Florin Advisers Ltd ν. EBC Eastern Beverage Company Ltd, Αρ. Αγωγής: 471/2020, 26/2/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A113 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: E. ΕΦΡΑΙΜ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 471/2020 Μεταξύ: Florin Advisers Ltd Ενάγουσας v. EBC Eastern Beverage Company Ltd Εναγομένης Αίτηση ημ. 21.7.20 από τον XXXXX Marfut για παραμερισμό απόφασης Ημερομηνία: 26 Φεβρουαρίου 2021 Εμφανίσεις: Για τον Sergiy Marfut - Αιτητή: κα Α. Αργυρού για N. Pirilides & Associates LLC Για την Ενάγουσα - Καθ΄ ης η Αίτηση: κ. Χ. Κληρίδης για Χριστόδουλος Γ. Βασιλειάδης & Σια ΔΕΠΕ Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα Αίτηση ο Αιτητής ζητά διάταγμα με το οποίο να ακυρώνεται και ή παραμερίζεται η απόφαση του Δικαστηρίου ημ. 7.5.20 η οποία εκδόθηκε στην απουσία της Εναγομένης, επαναφορά της Αγωγής και άδεια για καταχώριση από αυτόν υπεράσπισης. Η Αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του κ. ΣΘ (εφεξής «ο ΣΘ»), δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο το οποίο εκπροσωπεί τον Αιτητή. Σε αυτή ο ΣΘ αναφέρει ότι ο Αιτητής είναι πρόσωπο το οποίο επηρεάζεται άμεσα και δυσμενώς από την εκδοθείσα απόφαση. Ειδικότερα αναφέρει ότι ο Αιτητής είναι ο τελικός δικαιούχος του εταιρικού ομίλου επιχειρήσεων βότκας κάτω από την ομπρέλα της TMC Trademark Company AG, εταιρείας εγγεγραμμένη στο Λιχτενστάιν και η οποία με τη σειρά της είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια της Εναγομένης. Η Εναγομένη μέχρι πρόσφατα ήταν η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια διαφόρων εμπορικών σημάτων για την παραγωγή και διάθεση αλκοολούχων ποτών. Σύμφωνα με τον ΣΘ, ο απώτερος τελικός δικαιούχος της Εναγομένης (προφανώς η αναφορά «των Εναγόντων» στην ένορκη δήλωση είναι λανθασμένη και πρόκειται για τυπογραφικό λάθος) είναι ο κ. N.C. JS (εφεξής «ο JS») ο οποίος λειτουργούσε ως αντιπροσωπευτικός μέτοχος (nominee shareholder) της TMC προς όφελος του Αιτητή και εξακολουθεί να παρουσιάζεται τέτοιος παρά τις ρητές οδηγίες του Αιτητή να μεταβιβάσει προς τον ίδιο ή προς άλλο πρόσωπο της επιλογής του Αιτητή όλες τις μετοχές της TMC. Αποτελεί ισχυρισμό του ΣΘ πως ο JS όχι μόνο αρνήθηκε να μεταβιβάσει τις μετοχές αλλά σε συνωμοσία με τους διαδίκους στην παρούσα Αγωγή, την TMC και άλλα νομικά και φυσικά πρόσωπα, προέβη σε αριθμό δολίων και μη εξουσιοδοτημένων από τον Αιτητή πράξεων που αποσκοπούσαν στην πρόκληση ζημιάς στον Αιτητή και στην απογύμνωση της Εναγομένης από τα περιουσιακά της στοιχεία. Όπως αναφέρει ο ΣΘ, ενόψει της ανωτέρω συνωμοσίας και των δόλιων πράξεων, ο Αιτητής καταχώρισε την Αγωγή 3560/18 ΕΔ Λευκωσίας εναντίον μεταξύ άλλων, του JS, των διαδίκων στην παρούσα και της TMC. Ο ΣΘ σημειώνει ότι στην Αγωγή 3560/18 οι διάδικοι στην παρούσα που είναι οι εκεί Εναγόμενες, εκπροσωπούνται από το δικηγορικό γραφείο Χ. Βασιλειάδη, ενώ στην παρούσα το εν λόγω δικηγορικό γραφείο επέλεξε να εκπροσωπήσει μόνο την Ενάγουσα. Προσθέτει ότι τόσο η διευθύντρια της Ενάγουσας όσο και η διευθύντρια της Εναγομένης, κα ΕΛ, εργάζονται στο δικηγορικό γραφείο Χ. Βασιλειάδη. Ο ΣΘ περιγράφει το ιστορικό της διαδικασίας στην εν λόγω Αγωγή στα πλαίσια της οποίας αποτελεί ισχυρισμό των διαδίκων στην παρούσα, εκεί Εναγομένων, πως ο JS είναι ο τελικός δικαιούχος των δύο αυτών εταιρειών. Ο ΣΘ αποκαλύπτει πως η παρούσα Αγωγή περιήλθε σε γνώση του Αιτητή μέσω της δημοσίευσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας της Αίτησης Εκκαθάρισης υπ΄ αρ. 317/20 από την Ενάγουσα εναντίον της Εναγομένης δυνάμει της ερήμην απόφασης η οποία εκδόθηκε στην παρούσα. Σύμφωνα με τον ΣΘ, ο Αιτητής καταχώρισε αίτηση παρέμβασης στην Αίτηση Εκκαθάρισης. Ο ΣΘ αναλύει πώς ο Αιτητής επηρεάζεται δυσμενώς από την απόφαση. Συγκεκριμένα αναφέρει ότι ο Αιτητής είναι ο απώτερος τελικός δικαιούχος της TMC και της Εναγομένης και πριν την υλοποίηση του απατηλού σχεδίου εις βάρος του ήταν εμμέσως ο ιδιοκτήτης (
- i)των Ουκρανικών εμπορικών σημάτων τα οποία δολίως αποξενώθηκαν από την Εναγομένη προς την εταιρεία Zapforo, (
- ii)του 100% του μετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας LLC Crimean Vodka Company το οποίο η Εναγομένη πώλησε στη Zapforo έναντι του ποσού των €100 και (iii) του 100% του μετοχικού κεφαλαίο της εταιρείας Fordsell Developments Ltd, το οποίο κατά παράβαση συμφωνίας δολίως μεταβιβάστηκε από την Εναγομένη προς τη Zapforo και ακολούθως προς την εταιρεία Glarona Management Ltd. Τα σημεία (
- i)και (
- ii)αποτελούν επίδικα ζητήματα στην Αγωγή 3560/18 και το σημείο (iii) ενέχει ιδιαίτερη σημασία στην παρούσα. Σύμφωνα πάντα με τον ΣΘ, αντικείμενο της παρούσας Αγωγής είναι μια συμφωνία ημ. 31.3.18 με την οποία το χρέος ύψους $12.752.942,88 της TMC προς την Ενάγουσα εκχωρήθηκε-μεταβιβάστηκε από την TMC στην Εναγομένη. Μετά τον τερματισμό των υπηρεσιών του JS ως αντιπροσώπου του Αιτητή, στα πλαίσια συζητήσεων για την πληρωμή του JS και την παράδοση του ομίλου στον Αιτητή, συμφωνήθηκε γραπτώς με συμφωνία διευθέτησης μεταξύ τους όπως το εκχωρηθέν χρέος εξοφληθεί με τη μεταβίβαση στην Ενάγουσα του 100% των μετοχών τις οποίες η Εναγομένη κατείχε στη Fordsell. Αντί της μεταβίβασης προς την Ενάγουσα μέχρι και τις 31.8.18 δυνάμει της συμφωνίας διευθέτησης, η Εναγομένη μεταβίβασε μεταγενέστερα τις μετοχές σε άλλες εταιρείες δικών της συμφερόντων, ουσιαστικά επωφελούμενη «διπλά» το ίδιο χρέος. Ως εκ τούτου, παρά τη διευθέτηση αυτού του χρέους, το χρέος εξακολουθούσε φαινομενικά να υφίσταται και, με την απόκρυψη της συμφωνίας διευθέτησης, η Ενάγουσα εξασφάλισε απόφαση εναντίον της Εναγομένης για το εν λόγω χρέος, με αποτέλεσμα μάλιστα τον ορατό κίνδυνο διάλυσης της Εναγομένης. Αυτό το ενδεχόμενο σαφώς και θα επηρεάσει τον Αιτητή καθότι πέραν της απογύμνωσης της Εναγομένης από τα Ουκρανικά εμπορικά σήματα τα οποία ο Αιτητής προσπαθεί να επανακτήσει με την Αγωγή 3560/18, ο διορισμός εκκαθαριστή για ένα χρέος που έχει διευθετηθεί θα επηρεάσει όποια περιουσιακά στοιχεία έχουν απομείνει στην Εναγομένη αφού ο εκκαθαριστής θα τα ρευστοποιήσει για την εξόφληση ενός ανύπαρκτου χρέους. Τέλος, ο ΣΘ αναφέρει ότι αποτάθηκε με επιστολή προς την Εναγομένη ζητώντας άδεια να υποβάλει αίτηση για παραμερισμό της απόφασης στο όνομα της και η Εναγομένη, μέσω των δικηγόρων της, απάντησε επιδεικνύοντας αδιαφορία ως προς την Αγωγή, εξ ου και ο Αιτητής αναγκάστηκε να προχωρήσει ο ίδιος με την καταχώριση της υπό κρίση Αίτησης. Ο ΣΘ ισχυρίζεται ότι ο Αιτητής έχει καλή υπεράσπιση την οποία επιθυμεί να προβάλει ως επίσης και να καταχωρίσει παράγωγη ανταπαίτηση και ότι ενήργησε άμεσα και χωρίς καθυστέρηση στην καταχώριση της υπό κρίση Αίτησης. Οι λόγοι ένστασης συνοψίζονται ως ακολούθως: 1. Η Αίτηση είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη και δεν τηρούνται οι προϋποθέσεις έγκρισης της. 2. Η Αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας και ή του δικαστικού χρόνου. 3. Ο Αιτητής δεν νομιμοποιείται και ή δεν έχει έννομο συμφέρον στην καταχώριση της Αίτησης. 4. Ο Αιτητής δεν έχει προσκομίσει μαρτυρία η οποία να δείχνει τη σχέση του με την Εναγομένη και ή ότι είναι ο τελικός δικαιούχος αυτής. 5. Η ένορκη δήλωση του Αιτητή περιέχει ψευδείς και ή αναληθείς ισχυρισμούς και ή ο Αιτητής παραλείπει συνειδητά και ή εσκεμμένα να αναφέρει γεγονότα με σκοπό την παραπλάνηση του Δικαστηρίου. 6. Ο Αιτητής δεν έχει προβεί σε όλα τα ενδεδειγμένα μέτρα ούτως ώστε να ζητήσει άδεια για παρέμβαση στη διαδικασία και ή να καταστεί διάδικος. 7. Ο Αιτητής δεν έχει προσκομίσει ικανοποιητική μαρτυρία από την οποία να διαφαίνεται ότι έχει εκ πρώτης όψεως καλή και ή συζητήσιμη και ή καλόπιστη υπεράσπιση. 8. Τυχόν έγκριση της Αίτησης θα στερήσει την Ενάγουσα από τους καρπούς της εκδοθείσας απόφασης υπέρ της και θα οδηγήσει στην υποβάθμιση του κύρους και της δεσμευτικότητας των δικαστικών αποφάσεων. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της κας ΕΛ (εφεξής «η ΕΛ»), διευθύντριας της Εναγομένης. Σε αυτή η ΕΛ αρνείται κατηγορηματικά τους ισχυρισμούς του Αιτητή σε σχέση με την ιδιοκτησία του ομίλου επιχειρήσεων κάτω από την ομπρέλα της TMC και ισχυρίζεται ότι ο Αιτητής προβάλλει τους εν λόγω ισχυρισμούς σε μια προσπάθεια απόκτησης των περιουσιακών στοιχείων της Εναγομένης χωρίς την καταβολή οποιουδήποτε αντιτίμου. Η ΕΛ αναφέρει ότι ο τελικός δικαιούχος και μέτοχος της Εναγομένης είναι ο JS και παρουσιάζει διάφορα έγγραφα προς υποστήριξη αυτής της θέσης, προσθέτοντας ότι αυτό το ζήτημα αποφασίστηκε στα πλαίσια της ενδιάμεσης αίτησης για την έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων στην Αγωγή 3560/18 στην οποία το Δικαστήριο εκ πρώτης όψεως προέβη στο συμπέρασμα ότι ο Αιτητής δεν μπορεί να θεωρηθεί ως ο τελικός μέτοχος-δικαιούχος της TMC. Η ΕΛ επεξηγεί τους λόγους για τους οποίους θεωρεί πως ο Αιτητής δεν έχει έννομο συμφέρον στην καταχώριση της υπό κρίση Αίτησης και πως αυτός προσπαθεί να πλήξει τα δικαιώματα του τελικού μετόχου-δικαιούχου των διαδίκων στην παρούσα. Η ΕΛ αναφέρει ότι περί το 2009 ο JS ζήτησε από το δικηγορικό γραφείο Χ. Βασιλειάδη να παρέχει διοικητικές υπηρεσίες σε διάφορες εταιρίες, συμπεριλαμβανομένης της Εναγομένης, των οποίων είναι ο τελικός και απόλυτος δικαιούχος. Στις 31.7.18 εμφανίστηκε κάποιος κ. ΜD ο οποίος επέδειξε ενδιαφέρον να αγοράσει την Εναγομένη, αλλά τελικώς δεν τελεσφόρησε αυτή η αγορά. Πέντε μήνες αργότερα καταχωρίστηκε η Αγωγή 3560/18 με την οποία ο Αιτητής επικαλείται προφορική συμφωνία μεταξύ του και του JS με την οποία ο τελευταίος θα ενεργούσε ως ο τελικός ιδιοκτήτης της TMC αντί του πραγματικού ιδιοκτήτη που ήταν ο Αιτητής. Η ΕΛ αναφέρει ότι τέτοια συμφωνία και αν υπήρχε, παραβιάζει διάφορες νομοθεσίες, συμπεριλαμβανομένου και του Ποινικού Κώδικα και ότι ο Αιτητής δεν δύναται να επικαλείται τέτοια συμφωνία από τη στιγμή που σε όλους τους ελέγχους που πέρασε η Εναγομένη φαινόταν ως τελικός μέτοχος-δικαιούχος ο JS. Στα πλαίσια της ενδιάμεσης αίτησης στην Αγωγή 3560/18 για την έκδοση διατάγματος απαγόρευσης της αλλαγής του μετοχικού κεφαλαίου της Εναγομένης στη βάση του ότι ο Αιτητής είναι ο τελικός δικαιούχος της, το Δικαστήριο με την ενδιάμεση απόφαση του ημ. 27.10.20 απέρριψε την αίτηση για τον λόγο, μεταξύ άλλων, ότι ο Αιτητής δεν φαίνεται να συνδέεται με την Εναγομένη και ότι αυτός φαίνεται να πλαστογράφησε και παραποίησε έγγραφη συμφωνία μεταξύ της Εναγομένης και της εταιρείας Eastern Beverage Trading Ltd για την εκχώρηση των δικαιωμάτων εμπορικών σημάτων της Εναγομένης προς την τελευταία. Η ΕΛ ισχυρίζεται ότι ο Αιτητής και άλλα πρόσωπα αφαίρεσαν την τελευταία σελίδα τέτοιας πραγματικής