Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας ν. Cyprus Popular Bank κ.α., Γεν. Αιτ.: 401/2019, 19/2/2021

(4)του περί Παρεμπόδισης και Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Παράνομες Δραστηριότητες Νόμου Ν. 188(Ι)/07, εφεξής η Αίτηση. Η κα Γεωργίου προώθησε τη θέση ότι οι ενδιαφερόμενοι είχαν πολλές ευκαιρίες να εμφανιστούν και να ενστούν αλλά δεν το έπραξαν και παρέπεμψε στην απόφαση του Δικαστηρίου της Νέας Υόρκης, η οποία είναι τελεσίδικη. Ο κ. Ερωτοκρίτου στην γραπτή του αγόρευση που κατέθεσε στο Δικαστήριο ισχυρίζεται ότι του είχαν δοθεί οδηγίες από το Δικαστήριο για να καταχωρίσει ένσταση στην Αίτηση. Τα πρακτικά του Δικαστηρίου αποκαλύπτουν ότι από την πρώτη φορά που εμφανίστηκε το Γραφείο του κ. Ερωτοκρίτου στο Δικαστήριο το Δικαστήριο ζητούσε να ενημερωθεί πως νομιμοποιείτο να εμφανίζεται, αφού τα άτομα για τα οποία δήλωνε ότι εμφανιζόταν δεν ήταν ενδιαφερόμενα μέρη στη διαδικασία ή τουλάχιστον δεν καταγράφονταν στην Αίτηση ως τέτοια. Οδηγίες για Ένσταση είχαν δοθεί στις δικηγόρους των Καθ΄ων η Αίτηση 1 και 2 Τραπεζών στις 11/09/2020. Στις 15/10/2020 εμφανίστηκε άλλος δικηγόρος για τον κ. Ερωτοκρίτου και το Δικαστήριο είχε ορίσει την Αίτηση στις 27/10/2020 για να ενημερωθεί από τον κ. Ερωτοκρίτου υπό ποία ιδιότητα εμφανιζόταν και πως νομιμοποιείτο να εμφανίζεται. Στις 27/10/2020 το Δικαστήριο ζήτησε γραπτώς τις θέσεις των δυο πλευρών. Ο κ. Ερωτοκρίτου στη γραπτή του αγόρευση παραδέχεται ότι οι πελάτιδές του παρέλαβαν τα έγγραφα καθώς και την Αίτηση ημερ. 21/02/2020, χωρίς να αναφέρει πότε παρελήφθηκαν, πλην, όμως, ισχυρίζεται ότι μέχρι τις 12/10/2020 δεν του είχαν δοθεί αποτελεσματικές και πλήρεις οδηγίες από τους πελάτες του. Εδώ, θα πρέπει να ανοιχθεί μια παρένθεση για να σημειωθεί ότι η αίτηση ημερ. 21/02/2020, στην οποία κάνει αναφορά ο κ. Ερωτοκρίτου, ήταν αίτηση χωρίς ειδοποίηση (ex parte), και αφορούσε αίτημα για επίδοση της Aίτησης 17/10/2019, της κυρίως Αίτησης, εκτός δικαιοδοσίας. Αποτέλεσμα της συγκεκριμένης αίτησης ήταν να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, πλην, όμως, να μην καταστεί ευχερής η επίδοση στις δηλωμένες διευθύνσεις των πελατών του κ. Ερωτοκρίτου και τα έγγραφα επιστράφηκαν. Διαπιστώνεται μια προσπάθεια παράκαμψης των προθεσμιών, που τίθενται από τον ίδιο το Ν.188(Ι)/07αλλά και των Θεσμών, με την αποφυγή αναφοράς σε σχέση με το πότε οι πελάτες του κ. Ερωτοκρίτου είχαν παραλάβει τα έγγραφα και ποια έγγραφα είχαν παραλάβει. Και εξηγώ: Ενόψει του ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, με διαφορετική σύνθεση, έχει αποφανθεί στις 23/07/2020, ότι δεν επηρεάζονται τα δικαιώματα των πελατών του κ. Ερωτοκρίτου με την οριστικοποίηση του διατάγματος δέσμευσης που είχε εκδοθεί στις 21/02/20, όφειλε να προσβάλει τη συγκεκριμένη απόφαση, η οποία ήταν καθοριστική για τα συμφέροντα τους. Θεωρώ ότι σκόπιμα δεν αναφέρει πότε είχαν παραληφθεί, τα όποια έγγραφα παρέλαβαν οι πελάτες του σε μια προσπάθεια να αποφύγει τις τασσόμενες από το Νόμο προσθεσμίες και αυτό το γεγονός το Δικαστήριο δεν μπορεί να το παραγνωρίσει. Για αυτό και μόνο το λόγο δεν θα επέτρεπε την εμφάνισή του κ. Ερωτοκρίτου στην υπό κρίση Αίτηση. Παραταύτα, θα αναφερθούν στη συνέχεια και άλλοι λόγοι που συνηγορούν υπέρ της συγκεκριμένης κατάληξης. Ο κ. Ερωτοκρίτου ισχυρίζεται ότι η υπό κρίση αίτηση συνιστά «Originating Application» οπόταν «κανένα προαπαιτούμενο έγγραφο είτε διοριστήριο, είτε εμφάνισης, δεν απαιτείται να κατατεθεί στο Δικαστήριο». Σύμφωνα με το άρθρο 14

(5)του περί της Περεμπόδισης και Καταπολέμισης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Παράνομες Δραστηριότητες Νόμου (Ν.188(Ι)/07)το διάταγμα δήμευσης εκδίδεται κατόπιν μονομερούς αιτήσεως του Γενικού Εισαγγελέα και περιλαμβάνει πρόνοια για την επίδοση ειδοποίησης προς όλα τα επηρεαζόμενα από το διάταγμα πρόσωπα. Οπόταν, δεν συνιστά προτωγενή αίτηση, η υπό κρίση Αίτηση, αλλά αίτηση δυνάμει της Δ.48 θ.2 και σύμφωνα με τη Δ.48 θ.4 αν το πρόσωπο προς το οποίο επιδίδεται η αίτηση προτίθεται να ενστεί, τουλάχιστο δύο ημέρες πριν από την ημερομηνία κατά την οποία ορίζεται η αίτηση για πρώτη εμφάνιση, θα καταχωρεί ειδοποίηση αυτής της πρόθεσής του. Η υπό κρίση Αίτηση ήταν για πρώτη φορά ορισμένη στις 17/10/2019 και πρόθεση για ένσταση είχε καταχωριστεί, σύμφωνα με τους θεσμούς μόνο από την Καθ΄ης η Αίτηση 2, Τράπεζα Κύπρου στις 23/10/2019 ενώ για την Καθ΄ης η Αίτηση 1 καταγράφεται εμφάνιση στις 24/10/2019. Οπόταν, η υπενθύμιση του κ. Ερωτοκρίτου, στη σελίδα 3 της αγόρευσης του, δεν βρίσκει νομικό έρισμα στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς. Ακόμα και αν θεωρηθεί η παρούσα Αίτηση ως πρωτογενής αίτηση σύμφωνα με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου όπως παρατίθεται στην απόφαση Τούλλα Τρύφωνος το Γένος Κυρ. Μαρκίδη ν. Τράπεζας Κύπρου ECLI:CY:AD:2018:A132, Πολ. Εφ. 411/2011 ημερ. 27/03/2018 και πάλι θα έπρεπε να υπάρχει διοριστήριο. Διαβάζονται τα ακόλουθα στη συγκεκριμένη απόφαση επι του θέματος: «Στην υπόθεση Eleni Charalambous v. Vyron Anastopoulos, Civil Appeal 7103, ημερομηνίας 15.4.1988 (μη δημοσιευμένη), αποφασίστηκε ότι η παράλειψη του δικηγόρου του εναγομένου να προσκομίσει και να καταχωρίσει διοριστήριο μαζί με το σημείωμα εμφάνισης ή εμπροθέσμως, όπως προβλέπεται από τη Δ.16, κ.11[2]: «is tantamount that the counsel concerned has no instructions from the party in the action.» (Η υπογράμμιση είναι δική μας) Βέβαια, εν προκειμένω δεν επρόκειτο για το αρχικό στάδιο καταχώρισης σημειώματος εμφάνισης στο οποίο αναφέρεται η Δ,16, κ.11, όμως αποτελεί βασική αρχή ότι η εξουσιοδότηση του δικηγόρου να ενεργεί για τον πελάτη του πηγάζει από το διοριστήριο του. Όπως αναφέρεται για την ανάλογη περίπτωση του solicitor στα Halsbury's, ανώτ., Τόμος 36, σελ. 74: «The solicitor's authority to act for his client arises from his retainer, and thus is confined to transacting the business to which the retainer extends or impliedly extends.» Η αρχή αυτή αντανακλάται όχι μόνο στη Δ.16, κ.11, αλλά είναι διάχυτη στους θεσμούς. Η Δ.2, κ.14 παρομοίως επιβάλλει στον πρωτοκολλητή να μη δέχεται προς καταχώριση αγωγές που παρουσιάζονται από δικηγόρο, εκτός αν συνοδεύονται από διοριστήριο. Η Δ.35, κ.31 ορίζει ότι καμιά έφεση δεν καταχωρείται από δικηγόρο εκτός αν συνοδεύεται από τύπο διορισμού δικηγόρο.» Στη συνέχεια ο κ. Ερωτοκρίτου κάνει εκτενή αναφορά και σχολιάζει την απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 23/07/2020 αναφέροντας ότι με «αντινομικό τρόπο» ταύτισε τα συμφέροντα του Κατηγορούμενου με των πελατών του και δηλώνει αυτολεξή ότι «δεν συμφωνούμε ούτε με τα ευρήματα του Δικαστηρίου της 23/07/2020, στην όψη του, αναφορικά με τη θέση του ότι η Εταιρεία LEX και τα φυσικά πρόσωπα που την απαρτίζουν, δεν είναι ενδιαφερόμενα πρόσωπα με βάση την αιτιολογία που προβάλλει.» Υποστηρίζει περαιτέρω ότι η συγκεκριμένη απόφαση δεν είναι απόφαση ληφθείσα κατ' έφεσην και για αυτό το λόγο το παρόν Δικαστήριο δεν δεσμεύεται. Σύμφωνα με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, όπως αυτή παρατέθηκε στην απόφαση Αναφορικά με την Αίτηση της Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ

(2012)1Α ΑΑΔ 115 δεν μπορεί ένας επαρχιακός Δικαστής να αναθεωρεί και αναιρεί την απόφαση άλλου επαρχιακού δικαστή. Διαβάζονται τα ακόλουθα: «Λαμβάνοντας υπόψη ότι το παράπονο των αιτητών περιορίζεται βασικά στο θέμα υπέρβασης εξουσίας εφόσον κατά τα υπόλοιπα η απόφαση του πρωτόδικου δικαστηρίου ήταν υπέρ των αιτητών, καθώς και την ύπαρξη νομολογίας (βλ. μεταξύ άλλων Papademedriou ν. Christofi

(1988)1 CLR 101 και Παπαχριστοφόρου ν. Χαραλάμπους

(1991)1 ΑΑΔ 906) ότι ένας Επαρχιακός Δικαστής δεν μπορεί να αναθεωρεί και αναιρεί την απόφαση άλλου Επαρχιακού Δικαστή, έχω καταλήξει ότι εκ πρώτης όψεως δικαιολογείται η χορήγηση άδειας.». Το Δικαστήριο με την παρούσα του σύνθεση δεν μπορεί να επέμβει αλλά ούτε και να αλλοιώσει με οποιοδήποτε τρόπο τα συμπεράσματα του ομόβαθμού του Δικαστηρίου, που είχε εκδώσει την απόφαση στις 23/07/2020. Το Δικαστήριο με διαφορετική σύνθεση, στην διαδικασία που αφορά την εξέλιξη των γεγονότων, ήτοι των ίδιων γεγονότων, είχε καταλήξει στα συγκεκριμένα ευρήματα τα οποία είναι δεσμευτικά και καθοδήγησαν τα μετέπειτα διαβήματα του Αιτητή. Καταλήγω, λοιπόν, ότι το Δικαστήριο υπο την παρούσα του σύνθεση δεν μπορεί να αναθεωρήσει ούτε και να καταστεί εφετείο σε απόφαση άλλου Επαρχιακού Δικαστή. Με αυτό το καθήκον είναι επιφορτησμένο το Ανώτατο Δικαστήριο κατά τις συνεδρείες του ως Εφετείο. Αν η πλευρά του κ. Ερωτοκρίτου διαφωνεί με τα συγκεκριμένα ευρήματα θα πρέπει να απεθυνθεί στο αρμόδιο Δικαστήριο για να τα ανατρέψει γιατί το Δικαστήριο με την παρούσα σύνθεση δεν του επιτρέπεται να το πράξει σύμφωνα με τη νομολογία. Ανατρέχοντας στο περιεχόμενο του φακέλου του Δικαστηρίου, ενέργεια η οποία επιτρέπεται σύμφωνα με την απόφαση Γεωργίου ν. Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου

(1999)1 ΑΑΔ 1938, διαπιστώνει ότι σε σχέση με το συγκεκριμένο Διάταγμα Εγγραφής είχαν γίνει αρχικά προσπάθειες επίδοσής του στο εγγεγραμμένο γραφείο της Lex Capital Ltd αλλά μετά την πληροφόρηση ότι είχε διαγραφεί η συγκεκριμένη εταιρεία από το Μητρώο των Σεϋχελλών έγιναν προσπάθειες επίδοσης στις XXXXX Tsastsina και XXXXX Cheschina, ιδιοκτήτριες της εταιρείας, στις δηλωμένες διευθύνσεις τους αλλά και πάλι χωρίς επιτυχία. Ακολούθησε η απόφαση της αδελφής Δικαστού, ημερ. 23/07/20, με την οποία αποφάσισε ότι δεν έχουν επηρεαστεί τα δικαιώματα των XXXXX Tsastsiva και XXXXX Cheschina από την οριστικοποίηση του Διατάγματος λόγω του ότι προκύπτει από το Διάταγμα Δήμευσης που εκδόθηκε από το Δικαστήριο της Νέας Υόρκης ότι ο Κατηγορούμενος, XXXXX Aleksejev, είχε παραδεχθεί τις κατηγορίες και συμφώνησε να αποποιηθεί όλα τα περιουσιακά στοιχεία του περιλαμβανομένων των ποσών που βρίσκονται κατατεθειμένα στην Τράπεζα Κύπρου και στην Marfin Popular Bank of Cyprus και ότι συνεπακόλουθο της θέσης του Κατηγορούμενου ήταν, σύμφωνα με την απόφαση του Δικαστηρίου, «οι όποιες ιδιοκτήτριες της εταιρείας Lex Capital Ltd δεν είναι πλέον ενδιαφερόμενες όσο αφορά τους επίδικους λογαριασμούς.». Αυτή η απόφαση, ήτοι το συγκεκριμένο συμπέρασμα, καθώς και το συμπέρασμα ότι δεν είχαν επηρεαστεί τα δικαιώματα των XXXXX Tsastsiva και XXXXX Cheschina δεν προσβλήθηκε από οποιονδήποτε. Οπόταν, είναι δεσμευτικό για όλα τα μέρη στη διαδικασία καθώς και το Δικαστήριο. Στη συνέχεια της αγόρευσής του ο κ. Ερωτοκρίτου υποστηρίζει, κάτω από την επικεφαλίδα «νομική πτυχή», ότι το Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να επιληφθεί των αιτημάτων του Αιτητή. Για να μπορεί να εξεταστεί η συγκεκριμένη εισήγηση του κ. Ερωτοκρίτου θα πρέπει να του δοθεί το δικαίωμα να συμμετάσχει στη διαδικασία. Οι όποιοι ισχυρισμοί του αφορούν τη νομική πτυχή αυτής τούτης της Αίτησης θα μπορούσαν να εξεταστούν μόνο στην περίπτωση που του δοθεί άδεια να παρέμβει στη διαδικασία. Επανερχόμενη στο ερώτημα κατά πόσο θα πρέπει να επιτραπεί στον κ. Ερωτοκρίτου να εκπροσωπήσει τους πελάτες του στη υπο κρίση διαδικασία. Σύμφωνα με το άρθρο 39

(4)του Ν.188(Ι)/07, στο οποίο έχει παραπέμψει η συνήγορος της Δημοκρατίας και συγκεκριμένα στην επιφύλαξή του όταν δεν καταστεί δυνατή η επίδοση του διατάγματος εγγραφής του διατάγματος δήμευσης τότε το διάταγμα δήμευσης εκτελείται άμεσα άμεσα από τη ΜΟΚΑΣ. Στη παράγραφο 4 της Ένορκης Δήλωσης της κας Αριστοδήμου, που συνοδεύει την αίτηση για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας της αίτησης ημερ. 17/10/2019, αποκαλύπτεται ότι το Διάταγμα Εγγραφής είχε σταλεί με συνοδευτική επιστολή ημερομηνίας 05/12/2016 στην εταιρεία Lex Capital Ltd στις Σεϋχέλλες ενώ παράλληλα είχαν γίνει προσπάθειες μέσω του Υπουργείου Δικαιοσύνης για επίδοση στις ιδιοκτήτριες της συγκεκριμένης εταιρείας, ήτοι στη XXXXX Chashchina στη δηλωμένη της διεύθυνση καθώς και στη XXXXX Valentina τόσο στη δοθείσα διεύθυνσή της καθώς και στις φυλακές όπου εκτελούσε τη ποινή της σε σχέση με την συγκεκριμένη υπόθεση χωρίς να καταστεί εφικτή η επίδοση. Οπόταν, εκπληρώθηκαν οι προϋποθέσεις του Νόμου και πλέον η ΜΟΚΑΣ είχε καθήκον να εκτελέσει το Διάταγμα Δήμευσης ημερομηνίας 09/11/

1. Θα πρέπει να αναφερθεί ότι για την επίδοση της υπο κρίση Αίτησης για Διορισμό Παραλήπτη είχε ανευρεθεί νέα διεύθυνση και για τις δυο ενδιαφερόμενες. Παραταύτα από τον Φεβρουάριο 2020 οι ιδιοκτήτριες της εταιρείας και πελάτισσες του κ. Ερωτοκρίτου δεν αντέδρασαν αφήνοντας να παρέλθουν πέραν των 8 μηνών και μετά που το διάταγμα κατέστη άμεσα εκτελεστό. Αυτό που πρέπει να γίνει κατανοητό είναι ότι στην Κυπριακή Δημοκρατία στάληκε προς εφαρμογή η τελική απόφαση κατάσχεσης, «final order of forfeiture» από το Δικαστήριο της Νέας Υόρκης. Για να καταστεί απόλυτο το διάταγμα κατάσχεσης, ήτοι να οριστικοποιηθεί, σημαίνει ότι δεν χωρεί οποιαδήποτε αμφιβολία για την έκδοσή του και την ορθότητά του, οπόταν το καθήκον των Κυπριακών Δικαστηρίων περιορίζεται στην εφαρμογή των προνοιών του Ν.188(Ι)/07 και όχι στον έλεγχο της ορθότητας της έκδοσης του Αμερικανικού Διατάγματος Κατάσχεσης. Σημειώνεται δε ότι στο κείμενο της απόφασης του Δικαστηρίου της Νέας Υόρκης αναφέρει ότι ο XXXXX Aleksejev είχε συγκατατεθεί στην δήμευση των συγκεκριμένων λογαριασμών στην Marfin Popular Bank και στη Τράπεζα Κύπρου κατάσχεση των ποσών, καθώς, επίσης, και ότι οποιοδήποτε πρόσωπο αξίωνε συμφέρον στους συγκεκριμένους λογαριασμούς θα μπορούσε να καταχωρήσει αίτηση στο Δικαστήριο της Νέας Υόρκης. Προφανώς, κανένας δεν αξίωσε συμφέρον στους συγκεκριμένους λογαριασμούς εξ΄ου και διαβιβάστηκε το συγκεκριμένο διάταγμα προς εκτέλεση στη Κυπριακή Δημοκρατία, όπου ευρίσκονται οι συγκεκριμένοι λογαριασμοί. Με βάση το περιεχόμενο του φακέλου φαίνεται να τηρήθηκαν τα απαιτούμενα από το Ν.188(Ι)/07καθώς και ότι δόθηκε η ευκαιρία στους πελάτες του κ. Ερωτοκρίτου να ενεργήσουν σε σχέση με το Διάταγμα Δήμευσης και για την εγγραφή του στη Κυπριακή Δημοκρατία. Προφανώς, το Δικαστήριο στις 09/11/2016 θεώρησε ότι πληρούντο οι προϋποθέσεις του άρθρου 38 του Ν.188(Ι)/07 και ενέγραψε το διάταγμα, δίδοντας οδηγίες για γνωστοποίησή του. Δύο περίπου χρόνια μετά καταχωρίστηκε η υπό κρίση αίτηση για το διορισμό παραλήπτη, σύμφωνα με το άρθρο 17 του Ν.188(Ι)/
2. Σημαντικό είναι κατά την άποψή μου το άρθρο 41 του Ν.188(Ι)/07 το οποίο προβλέπει ότι Διάταγμα εξωτερικού δύναται να τροποποιηθεί ή αναθεωρηθεί μόνο από δικαστήριο ή άλλη αρμόδια αρχή της ξένης χώρας που εξέδωσε το διάταγμα και ότι το Δικαστήριο κατά την άσκηση των εξουσιών που του παρέχει το άρθρο 39 δεσμεύεται από τα ευρήματα γεγονότων που αναφέρονται στην απόφαση δικαστηρίου της ξένης χώρας. Το Κυπριακό Δικαστήριο είναι δεσμευμένο με τα όσα καταγράφονται στην απόφαση του Δικαστηρίου της Νέας Υόρκης. Παρά την πιο πάνω κατάληξη παραμένουν αναπάντητα ερωτήματα όπως το πώς δόθηκαν οδηγίες στο κ. Ερωτοκρίτου να εμφανιστεί από μια διαγραμμένη εταιρεία, πότε τον ενημέρωσε η κα XXXXX Chashchina ότι είχε παραλάβει τα έντυπα, γιατί ενώ αρχικά είχε αναφέρει ότι θέλει να εμφανιστεί για την κα XXXXX Chashchina, στη συνέχεια ανέφερε ότι εμφανίζεται και για τη κα XXXXX Valentina χωρίς να παρουσιάσει οποιαδήποτε διοριστήρια δικηγόρου αλλά κυρίως γιατί δεν προσβλήθηκε η απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 23/07/20, η οποία καθόρισε τα δικαιώματα των πελατών του κ. Ερωτοκρίτου. Καταλήγω, λοιπόν, ότι σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας δεν μπορεί να επιτραπεί στον κ. Ερωτοκρίτου να εμφανιστεί για την κα XXXXX Chashchina και την κα XXXXX Valentina γιατί έχουν απωλέσει το δικαίωμά τους αυτό λόγω του ότι δεν αμφισβήτησαν τη δέσμευση των ποσών ενώπιον του Αμερικανικού Δικαστηρίου αλλά ούτε και ενήργησαν ή έλαβαν οποιαδήποτε μέτρα κατά την εγγραφή του συγκεκριμένου Διατάγματος Δήμευσης στη Κύπρο. Όσον αφορά δε την εταιρεία Lex Capital Ltd έχει διαγραφεί και δεν έχει παρατεθεί οτιδήποτε που να καταδεικνύει ότι υπάρχει και είναι ενεργή έτσι ώστε να μπορούσε να δώσει τις οποιεσδήποτε οδηγίες στο κ. Ερωτοκρίτου. Συνεπακόλουθα, δεν επιτρέπεται στον κ. Ερωτοκρίτου να εμφανιστεί στην υπό κρίση αίτηση ημερομηνίας 17/10/
3. (Υπ.) ............... Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Α. Ε. Δ ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο