← Κύπρος

Παγκύπριας Οργάνωσης Σιτοπαραγωγών ΠΟΣ (Δημόσια) Λτδ, κ.ά ν. Συνεργατικής Εταιρείας Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ, Αρ. Αγωγής : 1127/18, 26/2

Παγκύπριας Οργάνωσης Σιτοπαραγωγών ΠΟΣ (Δημόσια) Λτδ, κ.ά ν. Συνεργατικής Εταιρείας Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ, Αρ. Αγωγής : 1127/18, 26/2/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A83 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Γιαπανά, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής : 1127/18 Μεταξύ :- Παγκύπριας Οργάνωσης Σιτοπαραγωγών ΠΟΣ (Δημόσια) Λτδ, κ.ά Εναγόντων και Συνεργατικής Εταιρείας Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ Εναγομένης Αίτηση για παροχή λεπτομερειών ημερ.25.7.19 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ : 26 Φεβρουαρίου, 2021 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Εναγόμενους - Αιτητές : κ. Α Στυλιανού Για την Ενάγοντες - Καθ' ων η αίτηση: κ. Β. Καρακασίδου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η ενάγουσα, δεόντως εξουσιοδοτημένη από τους υπόλοιπους ενάγοντες, 7 τον αριθμό, ως αντιπρόσωπος και/ή ως ομάδα παραγωγών και/ή ως ένωση προασπίζουσα τα συμφέροντα των σιτοπαραγωγών, εξουσιοδοτήθηκε, στα πλαίσια γενικής συνέλευσης που έλαβε χώρα την 15.3.18 στην Αθηαίνου, να καταχωρίσει την εν τίτλω αγωγή. Αξιώνουν εναντίον της εναγομένης αναγνωριστικό διάταγμα ότι η ανέγερση κτιριακών εγκαταστάσεων και/ή αποθηκευτικών χώρων φύλαξης σιτηρών σε διάφορα καταγραφόμενα ακίνητα, ανεγέρθηκαν δαπάναις των συνεργατιστών, μελών της ενάγουσας, ως εκπροσωπούσας τους σιτοπαραγωγούς και με την συνεισφορά τους, και όχι χαριστικώς. Επιζητούν αποζημιώσεις και αξιώνουν το ποσό των €9.397.372,15, λόγω αθέμιτου πλουτισμού της εναγομένης και ως αξία των προσαρτημάτων των ακινήτων. Σε συντομία, σύμφωνα με την έκθεση απαιτήσεως, οι ενάγοντες συμφώνησαν με Συνεργατικά Πιστωτικά Ιδρύματα να παραδίνουν την εσοδεία τους σε σιτηρά στις κατά τόπους Συνεργατικές Πιστωτικές Εταιρείες, έναντι συμφωνηθείσης αμοιβής. Η παραγωγή φυλασσόταν σε συγκεκριμένους αποθηκευτικούς χώρους έναντι αμοιβής. Οι ενάγοντες συμφώνησαν με τα Πιστωτικά Ιδρύματα, υπό συνθήκες που καθιστούν την εναγομένη αντισυμβαλλόμενη, για την ανέγερση και εξοπλισμό συγκεκριμένων αποθηκευτικών χώρων και κτιρίων φύλαξης των σιτηρών, εξόδοις της εναγομένης. Συμφωνήθηκε περαιτέρω, ότι τα έξοδα ανέγερσης των κτιρίων θα καταβάλλονταν από τα Συνεργατικά Ιδρύματα της περιοχής με την συνεισφορά ενός εκάστου των σιτοπαραγωγών, μελών των Συνεργατικών Ιδρυμάτων. Η συνεισφορά θα γινόταν επί συγκεκριμένου ποσοστού, δια της αποκοπής του λαβείν τους από την πληρωμή κατά την παράδοση των σιτηρών. Η συμφωνία έγινε το 1980 και ανανεωνόταν από καιρού εις καιρό μέχρι την τελεία εξόφληση της αξίας κατασκευής των υποστατικών. Μεταξύ των ετών 1980-2008 δαπανήθηκαν 5.5 εκ λίρες για τους πιο πάνω σκοπούς. Οι ενάγοντες δεν προέβηκαν σε χαριστικές πληρωμές, αλλά στη βάση πρακτικής και/ή συνεννόησης ότι τα πιο πάνω κτίρια θα παρέμεναν στο μέλλον στην κατοχή των Συνεργατικών Ιδρυμάτων και κατά συνέπεια στους συνεργατιστές-σιτοπαραγωγούς. Καταγράφονται τα ακίνητα επί των οποίων ανεγέρθηκαν αποθήκες και υποστατικά, η αξία των οποίων ξεπερνά τα €2.000.000. Η εναγομένη, ενώ γνώριζε ότι τα επίδικα υποστατικά αποκτήθηκαν με την συνεισφορά των εναγόντων, τους αγνόησε και ενέργησε κατά παράβαση της μεταξύ τους συμφωνίας. Η εναγομένη, ενώ γνώριζε ότι οι ενάγοντες δεν θα συναινούσαν στην αποξένωση των επιδίκων υποστατικών, προχώρησε σε διαδικασία πώλησης τους και προέβηκε σε ενέργειες αποξένωσης τους. Αξιώνουν τα πιο πάνω ποσά και διάταγμα του δικαστηρίου. Η εναγόμενη δεν καταχώρισε υπεράσπιση και οι ενάγοντες, την 22.10.18, καταχώρισαν αίτηση λόγω μη καταχώρισης υπεράσπισης εκ μέρους της εναγομένης. Ως προκύπτει εκ του φακέλου, την 9.5.19 η αίτηση απεσύρθη, γιατί προηγήθηκε, στις 6.5.19, παράκληση εκ μέρους της εναγομένης για λεπτομέρειες. Στη συνέχεια, την 25.7.19, καταχωρήθηκε η υπό κρίσιν αίτηση. Επιζητούνται λεπτομέρειες, δυνάμει της Δ.19, Θ.4, 6, 7 και 12, επί ορισμένων παραγράφων της εκθέσεως απαιτήσεως, γιατί, σύμφωνα με την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση, οι λεπτομέρειες είναι απαραίτητες για την ετοιμασία της υπόθεσης των εναγομένων, ώστε να μην καταληφθούν εξ απήνης κατά την ακροαματική διαδικασία, και θα διευκρινιστούν και συγκεκριμενοποιηθούν οι ισχυρισμοί των εναγόντων, και να καθοριστούν πιο συγκεκριμένα τα επίδικα θέματα. Η θέση των εναγόντων - καθ' ων η αίτηση, είναι ότι η αίτηση είναι πρόωρη, και συνιστά εκμαίευση μαρτυρίας. Όσα επιζητούνται εκτίθενται με ακρίβεια στην έκθεση απαιτήσεως. Επίσης, ότι δεν προβάλλεται ειδικός λόγος ή και ανάγκη, ως απαραίτητη προϋπόθεση, που να δικαιολογεί το αίτημα. Στα πιο πάνω πλαίσια, οι δικηγόροι των δυο πλευρών αναλύουν στις αγορεύσεις τους τις αρχές και την νομολογία που πραγματεύεται τέτοιο θέμα. Το δικαστήριο έχει μελετήσει και έχει πλήρως υπόψη του το περιεχόμενο των αντιστοίχων ενόρκων δηλώσεων, όπως και των αγορεύσεων των συνηγόρων. Νομικό βάθρο της αίτησης αποτελεί η Δ.19 Θ.6, που παρέχει την ευχέρεια για την παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών επί ουσιωδών γεγονότων επί των οποίων στηρίζεται το δικόγραφο, όχι όμως τη μαρτυρία που θα προσκομιστεί για την απόδειξη των γεγονότων. Και ο λόγος, είναι να γνωρίζει ο αντίδικος ποια υπόθεση μπορεί να αναμένει να παρουσιαστεί στη δίκη για να μην καταληφθεί εξ' απήνης. Είναι ακόμα νομολογημένο, ότι σκοπός της παροχής λεπτομερειών είναι να διευκρινιστούν και εξειδικευτούν τα ισχυριζόμενα ουσιαστικά γεγονότα, και όχι να εκμαιεύσουν, ή να αποκαλύψουν την μαρτυρία της άλλης πλευράς (Θεμιστοκλέους ν. Χρ. Γεωργιάδη Λτδ

(2001)1 Α.Α.Δ. 157). Βασική αρχή είναι να μην καταλαμβάνεται ο αντίδικος εξαπίνης, με την έννοια ότι θα πρέπει να δικογραφούνται όλα τα θέματα και τα ουσιώδη γεγονότα (Λαϊκή Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ ν. Ματσούκα κ.ά
(2014)1 Α.Α.Δ. 1377). Στην υπόθεση Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ ν. Libanais
(1991)1 Α.Α.Δ. 649, εξηγήθηκε ότι ο γενικός κανόνας, όπως προκύπτει από τους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και τη Νομολογία, είναι ότι τα δικόγραφα πρέπει να περιέχουν όλες τις αναγκαίες λεπτομέρειες σε σχέση με την απαίτηση, υπεράσπιση, ανταπαίτηση ή οποιοδήποτε άλλο ζήτημα που περιλαμβάνουν, ώστε να μπορεί η άλλη πλευρά να σχηματίζει σαφή και πλήρη εικόνα για την φύση και την έκταση της υπόθεσης την οποία έχει να αντιμετωπίσει στην ακρόαση, να μπορεί να ετοιμάζει τη δική της υπόθεση και να μη βρίσκεται προ εκπλήξεων και τετελεσμένων γεγονότων. Όταν ο θεμελιώδης αυτός κανόνας παραβιάζεται, η άλλη πλευρά δικαιούται πάντοτε να απευθύνεται στο δικαστήριο και να επιτυγχάνει την έκδοση διατάγματος που να διατάσσει τον αντίδικο να τον εφοδιάσει με τις απαιτούμενες, κάτω από τις περιστάσεις, λεπτομέρειες. Απλή ανάγνωση των ισχυρισμών εκ των παραγράφων επί των οποίων οι εναγόμενοι επιζητούν να τους παρασχεθούν λεπτομέρειες, αναδεικνύει πως είτε αυτές συνιστούν μαρτυρία, είτε οι λεπτομέρειες καταγράφονται σε άλλες παραγράφους, με τρόπο που οι εναγόμενοι να μην επηρεάζονται στη σύνταξη της υπεράσπισης τους, αφού με την έκθεση απαιτήσεως δίνεται μια σαφής και καθαρή εικόνα για τη φύση, αλλά και την έκταση της υπόθεσης των εναγόντων, την οποία θα αντιμετωπίσουν κατά την ακρόαση. Που αυτό είναι το ζητούμενο, αφού σύμφωνα με την Δ.19, Θ.8, λεπτομέρειες δεν πρέπει να διατάσσονται πριν την σύνταξη της υπεράσπισης, εκτός αν πεισθεί το δικαστήριο και κρίνει ότι είναι αναγκαίες, ώστε να δυνηθεί ο εναγόμενος να απαντήσει, ή αν υπάρχει οποιοσδήποτε άλλος ειδικός λόγος. Με βάση όσα οι εναγόμενοι αναφέρουν, οι λεπτομέρειες που επιζητούν αφορούν την ακροαματική διαδικασία. Η θέση τους περί καθορισμού πιο συγκεκριμένα των επιδίκων θεμάτων, δεν βρίσκει έρεισμα, στην βάση όσων καταγράφονται στην έκθεση απαιτήσεως. Εξηγείται στο Annual Practice 1958, σελ.450 ότι: «.. It is absolutely essential that the pleading, not to be embarrassing to the defendants, should state those facts which will put the defendants on their guard, and tell them what they will have to meet when the case comes on for trial». Κατά συνέπεια, κρίνεται ότι η έκθεση απαιτήσεως περιέχει όλα όσα είναι αναγκαία, ώστε οι εναγόμενοι να γνωρίζουν επακριβώς τι έχουν να αντιμετωπίσουν, και να είναι σε θέση ετοιμάσουν την υπεράσπιση τους. Ανεξάρτητα όμως από τα πιο πάνω, υπάρχει ακόμα ένα θέμα που καθιστά την αίτηση απορριπτέα. Σύμφωνα με την Δ.30, Θ.3 (β), η Δ.19 Θεσμοί 6-9, που αναφέρονται στο Παράρτημα του Τύπου 25, θα διαβάζονται υπό το πρίσμα της Δ.30. Κατά συνέπεια, αίτημα για λεπτομέρειες κάτω από την Δ.19, μόνο δυνάμει της Δ.30 μπορεί να εγερθεί και να εξεταστεί. Για τους πιο πάνω λόγους είναι η κρίση και η κατάληξη του δικαστηρίου ότι οι επιζητούμενες λεπτομέρειες δεν δικαιολογούνται και ως εκ τούτου το αίτημα απορρίπτεται. Τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα και επιδικάζονται σε βάρος της εναγόμενης - αιτήτριας και υπέρ των εναγόντων - καθ' ων η αίτηση. Θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το δικαστήριο. Θα καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) Ν. Γιαπανάς, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.