← Κύπρος

Καζαντζή ν. Τσιορτή, Αρ. Αγωγής: 4966/13, 10/3/2021

Καζαντζή ν. Τσιορτή, Αρ. Αγωγής: 4966/13, 10/3/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A122 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, A.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4966/13 Μεταξύ: XXXXX Καζαντζή Ενάγουσα -και- XXXXX Τσιορτή Εναγομένου ------------------ Ημερομηνία: 10 Μαρτίου, 2021 Αίτηση ημερ. 15 Μαϊου 2020 Εμφανίσεις: Ενάγουσα εμφανίζεται αυτοπροσώπως Για τον Εναγόμενο: Σ. Μένταλης για Α. Π. Ερωτοκρίτου & Σία ΔΕΠΕ Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε στις 24 Ιουλίου 2013 στην Κλίμακα €100,000 - €500,

  1. Τα δικόγραφα έχουν συμπληρωθεί και έχουν συμπληρωθεί όλα τα προδικαστικά ζητήματα προκειμένου να προετοιμασθεί η οδός για την ακροαματική διαδικασία της αγωγής. Η αγωγή είχε ορισθεί για ακρόαση αρκετές φορές με αρχή την 23 Νοεμβρίου
  2. Στις 15 Μαΐου 2020 τα μέρη εμφανίστηκαν στο Δικαστήριο, αφού εκδόθηκαν οι ακόλουθες οδηγίες ημερομηνίας 30.4.2020 με ανακοίνωση του Ανώτατου Δικαστηρίου μετά το πρώτο κύμα της πανδημίας: Τα πρωτόδικα Δικαστήριο κάθε δικαιοδοσίας θα προχωρήσουν στον προγραμματισμό των ενώπιον τους υποθέσεων κατά τρόπο που καθίσταται δυνατή η περαιτέρω πρoώθηση τους λαμβανομένου πάντοτε υπόψη των σχετικών διαταγμάτων και οδηγιών των ιατρικών υπηρεσιών καθώς επίσης και των ιδιαίτερων συνθηκών και αναγκών της κάθε δικαιοδοσίας ως εκ των υφιστάμενων κτιριακών εγκαταστάσεων, προς το σκοπό αφενός της κατά το δυνατό ομαλότερης λειτουργίας των Δικαστηρίων και αφετέρου της διασφάλισης της υγείας όλων των παραγόντων της δίκης. Κατά εκείνη την ημερομηνία οι δικηγόροι της ενάγουσας ζήτησαν να αποσυρθούν από την εκπροσώπηση της με αποτέλεσμα αυτή να εμφανίζεται αυτοπροσώπως και να δηλώνει πρόθυμη να χειρίζεται μόνη της την υπόθεση «ως έπρεπε να κάνω από την αρχή». Προς τούτο ακολούθησε η ακόλουθη συζήτηση που παρατίθεται πιο κάτω: «Δικαστήριο προς Ενάγουσα: Κυρία Καζαντζή, συμφωνείτε να αποσυρθούν οι δικηγόροι σας; Α. Ναι, εν έπρεπε να τους βάλω. Δικαστήριο Δίδεται άδεια τους κύριους..για ποιον εμφανίζεστε; κα Ναπολέοντος Για τον XXXXX Αλεξάνδρου. Δικαστήριο Α.Χ Αλεξάνδρου και Συνεργάτες ΔΕΠΕ, να αποσυρθούν από δικηγόροι της ενάγουσας. (Η κα Ναπολέοντος αποχωρεί από την αίθουσα). Δικαστήριο (προς Ενάγουσα): Τι θα κάνετε κα Καζαντζή; A. Θέλω να υποβάλω κάποια έγγραφα. Ε. Όχι δεν υποβάλλονται στο πλαίσιο οδηγιών. Θα προχωρήσετε την υπόθεση μόνη σας ή θα βάλετε δικηγόρο; Α. Μόνη μου, όπως έπρεπε να κάνω από την αρχή». Στην συνέχεια ακολούθησε η καταχώρηση μίας άτυπης αίτησης που δεν είναι γνωστό επί ποια δικονομική διάταξη βασίζεται με την οποία ζητείται η έκδοση των ακόλουθων διαταγμάτων:
  3. Διάταγμα και/ή άδεια του Σεβαστού Δικαστηρίου που να επιτρέπει την πρόσθεση ή/και διόρθωση και αύξηση της κλίμακας είναι δε προς το συμφέρον της ορθής απονομής της Δικαιοσύνης και αναγκαίες για την ορθή και σωστή προώθηση των δια της παρούσας Αγωγής αξιώσεων μου εναντίων του εναγόμενου αλλά και ως ορθά λάβει εις γνώση του το Σεβαστό Δικαστήριο το σύνολο των γεγονότων και της σοβαρότητας της κατάστασης που είναι συνεχιζόμενη αλλά και των ελλείψεων εξαιτίας των χρόνων αλλά και της σοβαρότητας της υγείας της ενάγουσα έτσι ώστε ενημερώσει τον κ. XXXXX Ευσταθίου στο σύνολο των γεγονότων εκ της Έκθεσης Απαιτήσεως από την αρχή και με την απάλειψη του ονόματος της Ενάγουσας και την αντικατάσταση ή/και πρόσθεση ή/και τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης ως ακολούθως:
  4. Διάταγμα και/ή άδεια του Σεβαστού Δικαστηρίου που να επιτρέπει την τροποποίηση και πρόσθεση της Έκθεσης Απαίτησης της Ενάγουσας ως ακολούθως: Α. Δια της πρόθεσης και αντικατάστασης της παραγράφου 1 της Έκθεσης Απαίτησης με την ακόλουθη παράγραφο: Κατά πάντα ουσιώδη προς την παρούσα αγωγή χρόνο, η ενάγουσα ήταν οδηγός του οχήματος με αριθμούς εγγραφής XXXXX33, ήταν ηλικίας 25 ετών με ημερομηνία γέννησης XXXXX/1984 ασχολείτο με τον στίβο, την κολύμβηση, την συγγραφή βιβλίων με χόμπι την μουσική, την ζωγραφική και έχαιρε άκρας υγείας και ενεργητικότητας. Κατά τον ουσιώδη χρόνο η ενάγουσα εργαζόταν ως διερμηνέας νοηματικής γλώσσας στον τηλεοπτικό σταθμό Ρ.Ι.Κ ,PLUS, Λύκειο Κύκκου Β' και στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας (Intercollege). Σε όλους τους αστυνομικούς σταθμούς παγκύπρια και όλα τα Επαρχιακά Δικαστήρια σε Παγκύπρια βάση συστηματικά και λάμβανε εισοδήματα πέραν των €3.000 μηνιαίως. Όπως και κατά τον ουσιώδη χρόνο σε ηλικία 24 ετών της προτάθηκε να συμμετάσχει σε Παγκόσμιους και Ολυμπιακούς αγώνες στίβου όπως και με επιστολή στις 26/3/2009 ότι πέρασε με επιτυχία τις εξετάσεις (πρώτη Πανελλήνια και Παγκύπρια ) Διδακτορικού Διερμηνέας Νοηματικής Γλώσσας όπου και παραμένει η μόνη μέχρι σήμερα στην Κύπρο αλλά και κατά τον 6/2010 σε Παγκόσμιο Συνέδριο Διερμηνέων όπου έγινε μέλος Παγκόσμιας και Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Διερμηνέων. Διετέλεσε αισθητικής επεμβάσεως προσθετικής στήθους το εν λόγο διάστημα αλλά και αγορά οικοπέδου και τα σχέδια προς ανέγερση κατοικίας στην περιοχή XXXXX όπου και διέμενε τον συγκεκριμένο χρόνο όπως και με ενέργειες στο Υπ. Εσωτερικών για μόνιμο άτομο όπου το εν λόγο διάστημα του ατυχήματος διέμενε μαζί της για βοήθεια όπως και στο πατρικό της στην Πάφο όπου και μεγάλωσε. Σελ
  5. α 1.3 η παράγραφος 11η γραμμή προστεθεί και διορθωθεί ως εξής: προκάλεσε βίαιη σύγκρουση και ή δυστύχημα το όποιο τραυματίστηκε μόνιμα η ενάγουσα. Β. Δια την προσθήκη : Σελίδα 2, Α ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΣΩΜΑΤΙΚΩΝ ΒΛΑΒΩΝ ΕΝΑΓΟΥΣΑΣ Προστεθεί και διορθωθεί ως εξής: ζ) διαγραφή: το άνω ζ) παραμείνει: Αιμωδίες άκρων θ) προστεθεί: Αλλαγή χροιάς φωνής ι) Έντονο συνεχιζόμενο πόνο στον αυχένα καθόλα τα χρόνια κ) Διάστρεμμα ευθιασμος αυχένα λ) Αυχενική δυσκαμψία μ) Έντονη μείωση αισθήσεων άνω άκρων ωμοπλάτης και άκρων ν) Άλγος στην ψηλάφηση της τραχειακής χώρας ξ) Σιελόσταση στην περιοχή των γλωσσοεπιγλωτιδικών βοθρίων ενδεικτική του πόνου κατά την κατάποση ο) Αδυναμία στην φωνή π) Οίδημα στην περιοχή του μεσαρυταινοειδούς διαστήματος ρ) θλάση νωτιαίου μυελού τραυματικής αρχής σ) Αιμωδίες παρατεταμένα και μη υφαιόμενα τ) Ψηλάφηση μυών του αυχένα προκαλεί δυσφορία και πόνο υ) Σε κινήσεις κάμψεις και έκτασης προκαλείτε πόνος και αιμωδίες φ) Έντονη σύσπαση μυών και άκρων χ) Περιορισμός περπάτημα .περιορισμός κινήσεων ψ) Δυσκολία στο ξάπλωμα στο κάθισμα και όταν σηκωστεί ω) Περιορισμένη χρήση ομιλίας αντιδράσεων στην ομιλία 1) Αδυναμία όραση όσφρηση ακοή 2) Συσπάσεις μυών προσώπου 3) Σωματική δυσκολία χρήσης μπάνιου τουαλέτας 4) Δυσκολία χρήσης τουαλέτας λόγου πόνου που προκαλείται στο κεφάλι και πλέον και στα πόδια 5) Άμεση αισθητική επέμβαση στήθους λόγο πόνου και του απαγορευμένου χρόνου που απήλθε. 6) Αλλαγή χροιά φωνής 7) Αδυναμία Α7 αυχενικής μοίρας του αυχένα 8) Αδυναμία στην φωνή 9) Διάσειση, ζάλη ,αναγούλες (χρήση stemetil μέχρι και το 2015) 10) Χρήση τροχοκαθίσματος 11) Σωματική ανικανότητα και αυτοεξυπηρέτησης 12) Ιδιωτική φύλαξη 13) Μυϊκές συσπάσεις με κρίση 14) Ειδικών μέσων ανελκυστήρα, ειδικών παπουτσιών, χρήση γαντιών 15) Αδύνατον να αγκαλιάσει το παιδί της μέχρι και το 2018 16) Μη χρήση παντελονιού η φόρμας καθόλα τα χρόνια κατά το 2018 και μετά σπάνια Σελ.3 Γ. Στην 3η παράγραφο παραμείνει και προστεθεί από την 3η γραμμή ως εξής: Δρ. XXXXX Πίπη, με πόνο στην περιοχή του τραχήλου, δυσκολία στην κατάποση και αδυναμία στην φωνή, ο οποίος κατά την εξέταση στις 24.8.2010 διαπίστωσε ευαισθησία και πόνος κατά την ψηλάφηση της τραχειακής χώρας, κατά την ενδοσκόπηση του Λάρυγγα διεπιστώθη Σιελόσταση στην περιοχή των γλωσσοεπιγλωτιδικών βοθρίων που προκαλούσε πόνο ενδεικτική του πόνου κατά την κατάποση ,καθώς επίσης και οίδημα στην περιοχή του μεσαρυταινοειδούς διαστήματος. Σελ.3 γ 1.Στην 4η παράγραφο παραμείνει και προστεθεί από την 3η γραμμή στο τέλος και διαπίστωσε ο νευροχειρουργός εξαιτίας της βίαιης κίνησης της κεφαλής και πρόσκρουση τού λαιμού στο τιμόνι του αυτοκινήτου περιορισμό στις κινήσεις του αυχένα και των άκρων όπως και μη αποκλείοντας θλάση νωτιαίου μυελού τραυματικής αρχής , όπως και στην επανεξέταση αναφέρει Αιμωδίες παρατεταμένα και μη υφαιόμενα όπως ότι εξ αυτής συμπτωματολογία δύναται να ταλαιπωρεί την ασθενή επί μεγάλο χρονικό διάστημα ακόμα διαπιστώθηκε αυχεναλγία, κεφαλαλγία και αιμωδιών αλλά και συμφώνησε με την παραπομπή σε ωτορινολαρυγγολόγο και ο ίδιος παρέπεμψε την ασθενή σε Νευρολόγο Δρ. XXXXX Πουγιουρος και την 1/12/2010 στον Δρ. XXXXX Μιχαηλίδη Σελ. 3 γ
  6. Προστεθεί 5η παράγραφος με την παραπομπή μου σε 3ο ιατρικό συμβούλιο πολυμελές και την ολική ανικανότητα όπου διαπιστώθηκε και έγινε αποδεκτό καθώς και ήταν και αδύνατον κατά το εν λόγο και μεγάλο διάστημα η μεταφορά μου και/η χρήση της τουαλέτας για οποιονδήποτε λόγο αλλά και η δυσκολία σε βήματα όπου ήταν εμφανή και έγινε αποδεκτό. Σελ.3 γ
  7. Η 5η παράγραφος να γίνει 6η παραμείνει ως έχει και προστεθεί από την 3η γραμμή ως εξής: διαπίστωσε έντονη δυσκαμψία στον αυχένα με την ψηλάφηση των μυών του αυχένα να προκαλεί πόνο και δυσφορία, σε κινήσεις κάμψεις και έκτασης προκαλείται πόνος και Αιμωδίες από την αυχενική μοίρα Α7 ρίζα του αυχένα στο άκρο και στο πόδι και αυχενική θλάση και με έντονη σύσπαση των μυών του αυχένα και συνέστησε στην ενάγουσα φαρμακευτική αγωγή με αντιφλεγμονώδη και μυοχαλαρωτικά Σελ.3 γ 4.Στην 6η παράγραφο γίνει 7η και διαγραφή το: 20.12.2010 και προστεθεί ως εξής: Από την 1.12.2010 η ενάγουσα άρχισε να επισκέπτεται τον Δρ. XXXXX Μιχαηλίδη ο οποίος μετά από πολλές εξετάσεις της ενάγουσας από το 2010 μέχρι σήμερα, διαπιστώνει ως αποτέλεσμα της βιαιότητας της σύγκρουσης και την δυσλειτουργία των νευρικών ριζών Α7 της αυχενικής μοίρας προκαλώντας αιμωδίες των άκρων τις συσπάσεις και την ατροφία μυών με συχνές υποτροπές με κρίσεις ,περιορισμό των αισθήσεων αφής και αναφέρει σαν συνεπακόλουθο όλα τα χρόνια να έχει πολύ μεγάλη δυσκολία στην καθημερινή της αυτοεξυπηρέτηση της δυσκολία στην ομιλία και την δυσκολία των αντιδράσεων, πόνο στον αυχένα καθόλα τα χρόνια όπως και η δυσκολία της τουαλέτας και του μπάνιου είναι εξαιρετικά δύσκολα να επηρεάζουν την κατάσταση, πονοκέφαλους και δυσκολία στην κίνηση του αυχένα . Σημαντική η αλλαγή της όσφρησης κατά διαστήματα σε μεγάλο χρονικό διάστημα και το ίδιο σε οπτικό και ακουστικό νεύρο, τα φάρμακα ήταν σε μεγάλες ποσότητες γύρω στα 30 την ημέρα με τα περισσότερα να είναι παυσίπονα μυοχαλαρωτικά για μετριασμό του νευραλγικού πόνου . Από την αρχή ήταν αδύνατον να έχει το παιδί της χωρίς βοήθεια όπως και αξιοσημείωτη αναφορά σε πρόγραμμα αξιολόγησης για τ disabilities στις 20/1/11 κατέδειξε 90% κ στο πρόγραμμα σε συνεργασία με φυσιοθεραπευτή και γυμναστή να ανέρχεται κατά 86% κάτι το οποίο ήταν εξαιρετικά δύσκολο και η πιθανή κατάληξη της σε θάνατο να είναι πιο πιθανή λόγο ακινησίας. Συνέχισε μόνο με θερμαινόμενη πισίνα καθόλα τα χρόνια με τις περισσότερες φορές να προσπαθεί μόνο με βήματα οι εξάρσεις πόνου ήταν απερίγραπτες εξαιτίας της ιδιάζουσας περίπτωσης συνέστησε μερικά λεπτά χρήση νοηματικής γλώσσας κάτι που επίσης ήταν εξαιρετικά δύσκολο έτσι μειώθηκαν οι μέρες και τα λεπτά για πολλά χρόνια ήταν αδύνατον η ελεύθερη επικοινωνία με την οικογένεια της που ήταν κωφοί. Μέχρι το 2015 αναφέρθηκε η ενάγουσα αφού μίλησε με την οικογένεια της στον ιατρό για ευθανασία σε άλλη χώρα εξαιτίας του πόνου και της σοβαρότητας της κατάστασης. Μέχρι σήμερα χρήζει συνεχούς ξεκούρασης. Με αρκετές παρακλινικές εξετάσεις παρέπεμψε στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας για εξέταση 3 (τριών) άκρων και που διαπίστωσε το νευρολογικό ελάττωμα στα άκρα η Δρ. XXXXX Ζαμπά όπου έδωσε οδηγίες για το Υπ. Υγείας κ την επίσπευση της στο εξωτερικό σε εξειδικευμένη κλινική. γ
  8. Προστεθεί 8η παράγραφος ως εξής : Σε επιστολή στο Υπουργείου Υγείας της ενάγουσας για την σοβαρότητα και την αδυναμία των άκρων μαζί με το ηλεκτρομυογράφημα των άκρων έγινε αποδεκτό και σε απαντητική επιστολή του το Υπ. Υγείας για υπηρεσίες που δεν προσφέρονται στο δημόσιο εξαιτίας της εξειδικευμένης κατάστασης την παραπομπή της ασθενούς στο νεοσύστατο παράρτημα του Ισραήλ στην Κύπρο γ
  9. Πρόσθεση 9ης παραγράφου : Κατά το 2012 η Δρ. Δημοσθένους με το ηλεκτρομυογράφημα από το Υπ. Υγείας και την εξέταση της ίδιας διαπίστωσε τον περιορισμό έως ανύπαρκτων κινήσεων, και τον περιορισμό της ομιλίας αδυναμία στην φωνή και συμφωνώντας με την φαρμακευτική αγωγή που δινόταν αλλά προσθέτοντας κάθε 24 κ 48 ώρες dynastat και methycobal επιπρόσθετα της ήδη φαρμακευτικής αγωγής αλλά και η συνεργασία με την ψυχολόγο στο ίδιο τμήμα ότι μπορεί να δεχτεί την μόνιμη της κατάστασης και/η κατάληξη της σε πραγματικό θανάτου εξαιτίας του δυστυχήματος. Αλλά και κατά την μεταφορά της στο τμήμα με τροχοκάθισμα εξαιτίας της απόστασης. Σελ.4 Δ.Δια την παραμονή και πρόσθεση τις 1ης παραγράφου στην 4η σελίδας σε 10η παράγραφο και ως εξής. Στις 23.5.2012 και 7.8.2012 ,μετά από έντονους και επίπονους πόνους στο κεφάλι και αυχένα αλλά και πολλές φορές μετά και μέχρι σήμερα, η ενάγουσα επισκέφτηκε το Τμήμα Ατυχημάτων και Επειγόντων Περιστατικών του Γενικού Νοσοκομείου σε Πάφο και Λευκωσία όπως και σε Ιδιωτικές Κλινικές όπου εκ πολλών περιπτώσεων διαπίστωναν αυχενικό σύνδρομο, αυχεναλγία όπως και εκ των περισσότερων περιπτώσεων να χορηγείτε συγκεκριμένη φαρμακευτική αγωγή που κρατούσε η ίδια με οδηγίες γιατρών και που μέχρι και σήμερα ακολούθησαν αμέτρητες επισκέψεις στα εξωτερικά ιατρεία αλλά και συχνές επισκέψεις σε περιπτώσεις εξάρσεις πόνου ή επηρεασμό αυτών/τραυματισμών Σελ.4 Δ.1.Στην 2η παράγραφο προστεθεί ως 11 η και ως εξής: Η ενάγουσα έφερε αυχενικό κολάρο για περίοδο 6 μηνών μετά το δυστύχημα. Λόγο του χρόνιου αυχενικού συνδρόμου τις Αιμωδίες άκρων τις συσπάσεις μυών και κρίσεων αλλά και της εξαιρετικής ιδιάζουσας περίπτωσης και των έντονων συμπτωμάτων συνεχίζει να λαμβάνει μέχρι σήμερα αντιφλεγμονώδη η και ενέσιμη θεραπεία σε εξάρσεις πόνου και/η επηρεασμό αυτών η/και κρίσεων, όπως απαραίτητη και η χρήση του κολάρου μέχρι και σήμερα όπως και ειδικά συγκεκριμένα παπούτσια και γάντια. Σελ.4 Δ.2 .Στην 3η παράγραφο προστεθεί ως 12 παράγραφος και στο τέλος να προστεθεί ως εξής : άδειες ασθενείας καθόλα τα χρόνια μέχρι και σήμερα και χρήζει συνεχούς ξεκούρασης μέχρι και σήμερα. Σελ.4 Δ.3 .Προστεθεί 13 παράγραφος ως εξής : Εξαιτίας του πόνου και του απαγορευμένου χρόνου χρήζει άμεσα αισθητικής χειρουργικής επέμβασης στήθους καθώς ήταν και προ I δυστυχήματος. Δ.4 . Γ . ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΕΙΔΙΚΏΝ ΖΗΜΙΏΝ ΕΝΆΓΟΝΤΟΣ Ιβ) Έξοδα Ιατρικών Πιστοποιητικών Ιγ) έξοδα μεταφορών Ιδ) έξοδα φυσιοθεραπειών 2013 και μετα Ιε) έξοδα φαρμάκων 2013 και μετά Ιζ) χρήση νοσοκομείου και ιδιωτικών κλινικών: Απολλώνιο, Amerikan Hurt, Ευαγγελισμό. Ιη) άμεσης αισθητικής επέμβασης στήθους Ιθ) Ιδιωτική φύλαξη Δ.
  10. Σελ. 4 το 6 προστεθεί ως 15η παράγραφος στην 9η γραμμή διορθωθεί και αντικατασταθεί σε €700 μέσο όρο μηνιαίως. Δ.
  11. Σελ.5 Β.Προστεθεί στο τέλος ως εξής: μέχρι το 2013». ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΜΕΡΩΝ Κύριος λόγος που ζητείται η έκδοση των πιο πάνω διαταγμάτων είναι επιθυμία της ενάγουσας να συμπληρώσει την Έκθεση Απαιτήσεως σε σχέση με ελλείψεις στην Έκθεση Απαιτήσεως που διαπιστώνονται εξαιτίας του χρόνου που επήλθε. Αυτά τα γεγονότα δεν ήταν γνωστά στον δικηγόρο που καταχώρησε την Έκθεση Απαιτήσεως. Φαίνονται ως τροποποιήσεις που είναι αναγκαίες να πραγματοποιηθούν και δεν έγιναν προηγουμένως εκ παραδρομής ή/και εξαιτίας παραλείψεων από λάθος και/ή που οφείλονται σε μεταγενέστερες εξελίξεις εξαιτίας της σοβαρότητας της περίπτωσης για την ορθή προώθηση των αξιώσεων της ενάγουσας. Είναι θέση της ότι η αιτούμενες προσθήκες /διορθώσεις δεν θα προκαλέσουν βλάβη ή ζημιά στην άλλη πλευρά. Η άτυπη αίτηση έχει καταχωρηθεί μαζί με οκτώ τεκμήρια που αποτελούνται κυρίως από ιατρικά πιστοποιητικά και άλλα έγγραφα που αφορούν έξοδα και την κατάσταση της υγείας της ενάγουσας. Περαιτέρω, με την σύμφωνη γνώμη της πλευράς του εναγόμενου της επιτράπηκε να καταχωρήσει επιπρόσθετη ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης. Με την ένορκη δήλωση έχει αναφέρει τα ακόλουθα: «Είμαι η Ενάγουσα και η Αιτήτρια στην πιο πάνω αγωγή και γνωρίζω τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης τόσο ως εκ της ρηθείσας ιδιότητας μου αλλά και ως μάρτυρας υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγής. Η παρούσα αγωγή έχει καταχωρηθεί από το δικηγορικό γραφείο του κ. Ευστάθιο Κ. Ευσταθίου Δ.Ε.Π.Ε κατόπιν απόσυρσης του λόγο απόστασης και διορισμό του δικηγορικού γραφείου Λίζα Λουκαίδου Θεοφάνους κατόπιν απόσυρσης της εκ διαφωνίας και διορισμό του δικηγορικού γραφείου Αλέξανδρος Χ. Αλεξάνδρου και συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε και που ο οποίος έχει ήδη αποσυρθεί. Περαιτέρω τα πιο πάνω γεγονότα στην αίτηση υπό Αγγέλα Καζαντζή και της Ενόρκως Δήλωση γεγονότων και περιστατικών κατά τον χρόνο καταχώρησης της παρούσας Αγωγής δεν ήτο γνωστά στον δικηγόρο που επέβαλε την Έκθεση Απαίτησης αλλά και όπως πολλά έλαβαν χώρα μεταγενέστερα. Η Επιπρόσθετη Ένορκο Δήλωση είναι αναγκαία για την ορθή προώθηση των δια της παρούσας Αγωγής αξιώσεων μου εναντίων του Εναγομένου καθώς και την απρόσκοπτη και δίκαιη διεξαγωγής της δίκης και των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και βασικών ελευθεριών νόμο είναι δε προς το συμφέρων της ορθής απονομής της Δικαιοσύνης. Περαιτέρω η αιτούμενη πρόσθεση της ένορκος δήλωσης δεν θα προκαλέσει οποιανδήποτε ζημία στην άλλη πλευρά καθώς απορρέουν εκ δυστυχήματος και που υπήρχαν κατά την διαδικασία και εξέλιξη της παρούσας Αγωγής. Σε περίπτωση καλόπιστου λάθους ή εκ παραδρομής διαπιστωθεί μελλοντικά ότι υπάρχει οποιονδήποτε έγγραφο ή έγγραφα σχετικά με την εν λόγω υπόθεση τα οποία δεν επισυνάπτονται στην παρούσα ένορκη δήλωση μου ή και που δεν είναι υπό κατοχή μου επιφυλάσσω το δικαίωμα μου ή του δικηγόρου μου να το/τα αποκαλύψει. Ενόψει των ανωτέρω πιστεύω ότι είναι ορθό εύλογο και δίκαιο να γίνει αποδεκτή η επιπρόσθετη ένορκος δήλωση μου». Ο εναγόμενος-καθ' ου η αίτηση έχει καταχωρήσει ένσταση στο αίτημα της ενάγουσας για τους κάτωθι λόγους:
  12. Τα αιτητικά της υπό ημερ. 15/05/20 αίτησης για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης της Ενάγουσας δεν είναι σαφή και/ή ξεκάθαρα και/ή κατανοητά με αποτέλεσμα να μην υπάρχει δυνατότητα έκδοσης των αιτούμενων Διαταγμάτων.
  13. Η υπό ημερ. 15/05/20 ένορκη δήλωση και/ή η υπό ημερ. 07/09/20 συμπληρωματική ένορκη δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση είναι αντικανονική.
  14. Η αίτηση τροποποίησης καταχωρίστηκε σε πολύ καθυστερημένο στάδιο χωρίς να δίδεται δικαιολογία και/ή επαρκής δικαιολογία για την καθυστέρηση αυτή και/ή περί της αναγκαιότητας της.
  15. Με την ένορκο δήλωση δεν αποκαλύπτεται βάσιμος λόγος για τα όσα η Ενάγουσα εισηγείται να προστεθούν στην Έκθεση Απαίτησης και/ή δεν αποκαλύπτεται η πηγή από την οποία φαίνεται ότι στοιχειοθετούνται τα γεγονότα που προτίθεται να προστεθούν.
  16. Με την αιτούμενη τροποποίηση επιχειρείται η εισαγωγή μαρτυρίας, κατά παράβαση των κανόνων που διέπουν την σύνταξη των δικογράφων.
  17. Με την αιτούμενη τροποποίηση επιχειρείται η εισαγωγή ισχυρισμών που είναι επιπόλαιοι και/ή ενοχλητικοί και/ή σκανδαλώδεις και/ή που τείνουν τα περιπλέξουν και/ή καθυστερήσουν την όλη εκδίκαση της αγωγής.
  18. Η αιτούμενη τροποποίηση είναι καταχρηστική.
  19. Η αιτούμενη τροποποίηση είναι κακόπιστη.
  20. Ο Αιτήτρια υπέδειξε υπέρμετρη αδιαφορία για τη προώθηση των δικαιωμάτων της και/ή αδιαφορία για τα θέσμια.
  21. Η παρούσα αίτηση θα πλήξει ανεπανόρθωτα το δικαίωμα του Εναγόμενου για εκδίκαση της υπόθεσης εντός εύλογου χρόνου κατά παράβαση του άρθρου 30

(2)του Συντάγματος.
  1. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που καθιστούν απαραίτητη την τροποποίηση για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση δικηγόρου που είναι εξουσιοδοτημένος να προβεί στους ισχυρισμούς που περιέχονται σε αυτή. Είναι θέση του ότι ο αριθμός 2 του αιτητικού της αίτησης είναι ασαφής, απροσδιόριστο και ακατανόητο ως προς των 18 τροποποιήσεων που επιδιώκει η ενάγουσα να εισαγάγει στην απαίτηση της. Δεν είναι κατανοητό ποιο μέρος της απαίτησης θα παραμείνει, ποιο θα αφαιρεθεί και τι θα προστεθεί. Κάποιες μάλιστα αιτούμενες τροποποιήσεις καταγράφονται σε μικρά και μεγάλα γράμματα του ελληνικού αλφαβήτου και δεν φαίνεται να αντιστοιχούν με την υφιστάμενη Έκθεση Απαιτήσεως. Δημιουργείται ασάφεια ως προς τον λόγο που επιχειρείται η τροποποίηση και τον ρόλο του δικηγόρου Ευστάθιου Ευσταθίου σε αυτό το ζήτημα. Δεν είναι κατανοητό γιατί η αίτηση υποβάλλεται σε αυτό το στάδιο εξαιτίας ασυνταξίας των εν λόγω παραγράφων και ασαφειών αυτών που προβάλλονται. Επί της ουσίας αναφέρει τα ακόλουθα στην παράγραφο 7 της ένορκης δήλωσης : 7 α) Η Ενάγουσα επιχειρεί να προσθέσει ισχυρισμό στην Έκθεση Απαίτησης ότι, 10 χρονιά μετά το επίδικο ατύχημα χρήζει άμεσης αισθητικής χειρουργικής επέμβασης στο στήθος. Κανένα τεκμήριο δεν έχει επισυναφθεί προς υποστήριξη του εν λόγω ισχυρισμού αλλά ούτε και επεξηγεί στις ένορκες δηλώσεις της πως η αισθητική αυτή επέμβαση στο στήθος μπορεί να θεωρηθεί ως απότοκο του επίδικου δυστυχήματος. β) Η Ενάγουσα επιχειρεί να προσθέσει ισχυρισμό στην Έκθεση Απαίτησης της και συγκεκριμένα στις λεπτομέρειες ειδικών αποζημιώσεων ότι, συνεπεία του επίδικου ατυχήματος χρησιμοποιούσε υπηρεσίες ιδιωτικής φύλαξης. Ουδεμία σχέση έχουν οι τραυματισμοί της με το εν λόγω γεγονός και εν πάση περιπτώσει δεν τεκμηριώνεται μέσα από τις ένορκες δηλώσεις της πως οι υπηρεσίες ιδιωτικής φύλαξης σχετίζονται με το επίδικο δυστύχημα. γ) Η Ενάγουσα επιχειρεί να προσθέσει ισχυρισμό στην Έκθεση Απαίτησης της ότι, συνεπεία του επίδικου ατυχήματος επηρεάστηκε η όραση της. Επισυνάπτω ως Τεκμήριο 1 αντίγραφο της υπό ημερ. 19/10/15 μαγνητικής τομογραφίας της Ενάγουσας, την οποία η ίδια έχει επιδόσει στους δικηγόρους του Εναγόμενου, όπου στο συμπέρασμα καταγράφεται ότι οι δομές του οπτικού χιάσματος και οφθαλμικών κόγχων είναι φυσιολογικές. Εν πάση περιπτώσει, δεν τεκμηριώνεται μέσα από τις ένορκες δηλώσεις της Ενάγουσας πως η ισχυριζόμενη αυτή βλάβη στην όραση της σχετίζεται με το επίδικο ατύχημα. δ) Η Ενάγουσα επιχειρεί να προσθέσει ισχυρισμό στην Έκθεση Απαίτησης της ότι, συνεπεία του επίδικου ατυχήματος κατέστη ανίκανη σε βαθμό που να είναι απαραίτητη η χρήση τροχοκαθίσματος. Κανένα ιατρικό πιστοποιητικό δεν δικαιολογεί την ανικανότητα και χρήση τροχοκαθίσματος από την Ενάγουσα ως απότοκο του επίδικου ατυχήματος, αλλά ούτε και επεξηγείται μέσα από τις ένορκες δηλώσεις της πως ο εν λόγω τραυματισμός σχετίζεται με το επίδικο ατύχημα. Τουναντίον, ο ισχυρισμός αυτός είναι έκδηλα κακόπιστος και τείνει να περιπλέξει και καθυστερήσει την εκδίκαση της υπόθεσης. Επισυνάπτω ως Τεκμήριο 2, αντίγραφο ιατρικού πιστοποιητικού του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας ημερ. 14/12/ 10, το οποίο η ίδια η Ενάγουσα έχει επιδόσει στους δικηγόρους του Εναγόμενου, σύμφωνα με το οποίο οι μόνοι τραυματισμέ Ενάγουσα συνεπεία του επίδικου ατυχήματος ήταν θλάση μαλακών μορίων τραχηλικής χώρας αριστερά και θλάση αυχένος, εξού και απελήθη από το Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας την ίδια μέρα και της χορηγήθηκε άδεια ασθενείας για δύο μέρες. ε) Η Ενάγουσα επιχειρεί να προσθέσει ισχυρισμό στην Έκθεση Α παίτησης ότι συνεπεία του επίδικου ατυχήματος αναγκάσθηκε να επισκεφτεί ιατρό για να την συμβουλέψει αναφορικά με την διενέργεια ευθανασίας που επιχείρησε ή επιθυμούσε να κάνει συνεπεία των τραυματισμών της στο επίδικο ατύχημα. Σε κανένα σημείο των ενόρκων δηλώσεων της Ενάγουσας που υποστηρίζουν την υπό κρίση αίτηση ή την σωρεία εγγράφων που την συνοδεύουν δεν επεξηγείται η ισχυριζόμενη αυτή ψυχική, ψυχολογική και σωματική της κατάσταση που να δικαιολογεί το ακραίο αυτό μέτρο. Είναι θέση του καθ' ου η αίτηση ότι η αιτούμενη τροποποίηση εκτροχιάζει την υπόθεση από την φυσική της πορεία, θα προκαλέσει αχρείαστη καθυστέρηση και εκθεμελιώνει την υφιστάμενη απαίτηση προσθέτοντας νέα γεγονότα. Περαιτέρω, η ενάγουσα με την αιτούμενη τροποποίηση επιχειρεί να κάνει εισαγωγή στην απαίτηση της μαρτυρία αναφορικά με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς στις παραγράφους 1, 3, 4, 6 ,8, και 9 της Έκθεσης Απαιτήσεως. Η πηγή της πληροφόρησης της είναι άγνωστη και τα τεκμήρια που έχει προσθέσει στην αίτηση της δεν φέρουν οποιαδήποτε σφραγίδα αλλά ούτε και σημειώνονται με ξεχωριστά γράμματα όπως ρητά και επιτακτικά διαλαμβάνεται από τους θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας. ΚΑΤΑ ΠΟΣΟ ΤΟ ΑΙΤΗΜΑ ΤΗΣ ΕΝΑΓΟΥΣΑΣ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΔΙΑΒΗΜΑ ΠΟΥ ΔΙΑΣΩΖΕΤΑΙ Το πρώτο πράγμα που θα πρέπει να απασχολήσει το Δικαστήριο είναι κατά πόσο έχει τεθεί ενώπιον του ένα έγκυρο δικονομικό διάβημα το οποίο θα πρέπει να το εξετάσει και να το επιλύσει ουσιαστικά. Το συγκεκριμένο έγγραφο που έχει καταχωρηθεί από την ενάγουσα δεν υποστηρίζεται από νομοθετική ή διαδικαστική διάταξη αλλά ομοιάζει γενικώς με ενδιάμεσο δικονομικό διάβημα διότι ζητεί την έκδοση συγκεκριμένων θεραπειών που δεν έχουν το αποτέλεσμα την οριστική επίλυση των επίδικων θεμάτων της αγωγής. Το αίτημα αυτό συνοδεύεται από ένορκη δήλωση και σωρεία εγγράφων τα οποία όμως δεν φαίνεται να έχουν ενσωματωθεί στην ένορκη δήλωση ώστε να αποτελέσουν υποστηρικτικά έγγραφα των γεγονότων που προβάλλονται με την δήλωση. Κάθε ενδιάμεση αίτηση στα πλαίσια της αγωγής πρέπει να καταχωρηθεί συμφώνως της Δ.48 των θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας. Η Δ.
  2. Κ. 1 προνοεί ως ακολούθως: «48.1 Every application to the Registar shall be in writing stating the nature of the request made and referring to the specific section of the Law or to the specific Rule of Court upon which it is founded. If the application relies on any facts which do not appear in the Court books or records, it shall be supported by affidavit». Στην περίπτωση που τα γεγονότα δεν προκύπτουν από τον δικογραφικό φάκελο της υπόθεσης, τότε αυτά τα γεγονότα πρέπει να αποδειχθούν με ένορκη δήλωση που επισυνάπτεται στην αίτηση. Στην περίπτωση που ο αιτητής δεν έχει συμμορφωθεί με τις πρόνοιες της Δ.48, τότε το Δικαστήριο δύναται να τον απαλλάξει από τις συνέπειες του παράτυπου δικονομικού μέτρου που έχει επιλέξει για να προωθήσει το αίτημα αλλά όχι εάν αυτή η παρατυπία είναι ουσιώδης. Εάν η παρατυπία είναι ουσιώδης τότε δεν διορθώνεται με επίκληση της Δ.
  3. Στην υπόθεση Panagiotis Georghiou (Catering) Ltd. v Κυπριακής Δημοκρατίας κ.α.
(1996)3 Α.Α.Δ. 323 η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου επεξήγησε τους λόγους για τους οποίους κάθε αστική διαδικασία πρέπει να συμμορφώνεται με τους δικονομικούς κανόνες ως αυτοί διατυπώνονται στους θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας και επεξήγησε την διαφορά μεταξύ παράτυπου δικονομικού μέτρου που διορθώνεται και άκυρου δικονομικού μέτρου που δεν παράγει κανένα έννομο αποτέλεσμα. «Η δικαστική εξουσία είναι σε μοναδική θέση να καθορίσει το πλαίσιο άσκησης των δικαιοδοσιών που της παρέχονται. Όπως έχουμε επισημάνει η αποτελεσματικότητα της δικαστικής διαδικασίας συνιστά θεμελιώδη σκοπό του Συντάγματος. Όπου θεμελιώδη δικαιώματα είναι συνυφασμένα με την αποτελεσματικότητα της δικαστικής διαδικασίας αυτά ερμηνεύονται και εφαρμόζονται ώστε να εναρμονίζονται οι παράλληλοι συνταγματικοί στόχοι. (Βλέπε μεταξύ άλλων In re Efthymiou
(1987)1 C.L.R. 329, Αίτηση Gennaro Perella Π.Ε. 9169 (Ολομέλεια) - 14.4.1995). Η σπουδαιότητα των δικονομικών κανόνων για την εύρυθμη απονομή της δικαιοσύνης είναι δύσκολο να υπερτονιστεί. Η σημασία τους κατοπτρίζεται στο ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση της Ολομέλειας στην Μαυρογένης v. Βουλής των Αντιπροσώπων Εκλογική Αίτηση 1/95 - 22.1.1996 (απόφαση πλειοψηφίας) "Οι διαδικαστικοί κανονισμοί σ' αυτή, όπως και σ' όλες τις διαδικασίες, θεσμοθετούν τους κανόνες για την άσκηση της δικαστικής εξουσίας. Στην απουσία τους, δε θα υπήρχε σταθερό πλαίσιο άσκησης της δικαστικής λειτουργίας. η άσκηση της θα επαφιόταν στη βούληση των δικαστών που επιλαμβάνονται της κάθε υπόθεσης, με αντίκτυπο την αβεβαιότητα στην πορεία απονομής της δικαιοσύνης. Η τήρηση των δικονομικών κανόνων ενέχει μεγάλη σημασία για την απρόσκοπτη απονομή της δικαιοσύνης." .... Άκυρο ή ανυπόστατο δικονομικό μέτρο δεν εκπίπτει και δε διαγράφεται αυτοδικαίως εκτός εάν τούτο προβλέπεται από τους θεσμούς. Η απόρριψη ή διαγραφή του ανάγεται στο δικαστήριο. Σε όλες τις υποθέσεις όπου η έφεση κρίθηκε άκυρη, αυτή απορρίφθηκε ή διατάχθηκε η διαγραφή της από το Δικαστήριο. Η θέση αυτή υποστηρίζεται και από την απόφαση του Αγγλικού Εφετείου στην Εmpson v. Smith [1966] 1 Q.B.D. 426 . Κρίθηκε ότι η άκυρη αγωγή υφίστατο μέχρι τη διαγραφή της από το Δικαστή "... the action subsisted until struck out by the Judge ..." (Σε ελληνική μετάφραση.) "... Η αγωγή υφίστατο μέχρι τη διαγραφή της από το Δικαστή ..." (Βλέπε επίσης Intro Properties Ltd. v. Sauvel [1983] 2 All E.R. 495). Στην Σωματείο Μεταφ. ΣΕΚ κ.ά. v. Δημοκρατίας
(1992)3 Α.Α.Δ. 1, (απόφαση πλειοψηφίας) αποφασίστηκε ότι η μή συμμόρφωση με τις οδηγίες του Δικαστηρίου για την υποβολή γραπτών αγορεύσεων παρά την προδιαγραφή των συνεπειών από το Δικαστήριο σε περίπτωση μή συμμόρφωσης, δεν παρείχε ευχέρεια στο πρωτοκολλητείο να διαγράψει την προσφυγή. Κρίθηκε ότι μόνο το Δικαστήριο είχε δικαιοδοσία να την απορρίψει. Η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι ότι εφέσεις οι οποίες δεν αποκαλύπτουν βάσιμους λόγους έφεσης δεν καταπίπτουν αυτοδικαίως. Οι θεσμοί δεν προβλέπουν την αυτόματη απόρριψή της. Η διαπίστωσή μας είναι ότι άκυρο δικονομικό μέτρο είναι μεν αδρανές, αλλά δεν εκπίπτει και δε διαγράφεται από το πρωτοκολλητείο. Υπόκειται σε απόρριψη από το Δικαστήριο εφόσον διαπιστωθεί η ακυρότητά του. ... Το δεύτερο ερώτημα αφορά ουσιαστικά τη δυνατότητα διάσωσης άκυρου δικονομικού μέτρου εν όψει της τροποποίησης της Δ.64. Με τον περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικό) Διαδικαστικό Κανονισμό του 1995 (εκδόθηκε 24.2.1995), καταργείται η διάκριση μεταξύ άκυρου και αντικανονικού δικονομικού μέτρου Οι επιπτώσεις που επέφερε ο τροποποιητικός διαδικαστικός κανονισμός σε υφιστάμενες άκυρες εφέσεις έχουν εξεταστεί σε σειρά αποφάσεων της Ολομέλειας και του Εφετείου. Στην Θαλασσινός v. Δημοκρατίας
(1995)3 A.A.Δ. 255, κρίθηκε ότι με τη νέα Δ.64 καταργείται η διάκριση μεταξύ άκυρου και αντικανονικού δικονομικού μέτρου. Εξι σώνεται κάθε μορφή παρέκκλισης από τους θεσμούς με αντικανονικότητα δυνάμενη να θεραπευθεί (Βλέπε Γιάννη v. Αναπληρωτή Εφόρου Μηχανοκινήτων Οχημάτων (1 995) 3 A.A.Δ..334, Δημοκρατία v. Lion Insurance Agency Ltd..
(1995)3 A.A.Δ. 338 F. Kassab Gold Solar France Ltd. v. Yiacoumis Bros (Construction) Co. Ltd
(1990)1 A.A.Δ. 510, Λοΐζου v. Χαραλάμπους και Άλλων (Π.Ε. 8946 - 15.2.1996)). Προκύπτει από τις πιο πάνω αποφάσεις ότι το στοιχείο της ακυρότητας ή του θνησιγενούς κατά το χρόνο καταχώρησης των εφέσεων αμβλύνεται και μετατρέπεται σε στοιχείο αντικανονικότητας. ..... Η τροποποίηση της Δ.64 δεν καθιστά αυτόματα παραδεχτή την τροποποίηση αντικανονικής έφεσης. Η παροχή θεραπείας ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Το απόσπασμα που ακολουθεί από τη Γιάννη (ανωτέρω), κατοπτρίζει το πλαίσιο μέσα στο οποίο αντιμετωπίζονται αιτήσεις για την τροποποίηση εφέσεων. "Παρέκκλιση από τους θεσμούς πρέπει να αντιμετωπίζεται στην πρώτη δυνατή ευκαιρία και, εν πάση περιπτώσει σε χρονικό στάδιο που να μην επηρεάζονται δυσμενώς, είτε τα δικαιώματα της άλλης πλευράς, ή να καταστρατηγούνται οι Θεσμοί, οι οποίοι οριοθετούν το πλαίσιο απονομής της δικαιοσύνης. Το τρίτο ερώτημα που θέσαμε αφορά την εφαρμογή ή ακριβέστερα το συσχετισμό της Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας με τη Δ.
  1. Το θέμα αυτό δεν αντιμετωπίσθηκε ευθέως σε καμιά προηγούμενη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Έμμεσα μπορεί να λεχθεί ότι η εφαρμογή της Δ.64 θεωρήθηκε δεδομένη ως προς την αντιμετώπιση παρεκκλίσεων από τους θεσμούς. Η Δ.35 αποτελεί μέρος των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Δε συνιστά αυτοτελή δικονομική διάταξη και δεν μπορεί να αποσπαστεί από τις υπόλοιπες πρόνοιες των Θεσμών και να τύχει εφαρμογής ανεξάρτητα από το δικονομικό πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται. Η υιοθέτησή της εξυπακούεται και την υιοθέτηση των θεσμικών παραμέτρων εφαρμογής της. Η ορολογία της Δ.35 υπόκειται στους ερμηνευτικούς κανόνες που περιέχονται στη Δ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η εφαρμογή των προνοιών της συσχετίζεται με σειρά άλλων διατάξεων των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η εξουσία για τροποποίηση είναι επάλληλη με την εξουσία η οποία παρέχεται σε δικαστήριο το οποίο επιλαμβάνεται υποθέσεων πρωτοδίκως. Η υπόσταση αντικανονικών δικονομικών μέτρων καθώς και η δυνατότητα παροχής θεραπείας προσδιορίζονται στη Δ.
  2. Μή συμμόρφωση με τη Δ.35 θ.4, καθιστά την έφεση αντικανονική και συνεπώς δεχτική τροποποίησης εφόσον αρμόδιο δικαστήριο κρίνει ότι τούτο δικαιολογείται. Δεν είναι απαραίτητο σε αυτές τις εφέσεις να επεκταθούμε πέραν της τροποποίησης. Επισημαίνουμε μόνο ότι η Δ.64 έχει καθολικό χαρακτήρα. Αποβλέπει στον προσδιορισμό των συνεπειών που προκύπτουν από παρεκκλίσεις του συνόλου των θεσμικών διατάξεων, περιλαμβανομένης και της Δ.35». Το ίδιο μπορεί να ειπωθεί και σε σχέση με την Δ.
  3. Ο αιτητής έχει την υποχρέωση με σαφήνεια να διατυπώσει το αίτημά του, την νομική βάση επί της οποίας βασίζεται το συγκεκριμένο αίτημα, καθώς και τα γεγονότα επί των οποίων βασίζεται η αίτηση. Στην παρούσα αίτηση η αιτήτρια έχει εκθέσει σειρά γεγονότων με την ένορκη της δήλωση. Έχει επίσης επισυνάψει σωρεία εγγράφων που δεν είναι γνωστό πως αυτά συνδέονται με την ένορκη δήλωση. Δεν γίνεται καμία αναφορά στην ένορκη δήλωση στα έγγραφα ώστε να είναι γνωστό για ποιο λόγο έχουν επισυναφθεί τα συγκεκριμένα έγγραφα στην αίτηση και γνωστό ποιο γεγονός της ένορκης δήλωσης υποστηρίζει το κάθε έγγραφο που έχει επισυναφθεί. Περαιτέρω, έχει καταχωρήσει επιπρόσθετη ένορκη δήλωση με την ανοχή του εναγόμενου χωρίς να είναι γνωστό γιατί αυτή έχει καταχωρηθεί και κατά πόσο πρόκειται για ένορκη δήλωση που υποστηρίζει το αίτημα της ως έχει καταχωρηθεί στο ενδιάμεσο της διαδικασίας. Τα έγγραφα που επισυνάπτονται στην αίτηση και τα μεταγενέστερα που συνοδεύουν την επιπρόσθετη ένορκη δήλωση δεν είναι αυταπόδεικτα, αλλά και ούτε προκύπτουν ως αυταπόδεικτα από τον δικογραφικό φάκελο της υπόθεσης. Δεν γνωρίζω γιατί έχει παραθέσει τα συγκεκριμένα έγγραφα αλλά φαίνεται να στηρίζεται στο περιεχόμενο των εγγράφων ως πραγματική βάση για την θεμελίωση της αίτησης. Ενδιάμεσες αιτήσεις θα πρέπει να γίνουν υπό τη μορφή του έντυπου 46 των θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας, ώστε να πληροφορείται ο καθ' ου η αίτηση για την φύση του αιτήματος, την νομική βάση στην οποία στηρίζεται καθώς και των γεγονότων επί των οποίων βασίζεται το συγκεκριμένο αίτημα. Στο έγγραφο αυτό δεν προσδιορίζεται ποια είναι η νομική του βάση. Με το έγγραφο η ενάγουσα ζητεί την αύξηση της κλίμακας με το σημείο 1 και με το σημείο 2 ζητεί όπως γίνουν αλλαγές, ήτοι προσθήκες και διαγραφές επιχειρημάτων και γεγονότων στο σώμα της Έκθεσης Απαιτήσεως. Όμως δεν υπάρχει νομικός συσχετισμός της θεραπείας με το δικονομικό μέτρο με το οποίο προωθείται. Το αίτημα αιωρείται χωρίς θεσμικό υπόβαθρο. Καθίσταται κατά την άποψη μου παράτυπο δικονομικό διάβημα καθώς το νομικό υπόβαθρο της αίτησης που είναι όρος απαράβατος ως προς το θέσμιο της διαδικασίας που ακολουθείται στα πλαίσια της άσκησης της αστικής δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου απουσιάζει παντελώς. (βλ. Μαχλουζαρίδης ν Ιωαννίδης 1 ΑΑΔ 965
(1990). H Δ.48 θ.1, η οποία καθορίζει τον τύπο με τον οποίο αιτήσεις θα καταχωρούνται στο Δικαστήριο, προνοεί ότι κάθε αίτηση πρέπει να περιέχει την ακριβή νομική βάση επί της οποίας βασίζεται. Στην υπόθεση Karl Heinz Wunderlich v Ευθυβούλου 1 ΑΑΔ 366
(1999)το Εφετείο επεξήγησε ότι το Δικαστήριο δύναται να παραβλέψει ή να διορθώσει μία παράτυπη διαδικασία στην κατάλληλη περίπτωση, αλλά δεν έχει την εξουσία να θεραπεύει θεμελιώδης παραλείψεις. Στην υπόθεση In re Hadjisoteriou 1 CLR
(1986)429 το Εφετείο δεν θεώρησε ότι η μη συμπερίληψη του άρθρου 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 9, στην νομική βάση της αίτησης ήταν ουσιώδης σφάλμα που να οδηγούσε στην ακύρωση της διαδικασίας. Λέχθηκε στα σχόλια της απόφασης ότι γενικά μη συμμόρφωση στους θεσμούς της πολιτικής δικονομίας θα πρέπει να θεωρηθεί παρατυπία στην διαδικασία που διορθώνεται. Εδώ δεν υπάρχει απλή παράλειψη συμμόρφωσης με τους θεσμούς, αλλά η ενάγουσα έχει επιλέξει ένδικο μέσο που είναι άγνωστο στο Δικαστήριο, στο σημείο που προκαλείται σύγχυση στο Δικαστήριο και στον εναγόμενο που καλείται να απαντήσει την αίτηση σε σχέση με το βάσιμο ή όχι του αιτήματος της. Θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι το έγγραφο αυτό είναι ενδιάμεση αίτηση που ζητεί την τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης. Όμως τα έγγραφα που συνοδεύουν το έγγραφο και που δεν έχουν συνδεθεί με τα γεγονότα της ένορκης δήλωσης δεν έχουν καμία σχέση με τον ορθό τύπο παράθεσης ενδιάμεσων αιτήσεων. Το ίδιο ισχύει για την επιπρόσθετη ένορκη δήλωση που καταχωρήθηκε χωρίς να είναι γνωστό ο σκοπός της επιπρόσθετης ένορκης δήλωσης καθώς και γνωστό πως συσχετίζεται και πως υποστηρίζει το αίτημα της ενάγουσας. Το πρόβλημα είναι ουσίας διότι είναι άγνωστο ποια γεγονότα της ένορκης δήλωσης υποστηρίζουν τα έγγραφα. Ούτε είναι γνωστό γιατί κάθε έγγραφο έχει επισυναφθεί εφόσον ως φαίνεται εκείνο που επιδιώκει η ενάγουσα με την αίτηση είναι τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης. Σε αίτηση για τροποποίηση των δικόγραφων που διέπεται από συγκεκριμένο θεσμό της Πολιτικής Δικονομίας ήτοι την Δ.25 Θ.1. το Δικαστήριο δεν είναι ανάγκη να αποφασίσει για το ουσιαστικό των θεραπειών της απαίτησης προκειμένου να επιτρέψει σε διάδικο να διαφοροποιήσει την απαίτηση του. Με βάση τον παλαιό κανονισμό Δ.25 Θ.1 το Δικαστήριο είχε τη διακριτική εξουσία να προβεί στην τροποποίηση σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας όταν η τροποποίηση είχε καταστεί αναγκαία για τη δίκαια επίλυση των επίδικων ζητημάτων της αγωγής. Το τι είναι τροποποίηση που είναι αναγκαία για την δίκαια επίλυση της αγωγής αποσαφηνίσθηκε με λεπτομέρεια στην υπόθεση Δημοτικό Συμβούλιο Αγλαντζίας ν Χαρικλείδη 1 ΑΑΔ 1608
(2001)ως ακολούθως: 'η τροποποίηση της δικογραφίας είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαία για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και ότι εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής (Χρίστου ν. Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704, 707 ). Στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου συνεκτιμάται και ο παράγων της καθυστέρησης στην υποβολή της αίτησης σαν λογικής απόρροιας των διατάξεων του άρ. 30.2 του Συντάγματος (βλ. Χρίστου, πιο πάνω). .Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στην συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διάδικου. . Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στην διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση.» .[η] καθυστέρηση είναι σχετικός παράγοντας σε αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας, αλλά δεν είναι εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας (Βλ. Astor Manufacturing v. A & G Leventis Co.
(1993)1 Α.Α.Δ. 726, 730 στην οποία εγκρίθηκε τροποποίηση σε αίτηση που καταχωρήθηκε 11 χρόνια μετά την καταχώριση της αγωγής γιατί υποβλήθηκε σε μια γνήσια προσπάθεια κάλυψης όσων εκλήφθηκαν ως ελλείψεις της έκθεσης απαιτήσεως και γιατί υποβλήθηκε καλόπιστα. Βλ., επίσης, Saba & Co.(Τ.Μ.Ρ.) v. T.M.P. Agents
(1994)1 Α.Α.Δ. 426). Έχει, περαιτέρω, νομολογηθεί ότι η σύγχρονη τάση είναι να επιτρέπονται τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα (Βλ. Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 Α.Α.Δ. 934 στην οποία εγκρίθηκε τροποποίηση της έκθεσης απαιτήσεως μετά που είχαν ακουσθεί 7 μάρτυρες). Τέλος έχει νομολογηθεί ότι κατά την εξέταση του παράγοντα της καθυστέρησης πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και η συμπεριφορά των μερών παρόλο που η ευθύνη για τη διασφάλιση του δικαιώματος που κατοχυρώνεται από το άρ. 30.2 του Συντάγματος βαρύνει το δικαστήριο (Βλ. Καυκαρής ν. Δημοκρατίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 203, Χριστοδούλου ν. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 84, Λυσιώτη ν. Δημοκρατίας
(2000)1 A.A.Δ. 364 και Union Alimentaria Sanders S.A. v. Spain, Series A, 157, Publication of the European Court of Human Rights, παραγ. 35
(1989)). Εφόσον μία τροποποίηση επιτρέπεται μόνο ώστε να προσδιορισθεί η ουσία της διαφοράς μεταξύ των μερών και με τέτοιο τρόπο που δεν θα προκληθεί αμηχανία και ανεπανόρθωτη ζημιά στην άλλη πλευρά δεν δύναται να λάβω υπόψη μου έγγραφο υλικό που δεν είναι γνωστό ποια σχέση έχει με το επιδιωκόμενο αίτημα. Τα έγγραφα αυτά δεν συνδέονται με την ένορκη δήλωση. Δεν φαίνεται να βοηθούν στην τεκμηρίωση κάποιου γεγονότος της ένορκης δήλωσης. Ούτε θα ήταν ορθό να λάβω υπόψη μου την επιπρόσθετη ένορκη δήλωση που καταχωρήθηκε χωρίς να είναι γνωστός ο λόγος της καταχώρησης της και σε ποιο βαθμό και με ποιο τρόπο υποστηρίζει το αίτημα της ενάγουσας. Εφόσον είναι δυσνόητο στο Δικαστήριο πως τα τεκμήρια, που αποτελούνται από σωρεία ιατρικά πιστοποιητικά, αποδείξεις, σημειώσεις χειρόγραφες, απεικονίσεις του ανθρώπινου σώματος, τιμολόγια, επιστολές καταστάσεις αποδοχών, άδειες κυκλοφορίας και άλλα πολλά, βοηθούν στην προώθηση του αιτήματος τροποποίησης δεν αναμένεται από τον αντίδικο να γνωρίζει πως πρέπει να αξιολογήσει αυτά τα δεδομένα προκειμένου να αντιληφθεί πως πρέπει να χειριστεί το αίτημα της ενάγουσας και να το απαντήσει. Είναι γεγονός ότι η ενάγουσα χειρίζεται την υπόθεση της μόνη της χωρίς την συνδρομή υπηρεσιών δικηγόρου. Σε τέτοια περίπτωση το Δικαστήριο μπορεί να προβεί σε κάποια υπέρβαση προκειμένου να καταπιαστεί με την ουσία του αιτήματος της ώστε να μην την αδικήσει. Αυτό έχει γίνει στην προκειμένη περίπτωση διότι παρά το γεγονός ότι η αίτηση δεν θεμελιώνεται με νομική βάση ήταν κατορθωτό να γίνει αντιληπτό ότι η ουσία του αιτήματος της ενάγουσας ήταν να της επιτραπεί το δικαίωμα να τροποποιήσει την Έκθεση Απαιτήσεως. Συνεπώς, επειδή ο καθ' ου η αίτηση ήταν σε θέση να καταχωρήσει ένσταση στην αίτηση ώστε να αμφισβητήσει ουσιαστικά το αίτημα της ενάγουσας δεν θεωρώ ότι είναι συνετό να εξετάσω το αίτημα της ενάγουσας με αυστηρή τυπολατρική προσέγγιση. Αυτό θα απέληγε σε άρνηση δικαιοσύνης για την ενάγουσα ως πρόσωπο που δεν έχει δικηγόρο και που αξιώνει αποζημιώσεις σε σχέση με σωματικές βλάβες. Από την άλλη πρέπει να τεθεί η διαχωριστική γραμμή μεταξύ του παράτυπου δικονομικού διαβήματος και του διαβήματος που πάσχει σε τέτοιο βαθμό που απολήγει σε ακυρότητα. Αναμφίβολα δικαιολογείται η πλήρης καταστρατήγηση των θέσμιων που διέπονται από τους διαδικαστικούς κανονισμούς. Με βεβαιότητα αυτό δεν οδηγεί στην ουσιαστική απονομή της δικαιοσύνης. Τα έγγραφα που δεν συνδέονται με την ένορκη δήλωση και η επιπρόσθετη ένορκη δήλωση που συνοδεύεται με πληθώρα έγγραφων συνιστούν δικονομικό διάβημα άσχετο και άκυρο με την ενδιάμεση διαδικασία της τροποποίησης της Έκθεσης Απαιτήσεως. Αυτά τα μέρη του αιτήματος δεν διασώζονται διά χάριν της ενάγουσας επειδή τυγχάνει να μην είναι δικηγόρος διότι αν το περιεχόμενο της ληφθεί υπόψη αυτό θα προκαλέσει αχρείαστη σύγχυση και αδικία. Στην υπόθεση Οικονόμου ν Δημοκρατίας 3 ΑΑΔ 530
(1998)λέχθηκε ότι κάποια χαλαρότητα στην δικονομία μπορεί να επιτραπεί στην περίπτωση που διάδικος δεν αντιπροσωπεύεται από δικηγόρο. Σε εκείνη την υπόθεση ο διαδικαστικός κανονισμός 7 είχε εφαρμογή στην προκειμένη περίπτωση και αφορούσε αίτηση που είχε καταχωρηθεί με βάση το άρθρο 146 του Συντάγματος. Ο εν λόγω κανονισμός προέβλεπε ειδική χαλάρωση σε σχέση με την συμμόρφωση δικονομικών κανόνων στην περίπτωση καταχώρησης τέτοιας αίτησης. Όμως ο κανονισμός δεν συνιστούσε καθολική πανάκεια για μη συμμόρφωση στους διαδικαστικούς κανονισμούς που καθορίζουν και κυβερνούν τον τρόπο που διάδικος δικαιούται να αποταθεί στο Δικαστήριο για συγκεκριμένη θεραπεία. Ακόμη και στην περίπτωση του συγκεκριμένου κανονισμού το Δικαστήριο σημείωσε τα ακόλουθα : Ο Κ.7Α αποτελεί μέρος του ίδιου Διαδικαστικού Κανονισμού ο οποίος καθορίζει το ένδικο μέσο και ό,τι απαιτείται για την στοιχειοθέτηση του άλλου κανονισμού. Τόσον η άσκηση προσφυγής όσο και ο καθορισμός του αντικειμένου της βαρύνουν τον προσφεύγοντα. Όπως νωρίτερα υποδείξαμε, ο εξεταστικός χαρακτήρας της διαδικασίας κάτω από το Άρθρο 146 δεν καταργεί το δικόγραφο ως το αναντικατάστατο μέσο για τον προσδιορισμό των επιδίκων θεμάτων.Ο αιτητής έχει ιδιάζουσα γνώση της πράξης ή απόφασης η οποία θίγει τα συμφέροντά του. Ο Κ.7 τον απαλλάττει από την υποχρέωση καθορισμού των νομικών σημείων, όταν δεν εκπροσωπείται από δικηγόρο. Δεν προβλέπει ανάλογη χαλάρωση αναφορικά με την υποχρέωση για συμμόρφωση με τις πρόνοιες του Κ.4 και Κ.5. Όπως πρόσφατα διαπιστώσαμε η χαλάρωση η οποία προβλέπεται στον Κ.7 δεν εκτείνεται και στην έφεση. (Βλ. Αντωνίου ν. Δημοκρατίας
(1996)3 Α.Α.Δ. 580.) Ούτε, θα ήταν παραδεκτό για το Δικαστήριο να παρέμβει στην ανίχνευση του παραπόνου του προσφεύγοντος και να προσδιορίσει το επίδικο θέμα της δίκης. Το παρόν αίτημα που ομοιάζει με ενδιάμεση αίτηση δεν στηρίζεται σε συγκεκριμένη νομική βάση αλλά γίνεται αντιληπτό ότι με αυτό επιδιώκεται τροποποίηση της Έκθεσης Απαιτήσεως. Επειδή ο επιδιωκόμενος σκοπός του αιτήματος συνδέεται με συγκεκριμένο θεσμό της πολιτικής δικονομίας με το οποίο δύναται να χορηγήσω τις αιτούμενες θεραπείες και ο καθ' ου η αίτηση ήταν σε θέση να απαντήσει στο αίτημα αυτό με δικούς του λόγους ένστασης και νομικά επιχειρήματα κρίνω ότι μπορώ να επιληφθώ του αιτήματος επί της ουσίας ειδικά αφού η χαλάρωση στα θέσμια πρέπει στην παρούσα περίπτωση να γίνει ανεκτή επειδή η ενάγουσα δεν απολαμβάνει τις υπηρεσίες Δικηγόρου και αυτή ήταν η επιλογή της στην προώθηση του αιτήματος τους. Όμως αυτή η ανοχή δεν επεκτείνεται ώστε να επιτραπεί να ληφθούν υπόψη έγγραφα και επιπρόσθετες ένορκες δηλώσεις κατά την αξιολόγηση του αιτήματος τροποποίησης. Είναι άγνωστο ποιο σκοπό επιτελούν αυτά τα έγγραφα στην προώθηση του αιτήματος ως δικονομικά στοιχεία ξένα με την ενδιάμεση διαδικασία της τροποποίησης δυνάμει της παλαιάς Δ.25 θ.1 των θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας. Κατά συνέπεια προχωρώ να εξετάσω τον αριθμό 2 της αίτησης χωρίς να λάβω υπόψη μου τα έγγραφα και την επιπρόσθετη ένορκη δήλωση. ΑΝΑΛΥΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΗΞΗ Σε σχέση με το σημείο 2Α που αφορά την πρώτη παράγραφο της Έκθεσης Απαιτήσεως παρατηρείται ότι η επιδιωκόμενη τροποποίηση από τις λέξεις 'Κατά πάντα ουσιώδη.. Μέχρι.. Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Διερμηνέων' αφορά την ταυτότητα της ενάγουσας και την επαγγελματική της σταδιοδρομία. Αυτά είναι λεπτομέρειες γεγονότων που εμπλουτίζουν τα ουσιώδη γεγονότα της πρώτης παραγράφου. Η ενάγουσα έχει επικαλεστεί ως λόγο για την επιδιωκόμενη τροποποίηση ότι τα γεγονότα, πιο πάνω, δεν ήταν γνωστά στον δικηγόρο που ετοίμασε την έκθεση απαιτήσεως. Περαιτέρω έχει επικαλεστεί ως λόγο ότι πολλά άλλα γεγονότα έλαβαν χώρα μεταγενέστερα. Παρόλο ότι αυτή είναι πολύ παλαιά υπόθεση η ενάγουσα πρόσφατα έχει αποδεσμεύσει τον δικηγόρο της και έτσι επειδή είναι ο δικηγόρος που ετοίμασε την Έκθεση Απαιτήσεως και τα γεγονότα δεν ήταν γνωστά σε αυτόν επιθυμεί να συμπεριλάβει αυτά τα γεγονότα στην απαίτηση. Είναι φανερό ότι επικαλείται καλόπιστο λάθος ώστε να της επιτραπεί η τροποποίηση. Επειδή τα γεγονότα αυτά δεν αλλοιώνουν την απαίτηση και επειδή δεν έχω λόγο να πιστεύω ότι δεν είναι καλοπροαίρετα που επιδιώκεται η αλλαγή η τροποποίηση αυτή επιτρέπεται. Αναφορικά με το δεύτερο σκέλος της παραγράφου ήτοι από 'Διετέλεσε αισθητικής επεμβάσεως.μέχρι. όπου και μεγάλωσε' πρόκειται για δυσνόητο και ασυνάρτητο κείμενο. Επίσης, δεν είναι γνωστό ποια σχέση έχει το κείμενο με την απαίτηση και το πρώτο σκέλος της παραγράφου. Δεν είναι γνωστό κατά πόσο πρόκειται για αναφορά που υποστηρίζει ουσιωδώς το υφιστάμενο αγώγιμο δικαίωμα της ενάγουσας ή κατά πόσο επιχειρείται επέκταση του αγώγιμου δικαιώματος. Στην περίπτωση που πρόκειται για επέκταση του αγώγιμου δικαιώματος δεν είναι αντιληπτό κατά πόσο αισθητική επέμβαση προσθετικής στήθους συνδυάζεται με το υφιστάμενο αγώγιμο δικαίωμα ώστε να υποτεθεί ότι έχει κάποια σχέση με τραύματα που προκλήθηκαν από το δυστύχημα για τα οποία η ενάγουσα αξιώνει αποζημιώσεις. Σύμφωνα με την Δ.19 κ. 4 των θεσμών της πολιτικής δικονομίας, πιο κάτω, κάθε διάδικος είναι υποχρεωμένος να προβεί σε καθαρή συνοπτική έκθεση της απαίτησης του με την παράθεση κάθε ουσιώδης γεγονότος που είναι αναγκαίο ώστε να εκφρασθεί ολοκληρωμένα και με σαφήνεια η απαίτηση καθώς και η βάση της απαίτησης του. 4. Every pleading shall contain, and contain only, a statement in a summary form of the material facts on which the party pleading relies for his claim or defence, as the case may be, but not the evidence by which they are to be proved, and shall, when necessary, be divided into paragraphs, numbered consecutively. Dates, sums, and numbers shall be expressed in figures and not in words. The pleadings shall be signed by the advocate, or by the party, if he sues or defends in person. Στην υπόθεση Federal Bank of Lebanon (SAL) v Σιακόλα 1 ΑΑΔ 1422
(2011)το Εφετείο επεξήγησε ότι σύμφωνα με τη Δ.19, θ.4 κάθε διάδικος έχει υποχρέωση να εκθέτει στο δικόγραφο του σε συνοπτική μορφή τα ουσιώδη γεγονότα στα οποία στηρίζεται η υπόθεσή του, όχι όμως και τη μαρτυρία. Σε περίπτωση που ο διάδικος στηρίζεται, μεταξύ άλλων, σε απάτη, θα πρέπει να δίδονται πλήρεις λεπτομέρειες στο δικόγραφο και να δηλώνεται ότι οι πράξεις αυτές έγιναν με δόλο. Η Δ.19 προβλέπει ότι ο εναγόμενος ή ο ενάγων, ανάλογα με την περίπτωση, πρέπει να εγείρει με το δικόγραφο του όλα τα ζητήματα που δείχνουν, ότι η αγωγή ή η ανταπαίτηση δεν μπορεί να ευσταθεί, ή ότι η συναλλαγή είναι είτε άκυρη είτε ακυρώσιμη σε νομικό σημείο, και σε όλους τους λόγους υπεράσπισης ή απαίτησης, ανάλογα με την περίπτωση, οι οποίοι εάν δεν εγείρονταν, πιθανόν να καταλάμβαναν την αντίθετη πλευρά εξ απροόπτου, ή θα ήγειραν επίδικα ζητήματα για γεγονότα, τα οποία δεν προκύπτουν από προηγούμενα δικόγραφα, όπως για παράδειγμα απάτη, παραγραφή ή περιορισμό χρόνου, απαλλαγή, πληρωμή, εκτέλεση ή γεγονότα, τα οποία δείχνουν παρανομία οποιουδήποτε είδους, ή καθιστούν την απαίτηση ή την ανταπαίτηση ανεκτέλεστη. Στην πιο πάνω υπόθεση τονίσθηκε ότι ο επακριβής προσδιορισμός των επίδικων θεμάτων στα δικόγραφα της αγωγής είναι υποχρέωση που οφείλει ο διάδικος στον αντίδικο του ώστε αυτός να είναι σε θέση να απαντήσει τους ισχυρισμούς καθώς και υποχρέωση προς στο Δικαστήριο ώστε να μην σπαταληθεί ο χρόνος του Δικαστηρίου επί άσχετων θεμάτων που δεν θα βοηθήσουν στην δίκαια επίλυση της διαφοράς μεταξύ των μερών. «Οι αρχές του δικονομικού δικαίου περιορίζουν τα επίδικα θέματα σε εκείνα τα οποία προσδιορίζονται από τη δικογραφία δηλαδή την απαίτηση, την υπεράσπιση και την απάντηση όπου υπάρχει. Ο επακριβής προσδιορισμός των επίδικων θεμάτων συναρτάται άμεσα με το αντιπαραθετικό σύστημα δίκης που ισχύει στο δικαιϊκό μας σύστημα και απόρροια της φυσικής δικαιοσύνης που επιβάλλει τη διασφάλιση του δικαιώματος διαδίκου για ουσιαστική ευκαιρία απάντησης στις θέσεις και ισχυρισμούς του αντιδίκου του. Η δίκη δρομολογείται, όπως επιγραμματικά ανάφερε ο τότε Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Βασιλειάδης στην υπόθεση Homeros Th. Courtis and Others v. Panos K. Iasonides
(1970)1 C.L.R. 180, (βλέπε επίσης Christakis Loucaides v. C.D. Hay and Sons Ltd
(1971)1 C.L.R. 134 κατά μήκος των γραμμών που οριοθετεί η δικογραφία και η δίκη διατρέχει την ίδια πορεία όπως και το τραίνο κατά μήκος των προκαθορισμένων γραμμών της διαδρομής». Αυτά που επιχειρεί η ενάγουσα να προσθέσει με την προτεινόμενη τροποποίηση δεν συμμορφώνονται με τα πιο πάνω διότι δεν είναι γνωστό κατά πόσο αποκατάσταση με αισθητική επέμβαση προσθετικής στήθους πρόκειται για τραύμα που προκλήθηκε συνέπεια του δυστυχήματος. Εάν το ερώτημα αυτό απαντάται θετικά δεν έχει επεξηγηθεί ολοκληρωμένα πως η επέμβαση είναι το αποτέλεσμα ή συνέπεια του δυστυχήματος ώστε να νομιμοποιείται να επικαλείται το γεγονός ως σχετικό με την υπόθεση. Με τον τρόπο που έχει τεθεί το ζήτημα της επέμβασης του στήθους κανείς δεν μπορεί με βεβαιότητα να γνωρίζει ποια είναι η βάση της απαίτησης της ενάγουσας που να σχετίζεται με το γεγονός. Εφόσον δεν είναι γνωστό στο Δικαστήριο ποια σχέση έχουν αυτά τα γεγονότα με την απαίτηση της ενάγουσας πως θα αποφασισθεί κατά πόσο πρόκειται για τροποποίηση αναγκαία για την επίλυση της διαφοράς. Στην περίπτωση που γίνεται αναφορά αυτού του γεγονότος ώστε να προστεθεί νέα αξίωση στην απαίτηση με την προτεινόμενη τροποποίηση το Δικαστήριο πρέπει να αποφασίσει κατά πόσο η νέα θεραπεία που ζητείται να προστεθεί είναι συμβατή με την αρχική της απαίτηση ώστε να επιτραπεί ως προνοεί ο κ. 14 της Δ.25 πιο κάτω:
  1. No pleading shall, except by way of amendment where leave to amend has been granted, raise any new ground of claim or contain any allegation of fact inconsistent with the previous pleadings of the party pleading the same. Στην περίπτωση που η ενάγουσα ζητεί να επεκτείνει την αρχική της απαίτηση με την προσθήκη νέας θεραπείας και αξίωσης θεωρώ ότι δεν έχει προσδιορίσει με ικανοποιητικά γεγονότα και στοιχεία ποια είναι η βάση της για να δικαιούται τέτοια θεραπεία. Επειδή, αυτά που παρέθεσε με την αίτηση της είναι γενικά και ελλιπής είναι άγνωστο κατά πόσο η προτεινόμενη τροποποίηση είναι αναγκαία για την δίκαια επίλυση της διαφοράς και κατά πόσο αυτή συνδυάζεται και είναι συμβατή με την αρχική της απαίτηση. Αυτός είναι ο λόγος που δεν θα επιτρέψω την συγκεκριμένη τροποποίηση ως αναφέρεται πιο πάνω. Σε σχέση με την τροποποίηση που αφορά την παράγραφο 11 ώστε να προστεθούν οι λέξεις 'προκάλεσε βίαη σύγκρουση ..μέχρι ... μόνιμα η ενάγουσα κρίνω ότι πρόκειται για φραστική διαφοροποίηση ήδη διατυπωμένης θέσης και έτσι την επιτρέπω. Το σημείο Β αφορά αλλαγές και προσθήκες των λεπτομερειών των σωματικών βλαβών της ενάγουσας στην έκθεση απαιτήσεως. Θεωρώ ότι με τα σημεία ζ μέχρι ω επιδιώκεται διαφοροποίηση στην περιγραφή των λεπτομερειών των σωματικών βλαβών που έχουν σχέση με τραύματα και γεγονότα που έχουν ήδη εκτεθεί στην Έκθεση Απαιτήσεως. Οι λεπτομέρειες αυτές σκοπό έχουν την καλύτερη διατύπωση των λεπτομερειών και έτσι η εν λόγω τροποποίηση επιτρέπεται. Τα σημεία 1 μέχρι 4 κάτω από το σημείο Β είναι μαρτυρία που τείνει να υποστηρίζει τα ουσιώδη γεγονότα της απαίτησης τις λεπτομέρειες των σωματικών βλαβών. Τα γεγονότα στα σημεία 1 μέχρι 4 δεν είναι αναγκαία γεγονότα που πρέπει να περιληφθούν στην δικογραφία. Σε κάθε περίπτωση η ενάγουσα θα είναι ελεύθερη κατά την ακροαματική διαδικασία να προσκομίσει μαρτυρία σε σχέση με τα σημεία 1 μέχρι 4 έτσι δεν ανάγκη να δικογραφηθούν και δεν επιτρέπονται. Τα σημεία 6,7,8,9,11 και 13 είναι περιγραφή σωματικών βλαβών που επιθυμεί η ενάγουσα να προστεθούν και που είναι συναφή με τραύματα που έχει ήδη εκθέσει στην Έκθεση Απαιτήσεως και έτσι επιτρέπεται η προσθήκη τους. Τα σημεία 5, 10, 12, 14, 15, 16 δεν εμπίπτουν στον ορισμό σωματικών βλαβών και δεν είναι γνωστό κατά πόσο αυτά τα σημεία αφορούν σωματικές βλάβες που προκλήθηκαν από το δυστύχημα. Δημιουργείται αυτή η ασάφεια επειδή απουσιάζει το πραγματικό υπόβαθρο που να εξηγεί την σημασία τους σε σχέση με αυτά που ήδη διατυπώνονται στην Έκθεση Απαιτήσεως. Τα σημεία 15 και 16 δυνατόν να αφορούν μαρτυρία που ήθελε προσκομίσει η ενάγουσα προκειμένου να αποδείξει σωματικές βλάβες που δικογραφούνται Όμως σε κάθε περίπτωση δεν είναι γνωστό γιατί επιχειρείται η εισαγωγή αυτών των στοιχείων κάτω από την επικεφαλίδα 'λεπτομέρειες σωματικών βλαβών' και έτσι δεν θα επιτρέψω αυτή την τροποποίηση διά της προσθήκης αυτών των σημείων κάτω από την επικεφαλίδα ' Λεπτομέρειες Σωματικών Βλαβών Ενάγουσας'. Σε σχέση με το σημείο Γ και την τρίτη παράγραφο της σελίδας 3 επιτρέπεται η προσθήκη από την τρίτη γραμμή στις λέξεις 'Δρ. XXXXX Πίπη ..μέχρι. μεσαρυταινοειδούς διαστήματος. Πρόκειται για προσθήκη γεγονότων αναφορικά με υφιστάμενη αιτία αγωγής με τρόπο που δεν αλλοιώνεται η αρχική απαίτηση και δικαιολογείται ενόψει του γεγονότος ότι έχω πεισθεί ότι η μη συμπερίληψη αυτών των γεγονότων αρχικά στην Έκθεση Απαιτήσεως οφείλεται σε καλοπροαίρετο λάθος. Το ίδιο ισχύει για την τέταρτη παράγραφο της σελίδας 3 που ξεκινά από τις λέξεις 'διαπίστωσε ο νευροχειρούργος ..μέχρι ..Δρ. XXXXX Μιχαηλίδη. Η εν λόγω τροποποίηση επιτρέπεται. Το ίδιο ισχύει σε σχέση με την προσθήκη νέας πέμπτης παραγράφου στην σελίδα 3 που ξεκινά με τις λέξεις 'με την παραπομπή.μέχρι. και έγινε αποδεκτό'. Επιτρέπεται η τροποποίηση. Το ίδιο ισχύει με την πέμπτη παράγραφο που γίνεται έκτη παράγραφος της σελίδας 3 που ξεκινά με τις λέξεις ' διαπίστωσε έντονη δυσκαμψία.μέχρι..αντιφλεγμονώδη και μυοχαλαρωτικά.' Επιτρέπεται η τροποποίηση. Σε σχέση με την έκτη παράγραφο που γίνεται έβδομη παράγραφος και που ξεκινά με τις λέξεις 'Από την 1.12.201 η ενάγουσα άρχισε να επισκέπτεται τον Δ. XXXXX Μιχαηλίδη..μέχρι..και δυσκολία στην κίνηση του αυχένα' επιτρέπεται η τροποποίηση για τους ίδιους λόγους που αναφέρεται τις παραγράφους 3,4,5,και 6 πιο πάνω. Όμως από τις λέξεις 'Σημαντική η αλλαγή της όσφρησης κατά διαστήματα..μέχρι...την επίσπευση της στο εξωτερικό σε εξειδικεύμενη εξέταση' δεν είναι επιτρεπτή η τροποποίηση επειδή εκφράζεται με δυσνόητο και ασυνάρτητο τρόπο με αποτέλεσμα να μην είναι κατανοητό επί παραδείγματι, εάν γίνεται αναφορά σε νέα σωματική βλάβη που προκλήθηκε ως συνέπεια του δυστυχήματος που δεν δικογραφείται, ή σε μαρτυρία για να αποδείξει την απαίτηση ή και/ή κανένα από τα πιο πάνω. Στην περίπτωση που επιχειρείται προσθήκη νέου ισχυρισμού με απώτερο σκοπό την αύξηση των απαιτήσεων της ενάγουσας συνεπεία σωματικών βλαβών αυτό πρέπει να εκφράζεται με κατανοητό τρόπο και ολοκληρωμένα ώστε να γίνει αντιληπτό κατά πόσο νέος ισχυρισμός συνδυάζεται με την αρχική απαίτηση ώστε να πληροφορηθεί ο καθ' ου η αίτηση ότι πρόκειται για ισχυρισμό που αφορά νέες σωματικές βλάβες ώστε να απαντήσει με την υπεράσπιση του. Επομένως, αυτό το μέρος του αιτήματος ως είναι διατυπωμένο δεν επιτρέπεται να προστεθεί. Σε σχέση με την προσθήκη νέας παραγράφου 8 στην σελίδα 3 δεν επιτρέπεται ως έχει διατυπωθεί διότι δεν εκφράζεται ολοκληρωμένα πιθανή αξίωση για αναγκαίες ιατρικές υπηρεσίες που αξιώνει την πληρωμή τους επειδή δεν προσφέρονται στο δημόσιο. Εάν προστεθεί τέτοιος ισχυρισμός θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά διότι δεν θα μπορέσουν να απαντήσουν εφόσον δεν καθορίζονται ποιες είναι αναγκαίες ιατρικές υπηρεσίες που χορηγούνται μόνο στο εξωτερικό καθώς και για ποια ιατρική πάθηση απαιτούνται ώστε να γίνει η εκτίμηση ότι αφορά σωματική βλάβη που σχετίζεται με το δυστύχημα. Η εν λόγω τροποποίηση δεν επιτρέπεται. Σε σχέση με την προσθήκη νέας παραγράφου 9 στην σελίδα 3 επιτρέπεται η τροποποίηση από τις λέξεις 'Κατά το έτος 2012 η Δρ. Δημοσθένους..μέχρι..φωνή' για τους ίδιους λόγους που επεξηγούνται πιο πάνω και αφορούν τις παραγράφους 3, 4, 5, και
  2. Όμως σε σχέση με την νέα παράγραφο 9 από τις λέξεις 'Συμφωνώντας...μέχρι..της απόστασης' δεν επιτρέπεται η προτεινόμενη τροποποίηση ως έχει διατυπωθεί διότι δεν εκφράζεται ολοκληρωμένα πιθανή αξίωση για επιπρόσθετες σωματικές βλάβες ή ειδικές ζημιές. Εάν προστεθεί τέτοιος ισχυρισμός θα προκληθεί αδικία για την άλλη πλευρά διότι δεν θα μπορέσουν να απαντήσουν εφόσον δεν καθορίζεται κατά πόσο διατυπώνονται τα πιο πάνω για να αξιώσει η ενάγουσα περαιτέρω αποζημιώσεις για επιπρόσθετες ή υφιστάμενες σωματικές βλάβες. Περαιτέρω, δεν μπορεί να εκτιμηθεί κατά πόσο αυτά που αναφέρονται στην πρόταση σχετίζονται με το δυστύχημα. Μόνο όταν τεθεί το πραγματικό υπόβαθρο που θεμελιώνει την σχετικότητα της τροποποίησης ξεκαθαρίζει κατά πόσο η πιο πάνω τροποποίηση αφορά επιπρόσθετη αξίωση για σωματικές βλάβες που δεν δικογραφείται με την υφιστάμενη έκθεση απαιτήσεως. Η εν λόγω τροποποίηση δεν επιτρέπεται. Το σημείο Δ αφορά προσθήκη στην πρώτη παράγραφο της σελίδας 4 και καταγράφεται με τις λέξεις 'Στις 23.5.2012..μέχρι..αυτών/τραυματισμών.' Επιτρέπεται επειδή πρόκειται για προσθήκη γεγονότων σε υφιστάμενη αιτία αγωγής με τρόπο που δεν αλλοιώνεται η αρχική απαίτηση και δικαιολογείται ενόψει του γεγονότος ότι η ενάγουσα πείθει ότι η μη συμπερίληψη αυτών των γεγονότων αρχικά οφείλεται σε καλοπροαίρετο λάθος. Για τους ίδιους λόγους με τους πιο πάνω επιτρέπεται προσθήκη στην δεύτερη παράγραφο στην σελίδα 4 που ξεκινά με τις λέξεις ' Η ενάγουσα έφερε αυχενικό κολάρο..μέχρι...παπούτσια και γάντια.' Για τους ίδιους λόγους με τους πιο πάνω επιτρέπεται η προσθήκη στην τρίτη παράγραφο της σελίδας 4 που ξεκινά με τις λέξεις 'άδειες ασθένειας καθόλα..μέχρι..και σήμερα.' Περαιτέρω, επιτρέπεται διότι μελλοντικές απώλειες απολαβών ζητούνται ως γενικές αποζημιώσεις και όχι ως ειδικές αποζημιώσεις που έχουν αποκρυσταλλωθεί και πρέπει να αποδειχθούν αυστηρά. Γίνεται κατανοητό ότι η συγκεκριμένη παράγραφος ενσωματώνεται στην Έκθεση Απαιτήσεως ώστε να εκφρασθεί ολοκληρωμένα η αξίωση της ότι οι μελλοντικές της απολαβές θα επηρεασθούν εξαιτίας των τραυμάτων της και απόδειξη αυτού του γεγονότος είναι συχνή απουσία από την εργασία της. Περαιτέρω, εάν αυτός ο γενικός ισχυρισμός προκαλεί αμηχανία για την άλλη πλευρά μπορεί να ζητήσουν λεπτομέρειες για την διάρκεια της απουσίας από την εργασία της και των συγκεκριμένων ημερομηνιών. Δεν επιτρέπεται η προσθήκη δέκατης τρίτης παραγράφου στην σελίδα 4 που να ξεκινά με τις λέξεις «Εξαιτίας του πόνου..μέχρι..και προ δυστυχήματος». Γίνεται κατανοητό ότι επιχειρείται εισαγωγή και προσθήκη νέας αξίωσης για αποζημιώσεις χωρίς αυτή να διατυπώνεται με την απαιτούμενη σαφήνεια ώστε να είναι κατανοητό γιατί θα πρέπει ο καθ' ου η αίτηση να πληρώσει για επέμβαση στήθους στην βάση ότι τέτοια επέμβαση έχει καταστεί αναγκαία εξαιτίας του δυστυχήματος. Απουσιάζει ο συνδετικός κρίκος της αιτιώδης συνάφειας μεταξύ του δυστυχήματος και των προβλεπτών συνεπειών του δυστυχήματος και έτσι θα ήταν άδικο να επιτραπεί η εν λόγω προσθήκη ενόψει το κενού στην διατύπωση της συγκεκριμένης αξίωσης. Επιτρέπεται η τροποποίηση σε σχέση με όλες τις προσθήκες στο σημείο 'Λεπτομέρειες Ειδικών Ζημιών Ενάγοντος' πλην των ειδικών ζημιών για Ιη) άμεση αισθητικής επέμβασης στήθους και θ) ιδιωτική φύλαξη διότι η ενάγουσα δεν έχει εκφράσει τις λεπτομέρειες ειδικών ζημιών με την αιτούμενη σαφήνεια. Επιχειρείται η προσθήκη νέων αξιώσεων που δεν είναι γνωστό κατά πόσο σχετίζονται με απώλεια με αιτία το δυστύχημα. Περαιτέρω, τα σημεία αυτά δεν εκφράζονται με την απαιτούμενη λεπτομέρεια ώστε να διαπιστωθεί ότι είναι βάσιμες αξιώσεις που συνδυάζονται με την υφιστάμενη αξίωση ώστε να θεωρηθούν ότι είναι επέκταση αυτής. Οι δύο τελευταίες τροποποιήσεις που αφορούν την παράγραφο 6 στην σελίδα 4-5 της απαίτησης επιτρέπονται καθότι αφορούν προσθήκη περισσότερων λεπτομερειών σε σχέση με αξίωση που ήδη δικογραφείται. Επειδή η παράγραφος 6 αφορά αξίωση για γενικές αποζημιώσεις γίνεται κατανοητό ότι η αύξηση μηνιαίας δαπάνης σε €700 αφορά αποδεικτικό υλικό που προτίθεται η ενάγουσα να προσκομίσει προκειμένου να δικαιολογήσει την αύξηση της κλίμακας που ζητεί. Επειδή δεν είναι ποσό που αφορά ειδικές αποζημιώσεις δεν είναι νέα αξίωση. Συνεπώς επιτρέπεται. Νοείται ότι στον βαθμό που έχουν επιτραπεί κάποιες τροποποιήσεις που έχει ζητήσει η ενάγουσα αυτή να προχωρήσει σε απαρίθμηση αυτών των τροποποιήσεων ώστε το τελικό κείμενο της τροποποιημένης απαίτησης που θα καταχωρηθεί εντός 30 ημερών από σήμερα να είναι καθαρό και αριθμημένο σωστά. Δίδεται διαταγή όπως προσαρτηθούν ορθά οι επιτρεπόμενες τροποποιήσεις ώστε η νέα απαίτηση να καταχωρηθεί ως ενιαίο κείμενο που ενσωματώνει την αρχική απαίτηση μαζί με όλες τις τροποποιήσεις. Αναφορικά με το 1 αιτητικό της αίτησης δεν είναι θέμα για το οποίο θα πρέπει να αποφασίσει το Δικαστήριο διότι είναι δικαίωμα της ενάγουσας κατά βούληση να προβεί σε αυξομείωση της κλίμακας της απαίτησης. Φτάνει να πληρώσει τα τέλη για χαρτόσημα ώστε να επιτευχθεί αυτός ο σκοπός. Ως εξηγήθηκε στην υπόθεση Σοφοκλέους ν Λαική Σπορτιγκ Κλαμπ 1 ΑΑΔ 69
(1994)'η αναγραφή του ποσού της επίδικης διαφοράς στο κλητήριο ένταλμα είναι απαραίτητη πρωτίστως για τον προσδιορισμό της δικαιοδοσίας του Επαρχιακού Δικαστηρίου, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 22 του περί Δικαστηρίων Νόμου αρ. 14/60, όπως τροποποιήθηκε καθώς επίσης και για την είσπραξη των δικαστικών τελών ή τον υπολογισμόν των δικηγορικών εξόδων. Δε δημιουργεί όμως στεγανό που εμποδίζει την αυξομείωση.Andreas Thoma v. Anastasias Chambou
(1986)1 και η κλίμακα της αγωγής δεν αποτελεί μέρος της γραπτής πρότασης αλλά συνέπεια της". Οπότε αναμένεται η ενάγουσα να προβεί στα δέοντα μέτρα προκειμένου να καθορίσει την αξίωση της στην κλίμακα που επιθυμεί με την καταβολή των νενομισμένων τελών για την αλλαγή. Είναι αχρείαστη η χρήση της Δ.25 προκειμένου να επιτευχθεί η αλλαγή. Εκδίδεται διαταγή όπως η ενάγουσα καταχωρήσει τροποποιημένη Έκθεσης Απαιτήσεως με τις επιτρεπόμενες τροποποιήσεις και την νέα απαρίθμηση της απαίτησης εντός 30 ημερών από σήμερα. Η αίτηση απορρίπτεται σε σχέση με τις αιτούμενες τροποποιήσεις που δεν έχουν επιτραπεί. Στην συνέχεια θα δοθεί χρόνος ακόμη 30 ημερών για να καταχωρήσει ο εναγόμενος τροποποιημένη έκθεση υπεράσπισης. Εν όψει την μερική επιτυχία της αίτησης επιδικάζεται το ήμισυ των εξόδων της αίτησης υπέρ της ενάγουσας και εναντίον του εναγόμενου όμως θα είναι έξοδα της αγωγής. Παράλληλα τα έξοδα που έχουν απωλεσθεί ως συνέπεια της τροποποίησης επιδικάζονται εναντίον της ενάγουσας αλλά αυτά θα παραμείνουν έξοδα της αγωγής. Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Α.Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΙ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.