ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ν. ΚΥΝΟΛΟΓΙΚΟΥ ΟΜΙΛΟΥ ΚΥΠΡΟΥ, Αρ. Αγωγής: 1304/2020, 12/2/2021

(2), Δ.48 θ.θ. 1-9, Δ.64 Θ.Θ.1 και 2, στο άρθρο

2. &
3. του Συντάγματος και τις Αρχές Ισότητας των Όπλων, στις Γενικές και Συμφυείς Εξουσίες του Δικαστηρίου καθώς και στις Αρχές Φυσικής Δικαιοσύνης. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του XXXXX Χατζησάββα ημερομηνίας 18.12.2020 εκ Λευκωσίας στην οποία επεξηγούνται οι λόγοι για τους οποίους επιδιώκεται η καταχώρηση της υπό συζήτηση ένορκης δήλωσης. Σημειώνεται ότι η πλευρά του Ενάγοντα- Αιτητή επεσύναψε στην αίτησή της την προτιθέμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση ως επιτάσσει η νομολογία. Σχετικά παραπέμπω στην απόφαση Παπακοκκίνου κ. α. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Πολιτική Έφεση 242/2011, ημερομηνίας 10.04.
4. Η προτιθέμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση είναι έκτασης 15 σελίδων και μεσώ αυτής επιχειρείται η προσκόμιση 26 τεκμηρίων. Ο Ενάγοντας - Καθ' ου η αίτηση, στις 30.12.2020, καταχώρησε ειδοποίηση περί προθέσεως ένστασης. Η εν λόγω ένσταση δεν συνοδεύεται από ένορκη δήλωση και σε αυτή καταγράφονται μόνο οι προβαλλόμενοι λόγοι έντασης. Οι λόγοι έντασης μπορούν να συνοψισθούν στο ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για χορήγηση της σχετικής άδειας. Οι εισηγήσεις των διαδίκων Την 25η.01.2021, ημερομηνία κατά την οποία ήταν ορισμένη η υπόθεση για ακρόαση, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων προώθησαν ο καθένας τη θέση του με αναφορά στην υποστηρικτική της θέσης τους νομολογία. Νομική πτυχή Η υπό εξέταση αίτηση εδράζεται στη Δ.48 θ. 4

(2), η οποία διαλαμβάνει τα ακόλουθα : «Το Δικαστήριο ή Δικαστής μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρούμενης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.» Ως προκύπτει από τα ανωτέρω, η δυνατότητα για καταχώρηση συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως δεν είναι αυτόματη, αλλά παρέχεται κατόπιν άδειας του δικαστηρίου υπό την προϋπόθεση κατάδειξης καλού λόγου. Όπως έχει κριθεί επανειλημμένα, η έγκριση ή η απόρριψη παρόμοιας φύσης αιτήματος εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Σχετική επί του προκειμένου είναι η απόφαση στην υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση του Φιλόκυπρου Ματθαίου

(2008)1 Α.Α.Δ.

1. Επιπρόσθετα, σύμφωνα με τη νομολογία, η καταχώρηση συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως δεν πρέπει να αποσκοπεί στην παράθεση μη αποδεκτής μαρτυρίας ή επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών αλλά θα πρέπει η προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση να αποσκοπεί στη σφαιρική παράθεση των γεγονότων ενώπιον του δικαστηρίου. Σχετική είναι η απόφαση Α. Μessios & Sons Ltd κ.α. v. Ανδρέας Λεωνίδα Πολ. Έφεση 277/2007 ημερομηνίας 18.2.
2. Οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου έχουν συνοψισθεί στην απόφαση Κόκκινου ν. Κόκκινου, Πολιτική Έφεση αρ. 29/2014, ημερομηνίας. 3.11.16, όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα : «Το ζήτημα της παραχώρησης ή μη άδειας για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ανάγεται, ασφαλώς, στη διακριτική ευχέρεια του εκδικάσαντος Δικαστηρίου η οποία ασκείται σε συνάρτηση με τη φύση της ενδιάμεσης διαδικασίας και τα θέματα που αναδύονται ενώπιον του ως επίδικα. ......... «Καλός λόγος» προϋποθέτει την ύπαρξη κάποιας ανάγκης με απώτερο σκοπό την επίλυση των επίδικων ζητημάτων της ενδιάμεσης διαδικασίας και την ορθή απονομή της δικαιοσύνης.» Επιπρόσθετα σχετική είναι η απόφαση στην αγωγή 5307/09 Oleksandr Yaroslavskyy και άλλων ν. A.B Globel Trade Ltd, του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας η οποία εκδόθηκε από τον Μ. Χριστοδούλου, Πρόεδρο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (όπως ήταν τότε) όπου κρίθηκαν τα ακόλουθα σχετικά: «Η πρόβλεψη της Δ.48 θ.4

(2)για συμπληρωματικές ενόρκους δηλώσεις έγινε για να δίδεται η δυνατότητα στους διαδίκους να θέτουν ενώπιον του Δικαστηρίου κατά τρόπο ολοκληρωμένο τα γεγονότα της υπόθεσης τους, αλλά υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης «καλού λόγου». Ο όρος «καλός λόγος» δεν προσδιορίζεται στον υπό αναφορά Κανονισμό, αλλά έχω την άποψη ότι όπου αμφισβητούνται γεγονότα αυτό δεν τεκμηριώνει άνευ ετέρου και «καλό λόγο» για συμπληρωματική ένορκη δήλωση ώστε μέσω της εν λόγω δήλωσης να απατούνται ισχυρισμοί της άλλης πλευράς ή να προσάγεται πρόσθετη μαρτυρία που σε διαδικασίες της εξεταζόμενης φύσεως δεν είναι επιθυμητή (βλ. Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, τόμος 24 σελ.519 παρ. 972 υπό τον τίτλο «No fresh evidence after motion opened». Τα πιο πάνω καταδεικνύουν ότι, παρόλο που η έννοια του όρου «καλός λόγος» δεν εξειδικεύεται στους Θεσμούς, εντούτοις αυτός πρέπει να εξετάζεται στα πλαίσια των επίδικων θεμάτων της κάθε περίπτωσης, ώστε να μην επιτρέπεται η καταχώρηση ενόρκων δηλώσεων που δεν αποσκοπούν στη σφαιρική παράθεση των ουσιαστικών γεγονότων ως προς την απόφανση επί του εκάστοτε επίδικου ζητήματος. Επιπρόσθετα, η ύπαρξη και μόνο αμφισβητούμενων γεγονότων δεν θεμελιώνει άνευ ετέρου καλό λόγο για έγκριση του αιτήματος. Γνώμονας στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου είναι η εξυπηρέτηση των σκοπών της ορθής απονομής της δικαιοσύνης, οι οποίοι εξυπηρετούνται με την παράθεση ενώπιον του δικαστηρίου των αναγκαίων γεγονότων που συνυφαίνονται με τα εκάστοτε επίδικα ζητήματα. Οι προτεινόμενοι ισχυρισμοί σε συνάρτηση με το επίδικο ζήτημα στην αίτηση, για διαγραφή Όπως έχει αναφερθεί πιο πάνω η αίτηση στο πλαίσιο της οποίας επιχειρείται η κατάθεση της υπό συζήτηση συμπληρωματικής ένορκης είναι αίτηση διαγραφής της αγωγής υπό τη Δ.27 θ. 3. Σημειώνεται ότι η επικαλούμενη βάση αγωγής είναι η μη τίμηση επιταγής. Για να κριθεί το κατά πόσο συντρέχει καλός λόγος για έγκριση του υπό εξέταση αιτήματος θα πρέπει να σκιαγραφηθεί το πλαίσιο της Δ.27 θ.3, ώστε να διαφανεί το κατά πόσο οι προτεινόμενοι ισχυρισμοί συνδέονται με τα επίδικα στην αίτηση διαγραφής. Όπως έχει νομολογηθεί η Δ.27 .θ 3 παρέχει στο Δικαστήριο τον μηχανισμό και την εξουσία, χωρίς τη διεξαγωγή δίκης, να απορρίψει την αγωγή όταν δεν αποκαλύπτεται καλή βάση αγωγής ή ως επιπόλαια ή παρενοχλητική, εξουσία που αποτελεί εξαιρετικής μορφής μέτρο και ασκείται με φειδώ. Ενδεικτικά παραπέμπω στις αποφάσεις Ιn Re Pelmako Development Ltd

(1991)1 Α.Α.Δ. 246 και Ν. Σιακόλας ν. Federal Bank of Lebanon

(1998)1 A.A.Δ. 1338. Ταυτόχρονα σύμφωνα με τη νομολογία, εντοπισμός κάποιας αιτίας αγωγής ή έστω κάποιου ζητήματος κατάλληλου για εκδίκαση από το Δικαστήριο, επιβάλλει τη διατήρηση της διαδικασίας στη ζωή όσο και αν η προοπτική επιτυχίας εμφανίζεται απομακρυσμένη. Σχετικά παραπέμπω στην απόφαση Χατζηκυριάκος ν. Κυθρεώτη

(1992)1 A.A.Δ. 1119 και στο σύγγραμμα The Annual Practice του 1959 στη σελίδα

1. Επισκόπηση της σχετικής νομολογίας κατατείνει στο συμπέρασμα ότι η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για διαγραφή της αγωγής ασκείται με φειδώ, περιορίζεται σε απλές και έκδηλες περιπτώσεις και δικαιολογείται μόνο, όταν είναι εμφανές πέραν πάσης αμφιβολίας ότι το δικόγραφο δεν αποκαλύπτει εύλογη αιτία αγωγής και η αγωγή δεν μπορεί να διασωθεί ακόμα και εάν επιτραπούν εύλογες τροποποιήσεις αυτής. Ενδεικτικά παραπέμπω στην απόφαση Cyproman Services Ltd v. Martin John Coward, Πολιτική Έφεση αρ. 140/2012, ημερομηνίας 4.4.
2. Τα πιο πάνω οδηγούν στο συμπέρασμα ότι στο πλαίσιο της αίτησης για διαγραφή το Δικαστήριο δεν θα υπεισέλθει σε βάθος εξέταση των εκατέρωθεν ισχυρισμών, για να καταλήξει ότι κάποιο δικόγραφο εμφανώς δεν αποκαλύπτει αιτία αγωγής ή είναι ενοχλητικό ή σκανδαλώδες. Είναι δε προφανές πως για τη διαπίστωση του ότι εμφανώς κάποιο δικόγραφο δεν παρουσιάζει εύλογη βάση αγωγή ή είναι ενοχλητικό ή σκανδαλώδες δεν απαιτείται σε βάθος ανάλυση και αξιολόγηση των εκατέρωθεν αντικρουόμενων ισχυρισμών, αφού κάτι τέτοιο διενεργείται κατά την ακρόαση της ουσίας της υπόθεσης. Έχοντας σκιαγραφήσει το πλαίσιο εξέτασης της αίτησης διαγραφής προχωρώ να εξετάσω το κατά πόσο οι προτεινόμενοι ισχυρισμοί συνδέονται σε τέτοιο βαθμό με τα επίδικα θέματα στην αίτηση διαγραφής, ώστε να αναδύεται καλός λόγος για την χορήγηση σχετικής άδειας. Επί του προκειμένου αποτέλεσε βασική θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου του Εναγόμενου - Αιτητή ότι οι επιδιωκόμενοι ισχυρισμοί αποτελούν νέα μαρτυρία, η οποία προέκυψε μετά την καταχώρηση ένστασης εκ μέρους του Καθ' ου η αίτηση. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του Αιτητή με την εμπεριστατωμένη του αγόρευση υποστήριξε ότι θα πρέπει να επιτραπεί η καταχώρηση της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, για να παρουσιαστεί η αλήθεια ως προς τη νομική υπόσταση του Εναγόμενου και να απαντηθούν τα όσα ψευδή αναφέρει ο Ενάγοντάς στην ένστασή του στην αίτηση διαγραφής. Έχω εξετάσει την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση αλλά και την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Όπως καταγράφεται στο σώμα της προτιθέμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης σκοπός αυτής είναι να απαντήσει στους ισχυρισμούς που προβάλλει ο Ενάγων στην ένταση. Η πιο πάνω αναφορά από μόνη της δεν θεμελιώνει άνευ ετέρου καλό λόγο για την αποδοχή της αίτησης, αλλά θα πρέπει οι προτεινόμενοι ισχυρισμοί να συνδέονται με τα επίδικα στην διαδικασία της αίτησης για διαγραφή. Εξέταση της προτιθέμενης ένορκης δήλωσης αποκαλύπτει ότι τα νέα στοιχεία που επιχειρείται να προστεθούν, ουσιαστικά άπτονται του ισχυρισμού περί μη διαγραφής του Εναγόμενου σωματείου από τον κατάλογο με τα σωματεία που τελεσίδικα οδηγούνται προς διάλυση. Στη βάση του πιο πάνω κατ' ισχυρισμόν γεγονότος σχολιάζεται στην προτιθέμενη ένορκη δήλωση ότι η αγωγή καθίσταται άνευ αντικειμένου, επειδή στηρίχθηκε σε ισχυρισμούς που αφορούν το προηγούμενο διοικητικό συμβούλιου του Εναγομένου. Αποτελεί, επίσης, κεντρικό ισχυρισμό του ομνύοντα ότι οι πιο πάνω αναφορές είναι σημαντικές, γιατί καταδεικνύουν τη νομιμότητα του Δ.Σ του Εναγόμενου. Κατ' αρχάς σημειώνεται ότι το κατά πόσο η υπό κρίση αγωγή είναι άνευ αντικείμενου ή όχι είναι νομικό ζήτημα που άπτεται του συμπεράσματος του Δικαστηρίου και δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο έκφρασης γνώμης από μάρτυρα στο πλαίσιο συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Επίσης, η νομιμότητα του διοικητικού συμβουλίου του Εναγόμενου δεν αποτελεί επίδικο θέμα στην αίτηση διαγραφής της αγωγής. Επομένως, οι πιο πάνω ισχυρισμοί δεν συνδέονται επαρκώς με τα επίδικα θέματα στην αίτηση διαγραφής. Ταυτόχρονα οι αναφορές σε επιστολές προς τον γενικό εισαγγελέα, οι οποίες επιχειρείται να τεθούν μέσω της επιδιωκόμενης ένορκης δήλωσης, δεν έχει επεξηγηθεί πως συνδέονται και ούτε, εν πάση περιπτώσει, συνδέονται με τα επίδικα στην αίτηση διαγραφής. Συνολικά, μέσα από τη μελέτη της προτιθέμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, διαπιστώνω ότι με αυτή επιδιώκεται η προβολή ισχυρισμών που άπτονται της ουσίας της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων, όπως το αντάλλαγμα της επίδικης επιταγής, οι συνθήκες που αυτή περιήλθε στην κατοχή του Ενάγοντα, το ότι αυτή είναι πλαστογραφημένη και αναφορές ως προς την ιδιότητα του Ενάγοντα ως μέλους του Εναγομένου. Οι πιο πάνω αναφορές ενδεχομένως να συνδέονται με τα επίδικα θέματα στην αγωγή για μη τίμηση επιταγής, αλλά άπτονται της ουσίας της επίδικης διαφοράς και για να αποφασισθούν απαιτούν αξιολόγηση και στάθμιση των εκατέρωθεν ισχυρισμών. Επιπλέον, με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση επιχειρείται η ανάπτυξη επιχειρηματολογίας, όπως το ότι ο Ενάγοντας δεν μπορεί να προωθεί ταυτόχρονα την αγωγή 1941/2020 και την υπό εξέταση ή ο σχολιασμός και η αξιολόγηση των θέσεων του Ενάγοντα. Όμως, η προβολή επιχειρημάτων ή η αξιολόγηση των θέσεων κάποιου διαδίκου είναι ζήτημα αγορεύσεων και όχι μαρτυρίας. Τέλος, διαπιστώνω ότι επιχειρείται απλά η απάντηση σε ισχυρισμούς που προβάλλονται με την ένσταση, χωρίς να συνδέονται με τα επίδικα στην αίτηση διαγράφης, όπως έχουν προσδιοριστεί ανωτέρω. Υπό τις πιο πάνω περιστάσεις, τυχόν έγκριση του αιτήματος δεν θα διαφωτίσει τα επίδικα στην αίτηση διαγραφής αλλά θα περιπλέξει αχρείαστα τη διαδικασία. Συνακόλουθα, κρίνω ότι δεν έχει καταδειχθεί καλός λόγος για την έγκριση του αιτήματος. Κατάληξη Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω ανωτέρω η υπό κρίση αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ του Ενάγοντα - Καθ΄ ου η αίτηση και εναντίον του Αιτητή, ως αυτά υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) ............... Μ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /MX cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο