Παναγιωτίδης, Αρ. Ειδοποίησης Πτώχευσης: 20/20, 29/1/2021

(1)(ε) του Περί Πτωχεύσεως Νόμου Κεφ. 5, ως έχει τροποποιηθεί (στη συνέχεια «ο Νόμος») και εντός της προβλεπόμενης από τον Κανονισμό 40

(3)των Πτωχευτικών Κανονισμών προθεσμίας των τριών ημερών. Την 01/07/2020 η Καθ' ης καταχώρισε εναντίον του Αιτητή την Αίτηση Πτώχευσης με αρ. 12/2020. Στις 06/07/2020 ο Αιτητής καταχώρισε την παρούσα αίτηση παραμερισμού της Ειδοποίησης Πτώχευσης υποστηρίζοντας ότι: (α) Η μεταβίβαση του εξ απόφασης χρέους από την Τράπεζα Κύπρου προς την Καθ' ης είναι παράνομη (β) Η Ειδοποίηση Πτώχευσης είναι παράτυπη και (γ) Η Ειδοποίηση είναι καταχρηστική. Οι ως άνω λόγοι εξειδικεύονται και αναλύονται στην ένορκη δήλωση του Αιτητή που υποστηρίζει την Αίτηση. Ειδικότερα: - Σε σχέση με τον πρώτο λόγο, αφού πρώτα αποδέχεται την έκδοση απόφασης εναντίον του προς όφελος της Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ (στη συνέχεια «η Τράπεζα») για το ποσό των €4.635.153.79 πλέον τόκους και έξοδα ως η επισυνημμένη στην Ειδοποίηση απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ημερομηνίας 30/07/2009, υποστηρίζει πως η μεταβίβαση του υπό αναφορά εξ αποφάσεως χρέους του από την Τράπεζα στην Καθ' ης, αντίκειται στις πρόνοιες του άρθρου 3

(1)(α) του περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και για άλλα Συναφή Θέματα Νόμου (Ν. 169(Ι)/2015)ως έχει τροποποιηθεί (στη συνέχεια «ο Ν. 169(Ι)/2015»), επειδή κατά το χρόνο της εξαγοράς, το συνολικό ποσό της υποχρέωσης του υπερέβαινε το €1.000.

1. - Αναφορικά με το δεύτερο λόγο, υποστηρίζει ότι τα ποσά που αναγράφονται στην Ειδοποίηση δεν αντιστοιχούν στο εξ αποφάσεως χρέος και/ή δεν συνιστούν ορθό υπολογισμό του χρέους. Πέραν τούτου, η αναγραφή των ποσών δεν έγινε με τον ενδεδειγμένο τρόπο και επιπρόσθετα, η Ειδοποίηση υπογράφεται από πρόσωπο που δεν αντιπροσωπεύει τους εξ αποφάσεως πιστωτές. - Ως προς τον τρίτο λόγο, υποστηρίζει ότι η προώθηση της Ειδοποίησης συνιστά καταχρηστική, εκβιαστική ή απειλητική και καταπιεστική συμπεριφορά εκ μέρους της Τράπεζας και της Καθ' ης εις βάρος του. Τούτο, ως επεξηγεί στην ένορκη του δήλωση, επειδή: (α) Τον Ιανουάριο 2017 η Τράπεζα καταχώρισε την υπ' αριθμό 2/17 Ειδοποίηση Πτώχευσης η οποία, μετά την καταχώριση Αίτησης Παραμερισμού εκ μέρους του, οδηγήθηκε σε Ακρόαση και εκδόθηκε σχετική απόφαση από το Δικαστήριο, με την οποία απορρίφθηκε η Αίτησή του. Ακολούθως, το Μάρτιο 2017, η Τράπεζα καταχώρισε εναντίον του την Αίτηση Πτώχευσης αρ. 8/19 η οποία εν τέλει αποσύρθηκε. Κατέθεσε επί του προκειμένου δέσμη με όλη τη δικογραφία της υπό αναφορά Ειδοποίησης και Αίτησης Πτώχευσης ως Τεκμήρια 1 και 2, αντίστοιχα. (β) Η Τράπεζα και η Καθ' ης επιδιώκουν τον κοινωνικό εξευτελισμό του, χρησιμοποιώντας εκβιαστικά την πτωχευτική διαδικασία, ενώ γνώριζαν ότι δεν έχει κινητή ή ακίνητη περιουσία για την ικανοποίηση της απόφασης, υποδεικνύοντας ότι η Τράπεζα εκποίησε, ως υποστηρίζει, τα δύο ακίνητα που κατείχε, ήτοι την μοναδική κατοικία του ίδιου και της οικογένειάς του και άλλο τεμάχιο γης που κατείχε μαζί με τη σύζυγό του. Κατέθεσε προς τούτο σχετικό πιστοποιητικό έρευνας ακίνητης περιουσίας (Τεκμήριο 3) και αποκόμματα της μισθοδοσίας του ύψους €2.000 (Τεκμήριο 4). Αντιμετωπίζει, ως αναφέρει, προβλήματα υγείας και υποχρεώθηκε να προσλάβει οικιακή βοηθό, επισυνάπτοντας ιατρική γνωμάτευση και αντίγραφο του συμβολαίου που συνήψε με την οικιακή βοηθό (Τεκμήρια 5 και 6, αντίστοιχα). Υποδεικνύει, παράλληλα, ότι η Ειδοποίηση Πτώχευσης καταχωρήθηκε 11 και πλέον χρόνια μετά από την έκδοση της Απόφασης, χωρίς να δίδεται προς τούτο αιτιολόγηση της καθυστέρησης. Η Καθ' ης η Αίτηση καταχώρισε ένσταση υποστηρίζοντας εν πρώτοις, ότι η Αίτηση πρέπει να απορριφθεί ως εκπρόθεσμη. Πέραν τούτου, ουδείς από τους λόγους που επικαλείται με την Αίτηση του ο Αιτητής ευσταθεί, για τους λόγους που επεξηγούνται και αναλύονται στην ένορκη δήλωση του Μ. Αδάμου. Ειδικότερα, στην ένορκη του δήλωση που υποστηρίζει την Ένσταση, αναφέρεται στο ιστορικό της υπόθεσης που απέληξε στην έκδοση εκ συμφώνου απόφασης προς όφελος της Τράπεζας και εναντίον του Αιτητή και άλλων προσώπων, αντίγραφο της οποίας επισυνάπτει ως Τεκμήριο 3, καθώς και διάταγμα με το οποίο δόθηκε άδεια στην Καθ' ης για την εκτέλεση της απόφασης (Τεκμήριο 4). Υποδεικνύει εν συνεχεία ότι, στη βάση Σχεδίου Διακανονισμού (στη συνέχεια «το ΣΔ») το οποίο επικυρώθηκε με διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 23/05/2019 (Τεκμήριο 2), η Τράπεζα μεταβίβασε στην Καθ' ης, ανάμεσα σε άλλα και το επίδικο εξ' αποφάσεως χρέος, γεγονός που αναφέρεται ρητά στο ρηθέν Σχέδιο Διακανονισμού. Ως προς το κατ' ισχυρισμό εκπρόθεσμο της Αίτησης υποδεικνύει ότι η Αίτηση κατεχωρήθη 2 περίπου μήνες μετά από την ημερομηνία που του είχε επιδοθεί η Ειδοποίηση και αφού, στο μεταξύ, είχε καταχωριστεί η Αίτηση Πτώχευσης υπ' αριθμό 12/2020 (Τεκμήριο 5). Συγκεκριμένα, η Ειδοποίηση Πτώχευσης Αρ. 20/20 επιδόθηκε στον Αιτητή στις 11/05/2020, η παρούσα Αίτηση κατεχωρήθη στις 06/07/2020, ενώ η Αίτηση Πτώχευσεως με Αρ. 12/20 κατεχωρήθη την 01/07/
2. Υπό τα δεδομένα αυτά, υποστηρίζει ο ενόρκως δηλών, η Αίτηση είναι εκπρόθεσμη και θα πρέπει να απορριφθεί, εφόσον ο Αιτητής, με τη μη συμμόρφωση του στην Ειδοποίηση εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας των 7 ημερών, έχει διαπράξει πράξη πτώχευσης. Σε σχέση με τον ισχυρισμό περί κατάχρησης της διαδικασίας, επειδή είχε καταχωριστεί η Ειδοποίηση Πτώχευσης XXXXX/2017 και εν συνεχεία η Αίτηση Πτώχευσης Αρ. 8/2019 υποστηρίζει ότι δεν υφίσταται οποιοδήποτε κώλυμα στην προώθηση νέας πτωχευτικής διαδικασίας. Υποστηρίζει δε πως η προηγηθείσα Αίτηση Πτώχευσης απεσύρθη άνευ βλάβης και με τη σύμφωνη γνώμη του Αιτητή, ο οποίος εκπροσωπείτο από το δικηγόρο του. Όσον αφορά τη θέση του Αιτητή ότι η μεταβίβαση του εξ αποφάσεως χρέους είναι παράνομη, επειδή υπερβαίνει το ποσό του €1 εκ., υποστηρίζει ότι το Δικαστήριο στερείται εξουσίας να εξετάσει τη νομιμότητα της εκχώρησης, καθότι υπάρχει τελεσίδικη για το ζήτημα αυτό απόφαση από άλλο αρμόδιο Δικαστήριο. Σε κάθε περίπτωση, στην προκειμένη υπόθεση δεν τυγχάνει εφαρμογής το όριο του €1 εκ. που προβλέπεται στο άρθρο 3

(1)(α) του Νόμου. Σε σχέση με τις κατ' ισχυρισμό παρατυπίες της Ειδοποίησης, υποστήριξε ότι η Ειδοποίηση εκδόθηκε δικαιωματικά και νομότυπα από την Καθ' ης και υπογράφεται από το συνήγορο της κατά το πρότυπο του Κανονισμού 40

(1)των Πτωχευτικών Διαδικαστικών Κανονισμών. Ουδεμία, συνεπώς, παρατυπία υπάρχει, ως οι εισηγήσεις του Αιτητή. Απορρίπτει, τέλος, τους ισχυρισμούς του Αιτητή περί κατάχρησης, και εκβιαστικής συμπεριφοράς της Καθ' ης, υποδεικνύοντας πως η οικονομική και η εν γένει περιουσιακή κατάσταση του Αιτητή δεν είναι ζητήματα που μπορούν να εξεταστούν στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι, με τις εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις τους, υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις των διαδίκων με παραπομπές σε έγκριτα νομικά συγγράμματα και νομολογία. Έχω μελετήσει προσεκτικά τις αγορεύσεις και έλαβα υπόψη κάθε σχετική θέση και εισήγηση των ευπαιδεύτων συνηγόρων, εκφράζοντας, με την ευκαιρία, την ευαρέσκεια του Δικαστηρίου για την επιμέλεια με την οποία αντίκρυσαν όλα τα σχετικά με την υπόθεση ζητήματα. Επί μέρους αναφορά στις αγορεύσεις, γίνεται, στο βαθμό που έχει κριθεί αναγκαίο, στη συνέχεια της απόφασης. Νομική Πτυχή Η Ειδοποίηση Πτώχευσης αποτελεί το αρχικό στάδιο της πτωχευτικής διαδικασίας. Με την έκδοση της επιδιώκεται η είσπραξη χρέους από δικαστική απόφαση υπό την απειλή έκδοσης διατάγματος παραλαβής εφόσον ικανοποιηθούν βεβαίως οι προϋποθέσεις του άρθρου 6

(2)του περί Πτωχεύσεως Νόμου Κεφ.5. Αν ο χρεώστης παραλείψει να συμμορφωθεί με την ειδοποίηση πτώχευσης, τότε θεωρείται ότι έχει διαπράξει πράξη πτώχευσης, εκτός φυσικά και αν έχει επιτύχει προηγουμένως τον παραμερισμό της. Οι λόγοι τους οποίους μπορεί να επικαλεστεί ο χρεώστης για να επιτύχει παραμερισμό της Ειδοποίησης, αναφέρονται στο άρθρο 3

(1)(ε) του περί Πτωχεύσεως Νόμου, όπως υποδείχθηκε επανειλημμένα από τη νομολογία. Σχετικές είναι οι αποφάσεις Re Kostas Loucas

(1986)2 J.S.C. 365, Νίκος Λάρκου ν. Ελένης Κατσιαρή

(2000)1 Α.Α.Δ. 1694 και Λαϊκή Τράπεζα Λτδ ν. Δημητρίου

(2008)1 Α.Α.Δ. 425. Οι λόγοι τους οποίους μπορεί να επικαλεστεί συνεπώς, περιορίζονται σε ζητήματα σχετιζόμενα με ανταξίωση, συμψηφισμό ή ανταπαίτηση και κανένας άλλος λόγος μπορεί να προβληθεί στην ένορκη δήλωση, με την οποία, όπως αναφέρθηκε, μπορεί ο χρεώστης να παραμερίσει την Ειδοποίηση Πτώχευσης. Όπως έχει βέβαια υποδειχθεί, από τη πλούσια για το θέμα αυτό νομολογία, όπου ο χρεώστης επιθυμεί να εγείρει οποιοδήποτε άλλο θέμα, πέραν από αυτά που αναφέρονται στο άρθρο 3

(1)(ε) του Κεφ. 5, που σχετίζονται, επαναλαμβάνω, με ανταπαίτηση, ανταγωγή ή συμψηφισμό, όπως για παράδειγμα εξόφληση, αναστολή, κατάχρηση ή οποιοδήποτε άλλο παρεμφερές θέμα, τότε είναι δυνατό να καταχωρίσει αίτηση για παραμερισμό της Ειδοποίησης και όχι ένορκη δήλωση που προβλέπεται στο συγκεκριμένο άρθρο του περί Πτωχεύσεως Νόμου. Τότε, μάλιστα, η προθεσμία των τριών ημερών, μέσα στην οποία πρέπει να καταχωρηθεί η ένορκη δήλωση, η οποία επενεργεί ως μέτρο ακύρωσης, δεν ισχύει. Πανομοιότυπα ζητήματα απασχόλησαν το Δικαστήριο μου σε Αίτηση Παραμερισμού της Ειδοποίησης Πτώχευσης Αρ. 1/20 που είχε καταχωριστεί από άλλο εξ αποφάσεως χρεώστη, συνεγγυητή του Αιτητή της παρούσας υπόθεσης, σε σχέση με το ίδιο εξ αποφάσεως χρέος. Η μόνη ουσιαστική διαφοροποίηση αφορά στο χρόνο που μεσολάβησε από την ημέρα επίδοσης των Ειδοποιήσεων Πτώχευσης μέχρι την ημέρα καταχώρισης των Αιτήσεων Παραμερισμού. Στην αναφερθείσα υπόθεση (1/2020) είχε μεσολαβήσει διάστημα 6 σχεδόν μηνών, ενώ στην παρούσα γύρω στους 2 μήνες. Το στοιχείο όμως αυτό ουδόλως επιδρά στο εκπρόσθεσμο της Αίτησης, ως επεξηγείται στο σκεπτικό της Ενδιάμεσης Απόφασης που έχει εκδοθεί νωρίτερα σήμερα. Παρατίθεται αυτούσια η κατάληξη του Δικαστηρίου στην αναφερθείσα Ενδιάμεση Απόφαση με την οποία, ως γίνεται αντιληπτό, απαντώνται όλα τα ζητήματα που ηγέρθηκαν στην παρούσα διαδικασία. «Κατάληξη Έχω εξετάσει την Αίτηση, υπό το πρίσμα των πιο πάνω νομικών αρχών, λαμβάνοντας δεόντως υπόψη τις θέσεις και εισηγήσεις των συνηγόρων των διαδίκων. Κατά λογική προτεραιότητα θα εξετάσω την εισήγηση της Καθ' ης για το εκπρόθεσμο της Αίτησης και τις συνέπειες, σε περίπτωση που ευσταθεί η εισήγηση. Υποδεικνύεται ότι ο Αιτητής δεν καταχώρισε ένορκη δήλωση η οποία όπως είναι γνωστό επενεργεί μεν ως Αίτηση Παραμερισμού, αλλά περιορίζεται από το Νόμο (άρθρο 3

(1)(ε) του Κεφ. 5) ως προς τους λόγους για τους οποίους μπορεί να ζητηθεί η ακύρωση της Ειδοποίησης, όσο και ως προς το χρόνο ο οποίος με βάση τον Κανονισμό 40

(3)των Πτωχευτικών Κανονισμών, καθορίζεται στις 3 ημέρες. Το ερώτημα που εγείρεται είναι εάν η Αίτηση παραμερισμού της Ειδοποίησης, ως είναι η υπό εξέταση περίπτωση, θα μπορούσε να καταχωριστεί σε διάστημα πέραν των 3 ημερών που προβλέπεται στο άρθρο 40 του περί Πτωχεύσεων Διαδικαστικού Κανονισμού ή των 7 ημερών από την επίδοση της Ειδοποίησης, διάστημα που εφόσον παρέλθει, ο χρεώστης λογίζεται ότι έχει διαπράξει πράξη Πτώχευσης κατά τα διαλαμβανόμενα στο άρθρο 3

(1)(ε) του Κεφ. 5, ως έχει τροποποιηθεί. Ειδικότερα το άρθρο 3

(1)(ε) προνοεί τα ακόλουθα: «3.-

(1)Ο χρεώστης διαπράττει πράξη πτώχευσης σε καθεμιά από τις ακόλουθες περιπτώσεις: (α) ..................... (β) ..................... (γ) ..................... (δ) ..................... (ε) αν πιστωτής εξασφαλίζει εναντίον του τελεσίδικη απόφαση ή τελικό διάταγμα για οποιοδήποτε ποσό, και, ενώ δεν αναστάλθηκε η εκτέλεση της απόφασης ή του διατάγματος, επέδωσε σε αυτόν στην Κύπρο ή αλλού με άδεια του Δικαστηρίου, ειδοποίηση πτώχευσης βάσει του Νόμου αυτού και μέσα σε επτά ημέρες μετά την επίδοση της ειδοποίησης σε αυτόν, σε περίπτωση που η επίδοση γίνεται στην Κύπρο και σε περίπτωση που η επίδοση γίνεται αλλού μέσα στον καθορισμένο από το διάταγμα που παρέχει την άδεια για επίδοση χρόνο, ο χρεώστης είτε συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης, είτε ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι έχει ανταπαίτηση, δικαίωμα συμψηφισμού ή ανταγωγή η οποία εξισώνεται ή υπερβαίνει το ποσό του εξ αποφάσεως χρέους ή το ποσό που διατάχτηκε να πληρωθεί, και την οποία δεν ήταν δυνατό να προβάλει στην αγωγή ή τη διαδικασία στην οποία εξασφαλίστηκε η απόφαση ή το διάταγμα.» Κατά λογική ερμηνεία της πιο πάνω πρόνοιας συνάγεται ότι παρελθούσης της προθεσμίας των 7 ημερών από την επίδοση της Ειδοποίησης (εφόσον ο εδώ Αιτητής διαμένει στην Κύπρο) λογίζεται ότι χρεώστης διαπράττει πράξη πτώχευσης εκτός εάν: - εξοφλήσει/συμμορφωθεί με την Ειδοποίηση ή - καταχωρίσει - εντός της προθεσμίας 3 ημερών από την επίδοση - ένορκη δήλωση που να ικανοποιεί το Δικαστήριο περί ανταπαίτησης κλπ ή - καταχωρίσει αίτηση παραμερισμού της Ειδοποίησης, πριν από την παρέλευση των 7 ημερών ή - εξασφαλίσει μέσω οποιασδήποτε άλλης διαδικασίας, διάταγμα παράτασης του χρόνου των επτά

(7)ημερών, ώστε να μην θεωρείται ότι συντελέστηκε η πράξη πτώχευσης. Στην προκειμένη περίπτωση, ο Αιτητής καταχώρισε την Αίτηση Παραμερισμού στις 06/07/2020, ενώ, όπως είναι παραδεκτό, η Ειδοποίηση του είχε επιδοθεί στις 09/01/2020, ήτοι έξι

(6)σχεδόν μήνες από την ημέρα της επίδοσης. Στο διάστημα που έχει διαρρεύσει, μεταξύ της επίδοσης και της καταχώρισης της Αίτησης, δεν προέβη σε οποιοδήποτε διάβημα για αναστολή της διαδικασίας ή για παράταση του χρόνου καταχώρισης της Αίτησης. Πέραν, τούτου, η Καθ' ης καταχώρισε πριν από την καταχώριση της παρούσας Αίτησης και συγκεκριμένα την 01/07/2020 Αίτηση Πτώχευσης, (Τεκμήριο 5), για το λόγο ότι ο Αιτητής με την παράλειψη του να εξοφλήσει το χρέος του ή να συμμορφωθεί με την Ειδοποίηση, διέπραξε πράξη πτώχευσης. Οι συνήγοροι του Αιτητή υποστήριξαν πως είναι αδιάφορο το γεγονός ότι συντελέστηκε πράξη πτώχευσης πριν από την καταχώριση της Αίτησης. Δικαιολόγησαν δε την καθυστέρηση, στην οικονομική δυσχέρεια του Αιτητή και στην αδυναμία του να εξασφάλιζε ενωρίτερα τους πόρους για να καλύψει τα έξοδα της Αίτησης παραμερισμού. Προς υποστήριξη των θέσεων τους επικαλέστηκαν δύο πρωτόδικες αποφάσεις, οι οποίες, ως εισηγούνται, υποστηρίζουν τη θέση τους πως δεν υπάρχει χρονικό περιθώριο για την καταχώριση Αίτησης Παραμερισμού, για λόγους άλλους από αυτούς που καθορίζονται στο Άρθρο 3

(1)(ε) του Κεφ. 5 και του άρθρο 40

(3)του Πτωχευτικού Διαδικαστικού Κανονισμού (Ευρυπίδη Ρουμπά, Ειδοποίηση Πτώχευσης Αρ. 107/2012, ημερ. 23/11/2012 και Οικονομίδης Θεοχάρης, Ειδοποίηση Πτώχευσης Αρ. 245/2012, ημερ. 14/12/2012). Στην αντίπερα όχθη, ο συνήγορος της Καθ' ης υποστήριξε πως η Αίτηση είναι εκπρόθεσμη και ως εκ τούτου, έκθετη σε απόρριψη, αφού πολύ πριν από την καταχώριση της και συγκεκριμένα από τις 16/01/2020 (επτά

(7)ημέρες μετά από την επίδοση της Ειδοποίησης) έχει διαπραχθεί, αμετάκλητα, πράξη πτώχευσης. Παρέπεμψε και ο κ. Καλλένος, με τη σειρά του, σε διάφορες αποφάσεις που υποστηρίζουν το αντίθετο. Ότι δηλαδή, εκτός και εάν ο Αιτητής επιτύχει την παράταση του χρόνου των επτά

(7)ημερών που προβλέπεται στο Νόμο, ως άνω, παρελθούσης της προθεσμίας αυτής, χωρίς ο Αιτητής να συμμορφωθεί με την Ειδοποίηση συντελείται, αμετάκλητα, πράξη πτώχευσης και δεν είναι δυνατό να παραταθεί η προθεσμία εκ των υστέρων ή να εξεταστεί αίτημα του χρεώστη για παραμερισμό της Ειδοποίησης (βλ. Re a debtor (no. 6864 of 1980, High Court), the debtor v. Slater Walker Ltd [1981] 2 All E.R. 987 και Κυριακούλα Μιλτιάδους Αρ. Ειδ. Πτώχευσης 12/2013 ημερ. 09/05/2014). Συμφωνώ με την εισήγηση του συνηγόρου της Καθ' ης πως η Αίτηση είναι καταδικασμένη σε αποτυχία εκ μόνου του λόγου ότι καταχωρίστηκε έξι

(6)σχεδόν μήνες μετά από την επίδοση της Ειδοποίησης Πτώχευσης και ενώ είχε στο μεταξύ συντελεστεί αμετάκλητα πράξη πτώχευσης. Τούτο, επειδή ο Αιτητής, αφενός παρέλειψε να συμμορφωθεί με την Ειδοποίηση, χωρίς να καταχωρίσει ένορκη δήλωση ή Αίτηση παραμερισμού εντός του χρόνου που προνοείται στο Νόμο και στο σχετικό Κανονισμό (3 ή 7 ημερών, αντίστοιχα) και αφετέρου, χωρίς να εξασφαλίσει διάταγμα από το Δικαστήριο για παράταση του χρόνου καταχώρισης της Αίτησης. Υποδεικνύεται πως με βάση την πρόνοια του άρθρου 3

(1)(ε) - πιο πάνω - η πράξη πτώχευσης συντελείται μετά τη συμπλήρωση επτά

(7)ημερών από την επίδοση της Ειδοποίησης εφόσον ο χρεώστης δεν προβεί σε οποιαδήποτε από τις ενέργειες που αναφέρονται στην υπό αναφορά πρόνοια. Στο σύγγραμμα Williams and Muiz Hunter on Bankruptcy 19th Edition P. 37, κάτω από τον τίτλο Bankruptcy when complete, αναφέρονται τα ακόλουθα: "The act of Bankruptcy is complete at the last moment of the day (excluding the day of service), prescribed for complience, i.e. normally (now) the seventh day". Σχετικό είναι επίσης το ακόλουθο απόσπασμα από το Σύγγραμμα "ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΗΣ ΠΤΩΧΕΥΣΗΣ" του Δρ Ανδρέα Ποιητή σελ. 66: "Κανένα άλλο θέμα, εκτός από τα θέματα που αναφέρονται στον Καν. 41, δεν είναι δυνατό να προβληθεί με αυτή την ένορκη δήλωση. Αυτό, βέβαια, δε σημαίνει ότι ο καθ' ου η αίτηση εμποδίζεται να προβάλει οποιοδήποτε άλλο θέμα θα μπρούσε να ακυρώσει την πτωχευτική ειδοποίηση. Για οποιοδήποτε, όμως, άλλο θέμα χρειάζεται να καταχωρήσει ειδική αίτηση κάτω από τις προϋποθέσεις που αναφέρονται στον νόμο. Σε περίπτωση, όμως, υποβολής της ειδικής αίτησης δεν ισχύει η προθεσμία των 3 ημερών. Παρά ταύτα, υπάρχει και πάλι προθεσμία. Είναι αυτή των 7 ημερών, η οποία αναφέρεται στην πτωχευτική ειδοποίηση. Εκείνο που πρέπει να προσεχθεί στην περίπτωση αυτή είναι ότι, όταν παρέλθει η προθεσμία, ο οφειλέτης έχει ήδη διαπράξει την πράξη πτώχευσης. Ως εκ τούτου, δεν μπορεί ούτε την ειδική αίτηση για ακύρωση της πτωχευτικής ειδοποίησης να καταχωρήσει, ούτε και παράταση της σχετικής προθεσμίας να λάβει. Η πράξη πτώχευσης έχει τελεσθεί και δεν μπορεί "να ξεγίνει"." Στη σχετική υποσημείωση παραπέμπει, ανάμεσα σε άλλες, στην Αγγλική υπόθεση Re A Debtor (ανωτέρω), στην οποία το Αγγλικό Εφετείο απέρριψε αίτημα για παράταση του χρόνου των επτά

(7)ημερών που προνοούσαν, τότε, οι Αγγλικοί κανονισμοί για την καταχώριση ένορκης δήλωσης, υποδεικνύοντας ότι με την παρέλευση των δέκα

(10)ημερών (αυτή ήταν η προθεσμία των Αγγλικών πτωχευτικών κανονισμών), είχε ήδη αμετάκλητα συντελεστεί πράξη πτώχευσης δια εφαρμογής του Νόμου (by Operation of Law). Εφαρμόζοντας την πιο πάνω αρχή στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, τεκμαίρεται ότι ο Αιτητής διέπραξε πράξη πτώχευσης την 17/01/2020. Ως εκ των ανωτέρω, η Αίτηση είναι εκπρόθεσμη και ως τέτοια είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Στην υπόθεση Αλωνεύτης ν. Alpha Bank Ltd

(2010)1 Α.Α.Δ. 475, την οποία επικαλέστηκε ο συνήγορος του Αιτητή, υποδείχθηκε απλά ότι στην περίπτωση καταχώρισης Αίτησης για παραμερισμό, για άλλους από τους λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 3

(1)(α), τότε ο χρόνος των τριών

(3)ημερών δεν ισχύει. Τούτο δεν μπορεί να ερμηνευθεί ότι ένας Αιτητής μπορεί να καταχωρεί την Αίτηση κατά το δοκούν. Υποδεικνύεται ότι στην περίπτωση εκείνη η Αίτηση είχε καταχωριστεί τρείς

(3)βδομάδες μετά από την επίδοση της Ειδοποίησης. Στην προκειμένη περίπτωση η Αίτηση καταχωρίστηκε έξι

(6)σχεδόν μήνες μετά από την επίδοση της Ειδοποίησης και ενώ είχε στο μεταξύ καταχωριστεί η Αίτηση Πτώχευσης, η οποία έχει επιδοθεί στον Αιτητή την ημέρα που καταχώρισε την Αίτηση. Ο Αιτητής υποστήριξε, βέβαια, ότι η Αίτηση Πτώχευσης, του είχε επιδοθεί την ίδια μεν ημέρα, αλλά μετά την καταχώριση της παρούσας Αίτησης. Τούτο όμως δεν διαφοροποιεί ουσιωδώς τα πράγματα. Γεγονός παραμένει ότι η Αίτηση καταχωρίστηκε με τόσο μεγάλη καθυστέρηση και ενώ είχε στο μεταξύ, καταχωριστεί η Αίτηση Πτώχευσης, έστω και εάν δεν του είχε επιδοθεί μέχρι τη στιγμή εκείνη. Η Αίτηση, συνεπώς, κρίνεται εκ προοιμίου θνησιγενής, εφόσον μέσω αυτης σκοπείται και ακύρωση της Αίτησης Πτώχευσης η οποία στηρίχθηκε στην πράξη πτώχευσης που έχει, ως ήδη υποδείχθηκε, διαπράξει ο Αιτητής, με την παράλειψη του να συμμορφωθεί με την Ειδοποίηση. Παρά την πιο πάνω κατάληξή μου, η οποία σφραγίζει την τύχη της Αίτησης, που δεν μπορεί να είναι άλλη από την απόρριψη της, θα εξετάσω, εν τάχει, τους λόγους που επικαλείται ο Αιτητής για τον παραμερισμό της Ειδοποίησης Πτώχευσης. Κατ' ισχυρισμό παρανομία της μεταβίβασης του Εξ Αποφάσεως χρέους από την Τράπεζα Κύπρου στη Gordian Όπως ορθά υποδεικνύει ο συνήγορος της Καθ' ης, η νομιμότητα της μεταβίβασης δεν είναι ζήτημα που θα μπορούσε να εξεταστεί από το παρόν Δικαστήριο. Για τον απλούστατο λόγο ότι τούτο έχει αποφασιστεί από ομόβαθμο Δικαστήριο στα πλαίσια της Γενικής Αίτησης 372/

1. Συγκεκριμμένα, όπως αβίαστα προκύπτει από τη μαρτυρία που τέθηκε με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση, το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας (Ι. Ιωαννίδης, Π.Ε.Δ., ως ήταν τότε), με απόφαση που εκδόθηκε στις 23/05/2019 (Τεκμήριο 2 στην Ένσταση), στα πλαίσια της υπό αναφορά Γενικής Αίτησης, ενέκρινε το ΣΔ μεταξύ της Τράπεζας Κύπρου και της Καθ' ης, καθώς και τις μεταβιβάσεις συγκεκριμένων πιστωτικών διευκολύνσεων μαζί με τις εξασφαλίσεις τους. Όπως δε εξηγεί ο Μ. Αδάμου στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Ένσταση, το επίδικο χρέος συμπεριλαμβάνεται μέσα στις εξασφαλίσεις που μεταβιβάστηκαν μαζί με τις πιστωτικές διευκολύνσεις, στην Καθ' ης. Ως συγκεκριμένα επεξηγεί στην παράγραφο 9 της Ε/Δ του στα συνημμένα Παραρτήματα του Διατάγματος (Τεκμήριο 2) συμπεριλαμβάνονται τόσο ο λογαριασμός και η εγγύηση του Αιτητή στη βάση της οποίας εκδόθηκε η επίδικη απόφαση, όσο και η αγωγή 4239/
2. Δεδομένου δε ότι με την Αίτηση επιδιώκεται κατ' ουσίαν, αμέσως ή εμμέσως, αναγνώριση από το Δικαστήριο ότι το επίδικο χρέος δεν συμπεριλαμβάνεται στο ΣΔ, ή δεν θα έπρεπε να είχε συμπεριληφθεί, για τους λόγους που έχουν, ως άνω, αναφερθεί, είναι προφανές ότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε προοπτική για επιτυχία, αφού ως έχει υποδειχθεί, το Δικαστήριο δεν έχει αρμοδιότητα να αποφανθεί, δίκην Εφετείου, για το κατά πόσο ορθά ή λανθασμένα επικυρώθηκε το ΣΔ. Σε κάθε περίπτωση, εάν το Δικαστήριο είχε εξουσία να εξετάσει τη νομιμότητα μεταβίβασης του επίδικου χρέους από την Τράπεζα στην Καθ' ης, θα κατέληγε πως δεν υπάρχει οποιαδήποτε παραβίαση του Ν. 169(I)/2015, ως εισηγούνται οι συνήγοροι του Αιτητή. Τούτο γιατί στην κρινόμενη περίπτωση τυγχάνει εφαρμογής το άρθρο 3

(2)του Νόμου, εφόσον ο πιστωτής είναι Πιστωτικό/Χρηματοδοτικό Ίδρυμα και κατά συνέπεια τυγχάνουν εφαρμογής οι πρόνοιες των άρθρων 18 και 19 του Νόμου. Ως εκ τούτου δεν εφαρμόζεται το όριο, του €1.000.000 που προνοείται στο άρθρο 3

(1)(α) του Νόμου. Το υπό αναφορά άρθρο (3 του Ν. 169(Ι)/2015) προνοεί τα ακόλουθα: «3.-

(1)Ο παρών Νόμος εφαρμόζεται - (α) Σε πιστωτικές διευκολύνσεις οι οποίες παραχωρούνται σε φυσικά πρόσωπα όταν κατά το χρόνο της εξαγοράς των διευκολύνσεων αυτών, το συνολικό υπόλοιπο των πιστωτικών διευκολύνσεων στο φυσικό πρόσωπο ανά ΑΠΙ, δεν υπερβαίνει το ένα εκατομμύριο ευρώ (€1.000.000).και (β) σε πιστωτικές διευκολύνσεις οι οποίες παραχωρούνται σε μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις, όπως αυτές ορίζονται στη Σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 6ης Μαΐου 2003, σχετικά με τον ορισμό των πολύ μικρών, μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων (2003/361/ΕΕ), όταν κατά το χρόνο της εξαγοράς αυτών των διευκολύνσεων, το συνολικό υπόλοιπο των πιστωτικών διευκολύνσεων προς την επιχείρηση αυτή ή τον όμιλο συνδεδεμένων επιχειρήσεων ανά ΑΠΙ δεν υπερβαίνει το ένα εκατομμύριο ευρώ (€1.000.000).

(2)Ανεξαρτήτως των διατάξεων του εδαφίου

(1), όλες οι πιστωτικές διευκολύνσεις όπου ο πιστωτής ή ο εξ αποφάσεως πιστωτής είναι πιστωτικό ίδρυμα ή χρηματοδοτικό ίδρυμα ή εταιρεία εξαγοράς πιστώσεων διέπονται από τις διατάξεις των άρθρων 18 και 19. .........................». Με βάση δε το άρθρο 18 το οποίο, ως επεξηγήθηκε πιο πάνω, τυγχάνει εφαρμογής, ο αγοραστής υποκαθιστά τον εκχωρητή ως προς όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του, συμπεριλαμβανομένων και συμβάσεων εγγυήσεων (βλ. άρθρο 18 παρά

(3)(α)). Κρίνονται, συνεπώς αβάσιμες οι περί του αντιθέτου εισηγήσεις των συνηγόρων του Αιτητή. Κατ' ισχυρισμό παρατυπία της Ειδοποίησης Πτώχευσης Προβάλλονται, εν προκειμένω, γενικοί και αόριστοι ισχυρισμοί περί μη ενδεδειγμένου τρόπου καταγραφής του υπολοίπου του οφειλόμενου ποσού, χωρίς να προβάλλεται σαφής τοποθέτηση ως προς το ύψος της οφειλής. Συμφωνώ με την εισήγηση του συνηγόρου της Καθ' ης πως δεν προβάλλεται βάσιμος λόγος για παρατυπία της Ειδοποίησης. Διερωτούνται οι συνήγοροι του Αιτητή στη γραπτή τους αγόρευση, πως το ποσό των €4.635.153,79 της απόφασης διογκώθηκε στο ποσό των €16.613.592,77 με βάση την Ειδοποίηση. Είναι, όμως, προφανές πως στο σημερινό υπόλοιπο προστέθηκαν οι τόκοι από την ημερομηνία που αναφέρεται στην απόφαση, Τεκμήριο 3 στην Ένσταση. Ο Αιτητής, δεν υπέδειξε με ακρίβεια το κατ' ισχυρισμό λάθος παρά μόνο περιορίστηκε σε γενικόλογους ισχυρισμούς περί ανακρίβειας του ποσού που αναγράφεται στην Ειδοποίηση. Όσον αφορά την εισήγηση περί παρατυπίας της Ειδοποίησης επειδή δεν υπογράφεται από δικηγόρο, είναι αρκετό να υποδειχθεί πως τούτο είναι επιτρεπτό με βάση τον Κανονισμό 40

(1)(βλ. επίσης Τρύφωνος ν. Παγκυπριακής Λτδ). Κατ' ισχυρισμό κατάχρηση/εκβιαστική συμπεριφορά Το γεγονός ότι προηγήθηκε άλλη Ειδοποίηση Πτώχευσης η οποία δεν προωθήθηκε δεν συνιστά εμπόδιο για την καταχώριση νέας Πτωχευτικής διαδικασίας. Η απόσυρση ή μη προώθηση προγενέστερης πτωχευτικής διαδικασίας, δεν συνιστά κώλυμα για την καταχώριση νέας αίτησης για την έκδοση Ειδοποίησης Πτώχευσης, όπως έχει υποδειχθεί σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. ΧΧΧ Σαββίδης ν. Κυπριακής Λαϊκής Τράπεζας Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, Πολιτική Έφεση Αρ. 103/2013, ημερ. 27/03/2019 και Χατζηγαβριήλ ν. NCR (Cyprus Ltd) Staff Profident Fund

(2012)1(Γ) Α.Α.Δ. 2743). Ούτε το γεγονός ότι ο Αιτητής δεν διαθέτει κινητή ή ελεύθερη εμπράγματου βάρους ακίνητη περιουσία, συνιστά καταχρηστική ή εκβιαστική συμπεριφορά, ως εισηγούνται οι συνήγοροι του. Υπό τα περιστατικά της υπόθεσης, δεν διαπιστώνεται κατάχρηση της διαδικασίας, ώστε να δικαιολογείται ο παραμερισμός της Ειδοποίησης.» Υιοθετώ και επαναλαμβάνω την πιο πάνω κατάληξη μου τόσο σε σχέση με το εκπρόθεσμο της παρούσας Αίτησης όσο και σε σχέση με τους λόγους τους οποίους πρόβαλε ο Αιτητής για τον παραμερισμό της Ειδοποίησης. Η μόνη διαφοροποίηση, ως υποδείχθηκε πιο πριν, αφορά στο χρόνο που διέρρευσε από την επίδοση, που στην παρούσα υπόθεση είναι 56 ημέρες (11/05/2020 έγινε η επίδοση και 06/07/2020 κατεχωρήθη η Αίτηση) ενώ στην υπόθεση 1/20 είχαν μεσολαβήσει γύρω στους 6 μήνες. Το γεγονός όμως αυτό δεν διαφοροποιεί τα δεδομένα, εφόσον, ως επεξηγείται στην απόφαση, με την παρέλευση των 7 ημερών από την επίδοση λογίζεται ότι έχει συντελεστεί πράξη πτώχευσης. Στην κρινόμενη υπόθεση, η πράξη πτώχευσης συντελέστηκε στις 19/05/2020, ήτοι μετά την παρέλευση 7 ημερών από την επίδοση, χωρίς ο Αιτητής να έχει συμμορφωθεί ή να έχει προβεί σε οποιοδήποτε διάβημα (Ένορκη δήλωση ή Αίτηση Παραμερισμού). Ούτε έχει εξασφαλίσει διάταγμα για παράταση του χρόνου ή για αναστολή διάπραξης της πράξης πτώχευσης σε οποιοδήποτε χρόνο πριν από την καταχώριση της Αίτησης. Κρίνεται, συνεπώς, ότι η Αίτηση είναι εκπρόθεσμη και έκθεση σε απόρριψη, δεδομένου ότι κατά το χρόνο της καταχώρισής της, είχε συντελεστεί, αμετάκλητα, πράξη πτώχευσης από τον Αιτητή, με τη μη συμμόρφωση του με την Ειδοποίηση Πτώχευσης εντός του προβλεπόμενου από το άρθρο 3

(1)(ε) του Νόμου χρόνου. Κατά τα άλλα, υιοθετούνται και επαναλαμβάνονται οι ανωτέρω επισημάνσεις του Δικαστηρίου ως προς την ανεδαφικότητα όλων των λόγων για τους οποίους ο Αιτητής επεδίωξε να παραμερίσει την Ειδοποίηση Πτώχευσης. Η Αίτηση, κατά συνέπεια, απορρίπτεται με €1.500 έξοδα εις βάρος του Αιτητή και υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση. (Υπ.) Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /κπ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο