιβάλ για να μην παρουσιάσουν το ντοκιμαντέρ στο φεστιβάλ το Σάββατο, και με μηνύει στο δικαστήριο. Δυστυχώς και πάλιν, το φεστιβάλ, φοβούμενο το δικαστήριο, δέχτηκε να αποσύρει, παρόλο ότι κατέθεσα όλα να νομικά μου επιχειρήματα σε σχέση με το ντοκυμαντέρ, ενώ αυτός όχι. Γι' αυτό το -δημοσιεύω τα ντοκιμαντέρ στο youtube μόλις κατεβούν. Επειδή πιστεύω ότι το ντοκιμαντέρ δεν ανήκει σε κανένα άλλο παρά στο λαό της Κύπρου, μη διστάσετε να το κατεβάσετε και να το μοιραστείτε με άλλους. Αναρωτιέμαι τώρα αν ήταν σωστό από την απομόνωση μου, για να ανακαλύψω ότι το προσωπικό όφελος εξακολουθεί να βρίσκεται στις καρδιές πολλών ανθρώπων που ισχυρίζονται ότι είναι ειρηνοποιοί. Θα είμαστε για πάντα γνωστοί από τα ίχνη που αφήνουμε. Τόνυ» Β.Δύο μέρες αργότερα ο εναγόμενος επανέρχεται στο χώρο FACEBOOK του διαδικτύου και αναφέρει περίπου τα ίδια με νέο μήνυμα του με ημερομηνία 5 Νοεμβρίου 2011, ανάλογο με αυτό που δημοσίευσε στις 3 Νοεμβρίου, ανωτέρω. Το νέο μήνυμα έχει τίτλο στα αγγλικά. "A premier on Youtube soon by XXXXX Agastiniotis on Thursday, November 5, 2011 at 9.33" Ο εναγόμενος επιφυλάσσεται να δώσει κατά τη δικάσιμο το ακριβές κείμενο και αυτού του δυσφημιστικού μηνύματος. γ. Κατά /ή περί τις 17.10.2011 σε φεστιβάλ που έγινε στο Κιόνελι, στα εδάφη που ευρίσκονται σήμερα υπό την τουρκική κατοχή, όπου ο ενάγων παρουσίασε το έργο στο κοινό, ο εναγόμενος πήρε το λόγο για να αναφέρει εμμέσως, πλην σαφώς, ότι ο ενάγων δεν cum καλλιτέχνης και ότι ο ενάγων προσπαθεί να αποκομίσει οικονομικό όφελος πωλώντας την ειρήνη.
3. Ο ενάγων επιφυλάσσει το δικαίωμα να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες κατά την ακρόαση. Ο εναγόμενος καταχώρησε υπεράσπιση και ανταπαίτηση. Είναι θέση του ότι το έργο ντοκιμαντέρ με τίτλο 'Μνήμες' είναι αποκλειστικά δικό του έργο. Τα πραγματικά δεδομένα είναι ως καταγράφονται στις παραγράφους 8 μέχρι 16 της Έκθεσης Υπεράσπισης.
4. Ο Εναγόμενος παραδέχεται ότι το ντοκιμαντέρ 'Μνήμες' ήταν μερικώς βασισμένο στη συνάντηση των XXXXX Μαραθεύτη και του XXXXX Ακινζί που ακολούθησε την παρουσίαση συνέντευξης του πρώτου στο βιβλίο του Ενάγοντα αλλά η σύλληψη και εκτέλεση του παραμένει αποκλειστικά έργο και πνευματική ιδιοκτησία του Εναγόμενου.
5. Ο Εναγόμενος αρνείται την παράγραφο 10 και αντιτάσσει ότι ουδεμία συμφωνία υπήρξε ως περιγράφεται εκεί αλλά μια κοινή αντίληψη ότι ο Εναγόμενος, υπό την επαγγελματική του ιδιότητα ως ανεξάρτητος, αυτοεργοδοτούμενος σκηνοθέτης και παραγωγός ντοκιμαντέρ θα δημιουργούσε ένα έργο ντοκιμαντέρ να απεικονίζει τα σχετικά γεγονότα, όπως ο ίδιος τα αντιλήφθηκε μέσα από τον επαγγελματικό του φακό και καλλιτεχνική ευαισθησία. Ο Ενάγων σε μικρό βαθμό και οι Μαραθεύτης και Ακινζί κατά μέγιστο θα ήταν οι 'πρωταγωνιστές' του έργου σύμφωνα πάντα με την αντίληψη και προσαρμογή του Εναγόμενου ως είθισται σε σκηνοθέτη παραγωγό και σεναριογράφο ενός έργου.
6. Ο Εναγόμενος ισχυρίζεται ότι το 'γύρισμα' του ντοκιμαντέρ εξελίχτηκε μέχρι τέλους ακριβώς όπως περιγράφεται στην πιο πάνω παράγραφο χωρίς καμία απολύτως διαφωνία εκ μέρους του Ενάγοντα είτε στο περιεχόμενο, όπως καλλιτεχνικά προσαρμόστηκε από τον Εναγόμενο και τους πολλούς συνεργάτες του, είτε στα credits όπως παρουσιάζονται στη αρχή και τέλος του ντοκιμαντέρ. Ο Ενάγων ουδέποτε διαμαρτυρήθηκε ότι ο Εναγόμενος παρουσιάστηκε ως ο σεναριογράφος, ο σκηνοθέτης και συμπαραγωγός του ντοκιμαντέρ ως και συνιδιοκτήτης της πνευματικής ιδιοκτησίας του.
7. Ο Εναγόμενος αρνείται την παράγραφο 11 και αντιτάσσει ότι με πρωτοβουλία συντάχθηκε στις 17 Απριλίου 2011, αίτηση για επιχορήγηση του ντοκιμαντέρ προς τον XXXXX Στεφάνου. Στην αίτηση αναφέρεται ότι το κόστος της ταινίας υπολογίζεται στις €5,000-6,000 και για την μερική κάλυψη, οι αιτητές. Ο Ενάγων και Εναγόμενος ζητούσαν τουλάχιστο €2,
8. Η αίτηση αποτελεί το μοναδικό γραπτό τεκμήριο της συμφωνίας Εναγομένου και Ενάγοντα σχετικά με την οικονομική πλευρά της όλης υπόθεσης. Επιπλέον, οι αιτητές, που υπογράφουν την αίτηση παρουσιάζονται ως ισότιμοι συνεργάτες-παραγωγοί του προτεινόμενου ντοκιμαντέρ.
9. Ο Εναγόμενος ισχυρίζεται ότι με βάση την συμφωνία του με τον Ενάγοντα, όπως αυτή τεκμηριώνεται μερικώς στην αίτηση επιχορήγησης, ο Ενάγων ανάλαβε σαν συμπαραγωγός να χρηματοδοτήσει την παραγωγή του ντοκιουμαντέρ στο ύψος των €5,000-6,
11. Ο Εναγόμενος αρνείται την παράγραφο 12 και ισχυρίζεται ότι ο Ενάγων του ζήτησε προκαταβολικά απόδειξη παραλαβής €2,500, στα αρχικά στάδια της κινηματογράφησης, ενώπιων μαρτύρων, στο Media Studios, γιατί ισχυρίστηκε ότι μόνον με την απόδειξη από τον σκηνοθέτη και συμπαραγωγό θα μπορούσε να αποσπάσει την απαραίτητη επιχορήγηση. Ο Εναγόμενος, ανυποψίαστα, συμμορφώθηκε διότι μόνο έτσι θα μπορούσαν να προχωρήσουν στην ολοκλήρωση του ντοκιουμαντέρ.
12. Ο Εναγόμενος αρνείται την παράγραφο 13 και ισχυρίζεται ότι ο Ενάγων του έδωσε μόνο €1,650 εκ των οποίων €1,150 ήταν το κόστος χρήσης του Media Studios για το οποίο υπάρχει σχετική απόδειξη και το υπόλοιπο €500 ήταν το μόνο πόσο που έλαβε για τον κόπο του ως σεναριογράφος, σκηνοθέτης, παραγωγός, μοντέρ και κάμεραμαν του ντοκιουμαντέρ για 3-4 τουλάχιστο μήνες. Το υπόλοιπο του €2,500 το κράτησε ο Ενάγων, για έξοδα του βιβλίου του όπως ο ίδιος ανέφερε στον Εναγόμενο. Ο Εναγόμενος δεν γνωρίζει εάν και πόση επιχορήγηση απέσπασε ο Ενάγων από κυβερνητικές η άλλες πηγές και καλεί τον Ενάγοντα σε αυστηρή απόδειξη των σχετικών ισχυρισμών του.
13. Ο Εναγόμενος ισχυρίζεται ότι οι συνεργάτες του που εργάστηκαν σκληρά για μεγάλα διαστήματα, το έπραξαν αφιλοκερδώς τόσο σαν ιδιαίτεροι του φίλοι όσο και διότι είναι αφοσιωμένοι, όπως και ο ίδιος, στα ιδανικά της ειρήνης, της συμφιλίωσης και της συνεργασίας, παγκόσμια και ιδιαίτερα μεταξύ των δύο κοινοτήτων στη Κύπρο.
14. Επιπλέον, ο Εναγόμενος ισχυρίζεται ότι το κόστος χρήσης του Media Studios, ήταν εξαιρετικά χαμηλό και πάλι λόγω της φιλίας του με τον ιδιοκτήτη. Συμπερασματικά, ο Εναγόμενος εργάστηκε σκληρά με μηδαμινό χρηματικό αντίτιμο, χρησιμοποιώντας τις σχέσεις του, τόσο φιλικές όσο και επαγγελματικές, για να παράγει το ντοκιουμαντέρ που προωθεί εκείνα να ιδανικά που ο ίδιος και οι συνεργάτες του έχουν ασπασθεί από καιρό. Η επαγγελματική του υπόσταση και η συμπεριφορά του κατά την διάρκεια όλου του ουσιώδη χρόνου υπήρξε αυτή του ανεξάρτητου καλλιτέχνη και εμπνευσμένου δημιουργού και όχι του υπαλλήλου και εργολάβου. Επίσης ο ενάγοντας δεν του κατέβαλε το ποσό των €5000-6000 που είχε υποσχεθεί να τον πληρώσει ως συμπαραγωγός του έργου. Επιπρόσθετα, ο ενάγοντας έδρασε μυστικά και παράνομα όταν καταχώρησε τον δίσκο ως δική του πνευματική ιδιοκτησία στην Κυπριακή βιβλιοθήκη και πληροφόρησε τον εναγόμενο περί τούτο με ηλεκτρονικό μήνυμα στις 17.10.
15. Αυτό έγινε μετά την πολιτική διαφωνία μεταξύ τους στο φεστιβάλ στο Κιόνελι όπου μαζί παρουσίασαν το ντοκιμαντέρ. Εκεί ο ενάγοντας είχε εκτοξεύσει αντικυβερνητικό λογύδριο και ο εναγόμενος ήθελε να διαχωρίσει την θέση του. Οι ισχυρισμοί του σε σχέση με την παραβίαση των πνευματικών δικαιωμάτων του ενάγοντα διατυπώνονται ως εξής στις παραγράφους 17η μέχρι 17ι της Έκθεσης Υπεράσπισης: 17η. Ο Εναγόμενος παραδέχεται ότι κατέθεσε το ντοκιουμαντέρ σαν δίκη του πνευματική ιδιοκτησία κατά ή περί τις 18 Οκτωβρίου 2011 για να κατοχυρώσει τα δικαιώματα του ενώπιον των πράξεων και απειλών και εξυβρίσεων του Ενάγοντα όπως τεκμηριώνεται σε σειρά υστερικών emails προς τον Εναγόμενο αμέσως μετά την διαφωνία στο Κιόνελλι. Εκεί διαφαίνεται ότι η 'καλλιτεχνική' πλευρά του Ενάγοντα 'θίχτηκε' παράλογα και τα δηλητηριώδη μηνύματα που έστελλε στον Εναγόμενο δεν φαίνεται να απάλυναν το 'τραύμα', πράγμα που τελικά αποτέλεσε και αιτία αυτής της αγωγής η οποία στερείται πάσας νομικής και πραγματικής βάσης. θ. Ο Εναγόμενος αρνείται την παράγραφο θ και ισχυρίζεται ότι η προγραμματισμένη για τις 05/11/2011 παρουσίαση του ντοκιουμαντέρ στο φεστιβάλ "With Brand New Eyes-Screenings for an island" ήταν εν πλήρη γνώση και με την συμφωνία του Ενάγοντα. Επιπλέον, ο Εναγόμενος ισχυρίζεται ότι σαν αποτέλεσμα των απειλών του Ενάγοντα για νομικά διαβήματα και αγωγές εναντίον των οργανωτών του φεστιβάλ, οι τελευταίοι αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν και να μη προβάλουν ταινία όπως είχε προγραμματιστεί από καιρό. Ο Εναγόμενος ισχυρίζεται ότι η μη προβολή της ταινίας του είχε αρνητικές επιπτώσεις για τον ίδιο τόσο επαγγελματικά όσο και προσωπικά. ι. Ο Εναγόμενος απορρίπτει και αρνείται τους ισχυρισμούς της παραγράφου ι όσον αφορά σφετερισμό και/η οικειοποίηση οιονδήποτε δικαιωμάτων του Ενάγοντα ως και τους υπόλοιπους ισχυρισμούς περί δυσφήμισης του Ενάγοντα. Η αδιάσειστη θέση του Εναγόμενου είναι ότι το ντοκιουμαντέρ είναι έργο που δημιούργησε και παρήγαγε ο ίδιος ενώ ο Εναγόμενος δεν τήρησε τη υπόσχεση του να χρηματοδοτήσει το έργο σαν συμπαραγωγός αλλά απεναντίας μποϊκόταρε εσκεμμένα την προβολή του. Ο Εναγόμενος παραδέχεται το περιεχόμενο των παραγράφων ι.α και ι.β και δηλώνει ότι το ντοκιουμαντέρ παρέμεινε στο διαδίκτυο για περιορισμένο μόνο χρονικό διάστημα. Ο Εναγόμενος αρνείται την παράγραφο ι.γ και παραπέμπει στα ανωτέρω σχετικά με τα συμβάντα στο Κιόνελλι. Με την ανταπαίτηση ζητά τις ακόλουθες θεραπείες:
16. Διάταγμα του σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται ο Ενάγων να διαγράψει/αφαιρέσει από το ντοκιουμαντέρ 'Μνήμες' και από οποιαδήποτε μετάφραση του το όνομα του ως συμπαραγωγός του ή και δικαιούχος ή και συνδικαιούχος του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας στο ντοκιουμαντέρ.
17. Διάταγμα του σεβαστού Δικαστηρίου που να ακυρώνει σαν παράνομη την υφιστάμενη ή και να απαγορεύει οποιαδήποτε άλλη μεταγενέστερη καταχώρηση ή και εγγραφή του ντοκιουμαντέρ σε οποιονδήποτε φορέα από τον Ενάγοντα ως συμπαραγωγού ή και δικαιούχου ή και συνδικαιούχου του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας στο ντοκιουμαντέρ ή και σε οποιαδήποτε του μετάφραση.
18. Διάταγμα του σεβαστού Δικαστηρίου που να απαγορεύει στον Ενάγοντα να μεταδίδει ή και διαφημίζει ή και προβάλλει ή και πωλεί ή και κάνει οιανδήποτε δημόσια χρήση του ντοκιουμαντέρ 'Μνήμες' χωρίς πρώτα να εξασφαλίσει την έγγραφη συγκατάθεση του Εναγόμενου.
19. Ειδικές αποζημιώσεις €4,950 που είναι το ποσό που οφείλει ο ενάγων στον εναγόμενο για την παραγωγή του ντοκιουμαντέρ «Μνήμες»
20. Γενικές αποζημιώσεις για την επαγγελματική, προσωπική και ψυχική βλάβη που προκάλεσε ο Ενάγων στον Εναγόμενο με την υβριστική ή και απειλητική ή και δυσφημιστική ή και μικροπρεπή του στάση τόσο στην πράξη όσο και σε λόγια. ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΕΝΑΓΟΝΤΑ Ο ενάγοντας ανέφερε ότι ήταν δραστήριος καλλιτέχνης και συγγραφέας με ευρεία δράση στα κοινά ιδιαίτερα όσον αφορά την ειρήνη και συμφιλίωση των μελών των δύο κοινοτήτων της Κύπρου. Το κοινωφελής του έργο είχε ευρείας αναγνώρισης στην Κύπρο και στο εξωτερικό και ήταν δέκτης συγχαρητηρίων από απλούς πολίτες και οργανωμένα σύνολα και των δύο κοινοτήτων, κυβερνητικούς παράγοντες, ΟΗΕ, την Ευρωπαϊκή Ένωση και ξένες διπλωματικές αποστολές στην Κύπρο. Είχε εκδώσει δύο βιβλία στα Ελληνικά και Τουρκικά με τίτλους 'Αγνοηθέντες 1974' και 'Μνήμες'. Το πρώτο βιβλίο περιέχει 50 επιλεγμένες μαρτυρίες από προσωπικές συνεντεύξεις 135 ελληνοκύπριων στρατιωτών που βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή του πολεμικού μετώπου κατά την διάρκεια της Τουρκικής εισβολής και αποτελείται από 582 σελίδες. Το δεύτερο βιβλίο εκδόθηκε το 2010 και περιέχει 30 αυθεντικές μαρτυρίες που έλαβε από Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους και αποτελείται από 344 σελίδες. Το κόστος της μετάφρασης στην Αγγλική γλώσσα και παρουσίασης του βιβλίου με τίτλο 'Μνήμες' το ανέλαβε η επίσημη αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Κύπρο. Κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ως προς την έγερση της αγωγής ο εναγόμενος δήλωνε στο εσωτερικό εξώφυλλο του βιβλίου του 'Παγιδευμένος στην Πράσινη Γραμμή' ελεύθερος δημοσιογράφος χωρίς ιδιαίτερα προσόντα με μοναδική πείρα την δική του παραγωγή ηλεκτρονικού δίσκου ντοκιμαντέρ με τίτλο 'Φωνή αίματος' το οποίο ετοίμασε στα κατεχόμενα εδάφη της Κύπρου. Μέσα στο βιβλίο 'Αγνοηθέντες 1974' ο ενάγοντας καταγράφει την μαρτυρία του στρατιώτη της Εθνικής Φρουράς XXXXX Μαραθεύτη ο οποίος τραυματίσθηκε στις 21 Ιουλίου 1974 στο κεφάλι στην περιοχή της Λεύκας αλλά επέζησε του τραυματισμού του. Επειδή μεταφράστηκε το βιβλίο του ενάγοντα στην Τούρκικη γλώσσα ο Τουρκοκύπριος XXXXX Ακινζί που τον είχε πυροβολήσει εκείνη την ημέρα αναγνώρισε τα γεγονότα από το βιβλίο. Αυτό έγινε στις 26.7.
21. Επικοινώνησε με τον ενάγοντα και αυτός διευθέτησε συνάντηση γνωριμίας με τον XXXXX Μαραθεύτη σε καφετερία της οδού Λήδρας στις 6.8.
22. Διοργανώθηκε και δεύτερη συνάντηση των δύο πρωταγωνιστών των γεγονότων της Λεύκας και μετά από εισήγηση του ενάγοντα έγινε συνάντηση μεταξύ των δύο στις 29.8.2009 και καλύφθηκε η συνάντηση ευρέως από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης στις ελεύθερες περιοχές, στα κατεχόμενα και στην Τουρκία. Στην βάση αυτών των γεγονότων το ΡΙΚ με την βοήθεια και συνδρομή του ενάγοντα ετοίμασε ειδικό ντοκιμαντέρ. Ο ενάγοντας είναι το πρόσωπο που διοργάνωσε το πρόγραμμα. Μέσα από το ντοκιμαντέρ και το πρόγραμμα BIZ-Εμείς ο ενάγοντας ανέφερε την πρόθεση του να διαθέσει ειδικό DVD και να το θέσει σε ευρεία κλίμακα με σκοπό την ενημέρωση την ειρήνη και συμφιλίωση. Στις 29 Αυγούστου 2009 το ΡΙΚ και άλλοι σταθμοί καλύψαν την συνάντηση των δύο πρωταγωνιστών στο πεδίο μάχης στην Λεύκα. Ολόκληρο το ρεπορτάζ προβλήθηκε στο Biz-Εμείς περίπου 15 μέρες αργότερα. Το ντοκιμαντέρ 'Μνήμες' στο ΡΙΚ προβλήθηκε στις 18.7.
23. Τον Απρίλιο 2011 παρέδωσε τα ντοκιμαντέρ του ΡΙΚ και τα βιβλία του και όλο το άλλο σχετικό υλικό στον εναγόμενο με σκοπό να εμπλουτίσει το έργο με υποτίτλους κατά τρόπο που το έργο να γίνει κατανοητό στο κοινό στην Κύπρο, Ελλάδα, Τουρκία, και παγκόσμια. Ετοίμασε το δεύτερο του βιβλίο 'Μνήμες' στα ελληνικά. Παράγγειλε από τον εναγόμενο έναντι πληρωμής την δημιουργία ντοκιμαντέρ διάρκειας 30 λεπτών που έπρεπε να παραχθεί στην βάση του πνευματικού του έργου και του οπτικοακουστικού υλικού που παρέδωσε στον εναγόμενο. Ο εναγόμενος θα εκτελούσε το έργο που είχε παραγγείλει ο ενάγοντας έναντι πληρωμής μέσα σε λίγες ημέρες και όχι το αργότερο από Ιούλιο
24. Η χρηματική αμοιβή για την παραγγελία ήταν €2500.
25. Μετά από αίτηση του ενάγοντα του χορηγήθηκε ένα μικρό ποσό από το γραφείο τύπου και πληροφοριών για κάλυψη του συνολικού κόστους του έργου και του κόστους του αναγκαίου υλικού για την δημιουργία του ντοκιμαντέρ. Στις 17.6.2011 ο εναγόμενος του ανακοίνωσε ότι το έργο ήταν τελειωμένο. Πλήρωσε τον εναγόμενο το ποσό των €2500.00 και έλαβε σχετική απόδειξη για την πληρωμή. Ο εναγόμενος διέρρηξε την συμφωνία αφού έλαβε την πληρωμή που είχε συμφωνηθεί για την εργασία που του ανατέθηκε. Μετά από καθυστέρηση ο εναγόμενος του παρέδωσε ηλεκτρονικό δίσκο στο οποίο καταγράφεται το ντοκιμαντέρ στις 6.9.
26. Επί της μίας επιφάνειας του ηλεκτρονικού δίσκου αναγράφονται χειρόγραφα του εναγόμενου με μελάνι οι λέξεις 'Μνήμες' και 'τελικό'. Στις 8.9.11 παρέδωσε στον ενάγοντα τον ηλεκτρονικό δίσκο με τίτλο 'Μνήμες fınal-master' και έλαβε σχετικό δελτίο παραλαβής. Την ίδια ημέρα ο ενάγοντας είχε προβεί σε ένορκη δήλωση ενώπιον του πρωτοκολλητή του Ανώτατου Δικαστηρίου σύμφωνα με την οποία το σενάριο του ντοκιμαντέρ με τίτλο 'Μνήμες' που καταχωρήθηκε στη Κυπριακή Βιβλιοθήκη με αριθμό 145274 είναι πρωτότυπη εργασία του ενάγοντα και πνευματική του ιδιοκτησία. Για την κατάθεση αυτή ενημέρωσε τον εναγόμενο. Ο εναγόμενος αδικαιολόγητα καθυστέρησε να του παραδώσει το έργο που του είχε παραγγείλει. Στην συνέχεια τον κάλεσε να παραθέσει το έργο κατ' επανάληψη σε πέντε διαφορετικές ημερομηνίες στις 22.09.11, 26.9, 27.9, 28.9 και 1.
27. Ο εναγόμενος παρέδωσε δήθεν νέες εκδοχές του έργου με καθόλου ή ανεπαίσθητες αλλαγές από το αρχικό τελικό. Ποτέ δεν του παρέδωσε το έργο με την πραγματική τελική του μορφή και ουδέποτε του διευκρίνισε ποιος δίσκος από τους 11 που του παρέδωσε ήταν ο τελικός και ποιο το πρωτότυπο. Ο εναγόμενος οικειοποιήθηκε το έργο και πρόσθεσε το όνομα του στο τέλος του έργου και κατέγραψε στους 11 δίσκους που του είχαν παραδοθεί το όνομα του ως συνδικαιούχος αναγράφοντας τις λέξεις 'copyright XXXXX Agastiniotis XXXXX Neokleous'. Στις 26.10.11 ο εναγόμενος πληροφόρησε τον ενάγοντα ότι το έργο με την τελική του μορφή κατατέθηκε από τον ίδιο στην Κυπριακή Βιβλιοθήκη δηλαδή 40 ημέρες μετά την κατάθεση του ενάγοντα των δύο ηλεκτρονικών δίσκων με τίτλο 'Μνήμες' και 'Memory' αντίστοιχα. Τα κατέθεσε ως να ήταν δίκη του πρωτότυπη εργασία. Στην συνέχεια χωρίς να ενημερώσει τον ενάγοντα και εμφανιζόμενος με τους δύο πρωταγωνιστές του έργου προγραμμάτισε δημόσια παρουσίαση του έργου σε δημόσια εκδήλωση σε δικοινοτικό φεστιβάλ στις 5.11.
28. Ο ενάγοντας πληροφορήθηκε για τα ανωτέρω από την τηλεόραση. Μετά από έντονες παραστάσεις του ενάγοντα προς τους διοργανωτές της εκδήλωσης αυτή ακυρώθηκε. Σε τουλάχιστον δύο διαδοχικά μηνύματα στο διαδίκτυο με ημερομηνίες 3.11.11 και 5.11.11 αντίστοιχα ο εναγόμενος κατηγόρησε ονομαστικά τον ενάγοντα που αυθαίρετα τον ονόμασε συμπαραγωγό και τον κατηγόρησε ότι προσπάθησε να κλέψει τα πνευματικά δικαιώματα του έργου. Περαιτέρω, πρόβαλε τον ισχυρισμό ότι το έργο δεν ανήκει σε κανένα παρά μόνο στον Κυπριακό λαό. Αυτό το ανέφερε στο διαδίκτυο στο facebook στις 3.11.
29. ως ακολούθως: «Ντοκυμαντέρ στο youtube προσεχώς από XXXXX Αγκαστινιότη την Πέμπτη, 3 Νοεμβρίου 2011 στις 1:20μ.μ. Δυστυχώς, ο κ. XXXXX XXXXX Νεοκλέους, συν-παραγωγός του ντοκυμαντέρ μας «Μνήμες», «Memory" σε προσπάθεια του να κλέψει τα πνευματικά δικαιώματα για προσωπικό όφελος, απείλησε με δικαστήρια το δικοινοτικό φεστιβάλ για να μην παρουσιάσουν το ντοκιμαντέρ στο φεστιβάλ το Σάββατο, και με μηνύει στο δικαστήριο. Δυστυχώς και πάλιν, το φεστιβάλ, φοβούμενο το δικαστήριο, δέκτηκε να αποσύρει, παρόλο ότι κατέθεσα όλα να νομικά μου επιχειρήματα σε σχέση με το ντοκυμαντέρ, ενώ αυτός όχι. Γι' αυτό το λόγο δημοσιεύω τα ντοκυμαντέρ στο youtube μόλις κατεβούν. Επειδή πιστεύω ότι το ντοκυμαντέρ δεν ανήκει σε κανένα άλλο παρά στο λαό της Κύπρου, μη διστάσετε να το κατεβάσετε και να το μοιραστείτε με άλλους. Αναρωτιέμαι τώρα αν ήταν σωστό να βγω από την απομόνωση μου, για να ανακαλύψω ότι το προσωπικό όφελος εξακολουθεί να βρίσκεται στις καρδιές πολλών ανθρώπων που ισχυρίζονται ότι είναι ειρηνοποιοί. Θα είμαστε για πάντα γνωστοί από τα ίχνη που αφήνουμε. Τόνυ» Επανέλαβε περίπου το ίδιο μήνυμα και πάλι στο Facebook στις 5.11.
30. Στις 17.10.11 σε φεστιβάλ που έγινε στο Κιόνελι με σκοπό την παρουσίαση του βιβλίου 'Μνήμες' στα τούρκικα ο εναγόμενος διέκοψε την ομιλία του ενάγοντα για να αναφέρει δημόσια ότι δεν είναι καλλιτέχνης αλλά κλέφτης διότι αποκομίζει όφελος πουλώντας την ειρήνη. Μίλησε αδιάκοπα για περίπου 10 λεπτά ενώπιον περίπου 120 ατόμων. Δεν θυμάται ακριβώς τι είπε αλλά αποκάλεσε τον ενάγοντα κλέφτη. Είναι γεγονός ότι οι διοργανωτές της εκδήλωσης πωλούσαν αντίγραφο του DVD που παρέδωσαν στο κοινό έναντι του τιμήματος τριών τουρκικών λιρών. Όμως αυτό έγινε για να καλύψουν τα έξοδα της διοργάνωσης. Ο ίδιος δεν είχε κανένα χρηματικό όφελος από την διάθεση του DVD. Επειδή ο εναγόμενος αθέτησε την υπόσχεση του και δεν παρέδωσε ολοκληρωμένο έργο στην τελική του μορφή αναγκάσθηκε να κάνει διανομή δωρεάν το εν λόγω ντοκιμαντέρ και να υποστεί ο ίδιος τα έξοδα της αναπαραγωγής και της διανομής του τελικού. Αναφορικά με τις αξιούμενες ειδικές ζημιές αυτές δικαιολογούνται ως ακολούθως: Α. Τα έξοδα του δικηγόρου €345 Β. Δαπάνη για συλλογή των 135 συνεντεύξεων ανά το παγκύπριο ύψους €
31. Για την λήψη των συνεντεύξεων είχε σημαντικό κόστος για την μεταφορά του σε διάφορα μέρη της Κύπρου καθώς και πληρωμή σε ξενοδοχεία για διανυκτερεύσεις. Γενικά για τα έργο έδωσε ψυχή διότι έκανε την συλλογή συνεντεύξεων και στερήθηκε τον ύπνο διότι εργαζόταν αδιάκοπα για μήνες κατά την συλλογή στοιχείων. Είχε ακόμη υποστεί επίθεση από τα Τουρκικά Μέσα Ενημέρωσης ότι έγινε μετάφραση του βιβλίου 'Αγνοηθέντες' στην Τουρκική γλώσσα. Με το έργο του αποκαλύφθηκαν απίστευτα και αληθινά γεγονότα για την εισβολή και τις περιβάλλουσες συνθήκες της εισβολής που δεν έχουν προβληθεί προηγουμένως και ικανοποιητικά προς ενημέρωση του κοινού και στις δύο κοινότητες. Αυτό έγινε κατορθωτό εξαιτίας των κόπων και μόχθων του ενάγοντα. Γ. Συγγραφή, εκτύπωση και μετάφραση του βιβλίου' Αγνοηθέντες 1974' ήτοι έξοδα 12000, 14750, 8000 ευρώ αντίστοιχα πιο πάνω Δ. Αναπαραγωγή του ηλεκτρονικού δίσκου τελικό έργο €160 Σύνολο έξοδα €24.377.50 Ζητεί επίσης γενικές αποζημιώσεις €50.000 για την παραβίαση των πνευματικών του δικαιωμάτων καθώς και διάταγμα το Δικαστηρίου για την παράνομη εγγραφή του έργου 'Μνήμες' από τον εναγόμενο ως δικό του πνευματικό έργο. Ζητεί επίσης την έκδοση διατάγματος που να εμποδίζει την παράνομη μετάδοση, διάθεση και πώληση του έργου. Ζητεί όπως εκδοθεί διάταγμα που να απαγορεύει τον εναγόμενο να μεταδίδει και να διαθέτει το έργο 'Μνήμες' υπό τον τίτλο του παραγωγού. Αυτό δημιουργεί πρόβλημα στον ενάγοντα διότι δεν μπορεί να προβάλει το έργο σε φεστιβάλ διότι υπάρχει σύγχυση ως προς το ποιος κατέχει τα πνευματικά δικαιώματα του έργου. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι αποφάσισε να καταγράψει την ιστορία των συμπολεμιστών του μετά την αφυπηρέτηση του ως εκπαιδευτικός. Είναι συγγραφέας δύο ιστορικών βιβλίων το βιβλίο με τίτλο 'Αγνοηθέντες' και το βιβλίο με τίτλο 'Μνήμες'. Χαίρει αναγνώρισης για το συγγραφικό του έργο από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας (κατά τον χρόνο καταχώρησης της αγωγής) τον Μητροπολίτη και την Μόνιμη αντιπροσωπεία της Κύπρου στην Ευρώπη κτλ. Η ΕΝΑΖ είναι η ένωση αυτοδίδακτων ζωγράφων και υπήρχε πρόεδρος αυτού του συνδέσμου. Αναφορικά με το έργο 'Φωνή αίματος' τεκμήριο 3 ανέφερε ότι το είδε αλλά εβδομάδες μετά από τον χρόνο που ανέθεσε στον εναγόμενο την εργασία και την ετοιμασία του ντοκιμαντέρ. Δηλαδή, ο λόγος που ανέθεσε την συγκεκριμένη εργασία στον εναγόμενο δεν είναι η εργασία του εναγομένου στο έργο 'Φωνή αίματος' αλλά οι συστάσεις κάποιου φίλου του που γνώριζε τον εναγόμενο καθώς και η θετική εντύπωση που αποκόμισε όταν γνώρισε τον εναγόμενο για πρώτη φορά. Η ταινία ντοκιμαντέρ 'Φωνή αίματος' δεν του άρεσε διότι θεωρεί ότι ήταν μονόπλευρη αφήγηση των εχθροπραξιών μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Γνώρισε τον εναγόμενο για πρώτη φορά λίγες μέρες μετά τις 5.4.11 αφού του είχε τηλεφωνήσει και διευθέτησε μαζί του προσωπική συνάντηση. Δεν γνώριζε κατά πόσο ο εναγόμενος μπορούσε να κάνει το ζητούμενο ντοκιμαντέρ αλλά του είπε ο εναγόμενος ότι είχε την πείρα και τα μέσα για να του κάνει αυτή την εργασία. Στην συνέχεια του παρέδωσε τα δύο βιβλία, φωτογραφικό υλικό που χρησιμοποιήθηκε στο ντοκιμαντέρ, το υλικό από το Σίγμα και το πρόγραμμα ΒΙΖ που προβλήθηκε στο ΡΙΚ. Ο εναγόμενος του ετοίμασε το ντοκιμαντέρ και εμπλούτισε το έργο του με δηλώσεις παραγόντων της εποχής πχ. του Σαμψών και του Ντεκτάς. Είναι γεγονός ότι επισκέφθηκε αρκετές φορές τα κατεχόμενα κατά το 1995 πριν το άνοιγμα των οδοφραγμάτων με τον σύνδεσμο γελοιογράφων με την βοήθεια του αντίστοιχου Τουρκοκυπριακού συνδέσμου στα κατεχόμενα. Κάθε φορά που θα επισκεπτόταν τα κατεχόμενα είχε συνάντηση με την ΚΥΠ. Συγκεκριμένα, ενημέρωνε για τις επισκέψεις του στα κατεχόμενα τον XXXXX Μιχαηλίδη που αργότερα διετέλεσε αρχηγός αστυνομίας. Η προφορική συμφωνία με τον εναγόμενο με την οποία του ανέθεσε την εργασία παραγωγής του ντοκιμαντέρ για λογαριασμό του προνοούσε αμοιβή αρχικά για το ποσό των €1500 πλέον ΦΠΑ. Στην συνέχεια ο εναγόμενος ζήτησε επιπρόσθετα το ποσό των €1000.
32. Εκδόθηκε μία απόδειξη είσπραξης για ολόκληρο το ποσό και καταστράφηκε η αρχική απόδειξη για το ποσό των €
33. Του έδωσε οδηγίες για το ντοκιμαντέρ αυτό να μην ξεπερνά την διάρκεια των 30 λεπτών ώστε να μπορεί να προβάλλεται στα σχολεία σε μία μαθητική περίοδο διδασκαλίας. Για την χρηματοδότηση του έργου έκανε γραπτή αίτηση επιχορήγησης προς το ΓΤΠ για το ποσό των €
34. Η μόνη συμβολή του εναγόμενου σ' αυτή την προσπάθεια ήταν η εισήγηση του να συμπεριληφθεί και το δικό του όνομα στην αίτηση διότι αυτό θα είχε, ως ήταν θέση του, βαρύτητα για έγκριση της αίτησης για επιχορήγηση. Είναι γεγονός ότι δεν έχει ιδέα για το κόστος παραγωγής ενός ντοκιμαντέρ και αυτός είναι ο λόγος που ανέθεσε την εργασία στον εναγόμενο. Θεωρεί τον εαυτό του και τους δύο πρωταγωνιστές της ιστορίας του πραγματικούς σεναριογράφους του έργου. Ο εναγόμενος είχε φτιάξει το ντοκιμαντέρ με το υλικό που του παρέδωσε ο ενάγοντας. Όταν ο ενάγοντας έκανε καταχώρηση του 'Σεναρίου του ντοκιμαντέρ με τίτλο μνήμες περιέχει και DVD' στην Κυπριακή Βιβλιοθήκη (τεκμήριο 9) στις 8.9.11 ο εναγόμενος δεν έπρεπε να κάνει δική του δεύτερη και μεταγενέστερη καταχώρηση. Δεν είχε το δικαίωμα να θεωρήσει το έργο δική του πνευματική ιδιοκτησία. Θεωρεί ότι το έργο είχε σενάριο. Το γεγονός ότι το έργο έχει σενάριο προκύπτει και από το πρόγραμμα BIZ-Εμείς στο ΡΙΚ που δείχνει την ιστορία του σεναρίου ως την είχε επιμεληθεί στο βιβλίο του. Αναγνωρίζει ότι τα δικαιώματα για το φιλμ-κλιπ στο BIZ και στις ειδήσεις του ΣΙΓΜΑ τα κατέχουν οι αντίστοιχοι τηλεοπτικοί σταθμοί. Όμως ο ενάγοντας έκανε όλη την εργασία να βγει στην επιφάνεια η ιστορία του XXXXX Μαραθεύτη και XXXXX Ακινζί. Στην ερώτηση τι είναι παραγωγός έργου απάντησε ότι δεν ξέρει να απαντήσει εξειδικευμένες ερωτήσεις. Το ντοκιμαντέρ για να γίνει στοίχησε πολύ περισσότερο από €
35. Ο ενάγοντας πλήρωσε αρκετά χρήματα από την τσέπη. Αναφορικά με την χρήση υλικού από άλλες πηγές για κατασκευή του ντοκιμαντέρ ανέφερε ότι ο εναγόμενος πήρε αρκετό υλικό δωρεάν από το διαδίκτυο. Ο εναγόμενος είχε διαδώσει σε άλλους ότι ο ενάγοντας είναι κλέφτης επειδή δεν πλήρωσε για την μουσική που χρησιμοποιήθηκε στο ντοκιμαντέρ. Ο ενάγοντας έψαξε το θέμα και ανακάλυψε ότι η μουσική που χρησιμοποιήθηκε στο ντοκιμαντέρ προέρχεται από μουσικούς Ισραηλινής καταγωγής και αυτή η μουσική ήταν δωρεάν και διαθέσιμη από το διαδίκτυο. Το ντοκιμαντέρ το είδε για πρώτη φορά ένα μήνα μετά που ανέθεσε την εργασία στον εναγόμενο. Σε εκείνο το στάδιο έκανε κάποιες παρατηρήσεις σε σχέση με συγκεκριμένες σκηνές. Ο εναγόμενος του παρέδωσε ένα DVD που επισημάνθηκε ως τελικό και έκανε αντίγραφα και το πρόβαλε στα σχολεία. Ο εναγόμενος μετά του έδωσε και άλλα αντίγραφα του έργου που θεωρεί ότι είναι και εκείνα όλα τα ίδια. Στην ουσία ο εναγόμενος δεν του έχει ακόμη παραδώσει τελικό έργο ως το αντιλαμβάνεται το τελικό ο ίδιος ο εναγόμενος. Τα βιβλία και η ταινία του ΡΙΚ στο πρόγραμμα Biz-Εμείς δόθηκε στον εναγόμενο ως βάση για να δημιουργήσει ένα ντοκιμαντέρ διάρκειας 30 λεπτών. Ο ενάγοντας ήθελε να δημιουργήσει δικό του πρωτότυπο ντοκιμαντέρ με βάση την πραγματική ιστορία του XXXXX και του XXXXX στην μάχη της Λεύκας για να το δείχνει στα σχολεία και σε φεστιβάλ. Οι συνεντεύξεις για το έργο λήφθηκαν από τον εναγόμενο και η κινηματογράφηση του έργου στο κατεχόμενο χωριό Λεύκα έγινε από τον εναγόμενο. Ο ενάγοντας δεν είχε κάμερα για να κινηματογραφήσει ο ίδιος τις απαιτούμενες σκηνές γι' αυτό και προσέλαβε τον εναγόμενο. Εάν έκανε αυτή την εργασία μόνος του δεν θα χρειαζόταν χρήματα για να πληρώσει να την κάνει κάποιος άλλος. Όμως χωρίς την καθοδήγηση του ενάγοντα καθώς και την συνδρομή αφιλοκερδώς των δύο πρωταγωνιστών του έργου XXXXX και XXXXX ο εναγόμενος δεν θα μπορούσε να δημιουργήσει το έργο. Τέθηκε υποβολή στον μάρτυρα ότι οι 9 δίσκοι που παρέδωσε στο Δικαστήριο έχουν διαφορές. Περαιτέρω σε σχέση με τον δίσκο που του δόθηκε από 6 μέχρι 7 Σεπτεμβρίου υπάρχουν 6 διαφορές σε σχέση με τον προηγούμενο. Του υποβλήθηκε ότι υπήρχε κεντράρισμα των υποτίτλων στο σημείο ώρα (19.41) επί του δίσκου. Ο ενάγοντας δεν ήταν σε θέση να τοποθετηθεί. Όμως ήταν θέση του ότι αυτές οι διαφορές δεν ήταν ουσιώδεις. Αυτός είναι ο λόγος που ανέφερε ότι οι δίσκοι ήταν όλοι οι ίδιοι και δεν δικαιολογούσε το χρονικό διάστημα που έκανε ο εναγόμενος να παραδώσει το τελικό έργο στη τελική του μορφή ήτοι το διάστημα από τις 15 Ιουλίου μέχρι 1 Νοεμβρίου. Ένας υπότιτλος είναι κάτι που διορθώνεται μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Στην συνέχεια η κα Μελεάγρου του παρέδωσε κείμενο με δεκάδες διαφορές παρομοίου τύπου και του υπέβαλε την θέση ότι αυτές ήταν αναγκαίες αλλαγές. Ο ενάγοντας δεν αρνήθηκε ότι το κείμενο ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα αναφορικά με τις αλλαγές. Ως δεύτερος και τελικός μάρτυρας για τον ενάγοντα κλήθηκε ο XXXXX Μαραθεύτης. Τον ενάγοντα τον γνώρισε για πρώτη φορά περί τα τέλη 2007 όταν ήλθε σπίτι του και του πήρε συνέντευξη σε σχέση με την πολεμική του δράση κατά την διάρκεια του πολέμου. Η συνέντευξη αφορούσε την στρατιωτική του δράση κατά την Τουρκική εισβολή και ιδιαίτερα την δράση του στην μάχη της Λεύκας. Σκοπός της συνέντευξης ήταν να συγγράψει το βιβλίο με τον τίτλο 'Αγνοηθέντες 1974'. Ο ενάγοντας ήθελε να καταγράψει μαρτυρίες στρατιωτών που έδρασαν στην πρώτη γραμμή του πολέμου. Από τότε ο ΜΕ2 και ο ενάγοντας έγιναν φίλοι και συνεργάτες για την ειρήνη στην Κύπρο. Ο ΜΕ2 ήταν απλός στρατιώτης με ειδικότητα στις διαβιβάσεις πεζικού. Έλαβε μέρος στις μάχες στα υψώματα του Τουρκοκυπριακού χωριού Λεύκα. Τραυματίστηκε στο κεφάλι από σφαίρα Τουρκικού όπλου η οποία τρύπησε το στρατιωτικό του το κράνος και τον τραυμάτισε σοβαρά. Διάβασε το βιβλίο 'Αγνοηθέντες 1974' και θεωρεί ότι μετέφερε σωστά τα γεγονότα όπως του τα είχε περιγράψει. Το βιβλίο κυκλοφόρησε το
36. Το τέλος Ιουλίου 2009 του τηλεφώνησε ο ενάγοντας και του είπε ότι κάποιος Τουρκοκύπριος με όνομα XXXXX Ακινζί ισχυρίζεται ότι μετά που διάβασε το βιβλίο στην Τούρκικη γλώσσα αναγνώρισε τον εαυτό του ως τον αξιωματικό που τον είχε πυροβολήσει στα υψώματα της Λεύκας και ότι ήθελε να τον γνωρίσει προσωπικά. Ο ενάγοντας διευθέτησε συνάντηση μεταξύ τους στην παγωταρία Ηράκλη στην οδό Λήδρας στις 6 Αυγούστου
37. Παρόν στην συνάντηση ήταν ο ενάγοντας και 4 άλλα άτομα. Διαπίστωσε ότι πράγματι ήταν το πρόσωπο που τον πυροβόλησε στην Λεύκα. Με την σειρά του ο XXXXX Ακινζί βεβαιώθηκε ότι ο ΜΕ2 ήταν ο στρατιώτης που τον είχε πυροβολήσει. Έγινε και δεύτερη συνάντηση στις 29 Αυγούστου 2009 που οργανώθηκε και πάλι από τον ενάγοντα. Η δεύτερη συνάντηση έγινε στο οδόφραγμα του Αγίου Δομετίου και συνεχίστηκε η συνάντηση στο πεδίο μάχης στα υψώματα της Λεύκας. Επί τόπου ήρθαν τηλεοπτικά κανάλια που και έλαβαν πλάνα και συνεντεύξεις στο πεδίο των μαχών. Μετά την προβολή της ιστορίας στα ΜΜΕ ο ενάγοντας διοργάνωσε επισκέψεις στα σχολεία, δήμους και κοινότητες. Παρουσιάζανε και προβάλλανε το DVD του δελτίου ειδήσεων του ΡΙΚ και απαντούσαν τις ερωτήσεις του κοινού. Κατά την διάρκεια της περιόδου των παραστάσεων διάρκειας δύο ετών ο ενάγοντας του είχε πει για την πρόθεση του να δημιουργήσει δικό του ντοκιμαντέρ με την συμμετοχή των τριών πρωταγωνιστών. Τον εναγόμενο τον γνώρισε για πρώτη φορά κατά ή περί την άνοιξη του 2011 όταν άρχισε να εργάζεται για την παραγωγή του ντοκιμαντέρ. Ο ενάγοντας τον είχε ενημερώσει ότι υπήρχε συμφωνία μεταξύ του ενάγοντα και του εναγομένου για την ετοιμασία του ντοκιμαντέρ επί πληρωμή για λογαριασμό του ενάγοντα. Παρέδωσε ο ίδιος στον εναγόμενο φωτογραφικό υλικό και άλλο γραπτό υλικό το οποίο χρησιμοποιήθηκε στο ντοκιμαντέρ. Πρόθεση τους ήταν να τους παραδοθεί το ντοκιμαντέρ από τον εναγόμενο στην τελική του μορφή πριν τις μαύρες επετείους του
38. Τελικά ο εναγόμενος του παρέδωσε το ντοκιμαντέρ στην τελική του μορφή στο γραφείο του περί τα τέλη Οκτωβρίου
39. Του έδωσε ένα DVD για να το παραδώσει στον ενάγοντα. Ο ενάγοντας του παραπονιόταν ότι ο εναγόμενος δεν του είχε παραδώσει το τελικό ντοκιμαντέρ που έπρεπε να του το παραδώσει πριν τις μαύρες επετείους. Με μεγάλη καθυστέρηση προβάλανε και παρουσίασαν το ντοκιμαντέρ σε διάφορες ειδικές εκδηλώσεις ήτοι στην Κωνσταντινούπολη την 1.10.2011, στο Λήδρα Πάλας στις 31.8.2012 όπου και οι 3 παράγοντες της ταινίας τύγχαναν τιμητικής βράβευσης από ανώτατο αξιωματούχο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην Αθήνα στις 10.12.2012, και στο Λονδίνο στις 8.12.
40. Οι εκδηλώσεις αυτές επιχορηγούνταν από την Κυπριακή Δημοκρατία. Ο εναγόμενος δεν συμμετείχε στις εκδηλώσεις και στα έξοδα. Γνωρίζει ότι ο εναγόμενος δεν είχε εκφράσει τη επιθυμία να συμμετέχει. Γνωρίζει ότι ο εναγόμενος πληρώθηκε από τον ενάγοντα για την παραγωγή του ντοκιμαντέρ και έτσι ο ενάγοντας είναι πραγματικός ιδιοκτήτης της πνευματικής ιδιοκτησίας του έργου. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι ο εναγόμενος του πήρε συνέντευξη και επίσης πήρε συνέντευξη και του XXXXX για σκοπούς ετοιμασίας του ντοκιμαντέρ. Έδωσε του εναγόμενου φωτογραφίες και άλλο γραπτό υλικό. Δεν ξέρει ακριβώς το περιεχόμενο της συμφωνίας του ενάγοντα με τον εναγόμενο αλλά γνωρίζει ότι κρατούσε αποδείξεις ότι τον είχε πληρώσει. Θεωρεί ότι ο εναγόμενος είχε καθυστερήσει να παραδώσει στον ενάγοντα το έργο διότι περίμενε να του το παραδώσει μέχρι τον Ιούλιο 2011 δηλαδή, πριν τις μαύρες επετείους της εισβολής. Το τελικό παραδόθηκε τέλος Οκτωβρίου το
41. Όταν πήγαν στην Κωνσταντινούπολη για προβολή του ντοκιμαντέρ, κατά διάρκεια της οποίας έγινε διαμοιρασμός των DVD δωρεάν, δεν είχαν στην κατοχή τους το τελικό. Αναφορικά με τα 'credits' του ντοκιμαντέρ δεν πρόσεξε ποια ονόματα καταγράφονται στην θέση του παραγωγού, σεναριογράφου κτλ. Θεωρεί ότι τα πνευματικά δικαιώματα είναι του ενάγοντα διότι αυτός έδωσε υλικό για την ετοιμασία του ντοκιμαντέρ και είναι το βιβλίο του ενάγοντα που περιέχει την ιστορία στο οποίο βασίζεται το ντοκιμαντέρ. Επίσης δόθηκε στον εναγόμενο και αντίγραφο του DVD που περιέχει το δελτίου ειδήσεων του ΡΙΚ σε σχέση με το θέμα της συνάντησης του XXXXX Μαραθεύτη και Ακιντζί. Επίσης για την ετοιμασία του ντοκιμαντέρ δόθηκαν κατευθυντήριες γραμμές από τον ενάγοντα στον εναγόμενο. Αναφορικά με τον XXXXX θυμάται ότι ο ενάγοντας του είχε πει ότι ο XXXXX είναι το πρόσωπο που του είχε τηλεφωνήσει μετά που είχε διαβάσει το βιβλίο 'Αγνοηθέντες 1974' στην Τούρκικη γλώσσα. Όταν διάβασε το βιβλίο και ανακάλυψε ότι ο ΜΕ2 ζούσε ήθελε να τον γνωρίζει. Τον XXXXX Sendurk τον είχε γνωρίζει στην δεύτερη συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στις 29.8.2009 στο πεδίο μάχης της Λεύκας. Ο ενάγοντας τον είχε ενημερώσει ότι είχε συμφωνία σε ισχύ για την ετοιμασία του ντοκιμαντέρ τον Απρίλιο
42. Δηλαδή, ενημερώθηκε για την συμφωνία μόλις ο εναγόμενος είχε ξεκινήσει την εργασία προετοιμασίας της ταινίας. Αντιλήφθηκε ότι υπήρχε πρόβλημα στις σχέσεις μεταξύ ενάγοντα και εναγόμενου διότι ο εναγόμενος τον επισκέφθηκε στο γραφείο του για να του παραδώσει το τελικό ντοκιμαντέρ στις 31 Οκτωβρίου
43. Ανέφερε ότι προφανώς αυτό το τελικό είχε διαφορές με το προηγούμενο επειδή ήρθε να του το παραδώσει ο εναγόμενος εκ των υστέρων. Όμως ο μάρτυρας δεν ήταν σε θέση να προσδιορίσει αυτές τις διαφορές. Σε σχέση με το τι είχε συμβεί στο Κιόνελι στις 17.10.11 σε εκδήλωση που διοργανώθηκε δεν γνωρίζει τι έγινε αλλά και ούτε γνωρίζει κάτι για το περιεχόμενο των ηλεκτρονικών μηνυμάτων που αντάλλαξαν ο εναγόμενος και ο ενάγοντας μεταξύ τους. O πρώτος μάρτυρας της υπεράσπισης XXXXX Οικονόμου ΜΥ1 είναι βοηθός διευθυντής σχολείου μέσης εκπαίδευσης και διετέλεσε ρόλο ώστε να έρθει σε επαφή ο εναγόμενος με τον ενάγοντα. Γνωρίζει το εναγόμενο από το
44. Γνωρίζει ότι ασχολείται καλλιτεχνικά και πολιτιστικά για το όραμα της επαναπροσέγγισης μεταξύ των δύο κοινοτήτων. Ο εναγόμενος του ήταν γνωστός ως κινηματογραφιστής, σκηνοθέτης και παραγωγός ταινιών κατά το
45. Γνωρίζει ότι ο εναγόμενος εργαζόταν παλαιά στο LTV και αργότερα στο Media Studio. Πριν γνωριστούνε ο εναγόμενος με τον ενάγοντα ο εναγόμενος είχε συμπληρώσει τα γυρίσματα για τη δημιουργία του ντοκιμαντέρ ΄Φωνή Αίματος΄. Αυτή η ταινία αφορούσε την σφαγή αθώων Τουρκοκυπρίων αμάχων στα χωριά Μαράθα, Σανταλάρι, και Αλόα. Ο ΜΥ1 έφερε τον εναγόμενο σε επαφή με τον ενάγοντα επειδή ο εναγόμενος ήταν δημιουργός του πιο πάνω ντοκιμαντέρ. Ως υπεύθυνος του ομίλου επαναπροσέγγισης της Α Τεχνικής Σχολής Λευκωσίας κάλεσε τον εναγόμενο τον Μάρτιο 2010 να παρουσιάσει την 'Φωνή αίματος' και να μιλήσει στα παιδιά για το θέμα αυτό. Ένα χρόνο αργότερα δηλαδή αρχές Απριλίου 2011 ο όμιλος κάλεσε τους Μαραθεύτη, Ακινζί και τον ενάγοντα να παρουσιάσουν την ιστορία της συνάντησης τους ως έγινε γνωστή στα ΜΜΕ. Τον Απρίλιο 2011 σε συνάντηση στο σπίτι του ο εναγόμενος του δήλωσε την πρόθεση του να κάνει δεύτερο ντοκιμαντέρ που να προωθεί την επαναπροσέγγιση. Θυμήθηκε την ιστορία του Μαραθεύτη και του Φετχί και επειδή αντιλήφθηκε ότι ο ενάγων ήταν εκείνος που οργάνωνε την προβολή της ιστορίας των δύο είπε του εναγόμενου ότι θα ήταν καλά να επικοινωνήσει με τον ενάγοντα και να συζητήσει την ιδέα δημιουργίας ντοκιμαντέρ με θέμα αυτή την ιστορία. Έδωσε το τηλέφωνο του ενάγοντα στον εναγόμενο. Ο ενάγοντας εκείνο το διάστημα μπαινοέβγαινε στο σχολείο του για να προωθήσει το βιβλίο του 'Αγνοηθέντες' και του ανέφερε την ιδέα δημιουργίας ταινίας ντοκιμαντέρ με την ιστορία του Μαραθεύτη και Φετχί. Του εξήγησε ότι ο εναγόμενος ήταν επαγγελματίας κινηματογραφιστής, παραγωγός και δημιουργός της ταινίας ντοκιμαντέρ ΄Φωνή αίματος΄. Στην συνέχεια του έδωσε το τηλέφωνο του εναγόμενου. Ο εναγόμενος του είπε ότι ο ενάγοντας του είχε τηλεφωνήσει και έγινε συνάντηση μεταξύ τους στα παγωτά. Σύμφωνα με τον εναγόμενο οι δύο ήρθαν σε συνεννόηση ότι θα συνεργαστούν για την παραγωγή ενός ντοκιμαντέρ με το θέμα της ιστορίας του Μαραθεύτη και Φετχί. Ο εναγόμενος του είπε ότι η συμμετοχή του ενάγοντα στην ταινία θα ήταν οικονομικής φύσεως διότι ο ενάγοντας θα προσέγγιζε τον Στεφάνου( τότε κυβερνητικός εκπρόσωπος) για να ζητήσουν επιχορήγηση από το κράτος. Υπέδειξε στον εναγόμενο ότι δεν γνώριζε καλά τον ενάγοντα και ο εναγόμενος του απάντησε γιατί να μην δοκιμάσει να κάνει το ντοκιμαντέρ του εάν ο ενάγοντας μπορούσε να βρει χορηγία για την παραγωγή. Τον Σεπτέμβριο 2011 εμφανίστηκε ο ενάγοντας στην Τεχνική Σχολή και τον είδε να κάνει διανομή DVD του ντοκιμαντέρ του Τόνυ και θορυβήθηκε διότι πριν από 3 ημέρες ο εναγόμενος του είχε πει ότι το ντοκιμαντέρ δεν ήταν τελειωμένο. Τηλεφώνησε στον εναγόμενο και τον ενημέρωσε σχετικά. Όταν μίλησε με τον εναγόμενο εκ νέου μετά από λίγες μέρες ο εναγόμενος του είχε πει ότι ο ενάγοντας του είχε πει ότι δεν πειράζει ότι το ντοκιμαντέρ δεν ήταν τελειωμένο και προχώρησε και το έδωσε σε κάποιους γνωστούς και φίλους. Ο εναγόμενος είχε πει στον ενάγοντα ότι υπήρχε αρκετή εργασία να γίνει ακόμη για να τελειώσει το DVD. Την επόμενη φορά που είδε τον εναγόμενο του είπε ότι ο ενάγοντας είχε καταχωρήσει αγωγή εναντίον του και αυτό τον στεναχώρησε διότι γνωρίζει ότι ο εναγόμενος και οι συνεργάτες του είχαν εργαστεί αφιλοκερδώς για την ετοιμασία του ντοκιμαντέρ. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε ότι έχει φιλικές σχέσεις με τον εναγόμενο και ότι ο αδελφός του είχε εργαστεί αφιλοκερδώς για τον υποτιτλισμό του έργου. Η θέση του ότι ο εναγόμενος πρόκειται για επαγγελματίας κινηματογραφιστής και παραγωγός δεν οφείλεται στο ότι γνωρίζει τα διπλώματα του εναγόμενου αλλά βασίζεται στο ότι γνωρίζει ότι αυτός ήταν δημιουργός του ντοκιμαντέρ ΄Φωνή Αίματος' που το έχει δει. Γνωρίζει ότι η' Φωνή Αίματος' πιθανόν να έχει χρηματοδοτηθεί από σταθμό των κατεχομένων αλλά απέρριψε την εισήγηση ότι αυτό το έργο είναι προπαγάνδα των κατοχικών δυνάμεων. Δέχθηκε ότι και ο ενάγοντας είχε εργαστεί για την επαναπροσέγγιση και δεν είχε υπόψη του ότι αυτός συνεργαζόταν με την ΚΥΠ. Δεν έχει διαβάσει το βιβλίο 'Αγνοηθέντες 1974' και δεν γνωρίζει τι αναφέρεται σ' αυτό σε σχέση με την ιστορία του Μαραθεύτη και Ακινζί. Αντιλήφθηκε ότι ο ενάγοντας οργάνωνε αυτή την ιστορία επειδή είδε τα πλάνα της στο δελτίο ειδήσεων και ο ενάγοντας ήταν το πρόσωπο που τους έφερε σε επαφή και διαδραμάτισε ρόλο για να συναντηθούν. Ο ενάγοντας του είχε αναφέρει ότι είχε προβάλει την ιστορία αυτή και σε άλλα σχολεία. Την ημέρα που ήρθαν στο δικό τους σχολείο μίλησε ο ενάγοντας και οι δύο πρωταγωνιστές της ιστορίας αλλά δεν προβλήθηκε ταινία της ιστορίας ή κλιπ των δελτίων ειδήσεων. Απέρριψε την υποβολή ότι είχε μόνο δύο συναντήσεις με τον ενάγοντα και θυμήθηκε και άλλη συνάντηση που συζήτησε μαζί του σε χώρο στάθμευσης του σχολείου. Αναφορικά με τον ορισμό της παραγωγής ως ντοκιμαντέρ παραδέχθηκε ότι δεν γνωρίζει τι συνεπάγεται ο ορισμός ενός ντοκιμαντέρ και ότι έχει μόνο μία γενική αντίληψη ότι η παραγωγή περιλαμβάνει το κείμενο, την εξιστόρηση, και συνάντηση των δύο πρωταγωνιστών κτλ. Η αντίληψη του ήταν ότι η συνεισφορά του ενάγοντα στην παραγωγή ήταν μόνο χρηματική αλλά δεν γνωρίζει τι είχαν συμφωνήσει μεταξύ τους ο ενάγοντας και ο εναγόμενος διότι δεν ήταν παρών κατά την σύναψη τέτοιας συμφωνίας. Η πηγή της γνώσης του γι' αυτά τα ζητήματα είναι ο εναγόμενος. Η θέση του ότι το ντοκιμαντέρ είναι του 'XXXXX πηγάζει από αυτά που του είπε ο εναγόμενος. Δεν γνωρίζει κατά πόσο ο εναγόμενος εισέπραξε χρήματα για την εργασία του και είναι με την εντύπωση ότι ο εναγόμενος και οι συνεργάτες του δεν έχουν πάρει χρήματα. Εκείνο που γνωρίζει είναι ότι τελικά δεν υπήρχε κρατική χορηγία. Ούτε γνωρίζει πόσα αντίγραφα του έργου είχαν δοθεί στον ενάγοντα που γράφανε πάνω τις λέξεις 'τελικό'. Ούτε γνωρίζει κατά πόσο ο εναγόμενος ζήτησε χρήματα από τον ενάγοντα για να πληρώσει μουσική για το έργο. Ο δεύτερος μάρτυρας υπεράσπισης XXXXX Δημητρίου ΜΥ2 είναι ιδιοκτήτης του Media Studios εταιρεία παραγωγής ταινιών ντοκιμαντέρ κτλ. στην οδό Μυκόνου. Γνωρίζει τον εναγόμενο από το Δημοτικό. Μετά το στρατό ο εναγόμενος πήγε ιεραπόστολος στην μέση ανατολή και όταν επέστρεψε το 1990 εργαζόταν μαζί του σε διάφορα γυρίσματα της εταιρείας του. Ο εναγόμενος του είπε ότι τα χρόνια που ήταν σε Θεολογική σχολή στην Σουηδία παρακολούθησε και σεμινάρια κινηματογραφικών σπουδών και απέκτησε πείρα ως κινηματογραφιστής σκηνοθέτης και μοντέρ παραγωγός. Ο ενάγοντας απέκτησε και πείρα κατά την εργασία του στην εταιρεία του μάρτυρα. Το 1998 ο εναγόμενος επέστρεψε Κύπρο και εργάστηκε στο LTV και για τις ειδήσεις στο κανάλι ΑΛΦΑ και ερχόταν να ενοικιάσει από κοντά του κάμερα για προσωπικές εργασίες που έκανε. Επίσης πήγε να εργαστεί στο Sight and Sound που ήταν εταιρεία παραγωγής ντοκιμαντέρ. Περί τα μέσα Απριλίου ο εναγόμενος ήρθε στην εταιρεία του να ενοικιάσει κάμερα, το στούντιο και το μοντάζ του στούντιο για τον σκοπό της ετοιμασίας του ντοκιμαντέρ «Μνήμες». Είχαν συμφωνήσει τιμή για την χρήση του στούντιο, για τα γυρίσματα, και για τον εξοπλισμό στο ποσό των €1000 πλέον ΦΠΑ και €500 κάθε μήνα για την χρήση του μοντάζ. Το πραγματικό κόστος αυτών των υπηρεσιών είναι πολύ μεγαλύτερο ανέρχεται σε δεκάδες χιλιάδες αλλά εξαιτίας της φιλικής τους σχέσης ήταν διατεθειμένος να κάνει πολύ χαμηλή την τιμή για τον εναγόμενο. Τον ενάγοντα τον είδε για πρώτη φορά στο γραφείο του όταν του ζήτησε να εκδώσει απόδειξη ύψους €2500 διότι ως του είπε ο Στεφάνου του γραφείου τύπου και όπως τον πληροφόρησε ο ενάγοντας για να εγκριθεί η χορηγία και για να πάρουν τα χρήματα ο ενάγοντας έπρεπε να παρουσιάσει απόδειξη. Ο ΜΥ2 τους είπε ότι απλά ενοικίαζε τον χώρο στον εναγόμενο και έτσι ο εναγόμενος ως υπεύθυνος για την δημιουργία/παραγωγή του ντοκιμαντέρ έπρεπε να εκδώσει την απόδειξη. Ο εναγόμενος πήγε και πήρε μπλοκ αποδείξεων από το περίπτερο και ο ενάγοντας συμπλήρωσε την απόδειξη για €2500 για να πάρουν την χορηγία από την κυβέρνηση. Για την χρήση του στούντιο ο εναγόμενος στην παρουσία του υιού του πήρε σε μετρητά €
46. Ο ΜΥ2 πήρε τα €1100 για το στούντιο για τα γυρίσματα και ο ενάγοντας είπε του εναγόμενου μπροστά του ότι τα υπόλοιπα χρήματα της χορηγίας θα τα κρατούσε για τα βιβλία του. Ο εναγόμενος δεν ήξερε ποια χορηγία έλαβε ο ενάγοντας αλλά ήταν αποφασισμένος να γυρίσει το ντοκιμαντέρ ανεξάρτητα από εκείνο που θα έκανε ο ενάγοντας. Δεν είδε ποτέ επίσημη απόδειξη της χορηγίας. Είδε τον εναγόμενο να εργάζεται πολλές ώρες μόνος του στο pre-production και κάποιους μήνες στο post-production με μόνο €500 περίσσευμα από την χορηγία των €1650.
47. Κατά την διάρκεια του post production του ζήτησε βοήθεια με τις επαφές του ώστε να πάρει υλικό από το αρχείο του ΡΙΚ για το
48. Είχε κάποιες κασέτες από τον πατέρα του που τις έδωσε στον εναγόμενο για να επιλέξει υλικό με την συνεννόηση ότι θα πλήρωνε για ότι θα χρησιμοποιούσε. Τελικά το κόστος έφτασε στο ποσό των €10.000 και έτσι συμφωνήσαν να αφαιρεθεί το υλικό από το αρχείο και να αντικατασταθεί με περισσότερες κινηματογραφήσεις. Το ίδιο συνέβαινε και με την μουσική αλλά στην συνέχεια ο εναγόμενος τον πληροφόρησε ότι ήρθε σε ρήξη με τον ενάγοντα και έτσι δεν προχωρήσαν το θέμα με το μουσικό υλικό και το οποίο έπρεπε να πληρωθεί. Τον ενάγοντα τον είδε ακόμη μία φορά τον Σεπτέμβριο 2011 μαζί με τον Τουρκοκύπριο που εμφανίζεται στο ντοκιμαντέρ. Παρακολούθησαν την ταινία μαζί και ήταν κατενθουσιασμένοι με το αποτέλεσμα. Ο ενάγοντας ήρθε στο στούντιο μόνο τρεις ή τέσσερεις φορές κατά την διάρκεια των γυρισμάτων. Μετά την παραγωγή των 'Μνήμες' πρόσφερε ξανά εργασία του εναγόμενου διότι είχε τα προσόντα και τον ήξερε σαν τίμιο και εργατικό άτομο. Αντεξεταζόμενος ρωτήθηκε να περιγράψει το περιεχόμενο του ντοκιμαντέρ 'Φωνή αίματος' και ανέφερε ότι αφορά οικογένεια Τουρκοκυπρίων για γεγονότα που έγιναν πριν από τον πόλεμο του
49. Είπε ότι γνωρίζει πολύ καλά την εργασία του εναγόμενου αλλά το συγκεκριμένο το είδε πριν από 10 χρόνια. Δεν γνωρίζει κατά πόσο την συγκεκριμένη ταινία την έκανε με την βοήθεια των αρχών των κατεχομένων. Δεν γνώριζε ότι ο εναγόμενος έγραψε το βιβλίο 'Παγιδευμένος στην Πράσινη γραμμή'. Σε σχέση με την δράση του εναγόμενου ως ιεραπόστολος το μόνο που γνώριζε ήταν αυτά που του είπε ο εναγόμενος. Το ίδιο ισχύει για το ταξίδι του εναγόμενου στην Σουηδία για να πάρει υποτροφία. Το 1998 όταν είδε τον εναγόμενο του είχε πει ότι είχε επιστρέψει στην Κύπρο. Δεν μπορούσε να προσδιορίσει πότε κατά τη διάρκεια του 1998 είχε επιστρέψει. Για την LTV και Άλφα ο εναγόμενος εργάσθηκε ως κάμεραμαν όμως σε σχέση με πότε ανέλαβε καθήκοντα κινηματογραφιστή, μοντέρ, σκηνοθέτη και παραγωγό περιορίστηκε να αναφέρει ότι πιστεύει ότι έκανε και αυτά τα πράγματα εκείνο τον χρόνο. Σε σχέση με την ταινία 'Μνήμες' γνωρίζει ότι ο ενάγοντας ήθελε τον εναγόμενο να γίνει συμπαραγωγός. Ο εναγόμενος του ζήτησε εξοπλισμό και στούντιο για την παραγωγή της ταινίας. Μόνος του κινηματογράφησε, μόνταρε και τελείωσε την ταινία. Ο ενάγοντας θα έμπαινε συμπαραγωγός διότι θα έφερνε χρήματα επειδή ήξερε κάποιο στο γραφείο τύπου και πληροφοριών. Έκρινε ότι το κόστος της παραγωγής ήταν €20,000.00 διότι κάθε μέρα γυρίσματος είναι γύρω στα €4000.00 και κάθε ημέρα το μοντάζ στοιχίζει €2000.00 ημερησίως. Έκανε δύο μέρες κινηματογράφησης και τρεις μήνες μοντάζ αλλά όχι σε συνεχόμενη βάση. Από ότι γνωρίζει η μουσική για το έργο δεν πληρώθηκε αλλά δεν ήξερε περισσότερες λεπτομέρειες ή στοιχεία. Επέμενε ότι στην παρουσία του είχε υπογράψει ο εναγόμενος την απόδειξη των €
50. Ο ίδιος έδωσε απόδειξη είσπραξης του εναγόμενου για το ποσό των €1150.00 και το υπόλοιπο ποσό των €500 το πήρε ο εναγόμενος. Για τους συντελεστές της ταινίας υποθέτει ότι εργάστηκαν αφιλοκερδώς. Σε σχέση με την υποβολή ότι είχε πει ότι όλοι είχαν εργαστεί αφιλοκερδώς ενώ δήλωσε ότι ο εναγόμενος πήρε €500 ανέφερε ότι μία ταινία δεν γίνεται μόνο από τους συντελεστές κάποιος πρέπει να πληρώσει τις κάμερες, το αρχείο, τα τριπόδια κτλ. Ούτε γνώριζε κατά πόσο ο εναγόμενος πλήρωσε κάποιο άλλο συνεργάτη. Σε σχέση με την λέξη 'τελικό' που εμφανίζεται στο DVD είπε ότι αυτό σημαίνει το τελικό μοντάζ συνήθως. Όμως ακόμη και μετά το τελικό μπορεί να επέλθουν αλλαγές εάν το θέλει ο δημιουργός του. Σε σχέση με το αρχειακό υλικό στο οποίο ανέφερε ότι παρέδωσε στον εναγόμενο και ζήτησε πληρωμή ανέφερε ότι αυτή η συζήτηση έγινε μόνο με τον εναγόμενο αλλά δεν θυμάται ακριβώς πότε. Δεν γνώριζε πότε το τελικό ντοκιμαντέρ είχε παραδοθεί τον Οκτώβριο. Για την φορά που προσήλθε ο ενάγοντας με τον Τουρκοκύπριο στο στούντιο επέμενε ότι αυτό έγινε τον Σεπτέμβριο
51. Όταν ο ενάγοντας είδε την ταινία με τον Τουρκοκύπριο τους άρεσε πολύ και δεν του ζητήθηκε καμία αλλαγή. Τον εναγόμενο τον προσέλαβε στην εργασία του μετά το έργο 'Μνήμες'. Παρόλο ότι απέκτησε πείρα στην δική του εργασία ο εναγόμενος είχε πείρα και προηγουμένως ειδικά στην παραγωγή ντοκιμαντέρ. Ο εναγόμενος (ΜΥ3) ξεκίνησε την μαρτυρία του με την προβολή του δικού του ντοκιμαντέρ 'Φωνή αίματος'. Αυτό αφορά σφαγές άμαχων Τουρκοκυπρίων κατά την διάρκεια του πολέμου 1974 από Ελληνοκύπριους στα χωριά Μάραθα, Σανταλάρι, Αλόα και Τόχνη. Αρνήθηκε ότι συνεργάστηκε με το κατοχικό καθεστώς για την παραγωγή της ταινίας. Αντίθετα ισχυρίζεται ότι ο ενάγοντας φωτογραφίζεται με τον Ακινζί από τον Τουρκοκυπριακό τύπο. Θεωρεί ότι είναι αντιφατικό ο ενάγοντας από την μία να του αναθέτει την δημιουργία του ντοκιμαντέρ και από την άλλη να ισχυρίζεται ότι ο εναγόμενος δεν έχει πείρα στην παραγωγή τέτοιων έργων. Η πρώτη τους συνάντηση διευθετήθηκε μέσω του κοινού τους φίλου XXXXX Οικονόμου ο οποίος ενημέρωσε τον ενάγοντα σε σχέση με την εργασία του εναγόμενου στην 'Φωνή αίματος'. Ο ενάγοντας ανταποκρίθηκε θετικά να συνεργαστούν εξαιτίας του έργου αυτού και της προϊστορίας του εναγόμενου ως πρόσωπο που ασχολήθηκε με την ιστορική αλήθεια της ειρηνικής συνύπαρξης στην Κύπρο. Σε συνέντευξη που τους πάρθηκε μετά το πέρας των γυρισμάτων (τεκμήριο 24) ο ενάγοντας είχε αναφέρει ότι είχε γνωρίσει τον εναγόμενο πριν πέντε μήνες και ότι είχαν μία άριστη συνεργασία καθώς και ότι γνώριζε το έργο του εναγόμενου. Κατά την διάρκεια της συνέντευξης ο ενάγοντας είπε ότι αναρωτήθηκαν εάν μπορούσαν να κάνουν το έργο εξαιτίας της μικρής χρηματοδότησης. Επίσης κατά την διάρκεια της συνέντευξης ο ενάγοντας ανέφερε ότι ήταν ο Φετίχ που τον πήρε τηλέφωνο και του είπε ότι εκείνος ήταν το πρόσωπο που είχε πυροβολήσει τον ΜΕ
52. Ο ενάγοντας τον αντιμετώπιζε σαν έμπειρο κινηματογραφιστή και παραγωγό ντοκιμαντέρ. Έτσι καταλήξανε ο εναγόμενος να δημιουργήσει ένα ντοκιμαντέρ και στη συνέχεια ο εναγόμενος δέχθηκε ο ενάγοντας να είναι συμπαραγωγός εφόσον θα φρόντιζε να χρηματοδοτήσει την παραγωγή. Ανέφερε τότε την προοπτική χρηματοδότησης του έργου από το κράτος εξαιτίας φιλικής σχέσης με τον 'Στεφάνου'. Το έργο 'Μνήμες' είναι η κινηματογραφική απεικόνιση των γεγονότων που περιβάλλουν την ιστορία όπως ο εναγόμενος ως σεναριογράφος, σκηνοθέτης, κάμεραμαν μοντέρ και παραγωγός τα αντιλήφθηκε και απέδωσε δημιουργικά μέσα από τον επαγγελματικό του φακό και καλλιτεχνικές του ευαισθησίες. Ο ενάγοντας του παρέδωσε εκτός από το βιβλίο του και εκπομπές, ειδησιογραφικού, δημοσιογραφικού και ερευνητικού χαρακτήρα. Το άθροισμα αυτού του υλικού δεν ισοδυναμεί με το έργο ντοκιμαντέρ. Εν πάση περιπτώσει δεν τα είχε δει ή διαβάσει προηγουμένως διότι ήθελε να μάθει την ιστορία από πρώτο χέρι. Στο έργο παρουσιάζει τους ίδιους τους XXXXX Μαραθεύτη και XXXXX Ακινζί όπως και τον ενάγοντα σε συνεντεύξεις που τους πήρε. Δεν αληθεύει ότι ο ενάγοντας απλά του ανέθεσε την εργασία για να προσθέσει υποτίτλους σε εκπομπές του ΡΙΚ. Εξάλλου εκπομπές του ΡΙΚ είναι πνευματικής ιδιοκτησίας του ιδρύματος. Το ντοκιμαντέρ 'Μνήμες' δεν είναι ειδησεογραφική εκπομπή αλλά αποτελεί ξεχωριστό πρωτότυπο έργο. Απορρίπτει τον ισχυρισμό του ενάγοντα σε σχέση με τον ρόλο του στην οργάνωση της συνάντησης με τον Ακινζί και τον Μαραθεύτη. Σε σχέση με αυτό παραπέμπει στην συνέντευξη του αρχιτέκτονα XXXXX Σεντούρκ (βλ. τεκμήρια 4 και 7 σελ. 4). Είναι ψέμα του ενάγοντα ότι ο XXXXX Ακινζί επικοινώνησε πρώτα μαζί του. Θεωρεί ότι ο ενάγοντας απέκλεισε τον Τουρκοκύπριο αρχιτέκτονα από του να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο. Για τον ρόλο που διαδραμάτισε ο XXXXX Σεντούρκ τον πληροφόρησε ο XXXXX Μαραθεύτης και θα τον συμπεριλάμβανε στο ντοκιμαντέρ εάν γνώριζε τον ρόλο του προηγουμένως. Δεν υπήρχε συμφωνία με τον ενάγοντα προφορικά ή άλλως πως για την ανάθεση του έργου στον εναγόμενο με την ιδιότητα παρόμοια αυτής του εργολάβου. Ούτε και θα δεχόταν να προβεί σε τέτοιου είδους συμφωνία ως ανεξάρτητος καλλιτέχνης και δημιουργός. Μαζί είχαν πορευθεί με τους Ακινζί, Μαραθεύτη, και ενάγοντα για να πραγματοποιηθεί το ντοκιμαντέρ χωρίς όρους που να αφορούν τον χρόνο συμπλήρωσης του έργου και για την αμοιβή του. Δεν προσέβλεπε σε χρηματικό κέρδος αλλά την προώθηση ιδανικών της ειρήνης και της συμφιλίωσης. Προς τούτο έκανε σχετική δήλωση στην συνέντευξη του (βλ.τεκμήριο 24). Μαζί με τον ενάγοντα συντάξανε μία αίτηση για επιχορήγηση προς τον Στεφάνου (βλ. τεκμήριο 28) και υπολογίσανε ελάχιστο κόστος 5 με 6 χιλιάδες ευρώ. Προσβλέπανε στην επιχορήγηση του μισού ποσού από το κράτος για να καλυφθούν τα έξοδα για το στούντιο μοντάζ, γυρίσματα και συνεντεύξεις. Στο λεπτό 33.31 στο έργο 'Μνήμες' ανέφερε ότι υπάρχει μερική επιχορήγηση από το κράτος για την ετοιμασία του έργου. Τα υπόλοιπα έξοδα για χρήση του αρχείου κτλ. υποτίθεται θα τα κάλυπτε ο ενάγοντας αλλά αυτό δεν έγινε ποτέ. Υπολόγισε με τον Νικόλα Δημητρίου το πραγματικό κόστος για την δημιουργία της ταινίας που ήταν γύρω στις €
53. Ενώπιον μαρτύρων ο ενάγοντας του απέσπασε υπογραφή σε απόδειξη ως σκηνοθέτης και συμπαραγωγός προκαταβολικά για να αποσπάσει την απαραίτητη επιχορήγηση. (βλ. τεκμήριο 5 ημερομηνίας 17.6.2011). Υπέγραψε την απόδειξη διότι θεώρησε ότι μόνο έτσι θα μπορούσε να προχωρήσει με την κινηματογράφηση και για να πληρώσει τα έξοδα που όφειλε στον ιδιοκτήτη του στούντιο Media Studios. Ο εναγόμενος ήταν υπεύθυνος για όλες τις πτυχές της δημιουργίας και της παραγωγής. Δηλαδή, υπήρξε σεναριογράφος, σκηνοθέτης, καμεραμάν, μοντέρ και παραγωγός και αυτό αναγράφεται και στα 'credits' του έργου 'Μνήμες.' Ο μόνος λόγος που ο ενάγοντας εμφανίζεται στα 'credits' και εκείνο ως συμπαραγωγός είναι επειδή ανέλαβε την χρηματοδότηση ύψους 5 με 6 χιλιάδες ευρώ. Τελικά δεν συνείσφερε παρά μόνο €1650 εκ των οποίων το ποσό των €1150.00 ήταν το κόστος χρήσης του στούντιο. Το ποσό των €500 το χρησιμοποίησε ο εναγόμενος για βασικά έξοδα, για έξτρα γυρίσματα για οδοιπορικά και για φωτισμό του στούντιο 3 με 4 μήνες. Το δε υπόλοιπο του €2500 το κράτησε ο ενάγοντας ως ο ίδιος ανέφερε για έξοδα του βιβλίου του. Δεν γνωρίζει εάν ο ενάγοντας απέσπασε και άλλη επιχορήγηση από κυβερνητικές πηγές. Ουδέποτε του παρουσίασε ο ενάγοντας κάποια απόδειξη για κρατική επιχορήγηση. Χρησιμοποίησε όλες τις σχέσεις του με τους δικούς του συνεργάτες και εργάστηκε αφιλοκερδώς ώστε να συμπληρωθεί το έργο. Απορρίπτει ισχυρισμό για μεγάλη καθυστέρηση του έργου και ανέφερε ότι δεν υπήρχε συμφωνία για τον χρόνο συμπλήρωσης του έργου. Λειτουργούσε σαν ανεξάρτητος και αυτοεργοδοτούμενος σεναριογράφος, σκηνοθέτης και παραγωγός. Η ανάμιξη του ενάγοντα ήταν μόνο η χρηματική συνεισφορά των €1650 καθώς και η συνέντευξη που του πήρε για το έργο. Με ηλεκτρονικό μήνυμα ημερομηνίας 25.10.2011 τεκμήριο 27 εξήγησε στον ενάγοντα ότι ήταν στην διαδικασία τελειοποίησης του έργου. Όμως ο ενάγοντας τον πίεζε να του παραδώσει και έτσι αναγκάστηκε να του παραδώσει μία σειρά δίσκων με την καθαρή προϋπόθεση που του την εξέφρασε ότι το έργο δεν είχε τελειώσει. Όταν πληροφορήθηκε ότι ο ενάγοντας έκανε διανομή του έργου στις 8.9.2011 στην Τεχνική Σχολή μετά την παραλαβή του πρώτου δίσκου τον πήρε τηλέφωνο και του σύστησε να μην συνεχίσει διότι το ντοκιμαντέρ δεν είχε τελειώσει. Του εξήγησε ότι δεν διευθετήθηκαν ζητήματα κόστους σκηνών από αρχεία και της μουσικής επένδυσης. Το ίδιο διάστημα ο ενάγοντας διεκδίκησε τα πνευματικά δικαιώματα του έργου και έκανε ένορκη δήλωση και ισχυρίσθηκε ότι ήταν μοναδικός δημιουργός του σεναρίου. Δεν ενημέρωσε τον εναγόμενο για την πράξη αυτή παρά μόνο πέντε εβδομάδες αργότερα και μόνο διότι ο εγωϊσμός του είχε θιγεί με διαφωνία του στη συγκέντρωση στο Κιόνελι. Ο ενάγοντας του απεκάλυψε ότι μόλις πήρε το πρώτο δίσκο 'Μνήμες' έτρεξε να το κατοχυρώσει σαν δικό του. Τον Σεπτέμβριο 2011 κάλεσε τον ενάγοντα να δει το έργο μαζί με τον Μαραθεύτη και Ακινζί και δεν διαμαρτυρήθηκε ούτε και για το περιεχόμενο των credits. Μάλιστα δήλωσε μπροστά από όλους ότι το έργο είναι τέλειο και ότι θα πάρουν πολλά βραβεία. Στους τίτλους του έργου εμφανίζεται το όνομα του ως σκηνοθέτης και παραγωγός με μεγάλα έντονα γράμματα στην εισαγωγή του ντοκιμαντέρ. Εάν παρακολουθήσει κανείς την κοινή τους συνέντευξη τεκμήριο 24 ημερομηνίας 11.10.2011 προκύπτει ότι δεν υπήρχε θέμα πνευματικής ιδιοκτησίας του έργου μεταξύ τους. Γίνεται μόνο αναφορά της προβολής και διανομής του έργου στην Κωνσταντινούπολη και υποψιάζεται ότι εκεί ο ενάγοντας πρέπει να πώλησε αντίγραφα του έργου σε δίσκους. Το βράδυ 17.10.11 στο Κιόνελι ουδέποτε έφερε αντίρρηση ο ενάγοντας για το θέμα των «credits». Αντίθετα, ο ενάγοντας έκανε χρήση του έργου όπως ήθελε με το δικό του όνομα πάνω σαν σκηνοθέτης, σεναριογράφος, μοντέρ, κινηματογραφιστής και παραγωγός. Το βράδυ της συνάντησης στο Κιόνελι ο ενάγοντας εκτόξευσε αντικομματικό και αντικυβερνητικό λογύδριο και επιτέθηκε χλευαστικά εναντίον της εκκλησίας. Κατηγόρησε τα ΜΜΕ ότι δεν κάλυψαν αρκετά τις προσπάθειες του για ειρήνη και ότι δεν πρόβαλαν την ιστορία ντοκιμαντέρ. Τότε φάνηκε ότι η όλη ιστορία θα χρησιμοποιείτο για την δική του αυτοπροβολή και διάκριση ως ιδιοκτήτης και ήρωας της ιστορίας. Αισθάνθηκε άβολα με αυτή την στάση και μη θέλοντας να ταυτιστεί με τις θέσεις του έχοντας υπόψη και την μερική κρατική επιχορήγηση που τους δόθηκε διαχώρισε την θέση του σαν καλλιτέχνης και δημιουργός/παραγωγός και αποχώρησε από την αίθουσα. Στην συνέχεια ο ενάγοντας του απέστειλε τα ηλεκτρονικά μηνύματα ημερομηνίας 17.10, 20.10, και 25.10 στα οποία περιαυτολογούσε και εξέφραζε συναισθήματα καταδίωξης συμπεριφορά που τον χαρακτηρίζει. Ο ενάγοντας θίχτηκε από την στάση του εναγόμενου στο Κιόνελι και αυτό συνιστά η πραγματική αιτία για την καταχώρηση της αγωγής. Έκτοτε ο ενάγοντας συνέχισε να προβάλει το ντοκιμαντέρ σε διάφορους τόπους. Σε συνέντευξη του στο 'Σπίτι Κύπρου' τεκμήριο 23 διεκδίκησε την πνευματική ιδιοκτησία του έργου απόλυτα χωρίς να απευθυνθεί στον εναγόμενο για την συγκατάθεση του. Ο ενάγοντας ήταν ενήμερος για την προγραμματισμένη παρουσίαση του «Μνήμες» στις 5.11.2011 στο φεστιβάλ 'With brand New eyes screening for an island' και είχε συμφωνήσει. Σαν αποτέλεσμα των απειλών του ενάγοντα οι διοργανωτές του φεστιβάλ αναγκάστηκαν να μην προβάλουν την ταινία και η μη προβολή της ταινίας είχε επιπτώσεις στην καριέρα του εναγόμενου. Υπέδειξε τις διαφορές μεταξύ των DVD (τεκμήριο 37,38 και 39) που καταγράφονται αναλυτικά επί του τεκμηρίου 16 σε σχέση με τις διάφορες εκδοχές του ντοκιμαντέρ που παρέδωσε στον ενάγοντα. Επεξήγησε ότι ακόμη και ζητήματα όπως η εισδοχή υπότιτλων πρόκειται για επίπονη διεργασία και δεν γίνεται αυτόματα με το πάτημα ενός κουμπιού ως εισηγήθηκε ο ενάγοντας. Για να δικαιολογήσει τον ισχυρισμό του ότι αυτή η παραγωγή μπορεί και να στοίχιζε €17000 επεξήγησε και απαρίθμησε τις διάφορες πτυχές παραγωγής ενός ντοκιμαντέρ. Για τις επιπρόσθετες σκηνές όπως την φωτιά και το ηλιοβασίλεμα θα μπορούσε να χρεώσει και μέχρι 300 ευρώ για κάθε σκηνή. Για την φωτογράφιση στα κατεχόμενα θα πλήρωνε κάμεραμαν ένα ποσό χαριστικά μέχρι και €
54. Για να ενοικιάσει στούντιο για σκοπούς γυρισμάτων θα πλήρωνε γύρω στα €
55. Για τις συνεντεύξεις στο στούντιο θα πλήρωνε ένα ποσό γύρω στα €400.
56. Το γύρισμα στο σπίτι του ενάγοντα θα στοίχιζε περίπου €300.00 και το γύρισμα στα Λεύκα άλλα €300.
57. Γράψιμο σεναρίου θα στοίχιζε €500.
58. Για το αρχείο στιγμιότυπων γυρισμάτων που αφορούν τον πόλεμο του 1974 του ITV αυτό πληρώνεται με το δευτερόλεπτο και μπορεί να ανέλθει στο ποσό των €
59. Έδωσε στον υιό του και σε ένα άλλο βοηθό το ποσό των €50 στον καθένα. Για το μοντάζ θα μπορούσε να πληρωθεί ένα ποσό της τάξης των €3000 και για τις μεταφράσεις σε 3 γλώσσες το ποσό των €
60. Για τα δικαιώματα του ήχου θα πλήρωνε ένα ποσό των €1000 που είναι ενδεικτικό. Αναφορικά με τον ισχυρισμό του ότι δεν υπήρχε καθορισμένο χρονοδιάγραμμα ώστε να παραδώσει το έργο κατέθεσε το τεκμήριο 40 που είναι το ηλεκτρονικό του αρχείο με ενέργειες που έκανε μέχρι να διεκπεραιώσει το έργο. Κατέθεσε ως τεκμήριο το ηλεκτρονικό αρχείο που ετοιμάσθηκε παράλληλα με την διεξαγωγή της εργασίας και εξήγησε ότι οι καταχωρήσεις του αρχείου έγιναν κατά τις ημερομηνίες που εμφανίζονται στο αρχείο. Η κινηματογράφηση έγινε προγενέστερα του μοντάζ όποτε φυσιολογικό ήταν η τελευταία ημερομηνία που φαίνεται στο αρχείο να αφορά την τελευταία ημερομηνία κατά την οποία εργάσθηκε επί του συγκεκριμένου φακέλου. Αντεξεταζόμενος αναφέρθηκε στην εργασία του 'Φωνή Αίματος ' και τις δυσκολίες που αντιμετώπισε για την ετοιμασία του έργου. Απέρριψε την θέση ότι είναι προδότης. Σε σχέση με την δημοσιογραφική διάσκεψη που έγινε στο Κιόνελι παρέπεμψε στο τεκμήριο 24 που κατέθεσε που δείχνει τι έγινε στην πραγματικότητα εκείνη την ημέρα. Μία εβδομάδα πριν το Κιόνελι η συνεργασία μεταξύ τους υπήρξε άψογη αλλά κατά την διάρκεια εκείνης της διάσκεψης ο εναγόμενος αποστασιοποιήθηκε από τις θέσεις του ενάγοντα επειδή ο ενάγοντας είχε κατηγορήσει την Ελληνοκυπριακή ηγεσία, τα κόμματα, και την εκκλησία. Απλά διαμαρτυρήθηκε γιατί θεωρούσε ότι ήταν σε λάθος τόπο να κατακρίνει την πολιτική ηγεσία μπροστά από Τουρκοκύπριος που ήταν εκεί. Παραδέχθηκε ότι στην προσωπική του ιστοσελίδα τεκμήρια 11 και 12 κατηγόρησε τον ενάγοντα ότι ήταν κλέφτης επειδή ισχυρίσθηκε ότι οι 'Μνήμες' ήταν μόνο δική του ταινία. Παραδέχθηκε επίσης ότι ανάρτησε την ταινία στο διαδίκτυο για λίγες ημέρες. Ο ενάγοντας εκείνο το διάστημα όπου πήγαινε τον κατηγορούσε. Δεν προσέφυγε ενώπιον του Δικαστηρίου επειδή δεν τον ενοχλούσε να φύγει το όνομα του από την ταινία και ο ενάγοντας να την κάνει ότι θέλει αλλά του ζητούσε και 10 χιλιάδες ευρώ για τον κόπο του και την εύλογη αξία της εργασίας του. Δεχόταν να αποσύρει το όνομα του από την ταινία για να μην πάει φυλακή. Ο ενάγοντας διέθετε και πωλούσε την ταινία. Την πωλούσε στο Κιόνελι εκείνη την ημέρα. Δεν είχαν πληρωθεί τα αρχεία και κινδύνευε να εκτεθεί στο Channel
61. Σε σχέση με την ταινία 'Φωνή Αίματος' συμφώνησε ότι αυτή ήταν μονόπλευρη διότι απεικόνιζε και αφηγήθηκε σφαγή Τουρκοκυπρίων από τους Ελληνοκύπριους αλλά δήλωσε περήφανος που σκηνοθέτησε την ταινία διότι η Ελληνοκυπριακή κοινότητα είχε άγνοια γι' αυτά τα ζητήματα και είναι μέρος της ιστορίας. Δέχθηκε ότι πήρε χρηματοδότηση από το Μπαιράκ μέσω τουρκοκυπριακού πανεπιστημίου. Όμως δεν πληρώθηκε τίποτε για την ετοιμασία της ταινίας προσωπικά. Απέρριψε την θέση ότι η 'Φωνή αίματος' είναι Τουρκική προπαγάνδα που την εξυπηρέτησε και ανέφερε ότι έκανε αυτά που έκανε από καρδιάς ως μαρτυρείται στο βιβλίο που έγραψε με το ίδιο αντικείμενο. Σε σχέση με τα πλάνα του ντοκιμαντέρ που προέρχονται από αρχείο ανέφερε ότι τα πήρε από το Βayrak και Channel
62. Αντέδρασε σε υποβολές ότι συνεργάστηκε για την ετοιμασία της ταινίας με τις κατοχικές αρχές. Ανέφερε ότι ο πραγματικός λόγος που τον έχει εναγάγει ο ενάγοντας είναι επειδή τα αρχεία που φαίνονται στα πλάνα τις ταινίας 'Μνήμες' δεν έχουν πληρωθεί και τον προειδοποίησε να σταματήσει να προβάλει και να πουλάει την ταινία διότι τα δικαιώματα της δεν είχαν πληρωθεί. Δέχθηκε ότι και ο ίδιος επεδίωξε να προβάλει την ταινία όμως εξήγησε ότι όταν έχει κανείς την πρόθεση να πληρώσει για τα αρχεία είναι διαφορετικό η προβολή της ταινίας από το να γίνεται πώληση της ταινίας με DVD. Μία εβδομάδα πριν το Κιόνελι καθόταν με τον ενάγοντα σε συνέντευξη κοινή που δώσανε πλάι- πλάι. Μετά το Κιόνελι εμφανίστηκε το ηλεκτρονικό μήνυμα από τον ενάγοντα μέσα στην νύκτα. Διαφώνησε με τις πολιτικές θέσεις που είχε προβάλει ο ενάγοντας στο Κιόνελι και αποστασιοποιήθηκε και αυτό ενόχλησε τον ενάγοντα με αποτέλεσμα να αποστείλει τα ηλεκτρονικά μηνύματα με τα οποία τον εξύβριζε και τον αποκάλεσε μεταξύ άλλων ονομασίες όπως 'ψευτοκαλλιτέχνης' κτλ. Σε σχέση με το θέμα της πείρας ήταν θέση του ότι ο ενάγοντας δεν θα τον προσέγγιζε για να γίνει η ταινία εάν θεωρούσε ότι δεν είχε πείρα και παρέπεμψε σε λόγια του ενάγοντα με τα οποία είχε αναφέρει καλά λόγια για την ποιότητα της ταινίας. Παρέπεμψε στο τεκμήριο 22 και 23 όπου ο ενάγοντας ανέφερε ότι υπήρχαν άριστες κριτικές για την προβολή της ταινίας. Ήταν τόσο καλή η ταινία που ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα μπορούσε να την δώσει στον Γραμματέα του ΟΗΕ. Επίσης θα ήταν αδύνατον να κτίσει έτσι ντοκιμαντέρ χωρίς την απαιτούμενη πείρα. Σε σχέση με τα λόγια που ανέφερε για τον εαυτό του στο βιβλίο του ανέφερε ότι 'Η ταπείνωση προπορεύεται της δόξας' αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είχε τις απαιτούμενες γνώσεις και πείρα να ετοιμάσει ταινία όπως τις 'Μνήμες'. Μέσα στην συνέντευξη που καταγράφηκε στο τεκμήριο 24 ο ενάγοντας είχε αναφέρει ότι είχε ακούσει για την εργασία του εναγόμενου. Αυτές οι δηλώσεις έγιναν ως θυμάται περίπου την πρώτη Οκτωβρίου
63. Άκουσε για την ταινία από τον Μάρκο όταν ήταν στο σπίτι του αδελφού του XXXXX και συζητούσαν να κάνουν εταιρεία. Ο εναγόμενος ήταν μέσα στην κατάθλιψη της ανεργίας και ο XXXXX του είπε για το ντοκιμαντέρ να την κάνει με τον ενάγοντα και μετά ή εκείνος ή ο ενάγοντας του τηλεφώνησε. Είχαν συναντηθεί στα παγωτά και του είπε ο ενάγοντας ότι θέλει να συμμετέχει στο ντοκιμαντέρ. Του είπε εντάξει και ο ενάγοντας του είπε ότι μπορούσε να βρει τα χρήματα επειδή γνώριζε τον Στεφάνου και έτσι μπήκε ο ενάγοντας ως συμπαραγωγός. Ο XXXXX του είχε πει την ιστορία του Μαραθεύτη και του Ακιντζί. Ο ενάγοντας είχε στην κατοχή του το βιβλίο του και την ταινία του ΡΙΚ και του τις έδωσε. Δεν υπάρχει άνθρωπος που ασχολείται με τα δικοινοτικά που να μην γνωρίζει την ταινία του εναγομένου 'Φωνή Αίματος'. Σε βιβλία που έχουν γράψει άλλοι για τα ίδια θέματα το όνομα του εναγόμενου καταγράφεται στα βιβλία ως σημείο αναφοράς. Μπορούσε να κάνει το ντοκιμαντέρ χωρίς τον ενάγοντα διότι οι δύο πρωταγωνιστές δεν είναι δικοί του ήρωες. Πρόκειται για πραγματική ιστορία δύο πραγματικών ανθρώπων και ουδέποτε αρνήθηκαν να πουν σε άλλους την ιστορία τους. Επίσης ο ενάγοντας ουδέποτε του είπε αρχικά ότι τον Φετχί του είχε τηλεφωνήσει ο XXXXX Sendurk για να τον πληροφορήσει για το περιεχόμενο του βιβλίου. Εάν γνώριζε για την ύπαρξη και εμπλοκή του Adnan στην ιστορία θα τον είχε συμπεριλάβει στο ντοκιμαντέρ. Το ντοκιμαντέρ δεν έχει σενάριο και ο εναγόμενος έκανε ένα περίγραμμα της σκηνοθεσίας δηλαδή ένα περίγραμμα μαζί με το περιεχόμενο της ταινίας και των συνεντεύξεων που θα λάμβανε ο εναγόμενος. Συνεπώς, ο εναγόμενος δημιούργησε το έργο χωρίς σταθερό σενάριο. Δεν ήταν ζήτημα να του επιτρέψει ο ενάγοντας να φτιάξει το ντοκιμαντέρ. Θεώρησε καλό να βάλει τον ενάγοντα στην ταινία ως μέρος της ιστορίας όμως δεν ήταν αναγκαίος για την παραγωγή και σκηνοθεσία της ταινίας που την έφτιαξε και δημιούργησε ο ίδιος. Περαιτέρω, ο ενάγοντας είχε πει ότι ο Στεφάνου υπήρξε μαθητής του και θα μπορούσε να τον βοηθήσει με την χρηματοδότηση. Δεν έκανε αυτό το έργο για χρήματα διότι η παραγωγή ντοκιμαντέρ έχει έξοδα και δεν επιφέρει κατά κανόνα έσοδα στον δημιουργό του. Το μεγάλο ψέμα του ενάγοντα είναι ότι αρνείται ότι είδε τους τίτλους της ταινίας που είναι περίοπτοι και καθαροί. Αναγράφεται στους τίτλους ότι και οι δύο είναι συμπαραγωγοί της ταινίας και ο εναγόμενος σκηνοθέτης της ταινίας. Στα «credits» καταγράφεται ότι οι παραγωγοί είναι ο XXXXX Νεοκλέους και XXXXX Αγκαστινιώτης. Ο ενάγοντας δεν διαμαρτυρήθηκε γι' αυτό παρά μόνο μετά από την αντιπαράθεση τους στο Κιόνελι. Κατά την πρώτη συνάντηση των δύο διαδίκων ο εναγόμενος εξέφρασε τον ενδιαφέρον του να κάνει το ντοκιμαντέρ και ο ενάγοντας είπε ότι θα συμμετέχει στο έργο οικονομικά. Εκείνο που προκύπτει από το περιεχόμενο του τεκμηρίου 28 ήτοι την αίτηση που υποβλήθηκε στην κυβέρνηση για επιχορήγηση μέρους του κόστους της ταινίας, είναι ότι το υπολογιζόμενο κόστος ήταν γύρω στα 5 με 6 χιλιάδες ευρώ. Ο εναγόμενος είναι με την εντύπωση ότι ο ενάγοντας πρέπει να πήρε την επιχορήγηση των €2500 για να καλυφθεί μέρος των εξόδων. Δεν υπήρχε συμφωνία ο εναγόμενος να εργαστεί υπό συνθήκες εργολαβίας του έργου διαφορετικά θα χρέωνε τις κανονικές τιμές για αυτή την εργασία και το κόστος θα ανέβαινε στο ποσό των €
64. Αυτός είναι ο λόγος που δεν μπορεί να συμφωνήθηκε ότι ο εναγόμενος ήταν υπόχρεος να παραδώσει το τελικό έργο σε τρεις μήνες μέχρι τον Ιούλιο. Επίσης δεν είναι δυνατόν να είχαν αποταθεί στον Στεφάνου με το τεκμήριο 28 ως παραγωγοί του έργου και παράλληλα να ευσταθεί η θέση του ενάγοντα ότι είναι ένας απλός υπεργολάβος. Δεν καθοδηγήθηκε για την παραγωγή του έργου από το βιβλίο του ενάγοντα ή από την ταινία του ΡΙΚ επί του θέματος. Δεν είχε διαβάσει το βιβλίο και ούτε είδε την ταινία του ΡΙΚ προκειμένου να φτιάξει την ταινία. Για του λόγου του αληθές ανέφερε ότι εάν είχε δει την ταινία του ΡΙΚ θα γνώριζε για την ύπαρξη του XXXXX Sendurk που είναι ο πρώτος που έκανε επαφή με τον Φετχί, θα τον είχε προσεγγίσει και θα τον είχε συμπεριλάβει στις 'Μνήμες'. Η ιστορία του ήταν ήδη γνωστή και του την είχε πει ο XXXXX. Στην συνέχεια αυτός είχε την δημιουργική πρωτοβουλία για να γίνει το ντοκιμαντέρ. Αυτός πήρε τις συνεντεύξεις κτλ. Ανέφερε ότι δεν αγνοεί την προσφορά του ενάγοντα στην ανάδειξη του θέματος αλλά θεωρεί ότι εάν τα ΜΜΕ δεν είχαν καταπιαστεί με την ιστορία αυτή για να την προβάλουν αυτή δεν θα γινόταν γνωστή. Η ιστορία ανήκει μόνο στην ιστορία και όχι στον ενάγοντα. Είναι μέρος της πραγματικότητας και αυτό που έκανε με το έργο του ήταν να κτίσει την πραγματικότητα με εικόνες που δημιούργησε. Απέρριψε την θέση του ενάγοντα ότι μοναδική του συμβολή στο έργο ήταν να προσθέσει τους υπότιτλους της ταινίας. Αναφορικά με τα χρήματα ανέφερε ότι παρόντες ήταν ο ίδιος, ο υιός του, και ο XXXXX Δημητρίου. Ο ιδιοκτήτης του στούντιο αρνήθηκε να εκδώσει απόδειξη για το κόστος του έργου και έτσι ο εναγόμενος πήγε στο περίπτερο αγόρασε μπλοκ αποδείξεων και εξέδωσε μία απόδειξη για το ποσό των €2500 ώστε να δικαιολογηθεί το κόστος της ταινίας και να έχουν περισσότερες πιθανότητες να πετύχουν την επιχορήγηση. Κρατούσε ένα μπλοκ αποδείξεων που επιχείρησε να καταθέσει για πρώτη φορά. Είπε ότι είναι ένα μπλοκ αποδείξεων και λείπει μόνο μία απόδειξη από μέσα. Θεωρεί ότι ο ενάγοντας πρέπει να πέτυχε την επιχορήγηση. Αυτός ήταν ο λόγος που το ΓΤΠ φαίνεται ως χορηγός στα credits του ντοκιμαντέρ. Η πραγματικότητα είναι ότι ο εναγόμενος εισέπραξε μόνο €500 από τα €1650 και τα υπόλοιπα δόθηκαν στον ιδιοκτήτη του στούντιο που τον χρέωσε φιλικά για την χρήση του στούντιο του και για τον εξοπλισμό του. Θεωρεί ότι τα υπόλοιπα χρήματα της χορηγίας πρέπει να τα πήρε ο ενάγοντας. Το ποσό των €5000 με €6000 που είχε αναφερθεί στο τεκμήριο 28 ως το κόστος της παραγωγής είναι ένας συντηρητικός υπολογισμός των εξόδων διότι πολλοί εργάστηκαν αφιλοκερδώς ή χρέωσαν φιλικές τιμές εξαιτίας της γνωριμίας τους με τον εναγόμενο. Όμως εάν χρέωνε κανονικά με την ώρα και όλα του τα έξοδα το κόστος του ντοκιμαντέρ θα ανέβαινε στις €17.
65. Τον προϋπολογισμό τον έκανε με βάση των γνώσεων του που αποκτήθηκε με την εμπειρία του στην παραγωγή τέτοιων ταινιών. Αναφορικά με την τελική μορφή του έργου θεωρεί ότι μέχρι σήμερα δεν υπάρχει ταινία στην τελική της μορφή και αυτό διότι δεν έχουν πληρωθεί δικαιώματα για την χρήση των αρχείων του ITV και της μουσικής. Έκανε κάποιες επαφές με τον συνθέτη της μουσικής XXXXX Fischer ο οποίος τον παρέπεμψε στην κρατική ορχήστρα του Ισραήλ ως δημιουργός της μουσικής αλλά νοείται ότι δεν τους έχει πληρώσει οτιδήποτε για την χρήση της μουσικής στο έργο εξαιτίας της ρήξης του με τον ενάγοντα. Ο ενάγοντας τον πίεσε να του δώσει το τελικό δίσκο του έργου αλλά θεωρεί ότι ακόμη μετά την προβολή του έργου υπήρχαν τεχνικά λάθη που εντοπίζονταν που έπρεπε να διορθωθούν. Επί παραδείγματι, παρών στην προβολή της ταινίας ήταν ο XXXXX Οικονόμου και είχε δει την ταινία και του επισήμανε ότι υπήρχαν κάποια λάθη στους υπότιτλους. Στις 5.11.11 ανέφερε ότι υπήρχε προγραμματισμένη προβολή της ταινίας 'Μνήμες' στο φεστιβάλ 'With Brand New Eyes Screenings for an island' και ήταν ενήμερος ο ενάγοντας να προσέλθει. Ανέφερε ότι είχε πει στον ενάγοντα να ενημερώσει και τους δύο πρωταγωνιστές να είναι παρόντες. Για την Τουρκία του είπε ότι δεν θα πήγαινε με τον ενάγοντα διότι δεν υπήρχαν χρήματα να καλυφθούν τα έξοδα του. Σε σχέση με το τεκμήριο 5 ήτοι την απόδειξη πληρωμής, ανέφερε ότι εκείνος που μάλλον την σύνταξε είναι ο ενάγοντας αλλά η υπογραφή για την παραλαβή των χρημάτων είναι δική του. Ήταν θέση του ότι ουδέποτε υπήρξαν δύο αποδείξεις για τα χρήματα ως είχε αναφέρει ο ενάγοντας με την μαρτυρία του. Αναφορικά με το γεγονός ότι έκανε εγγραφή του έργου 'Μνήμες' στο όνομα του ως δημιουργός στις 18.11.2011 είπε ότι αυτό ήταν λάθος του και το έκανε ως αντίδραση της συμπεριφοράς του ενάγοντα. Επίσης το έκανε επειδή ο ενάγοντας στα κρυφά έκανε εγγραφή στο όνομα του το σενάριο του έργου 'Μνήμες' στην Κυπριακή Βιβλιοθήκη. Αξιολόγηση Μαρτυρίας Οι δύο διάδικοι ξεκίνησαν ένα έργο για να κάνουν καλό στον τόπο και κατέληξαν στο Δικαστήριο να επιλύσουν τις διαφορές τους. Εάν οι διαφορές των μερών τεθούν κάτω από το μικροσκόπιο διαφαίνεται ότι αυτές ουδέποτε ήταν τόσο σοβαρές που δεν μπορούσαν να επιλυθούν σε εντεύθεν χρόνο και εξώδικα. Όμως θαρρώ ότι οι διαφορές των μερών τροφοδοτήθηκαν από αισθήματα έχθρας μεταξύ τους και αδικαιολόγητης εμπάθειας παρά της αρχικής τους συνεργασίας και της κοινής τους πορείας. Εκδηλώθηκε η εμμονή του ενός ή του άλλου μέρους να αποδειχθεί ότι είχε δίκαιο για όλα τελικά. Δεν είναι ρόλος μου να κριτικάρω τους διάδικους ως ηθικολόγος όμως στα πλαίσια της αξιολόγησης της μαρτυρίας το ήθος, κίνητρα και εκδηλώσεις εμπάθειας που έχουν επιδειχθεί στα πλαίσια της διαδικασίας δεν είναι άσχετα με την υποκειμενική μου κρίση ως προς τον χαρακτήρα των διαδίκων σημαντική για να μπορέσω να ξέρω που και πως θα εντοπίσω την αλήθεια ανάμεσα σ 'αυτά που έχουν πει στο Δικαστήριο. Είναι ευτύχημα που και τα δύο μέρη είχαν υποβληθεί στον βάσανο της αντεξέτασης και που κατατέθηκε ενώπιον μου έγγραφο υλικό που σε μεγάλο βαθμό συνιστά υπόστρωμα μαρτυρίας αναντίλεκτη. Σε κάθε περίπτωση που το αποδεικτικό υλικό αφορά την προφορική μαρτυρία προσώπων που έχουν φθίνουσα μνήμη, ή που έχουν λόγο να πουν ψέματα στο Δικαστήριο ή που διακατέχονται από εμπάθεια, εκδικητικότητα, προκατάληψη και/ή όπου εκδηλώνεται η απουσία ανεκτικότητας έναντι του άλλου προσώπου το Δικαστήριο πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικό για να διασταυρώσει την υποκειμενική του άποψη ως προς την αξιολόγηση των μαρτύρων με χειροπιαστά και αντικειμενικά κριτήρια. Τα χειροπιαστά και αντικειμενικά κριτήρια σμικρύνουν την πιθανότητα του Δικαστηρίου να πέσει έξω ως προς την ορθότητα της αξιολόγησης που θα κάνει προκειμένου να διαπιστώσει την αλήθεια. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο της μαρτυρίας, την ποιότητα της μαρτυρίας και την πειστικότητα της σε σύγκριση με την υπόλοιπη μαρτυρία της υπόθεσης. (βλ. Ομήρου ν Δημοκρατία

(2001)2 ΑΑΔ 506). Ως εκ τούτου έχω αξιολογήσει ξεχωριστά κάθε μάρτυρα σε σχέση με τα λεγόμενα του και τα αποδεικτικά στοιχεία που έχει προσκομίσει για να πείσει για την αλήθεια της εκδοχής του. Επιπρόσθετα, έχω αναλύσει την μαρτυρία του κάθε μάρτυρα με αναφορά και την υπόλοιπη μαρτυρία της υπόθεσης ώστε σε κάθε περίπτωση η προφορική μαρτυρία να έχει διασταυρωθεί με άλλα στοιχεία ή να έχει καταρριφθεί από άλλα στοιχεία και/ή μαρτυρία που αποδεικνύονται ως αναντίλεκτη στην υπόθεση. Έλαβα υπόψη μου πιθανά ελατήρια που μπορεί να είχε κάθε μάρτυρας να πει ή να μην πει την αλήθεια ώστε να διαπιστωθούν με την μεγαλύτερη δυνατή ακρίβεια τα γεγονότα της υπόθεσης. Προκειμένου να αξιολογήσω καλύτερα την αξιοπιστία των μαρτύρων έλαβα ειδικά υπόψη μου το περιεχόμενο της ταινίας 'Μνήμες' που κατατέθηκε ως τεκμήριο, τα βιβλία που έχουν γράψει οι δύο διάδικοι, τις ταινίες έργο που έχει ετοιμάσει ο εναγόμενος, την συνέντευξη των δύο πριν το Κιόνελι, την δημοσιογραφική διάσκεψη στο Κιόνελι, το υλικό από το αρχείο του ΡΙΚ και της αλληλογραφίας μεταξύ τους μετά το Κιόνελι (τεκμήριο 27). Ο ενάγοντας είναι ταλαντούχος, εργατικός, έξυπνος, ιδεαλιστής και πεισματάρης με την καλή την έννοια διότι χωρίς επιμονή δεν θα έφερνε εις πέρας το έργο. Όμως με μόνο μία πρόχειρη ματιά στο τεκμήριο 27 που είναι η αλληλογραφία που απέστειλε στον εναγόμενο μετά την δημοσιογραφική διάσκεψη στο Κιόνελι φανερώνεται ως άνθρωπος οξύθυμος, με σοβαρές προκαταλήψεις, προσβλητικός και μη ανεκτικός ως προς την διαφορετικότητα της προσωπικότητας του άλλου προσώπου. Κατά την στιγμή που αποστάλθηκε στον εναγόμενο εκείνη η επιστολή ο εναγόμενος δεν είχε προχωρήσει με το σφάλμα να κάνει εγγραφή του έργου στην Κυπριακή βιβλιοθήκη επομένως, το μόνο πρόβλημα που θα μπορούσε να έχει ο ενάγοντας με τον εναγόμενο αμέσως μετά το Κιόνελι είναι επειδή ο εναγόμενος ως προκύπτει από το τεκμήριο 30 έφυγε από την κοινή δημοσιογραφική διάσκεψη και προβολή του έργου 'Μνήμες' στο Κιόνελι. Το πλάνο της συνέντευξης που κάνανε μία εβδομάδα προηγουμένως και που προβλήθηκε στο Δικαστήριο δείχνει δύο πρόσωπα που εργάστηκαν σκληρά μαζί και που ήταν περήφανοι για το έργο τους και που αντίκριζαν ο ένας τον άλλο ως συνεργάτες, συνοδοιπόροι στον στόχο της συμφιλίωσης και επαναπροσέγγισης των δύο λαών διά της καλλιτεχνικής δημιουργίας. Με τα πλάνα της εκδήλωσης του Κιόνελι που προβλήθηκαν στο Δικαστήριο δεν φαίνεται ο εναγόμενος να είχε καβγαδίσει δημοσίως κατά την διάρκεια της δημοσιογραφικής διάσκεψης με τον εναγόμενο. Ο ενάγοντας έκανε κάποιες δηλώσεις που προκάλεσαν τον εναγόμενο να νιώθει αμηχανία και ως αποτέλεσμα αυτού, και το γεγονός ότι δεν ήθελε να ταυτιστεί με αυτές τις απόψεις απεχώρησε από την αίθουσα. Ακόμη και να θεωρούσε ο ενάγοντας ότι ο εναγόμενος κακώς είχε φύγει τίποτε δεν δικαιολογεί τους προσβλητικούς χαρακτηρισμούς που καταγράφονται στο τεκμήριο

1. Οι χαρακτηρισμοί του δεν ήταν μετρημένη αντίδραση σε σχέση με το ότι έγινε. Παραθέτω αυτά που είπε με την επιστολή του ώστε να γίνω κατανοητή ως προς την άποψη μου ότι ο ενάγοντας ήταν εκτός ελέγχου και αδικαιολόγητος με το υβριστικό περιεχόμενο της επιστολής 'Μου θύμησες..τα κουβαλητά ΕΔΟΝΟΠΟΥΛΑ στις στημένες συνάξεις', 'δεν περίμενα ότι θα έπεφτες τόσο χαμηλά και στη συνέχεια σαν δειλό ανθρωπάκι να σηκωθείς να φύγεις.' ' με το οικονομικά τότε κλαψουρίσματα σε πλήρωσα 2500 ευρώ, 'στο μίσος με το οποίο με κοίταζες τόσο όταν μιλούσες όσο και όταν έφευγες σαν δειλό ανθρωπάκι'' να μας πουλήσεις πατριωτισμό και διακρύβραχτη καλλιτεχνία' 'Μάθε επιτέλους ότι οι καλλιτέχνιδες δεν γίνονται μόνο με αλογουρές ή δημόσια αυτοδιαφήμιση'. Οι εικόνες που είδα εγώ της εκδήλωσης δεν δικαιολογούν την πιο πάνω αντίδραση. Στην χειρότερη περίπτωση μπορεί να λεχθεί ότι ο εναγόμενος δεν ήταν ευγενικός επειδή έφυγε από την διάσκεψη με σκοπό να αποστασιοποιηθεί από αυτά που είπε ο ενάγοντας σε σχέση με την κυβέρνηση στην εν λόγω εκδήλωση. Πιθανόν να ένιωθε απογοητευμένος και εκτεθειμένος από τις ενέργειες του εναγόμενου αλλά τίποτε δεν δικαιολογεί το προσβλητικό ύφος της επιστολής ιδιαίτερα εάν ληφθεί υπόψη ότι λίγες μέρες προηγουμένως είχαν εμφανισθεί ξανά μπροστά από τον φακό φίλοι συνεργάτες με κοινό σκοπό. Επίσης με την μαρτυρία του είχε αναφέρει ότι δεν θυμάται τι του είπε ο εναγόμενος στο Κιόνελι μπροστά από 120 άτομα αλλά θυμάται ότι τον είπε 'κλέφτη'. Δεν μπορεί να είναι αλήθεια ότι δεν μπορεί να θυμάται αυτά που λέχθηκαν και που είναι η ουσία του ζητήματος της δυσφήμισης για την οποία παραπονείται. Αυτός είναι ο λόγος που έχει καταχωρήσει αγωγή στο Δικαστήριο. Περαιτέρω επί του τεκμηρίου 27, μήνυμα που ο ενάγοντας απέστειλε στον εναγόμενο τότε δεν αναφέρεται ότι ο εναγόμενος τον αποκάλεσε «κλέφτη» ενώπιον 120 ατόμων. Τότε ο ενάγοντας είχε αναφέρει ότι ο εναγόμενος έφυγε από την εκδήλωση αλλά όχι ότι τον αποκάλεσε «κλέφτη». Επομένως, θεωρώ ότι ο συγκεκριμένος ο ισχυρισμός ήταν διαστρέβλωση της αλήθειας. Το περιεχόμενο αυτής της επιστολής (Τεκμήριο 27) καταδεικνύει την παντελή άρνηση του ενάγοντα να εκτιμήσει και να αναγνωρίσει τον κόπο και συμβολή του εναγόμενου σε σχέση με την δημιουργία του έργου. Το έργο 'Μνήμες' δεν είναι απλά αντίγραφο ειδησιογραφικού χαρακτήρα τύπου της ταινίας του αρχείου ΡΙΚ της συνάντησης του XXXXX Μαραθεύτη και Φετχί στο πεδίο μάχης στην Λεύκα μετά από 45 χρόνια. Υπήρχε δημιουργικό έργο στην ταινία 'Μνήμες' που το κάνει να διαφέρει τουλάχιστον αισθητικά και καλλιτεχνικά από την ταινία από το αρχείο του ειδησιογραφικού υλικού του ΡΙΚ. Του ΡΙΚ η ταινία είναι μόνο λίγα λεπτά ενώ το έργο 'Μνήμες΄ έχει διάρκεια περίπου 30 λεπτά. Συνεπώς, είναι αδιαμφησβήτητο ότι στην χειρότερη των περιπτώσεων υπήρχε αξιόλογη συμβολή στην ετοιμασία και δημιουργία του έργου από τον εναγόμενο. Αυτό εξάλλου έδειξε και η στάση του ενάγοντα στην κοινή συνέντευξη που δώσανε λίγες ημέρες προηγουμένως. Έχει ο ενάγοντας αναγνωρίζει ότι ήταν δύο συνεργάτες που εργάστηκαν για κοινό σκοπό και είχαν μεταξύ τους σχέση αλληλοσεβασμού. Η πράξη του ενάγοντα να ισοπεδώσει τα πάντα και να υποβαθμίσει την εργασία του εναγόμενου με τόση ευκολία και μετά από μήνες σκληρής εργασίας ήταν άδικη και αυθαίρετη. Περαιτέρω, είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω το πρώτο έντυπο του έργου 'Μνήμες'. Από το περιεχόμενο αυτού επιβεβαιώνεται ο ισχυρισμός του εναγόμενου ότι στους τίτλους αναγνώρισης των παραγόντων της ταινίας, τα λεγόμενα ως «credits», εμφανίζεται ο εναγόμενος μαζί με τον ενάγοντα ως συμπαραγωγός της ταινίας. Δεν είναι δυνατόν ο ενάγοντας να μην είδε δει την ταινία προτού την προβάλει στο κοινό και να μην είχε προσέξει ότι στα «credits» της ταινίας εμφανίζεται ολοκάθαρα το όνομα του εναγόμενου ως συμπαραγωγός της ταινίας. Ο ισχυρισμός του ενάγοντα ότι δεν ξέρει από αυτά τα πράγματα και/ή ότι δεν αντιλήφθηκε την σημασία αυτού στο περιεχόμενο της ταινίας δεν πείθει εφόσον προκύπτει ολοκάθαρα από το περιεχόμενο της ταινίας η ιδιότητα του εναγόμενου ως συμπαραγωγός της ταινίας. Επίσης, το γεγονός ότι θεώρησε ορθό να προχωρήσει με την εγγραφή της ταινίας στην Κυπριακή Βιβλιοθήκη 'Μνήμες' ως σεναριογράφος καταδεικνύει ότι δεν ήταν ανίδεος σε σχέση με ζητήματα πνευματικής ιδιοκτησίας. Το λογικό θα ήταν να είχε διαμαρτυρηθεί έντονα για την συμπερίληψη του ονόματος του εναγόμενου ως συμπαραγωγός του έργου αντί να προβάλει την ταινία με το συγκεκριμένο περιεχόμενο στο κοινό εάν υπήρχε τέτοιο πρόβλημα. Και εάν ήταν η αλήθεια ότι ο εναγόμενος ήταν απλός μισθωτός υπάλληλος του ενάγοντα για συγκεκριμένη εργασία γιατί είχε ανάγκη να του ανακοινώσει με το τεκμήριο 27 ότι 'μετά την αποψινή σου συμπεριφορά σου αφαιρώ κάθε δικαίωμα πάνω στο ντοκιμαντέρ.' Εάν πριν εκείνη την βραδιά ο εναγόμενος είχε κάποιο δικαίωμα πάνω στο ντοκιμαντέρ σημαίνει ότι δεν μπορεί να ήταν απλά μισθωτό πρόσωπο ή εργολάβος του ενάγοντα για την ετοιμασία της ταινίας. Οπότε προβληματίζει η στάση του ενάγοντα σε σχέση με την ολική συνεισφορά του εναγόμενου στο έργο. Υπάρχει αρκετή πραγματική μαρτυρία που καταρρίπτει τον ισχυρισμό του ότι ο εναγόμενος θα πρέπει να καταταχθεί ως μισθωτός, υφιστάμενος ή εργολάβος του ενάγοντα για σκοπούς ετοιμασίας και δημιουργίας της ταινίας. Ούτε κατά την άποψη μου ευσταθεί το επιχείρημα ότι ο εναγόμενος ήταν απλά εργαζόμενος ή εργολάβος του ενάγοντα επειδή ήταν ερασιτέχνης και ότι η εργασία του δεν θα μπορούσε, κατά το στάδιο που δημιούργησε την ταινία να ήταν της ποιότητας επαγγελματικών κινηματογραφιστών. Ο ενάγοντας παραδέχθηκε ότι αυτό που τον προσέλκυσε αρχικά στον εναγόμενο ήταν η προηγούμενη του εργασία και η όμοια του ιδεολογία της επαναπροσέγγισης και συμφιλίωσης των δύο εθνικοτήτων. Δεν είναι δυνατόν ο ενάγοντας να είχε εμπιστευθεί στον εναγόμενο την δημιουργία του έργου που κατά δική του ομολογία είχε μεγάλη επιτυχία κατά την προβολή του στο κοινό εάν θεωρούσε ότι ο εναγόμενος δεν είχε τα απαιτούμενα προσόντα και πείρα. Η προσπάθεια του να υποβαθμίσει το έργο του εναγόμενου ενώ ήταν φανερό ότι ο εναγόμενος είχε καλλιτεχνική ανεξαρτησία να ετοιμάσει και να επιμεληθεί του έργου δεν είναι πειστικό επιχείρημα για την θέση ότι ο εναγόμενος ήταν απλά ένας μισθωτός και/ή εργολάβος του ενάγοντα με κανένα δικαίωμα επί του έργου. Είναι παράδοξο και αντιφατικό από την μία να υποβαθμίζει και να μειώνει την εργασία του εναγόμενου και από την άλλη να υμνύει το έργο που ο εναγόμενος με την σκληρή του εργασία έχει συμβάλει για να ετοιμασθεί. Ακόμη χειρότερη ήταν η προσπάθεια του να παρουσιάσει τον εναγόμενο ως πρόσωπο που καταδέχθηκε να πληρωθεί από τις κατοχικές αρχές προκειμένου να εκπονήσει προπαγάνδα προς όφελος του κατοχικού καθεστώς διά του έργου 'Φωνή Αίματος'. Εάν ο ενάγοντας πράγματι πίστευε αυτό το πράγμα για το πρόσωπο του εναγόμενου είναι άξιον απορίας γιατί ήθελε να συνεργαστεί μαζί του και να του εμπιστευθεί την ετοιμασία και την επιμέλεια του έργου 'Μνήμες'. Ούτε είναι πειστικό ότι ο εναγόμενος θα εκτελούσε τόσες πολλές ώρες εργασίας για να δεχθεί μερικές εκατοντάδες ευρώ πληρωμή για το έργο αυτό. Ακόμη και να γίνει δεκτή η θέση του ενάγοντα ότι ο εναγόμενος πληρώθηκε όλο το ποσό των €2500 αντί το ποσό €1650 γεγονός παραμένει ότι από αυτά τα χρήματα πληρώθηκαν χρήματα στον ΜΥ2 για την χρήση του στούντιο και του εξοπλισμό του στούντιου που σημαίνει ότι ο εναγόμενος για πολλές ημέρες εργασίας κέρδισε μόνο το ποσό των €
2. Είναι δύσκολο να γίνει πιστευτό ότι με την πληρωμή του συγκεκριμένου ποσό χρημάτων θα αποποιούσε κάθε δικαίωμα να θεωρεί ότι αυτό το έργο ήταν, μαζί με τον ενάγοντα, δικό του. Ο ενάγοντας με τον εναγόμενο εμφανίζονταν σε κοινή συνέντευξη πριν το Κιόνελι και μιλούσαν για το έργο ως κοινοί παράγοντες της δημιουργίας του έργου ενώ ο ενάγοντας στις 8.8.2011 κατέθεσε ένορκη δήλωση στην Κυπριακή βιβλιοθήκη με το οποίο δήλωσε ότι το σενάριο του ντοκιμαντέρ 'Μνήμες' που περιέχει και DVD είναι δική του πρωτότυπη εργασία. Τούτο καταδεικνύει ότι είχε δει τα «credits» στην ταινία που κατέγραφαν ότι και οι δύο ήταν συμπαραγωγοί της ταινίας και έσπευσε ενόψει αυτού και μυστικά από τον εναγόμενο να κάνει την εν λόγω καταχώρηση. Το γιατί το έκανε αυτό το ανέφερε στην επιστολή του στις 17 Οκτωβρίου 2011 μετά τα γεγονότα στο Κιόνελι 'επειδή είχα αντιληφθεί από την αρχή τις προθέσεις σου, φρόντισα να πάρω τα μέτρα μου.' Εάν ήταν αλήθεια ότι ο εναγόμενος απλά προσλήφθηκε να κάνει μία εργασία πως και ανέχθηκε ο ενάγοντας να συμπεριληφθεί το όνομα του στο DVD ως συμπαραγωγός. Δεύτερο εάν είχαν έτσι τα πράγματα γιατί δεν το ανέφερε αυτό στον εναγόμενο παρά μόνο μετά το Κιόνελι όταν ξέσπασε οι διαφορά μεταξύ τους; Τα λεγόμενα του ενάγοντα ως καταγράφονται στο τεκμήριο 27 ήτοι ότι φρόντισε να λάβει τα μέτρα του επειδή αντιλήφθηκε τις προθέσεις του εναγόμενου διαψεύδει τον ισχυρισμό του ότι ενημέρωσε τον εναγόμενο ότι είχε προχωρήσει στην εγγραφή του έργου στην Κυπριακή Βιβλιοθήκη. Το τεκμήριο 7 αποδεικνύει ότι σκόπιμα το απέκρυψε αυτό από τον εναγόμενο μέχρι και που καβγάδισαν στο Κιόνελι. Θεωρώ ότι αυτή η κίνηση έγινε κρυφά ακόμη και πριν εμφανιστούν μαζί στην κοινή συνέντευξη τεκμήριο 24 επειδή στην πραγματικότητα δεν υπήρχε ρητή προφορική συμφωνία μεταξύ τους ότι ο εναγόμενος ήταν ένας απλός εργολάβος του έργου. Εάν πράγματι είχαν έτσι τα πράγματα οι ρόλοι των δύο θα ήταν διαχωρισμένοι και δεν θα είχε ανάγκη να κρύβεται από τον εναγόμενο επειδή άσκησε ένα δικαίωμα που γνωρίζαν και οι δύο ότι του άνηκε. Περαιτέρω, εάν υπήρχε τέτοια ρητή συνεννόηση δεν θα ανεχόταν να αναγράφεται το όνομα του εναγόμενου στην ταινία ως συμπαραγωγός. Η κοινή συνέντευξη των δύο δημιουργεί την εικόνα ότι η ταινία ήταν κοινή προσπάθεια των δύο και ότι οι σχέση μεταξύ τους ήταν αυτή της συνεργασίας. Τούτο επίσης στηρίζεται και από την αίτηση που υποβλήθηκε στον πρόεδρο ΣΕΔ XXXXX Στεφάνου για χρηματοδότηση του έργου. Το αίτημα υποβλήθηκε από τους δύο από κοινού. Προς τι να γινόταν αυτό εάν υπήρχε συμφωνία μεταξύ των δύο ο εναγόμενος να πληρωθεί για τις υπηρεσίες του ως εργολάβος. Για όλους τους πιο πάνω λόγους θεωρώ ότι δεν υπήρχε ρητή συνεννόηση των δύο ως προς τον καθορισμένο ρόλο του εναγόμενου ως εργολάβος ήτοι την απλή παροχή υπηρεσιών έναντι αμοιβής. Αντίθετα, όλα τα δεδομένα που έχουν τεθεί ενώπιον μου καταδεικνύουν ότι αφέθηκε να πιστεύει ο εναγόμενος ότι ήταν όντως συμπαραγωγός του έργου και θεωρώ ότι τέτοια αντίληψη θα πρέπει να βόλευε τον ενάγοντα επειδή διαφορετικά δεν θα τον έπειθε να κάνει το έργο για το μικρό ποσό χρημάτων που τελικά έλαβε για την ετοιμασία της ταινίας. Ο ενάγοντας αναγνώρισε ότι το κόστος του έργου θα ήταν πολύ περισσότερο από το €2500 που αιτήθηκε από τον κ. Στεφάνου διαφορετικά δεν θα έλεγε στο αίτημα αυτό ότι το κόστος της παραγωγής του έργου ήταν γύρω στις €5000-€6000 και ότι το αίτημα για χρηματοδότηση ήταν για να εξασφαλίσουν μερική χορηγία του έργου. Ως προς τον ισχυρισμό του ενάγοντα ότι ο εναγόμενος πρέπει να είχε υπόψη του όλο το υλικό που του έδωσε για να ετοιμάσει την ταινία θεωρώ ότι πρέπει να είπε την αλήθεια. Ο ενάγοντας ασκούσε έλεγχο σε σχέση με το περιεχόμενο της ταινίας διαφορετικά δεν θα τον καλούσε ο εναγόμενος στο στούντιο για να του το προβάλει ώστε να εξασφαλίσει την έγκριση του. Στην αίτηση της χρηματοδότησης (τεκμήριο 28) απαριθμείται από 1 μέχρι 5 επακριβώς ποιο θα ήταν το περιεχόμενο του χρηματοδοτούμενου έργου. Περιεχόμενο - σενάριο:
3. Εισαγωγή (ενημέρωση για τα πώς πραγματοποιήθηκε η συνάντηση) από το συγγραφέα XXXXX Νεοκλέους.
4. Σύντομη αναφορά σε βιώματα των Μαραθεύτη - Φετχί πριν τον πόλεμο.
5. Βιώματα των δυο κατά τη διάρκεια του πολέμου.
6. Συνάντηση των δυο στις 6 και 29 Αυγούστου
7. Η πρώτη στα παγωτά Ηρακλής στη Λευκωσία και η δεύτερη στη Λεύκα.
8. Μετά τις πιο πάνω συναντήσεις, οι επισκέψεις των τριών σε σχολεία και η ενημέρωση των μαθητών για τα τραγικά γεγονότα, τόσο πριν όσο και κατά τη διάρκεια του πολέμου του
9. Το βιβλίο του ενάγοντα 'Αγνοηθέντες' (τεκμήριο 13) σελίδα 274 περιέχει αφήγηση από πρώτο χέρι και στο πρώτο πρόσωπο του XXXXX Μαραθεύτη που περιγράφει με λεπτομέρεια τι έγινε όταν δέχθηκε σφαίρα στο κράνος του στο πεδίο μάχης στην Λεύκα καθώς και πως κατάφερε να επιβιώσει. Η αναφορά στην ιστορία του XXXXX Ακινζί και XXXXX Μαραθεύτη στο βιβλίο 'Μνήμες' (τεκμήρια 14 και 15) πρόκειται για περιεκτική αναφορά της ιστορίας ως προς το τι έγινε από την σκοπιά των δύο πρωταγωνιστών στο πεδίο μάχης. Περιέχει βιογραφικό σημείωμα του XXXXX Ακινζί και μετά παραθέτει λεπτομερή αφήγηση του Ακινζί στο πρώτο πρόσωπο για το επεισόδιο στο πεδίο της μάχης καθώς και της αφήγησης του ως προς των συναισθημάτων που ένιωσε, δηλαδή της ανακούφισης, συγκίνησης και χαράς που διακατείχε όταν έμαθε ότι ο Ελληνοκύπριος στρατιώτης που πυροβόλησε και νόμιζε νεκρό είχε επιβιώσει. Περαιτέρω, στο βιβλίο του ενάγοντα υπάρχει σημείο αναφοράς της ιστορίας του Φετχί στο πρώτο πρόσωπο όταν έμαθε ότι ο XXXXX Μαραθεύτης ζούσε. Αυτό έγινε όταν διάβασε το βιβλίο στην Τουρκική γλώσσα. Αυτή η αναφορά καταρρίπτει τον ισχυρισμό του εναγόμενου ότι περιήλθε στην αντίληψη του Ακινζί ότι ο Μαραθεύτης ζούσε από τρίτο πρόσωπο, ήτοι τον XXXXX Sendurk. Η αφήγηση της ιστορίας περιέχει ομοιότητες με την συνέντευξη που απεικονίζεται στο DVD ως προς τις λεπτομέρειες των γεγονότων. Εντούτοις δεν είναι δυνατόν ο εναγόμενος να μην είχε υπόψη του την ίδια αφήγηση των γεγονότων από τον Μαραθεύτη στο βιβλίο 'Αγνοηθέντες' καθώς και της αφήγησης του Φετχί στο βιβλίο 'Μνήμες' ώστε να πραγματοποιήσει τις συνεντεύξεις. «Τον Ιούλιο του 2009 έπεσε στα χέρια μου το μεταφρασμένο στην τουρκική γλώσσα, βιβλίο «ΑΓΝΟΗΘΕΝΤΕΣ 1974», του άγνωστου σε εμένα μέχρι τότε XXXXX Νεοκλέους. Διαβάζοντας το, κατάλαβα ότι ο άνθρωπος τον οποίον πυροβόλησα στο κράνος και για 35 χρόνια θεωρούσα νεκρό, ήταν ζωντανός. Κανένας δεν μπορεί να φανταστεί τη χαρά και την ανακούφιση εκείνη τη στιγμή. Με τη βοήθεια κάποιων φίλων μου, βρήκαμε το τηλέφωνο του XXXXX και του τηλεφωνήσαμε αργά τα μεσάνυκτα. Τον ρωτήσαμε αν μπορεί να μας φέρει σε επαφή με τον XXXXX (από το βιβλίο ήξερα ήδη το όνομα του). Λόγω του πολύ προχωρημένου της ώρας ο XXXXX μας είπε ότι θα επικοινωνούσε την επομένη με τον XXXXX και στη συνέχεια θα μας έπαιρνε αυτός τηλέφωνο. Όλο το βράδυ δεν μπόρεσα να κλείσω μάτι. Την επομένη ο XXXXX μας τηλεφώνησε και μας είπε τα ευχάριστα νέα. Ο XXXXX, χωρίς δισταγμό δέχτηκε να με συναντήσει σε ημερομηνία τόπο και ώρα που θα οριζόταν τις αμέσως επόμενες μέρες. Η συνάντηση ορίστηκε στις 6.00 το απόγευμα, στις 6 Αυγούστου 2009 στα παγωτά Ηράκλη, στην οδό Λήδρας. Στο οδόφραγμα μας περίμενε ο XXXXX μαζί με τον Τ/Κ φίλο του XXXXX Σογιέρ. Και δυο μας υποδέχτηκαν εγκάρδια και μας οδήγησαν λίγα μέτρα πιο πέρα όπου μας περίμενε ο XXXXX μαζί με κάποιο φίλο του, τον XXXXX Ηλιάδη. Μαζί μου ήταν άλλοι δυο φίλοι Τσακίρ και Ατνάν. Στην πρώτη συνάντηση ήμασταν συνολικά εφτά άνθρωποι και από τις δυο κοινότητες. Μόλις ο XXXXX με είδε, σηκώθηκε από τη θέση του και με αγκάλιασε κάνοντας το ίδιο και εγώ. Πρέπει να ομολογήσω ότι η συνάντηση αυτή κύλησε καλύτερα από ό,τι ανέμενα. Μέσα σε λίγα λεπτά μιλούσαμε μεταξύ μας σαν παλιοί καλοί φίλοι. Όλη την ώρα που καθόμουν δίπλα από τον XXXXX, χίλιες σκέψεις περνούσαν από το μυαλό μου. Σκεφτόμουν αν πράγματι ήταν αυτός ο άνθρωπος που παρά λίγο να είχα σκοτώσει και πόσο άδι­κος και σκληρός είναι ο πόλεμος. Από τις ερωτήσεις του XXXXX καταλάβαινα ότι ανάλογες σκέψεις υπήρχαν και στο δικό τ μυαλό. Ο XXXXX με ρώτησε λεπτομέρειες για την ώρα που έγινε το επεισόδιο μεταξύ μας, την απόσταση που τον πυροβόλησα όπως και τον τύπο του ασυρμάτου που βρήκα δίπλα από το κράνος του. Σε λίγα λεπτά ήμασταν και οι δυο 100% βέβαιοι ότι εμείς είμαστε που παρ' ολίγο να σκοτώναμε ο ένας τον άλλο. Στην παρέα, για λίγα λεπτά προστέθηκαν και μερικοί άλλοι Ε/Κ οι οποίοι κάθονταν στο διπλανό τραπεζάκι. Όταν ο XXXXX τους εξήγησε το λόγο που βρισκόμαστε εκεί, δεν έκρυβαν το θαυ­μασμό τους, βγάζοντας αναμνηστικές φωτογραφίες της παρέας. Το πρώτο μου δώρο στον φίλο και αδελφό μου XXXXX ήταν ένα δεντράκι ελιάς σαν σύμβολο ειρήνης και το οποίο συμφωνήσαμε να φυτέψουμε μαζί οι δυο μας, στην αυλή του σπιτιού του στον Καλοπαναγιώτη. Λίγο πριν φύγουμε, ο XXXXX βλέποντας την ωραία ατμόσφαιρα που είχε δημιουργηθεί μεταξύ όλης της παρέας, εισηγήθηκε να γίνει και δεύτερη συνάντηση, αυτή τη φορά στη Λεύκα, στον τόπο «εγκλήματος». Επειδή βρήκαμε την ιδέα θαυμάσια, συμφωνήσαμε με αυτήν. Η δεύτερη συνάντηση έγινε στις 29 Αυγούστου 2009 στην παρουσία αυτή τη φορά, των ΜΜΕ ενημέρωσης. Τόπος συνάντησης το οδόφραγμα Κέρμια στον Άγιο Παύλο στις 9.00 το πρωί. Αν και αυτή τη φορά ήμουνα πιο ήρεμος παρά πριν από την πρώτη συνάντηση πήγα στο οδόφραγμα με τη γυναίκα και την κόρη μου αρκετά πριν την προκαθορισμένη ώρα. Σε λίγα λεπτά άρχισαν να μαζεύονται φίλοι και δημοσιογράφοι και από τις δυο πλευρές. Λίγο πριν τις 9.00 ο χώρος στάθμευσης γέμισε από κόσμο και δημοσιογράφους. Όταν ο XXXXX κατέφθασε λίγα λεπτά μετά τις 9.00 αγκαλιαστήκαμε και πάλι. Θυμούμαι, οι ερωτήσεις των δημοσιογράφων έπεφταν βροχή. Γύρω στις 9.30, η παρέα ξεκίνησε για την Λεύκα. Πρώτος εγώ με τη γυναίκα μου και την κόρη μου. Δεν θυμάμαι πόσα ακόμη αυτοκίνητα μας ακολουθούσαν. Όταν φτάσαμε στο σημείο όπου πριν 35 χρόνια πυροβολούσαμε ο ένας τον άλλο η ώρα ήταν γύρω στις 10.
10. Αυτή τη φορά δεν πήγαμε για να σκοτώσουμε ο ένας τον άλλο. Πήγαμε εκεί για να πολεμήσουμε για την ειρήνη. Στο σημείο εκείνο όπου πριν 35 ακριβώς χρόνια προσπαθούσαμε να σκοτώσουμε ο ένας τον άλλον, μαζί και αγκαλιασμένοι με και τον XXXXX εξηγούσαμε στους δημοσιογράφους τι είχε συμβεί στις 21 Ιουλίου
11. Μετά την ανεπανάληπτη αυτή συνάντηση πήγαμε όλοι μαζί στο Ξερό όπου σαν παλιοί καλοί φίλοι φάγαμε σε εστιατόριο της περιοχής. Ο αγώνας για την ειρήνη δεν σταμάτησε εκεί. Συνεχίσαμε τις προσπάθειες μας με άλλες συναντήσεις και εκδηλώσεις. Σε μια από αυτές στις 14 Δεκεμβρίου 2009, μετά από πρόσκληση της Διεύθυνσης του Λυκείου Πολεμιδιών μιλήσαμε στους μαθητές της Γ Λυκείου για το επεισόδιο της 21ης Ιουλίου 1974 αλλά και γενικότερα για τη φρίκη του πολέμου». Μόνο και εάν είχε διαβάσει ο εναγόμενος αυτή την λεπτομερή αναφορά θα γνώριζε αρκετά γεγονότα ώστε να υποβάλει στον Φετχί και τον Μαραθεύτη τις αναγκαίες ερωτήσεις για την επιτυχία της συνέντευξης στην ταινία. Οπότε απορρίπτω κατηγορηματικά την θέση ότι ο εναγόμενος ξεκίνησε την δημιουργία του έργου με λευκό χαρτί. Σε κάθε περίπτωση δεν θα υπήρχε λόγος για τον ενάγοντα να του παραδώσει αντίγραφο του βιβλίου που περιείχε γεγονότα σχετικά με την ταινία από πρώτο χέρι μαζί με το ειδησιογραφικό υλικό από το αρχείο του ΡΙΚ εάν δεν υπήρχε η κοινή πρόθεση των δύο αυτό το υλικό να χρησιμοποιηθεί ως βάση των γεγονότων για την δημιουργία της ταινίας. Σε αντίθετη περίπτωση θα πρέπει να υποτεθεί ότι οι δύο πρωταγωνιστές είχαν αφηγηθεί την ιστορία τους τόσες πολλές φορές κατά την περιοδεία τους με τον ενάγοντα τα δύο προηγούμενα χρόνια που ήταν σε θέση να εξιστορήσουν τα σημαντικά γεγονότα της ιστορίας χωρίς την προτροπή του εναγομένου κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Εάν ο ενάγοντας δεν είχε κάνει την σκληρή εργασία των συνεντεύξεων και της έρευνας με την σπατάλη ατέλειωτων ωρών η αλήθεια είναι ότι δεν θα είχε βρει ο XXXXX Μαραθεύτης τον XXXXX Ακινζί για να αναδειχθεί η συγκινητική ιστορία της πρωτόγνωρης τους συνάντησης και συμφιλίωσης που ήταν η ραχοκοκαλιά της ιστορίας στην ταινία 'Μνήμες'. Εξάλλου ποιος ο λόγος η ταινία να είχε τον ίδιο τίτλο με το βιβλίο του ενάγοντα εκτός και εάν η πρόθεση των δύο ήταν αυτά που καταγράφονται στο βιβλίο να γίνουν και ταινία ντοκιμαντέρ; Τρίτο, η ιστορία στο βιβλίο συνοδεύεται και από φωτογραφικό υλικό της κοινής συνάντησης των δύο πρωταγωνιστών καθώς και του αναγκαίου υλικού για να αναπαραχθούν στην ταινία τα γραφόμενα του βιβλίου. Επομένως, δεν είναι δυνατόν ο εναγόμενος να μην είχε δανειστεί φωτογραφικό υλικό από το βιβλίο ή από την ταινία του ΡΙΚ για την συνάντηση των δύο που ήταν γεγονός που είχε συμβεί πριν από την ετοιμασία της ταινίας. Αναφορικά με τα χρήματα θεωρώ ότι ο ενάγοντας είπε την αλήθεια διότι η απόδειξη ανταποκρίνεται με το ποσό των €
12. Το τιμολόγιο για την χρέωση και την χρήση του στούντιο εκδόθηκε στις 15 Ιουνίου 2011 (τεκμήριο 29) για το ποσό των €1100.00 ενώ η απόδειξη είσπραξης που είχε υπογράψει ο εναγόμενος εκδόθηκε μεταγενέστερα στις 17.6.
13. Συνεπώς, την ημέρα που ο εναγόμενος υπέγραψε την απόδειξη είσπραξης είχε στην κατοχή του τιμολόγιο για πραγματικά έξοδα €1100.
14. Περαιτέρω, δέχεται ότι εισέπραξε και ένα ποσό των €500.00 πέραν από το ποσό του τιμολογίου. Εάν όντως είχε εισπράξει το ποσό των €1600.00 αντί €2500.00 δεν θα υπέγραφε απόδειξη για €2500.000 και δεν θα υπήρχε κανένα νόημα να υπογράψει απόδειξη που δεν ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα. Η αίτηση για επιχορήγηση που αποστάλθηκε στον κ. Στεφάνου συντάχθηκε στις 17.4.
15. Οπότε δεν μπορεί να ευσταθεί ο ισχυρισμός του εναγόμενου ότι παραφούσκωσε το ποσό της είσπραξης για να δικαιολογήσει το ποσό της χορηγίας. Τούτο θα είχε νόημα εάν η απόδειξη είχε εκδοθεί πριν την αποστολή της επιστολής (τεκμήριο 28) ώστε να δικαιολογηθεί το ποσό της επιχορήγησης που ζητούσε. Οπότε ο εναγόμενος δεν θα είχε βάσιμο λόγο να υπογράψει απόδειξη είσπραξης σε σχέση με ποσό χρημάτων που δεν ανταποκρίνεται με το ποσό χρημάτων που πράγματι εισέπραξε. Εάν πράγματι τα πράγματα είχαν γίνει ως εισηγήθηκε θα έφερνε το μπλοκ αποδείξεων που είχε αγοράσει από το περίπτερο ως μέρος της κυρίας του εξέτασης αντί να επιχειρήσει να το καταθέσει ως τεκμήριο, και που ισχυρίσθηκε ότι ήταν το συγκεκριμένο μπλοκ αποδείξεων, κατά την αντεξέταση. Δεν πείθει η εκδοχή του ότι το έγγραφο αυτό το βρήκε τυχαία ψάχνοντας τα πράγματα ενώ ήταν το πιο σημαντικό έγγραφο που θα πρέπει να το είχε προσκομίσει για να αποδείξει ότι ο ενάγοντας δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Ούτε και τέθηκε η εκδοχή αυτή στον ενάγοντα για να τοποθετηθεί ενώ αντεξεταζόταν για το ζήτημα της απόδειξης είσπραξης. Η υπεράσπιση οφείλει να θέσει τα ζητήματα που έχει κατά νουν στους μάρτυρες κατηγορίας ώστε να έχουν τη δυνατότητα να απαντήσουν δεόντως. Στο επίκεντρο του αντιπαραθετικού συστήματος δικαιοσύνης, πρέπει να τίθεται η θέση της υπεράσπισης στους μάρτυρες κατηγορίας. Το δε Δικαστήριο στην απουσία ικανής δικαιολογίας ως προς το λόγο της παράλειψης, δικαιούται να αγνοήσει την μονομερώς τεθείσα εκδοχή που προέρχεται από τον ένα και μόνο των διαδίκων. (βλ. Pal v Δημοκρατίας

(2010)2 ΑΑΔ 551). Το πώς θα ενεργήσει το Δικαστήριο εξαρτάται βεβαίως και από το ουσιώδες ή μη του παραληφθέντος ισχυρισμού. Εφόσον δεν δόθηκε ευκαιρία στον ΜΕ1 να τοποθετηθεί επί του συγκεκριμένου ζητήματος η θέση που πρόβαλε ο εναγόμενος εκ του ασφαλούς και εκ των υστέρων πρέπει να αγνοηθεί. Επιπρόσθετα, ο ενάγοντας κατέθεσε τα βιβλία του και άλλα έγγραφα που καταδεικνύουν ότι εργάστηκε σκληρά και αφιλοκερδώς για να δημιουργήσει το καλλιτεχνικό έργο και δεν θα είχε ανάγκη τον εναγόμενο να του εκδώσει απόδειξη για ποσό χρημάτων που δεν είχε πληρωθεί. Υπάρχει και συνεπής ισχυρισμός του ενάγοντα για τα €2500 στο τεκμήριο

1. Το τεκμήριο 27 συντάχθηκε σε χρόνο που ο ενάγοντας ήταν εξοργισμένος με τον εναγόμενο. Με το τεκμήριο ήθελε να τονίσει στον εναγόμενο ότι ήταν ο μόνος παράγοντας που πληρώθηκε το ποσό των €2500 για το έργο. Το ότι ο εναγόμενος πληρώθηκε αυτά τα ποσά ενόχλησε τον ενάγοντα και ήθελε να το πει στον εναγόμενο ως ένα από τα πολλά θέματα που συνέβαλαν ώστε να ξεχειλίσει το ποτήρι της οργής. Η επιστολή αυτή γράφτηκε αυθόρμητα και κάτω από συναισθηματική φόρτιση. Είναι απομακρυσμένο το ενδεχόμενο ο ισχυρισμός για τα €2500 στην επιστολή 27 τεκμήριο να μην ανταποκρίνεται στην αλήθεια. Αυτός είναι ο λόγος που πιστεύω ότι ο ενάγοντας είπε την αλήθεια ότι ο μόνος που πληρώθηκε για το έργο ήταν ο εναγόμενος και ότι πληρώθηκε όλο το ποσό που εμφανίζεται στην απόδειξη. Ο ενάγοντας δεν είπε όλη την αλήθεια στο Δικαστήριο. Κάποια πράγματα που είπε στο Δικαστήριο ήταν η αλήθεια άλλα αυτά που έχω υποδείξει πιο πάνω δεν ήταν η αλήθεια. Η μεγαλύτερη αδυναμία του ήταν ότι αδίστακτα απέδιδε στον εναγόμενο τα χειρότερα κίνητρα αγνοώντας παντελώς την προσφορά του στο έργο. Η προσφορά του ενάγοντα στο έργο ήταν ανεκτίμητη αλλά η αδυναμία του να δεχθεί ότι και ο εναγόμενος είχε προσφέρει και αυτός σημαντικό έργο τον καθιστά μη αμερόληπτο πρόσωπο ως προς τα πραγματικά γεγονότα και έτσι γι' αυτό δεν θα μπορούσα να στηριχθώ στην μαρτυρία του στην ολότητα της για την εξαγωγή πραγματικών ευρημάτων. Έχω υποδείξει τα σημεία της μαρτυρίας του που θεωρώ ότι η μαρτυρία του είναι αξιόπιστη και σε σχέση μ' αυτά τα αποδέχομαι ως βάση για την εξαγωγή πραγματικών ευρημάτων. Ο ΜΕ2 μου έκανε πολύ θετική εντύπωση. Είναι αλήθεια ότι ανέφερε ανακρίβειες αλλά αυτό οφείλεται σε λανθασμένη πληροφόρηση από τον ενάγοντα. Το ότι κάποια πράγματα τα ανέφερε λάθος επειδή έτσι τα είχε πληροφορηθεί από τον ενάγοντα προέκυψε από την αντεξέταση. Δεν το έκανε σκόπιμα. Επιβεβαίωσε ότι ο ενάγοντας είναι το πρόσωπο που εργάστηκε σκληρά για να πραγματοποιήσει την δεύτερη συνάντηση των δύο πρωταγωνιστών στο πεδίο μάχης της Λεύκας στην παρουσία των ΜΜΕ. Ήταν θέση του ότι ο ενάγοντας είναι το πρόσωπο που δημιούργησε το έργο μόνος του αλλά δέχθηκε όταν ρωτήθηκε και παραδέχθηκε ότι η συνέντευξη του για τις ανάγκες της ταινίας 'Μνήμες' πραγματοποιήθηκε από τον εναγόμενο. Για την συμφωνία μεταξύ του ενάγοντα και του εναγόμενου παραδέχθηκε κατά την αντεξέταση ότι δεν γνώριζε τις λεπτομέρειες της συμφωνίας αλλά πληροφορήθηκε γι' αυτή από τον ενάγοντα. Επιβεβαίωσε ότι παρών στην συνάντηση στην Λεύκα στις 29.9.2009 ήταν και ο XXXXX Sendurk. Μπορεί άθελα του να πήρε το μέρος του ενάγοντα αλλά στην ουσία κρατούσε ίσες αποστάσεις μεταξύ των μερών όταν διαπίστωσε ότι δημιουργήθηκε χάσμα μεταξύ τους και αυτός ήταν και ο λόγος που ο εναγόμενος ένιωθε ότι μπορούσε να τον εμπιστευθεί τον Οκτώβριο 2011 να του δώσει το τελευταίο αντίγραφο της ταινίας για να τo παραδώσει στον ενάγοντα. Τον δέχομαι ως αξιόπιστο μάρτυρα εκτός από τα σημεία που έχω υποδείξει πιο πάνω διότι η πηγή της πληροφόρησης του ήταν ο ενάγοντας. Ο ΜΥ1 είπε την αλήθεια σε σχέση με τα περισσότερα ζητήματα αλλά η φιλική του σχέση με τον εναγόμενο οδήγησε στο να μην εξετάσει αντικειμενικά κάποιους ισχυρισμούς του εναγόμενου με αποτέλεσμα να μην έχει σωστή εικόνα των πραγμάτων. Του είπε ο εναγόμενος ότι ο ενάγοντας ήταν απλά υπεύθυνος για την χρηματοδότηση του έργου. Αυτή δεν είναι δίκαια εκτίμηση της προσφοράς του ενάγοντα στο όλο έργο. Δεν μπορεί να είναι αλήθεια διότι αυτός ο μάρτυρας είναι το πρόσωπο που είχε εισηγηθεί στον ενάγοντα ο εναγόμενος να του κάνει το έργο του αφού είχε εκδηλώσει ο ενάγοντας πρόθεση να φτιάξει τη δική του ταινία. Αρχικά ο μάρτυρας φαίνεται να είχε αντίληψη ότι ο ενάγοντας είχε ενδιαφέρον να κάνει δικό του έργο έτσι δεν μπορεί αντικειμενικά να πίστευε τα λεγόμενα του εναγόμενου ότι ο ρόλος του ενάγοντα περιορίσθηκε στην χρηματοδότηση. Αυτή είναι μία μη δίκαια εκτίμηση των πραγμάτων και θεωρώ ότι ο ΜΥ1 εύκολα πίστεψε τον εναγόμενο επί του θέματος χωρίς να το ψάξει εξαιτίας της φιλικής σχέσης μεταξύ τους. Θεωρώ ότι είπε την αλήθεια ότι σε ανύποπτο χρόνο ο αδελφός του είχε εργασθεί για την ταινία αφιλοκερδώς. Αυτό επιβεβαιώνει την θέση του εναγόμενου ότι δεν ήταν ένας απλός εργολάβος επί πληρωμή διαφορετικά δεν θα είχε συμφέρον να επιστρατεύει τρίτα άτομα να εργαστούν για την ταινία αφιλοκερδώς. Ο ΜΥ2 εξαιτίας φιλικής σχέσης με τον εναγόμενο δεν ήταν αντικειμενικός. Τον ενάγοντα τον είδε μόνο 3 ή 4 φορές αλλά εύκολα πίστεψε αυτό που του είπε ο εναγόμενος ότι ο ρόλος του ενάγοντα ήταν μόνο η χρηματοδότηση. Εφόσον ο ρόλος του ήταν μόνο η χρηματοδότηση γιατί δεν αναρωτήθηκε ποιος ήταν ρόλος του ενάγοντα όταν αυτός προσήλθε τον Σεπτέμβριο στο στούντιο για να προβληθεί η ταινία και για να έχει λόγο στο περιεχόμενο της ταινίας; Ούτε μπορεί να γνωρίζει κατά πόσο ο ενάγοντας πήρε τα χρήματα της χορήγησης εφόσον θέση του ήταν ότι η απόδειξη είσπραξης την υπέγραψε ο εναγόμενος προκαταβολικά της χορήγησης. Το μόνο για το οποίο θα μπορούσε να γνωρίζει θετικά είναι ότι ξοφλήθηκε το τιμολόγιο που είχε εκδώσει για την χρήση του στούντιο ύψους €1100.
2. Επίσης, είναι παράδοξο να ισχυρίζεται ότι το έργο είναι μόνο του εναγόμενου αφενός και από την άλλη να παραδέχεται ότι ο εναγόμενος πήρε €500 από τον ενάγοντα. Εάν το έργο ήταν μόνο του εναγόμενου γιατί να ένιωθε ο ενάγοντας την ανάγκη να πληρώσει τον εναγόμενο. Τέτοια θεώρηση των πραγμάτων φανερώνει ότι μεροληπτούσε ως προς τις διαπιστώσεις του επειδή είναι φίλος του εναγόμενου. Ενώ εκθείαζε το έργο του εναγόμενου αντεξεταζόμενος φάνηκε ότι δεν γνώριζε με την απαιτούμενη λεπτομέρεια ποιο ήταν το περιεχόμενο της ταινίας του εναγόμενου ' Φωνή Αίματος'. Κατά συνέπεια, η εκτίμηση του για το έργο και καριέρα του εναγόμενου μέχρι το 2011 δεν ήταν προσωπική του διαπίστωση που πηγάζει από τα γεγονότα αλλά η εκτίμηση αυτή διαμορφώθηκε με βάση αυτά που γνωρίζει για τον εναγόμενο το 2020 μετά από συνεργασία μαζί του πολλών ετών. Δεν μπορώ να αμφισβητήσω τα λεγόμενα του σε σχέση με τα σχετικά έξοδα μίας παραγωγής όπως τις 'Μνήμες' και πολύ πιθανόν να είναι έτσι οι πραγματικές τιμές που χρεώνει και που χρεώνονται στο παζάρι για χρήση του εξοπλισμού στο στούντιο. Γεγονός παραμένει ότι επέτρεψε στον εναγόμενο να κάνει χρήση του εξοπλισμού και του στούντιο του με ειδική τιμή. Επειδή χρεώθηκε ειδική τιμή δεν είναι γεγονός που βοηθά να διαπιστωθεί ότι ο εναγόμενος εργαζόταν ως εργολάβος σε σχέση με το έργο. Σε τέτοια περίπτωση τα έξοδα του εναγόμενου δικαιολογημένα θα ήταν πολύ μεγαλύτερα από τα δηλωμένα. Κατά συνέπεια, δεν θεωρώ χρήσιμη την μαρτυρία του ΜΥ2 ώστε να επιλυθούν τα επίδικα θέματα στην αγωγή. Όπως και στη περίπτωση του ενάγοντα θεωρώ ότι ούτε και ο εναγόμενος ήταν απόλυτα ειλικρινής με το Δικαστήριο. Τόνισε επανηλλειμένα το γεγονός ότι και τα δύο ονόματα εμφανίζονταν στην ταινία τεκμήριο 6, και στις μεταγενέστερες παραλλαγές της ταινίας, ως συμπαραγωγοί για να επιχειρηματολογήσει ότι ο ενάγοντας δεν είναι δυνατόν να μην γνώριζε ότι η ταινία ήταν μία κοινή δημιουργία και έτσι τα πνευματικά δικαιώματα ανήκουν και στους δύο. Όμως εξίσου εκπληκτική είναι η δική του θέση ότι η συμβολή του ενάγοντα για την δημιουργία της ταινίας ήταν μόνο η εξεύρεση χρηματοδότησης. Πως μπορεί να πίστευε καλοπροαίρετα κάτι τέτοιο όταν στους τίτλους αναγνώρισης της ταινίας αναγράφεται ότι η ταινία είναι αφήγηση της ιστορίας του XXXXX Μαραθεύτη και του XXXXX Ακινζί ως αυτή καταγράφεται στα βιβλία του ενάγοντα «Αγνοηθέντες» και «Μνήμες»; Είναι αλήθεια ότι ο εναγόμενος πραγματοποίησε τις συνεντεύξεις των παραγόντων της ταινίας αλλά στην ταινία δεν απεικονίζεται ο εναγόμενος να υποβάλει ερωτήσεις στους πρωταγωνιστές της ταινίας. Είναι δυνατόν να τους έκανε μερικές ερωτήσεις αλλά δεν γίνεται διάλογος στην ταινία. Απεικονίζονται οι πρωταγωνιστές εναλλάξ να αφηγούνται τη