Παπαδοπούλου, ως διαχειρίστριας της περιουσίας του Παπαδόπουλου Γ. ν. St. Chara Developers Ltd, Αρ. Αγωγής : 2252/08, 26/2/2021

(1999)2 Α.Α.Δ 490, υπεδείχθη ότι: «Δεν αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της αιτιολόγησης δικαστικής απόφασης ειδική αναφορά ή διαπραγμάτευση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται. Η δραστικότητα ενός επιχειρήματος συναρτάται με την επίδραση, που μπορεί να έχει στη θεώρηση των επιδίκων θεμάτων. Εφόσον επιχείρημα είναι δραστικό και παραγνωρίζεται, οι συνέπειες είναι ορατές στην απόφαση του δικαστηρίου και μπορεί να εξεταστούν στην έφεση». Κατά συνέπεια, πλείστες όσες απαντήσεις που αφορούν κυρίως ζητήματα αξιολόγησης της μαρτυρίας θα δοθούν από το σκεπτικό της απόφασης, κατά τη συζήτηση και αξιολόγηση της μαρτυρίας. Στο σημείο αυτό, θα πρέπει να αναφερθεί ότι η νομολογία υποδεικνύει ότι τα δικόγραφα είναι ως οι ράγες του τραίνου που ορίζουν την πορεία της δίκης. Στην υπόθεση Παπαπέτρου ν. Λαϊκή Φάκτορς Λτδ, Πολ. Έφεση 180/10, ημερ.20.2.15, υπεδείχθη ότι: «Η έλλειψη δε δικογραφικού υποβάθρου, η οποία ορθώς διαπιστώθηκε από το πρωτόδικο Δικαστήριο, δεν θεραπεύεται με τυχόν ερωτήσεις που υποβλήθηκαν κατά την ακρόαση χωρίς ένσταση. Όπως τονίστηκε στη Federal Bank (ανωτέρω), στη σελ.1452: «Τα επίδικα θέματα αναφορικά με τα οποία το Δικαστήριο οφείλει να εκδώσει την ετυμηγορία του καθορίζονται με αναφορά στο περιεχόμενο των δικογράφων και όχι με αναφορά σε μαρτυρία που έχει προσαχθεί αλλά δεν καλύπτεται από τα δικόγραφα.» Στη δε υπόθεση Votarco Ltd v. Bitech Komi Holdings Ltd κ.ά, Πολ. Έφεση 92/13, ημερ.20.7.20, υπεδείχθη ότι: «Στη Βραχίμη ν. Κουλουμπρή

(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 836, 839-40, με παραπομπή στη νομολογία που καθιερώνει πως τα δικόγραφα συνιστούν το θεμέλιο της δίκης και αποτελούν το αποκλειστικό μέσο για τον προσδιορισμό των επιδίκων θεμάτων (Homeros Th. Courtis and Others v. Panos K. Iasonides

(1970)1 C.L.R. 180, Christakis Loucaides v. CD. Hay and Sons Ltd

(1971)1 C.L.R. 134 και Παπαγεωργίου ν. Λούη Κλάππα (Investments Services Ltd)

(1991)1 Α.Α.Δ. 24) αναφέρθηκε ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν μπορεί να επεκταθεί στην επίλυση θεμάτων που δεν περιλαμβάνονται στα επίδικα θέματα και ότι οποιαδήποτε τέτοια ευρήματα του πρωτόδικου Δικαστηρίου που βρίσκονται έξω από τα πλαίσια που έχουν καθορισθεί στα δικόγραφα δεν μπορεί να αποτελέσουν αντικείμενο έφεσης (βλ. ακόμα Muskita Aluminium Industries Ltd κ.ά. v. Alsako Aluminium Ltd κ.α.

(2009)1(Β) Α.Α.Δ. 1481, 1507 και Παρλάτα ν. Δημητρίου, ECLI:CY:AD:2014:A339, ECLI:CY:AD:2014:A339, Πολιτική Έφεση Αρ.387/2009, ημερ.21.5.2014)». Κατά συνέπεια, η προσκομισθείσα μαρτυρία θα προσεγγιστεί μέσα στα πιο πάνω νομολογιακά πλαίσια και η επίλυση των επιδίκων θεμάτων, θα κριθούν επί όσων καταγράφονται στην έκθεση απαιτήσεως. ΜΑΡΤΥΡΙΑ - ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ Όπως υπεδείχθη και στην υπόθεση Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ ν. Πολυβίου

(2009)1 Α.Α.Δ. 339, είναι ανάγκη μια μαρτυρία να τίθεται στη βάσανο της αξιολόγησης από απόψεως περιεχομένου και να μην γίνεται αποδεκτή ή να απορρίπτεται με μόνο την εξωτερική εντύπωση που προκαλεί ο μάρτυρας. Η αποδοχή ή η απόρριψη μιας μαρτυρίας θα πρέπει να γίνεται με γνώμονα όχι μόνο την καθ' αυτή εξωτερική εμφάνιση της μαρτυρίας του μάρτυρα στο εδώλιο, αλλά και σε συσχετισμό με τα υπόλοιπα στοιχεία της δίκης, είτε αυτά προέρχονται από άλλη ζώσα μαρτυρία, είτε με τεκμήρια. Περαιτέρω στην υπόθεση Sayed v. Πλοίου M/V Mary John κ.α.

(2002)1 ΑΑΔ 661, υπεδείχθη ότι η ανάλυση των στοιχείων που οδηγούν στην αξιολόγηση της φιλαλήθειας ενός μάρτυρος έχει δύο επάλληλα στοιχεία. Το πρώτο αφορά στο περιεχόμενο της ίδιας της μαρτυρίας. Τα αναφερόμενα σε αυτή υποβάλλονται στη βάσανο της εύλογα αναμενόμενης ανθρώπινης λειτουργίας και βεβαίως συγκρίνονται και με το υπόλοιπο μαρτυρικό υλικό στην υπόθεση. Το άλλο ανάγεται στην έμφυτη ικανότητα του ανθρώπου να διακρίνει από το σύνολο της προσωπικότητας αυτού που εξιστορεί κάτι, αν λέγει την αλήθεια. Η διεξαγωγή της δίκης, συναρτώμενη σε κάποιο βαθμό και με την αξιολόγηση της μαρτυρίας, διέρχεται μέσα από καθιερωμένες νομολογιακές αρχές και παραμέτρους. Μεταξύ άλλων αρχών, ως υποδεικνύει η νομολογία, είναι και η υποβολή των θέσεων της μιας πλευράς στους μάρτυρες της άλλης. Ομοίως, η παράλειψη αντεξέτασης έχει τη δική της σημασία (Frederickou Schools Co Ltd κ.ά. v. Acuac Inc

(2002)1 Α.Α.∆. 1527). Η αξιολόγηση της μαρτυρίας έγινε στη βάση των πιο πάνω νομολογιακών αρχών και παραμέτρων, ως προσδιορίζοντες το πλαίσιο διεξαγωγής μιας δίκης. Το δικαστήριο είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει με ιδιαίτερη προσοχή τις αντιδράσεις των μαρτύρων όταν έδιναν μαρτυρία στα πλαίσια της ζωντανής δίκης, όπως και τον ευρύτερο τρόπο της αντίδρασης τους όταν κατέθεταν, τόσο κατά την κυρίως εξέταση, όσο και κατά την αντεξέτασή τους. Η εξέταση της μαρτυρίας δεν έγινε μικροσκοπικά ή αποσπασματικά, αλλά αξιολογήθηκε ως ενιαίο σύνολο και με λογική προσέγγιση. Είναι μέσα σε αυτά τα πλαίσια και σε συνάρτηση και με άλλους παράγοντες και παραμέτρους που αναγνωρίζει η νομολογία ότι καθορίζουν και οριοθετούν το μέτρο κρίσης ενός μάρτυρα, που προσεγγίστηκε και αξιολογήθηκε η μαρτυρία στο σύνολό της. Λόγω του εκτεταμένου της μαρτυρίας, η αναφορά σε αυτή θα γίνεται σε αντιπαραβολή με άλλη μαρτυρία, και κυρίως με τα διάφορα έγγραφα που έχουν κατατεθεί, τα οποία, κατά την κρίση του δικαστηρίου, αποτελούν αδιάψευστο κριτή αλλά και ασφαλές έδαφος κρίσης και αξιολόγησης των εκατέρωθεν θέσεων και ισχυρισμών. Να σημειωθεί ότι τα πλείστα έγγραφα κατατέθηκαν εκ μέρους της ενάγουσας και χωρίς ένσταση εκ μέρους της εναγομένης, συνιστούν δε, ή και δημιουργούν παραδεκτά γεγονότα ως προς το περιεχόμενο τους, αφού και οι δύο πλευρές αναφέρονταν σε αυτά, είτε ως μέρος του ιστορικού της υπόθεσης, είτε για να προωθήσουν αντίστοιχα τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Ο πυλώνας επί του οποίου στηρίζεται η ενάγουσα, ως τελικά διαφάνηκε από την μαρτυρία τόσο της ίδιας, αλλά και των υπολοίπων μαρτύρων που προσκόμισε, αλλά και του ΜΥ1, αποτελεί η ημερομηνία παράδοσης του διαμερίσματος. Το χρονικό αυτό ορόσημο προσδιορίζει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο τις αξιώσεις της ενάγουσας, ως αυτές καταγράφονται στην έκθεση απαιτήσεως, αλλά και τις χρεώσεις της εναγομένης. Στις 22.4.2003, υπεγράφη πωλητήριο έγγραφο μεταξύ του συζύγου της ενάγουσας και της εναγομένης για την πώληση εκ μέρους της εναγομένης ενός οροφοδιαμερίσματος, μέρος του ενιαίου οικοδομικού συγκροτήματος XXXXX, στους Αγίους Ομολογητές (τεκμ.1). Το τίμημα πωλήσεως συμφωνήθηκε στις Λ.Κ.160.000, αποπληρωτέου ως ακολούθως: (α) ποσό Λ.Κ.32.000 ως προκαταβολή με την υπογραφή των συμβολαίων, (β) ποσό εκ Λ.Κ.25.000 με την αποπεράτωση των σκελετών, (γ) ποσό εκ Λ.Κ.25.000 με την αποπεράτωση της τοιχοποιίας, (δ) ποσό Λ.Κ.25.000 με την αποπεράτωση των σουβατισμάτων, (ε) ποσό εκ Λ.Κ. 25.000 με την τοποθέτηση των πατωμάτων και τέλος (στ) ποσό εκ Λ.Κ.28.000 με την παράδοση του διαμερίσματος. Ήταν όρος της συμφωνίας ότι το εκάστοτε οφειλόμενο ποσό μετά την παράδοση θα φέρει τόκο 9%, καθώς και τόκο 9% θα φέρουν τυχόν καθυστερημένες δόσεις (όρος 2(ζ) του συμβολαίου). Ημερομηνία παράδοσης συμφωνήθηκε η 30.6.2004 (όρος 4). Σύμφωνα με τον όρο 5, η οικοδόμηση θα γίνει σύμφωνα με τα συνημμένα σχέδια και τους τεχνικούς όρους, οι οποίοι επισυνάφθηκαν και μονογραφήθηκαν από τα συμβαλλόμενα μέρη. Σύμφωνα με τον όρο 10, το διαμέρισμα αποτελεί μέρος του ενιαίου κτιριακού συγκροτήματος και ο αγοραστής αποκτά δικαιώματα κοινοκτημοσύνης επί των κοινοχρήστων χώρων, ενώ σύμφωνα με τον όρο 12, ο αγοραστής αναλαμβάνει να συμμορφώνεται με τους νόμους περί κοινοκτήτων και κοινοχρήστων κτημάτων οριζόντιας ιδιοκτησίας που διέπουν τις σχέσεις πωλητή - αγοραστή και των λοιπών αγοραστών ή κατόχων των λοιπών διαμερισμάτων. Ομοίως, ο αγοραστής από την ημερομηνία αγοράς του διαμερίσματος υποχρεούται να πληρώνει στον πωλητή όλους τους κτηματικούς φόρους, τέλη, εισφορές και δικαιώματα τα οποία βαρύνουν το πωλούμενο ακίνητο, μέχρι μεταβιβάσεως του ακίνητου (όρος 11). Η εγκατάσταση ξεχωριστού μετρητή της υδατοπρομήθειας θα βάρυνε τον αγοραστή (όρος 15). Επίσης τα δικαιώματα της ΑΗΚ για παροχή αυξημένης τάσης ρεύματος, θα βάρυναν τον αγοραστή. Συνημμένες στο πωλητήριο έγγραφο είναι οι τεχνικές προδιαγραφές, στο τέλος των οποίων υπάρχει σημείωση, σύμφωνα με την οποία, μεταξύ άλλων, αναφέρεται ότι διαφορετική επιλογή υλικών από τον πελάτη (αγοραστή) θα αφαιρεθούν από την συμφωνηθείσα τιμή πώλησης οι τιμές αφαίρεσης κόστους και ανάλογα με την αξία των υλικών θα γίνουν οι ανάλογες πιστώσεις ή χρεώσεις. Όταν ο αγοραστής επισυνάπτει συμφωνία εργασίας ή αλλαγών, ή και προμηθεύσει υλικά μέσω τρίτων ή και νέων σε ποιότητα ή και τοποθέτηση υλικών, την ευθύνη της φέρει εξ ολοκλήρου ο αγοραστής μαζί με τον τρίτο προμηθευτή/εργολάβο. Οι πιο πάνω όροι πλαισιώνουν τα κύρια σημεία αναφοράς, ως προς τα επίδικα θέματα. Σύμφωνα με το τεκμ.98, ο αγοραστής, την 4.7.03 απέστειλε επιστολή προς την εναγομένη, ζητώντας σειρά τροποποιήσεων που θα ήθελε να επέλθουν στα κατασκευαστικά σχέδια του διαμερίσματος, βασιζόμενος, ως αναφέρει, στις πληροφορίες και τα σχέδια που του δόθηκαν, επισυνάπτοντας και σχετικό αρχιτεκτονικό σχέδιο. Στη συνέχεια, στις 14.1.04 (τεκμ.95), ο αγοραστής με ιδιόχειρο σημείωμα προς την εναγομένη ζήτησε μεταξύ άλλων, να γίνουν όλες οι πρόνοιες για εγκατάσταση τριφασικού ρεύματος. Μεσολάβησε, στις 25.7.03, επιστολή του αγοραστή προς την εναγομένη (τεκμ.3), ότι η πρόοδος των εργασιών ήταν αργή και ότι τίθεται υπό αμφισβήτηση η ημερομηνία παράδοσης του διαμερίσματος μέσα στα συμφωνηθέντα πλαίσια. Απάντησε η εναγομένη ότι οι εργασίες προχωρούν σύμφωνα με το πρόγραμμα εργασιών που στόχο έχει την παράδοση εντός του συμφωνηθέντος πλαισίου, νοουμένου ότι τυχόν αλλαγές εκ μέρους του, δεν θα επηρεάσουν την ουσιαστική εκτέλεση του προγράμματος εργασιών (τεκμ.4). Τον Απρίλιο του 2004 ο αγοραστής απεβίωσε, και σύμφωνα με την ΜΕ1 που ανέλαβε η ίδια διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντος συζύγου της, την 26.5.04, η εναγομένη με επιστολή της προς την ίδια, βεβαιώνει καθυστέρηση της κατασκευής και καθυστέρηση στην κατασκευή των σουβατισμάτων του διαμερίσματος, ενώ με δεύτερη επιστολή της η εναγομένη, της ζητούσε το ποσό των Λ.Κ.25.000 για τα σουβατίσματα. Πρόκειται για τα τεκμήρια 8 και 8(α). Η θέση της ΜΕ1 ότι στο τεκμ.8 η εναγομένη παραδέχεται ότι καθυστέρησε στην εκτέλεση της εργασίας, δεν υποστηρίζεται από το έγγραφο αυτό, ούτε και έχει υποδειχθεί, βάση του συμβολαίου, πότε θα έπρεπε να αποπερατωθούν τα σουβατίσματα. Το γεγονός ότι το διαμέρισμα θα έπρεπε να παραδοθεί την 30.6.04 και τα σουβατίσματα τελείωσαν την 26.5.04, σύμφωνα με το τεκμ.8, δεν οδηγεί σε αναπόδραστο συμπέρασμα καθυστέρησης εκ μέρους της εναγομένης, ως ο ισχυρισμός της ΜΕ1, όταν κυρίως ο ΜΥ1, κατά την κυρίως εξέταση (έγγραφο Β), ανέφερε ότι στις 15.4.04 όλα ήταν έτοιμα για την τοποθέτηση των πατωμάτων και ότι, αν είχαν τα μάρμαρα και τα κεραμικά και τη συνεργασία της ΜΕ1, θα αποπεράτωναν το διαμέρισμα στην προκαθορισμένη ημερομηνία της συμφωνίας τους. Αντεξεταζόμενος δε επί τούτου, επιβεβαίωσε ότι μετά τα σουβατίσματα, τα πάντα ήταν έτοιμα και ανέμεναν τα υλικά της ΜΕ1 για να τα τοποθετήσουν και να τελειώσουν το διαμέρισμα μέχρι την 30.6.

1. Πρόσθεσε δε, ότι το ασανσέρ και το ρεύμα ήταν έτοιμα, όπως και το αφρομπετόν, από την 30.3.
2. Είναι χαρακτηριστική επί τούτου η απάντηση του ΜΥ1 επί σχετικής ερωτήσεως κατά την αντεξέταση, ότι ο αγοραστής μπορούσε να βάλει και χρυσά υλικά, δεν το απαγόρευσαν, νοουμένου ότι η παράδοση των υλικών θα ήταν εντός του χρονοδιαγράμματος. Ήταν επίσης η θέση του, ότι τα πάντα ήταν έτοιμα, και ανέμεναν τα δικά της υλικά (της ΜΕ1), για να τελειώσουν το διαμέρισμα στις 30.6.
3. Τα τεκμ.132-144 που κατέθεσε ο ΜΥ1 προς επιβεβαίωση της πορείας εκτέλεσης των εργασιών μέχρι την 15.4.04 και το αφρομπετόν, που ως αναντιλέκτως κατέθεσε είναι το τελευταίο στάδιο για να τοποθετηθούν τα μάρμαρα και τα κεραμικά, επί των οποίων δεν αντεξετάστηκε, και ως εκ τούτου η επί τούτου μαρτυρία τούτου γίνεται αποδεχτή, αναδεικνύουν αλλά και επιβεβαιώνουν, ότι η εναγομένη τηρούσε το χρονοδιάγραμμα για την παράδοση του διαμερίσματος την συμφωνηθείσα ημερομηνία. Και αυτό, παρά την επιστολή ημερ.25.7.03 εκ μέρους του αγοραστή, τεκμ.3, περί αργής προόδου των εργασιών και της σχετικής απάντησης του πωλητή, τεκμ.
4. Στο σημείο αυτό, κρίνεται ότι θα πρέπει να γίνει μια αναγκαία παρεμβολή. Κρίνεται ως ορθή η θέση του ΜΥ1, υποστηριζόμενη και από το πωλητήριο έγγραφο (τεκμ.1), ότι ναι μεν ο αγοραστής είχε το δικαίωμα για επιλογές της αρεσκείας του και να προμηθεύσει κάποια υλικά, αλλά αυτό θα έπρεπε να γίνει εντός του χρονοδιαγράμματος αποπεράτωσης του διαμερίσματος και ότι, η πωλήτρια δεν εξαρτούσε την αποπεράτωση της οικοδομής από την ΜΕ1, ή και τον αγοραστή. Σχετική και επιβεβαιωτική προς τούτο είναι η επιστολή τεκμ.4 από την εναγομένη προς τον αγοραστή, ότι τυχόν αλλαγές εκ μέρους του αγοραστή, δεν θα πρέπει να επηρεάσουν την ουσιαστική εκτέλεση του προγράμματος των εργασιών. Είναι επίσης σημαντικό και ουσιώδες να αναφερθεί ότι, σύμφωνα με το πωλητήριο έγγραφο (τεκμ.1), το διαμέρισμα θα έπρεπε, σύμφωνα με τον όρο 4, να συμπληρωθεί και να παραδοθεί περί την 30.6.04 και καθυστέρηση για αιτία μη οφειλόμενη στον πωλητή, αυτός θα δικαιούται εύλογη παράταση. Είναι εξίσου σημαντικό να λεχθεί ότι, σύμφωνα με τον όρο 5 του εγγράφου, η οικοδόμηση θα γίνει σύμφωνα με τα συνημμένα σχέδια και των τεχνικών όρων που επισυνάπτονται. Αυτό υποδηλώνει ότι το δικαίωμα που παρείχετο στον αγοραστή, σύμφωνα με τη σημείωση των τεχνικών όρων, για δικές του επιλογές κεραμικών, μαρμάρων και άλλων τινών, ως και η ανάθεση εκ μέρους του σε προμηθευτή/υπεργολάβο, θα έπρεπε να γίνει εντός των καθορισμένων, υπό του συμβολαίου χρονοδιαγραμμάτων, για την αποπεράτωση του διαμερίσματος την συμφωνηθείσα ημερομηνία. Είναι τέλος, επίσης ορθό, ότι τα αρχιτεκτονικά σχέδια του διαμερίσματος επισυνάφθηκαν στο πωλητήριο έγγραφο (όροι 1 και 5), αλλά και από τα διάφορα τεκμήρια που κατατέθηκαν, κυρίως το τεκμ.129, αλλά και το τεκμ.98, επιβεβαιώνεται το γεγονός αυτό. Όπως και ότι, ως κατέθεσε ο ΜΥ1, επί των αρχιτεκτονικών σχεδίων αναγράφονται οι σχετικές διαστάσεις του διαμερίσματος και των διάφορων χώρων. Τα πιο πάνω προκύπτουν από τα κατατεθέντα τεκμήρια και συνιστούν ευρήματα του δικαστηρίου. Συνάμα όμως πλαισιώνουν το πραγματικό υπόβαθρο επί του οποίου κρίνεται, τόσο η εκατέρωθεν μαρτυρία, όσο και οι αξιώσεις της ενάγουσας. Με δεδομένο το εύρημα ότι στις 15.4.04 το διαμέρισμα ήταν έτοιμο για να τοποθετηθούν τα μάρμαρα και τα κεραμικά, ώστε αυτό να συμπληρωθεί και να παραδοθεί την 30.6.04, θα πρέπει να εξεταστεί τι ακριβώς έγινε και δεν κατέστη τούτο κατορθωτό, ως και ποιος φέρει τελικά την ευθύνη για την παρατηρηθείσα καθυστέρηση. Είναι δεδομένο ότι ο αγοραστής ζήτησε αλλαγές και τροποποιήσεις, οι οποίες καταγράφονται στα τεκμ.95 και
5. Η ΜΕ1 δέχτηκε ότι έγιναν οι σχετικές αλλαγές, μη αποδεχόμενη όμως την τοποθέτηση των κλιματιστικών, για τα οποία θα γίνει αναφορά στη συνέχεια. Προκύπτει συνεπώς, πως παρά τις αλλαγές και τροποποιήσεις που έγιναν επειδή ζητήθηκαν από τον αγοραστή, το διαμέρισμα στις 15.4.04, ήταν έτοιμο να δεχθεί τα υλικά που θα επέλεγε ο αγοραστής και/ή η ΜΕ1, ώστε να αποπερατωθεί την συμφωνηθείσα ημερομηνία. Στις 26.5.04 η εναγομένη απέστειλε 2 επιστολές προς την ΜΕ1 (τεκ.8 και 8(α)), με τις οποίες την πληροφορούσε ότι αφενός, αποπερατώθηκαν τα σουβατίσματα και αφετέρου, ότι θα έπρεπε να εξοφληθεί το ποσό των Λ.Κ.25.000, σύμφωνα με τον όρο του συμβολαίου τους. Στις 7.6.04, η εναγομένη δια της επιστολής τεκμ.9, καλούσε την ΜΕ1 να μεριμνήσει για τις επιλογές της για τα πατώματα, ξυλουργικά, είδη υγιεινής και χρωματισμούς. Την καλούσε επίσης ότι αν εντός 10 ημερών δεν ανταποκριθεί, τότε η εναγομένη θα προχωρούσε στην πλήρη αποπεράτωση του διαμερίσματος. Εκ της επιστολής αυτής προκύπτουν διάφορα συμπεράσματα και εξάγονται ή και αναδεικνύονται κάποια δεδομένα. Πρώτο, ότι για τα πιο πάνω που καλούσε η εναγομένη την ΜΕ1 να μεριμνήσει, αβίαστα εξάγεται η ότι η ΜΕ1 δεν είχε ακόμα προβεί, σύμφωνα με τη σημείωση των τεχνικών προδιαγραφών, στην προμήθεια των εκ μέρους της επιλεχθέντων υλικών και άλλων επιλογών της προς την εναγομένη, ώστε να αποπερατωθεί το διαμέρισμα εντός του καθορισμένου χρόνου. Δεύτερο, ότι η μη προμήθεια υλικών εκ μέρους της ΜΕ1, έδινε το δικαίωμα στην εναγομένη να αποπερατώσει το διαμέρισμα με βάση το χρονοδιάγραμμα και τις συμφωνηθείσες τεχνικές προδιαγραφές, σύμφωνα με τους όρους της μεταξύ τους συμφωνίας. Και τρίτο, ότι η εναγομένη, από τις 7.6.04 ήταν σε θέση να ολοκληρώσει το διαμέρισμα, είτε με τα υλικά της ΜΕ1, είτε με τα δικά της υλικά, ως η μεταξύ τους συμφωνία και να παραδώσει το διαμέρισμα την συμφωνηθείσα ημερομηνία. Ο ΜΥ1 κατά την αντεξέταση, κατέθεσε ότι αν γινόταν η παράδοση των υλικών εκ μέρους του αγοραστή εντός του χρονοδιαγράμματος, το διαμέρισμα θα ήταν έτοιμο την 30.6.
6. Και αυτό ήδη αποτελεί εύρημα του δικαστηρίου. Ήταν η θέση της ΜΕ1, ότι ο λόγος της καθυστέρησης οφειλόταν ουσιαστικά στο γεγονός ότι η εναγομένη δεν επέτρεψε την παράδοση του μαρμάρου που είχε επιλέξει από τον Φεβρουάριο του 2004, γιατί η εναγομένη, δεν δεχόταν καμία παράδοση υλικών των δικών της επιλογών, εκτός αν δώσει η ίδια (η εναγομένη) τα μέτρα στους προμηθευτές. Ο προμηθευτής της για το μάρμαρο, μετέβη στο διαμέρισμα και έκαμε επί τόπου μέτρηση του διαμερίσματος, γιατί η εναγομένη δεν έδινε τα μέτρα. Ήταν επίσης η θέση της, ότι από τον Ιούνιο του 2004 έδωσε στην εναγομένη την επιλογή της για την κουζίνα και τους χρωματισμούς. Ζήτησε επίσης, τον Ιούνιο του 2004, από την εναγομένη το κόστος για την αλλαγή των ηλεκτρικών και υδραυλικών σημείων στην κουζίνα και έδωσε και δείγμα για το παρκέ των υπνοδωματίων, και σχέδιο ερμαριών υπνοδωματίων της επιλογής της. Ήταν επίμονος και επαναλαμβανόμενος ο ισχυρισμός της ΜΕ1, ότι η θέση της εναγομένης ήταν πως δεν μπορούσε κανένας να παραδώσει υλικά της επιλογής της, εκτός αν η εναγομένη δώσει προηγουμένως τα μέτρα γι' αυτά. Η πρώτη φορά που η εναγομένη έδωσε τα μέτρα ήταν στις 27.9.
7. Σχετικά είναι τα τεκμ.43 και
8. Αν όμως, ως η ΜΕ1 κατέθεσε, ο προμηθευτής των μαρμάρων μέτρησε επί τόπου τις διαστάσεις από τον Φεβρουάριο του 2004, τότε ο ισχυρισμός της ότι η εναγομένη δεν έδινε τα μέτρα, τουλάχιστον για το μάρμαρο, δεν φαίνεται να ευσταθεί. Ούτε εξ' άλλου παραδόθηκε το μάρμαρο, παρόλο που ως ισχυρίστηκε μετρήθηκε τον Φεβρουάριο, εντός των χρονοδιαγραμμάτων. Εξ άλλου τα μέτρα και οι διαστάσεις ήταν καταγραμμένα επί των αρχιτεκτονικών σχεδίων, τα οποία είχε στην κατοχή του ο αγοραστής και κατ' επέκταση η ΜΕ
9. Κατά συνέπεια τι νόημα είχε η εναγομένη να απαγορεύσει την παράδοση των υλικών, αν δεν έδινε πρώτα η ίδια τα μέτρα, αφού αυτά υπήρχαν επί των αρχιτεκτονικών σχεδίων, τα οποία είχε στην κατοχή του ο αγοραστής και η ΜΕ
10. Όπως δε τελικά παραδέχτηκε η ΜΕ1, επί των σχεδίων υπήρχαν τα μέτρα και οι διαστάσεις. Και αυτό ανεξάρτητα από το γεγονός ότι σε άλλο μέρος της μαρτυρίας της, επανεξεταζόμενη, ανέφερε, αντιφατικώς, ότι η εναγομένη δεν της είπε ότι έχει τα μέτρα, και ότι θα έπρεπε να τους παραδώσει τα υλικά με βάση τα μέτρα των σχεδίων. Η επί τούτου μαρτυρία της ΜΕ1 κρίνεται ως επιλεκτική με σκαμπανεβάσματα και υπεκφυγές. Σε αρκετά σημεία επί του προκειμένου θέματος δεν υποστηρίζεται από τα διάφορα τεκμήρια. Αντίθετα, η μαρτυρία της ανατρέπεται εξ αυτών. Το πρώτο που θα πρέπει να λεχθεί και να ξεκαθαρίσει, είναι πως η διαφορετική επιλογή υλικών που είχε ο αγοραστής σύμφωνα με το συμβόλαιο, έχει την έννοια, ως έχει ήδη λεχθεί, την αγορά αλλά και την παράδοση εκ μέρους της ΜΕ1 των επιλεχθέντων εκ μέρους της υλικών, εντός του χρονοδιαγράμματος αποπεράτωσης του διαμερίσματος. Η επανειλημμένη αναφορά της ΜΕ1 ότι έκαμε τις επιλογές της, από μόνη της δεν είναι αρκετή. Άλλο η επιλογή με δείγματα και άλλο, εντελώς διαφορετικό, η αγορά και παράδοση των υλικών, σύμφωνα με τους όρους του συμβολαίου, ώστε το διαμέρισμα είναι έτοιμο την συμφωνηθείσα ημερομηνία. Μάλιστα, είχε σύμφωνα με το συμβόλαιο, και το δικαίωμα να επιλέξει και δικό της υπεργολάβο, όπως και έπραξε με τις γυψοσανίδες, σε χρόνο πολύ μεταγενέστερο του χρονοδιαγράμματος και της ημερομηνίας παράδοσης του διαμερίσματος. Αναφορά σε αυτό θα γίνει στη συνέχεια. Για όλα αυτά που είχε το δικαίωμα ο αγοραστής και η ΜΕ1, εξυπακούεται ότι θα έπρεπε να γίνουν εντός των χρονοδιαγραμμάτων και των όρων του συμβολαίου, ώστε το διαμέρισμα να είναι έτοιμο προς παράδοση την 30.6.
11. Η ΜΕ1 επικαλείτο ότι δεν είχε τα μέτρα και τις διαστάσεις και ότι, για το γεγονός αυτό την ευθύνη για την καθυστέρηση την έφερε η εναγομένη, ενώ όταν της υπεδείχθησαν κατά την αντεξέταση τα τεκμ.19 και 26 που αναγράφουν τις διαστάσεις, διαφοροποιήθηκε και ανέφερε ότι επιλογές και προσφορές έκαμνε, αλλά η εναγομένη απαγόρευε την παράδοση. Απέφυγε όμως επιμελώς να αναφέρει τι και πότε ακριβώς αγόρασε τις δικές της επιλογές, και πότε τελικά, γιατί αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία, οι δικοί της προμηθευτές, παρέδωσαν τα υλικά των επιλογών της στο διαμέρισμα. Ή και πότε παρέδωσε τα υλικά και η εναγομένη αρνήθηκε να τα παραλάβει. Ακολούθως, επί άλλης ερωτήσεως, επανέλαβε ότι η εναγόμενη δεν επέτρεπε να παραδοθούν οι επιλογές της, αν δεν έδινε η εναγομένη πρώτα τα μέτρα. Τα διάφορα όμως τεκμήρια που η ίδια κατέθεσε, στα οποία θα γίνει αμέσως στη συνέχεια αναφορά, δεν υποστηρίζουν κανένα εκ των πιο πάνω, αντιφατικών, κατά την κρίση του δικαστηρίου, ισχυρισμών της ΜΕ
12. Ενώ η εναγομένη με την επιστολή ημερ.7.6.04, τεκμ.9, καλούσε την ΜΕ1 να μεριμνήσει να παραδώσει τις επιλογές της σύμφωνα με το συμβόλαιο, ως προκύπτει εκ της μαρτυρίας, τον Ιούνιο του 2004, η ΜΕ1 έκαμνε ακόμα συναντήσεις με εκπροσώπους της εναγομένης αναφορικά με τις επιλογές της. Εκ της επιστολής τεκμ.43, εξάγεται ότι παρά την επιστολή της εναγομένης ημερ.7.6.04, τεκμ.9, που είναι σαφής και μιλά από μόνη της, η ΜΕ1 την 16.9.04 επανέρχεται στα μέτρα για το μάρμαρο, το οποίο μέτρησε σύμφωνα με την θέση της, ο προμηθευτής της τον Φεβρουάριο. Εκ της επιστολής αυτής, εκείνο που αβίαστα εξάγεται είναι ότι η ΜΕ1 επιζητά το κόστος για επιπλέον εργασίες, ενώ θα έπρεπε ήδη από τον Ιούνιο να ολοκληρώσει τις επιλογές της και να παραδώσει τα υλικά της επιλογής της. Εν πάση δε περιπτώσει, στην πιο πάνω επιστολή τεκμ.9, η εναγομένη δεν θέτει όρο περί μη παράδοσης των υλικών, αν δεν δώσει η ίδια προηγουμένως τα μέτρα, ως ο σχετικός ισχυρισμός της ΜΕ
13. Αντίθετα, την καλεί να μεριμνήσει για τις επιλογές της, που ως λέχθηκε, δεν είχε ακόμα ενεργήσει προς αυτή την κατεύθυνση. Και όλα αυτά λίγες ημέρες πριν την ημερομηνία παράδοσης του διαμερίσματος. Η ευθύνη και η υποχρέωση του αγοραστή, σύμφωνα με το πωλητήριο έγγραφο και τις τεχνικές προδιαγραφές, είναι ότι θα πρέπει να επιλέξει εκεί που επιθυμεί διαφορετικά υλικά, αλλά και να τα προμηθεύσει στην εναγομένη, ή να τα τοποθετήσει η ίδια με δικούς της υπεργολάβους. Και μέχρι τον Ιούνιο του 2004, ως αβίαστα εξάγεται, η ΜΕ1 δεν έπραξε. Είναι ενδεικτικό αλλά και χαρακτηριστικό ότι, σύμφωνα με το τεκμ.12, προσφορά για την κουζίνα, η ΜΕ1 την έλαβε την 9.6.
14. Τονίζεται, πως πρόκειται περί προφοράς και όχι αγοράς. Προσφορά για λεκάνες, σύμφωνα με το τεκμ.13, έλαβε την 16.6.04, ενώ η προσφορά για ηλεκτρικά είδη (τεκμ.14) δεν φέρει ημερομηνία. Για τις γυψοσανίδες και τα ψευδοτάβανα, έλαβε προσφορά από ανεξάρτητο εργολάβο στις 10.6.04 (τεκμ.17). Προσφορά για ξυλεία ή παρκέ από την εταιρεία Δημητριάδης, σύμφωνα με το τεκμ.19, την έλαβε 5.6.
15. Τονίζεται και πάλι, πως πρόκειται για προσφορές και όχι αγορές και κυρίως παραδόσεις υλικών που θα έπρεπε να γίνουν έγκαιρα, ώστε το διαμέρισμα να είναι έτοιμο την 30.6.
16. Σύμφωνα δε με το τεκμ.21, φαίνεται να κατέβαλε στην πιο πάνω εταιρεία το ποσό των Λ.Κ.250, την 5.10.04, γεγονός που εξυπακούει, ότι τότε αγόρασε τα υλικά αυτά, ή τουλάχιστον, τότε άρχισε να αγοράζει τα υλικά. Για τα κεραμικά και τα δάπεδα, σύμφωνα με το τεκμ.26, έλαβε προσφορά την 10.6.
17. Είναι χαρακτηριστικό ότι στην προσφορά αυτή, όπως ομοίως και η προσφορά στο τεκμ.19, καταγράφονται οι διαστάσεις, για τις οποίες η ΜΕ1 ανέφερε ότι δεν τις είχε, για να προβεί σε αγορά των υλικών της επιλογής της. Τα τεκμήρια συνεπώς αυτά, ανατρέπουν τον ισχυρισμό της ότι δεν είχε τα μέτρα και ότι η εναγομένη δεν αποδεχόταν τα δικά της υλικά αν δεν έδινε προηγουμένως, η εναγομένη, τις διαστάσεις ή τα μέτρα. Από κάποια άλλη εταιρεία έλαβε προσφορά, σύμφωνα με το τεκμ.29, στις 13.1.
18. Αναφορικά με το μάρμαρο που, σύμφωνα με την ΜΕ1, μετρήθηκε τον Φεβρουάριο του 2004, σύμφωνα με τα τεκμ.45-48, η ΜΕ1 πλήρωσε και συνεπώς τα αγόρασε, αρχής γενομένης από τον Οκτώβριο του 2004 μέχρι και την 7.4.
19. Σύμφωνα δε με τα τεκμ.49-51, η ΜΕ1 φαίνεται να αγόρασε τα εκεί αναφερόμενα υλικά, αρχές Οκτωβρίου του 2004, μέχρι και την 29.10.
20. Προκύπτει επίσης ότι, σύμφωνα με το τεκμ.53, επιστολή της εναγομένης προς την ΜΕ1, ημερ.2.11.04, η ΜΕ1 επιζητούσε νέες, επί πλέον εργασίες, και η εναγομένη της απέστειλε το σχετικό κόστος. Αναφέρει επίσης η εναγομένη, ότι δεν είχε ακόμα απαντήσει η ΜΕ1 για τις αλλαγές στην κουζίνα. Και όλα αυτά τον Νοέμβριο του 2004, ενώ το διαμέρισμα θα έπρεπε να είχε παραδοθεί την 30.6.
21. Στις 10.1.05, η εναγομένη δι' επιστολής (τεκμ.55) καλεί την ΜΕ1 να την προμηθεύσει με κεραμικά για την κουζίνα, μπάνια και αποχωρητήρια. Προκύπτει επίσης από τα τεκμ.57-59, ότι η ΜΕ1 δια του αρχιτέκτονα που διόρισε η ίδια, επιζητούσε, τον Ιανουάριο του 2005, διάφορες αλλαγές και ο αρχιτέκτονας της έδινε οδηγίες για εργασίες που ήθελε η ίδια να γίνουν. Σε συνάντηση δε που έγινε την 17.1.05 στο διαμέρισμα, δόθηκαν εκ μέρους του αρχιτέκτονα της προφορικές οδηγίες σε σχέση με τις εργασίες αυτές, για τις οποίες, ο αρχιτέκτονας της, τεκμ.58, απάντησε γραπτώς. Μεταξύ δε άλλων, οι οδηγίες του αρχιτέκτονα της αναφορικά με την επιλογή της ΜΕ1 σε σχέση με το τζάκι, ήταν όπως (η εναγομένη) να περιμένει. Σύμφωνα επίσης με το τεκμ.60, ημερ.26.1.05, η ΜΕ1 συζητούσε με την εναγομένη για αλλαγές των ερμαριών των υπνοδωματίων. Τέλος, την 4.2.05, η εναγομένη απέστειλε επιστολή στην ΜΕ1 (τεκμ.61) και την καλούσε να προμηθεύσει υλικά για την αποπεράτωση του διαμερίσματος και αν, μέχρι την 9.2.05 δεν ανταποκριθεί, τότε η εναγομένη θα προχωρούσε σε δικές της επιλογές, με βάση την αξία που προβλέπεται στο μεταξύ τους συμβόλαιο. Η ΜΕ1 δια χειρόγραφης σημείωσης της επί της πιο πάνω επιστολής (τεκμ.61), απαγόρευσε στην εναγομένη να βάλει υλικά της δικής της επιλογής. Ζητούσε να είναι ανοικτό το διαμέρισμα στις 9.2.905, ώστε να μεταβεί εκεί με την διακοσμήτρια της. Πρόκειται περί της ΜΕ2, η οποία, ως κατέθεσε, της τηλεφώνησε η ΜΕ1 αρχές του 2005 για να την βοηθήσει στις επιλογές της. Ως επίσης κατέθεσε, θα έκαμνε και σχετικά σχέδια. Όλα τα πιο πάνω, αβίαστα αναδεικνύουν ότι η ΜΕ1 δεν ανταποκρίθηκε έγκαιρα στους όρους του συμβολαίου για να παραδώσει τα υλικά της επιλογής της, ώστε το διαμέρισμα να είναι έτοιμο την 30.6.
22. Η μαρτυρία της ΜΕ2 αναδεικνύει ακριβώς ότι μέχρι και τις αρχές του 2005, ειδικότερα τον Φεβρουάριο, η ΜΕ1 ήταν ακόμα σε αναζήτηση επιλογών και σχεδίων. Ως κατέθεσε η ΜΕ2, κατά την πρώτη τους συνάντηση στο διαμέρισμα δεν μέτρησε, γιατί έπρεπε πρώτα να συζητήσει με την ΜΕ1 ώστε να της πει τις ιδέες της και τι ακριβώς ήθελε. Η ΜΕ1 της ανέφερε τι ήθελε στα μπάνια και για τους χρωματισμούς. Πήγε ξανά, για τον σκοπό της επί τόπου μέτρησης, τον Απρίλιο του 2005 και εκεί διαπίστωσε ότι το διαμέρισμα ήταν τελειωμένο και έτσι δεν πήρε τα σύνεργα της για να μετρήσει. Η κατά τα άλλα αποδεκτή μαρτυρία της ΜΕ2, αναδεικνύει ακριβώς ότι η ΜΕ1 ακόμα και μέχρι τον Απρίλιο του 2005 δεν είχε ακόμα αποφασίσει τι ήθελε, και αυτός ήταν και ο λόγος που την κάλεσε να δουν το διαμέρισμα. Το ίδιο προκύπτει ή και εξάγεται και για τον αρχιτέκτονα που διόρισε η ΜΕ1, αφού τα πιο πάνω τεκμήρια που έγινε αναφορά σε σχέση με τον αρχιτέκτονα, αναδεικνύουν ακριβώς αυτό. Ότι η ΜΕ1 μέχρι και την 4.2.05, που απέστειλε η εναγομένη την επιστολή τεκμ.61, δεν είχε ακόμα καταλήξει στις τελικές και οριστικές της αποφάσεις επί των διαφόρων επιλογών της. Και όχι μόνο αυτό, αλλά δεν επέτρεπε στην εναγομένη να προχωρήσει να βάλει υλικά, με βάση τις τιμές ή και αξίες του πωλητηρίου εγγράφου. Παρεμβάλλεται εδώ, σε συνέχεια ή και σε σχέση με τα πιο πάνω, το εξής σημαντικό και χαρακτηριστικό θέμα. Αντεξεταζόμενη η ΜΕ1 ως προς το ότι, σύμφωνα με τον ισχυρισμό της, η εναγομένη δεν αποδεχόταν να παραλάβει υλικά άλλου προμηθευτή, εκτός αν προηγουμένως έδινε η εναγομένη τα μέτρα, σε σχετική ερώτηση αναφορικά με τα τεκμ.19 και 26, ως προς το πως τότε έλαβε προσφορές αν δεν είχε τα μέτρα, δεδομένου ότι σε αυτές αναγράφονται οι τιμές και οι διαστάσεις, απάντησε ότι προσφορές και επιλογές έκαμνε, αλλά απαγορευόταν η παράδοση τους. Επέμενε ότι διαβίβασε τις επιλογές της στην εναγομένη, αλλά δεν επιτρεπόταν η παράδοση των υλικών, εκτός αν δοθούν τα μέτρα από την εναγομένη. Η πιο πάνω απάντηση της κρίνεται ως αντιφατική, πέραν των όσων έχουν αναφερθεί, και για τους εξής ακόμα λόγους. Κατ' αρχήν ως έχει ήδη λεχθεί, η εναγομένη σε καμία εκ των επιστολών της που έγινε αναφορά, αρχής γενομένης με την επιστολή τεκμ.9, δεν θέτει τέτοιο θέμα ή όρο, ή υποστηρίζει έστω κατ' ελάχιστο τον ισχυρισμό της ΜΕ
23. Ούτε και στο συμβόλαιο και τις τεχνικές προδιαγραφές υπάρχει τέτοιος όρος ή ρήτρα. Πέραν αυτού, ως και η ίδια παραδέχτηκε, τα αρχιτεκτονικά σχέδια που επισυνάφθηκαν στο πωλητήριο έγγραφο, καταγράφουν τα μέτρα και τις διαστάσεις. Προφανώς είναι στη βάση αυτών που έλαβε τις προσφορές, τεκμ.19 και
24. Έγινε αναφορά εκ μέρους της ΜΕ1 στην επιστολή του δικηγόρου της, ημερ.16.9.04, τεκμ.43, ότι με βάση αυτή και την απάντηση της εναγομένης τεκμ.44, έλαβε τα μέτρα. Η πρώτη παρατήρηση που μπορεί να γίνει είναι ότι στην επιστολή του δικηγόρου της ημερ.16.9.04 (τεκμ.43), πουθενά δεν υπάρχει τέτοιος ισχυρισμός περί άρνησης της εναγομένης να παραλάβει υλικά, εκτός αν προηγουμένως δώσει η ίδια τα μέτρα. Δεύτερη παρατήρηση, αναφορικά με τα μάρμαρα, παρά τον ισχυρισμό της ότι ο προμηθευτής (Παντελίδης), μέτρησε επί τόπου από τον Φεβρουάριο του 2004, είναι προφανές ότι η ΜΕ1 δεν τα είχε ακόμα αγοράσει. Να σημειωθεί δε, ότι ήταν δική της επιλογή, και ως εκ τούτου θα έπρεπε να παραδοθούν έγκαιρα, ώστε το διαμέρισμα να είναι έτοιμο την 30.6.
25. Σύμφωνα δε με τα τεκμ.45-48, τον Οκτώβριο του 2004 άρχισε η ΜΕ1 να αγοράζει τα μάρμαρα. Σε σχέση με τις γυψοσανίδες, που γίνεται αναφορά στην ρηθείσα επιστολή, είναι σαφές ότι ήταν ευθύνη της ΜΕ1, αφού το τεκμ.17, πέραν του ότι πρόκειται για προσφορά και όχι συμφωνία, ήταν προσωπική επιλογή της ΜΕ1, φέρει δε, ημερομηνία 10.6.
26. Σύμφωνα με τον όρο 3 της σημείωσης των τεχνικών προδιαγραφών του συμβολαίου (τεκμ.1), ήταν εξ ολοκλήρου ευθύνη της ΜΕ1 και του υπεργολάβου της το θέμα αυτό. Σύμφωνα δε με τον ΜΥ1, που δεν αμφισβητήθηκε, οι εργασίες για τις γύψινες διακοσμήσεις και τα ψευδοτάβανα, που ήταν επιθυμία και επιλογή της ΜΕ1, αλλά και ευθύνη της, άρχισαν στις 7.10.04 και οι εργασίες ήταν με αργό και σταδιακό ρυθμό και σπαταλήθηκαν αρκετές εβδομάδες για να αποπερατωθούν. Τρίτη παρατήρηση, είναι ότι η ΜΕ1 τον Σεπτέμβριο του 2004, επιζητά επιπλέον εργασίες για διάφορα θέματα που καταγράφονται στην επιστολή. Και τέλος, τέταρτη παρατήρηση, αφού η ΜΕ1 είχε ήδη προσφορές με βάση τα μέτρα, ως τα τεκμ.19 και 26 και ο προμηθευτής των μαρμάρων μέτρησε επί τόπου, γιατί τότε ζητούσε εκ νέου τα μέτρα. Το γεγονός ότι η εναγομένη απάντησε με την επιστολή τεκμ.44, καταγράφοντας τα διάφορα μέτρα, δεν αναιρεί το γεγονός ότι η ΜΕ1 είχε τα μέτρα και τις διαστάσεις από τα αρχιτεκτονικά σχέδια, και προφανώς, στη βάση αυτών έλαβε, ως λέχθηκε, και προσφορές, ως είναι τα τεκμ.19 και
27. Το σημαντικό βέβαια ερώτημα είναι πότε αγόρασε και πότε τελικά παρέδωσε τα υλικά, και όχι πότε έλαβε τις προσφορές. Κατά την κρίση του δικαστηρίου, για τους πιο πάνω λόγους, η ΜΕ1 δεν μπορεί να οικοδομήσει τον ισχυρισμό της, ή και το επιχείρημα με βάση την επιστολή της εναγομένης τεκμ.44, ότι αν δεν έδινε η εναγομένη μέτρα, δεν αποδεχόταν υλικά. Το τεκμ.145, επιστολή της εναγομένης προς την ΜΕ1, ημερ.9.9.04, είναι σχετικό ως προς το υπό συζήτηση θέμα, αφού εκεί καταγράφεται ότι η εναγομένη αναμένει την προμήθεια μαρμάρων, κεραμικών και πορσελάνων. Και δεν εγείρεται τέτοιο θέμα που ισχυρίζεται η ΜΕ
28. Αντίθετα, εκείνο που ευθέως εξάγεται, είναι η καθυστέρηση εκ μέρους της ΜΕ1 αγοράς και παράδοσης των υλικών της επιλογής της, αλλά και άλλων επιλογών που ήθελε να γίνουν. Η μαρτυρία συνεπώς της ΜΕ1 ελέγχεται ως ανακριβής και μη υποστηριζόμενη από τα διάφορα τεκμήρια, ευρισκόμενη σε αντίφαση με αυτά, και ως εκ τούτου δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Η μαρτυρία δε των ΜΕ2 και 3, αναδεικνύει ακριβώς και επιβεβαιώνει ότι μέχρι και τον Απρίλιο του 2005, η ΜΕ1 δεν είχε ακόμα πάρει τελικές αποφάσεις ως προς το τι ακριβώς ήθελε σε σχέση με τις επιλογές της στο επίδικο διαμέρισμα. Το τελικό συμπέρασμα που εξάγεται εκ των όσων έχουν εκτεθεί και αναλυθεί, και αυτό αποτελεί εύρημα του δικαστηρίου, αποδεχόμενο το δικαστήριο τη μαρτυρία του ΜΥ1 ως πλήρως υποστηριζόμενη από τα διάφορα τεκμήρια, είναι ότι η ΜΕ1, για λόγους αποκλειστικά δικούς της, καθυστέρησε να αγοράσει και να παραδώσει υλικά των δικών της επιλογών, ήθελε και ζητούσε αλλαγές, τροποποιήσεις και επιπλέον εργασίες, με αποτέλεσμα το διαμέρισμα να μην ήταν έτοιμο τη συμφωνηθείσα ημερομηνία. Το διαμέρισμα ήταν έτοιμο, σύμφωνα με τα τεκμ.151 και 152, στις 26.4.05 και οι εναγόμενοι κάλεσαν την ΜΕ1, μέσω του δικηγόρου της, να το επιθεωρήσει την 19.4.05, όπως και έγινε (τεκμ.155-157). Σύμφωνα με τον ΜΥ1, η ΜΕ1 επισκέφτηκε το διαμέρισμα και είδε ότι αυτό ήταν τελειωμένο. Σχετική προς τούτου ήταν και η μαρτυρία της ΜΕ
29. Τι ακριβώς έγινε μέχρι και τον Μάιο του 2006 που το παρέλαβε η ΜΕ1 παρέμεινε κενό, αφού σύμφωνα με την βεβαίωση του αρχιτέκτονα του έργου ημερ.26.4.05, η πολυκατοικία είχε πλήρως αποπερατωθεί (τεκμ.151). Σύμφωνα με τα τεκμ.155-157, η ΜΕ1 επιθεώρησε το διαμέρισμα στις 19.4.
30. Προκύπτει πάντως ότι στις 2.5.06, το διαμέρισμα επιθεωρήθηκε από τον δικηγόρο της ΜΕ1 και διαπιστώθηκε ότι είχε αποπερατωθεί (τεκμ.161) και ότι η ΜΕ1 ήταν έτοιμη να καταβάλει το υπόλοιπο του τιμήματος. Στις 17.5.06 με επιστολή του δικηγόρου της, η ΜΕ1 κατέβαλε το οφειλόμενο υπόλοιπο και έλαβε κατοχή του διαμερίσματος (τεκμ.69). Η ΜΕ1 αντεξεταζόμενη ως προς το πότε δέχτηκε τελικά να παραλάβει το διαμέρισμα, απάντησε όταν ο δικηγόρος της έγραψε την επιστολή (τεκμ.67 και 161), γιατί είπε ότι και να γίνει να πάρουν κατοχή του διαμερίσματος, όπως και να το έκαμε η εναγομένη και να γλυτώσουν, να τελειώνουν. Η μαρτυρία του ΜΕ4 αναφορικά με τα ενοίκια της περιοχής για τα έτη 2004-2006, πέραν της γενικότητας της μαρτυρίας του, επί της οποίας το δικαστήριο δεν θα μπορούσε να στηριχθεί, δεν βοηθά την υπόθεση της ενάγουσας, αφού ως το εύρημα του δικαστηρίου, την αποκλειστική ευθύνη για την καθυστέρηση, για τους λόγους που έχουν εξηγηθεί, την φέρει η ΜΕ
31. Κατά συνέπεια, η επί τούτου αξίωση της ΜΕ1 απορρίπτεται. Η ΜΕ1 με την έκθεση απαιτήσεως αξιώνει διάφορα ποσά, τα οποία ως προκύπτει ή και γίνεται αντιληπτό, αφορούν από τη μια επιλογές που τοποθέτησε η εναγομένη, αφού δεν παρέδωσε η ΜΕ1 έγκαιρα τις δικές της επιλογές, τι οποίες όμως δεν τις αποδέχεται η ΜΕ1 και αφετέρου, ποσά για εκείνα τα υλικά που παρέδωσε στην εναγομένη, και δεν έγιναν οι αναγκαίες προσθαφαιρέσεις. Επί των απαιτήσεων αυτών, έδωσε μαρτυρία ο ΜΕ
32. Είναι χαρακτηριστική η μαρτυρία του ως προς το θέμα αυτό, και τι ακριβώς του ζήτησε η ΜΕ
33. Οι οδηγίες από την ΜΕ1, σύμφωνα με τον μάρτυρα, ήταν για (α) εργασίες που δεν εκτελέστηκαν, (β) υλικά που δεν ήταν σύμφωνα με τις δικές της εντολές, και κοστολόγηση για την επανακατασκευή και επιδιόρθωση του διαμερίσματος σύμφωνα με τις δικές εντολές. Για τις οποίες, σύμφωνα με τον μάρτυρα, η ΜΕ1 ισχυρίστηκε ότι δεν εκτελέστηκαν σύμφωνα με τις δικές της επιθυμίες. Διευκρίνισε ότι τα υλικά προμηθεύτηκαν από τον πωλητή, αλλά δεν είναι αυτά που ήθελε η ΜΕ1 και τοποθετήθηκαν αυθαίρετα από την εναγομένη. Προέβη σε αναπροσαρμογή με βάση τις τιμές μονάδας του συμβολαίου. Έδωσε ως παράδειγμα τα κεραμικά της βεράντας, ότι η ΜΕ1 δεν τα ήθελε και τοποθετήθηκαν χωρίς την δική της έγκριση, δεν ήταν αυτά που ήθελε, οπότε θεωρεί, η ΜΕ1, ότι πρέπει να αφαιρεθεί το κόστος αυτό που περιλαμβάνεται στο ποσό της συμφωνίας, γιατί θα βάλει αυτό που ήθελε η ίδια. Η μαρτυρία του ελέγχεται ως προς τις κοστολογήσεις, αφού ως δέχτηκε και ο ίδιος δεν είναι ακριβείς. Ως κατέθεσε, οι τιμές που έλαβε υπόψη του δεν του φαίνονται υπερβολικές, ούτε ψηλές και θεωρεί ότι είναι μέσα στα λογικά πλαίσια. Ως ένα τέτοιο παράδειγμα αποτελούν οι περσιάνες, για τις οποίες η εναγόμενη, δια της μαρτυρίας του ΜΥ1, παραδέχεται ότι δεν τις έχει τοποθετήσει και η αξία τους θα πρέπει να αφαιρεθεί. Ο μάρτυρας τις κοστολόγησε στη βάση της προσφοράς, όρος 8 των προδιαγραφών, η οποία, ως ανέφερε, δεν ήταν καθαρή, και τις κοστολόγησε στο ποσό των €2.520, ενώ η πραγματική τους αξία ήταν €1.888.
34. Σημειώνεται ότι το ποσό αυτό το απαιτεί η ΜΕ1, και με βάση τη μαρτυρία το δικαιούται. Σχετική προς τούτο είναι η παραδοχή του ΜΥ1, καθώς και το τεκμήριο 172, αναφορικά με την αξία τους. Η εναγομένη ολοκλήρωσε την οικοδομή και το διαμέρισμα στις 26.4.05, με καθυστέρηση οφειλομένη αποκλειστικά στην ΜΕ1, η οποία τελικά το παρέλαβε, για λόγους δικούς της, τον Μάιο του
35. Η ολοκλήρωση του διαμερίσματος έγινε με εκείνα τα υλικά που παρέδωσε η ΜΕ1 και με εκείνες τις αλλαγές που ήθελε και ζητούσε μέχρι τον Φεβρουάριο του
36. Η επιστολή της εναγομένης, ημερ.4.2.05 είναι σχετική (τεκμ.61). Όπως κατέθεσε ο ΜΥ1, η τελική αποπεράτωση της οικοδομής και του διαμερίσματος, δεν μπορούσε να εξαρτάται από τις επιλογές της ΜΕ1 και πότε αυτές θα πραγματοποιούνταν. Έδωσε εντολή να ολοκληρωθεί το διαμέρισμα με τις εναπομείνασες εργασίες βάση των τεχνικών προδιαγραφών της συμφωνίας και βάση των σχεδίων και της άδειας οικοδομής. Προκύπτει συνεπώς, ότι η εναγομένη, με βάση το μεταξύ τους συμβόλαιο και με την επιστολή τεκμ.61, είχε κάθε δικαίωμα, αλλά και υποχρέωση, να προχωρήσει και να αποπερατώσει την οικοδομή και το διαμέρισμα, με βάση τους όρους της μεταξύ τους συμφωνίας. Όπως και τελικά έπραξε. Κατά συνέπεια, η ΜΕ1 δεν νομιμοποιείται να αξιώνει και/ή να απαιτεί υπό μορφή αποζημιώσεων υλικά που δεν είναι της αρεσκείας της, τα οποία η εναγόμενη τοποθέτησε αυθαίρετα, ως ο σχετικός ισχυρισμός της. Είχε όλο τον χρόνο και την ευχέρεια, μέχρι και την 9.2.05, εκτός μάλιστα του χρονοδιαγράμματος και της συμφωνηθείσας ημερομηνίας αποπεράτωσης του διαμερίσματος, να παραδώσει υλικά της αρεσκείας της. Και δεν το έπραξε. Ως εκ τούτου, η εναγομένη προχώρησε, ως όφειλε, με βάση τους όρους του συμβολαίου τους. Η μαρτυρία συνεπώς του ΜΕ3, πέραν της γενικότητας των κοστολογήσεων του, δεν μπορεί να υποστυλώσει την απαίτηση της ΜΕ
37. Κρίνεται, βάση όσων έχουν εκτεθεί, ότι η εναγομένη δεν παρέβηκε τους όρους της συμφωνίας, ούτε και φέρει οποιαδήποτε ευθύνη για την καθυστέρηση στην παράδοση του διαμερίσματος. Οι επί τούτου συνεπώς αιτιάσεις και απαιτήσεις της ΜΕ1, πλην των περσιάνων που έχει γίνει αναφορά, δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές και απορρίπτονται. Ακόμα ένα θέμα που εγείρει η ΜΕ1, αφορά την τοποθέτηση κλιματιστικών εκ μέρους της εναγομένης, χωρίς αυτό να προβλέπεται από την μεταξύ τους συμφωνία. Η τοποθέτηση τριφασικού ρεύματος ήταν επιλογή του αγοραστή, σχετικό είναι το τεκμήριο 95, και ως κατέθεσε χωρίς αμφισβήτηση ο ΜΥ1, έπρεπε να γίνει εγκατάσταση καλωδίων με διαφορετικά καλώδια. Ανεξάρτητα από το γεγονός αν θα έπρεπε να τοποθετηθούν τα κλιματιστικά για να γίνει έλεγχος από την ΑΗΚ (τεκμ.169 και 169(β)), η ουσία είναι ότι η ΜΕ1 παρέλαβε το διαμέρισμα με τα κλιματιστικά, τα οποία όχι μόνο δεν απέρριψε κατά την παραλαβή του διαμερίσματος, τα πλήρωσε αλλά τα χρησιμοποίησε και για κάποια χρόνια. Σύμφωνα με τα τεκμ.35 και 36, η ΜΕ1, ενώ έλαβε προσφορές, στις 3.9.04 και 11.10.04, μεταξύ άλλων και για τα κλιματιστικά, δεν φαίνεται να τα αγόρασε και να τα παρέδωσε στην εναγομένη για να τοποθετηθούν, ούτε και παρουσίασε σχετική προς τούτο μαρτυρία. Αντί δε αυτού, το 2008- 2010, φαίνεται κάποια εξ αυτών να τα αντικατέστησε (τεκμ.37-40). Κρίνεται ότι η ΜΕ1 δεν δικαιούται οποιαδήποτε αποζημίωση για τα κλιματιστικά, τα οποία όχι μόνο δεν απέρριψε, αλλά ως λέχθηκε τα χρησιμοποίησε, τουλάχιστον, πέριξ ή και πέραν της 3ετίας. Αναφορικά με τους τόκους, παρόλο που δεν απαιτείται οτιδήποτε στην έκθεση απαιτήσεως, ο όρος 2(ζ) του μεταξύ τους συμβολαίου είναι σχετικός, όπως και το τεκμ.
38. Σημειώνεται ότι κατά την καταβολή του ποσού, σύμφωνα με την επιστολή, τεκμ.163, το ποσό καταβλήθηκε προς πλήρη εξόφληση του τιμήματος αγοράς του επιδίκου οροφοδιαμερίσματος, και δεν προβλήθηκε οτιδήποτε, πλην της επιφύλαξης αναφορικά με τη λήψη της κατοχής του. Η εναγόμενη σύμφωνα με τη μαρτυρία του ΜΥ1 και τεκμήριο 162 έχει προβεί σε όλες τις προσφαθαιρέσεις αναφορικά με τα υλικά, και δεν έχει προκύψει οτιδήποτε που να ανατρέπει τόσο την επί τούτου μαρτυρία του ΜΥ1, όσο και το σχετικό τεκμήριο. Διαπιστώνεται ότι οι επί τούτου αξιώσεις της ΜΕ1, αφορούν υλικά που τοποθέτησε η εναγομένη, γιατί η ΜΕ1 δεν τα παρέδωσε έγκαιρα, στο οποίο έγινε ήδη αναφορά. Τέλος, η ΜΕ1 αξιώνει το ποσό των Λ.Κ.1,231.50 το οποίο κατέβαλε προς την εναγομένη, ενώ αυτή, σύμφωνα με την θέση της, δεν το δικαιούται, αφού ζητήθηκε και καταβλήθηκε μεταγενέστερα της εξόφλησης του διαμερίσματος. Πρόκειται συναφώς για την αξία των δυο κλιματιστικών στα οποία έγινε αναφορά, διαφορά προσθαφαιρέσων από έξτρα εργασίες τις οποίες ζήτησε η ΜΕ1, φόρο ακίνητης ιδιοκτησίας για τα έτη 2003-2007, δημοτικά τέλη και κοινόχρηστα. Πρόκειται για χρεώσεις ρητά προβλεπόμενες από το μεταξύ τους συμβόλαιο που βάρυναν τον αγοραστή, και δεν αποτελούν επιπλέον χρεώσεις εκ μέρους της εναγομένης. Καταληκτικά, η ΜΕ1 δικαιούται το ποσό των €1.888.70 που αξιώνει και αποτελεί την αξία των περσιάνων που η εναγόμενη χρέωσε αλλά δεν τοποθέτησε. Οι υπόλοιπες αξιώσεις απορρίπτονται. Αναφορικά με τα έξοδα, η ΜΕ1 συνέχισε την ακρόαση χωρίς να διορίσει άλλο δικηγόρο, και αυτό, γιατί ο δικηγόρος της απεσύρθη με την άδεια του δικαστηρίου. Η ίδια ως κατέθεσε δεν εργάζεται ως δικηγόρος και αφυπηρέτησε εδώ και αρκετά χρόνια. Κατά συνέπεια, δεν δικαιούται σε δικηγορικά έξοδα (L.I.A Soundtech Car & Home Solutions Ltd v. Μόντης, Πολ. Έφεση 342/2012, ημερ.10.5.19). Ως εκ τούτου εκδίδεται απόφαση υπέρ της ενάγουσας και εναντίον της εναγομένης για ποσό των €1.888.70 με νόμιμο τόκο από σήμερα. Αναφορικά με τα έξοδα δεν εκδίδεται καμιά διαταγή. (Υπ.) ............. Ν.Γιαπανάς, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο