← Κύπρος

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ν. ΑΝΔΡΕΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 419/2013, 23/2/2021

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ν. ΑΝΔΡΕΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 419/2013, 23/2/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A90 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: N. Α. Π. Γεωργιάδη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 419/2013 ΜΕΤΑΞΥ: XXXXX ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Ενάγουσας και

  1. XXXXX ΑΝΔΡΕΟΥ
  2. XXXXX ΑΝΔΡΕΟΥ
  3. XXXXX ΑΝΔΡΕΟΥ
  4. XXXXX ΑΝΔΡΕΟΥ
  5. XXXXX ΑΝΔΡΕΟΥ Εναγόμενων ------------------ Ημερομηνία: 23 Φεβρουαρίου,
  6. Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα: κ. Ροβέρτος Βραχίμης. Για τους Εναγόμενους 1 - 5: καμία εμφάνιση. ΑΠΟΦΑΣΗ
  7. Με την αγωγή της η Ενάγουσα απαιτεί από τους Εναγόμενους τις ακόλουθες θεραπείες: «Α. Απόφαση και/ή Δήλωση και/ή Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύεται στους Εναγόμενους από του να παρενοχλούν, απειλούν, ακολουθούν, παρακολουθούν, επικοινωνούν, τηλεφωνούν, εξυβρίζουν ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο επεμβαίνουν στο άτομο της Ενάγουσας. Β. Ειδικές και/ή γενικές και/ή παραδειγματικές και/ή τιμωρητικές αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες και/ή ζημιές και/ή έξοδα και/ή πόνο και/ή ψυχική οδύνη και/ή ταλαιπωρία και/ή άλλες συναφείς ζημιές την οποία υπέστη η Ενάγουσα συνεπεία των παράνομων και/ή χωρίς συναίνεση επιθέσεων κατά της Ενάγουσας από του Εναγόμενους.»
  8. Απαιτεί επίσης νόμιμο τόκο και έξοδα.
  9. Όπως αναφέρεται στην απαίτηση, ο Εναγόμενος 5 είναι αδελφός της Ενάγουσας και η Εναγομένη 1 η σύζυγος του. Οι Εναγόμενες 2 - 4 είναι θυγατέρες των Εναγομένων 1 και
  11. Η Ενάγουσα παραπονείται για επίθεση που υπέστη από τους Εναγομένους 1 - 5 την 7/11/2012 στο χωριό Ψημολόφου όπου κατοικούν όλοι τους. Συγκεκριμένα, η Ενάγουσα είχε μεταβεί στην οικία του αδελφού της, XXXXX Ανδρέου, με σκοπό να συζητηθεί πρόβλημα υγείας της μητέρας τους. Εκεί βρίσκονταν άλλα δυο συγγενικά της πρόσωπα. Φαίνεται να υπήρξε κάποια διαφωνία με τη φαρμακευτική αγωγή που είχε χορηγηθεί στη μητέρα της Ενάγουσας (και του Εναγομένου 5) από κυβερνητικό ιατρό, η οποία, προέκυψε από διαφωνία άλλου ιδιώτη ιατρού στον οποίο είχαν απευθυνθεί οι Εναγόμενοι. Ο εν λόγω ιδιώτης ιατρός μετά από επικοινωνία με την Ενάγουσα ανέφερε ότι δεν υφίστατο διαφωνία. Ο XXXXX Ανδρέου επικοινώνησε τηλεφωνικώς με τον Εναγόμενο 5 για να του το αναφέρει. Κατά τη διάρκεια της ίδιας τηλεφωνικής συνομιλίας (σε ανοικτή ακρόαση) η Εναγομένη 2 (σε ανοικτή συνομιλία) με τον Κύπρο Ανδρέου κατηγόρησε την Ενάγουσα ότι ήθελε να κάνει κακό στη μητέρα της για να της πάρει το σπίτι. Ακολούθως άρχισε να βρίζει και να κατηγορεί την Ενάγουσα, οπότε και η Ενάγουσα της έκλεισε το τηλέφωνο.
  12. Ενώ η Ενάγουσα βρισκόταν στην κουζίνα με τον XXXXX Ανδρέου, σε κάποια στιγμή εισήλθε η Εναγομένη 1 και άρπαξε την Ενάγουσα από το μαλλιά και τη χαστούκισε στο πρόσωπο. Προτού υπάρξει αντίδραση εισήλθαν στο χώρο και οι Εναγόμενες 2 - 4 οι οποίες επίσης άρχισαν να κτυπούν την Ενάγουσα στο πρόσωπο και σε άλλα μέρη του σώματος της. Οι υπόλοιποι παρευρισκόμενοι κατόρθωσαν να τις απομακρύνουν. Ενώ η Ενάγουσα ανέμενε το σύζυγο της ο Εναγόμενος 5 δοκίμασε να της επιτεθεί δύο φορές αλλά των απώθησαν οι υπόλοιποι παρευρισκόμενοι. Στο μεταξύ οι Εναγόμενες 1 - 4 συνέχισαν να την υβρίζουν. Ενώ αποχωρούσε η Ενάγουσα, η Εναγομένη 4 της έριξε πέτρες και καρέκλα.
  13. Η Ενάγουσα προέβη σε καταγγελία στην Αστυνομία και εξετάστηκε στο Τμήμα Πρώτων Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας. Υπέστη αμφοτερόπλευρες εκχυμώσεις άνω άκρων και εκδορές αριστερού άνω άκρου, κεφαλαλγία, ζαλάδα και οσφυαλγία. Υπέστη επίσης αναστάτωση, άγχος, ψυχικό πόνο, φόβο και ταλαιπωρία. Νιώθει ότι δεν μπορεί να ζήσει ομαλή ζωή φοβάται να κυκλοφορήσει, έχει άγχος όποτε κτυπήσει το τηλέφωνο ή το κουδούνι της εξώπορτας, δεν μπορεί να κοιμηθεί τις νύκτες και κάποιες φορές κλαίει από την απελπισία της.
  14. Οι Εναγόμενοι με την Υπεράσπιση τους αρνούνται τους ισχυρισμούς της Ενάγουσας. Ισχυρίζονται ότι κλήθηκαν από την Ενάγουσα να συζητήσουν το όλο ζήτημα και ακολούθως αυτή άρχισε να τις εξυβρίζει. Η Ενάγουσα προέβη σε καταγγελία για να δικαιολογήσει τη δική της απαράδεκτη συμπεριφορά.
  15. Η Ενάγουσα με την Απάντηση της απλά αρνείται τις θέσεις των Εναγομένων και αντιδικεί (joins issue) σε σχέση με όλα τα επίδικα θέματα.
  16. Η υπόθεση ορίστηκε επανειλημμένως για ακρόαση. Την 5/11/2020 οι συνήγοροι των Εναγομένων ζήτησαν, μέσω ηλεκτρονικού μηνύματος, όπως η αγωγή οριστεί για οδηγίες με σκοπό να αποσυρθούν από την εκροσώπηση τους. Το αίτημα έγινε δεκτό και η αγωγή ορίστηκε για οδηγίες την 15/12/
  17. Την 15/12/2020, η συνήγορος των Εναγομένων ανέφερε ότι επιστολή ημερομηνίας 9/11/2020 (Τεκμήριο Α) είχε επιδοθεί στον Εναγόμενο 5 με την οποία ενημερώνονταν όλοι οι Εναγόμενοι για την ημερομηνία ορισμού και την πρόθεση τους να αποσυρθούν. Την 15/12/2020 ουδείς των Εναγομένων εμφανίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο αποδέχθηκε την απόσυρση της συνηγόρου. Προχώρησε και όρισε την αγωγή 12/2/2021 και η ώρα 11:00 για ακρόαση και έδωσε οδηγίες στον Πρωτοκολλητή όπως ειδοποιήσει όλους τους Εναγομένους για την ημερομηνία και ώρα ορισμού. Παρά το γεγονός ότι έτυχαν της σχετικής ενημέρωσης, ουδείς εμφανίστηκε την ημερομηνία ακροάσεως, οπότε και η δίκη προχώρησε στην απουσία τους.
  18. Με γραπτή δήλωση που υιοθέτησε η Ενάγουσα (Τεκμήριο 1), στην ουσία επανέλαβε τα πιο πάνω. Κατέθεσε ως τεκμήρια, τίτλο ιδιοκτησίας της οικίας (Τεκμήριο Α), στην οποία κατοικούσε η μητέρα της, και η οποία της μεταβιβάστηκε το 2005, για να καταδείξει το αβάσιμο των ισχυρισμών της Εναγομένης 1, ως Τεκμήριο Β, ιατρικό πιστοποιητικό ημερ. 7/11/2012 (με το παραπεμπτικό της αστυνομίας), ως Τεκμήριο Γ, δέσμη φωτογραφιών που απεικονίζουν τα τραύματα που υπέστη, ως Τεκμήριο Δ, βεβαίωση της Αστυνομίας με τις καταγγελίες στις οποίες η Ενάγουσα προέβη μέχρι και την 31/5/2019 και ως Τεκμήριο Ε, επιστολή των συνηγόρων της θυγατέρας της ημερ. 4/8/2014 με την οποία καλούσε τις Εναγόμενες 1, 2 και 3 να σταματήσουν τις λεκτικές επιθέσεις εναντίον της.
  19. Η Ενάγουσα περιγράφει το περιστατικό της επίθεσης στην γραπτή δήλωση της ως ακολούθως (παρατίθεται απόσπασμα αυτολεξεί): «
  20. Σε διάστημα μερικών λεπτών άνοιξε η πόρτα της κουζίνας και όρμησε μέσα η Εναγόμενη 1 φωνάζοντας μου «ρε λέσι έβρισες την κόρη μου» και αμέσως μου επιτέθηκε αρπάζοντας με από τα μαλλιά με το ένα χέρι και δίδοντας μου χαστούκι στο πρόσωπο με το άλλο χέρι. Εγώ κάλυψα ενστικτωδώς το πρόσωπο μου με τα χέρια μου, αλλά η Εναγόμενη 1 συνεχίζοντας να με κρατά από τα μαλλιά, με κτυπούσε με το άλλο χέρι σε διάφορα άλλα μέρη του σώματος μου βρίζοντας με διάφορες ακατονόμαστες λέξεις. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να χάσω τη ισορροπία μου και να κτυπήσω το πίσω μέρος του κεφαλιού μου στο πάγκο της κουζίνας που ήταν ακριβώς από πίσω μου. Τις φωνές της Εναγόμενης 1 άκουσε και ο γιος του αδελφού μου XXXXX ο οποίος ήρθε στην κουζίνα για να επέμβει. Μέχρι ο αδελφός μου ο XXXXX να μπορέσει να απομακρύνει την Εναγόμενη 1 σε μικρό χρονικό διάστημα μπήκαν στον χώρο της κουζίνας οι Εναγόμενες 2, 3 και 4 και άρχισαν να με κτυπούν σε διάφορα μέρη τους σώματος μου και να με βρίζουν με ακατονόμαστες λέξεις. Εδώ να σημειώσω ότι η κουζίνα είναι μικρή και δύο βήματα έφτασαν κοντά μου.
  21. Είχα σοκαριστεί και πανικοβληθεί και προσπαθούσα να καλυφτώ από τα απανωτά κτυπήματα που δεχόμουν από τις Εναγόμενες 2, 3 και
  22. Όλο το περιστατικό των χτυπημάτων συνέβηκε σε μικρό χρονικό διάστημα που όμως ήταν αρκετό για να μου δώσουν πολλά κτυπήματα και να προκαλέσουν αρκετή ζημιά στο σώμα μου.
  23. Η XXXXX και ο XXXXX προσπαθούσαν να απομακρύνουν τις Εναγόμενες 2, 3 και 4 από πάνω μου και μετά από αρκετές επεμβάσεις κατάφεραν να τις απομακρύνουν και να της βγάλουν έξω από το σπίτι. Τότε τηλεφώνησα στον σύζυγο μου και του ζήτησα να έρθει αμέσως.
  24. Πριν να έρθει ο σύζυγος μου διαπίστωσα ότι έξω από τη πόρτα της κουζίνας πάνω στην βεράντα ήρθε και ο Εναγόμενος 5 και βρισκόταν μαζί με της Εναγόμενες 1 έως 4 που συνέχιζαν να με βρίζουν ασταμάτητα. Επίσης πρόσεξα ότι στην αυλή βρίσκονταν οι γαμπροί του Εναγόμενου 5 ο XXXXX και ο XXXXX. Σε αυτό το σημείο οι βρισιές των Εναγομένων 1 έως 4 στράφηκαν και κατά του γιου μου και της κόρης μου. Επίσης οι Εναγόμενες 1 έως 4 χειρονομούσαν άσεμνα. Σε κάποια στιγμή όταν άκουσα τις Εναγόμενες 1 έως 4 να βρίζουν και τα παιδιά μου, έχασα την ψυχραιμία μου και άρχισα να ανταποδίδω τις βρισιές που μου έλεγαν. Εκείνη την στιγμή είδα τον Εναγόμενο 5 να κάνει κινήσεις να μπει με βία στην κουζίνα με σκοπό να μου επιτεθεί. Όμως οι προσπάθειες του δεν είχαν αποτέλεσμα επειδή ο XXXXX ο XXXXX και η XXXXX έφραζαν την πόρτα με τα σώματα τους. Επίσης άκουσα τον αδελφό μου Κύπρο να ρωτά τον Εναγόμενο 5 «Εν ανατρέπεσαι έννα δέρεις την αρφή σου?» »
  25. Ακολούθως κατέφθασε ο σύζυγος της με τον γαμπρό της οι οποίοι απέτρεψαν 2η επίθεση από τον Εναγόμενο
  26. Ενώ έφευγε, οι Εναγόμενοι 1 - 5 συνέχιζαν να υβρίζουν και να χειρονομούν άσεμνα. Η Εναγομένη 4 έριξε πέτρες και καρέκλα προς το μέρος της. Σύμφωνα με τον ιατρό που την εξέτασε (Τεκμήριο Β): «Φέρει εκχυμώσεις άνω άκρων άμφω και εκδορές αρ. άνω άκρου. Αιτιάται δια κεφαλαλγία και ζάλη και χρόνια οσφυαλγία. Χορηγήθηκε παραπεμπτικό για επανεξέταση από ορθοπεδικό»
  27. Οι ακτινογραφίες δεν κατέδειξαν οτιδήποτε ούτε παρουσιάστηκε άλλο ιατρικό πιστοποιητικό. Προφορικά η Ενάγουσα ανέφερε ότι είχε μώλωπες σε όλο της το σώμα οι οποίοι ήταν εμφανείς για περίοδο περίπου 1 μηνός.
  28. Σύμφωνα με τη βεβαίωση της Αστυνομίας ημερ. 31/5/2019 (Τεκμήριο Δ), η Ενάγουσα προέβη σε 4 παράπονα στη Αστυνομία. Δύο έγιναν το 2011, η μία καταγγελία αφορά την παρούσα, και μια καταγγελία αφορά καταγγελία για καθημερινή εξύβριση από τις Εναγόμενες 1 - 3 την 5/7/
  30. Δεν έχω κανένα απολύτως λόγο να μην αποδεχθώ ως γενικά αξιόπιστη τη μαρτυρία που έχει προσκομιστεί και ότι το συμβάν εκτυλίχθηκε ως οι ισχυρισμοί της Ενάγουσας και προβαίνω σε ανάλογα ευρήματα. Πέραν όμως του ιατρικού πιστοποιητικού για τους τραυματισμούς που υπέστη, δεν παρουσιάστηκε ιατρική μαρτυρία για το άγχος, αϋπνίες και φοβίες που ισχυρίστηκε στην έκθεση απαίτησης και ως εκ τούτου δεν τα δέχομαι. Δέχομαι όμως τα όσα ανέφερε σε σχέση με την ταλαιπωρία και εξευτελισμό που υπέστη.
  31. Σύμφωνα με το άρθρο 26

(1)του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148 («Κεφ. 148»): «26.-
(1)Επίθεση συvίσταται στηv εκ πρoθέσεως χρήση κάθε είδoυς βίας κατά τoυ πρoσώπoυ άλλoυ, είτε με κτύπημα, επαφή, μετακίvηση είτε άλλως πως, είτε άμεσα είτε έμμεσα, χωρίς τη συvαίvεση τoυ, ή με τη συvαίvεση τoυ αv η συvαίvεση για αυτό λήφθηκε με απάτη, ή κατόπι απόπειρας ή απειλής με πράξη ή χειρovoμία χρήσης τέτοιας βίας κατά τoυ πρoσώπoυ άλλoυ αv τo πρόσωπo πoυ απoπειράται ή απειλεί τη χρήση βίας πρoκαλεί στov άλλo πεπoίθηση η oπoία εδραιώvεται σε εύλoγη αιτία, ότι αυτός έχει κατά τov εv λόγω χρόvo τηv πρόθεση και τηv ικαvότητα για πραγμάτωση τoυ σκoπoύ τoυ.» 17. Όπως αναφέρεται στο σύγγραμμα των Αρτέμη και Ερωτοκρίτου, Κεφάλαιο 148, Αστικά Αδικήματα, Δίκαιο και Αποφάσεις, (Λευκωσία 2003), σελ. 93: «Το αδίκημα της επίθεσης περιλαμβάνει τα δύο συναφή αδικήματα του κοινού δικαίου, της απειλής χρήσης βίας (assault) και της εφαρμογής βίας (battery). Τα συστατικά του αδικήματος είναι:
(1)η απειλή χρήσης βίας ή η χρήση βίας,
(2)η ύπαρξη πρόθεσης και
(3)η έλλειψη συναίνεσης. ... ... Το να σπρώξεις, να κτυπήσεις ή να φτύσεις κάποιο, ή να του ρίξεις νερό, να του στρίψεις το βραχίονα, ή να τραβήξεις την καρέκλα του ώστε να πέσει είναι παραδείγματα του αδικήματος με τη χρήση βίας. Όμως, το να αγγίξεις κάποιο για να του ελκύσεις την προσοχή δεν συνιστά επίθεση: η επαφή πρέπει να είναι εχθρική. Η βία πρέπει να συνίσταται σε άμεση επαφή, είτε με το σώμα του εναγόμενου, (με την γροθιά, π.χ.) είτε με κάποιο όργανο, (όπως κτύπημα με ρόπαλο)....»
  1. Η πρόθεση είναι απαραίτητο στοιχείο του αδικήματος. Όπου η χρήση βίας είναι αποτέλεσμα αμελούς πράξης τότε η βάση αγωγής θα πρέπει να είναι αμέλεια και όχι επίθεση. Πρέπει επίσης να μην υπήρξε συναίνεση από τον ενάγοντα (βλ. Αστικά Αδικήματα, ανωτέρω, σελ. 94).
  2. Το αστικό αδίκημα της επίθεσης δεν προϋποθέτει την απόδειξη ζημιάς για τη στοιχειοθέτηση του. Το θύμα όμως δικαιούται να απαιτήσει ειδικές και γενικές αποζημιώσεις για τυχόν σωματικές βλάβες που υπέστη συνεπεία της επίθεσης ή ακόμη απλά και τα πληγωμένα αισθήματα του ή την προσβολή που υπέστη (βλ. H. McGregor, McGregor on Damages, (17th edn Sweet & Maxwell, London 2003) σελ. 1392[1]).
  3. Τα πιο πάνω ευρήματα μου σε σχέση με το όλο περιστατικό ως εκτυλίχθηκε, ικανοποιούν τις προϋποθέσεις του άρθρου 26 του Κεφ. 148 και συνιστούν επίθεση. Κρίνω επίσης ότι οι Εναγόμενοι 1 - 5 συμμετείχαν από κοινού στο όλο περιστατικό και ότι η ευθύνη τους έναντι της Ενάγουσας δεν διαχωρίζεται. Είναι γεγονός ότι οι Εναγόμενες 1 - 4 κτύπησαν την Ενάγουσα σε αντίθεση με τον Εναγόμενο 5 ο οποίος απλά απείλησε με επίθεση. Από τη μαρτυρία όμως της Ενάγουσας προκύπτει ότι και αυτός είχε κατευθυνθεί προς την οικία του αδελφού της μαζί με τις Εναγόμενες 1 -
  4. Όταν η Ενάγουσα βγήκε έξω από την οικία ήταν και αυτός εκεί και την εξύβριζε μαζί με τις Εναγόμενες 1 -
  5. Ενήργησαν επομένως ως ομάδα και όχι μεμονωμένα. Κρίνω επομένως ότι όλοι οι Εναγόμενοι ευθύνονται αλληλέγγυα και/ή χωριστά ως από κοινού αδικοπραγούντες (joint tortfeasors). Η συμμετοχή τους είχε κοινό σκοπό (joint purpose) (βλ. άρθρο 11 του Κεφ. 148 και Mouharem and another v Pavlides
(1983)1B CLR 526, 530) και δεν θα πρέπει ούτε μπορεί να διαχωριστεί η ευθύνη τους έναντι της Ενάγουσας. 21. Η Ενάγουσα απαιτεί γενικές και τιμωρητικές αποζημιώσεις. Σκοπός των γενικών αποζημιώσεων είναι η αποκατάσταση του ενάγοντα (βλ. Fysco Constructing Co. Ltd ν Γεωργίου
(1991)1 ΑΑΔ 1014,1028 και Paraskevaides (Overseas) Ltd v Christofi
(1982)1 CLR 789, 793). 22. Σε θύματα επιθέσεων δύναται να επιδικαστούν και επαυξημένες αποζημιώσεις (aggravated damages), ανάλογα με τις περιστάσεις του αδικήματος, λόγω της βλάβης που προκαλείται στα αισθήματα αξιοπρέπειας του (βλ. Αστικά Αδικήματα, ανωτέρω, σελ. 99, Eliades v Lyssarides
(1979)1 CLR 254, 257 - 258 και Papakokkinou a.o. v Kanther
(1982)1 CLR 65, 77). 23. Αντίθετα, σκοπός των τιμωρητικών ή παραδειγματικών αποζημιώσεων (exemplary damages) είναι και η τιμωρία του εναγομένου ως ένδειξη της απέχθειας με την οποία ο νόμος αντιμετωπίζει τέτοια αλόγιστη συμπεριφορά (βλ. Kanther, ανωτέρω, σελ. 75, Νικολάου ν Επίσημου Παραλήπτη
(2009)1Β ΑΑΔ 1339, 1348, Κωνσταντίνου κ.ά. ν Καραμεσίνη
(2011)1Α ΑΑΔ 715, 741 - 742 και Τσιβίκου ν ΓΕ κ.α., ECLI:CY:AD:2018:A255, Πολιτική Έφεση 350/2011, 29/5/2018) και δεν αποσκοπούν στην αποκατάσταση του θύματος, όπως είναι οι συνήθεις αποζημιώσεις (βλ. Νικολάου, ανωτέρω, σελ. 1348). Όπως λέχθηκε στην Νικολάου, ανωτέρω, σελ. 1348 - 1349, η διαφορά μεταξύ των επαυξημένων και τιμωρητικών αποζημιώσεων φαίνεται να είναι περισσότερο θεωρητική, και οι επαυξημένες αποζημιώσεις μπορεί να καλύψουν όλες τις περιπτώσεις, εκτός από κάποιες σπάνιες περιστάσεις που ενδεχομένως να υπάρχουν ιδιάζοντα γεγονότα που να συνηγορούν υπέρ της κατ' εξαίρεση χορήγησης της θεραπείας των τιμωρητικών αποζημιώσεων. 24. Το Δικαστήριο για να αποφασίσει αν ο ενάγων δικαιούται σε τιμωρητικές αποζημιώσεις λαμβάνει υπόψη του, μεταξύ άλλων, αν η συμπεριφορά του αδικοπραγήσαντα περιείχε στοιχεία αλαζονείας και κακίας ή αν είχε σκοπό να γελοιοποιήσει το θύμα (βλ. Kanther, ανωτέρω, σελ.77, Παπακόκκινου κ.α. ν Δήμου Πάφου
(1998)1B ΑΑΔ 634, 650 και Παπακόκκινου κ.α. ν Κουρέα κ.α.
(2002)1Γ ΑΑΔ 1833, 1855) και την οικονομική του κατάσταση (βλ. Kanther, ανωτέρω, σελ.79, Μήτα ν Γ. & Κ. Σοφοκλέους Λτδ
(2003)1Γ ΑΑΔ 1952, 1958).
  1. Όπου επιδικάζονται τιμωρητικές αποζημιώσεις δικαιολογείται η επιδίκαση ενός μόνο ποσού και είναι εσφαλμένος ο διαχωρισμός τους από τις συνήθεις αποζημιώσεις. Στο τέλος πρέπει να γίνεται μια επιδίκαση βασισμένη επί της συνολικής θεώρησης των γεγονότων της υπόθεσης (βλ. Kanther, ανωτέρω, σελ. 79, Μήτα, ανωτέρω, σελ. 1958).
  2. Αν το Δικαστήριο δεν αποδεχθεί την απαίτηση της συνήθους ζημιάς δεν μπορεί να προχωρήσει στην επιδίκαση τιμωρητικών αποζημιώσεων αφού δεν μπορεί να εξετάσει αν κατά πόσο το ποσό που θα επιδίκαζε με τη μορφή των συνήθων αποζημιώσεων ήταν ανεπαρκές (βλ. Μήτας, ανωτέρω σελ. 1961).
  3. Τέλος, αξίζει να αναφερθεί ότι η πρόκληση από το θύμα προς το θύτη δυνατό να εξουδετερώσει τις επαυξημένες και τιμωρητικές αποζημιώσεις, όχι όμως τις αποζημιώσεις που σκοπό έχουν την αποκατάσταση του (compensatory damages) (βλ. Αστικά Αδικήματα, ανωτέρω, σελ. 100, με αναφορά στη Rasid v Braybrook
(1972)8 JSC 1082, αλλά και Lane v Holloway [1968] 1QB 379, 390 (CA))
  1. Στη βάση της κατάληξης μου, κρίνω ότι η Ενάγουσα δικαιούται σε απόφαση εναντίον των Εναγομένων για γενικές αποζημιώσεις.
  2. Ως προς τους τραυματισμούς που υπέστη η Ενάγουσα, λαμβάνοντας υπόψη τόσο τη φύση, τη σοβαρότητα και την έκταση των τραυμάτων της Ενάγουσας, κρίνω ότι το ποσό των €2000 αποτελεί εύλογη αποζημίωση υπό μορφή γενικών αποζημιώσεων. Περαιτέρω, λαμβάνοντας υπόψη τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έγιναν οι επιθέσεις εναντίον της, εντός της κατοικίας του αδελφού της και στην παρουσία άλλων συγγενών της, ενώ ταυτόχρονα έτυχε και εξύβρισης, ότι έχει προκληθεί βλάβη στα αισθήματα αξιοπρέπειας της, ότι υπέστη εξευτελισμό και ταπείνωση.
  3. Σύμφωνα με τη νομολογία που παρέθεσα (βλ.§ 24, πιο πάνω), η παράθεση μαρτυρίας σε σχέση με τις οικονομικές δυνατότητες του εναγομένου είναι επιθυμητή ώστε να μπορέσει το Δικαστήριο να καταλήξει στο ορθό μέτρο. Στην προκειμένη περίπτωση δεν δόθηκαν οποιαδήποτε στοιχεία με αποτέλεσμα η επιδίκαση τιμωρητικών αποζημιώσεων να καθίσταται δύσκολη έως αδύνατη. Παρέχεται όμως δυνατότητα επιδίκασης επαυξημένων αποζημιώσεων, έστω και αν δεν έχουν απαιτηθεί ρητά στην απαίτηση (βλ. Kennedy Hotels Ltd v Indjirdjian
(1992)1 ΑΑΔ 400).
  1. Με βάση τα πιο πάνω δεδομένα κρίνω ότι θα πρέπει να επιδικαστούν επιπρόσθετα προς όφελος της Ενάγουσας επαυξημένες αποζημιώσεις ύψους €
  2. Το τελικό ποσό δηλαδή θα ανέλθει στα €
  3. Αν και υπήρξε και από πλευράς της κάποια αντίδραση αυτή ήταν επακόλουθη των επιθέσεων που είχε ήδη δεχθεί από τις Εναγόμενες 1 -
  5. Όσον αφορά το θέμα των τόκων, να σημειώσω ότι ρυθμίζεται από το άρθρο 58Α του Κεφ. 148, όπως έχει τροποποιηθεί από το Ν.82
(1)/2008, καθώς και από σχετική νομολογία (βλ. Φοινικαρίδης κ.α. ν Γεωργίου κ.α.
(1991)1 ΑΑΔ 475 και Λεριός ν Αλεξίου κ.α.
(2000)1 ΑΑΔ 1195). Επί των γενικών αποζημιώσεων επιδικάζεται τόκος από την ημέρα τέλεσης της αδικοπραξίας, εκτός αν υπάρχει αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην προώθηση της αγωγής. Η αγωγή καταχωρίστηκε 17/1/2013, 2 μήνες μετά το συμβάν. Υπό τις περιστάσεις καμία καθυστέρηση παρατηρήθηκε, οπότε και κρίνω ότι θα πρέπει να επιδικαστεί τόκος από την ημέρα τέλεσης της αδικοπραξίας.
  1. Δεν έχω ικανοποιηθεί όμως ως προς την αναγκαιότητα έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος. Από τη βεβαίωση της Αστυνομίας (Τεκμήριο Δ), φαίνεται να μην υπήρξε άλλο περιστατικό από το 2014 και μετά. Το γεγονός επίσης ότι ζουν στο ίδιο χωριό, επίσης καθιστά δύσκολη την εφαρμογή διατάγματος με το οποίο να διατάσσονται να μην την προσεγγίζουν σε συγκεκριμένη απόσταση. Δεν έχω ικανοποιηθεί, ούτε έχουν δοθεί επαρκείς εξηγήσεις, ότι μπορεί να εφαρμοστεί τέτοιο διάταγμα. Δεν μου διαφεύγει ότι η απόσταση των οικιών μεταξύ των ιδίων και άλλων συγγενών τους, όπως ανέφερε η ίδια η Ενάγουσα, είναι μικρή.
  2. Εκδίδεται απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον των Εναγομένων, αλληλέγγυα και ή χωριστά, για το ποσό των €4000 με νόμιμο τόκο από την 17/11/2012, πλέον έξοδα, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............... Ν. Α. Π. Γεωργιάδης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής [1] 'In so far as an assault and battery1 results in physical injury to the claimant, the damages will be calculated as in any other action for personal injury. However, beyond this, the tort of assault affords protection from the insult which may arise from interference with the person. Thus a further important head of damage is the injury to feelings, i.e. the indignity, mental suffering, disgrace and humiliation that may be caused. Damages may thus be recovered by a claimant for an assault, with or without a technical battery, which has done him no physical injury at all.' cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.