συμφωνίας για δικαιώματα τριών εμπορικών σημάτων που έγινε μεταξύ των δύο αυτών εταιρειών ημ. 10.12.15 και ημ. λήξης στις 31.12.17 και τοποθέτησαν νέες αρχικές σελίδες σε υποτιθέμενη συμφωνία για τη χρήση 32 εμπορικών σημάτων για την περίοδο μεταξύ 1.1.18 και 31.12.23. Αυτή η υποτιθέμενη συμφωνία αποτελεί αντικείμενο αγωγής στην Ουκρανία και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά μετά την απόρριψη της αίτησης για προσωρινά διατάγματα. Η διευθύντρια της EBC προέβη σε σχετική καταγγελία για την εν λόγω συμφωνία. Σύμφωνα με την ΕΛ, όλα τα πιο πάνω δείχνουν ότι η Αγωγή 3560/18, η αγωγή στην Ουκρανία και η υπό κρίση Αίτηση αποτελούν μέρος της προσπάθειας του Αιτητή να θέσει υπό τον έλεγχο του και αποσπάσει την περιουσία της Εναγομένης, καταδολιεύοντας ταυτόχρονα τους πιστωτές της, συμπεριλαμβανομένης της Ενάγουσας. Τέλος, η ΕΛ αναφέρει ότι η διαδικασία στην παρούσα Αγωγή μέχρι και την έκδοση της απόφασης, την οποία και περιγράφει, είναι καθόλα ορθή και κανονική και ισχυρίζεται ότι η υπό κρίση Αίτηση έγινε καταχρηστικά και κακόπιστα και ως τέτοια θα πρέπει να απορριφθεί. Η ακρόαση της Αίτησης διεξήχθη στη βάση γραπτών αγορεύσεων τις οποίες κατέθεσαν οι δικηγόροι των δύο πλευρών στο Δικαστήριο. Η Αίτηση βασίζεται στη Δ.26 θ.14 και 15 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία διέπει τον παραμερισμό ερήμην απόφασης από μη διάδικο και προνοεί τα ακόλουθα: «14. Any judgment by default, whether under this Order or under any other of these Rules, may in a proper case be set aside by the Court upon such terms as to costs or otherwise as the Court may think fit. 15. If a person who is not a party to the record seeks to set aside a judgment which the defendant in the action has allowed to go by default and by which such person is injuriously affected, he may by summons taken out in his own name, and served on both the plaintiff and the defendant, apply for leave to have the judgment set aside and to be allowed to defend the action on such terms as to costs or otherwise as the Court may consider right.» Σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.26 θ.14 παρέχεται η ευχέρεια στο Δικαστήριο να παραμερίσει απόφαση η οποία εκδόθηκε λόγω παράλειψης (by default) με βάση είτε την εν λόγω Διαταγή είτε οποιαδήποτε άλλη Διαταγή των Θεσμών. Σύμφωνα με το The Annual Practice 1958, αναφορικά με την αντίστοιχη της Δ.26 θ.14 Αγγλική O.27 r.15, στη σελ. 614, αναφέρεται ότι αίτηση παραμερισμού δύναται να υποβληθεί και από μη διάδικο μέρος. Ειδικότερα αναφέρονται τα εξής: «Application by Person not a Party. - There are only two modes by which a stranger to an action injuriously affected by a judgement can set that judgement aside. He may in the first place obtain the defendant's leave to use the defendant's name and thereupon in the defendant's name apply to have the judgement set aside. Or he may, if he is not entitled to use the defendant's name, take out a summons in his own name, to be served on both plaintiff and defendant, asking to have judgement set aside and for leave to intervene. See Jacques v. Harrison, 12 Q. B. D. 165, C. A.» Η υπόθεση Jacques ν. Harrison
(1883)12 Q.B.D. 136 υιοθετήθηκε στην υπόθεση Χριστοφή κ.ά. v. Γεωργίου κ.ά.
(1994)1Α Α.Α.Δ. 842, με αναφορά στην Κυπριακή Δ.26 θ.15, στην οποία λέχθηκαν τα ακόλουθα: «. επίκληση της Δ.26 θ.
- Όπως υποδηλώνει ο πλαγιότιτλος της διάταξης αυτής η αρχή που ενσωματώνει πηγάζει από την απόφαση του αγγλικού εφετείου στην Jacques ν. Harrison [1883] 12 Q.B.D.
- Οι αρχές της δικαιοσύνης επιβάλλουν, όπως εξηγείται, την παροχή μέσου σε άμεσα επηρεαζόμενα πρόσωπα από δικαστική απόφαση να επιδιώξουν τον παραμερισμό της με την υιοθέτηση πρόσφορων δικονομικών μέσων. Στην Αγγλία η αρχή της Jacques τυγχάνει εφαρμογής ως θέμα πρακτικής του δικαστηρίου (βλ. Annual Practice, 1958, p. 616), ενώ στην Κύπρο θεσμοθετήθηκε με την υιοθέτηση της Δ.26 θ.
- Στην Jacques έγινε δεκτή αίτηση των ενυπόθηκων δανειστών κατά το δίκαιο της επιείκιας (equitable mortgagees) για τον παραμερισμό απόφασης υπέρ των ιδιοκτητών για την ανάκτηση γης από τον κάτοχο - ενοικιαστή, ενυπόθηκο χρεώστη. Ο τελευταίος παρέλειψε να υπερασπίσει την αγωγή για ανάκτηση κατοχής λόγω παραβίασης όρων της ενοικίασης. Τα συμφέροντα των εφεσειόντων πλήγηκαν άμεσα γιατί απώλεσαν με την απόφαση που εκδόθηκε την ασφάλεια τους για την αποπληρωμή του χρέους. Στην απόφαση υποδεικνύεται ότι η πρώτη επιλογή του τρίτου προσώπου για τον παραμερισμό απόφασης στην οποία δεν είναι διάδικος, είναι να ζητήσει την άδεια του εναγομένου και να υποβάλει αίτηση για τον παραμερισμό της απόφασης εξ ονόματος του. Εάν αρνηθεί τότε παρέχεται η ευχέρεια για υποβολή αίτησης εναντίον και των δυο διαδίκων για τον παραμερισμό της απόφασης και την υποβολή υπεράσπισης. Η δεύτερη επιλογή αντανακλάται στις πρόνοιες της Δ.26 θ. 15.» Στην υπό κρίση περίπτωση είναι αδιαμφισβήτητο, όπως άλλωστε προκύπτει και από τον φάκελο του Δικαστηρίου, ότι η Ενάγουσα εξασφάλισε την έκδοση απόφασης υπέρ της και εναντίον της Εναγομένης λόγω μη παράλειψης καταχώρισης εμφάνισης της τελευταίας, παρά τη δέουσα επίδοση της Αγωγής σε αυτή. Στα πλαίσια εξέτασης της Αίτησης, το πρώτο ζήτημα το οποίο πρέπει να απασχολήσει το Δικαστήριο είναι το κατά πόσο ο Αιτητής νομιμοποιείται να καταχωρίσει την Αίτηση. Τόσο το λεκτικό της Δ.26 θ.15 όσο και η σχετική νομολογία επιβάλλουν όπως ο Αιτητής είναι πρόσωπο το οποίο επηρεάζεται άμεσα από την εκδοθείσα απόφαση. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση, ο Αιτητής φέρεται ως ο πραγματικός τελικός δικαιούχος και ιδιοκτήτης του εταιρικού ομίλου επιχειρήσεων κάτω από την ομπρέλα της TMC η οποία με τη σειρά της είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια της Εναγομένης και είναι υπό αυτή την ιδιότητα που καταχώρισε την υπό κρίση Αίτηση. Αποτελεί ισχυρισμό του Αιτητή πως ο JS παρουσιάζεται μεν ως ο τελικός μέτοχος της TMC πλην όμως αυτός πάντοτε ήταν και ενεργούσε ως αντιπροσωπευτικός μέτοχος προς όφελος και για λογαριασμό του Αιτητή, συνεχίζοντας με την ίδια ιδιότητα παρά τις περί του αντιθέτου οδηγίες του Αιτητή προς αυτόν για τη μεταβίβαση του μετοχικού κεφαλαίου της TMC προς τον Αιτητή ή άλλο πρόσωπο καθ΄ υπόδειξη του Αιτητή. Αυτή η θέση του Αιτητή αμφισβητείται έντονα από την Ενάγουσα η οποία ισχυρίζεται ότι ο τελικός δικαιούχος των εταιρειών και δη της Εναγομένης είναι άλλο τρίτο πρόσωπο, ήτοι ο JS, αποδίδοντας στον Αιτητή δόλιες και αξιόποινες ενέργειες ως επίσης και αλλότρια και κακόπιστα κίνητρα αναφορικά με τους ισχυρισμούς του και την καταχώριση της παρούσας Αίτησης. Εκτός από τους εκατέρωθεν ισχυρισμούς οι οποίοι προβάλλονται επί του θέματος, με βάση τα έγγραφα τα οποία παρουσιάζουν και οι δύο πλευρές ο JS φαίνεται να είναι ο μοναδικός μέτοχος και δικαιούχος της Εναγομένης, ενώ δεν έχει παρουσιαστεί οποιοδήποτε έγγραφο και δη από την πλευρά του Αιτητή που να καταδεικνύει ή να τείνει έστω να δείξει ότι ο Αιτητής έχει οποιαδήποτε σχέση και ή ιδιότητα είτε με την Εναγομένη είτε με την TMC. Τα σχετικά έγγραφα είναι τα εξής: (α) η έρευνα από το ηλεκτρονικό μητρώο του Εφόρου Εταιρειών αναφορικά με την Εναγομένη, Τεκμήριο 3 στην ένορκη δήλωση του ΣΘ (β) διάφορα έγγραφα τα οποία επισυνάπτονται ως Τεκμήρια στην ένορκη δήλωση της κας ΚΒ στην Αγωγή 3560/18, Τεκμήρια 1β-1στ στην ένορκη δήλωση της ΕΛ, ήτοι · πιστοποιητικά μετόχων της TMC · αντίγραφο του εμπορικού μητρώου του Λιχτενστάιν σχετικά με τις μετοχές της TMC · δήλωση του διευθυντή της TMC προς την Τράπεζα Κύπρου πως ο JS είναι ο μοναδικός τελικός δικαιούχος της TMC · δήλωση του τελικού δικαιούχου ότι η Εναγομένη δεν θα εμπλακεί σε παράνομες δραστηριότητες και · συμφωνία κάλυψης από τον τελικό δικαιούχο της Εναγομένης, JS, με τη δικηγορική εταιρεία Χ. Βασιλειάδης. Επιπλέον, δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου στα πλαίσια της υπό κρίση Αίτησης οποιοδήποτε έγγραφο το οποίο τείνει να καταδείξει το βάσιμο του ισχυρισμού του ΣΘ πως ο JS λειτουργούσε ως ονομαστικός μέτοχος του Αιτητή και εξακολουθεί να παρουσιάζεται ως τέτοιος, παρά τις ρητές οδηγίες του τελευταίου. Ως εκ τούτου, αυτή η θέση παραμένει απλός ισχυρισμός του Αιτητή ο οποίος αποτελεί αντικείμενο άρνησης και αντίκρουσης από την πλευρά της Ενάγουσας. Ο ΣΘ επισυνάπτει τόσο τη συμφωνία εκχώρησης, αντικείμενο της παρούσας Αγωγής, όσο και τη συμφωνία διευθέτησης, Τεκμήρια 12 και 13 αντίστοιχα, από τις οποίες και πάλι δεν υπάρχει οτιδήποτε που να συνδέει τον Αιτητή με την Εναγομένη. Εκτός από την απουσία στοιχείων δυνάμει των οποίων θα μπορούσε να καταδειχθεί η ισχυριζόμενη ιδιότητα και σχέση του Αιτητή με την Εναγομένη, είναι ξεκάθαρο πως αυτό ακριβώς το ζήτημα αποτελεί αντικείμενο διαφωνίας μεταξύ των μερών εξ ου και εκκρεμούν δικαστικές διαδικασίας περί τούτου, συμπεριλαμβανομένης της Αγωγής 3560/
- Και οι δύο πλευρές στα πλαίσια της υπό κρίση Αίτησης παραπέμπουν στους ισχυρισμούς τους όπως αυτοί περιέχονται στην εν λόγω Αγωγή, ειδικότερα ο μεν Αιτητής στην έκθεση απαίτησης, Τεκμήριο 4 στην ένορκη δήλωση του ΣΘ, η δε Ενάγουσα στην ένορκη δήλωση ημ. 21.7.20 του κ. ΜΠ, Τεκμήριο 2 στην ένορκη δήλωση της ΕΛ. Εκτός του ότι οι ισχυρισμοί του Αιτητή αντικρούονται από την Ενάγουσα, το Δικαστήριο θεωρεί πως αυτοί αποτελούν απλά τους ισχυρισμούς της κάθε πλευράς σε άλλη ξεχωριστή δικαστική διαδικασία και οι οποίοι έτυχαν ή θα τύχουν εξέτασης από το ανάλογο Δικαστήριο. Εξ ου και το εκεί Δικαστήριο εξέδωσε την ενδιάμεση απόφαση του στην αίτηση για τα προσωρινά διατάγματα, Τεκμήριο 3 στην ένορκη δήλωση της ΕΛ. Η απόρριψη της αίτησης και οι όποιες διαπιστώσεις του Δικαστηρίου στην εν λόγω απόφαση του αφορούν και περιορίζονται σε εκείνη τη διαδικασία και εν πάση περιπτώσει δεν είναι δεσμευτικές για το παρόν Δικαστήριο και για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας. Με άλλα λόγια, το παρόν Δικαστήριο δεν δύναται να υιοθετήσει τις θέσεις του εκεί Δικαστηρίου οι οποίες αφορούσαν τη μη ικανοποίηση των δύο πρώτων προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν.14/60, ήτοι την ιδιότητα του Αιτητή ως απόλυτου ιδιοκτήτη και τελικού δικαιούχου του ομίλου των εταιρειών και ότι ο JS ήταν αντιπρόσωπος του. Πρόκειται για μια ανεξάρτητη διαδικασία και κυρίως για άλλης φύσης διαδικασία η οποία αποφασίζεται με βάση διαφορετικό νομικό πλαίσιο και διαφορετική μαρτυρία. Σύμφωνα με όλα όσα αναφέρονται ανωτέρω, για σκοπούς της παρούσας Αίτησης, το Δικαστήριο θεωρεί πως ο Αιτητής δεν κατάφερε να προσκομίσει τέτοια μαρτυρία από την οποία να διαφαίνεται η παρουσιαζόμενη από τον ίδιο ιδιότητα και σχέση του με την Εναγομένη. Αντιθέτως, αυτό το θέμα αποτελεί αντικείμενο έντονης διαφωνίας μεταξύ του Αιτητή και της Εναγομένης, και εκκρεμεί προς εκδίκαση και θα αποφασιστεί στα πλαίσια άλλης δικαστικής διαδικασίας. Αυτές οι διαπιστώσεις δεν είναι ικανές να αποδώσουν στον Αιτητή την ιδιότητα την οποία επικαλείται και ειδικότερα ότι αυτός είναι ο πραγματικός τελικός δικαιούχος της μητρικής και απόλυτης μετόχου της Εναγομένης, TMC, και συνακόλουθα της ίδιας της Εναγομένης. Ανεξαρτήτως της πιο πάνω κατάληξης, το Δικαστήριο θεωρεί πως ακόμα και σε περίπτωση που ήθελε φανεί ότι ο Αιτητής είναι πράγματι ο τελικός ιδιοκτήτης της TMC, είτε μέσω του JS είτε άλλως πως, η ιδιότητα του αυτή ουδόλως τον καθιστά πρόσωπο άμεσα επηρεαζόμενο από την απόφαση για να δύναται να υποβάλει αίτηση για παραμερισμό της. Κατ΄ αρχάς είναι καθιερωμένη η νομική αρχή πως η εταιρεία είναι ξεχωριστή νομική οντότητα από τα φυσικά πρόσωπα μέλη-μετόχους της εταιρείας και αυτό ισχύει και για όμιλο εταιρειών στον οποίο ανήκουν διάφορες εταιρείες. Το Δικαστήριο έχει εξουσία να κοιτάζει πίσω από το εταιρικό πέπλο μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις, οι οποίες σαφώς και δεν ισχύουν στην προκειμένη περίπτωση. Σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 5η έκδοση, τόμος 14, σελ. 138-139, παρ. 116, με παραπομπή και σε σχετική Αγγλική νομολογία: «A company is a legal entity that is separate from, and distinct from, the individual members of the company. This is also the position within a group of companies where the fundamental principle is that each company in a group (a relatively modern concept) is a separate legal entity possessed of separate legal rights and liabilities. There may, however, be cases where the wording of a particular statute or contract justifies the treatment of parent and subsidiary as one company, at least for some purposes; or where the court will 'pierce' (or ' lift') 'the corporate veil'. The doctrine of piercing the corporate veil should only be invoked where a person is under an existing legal obligation or liability or subject to an existing legal restriction which he deliberately evades or whose enforcement he deliberately frustrates by interposing a company under his control.» Ο διαχωρισμός μεταξύ του νομικού προσώπου και των μελών του δεν καθιστά τα μέλη και τους μετόχους του ως άμεσα επηρεαζόμενα από οτιδήποτε αφορά στην εταιρεία. Και τούτο καθότι η εταιρεία, ως ξεχωριστή οντότητα, έχει τις δικές της υποχρεώσεις και ευθύνες, οι οποίες είναι εντελώς ανεξάρτητες από αυτές των μελών της. Εξ ου και η παρούσα Αγωγή ηγέρθη εναντίον μόνο της Εναγομένης ως υπέχουσας την αποκλειστική ευθύνη για τις πράξεις και ή παραλείψεις της σχετικά με την επίδικη συμφωνία. Υπό το φως των πιο πάνω δεδομένων, καθίσταται σαφές ότι η εκδοθείσα απόφαση εναντίον της εταιρείας δεν επηρεάζει άμεσα τα μέλη της εφόσον πρόκειται για δύο εντελώς ανεξάρτητες οντότητες. Δεν διαφεύγει την προσοχή του Δικαστηρίου ότι τυχόν απόφαση εναντίον της εταιρείας επηρεάζει ενδεχομένως έμμεσα τα μέλη της στον βαθμό που η εταιρεία θα κληθεί να τηρήσει τις υποχρεώσεις της και ικανοποιήσει την απόφαση μειώνοντας έτσι σε κάποιο βαθμό την περιουσία της, πλην όμως αυτή η κατάσταση δεν εμπίπτει εντός της εμβέλειας και του σκοπού της Δ.26 θ.15 η οποία αφορά σε άμεσο επηρεασμό. Τέτοια κατάσταση παραπέμπει σε έμμεσο επηρεασμό, ο οποίος στην υπό κρίση περιπτώση γίνεται ακόμα πιο απομακρυσμένος υπό την έννοια ότι ο Αιτητής δεν παρουσιάζεται ως ο τελικός μέτοχος της ίδιας της Εναγομένης αλλά της μητρικής της εταιρείας TMC. Δηλαδή, ο Αιτητής προσπαθεί να πείσει το Δικαστήριο ότι επειδή αυτός είναι ο πραγματικός τελικός ιδιοκτήτης της ΤΜC η οποία με τη σειρά της είναι η ιδιοκτήτρια του 100% του μετοχικού κεφαλαίου της Εναγομένης, επηρεάζεται ο ίδιος προσωπικά άμεσα από την απόφαση, κάτι το οποίο ξεκάθαρα δεν ισχύει. Χρήσιμη καθοδήγηση προσφέρει η Αγγλική υπόθεση Prudential Assurance Co. Ltd. v. Newman Industries Ltd. and Others (No.2)
(1982)Ch. 204, και στο ακόλουθο απόσπασμα: «But what he cannot do is to recover damages merely because the company in which he is interested has suffered damage. He cannot recover a sum equal to the diminution in the market value of his shares, or equal to the likely diminution in dividend, because such a "loss" is merely a reflection of the loss suffered by the company. The shareholder does not suffer any personal loss. His only "loss" is through the company, in the diminution in the value of the net assets of the company, in which he has (say) a 3 per cent. shareholding. The plaintiff's shares are merely a right of participation in the company on the terms of the articles of association. The shares themselves. his right of participation, are not directly affected by the wrongdoing.» (Η υπογράμμιση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Η πιο πρόσφατη Αγγλική υπόθεση Abdelmamoud v. The Egyptian Association in Great Britain Ltd and others
(2018)EWCA Civ 879 αφορούσε αίτηση παραμερισμού απόφασης από μη διάδικο, βάσει βεβαίως της νέας CPRr 40.9, και ασχολείται με το κατά πόσο διευθυντές και μέλη-μέτοχοι επηρεάζονται δυσμενώς από απόφαση εναντίον της εταιρείας. Τα ακόλουθα αποσπάσματα είναι διαφωτιστικά: «39. .Prudential Assurance Co Ltd v Newman Industries Ltd (No 2) [1982] Ch 204, 224, where a shareholder alleged that directors of the company had issued a circular to its members containing a fraudulent misrepresentation as to the value of certain assets. The Court of Appeal observed: "When the shareholder acquires a share he accepts the fact that the value of his investment follows the fortunes of the company and that he can only exercise his influence over the fortunes of the company by the exercise of his voting rights in general meeting." A little earlier in its judgment, the court said, at p 223: "The plaintiff's shares are merely a right of participation in the company on the terms of the articles of association. The shares themselves, his right of participation, are not directly affected by the wrongdoing. The plaintiff still holds all the shares as his own absolutely unencumbered property. The deceit practised upon the plaintiff does not affect the shares; it merely enables the defendant to rob the company." 40 The Court of Appeal thus considered that shares in a commercial company were not "directly affected" by wrongdoing against the company. It is still clearer that membership rights in a charitable company cannot be so affected, since members of such a company have no economic interest in it and their membership rights do not have any financial value. Likewise, individual members of a charitable company such as EAGB (or, in fact, of an ordinary commercial company) cannot be considered to be "directly affected" by a judgment or order against the company. Any other conclusion would allow particular members to take upon themselves matters allocated to the board and, moreover, to do so without having to satisfy requirements such as those laid down by the Companies Act 2006 for derivative claims. 41 Mr Murray [2015] Bus LR 928, para 61 said: "Company law provides various remedies for members who are unhappy with the conduct of the business of a company, but this does not extend to usurping the function of the directors in, for example, deciding whether or not to defend proceedings against the company." That strikes me as correct.» (Η υπογράμμιση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Με βάση όλα όσα αναφέρονται ανωτέρω, το Δικαστήριο καταλήγει πως ο Αιτητής δεν έχει καταφέρει να καταδείξει ότι είναι πρόσωπο το οποίο επηρεάζεται δυσμενώς από την απόφαση του Δικαστηρίου, εντός της εμβέλειας της Δ.26 θ.15, και ως εκ τούτου δεν δύναται να υποβάλλει αίτηση παραμερισμού της. Σημειώνεται, ίσως εκ του περισσού και για ό,τι αξίζει, πως η αποτυχία της Αίτησης δεν συνιστά κώλυμα για τον Αιτητή να εγείρει τις όποιες διαδικασίες εναντίον τόσο της Ενάγουσας όσο και της Εναγομένης και ενδεχομένως οποιωνδήποτε άλλων προσώπων για την ισχυριζόμενη συνωμοσία και απάτη αναφορικά με την επίδικη συμφωνία εκχώρησης, τη συμφωνία διευθέτησης και τις συναφείς δικαστικές διαδικασίες, συμπεριλαμβανομένων της παρούσας Αγωγής και της Αίτησης Εκκαθάρισης, και να διεκδικήσει θεραπείες για την όποια ισχυριζόμενη ζημιά υπέστη. Η πιο πάνω διαπίστωση του Δικαστηρίου καθορίζει και την πορεία της Αίτησης, χωρίς να καθίσταται αναγκαία η εξέταση των υπόλοιπων λόγων ένστασης ή των θεμάτων που εγείρονται στα πλαίσια αυτής. Ως εκ τούτου η Αίτηση δεν μπορεί να πετύχει και απορρίπτεται. Τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας - Καθ΄ ης η Αίτηση και εναντίον του Αιτητή, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .......... Έ. Εφραίμ, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Ε.Ε./Ε.Ν. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο