← Κύπρος

Λουκά κ.α. ν. Άχχα Παντελή, Aίτηση / Έφεση αρ. 2213/2012, 10/2/2021

Λουκά κ.α. ν. Άχχα Παντελή, Aίτηση / Έφεση αρ. 2213/2012, 10/2/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A70 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Aίτηση / Έφεση αρ. 2213/2012 Όσον αφορά τον Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας, Διακατοχής, Εγγραφή, και Εκτίμησης Νόμο κεφ. 224, Άρθρον 80 και τους τροποποιητικούς Νομούς και τους βάσει τούτων εκδοθέντας Κανονισμούς. Μεταξύ:

  1. Λουκά XXXXX
  2. Λουκά XXXXX
  3. Λουκά XXXXX Εφεσειόντων - Αιτητών και Άχχα Παντελή XXXXX, εκ Λευκωσίας Εφεσίβλητου - Καθ' ου η Αίτηση Ημερομηνία : 10.2.2021 Εμφανίσεις : Για Εφεσείοντες - Αιτητές : κα Φωτιάδου για Δράκος & Ευθυμίου ΔΕΠΕ Για Εφεσίβλητο - Καθ' ου η αίτηση : κα Δημητριάδου για Μάριος Κουκουμάς ΔΕΠΕ. ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή Αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας είναι η Αίτηση - Έφεση των Αιτητών, ημερομηνίας 25.1.2012, με την οποία εξαιτούνται ως ακολούθως : «Ι. Διάταγμα και/ή απόφαση του Σεβαστού Δικαστηρίου με την το οποίο να ακυρώνεται η απόφαση και/ή ο καθορισμός του Διευθυντή του Κτηματολογίου ημερ. 7.11.2012 την οποίαν έλαβαν γνώση οι Εφεσείοντες/Αιτητές 1, 2 και 3 στις 9.11.2012, αντίστοιχα, με την οποία αυτός καθόρισε δικαίωμα διάβασης και/ή διόδου ασκούμενο με οποιοδήποτε μέσο σε λωρίδα γης πλάτους 1,22 μ., επηρεαζόμενη έκταση 29 τ.μ. διαμέσου του τεμαχίου της Εφεσείουσας/Αιτήτριας 1/υπ' αριθμό XXXXX, τμήμα 0, Φ/ΣΧ.39/24, Αρ. Εγγραφής 110200/00/XXXXX, Μερίδιον όλο για την Εφεσείουσα/Αιτήτρια 1 και υποκείμενο σε δικαίωμα επικαρπίας εφ' όρου ζωής από τον Εφεσείοντα/Αιτητή 2, 226377/1/1, Αρ. Φακέλου 1/ΑΕΔ/326/2010 και τον Εφεσείοντα/Αιτητή 3, 510976/1/1, Αρ. Φακέλου 1/ΑΕΔ/326/2010, το οποίο ευρίσκεται στο χωριό Αλάμπρα της Επαρχίας Λευκωσίας προς όφελος του τεμαχίου XXXXX Φ/ΣΧ.2/39/24, τμήμα 0, αρ. Εγγραφής 110200/0/XXXXX στην Αλάμπρα της Επαρχίας Λευκωσίας. Β. Η χορηγηθείσα δίοδος πάσχει νομικά και προκαλεί υπερβολική ζημιά, οχληρίαν και ταλαιπωρίαν στο ακίνητο των Εφεσειόντων/Αιτητών 1, 2 και
  4. Γ. Εναλλακτικά, Διάταγμα και/ή απόφαση του Σεβαστού Δικαστηρίου που να τροποποιεί και/ή αντικαθιστά το επίδικο δικαίωμα διάβασης προς όφελος του τεμαχίου 62 Φ/ΣΧ.2/39/24, τμήμα 0, αρ. Εγγραφής 110200/0/XXXXX στην XXXXX της Επαρχίας Λευκωσίας ή να καθορίζει άλλο εναλλακτικό δικαίωμα διάβασης το οποίο προκαλεί μικρότερη ζημιά, οχληρίαν και ταλαιπωρίαν από το ήδη καθορισθέν δικαίωμα διάβασης εάν από τα γεγονότα της υπόθεσης τούτο είναι δυνατόν, πρόσφορον και δίκαιον. Δ. Ποσό εκ €7.000 ως εύλογη και δίκαιη αποζημίωση και/ή οιονδήποτε άλλο ποσό ήθελε κριθεί δίκαιο και/ή εύλογο υπό τις περιστάσεις, δια έκαστο Εφεσείοντα/Αιτητή.» Η υπό κρίση αίτηση ερείδεται επί των άρθρων 11Α, 12, 75 και 80 του Κεφ.224 και των τροποποιητικών Νόμων 3/60, 70/65, 10/66, 75/68 και 16/80 μέχρι και 123

(1)/2001 ως και επί των Κανονισμών που εκδόθηκαν την 5.7.1965 και του τροποποιητικού τους διαδικαστικού κανονισμού, ημερομηνίας 22.11.2006, Κανονισμοί Δ.5,6,7 και Δ.10
(3)του άρθρου 80 του κεφ.224 και επί των Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Παροχή διόδου) Κανονισμών του 1967, Κ.
  1. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Αιτητή 3 στην οποία δηλώνει ότι διατηρεί δικαίωμα επικαρπίας εφ' όρου ζωής μαζί με τον Εφεσείοντα-Αιτητή 2, σε ακίνητο ιδιοκτησίας της Εφεσείουσας - Αιτήτριας 1 στο τεμάχιο XXXXX, τμήμα 0, Φ/ΣΧ.39/24, Αρ. Εγγραφής 110200/00/XXXXX, μερίδιον όλο. Από το εν λόγω ακίνητο διέρχεται το επίδικο δικαίωμα διάβασης. Ο ομνύοντας στην ένορκή του δήλωση ουσιαστικά επαναλαμβάνει τους λόγους έφεσης και ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι αναιτιολόγητη και προϊόν πλάνης περί τα πράγματα και τον νόμο. Επιπλέον, ισχυρίζεται ότι ο διευθυντής δεν ερεύνησε υπαλλακτικές λύσεις και η προσβαλλόμενη απόφαση είναι αποτέλεσμα ελλιπούς έρευνας. Κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου καταχωρήθηκε, στις 19.6.2019, εκ μέρους των Αιτητών συμπληρωματική ένορκη δήλωση του XXXXX Φιλοκύπρου, ιδιώτη εκτιμητή ακινήτων. Στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση ο ομνύων προβαίνει σε υπολογισμό της δέουσας αποζημίωσης και καθορίζει αυτή στο ποσό των € 4.
  2. Ο Εφεσίβλητος - Καθ' ου η αίτηση στις 18.9.2013 καταχώρησε ειδοποίηση περί προθέσεως ένστασης. Οι λόγοι ένστασης παρατίθενται αυτούσιοι κατωτέρω :
  3. «Η αίτηση/έφεση των Εφεσειόντων/Αιτητών είναι νόμω και ουσία αβάσιμη, αστήρικτη, παράτυπη, αντικανονική, καταχρηστική και αδικαιολόγητη.
  4. Η αίτηση/έφεση δεν στηρίζεται στην ορθή νομική βάση και δεν εξειδικεύει το άρθρο του νόμου και το συγκεκριμένο κανονισμό στον οποίο στηρίζεται και ως εκ τούτου είναι νομικά αβάσιμη, αστήρικτη και ανυπόστατη.
  5. Η αίτηση/έφεση έχει καταχωρηθεί εκπρόθεσμα και εν πάση περιπτώσει όχι εντός της χρονικής προθεσμίας των 30 ημερών όπως προνοείται από το Άρθρο 80 του Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας, Διακατοχής, Εγγραφή, και Εκτίμησης Νόμο κεφ. 224, Άρθρον 80 και τους τροποποιητικούς Νομούς και τους βάσει τούτων εκδοθέντας Κανονισμούς.
  6. Η αίτηση/έφεση δεν στηρίζεται στον ορθό τύπο που προβλέπουν οι σχετικοί κανονισμοί για τέτοιου είδους αιτήσεις/εφέσεις και ως εκ τούτου είναι παράτυπη.
  7. Η απόφαση του Διευθυντή του Κτηματολογίου είναι ορθή και βασίζεται στις ορθές αρχές που πηγάζουν από το νόμο, τα πραγματικά γεγονότα και την επί τόπου κατάσταση και είναι αποτέλεσμα ορθής μελέτης και πιστής εφαρμογής των σχετικών προνοιών και του νόμου στην προκειμένη περίπτωση.
  8. Η απόφαση του Διευθυντή του Κτηματολογίου είναι αρκούντως αιτιολογημένη και θεμελιώνεται πλήρως από τα γεγονότα και την κατάσταση των πραγμάτων επί τόπου, φυσική και νομική και οι Εφεσείοντες / Αιτητές εμποδίζονται από τις ενέργειες και πράξεις αυτών, το καθεστώς και τα δεδομένα που οι ίδιοι δημιούργησαν και τους δεσμεύουν.
  9. Η απόφαση του Διευθυντή του Κτηματολογίου δεν βασίζεται σε γενικές και αόριστες θέσεις ή λόγους, αλλά στηρίζεται και αποκαλύπτει όλους τους παράγοντες και δεδομένα που έπρεπε να ληφθούν υπόψη, όπως και έγινε και που συνέβαλαν και καθόρισαν τη λήψη της συγκεκριμένης απόφασης.
  10. Ο Διευθυντής του Κτηματολογίου έλαβε υπόψη του όλες τις εναλλακτικές λύσεις, θέσεις και προτάσεις ως προς το καταλληλότερο για παραχώρηση διόδου σημείου και μέρος, στάθμισε τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα κάθε πιθανής λύσης και συγκριτικά και εύλογα κατέληξε στην απόφαση του μετά από συνεξέταση και στάθμιση όλων των σχετικών παραγόντων και η απόφαση του είναι ορθή και δικαία υπό τις περιστάσεις.
  11. Στην προκειμένη περιπτώσει δεν υπάρχει καταλληλότερη λύση και η ληφθείσα με την επίδικη απόφαση είναι εύλογη, ορθή και η πλέον κατάλληλη υπό τις περιστάσεις.
  12. Ο Διευθυντής του Κτηματολογίου έλαβε υπόψη του όλα τα δεδομένα και εξέτασε όλες τις πιθανές λύσεις, ως επίσης αιτιολογεί με την ληφθείσα απόφαση του πως και γιατί κατέληξε σ' αυτή και ότι υπό τις περιστάσεις η ληφθείσα είναι η προσφορότερη, καταλληλότερη και η προκαλούσα τη μικρότερη δυνατή ζημία.
  13. Ο Διευθυντής του Κτηματολογίου έλαβε υπόψη του όλα τα δεδομένα και εξέτασε όλες τις πιθανές λύσεις και αξιολόγησε και κοστολόγησε την μικρή ζημία την οποία θα υποστούν οι Εφεσείοντες / Αιτητές στο ποσό των Ευρώ 1.600.-
  14. Οι Εφεσείοντες / Αιτητές δεν υφίστανται οποιαδήποτε ζημιά με την παραχώρηση της συγκεκριμένης διόδου που να μην αποζημιώνεται επαρκώς και τελεσίδικα από την απόφαση του Διευθυντή του Κτηματολογίου.
  15. Οι Εφεσείοντες / Αιτητές με την μη εμπρόθεσμη καταχώρηση της έφεσης / αίτησης εμποδίζονται (estopped) και δε νομιμοποιούνται στις αιτούμενες θεραπείες.
  16. Οι Εφεσείοντες / Αιτητές με την μη εμπρόθεσμη καταχώρηση της έφεσης / αίτησης έχει κατ' ουσίαν προβεί σε αποδοχή της καταβλητέας αποζημίωσης και της μη υποβολής έφεσης κατ' αυτής, θεωρούνται και εκλαμβάνονται ότι έχουν αποδεχθεί την απόφαση του Διευθυντή, η οποία είναι ορθή, εύλογη, νόμιμη και επιβεβλημένη υπό τις περιστάσεις.
  17. Οι λόγοι που προβάλουν οι Εφεσείοντες / Αιτητές είναι γενικοί, αόριστοι και αβάσιμοι και δεν είναι τέτοιοι που θα μπορούσαν να υποστηρίζουν την αίτηση/έφεση της η οποία υπό τις περιστάσεις έδει και πρέπει να απορριφθεί με έξοδα σε βάρος αυτής.
  18. Με την αίτηση/έφεση τους οι Εφεσείοντες / Αιτητές δεν κατάφεραν να αποσείσουν το βάρος που επωμίζονται για απόδειξη σφάλματος στην απόφαση του Διευθυντή του Κτηματολογίου, η οποία είναι ορθή, νόμιμη, βάσιμη και πλήρως δικαιολογημένη και αιτιολογημένη υπό τις περιστάσεις.
  19. Το αιτούμενο διάταγμα και απόφαση δεν δικαιολογείται καθόλου υπό τις περιστάσεις, οι προβαλλόμενοι λόγοι δεν ευσταθούν, ο Διευθυντής του Κτηματολογίου ακολούθησε την ορθή, νόμιμη και κανονική διαδικασία και πρακτική και τήρησε την νενομισμένη διαδικασία και τις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης και εξέτασε την υπόθεση δίκαια.
  20. Η απόφαση του Διευθυντή είναι ορθή και δεν στηρίζεται σε πλάνη περί τα πράγματα και το νόμο ή πάνω σε εσφαλμένα νομικά κριτήρια και ο Διευθυντής άσκησε ορθά τη διακριτική του ευχέρεια με τέτοιο τρόπο ώστε να εξασφαλιστεί η μικρότερη δυνατή ζημιά, οχληρία και ταλαιπωρία.
  21. Ο Διευθυντής εξέτασε όλες τις εναλλακτικές λύσεις που θα επέφεραν τη λιγότερη δυνατή ζημιά, έλαβε υπόψη του τις υφιστάμενες κατασκευές και δένδρα και οι επιτόπιες εξετάσεις έχουν γίνει με τρόπο ορθό, κανονικό, νόμιμο και δίκαιο υπό τις περιστάσεις και χρησιμοποιήθηκαν ορθά κριτήρια και καμία ζημία ή ταλαιπωρία δεν δημιούργησε στους Εφεσείοντες / Αιτητές της οποία τις θέσεις και απόψεις έλαβε υπόψη, καθώς επίσης έλαβε υπόψη του και όλα τα πραγματικά και νομικά δεδομένα και κατέληξε σε ορθή απόφαση.
  22. Η απόφαση του Διευθυντή είναι νόμιμη και σύμφωνη με το σύνταγμα και το νόμο, είναι πλήρως δικαιολογημένη και αιτιολογημένη και βασίζεται και λαμβάνει υπόψη όλα τα πραγματικά και νομικά δεδομένα της υπόθεσης. Η αποζημίωση που καθορίστηκε και πρέπει να θεωρείται ως αποδεχτή εφόσον δεν έχει εμπρόθεσμα καταχωρηθεί και υπό τις περιστάσεις οι Εφεσείοντες / Αιτητές δεσμεύονται από την απόφαση του Διευθυντή και ο τελευταίος οφείλει να εγγράφει την παραχωρηθείσα δίοδο ως ο νόμος ορίζει.
  23. Ο Διευθυντής με την απόφαση του άσκησε ορθά τη διακριτική του εξουσία και η απόφαση του δεν λήφθηκε καθ' υπέρβαση των εξουσιών που του παρέχει ο νόμος, δεν είναι παράνομη και αυθαίρετη, ως επίσης η απόφαση του είναι δεόντως δικαιολογημένη και αιτιολογημένη, δεν πάσχει έλλειψης αιτιολογίας ή μη επαρκούς δικαιολογίας και ούτε είναι ορθό ότι δεν γίνεται ότι αναφορά στους παράγοντες που έλαβε υπόψη για τα λήψη της επίδικης απόφασης.» Η ένσταση των Εφεσίβλητου - Καθ' ου η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του ιδίου στην οποία δήλωση υποστηρίζει την ορθότητα της εκκαλούμενης απόφασης. Διαδικασία- Γεγονότα Οι Αιτήσεις- Εφέσεις υπό το άρθρο 80 και 81 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου Κεφ 224 διέπονται από τους Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς. Το άρθρο 10 των πιο πάνω κανονισμών προνοεί ότι η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Σχετική, επίσης, ως προς την ακολουθητέα διαδικασία σε παρόμοιας φύσης αιτήσεις, είναι η απόφαση Προκοπίου ν. Ryan κ.ά.
(2012)1 Α.Α.Δ. 1982. Στην υπό κρίση υπόθεση καταχωρήθηκε, σύμφωνα με τις πρόνοιες των κανονισμών 6
(2)και
(3), των περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας Κανονισμών, η αιτιολογημένη απόφαση του Διευθυντή. Στην υπό εξέταση υπόθεση ουδείς εκ των διαδίκων ζήτησε να αντεξετάσει. Συνεπώς, το Δικαστήριο για τη διακρίβωση των γεγονότων που περιβάλλουν την παρούσα θα βασισθεί στις εκατέρωθεν ένορκες δηλώσεις λαμβανομένου υπόψη του βάρους απόδειξης εκάστης πλευράς. Κατά την ημερομηνία που η υπόθεση ήταν ορισμένη για ακρόαση οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων αγόρευσαν γραπτώς προωθώντας ο κάθε ένας τις θέσεις του. Νομική Πτυχή- αξιολόγηση εκατέρωθεν θέσεων Η εξουσία του Διευθυντή για καθορισμό δικαιώματος διόδου Η παραχώρηση δικαιώματος διόδου διέπεται από το άρθρο 11Α του Κεφ.224, ως έχει τροποποιηθεί. Το εν λόγω άρθρο θεσπίζει την εξουσία του Διευθυντή προς παραχώρηση δικαιώματος διόδου ενός περίκλειστου ακίνητου επί των γειτονικών ακινήτων ιδιοκτησιών με πληρωμή εύλογης αποζημίωσης. Όπως έχει νομολογηθεί οι εξουσίες του Διευθυντή, οι οποίες καθορίζονται στο άρθρο 11Α του Κεφ. 224, ανάγονται στη σφαίρα του ιδιωτικού δικαίου, αφού ο Διευθυντής ενεργεί εν προκειμένω ως διαιτητής, ενώ η λειτουργία του είναι οιονεί δικαστική. Ενδεικτικά παραπέμπω στις αποφάσεις Peyiotis v. Polemides
(1982)1 CLR 442, Kafieros & Another v. Theocharous and others
(1978)1 CLR 619, Constantinos Nicolaou Georghiou v. Evangelia HjiGeorgiou Hjiphesa
(1970)1 CLR 58 και Ελένη Νίκου Σάββα κ.α. ν. Ουρανίας Γεωργίου Κώστα 1 Α.Α.Δ.
  1. Η άσκηση των σχετικών εξουσιών του Διευθυντή υπάγεται σε δικαστικό έλεγχο υπό το άρθρο 80 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας Νόμου Κεφ
  2. Σύμφωνα δε με το άρθρο 80 κάθε πρόσωπο που έχει παράπονο από την απόφαση του διευθυντή κτηματολογίου, μπορεί να αποταθεί στο Δικαστήριο εντός 30 ημερών από την κοινοποίηση σε αυτόν της προσβαλλόμενης απόφασης. Η έκταση του Δικαστικού ελέγχου σε αίτηση έφεση στα πλαίσια του άρθρου 80 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας Νόμου Κεφ 224 έχει καταστεί αντικείμενο ενδελεχούς νομολογιακής ανάλυσης. Στην καλά γνωστή αυθεντία Θεονίτσα Σωφρονίου Σολομώντος ν. Παναγιώτας Παπανεοκλή
(1992)1 ΑΑΔ 906 το εφετείο, συνοψίζοντας τις σχετικές αυθεντίες επί του θέματος, ανέφερε τα ακόλουθα : «To άρθρο 80 του Κεφ. 224 προσφέρει το μηχανισμό για τον έλεγχο της ορθότητας των αποφάσεων, διαταγών και γνωστοποιήσεων του Διευθυντή που εμπίπτουν στη σφαίρα του ιδιωτικού δικαίου. Όπως έχει νομολογηθεί με σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, η αναθεώρηση της προσβαλλόμενης ενέργειας του Διευθυντή γίνεται με βάση τις αρχές που διέπουν την αναθεώρηση από το Ανώτατο Δικαστήριο των ενεργειών του που εμπίπτουν στη σφαίρα του δημοσίου δικαίου με τη διαφορά πως το Επαρχιακό Δικαστήριο δικαιούται να αντικαταστήσει την κρίση του Διευθυντή με τη δική του. (Bλ.Peyiotis ν. Polemidis
(1982)1 CLR 442, Kafieros and Another v. Theocharous and Others
(1978)1 CLR 619. Οπως επισημάνθηκε στην υπόθεση Μενέλαος Γ. Αθανάση και άλλοι ν. Μάμας Βαρνάβα Χατζημάμα και άλλος, Πολ. Εφ. 7545 -20.3.90, η έρευνα στα πλαίσια της άσκησης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου κατά το άρθρο 80, δεν περιορίζεται στο εύλογο αλλά επεκτείνεται και στην ουσία της απόφασης του Διευθυντή.» Προκύπτει, συνεπώς, ότι η σχετική δικαιοδοσία του Δικαστηρίου δεν περιορίζεται στον έλεγχο της νομιμότητας της απόφασης, αλλά επεκτείνεται και στην ορθότητά της και γενικότερα στη ρύθμιση των δικαιωμάτων των διαδίκων με βάση τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Σχετικές, επίσης, είναι οι αποφάσεις Προκοπίου ν. Ryan κ.ά
(2012)1 Α.Α.Δ 1982, Georghiou ν. Hdjigeorghiou Ηjiphesa
(1970)1 C.L.R. 58, Kafieros a.o. v. Theocharous a.o.
(1978)1 C.L.R. 619, Αριστοτέλους ν. Χατζηκυριάκου
(2001)1 Α.Α.Δ. 100, και Χατζησοφρωνίου ν. Δημοσθένους
(2011)1 β Α.Α.Δ.
  1. Τονίζεται ότι το βάρος απόδειξης ότι η απόφαση του Διευθυντή είναι λανθασμένη βαρύνει τους Αιτητές. Σχετικές είναι οι αποφάσεις Kafieros v. Theocharous (ανωτέρω) και Προκοπίου ν. Ryan κ.ά (ανωτέρω). Με γνώμονα τις πιο πάνω αρχές θα προχωρήσω να εξετάσω τους λόγους έφεσης που προβάλλονται από τους Αιτητές. Σημειώνω σχετικά ότι οι Εφεσείοντες - Αιτητές προέβαλαν λόγους ακύρωσης τόσο ως προς την επιλογή της συγκεκριμένης διόδου όσο και του ύψους της αποζημίωσης. Για σκοπούς της παρούσας απόφασης θα εξεταστεί πρώτα το σκέλος που αφορά την ορθότητα της απόφασης για την αποζημίωση. Το εκπρόθεσμο της αίτησης Ο Εφεσίβλητος προέβαλε τη θέση ότι η υπό κρίση αίτηση είναι εκπρόθεσμη. Από τον φάκελο του Δικαστηρίου προκύπτει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε στις 7.11.2012 και περιήλθε εις γνώση των Εφεσειόντων στις 9.11.
  2. Προκύπτει, επίσης, ότι η αίτηση καταχωρήθηκε στις 7.12.
  3. Συνεπώς είναι εμφανές ότι η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε εντός της προθεσμίας των 30 ημέρων που τάσσει το άρθρο 80 του Νόμου. Συνεπώς, προχωρώ να εξετάσω του λόγους έφεσης επί της ουσίας. Η απόφαση του Διευθυντή είναι αναιτιολόγητη, προϊόν έλλειψης δέουσας έρευνας, πλάνης περί τα πράγματα και παραβιάζει τις αρχές της καλής πίστης. Αποτελεί καλά θεμελιωμένη αρχή ότι το Δικαστήριο κατά τον έλεγχο της απόφασης του Διευθυντή του Κτηματολογίου εφαρμόζει κατ' αναλογία τις αρχές που διέπουν τον ακυρωτικό έλεγχο των διοικητικών πράξεων. Οι Αιτητές μέσω σειράς από λόγους έφεσης εγείρουν ουσιαστικά λόγους ακύρωσης που συναρτώνται με τους λόγους ακύρωσης διοικητικών πράξεων. Συγκεκριμένα οι Αιτητές, εγείρουν το ζήτημα της πλάνης περί τα πράγματα, της έλλειψης αιτιολογίας και της μη δέουσας έρευνας. Περαιτέρω, υπήρξε βασική θέση του ομνύοντα για τους Αιτητές ότι η εκκαλούμενη απόφαση είναι αναιτιολόγητη, επειδή δεν τους δόθηκε κατά τον χρόνο καταχώρησης της αίτησης η σχετική αιτιολογημένη απόφαση του διευθυντή. Όμως όπως προκύπτει από το φάκελο του Δικαστηρίου η σχετική απόφαση έχει τεθεί ενώπιόν μου. Μέσα, λοιπόν, από την αιτιολογημένη απόφαση του Διευθυντή, η οποία κατατέθηκε σύμφωνα με τους σχετικούς κανονισμούς, καταγράφεται με σαφήνεια η κτηματολογική εργασία, οι λόγοι και τα δεδομένα επί των οποίων βασίσθηκε ο Διευθυντής για την έκδοση της εκκαλούμενης απόφασης. Συνεπώς, η αιτιολογία που παρατίθεται δεν μπορεί να κριθεί ανεπαρκής. Εφόσον, λοιπόν, η αιτιολογία προκύπτει μέσα από τα στοιχεία του φακέλου δεν μπορεί να γίνει δεκτή η θέση περί αναιτιολόγητης απόφασης. Τονίζεται η πάγια νομολογιακή αρχή ότι η αιτιολογία δεν είναι ανάγκη να περιέχεται στο σώμα της απόφασης αλλά μπορεί να συναχθεί και από τα στοιχεία του φακέλου.Ενδεικτικά παραπέμπω στην απόφαση Παντελούρης κ.ά. ν. Υπουργικού Συμβουλίου
(1991)3 Α.Α.Δ. 78. Σε σχέση με τους υπόλοιπους λόγους ακύρωσης σημειώνω ότι ο ομνύοντας αρκείται σε λεκτική επανάληψη των λόγων έφεσης, χωρίς να προσφέρει οποιαδήποτε μαρτυρία προς υποστήριξή τους. Αντίθετα, μέσα από την αιτιολογημένη απόφαση του διευθυντή υπάρχει επισυνημμένο το υπόμνημα που ετοίμασε η αρμόδια κτηματολογική λειτουργός, κα Λειβαδιώτου. Στο εν λόγω υπόμνημα επεξηγούνται με λεπτομέρεια οι λόγοι για τους οποίους επιλέγηκε η συγκεκριμένη δίοδος και οι λόγοι που δεν επιλέγηκαν άλλες εναλλακτικές επιλογές. Οι Αιτητές, οι οποίοι είχαν το βάρος απόδειξης, όφειλαν να προσκομίσουν μαρτυρία ώστε να καταδείξουν ότι η κτηματολογική εργασία στην οποία προέβη η κα Λειβαδιώτου είναι εσφαλμένη. Παρά ταύτα ουδεμιά τέτοια μαρτυρία προσκόμισαν και ως εκ τούτου δεν έχουν αποσείσει το σχετικό βάρος απόδειξης. Συνεπώς, οι λόγοι έφεσης που άπτονται της ορθότητας της απόφασης του διευθυντή παρέμειναν ανυποστήρικτοι και δεν μπορούν να επιτύχουν. Το ζήτημα της αποζημίωσης Το έτερο σκέλος της απόφασης που προσβάλλουν οι Εφεσείοντες είναι το σκέλος του καθορισμού των αποζημιώσεων. Ο Διευθυντής στην απόφασή του καθορίζει το ποσό των € 1.600 ως δίκαιη αποζημίωση. Στο πιο πάνω ποσό κατέληξε η αρμόδια κτηματολογική λειτουργός κα Λειβαδιώτου. Ως προς το ζήτημα της αποζημίωσης η πλευρά των Εφεσειόντων προσέφερε μαρτυρία για να αποδείξει ότι η απόφαση του Διευθυντή, ως προς το συγκεκριμένο σκέλος, ήταν λανθασμένη. Σχετική είναι η συμπληρωματική ένορκη δήλωση του εκτιμητή ακινήτων XXXXX Φιλοκύπρου, ο οποίος κατέθεσε ως Τεκμήριο Α τη δική του εκτίμηση. Τόσο η κτηματολογική λειτουργός όσο και ο ιδιώτης εκτιμητής συμφωνούν ότι η αποζημίωση υπολογίζεται στο 70% της αγοραίας αξίας του μέρους του ακινήτου που δόθηκε ως δίοδος. Επίσης, αποτελεί κοινό τόπο μεταξύ των διαδίκων ότι η επηρεαζόμενη η έκταση που επηρεάζεται είναι συνολικού εμβαδού 29 τετραγωνικών μέτρων. Οι εκτιμήσεις των δύο διαφέρουν ως προς το ύψος της αγοραίας αξίας και στο συνολικό ποσό της αποζημίωσης Ο ιδιώτης εκτιμητής καθόρισε την αγοραία αξία του ακινήτου στα € 100 ανά τετραγωνικό και επιπλέον εισήγαγε στον υπολογισμό του το κριτήριο της επιζήμιας επίδρασης στο ακίνητο την οποία μάλιστα καθόρισε στο 5%. Αντίθετα η κτηματολογική λειτουργός καθόρισε την αγοραία αξία του επίδικου ακίνητου στα € 70 ανά τετραγωνικό. Ακολούθως για σκοπούς υπολογισμού της αποζημίωσης προσέθεσε και το ποσό των € 200 ως αποζημίωση για την επηρεαζόμενη, από την δίοδο, περίφραξη. Έχω υπόψη μου ότι τόσο η μαρτυρία της κας Λειβαδιώτου όσο και η μαρτυρία του ιδιώτη εκτιμητή, τέθηκε ως μαρτυρία εμπειρογνωμόνων. Σε σχέση με την αξιολόγηση αυτών έχω υπόψη μου ότι καθήκον του εμπειρογνώμονα είναι να εφοδιάσει το δικαστήριο με όλα τα απαραίτητα επιστημονικά δεδομένα, ώστε το δικαστήριο να μπορεί να σχηματίσει τη δική του κρίση. Σχετικές είναι οι αποφάσεις Σαρρής ν. Καλλέγιας κ.ά
(2001)1(β) ΑΑΔ 958 και Μαλαός Ανδρέας κ.ά ν. Χριστιάνας Χρίστου κ.ά,
(2005)1 Α.Α.Δ. 1191. Σε περίπτωση συγκρουόμενης επιστημονικής μαρτυρίας το Δικαστήριο οφείλει να αξιολογεί τα ενώπιόν του επιστημονικά δεδομένα και να σχηματίσει δική του κρίση επί του θέματος, αιτιολογώντας όμως επαρκώς την κατάληξή του, ως προς την προτίμησή του με αναφορά σ' αυτά τα δεδομένα. Ενδεικτικά παραπέμπω στις αποφάσεις Daria Novichkova ν. Θέμη Βλάβη
(2012)1 Α.Α.Δ. 1111 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Αλέξανδρου Κωστάκη, ανήλικου, μέσω των γονέων και φυσικών κηδεμόνων του, Χρήστου και Μαρίας Κωστάκη
(2008)1 Α.Α.Δ.
  1. Επιπρόσθετα, προκύπτει από τη νομολογία ότι σημαντικό στοιχείο για την αξιολόγηση της μαρτυρίας πραγματογνώμονα είναι το υπόβαθρο επί του οποίου βασίζεται η κρίση του. Ενδεικτικά παραπέμπω στην απόφαση Παύλος Παύλου ν. Ανδρέας Ανδρέου ECLI:CY:AD:2014:A217, Πολιτική Έφεση Αρ. 185/2009, ημερ. 26.3.2014 και στο σύγγραμμα των Ηλιάδη & Σάντη, Το Δίκαιο της Απόδειξης, 1η έκδοση, σελ.
  2. Σε σχέση λοιπόν με τον ισχυρισμό του κ. Φιλοκύπρου, εκ μέρους των Εφεσειόντων, περί επιζήμιας επίδρασης, διαπιστώνω ότι δεν έχει τεθεί οποιοδήποτε επιστημονικό δεδομένο ή στοιχείο που να επεξηγεί πως ο πραγματογνώμονας κατέληξε στην ύπαρξη επιζήμιας επίδρασης και στον επακόλουθο καθορισμό του ποσοστού αυτής. Επομένως, η πιο πάνω θέση δεν μπορεί να γίνει δεκτή. Αναφορικά με το έτερο σκέλος της διαφωνίας μεταξύ των δυο πραγματογνώμων, ήτοι την αγοραία αξία του ακινήτου, διαπιστώνω ότι και οι δυο παρέπεμψαν σε συγκριτικές πωλήσεις. Η κα Λειβαδιώτου κατέληξε στο συμπέρασμά της με παραπομπή σε μια πώληση του έτους 2008, μια του έτους 2009 και μια του έτους
  3. Στον αντίποδα, ο κ. Φιλοκύπρου παρέπεμψε σε τέσσερις πωλήσεις που διενεργήθηκαν το έτος 2012, η μια εξ αυτών μεταγενέστερα της επίδικης απόφασης του Διευθυντή. Σημειώνεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση λήφθηκε στις 7.11.
  4. Επομένως, κρίσιμος χρόνο για τον προσδιορισμό της αγοραίας αξίας της επίδικης περιουσίας είναι ο χρόνος της έκδοσης της προσβαλλόμενης απόφασης. Συνεπώς, η αξία αυτής μπορεί να προσδιοριστεί ευχερέστερα με αναφορά σε συγκριτικές πωλήσεις που έλαβαν χώρα την επίδικη περίοδο, οι οποίες έδιναν το στίγμα της αξίας των ακίνητων στην περιοχή κατά τον επίδικο χρόνο. Επομένως, κρίνω ότι η αγοραία αξία της επίδικης περιουσίας είναι ευχερέστερο να κριθεί με βάση τα δεδομένα που ίσχυαν κατά τον χρόνο της απόφασης. Εν προκειμένω, παρατηρώ ότι η εκτίμηση του ιδιώτη εκτιμητή έγινε με βάση πωλήσεις που προσέγγιζαν χρονικά την προσβαλλόμενη απόφαση, ενώ της κας Λειβαδιώτου με δεδομένα που απείχαν τουλάχιστον δύο χρόνια πριν από την επίδικη απόφαση. Επομένως, ως προς την εκτίμηση της αγοραίας αξίας κρίνω ότι είναι προτιμητέα η προσέγγιση του ιδιώτη εκτιμητή, καθότι παρέχει ασφαλέστερο βάθρο για τον υπολογισμό της αγοραίας αξίας της επίδικης περιουσίας. Συνακόλουθα, αποδέχομαι τη θέση του ιδιώτη εκτιμητή ως προς τον υπολογισμό της αγοραίας αξίας της επηρεαζόμενης περιουσίας. Έτσι, αποδέχομαι ότι η αγοραία αξία της επηρεαζόμενης περιουσίας ανέρχεται σε € 100 ανά τετραγωνικό και η αποζημίωση θα ανέλθει στο 70% της αγοραίας αξίας της επηρεαζόμενης περιουσίας, ως συμφωνούν και οι δυο εμπειρογνώμονες. Επομένως, ως η εκτίμηση του ιδιώτη εκτιμητή, κρίνω ότι οι Εφεσείοντες δικαιούνται το ποσό των € 2.030 ως αποζημίωση. Επίσης, σύμφωνα με τον αδιαμφισβήτητο ισχυρισμό της κας Λειβαδιώτου δικαιούνται και ποσό € 200 για την επηρεαζόμενη περίφραξη. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω η αποζημίωση που χορηγείται μεσώ της προσβαλλόμενης απόφασης είναι εσφαλμένη. Το Δικαστήριο ασκώντας την εξουσία του του προς αντικατάσταση της απόφασης του διευθυντή κρίνει ότι το ποσό των € 2.230 αποτελεί τη δίκαιη και εύλογη αποζημίωση για την επηρεαζόμενη περιουσία. Κατάληξη Υπό το φως των πιο πάνω, η αίτηση επιτυγχάνει μερικώς και η προβαλλόμενη απόφαση αντικαθίσταται μερικώς, ώστε το ποσό των € 1.600 που καταγράφεται στην απόφαση του διευθυντή ως αποζημίωση αντικαθίσταται με το ποσό των € 2.
  5. Ενόψει της μερικής επιτυχίας της αίτησης τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των Αιτητών μειωμένα κατά το ήμισυ. ............... Μ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ / cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.