← Κύπρος

ASG (ANDY SPYROU GROUP) LIMITED ν. ΥΔΡΟΓΕΙΟΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΤΔ κ.α., Αρ. Αγωγής: 769/2019, 17/3/2021

ASG (ANDY SPYROU GROUP) LIMITED ν. ΥΔΡΟΓΕΙΟΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΤΔ κ.α., Αρ. Αγωγής: 769/2019, 17/3/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A134 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: N. Α. Π. Γεωργιάδη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 769/2019 ΜΕΤΑΞΥ: ASG (ANDY SPYROU GROUP) LIMITED Ενάγουσας και

  1. ΥΔΡΟΓΕΙΟΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΤΔ
  2. XXXXX ΝΤΟΥΣΚΑ Εναγομένων ------------------ Ημερομηνία: 17 Μαρτίου,
  3. Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα: κ. Τάσος Μ. Πούλλος. Για την Εναγομένη 1: κα Θέκλα Θωμά για κ.κ. Κενδέας Α. Σέργη Δ.Ε.Π.Ε. Για την Εναγομένη 2: κ. Σίμος Φλουρέντζος για κ.κ. Κώστας Π. Δημητριάδης Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ Ι. ΟΙ ΕΓΓΡΑΦΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ Η Απαίτηση
  4. Η Ενάγουσα απαιτεί εναντίον των Εναγομένων 1 και 2, αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα €2572,10 ως ειδικές αποζημιώσεις για ζημιές που προκλήθηκαν στο αυτοκίνητο της από τροχαίο δυστύχημα που προκάλεσαν η Εναγομένη 2 και ασφαλισμένος οδηγός της Εναγομένης 1, νόμιμο τόκο και έξοδα.
  5. Σύμφωνα με την Απαίτηση, η Ενάγουσα είναι ιδιοκτήτρια του οχήματος με αρ. εγγραφής XXXXX82 (το «ΜΧΡ»), η Εναγομένη 1 κάλυπτε ως ασφαλιστική εταιρεία το όχημα με αρ. εγγραφής XXXXX46 (το «ΕΚΗ») και η Εναγομένη 2 η οδηγός και/ή κάτοχος του οχήματος με αρ. εγγραφής XXXXX17 (το «XXXXX»).
  6. Την 18/6/2018, η Εναγομένη 2 οδηγούσε το όχημα της στην οδό Κώστα Μισιαούλη στο Τσέρι, με κατεύθυνση Δευτερά προς Τσέρι. Σε κάποιο σημείο του δρόμου οδηγώντας αμελώς συγκρούστηκε με το πίσω μέρος του οχήματος XXXXX, το οποίο λόγω της σύγκρουσης σπρώχθηκε μπροστά και κτύπησε με τη σειρά του το όχημα της Ενάγουσας, το οποίο βρισκόταν σε αναμονή για να στρίψει δεξιά όπως ήταν η πορεία του. Η Ενάγουσα προχωρεί και παραθέτει ξεχωριστές λεπτομέρειες αμέλειας και για τους δύο οδηγούς των οχημάτων XXXXX και XXXXX.
  7. Η Ενάγουσα ισχυρίζεται περαιτέρω ότι βρίσκεται σε αμφιβολία ποιος από τους δύο οδηγούς και/ή κατόχους των οχημάτων επέδειξε «αποκλειστική και/ή συντρέχουσα αμέλεια για το πιο πάνω δυστύχημα». Για τον λόγο αυτό διεκδικεί αποζημιώσεις και από τους δύο.
  8. Η Ενάγουσα ισχυρίζεται ότι υπέστη τις ακόλουθες ειδικές ζημιές στην § 7 της Έκθεσης Απαίτησης:

(1)Έξοδα Αστυνομικής Έκθεσης €85,00
(2)Έξοδα επιδιορθώσεων €2487,10 ------------ Σύνολο €2572,10 Η Υπεράσπιση της Εναγομένης 1
  1. Η Εναγομένη 1 αρνείται την ευθύνη πρόκλησης του εν λόγω δυστυχήματος και ισχυρίζεται ότι το δυστύχημα προκλήθηκε από την Εναγομένη
  2. Το XXXXX βρισκόταν επίσης σε αναμονή πίσω από το όχημα της Ενάγουσας με πρόθεση να στρίψει δεξιά. Με τη σύγκρουση του οχήματος της Εναγομένης 2, σπρώχθηκε μπροστά και κτύπησε στο πίσω μέρος του οχήματος της Ενάγουσας. Η Εναγομένη 1 αρνείται τις ζημιές της Ενάγουσας και ισχυρίζεται ότι σε κάθε περίπτωση οι αναφερόμενες ζημιές είναι υπερβολικές και/ή διογκωμένες. Η Υπεράσπιση της Εναγομένης 2
  3. Η Εναγομένη 2 αρνείται την ευθύνη πρόκλησης του εν λόγω δυστυχήματος και ισχυρίζεται ότι το δυστύχημα προκλήθηκε ως ακολούθως (βλ. § 4 της Υπεράσπισης της): «
  4. α. Τα τρία ενεχόμενα αυτοκίνητα οδηγούντο στην οδό Κώστα Μισιαούλη στο Τσέρι και το αυτοκίνητο XXXXX82 ήταν 1°, το XXXXX46 ήταν 2° και το XXXXX17 ήταν 3° στη σειρά. β. Το 2° αυτοκίνητο προσέκρουσε και/ή συγκρούστηκε και/ή επέπεσε στο πίσω μέρος του 1ου αυτοκινήτου. Ακολούθως, το 3° αυτοκίνητο κτύπησε ελαφριά στο πίσω μέρος του 2ου αυτοκινήτου. γ. Από το κτύπημα που δέχτηκε το 2° αυτοκίνητο από το 3°, δεν κτύπησε και/ή δεν ξανακτύπησε στο 1° αυτοκίνητο και/ή ακόμη και αν κτύπησε, το κτύπημα αυτό ήταν πολύ ελαφρύ, σχεδόν ανεπαίσθητο και/ή απλώς το άγγιξε και/ή χωρίς να προξενήσει στο 1° αυτοκίνητο οποιαδήποτε ζημιά και/ή οποιαδήποτε περαιτέρω ζημιά από αυτή που προκλήθηκε από την προηγηθείσα σύγκρουση του 2ου αυτοκινήτου επί του 1ου αυτοκινήτου, η οποία ήταν αρκετά πιο μεγάλη από την ζημιά που είχε το 2° αυτοκίνητο από πίσω. δ. Για το επίδικο δυστύχημα και/ή για την τυχόν πρόκληση ζημιάς στο 1° αυτοκίνητο και/ή για τη θρυλούμενη ζημιά των Εναγόντων, αν πράγματι αυτοί έχουν υποστεί οποιαδήποτε ζημιά, την οποία η Εναγόμενη 2 αμφισβητεί εν πάση περιπτώσει, την προκάλεσε και/ή γι' αυτήν ευθύνεται ο οδηγός του 2ου αυτοκινήτου, Μάριος Νεοφύτου, το οποίο ήταν ασφαλισμένο στην Εναγόμενη 1, ο οποίος συμβιβάστηκε με την Εναγόμενη 2, αποδεχόμενος να του καλύψουν μόνο την πισινή ζημιά και/ή γενικά ένα μέρος μόνο ολόκληρης της ζημιάς του.»
  5. Αποδίδει επομένως την ευθύνη πρόκλησης του στον οδηγό του XXXXX. Αμφισβητεί επίσης τις ζημιές που απαιτεί η Ενάγουσα και πως αν αποδειχθεί η ζημιά ή μέρος της αυτή θα πρέπει να καταβληθεί από την Εναγομένη 1 ή αναλόγως της ευθύνης των Εναγομένων 1 και
  6. Η Απάντηση
  7. Με τις Απαντήσεις της η Ενάγουσα αντιδικεί (joins issue) με τους Εναγόμενους 1 και 2 επί όλων των επιδίκων θεμάτων και αρνείται τους ισχυρισμούς και θέσεις που προβάλλουν. ΙΙ. Η ΠΡΟΣΑΧΘΕΙΣΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ
  8. Η ακρόαση της υπόθεσης έγινε στη βάση των διατάξεων της Δ.30, Θ.Θ.5
(1)και
(2)των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας. Η κάθε πλευρά παρουσίασε στο Δικαστήριο, υπό μορφή ενόρκων δηλώσεων, τη μαρτυρία της.
  1. Εκ μέρους της Ενάγουσας κατέθεσαν ένορκες δηλώσεις («ΕΔ») η Αστ. XXXXX, XXXXX Ανδρέου (ΜΕ 1), η εξετάστρια του δυστυχήματος και η Α/Αστ. XXXXX Χαραλάμπους (ΜΕ 2), η συντάκτης της αστυνομικής έκθεσης, o κ. XXXXX Μενελάου (ΜΕ 3), υπάλληλος της Ενάγουσας και ο κ. Έλληνας Χαραλάμπους XXXXX (ΜΕ 4), ο ισιωτής που επισκεύασε το όχημα της Ενάγουσας.
  2. Εκ μέρους της Εναγομένης 1 κατέθεσε ο κ. XXXXX Νεοφύτου (ΜΥ 1), οδηγός του XXXXX, και ο κ. XXXXX Ευαγγελίδης (ΜΥ 2) υπάλληλος της Εναγομένης
  4. Εκ μέρους της Εναγομένης 2 κατέθεσαν η ίδια η Εναγομένη 2 (ΜΥ 3) και ο κ. XXXXX Παπασάββας (ΜΥ 4), ως εμπειρογνώμονας.
  5. Δεν ζητήθηκε η αντεξέταση οποιουδήποτε μάρτυρα.
  6. Μέρος του μαρτυρικού υλικού αποτέλεσαν φωτογραφίες των εμπλεκόμενων οχημάτων (Τεκμήριο 1 - ΕΔ ΜΥ 2) και σχέδιο της σκηνής (Τεκμήριο 1 - ΕΔ ΜΕ 1). Φωτογραφίες περιέχονται επίσης στην έκθεση του ΜΥ 4 (Τεκμήριο 3 - ΕΔ ΜΥ 4). Μη αμφισβητούμενα γεγονότα
  7. Από την ενώπιον μου μαρτυρία αποτέλεσαν κοινές θέσεις όλων των διαδίκων ή δεν αμφισβητήθηκαν, τα ακόλουθα:
(1)Το όχημα XXXXX είναι ιδιοκτησίας της Ενάγουσας (Τεκμήριο 2 - ΕΔ ΜΕ 3, τίτλος ιδιοκτησίας), η οποία ως εταιρεία (Τεκμήριο 1 - ΕΔ ΜΕ 3, εκτύπωση από ιστοσελίδα Εφόρου Εταιρειών), διατηρεί επιχείρηση ενοικίασης αυτοκινήτων. Κατά τον επίδικο χρόνο το όχημα οδηγείτο από κάποιον κ. Ajman Bartosz.
(2)Το όχημα XXXXX, κατά τον επίδικο χρόνο, ήταν ασφαλισμένο στην Εναγομένη 1, και οδηγείτο από τον ΜΥ 1. Αν και υπήρξε διαζευκτικά άρνηση στο δικόγραφο της για το ζήτημα, δεν προωθήθηκε τέτοια εκδοχή.
(3)Το XXXXX κατά τον επίδικο χρόνο, οδηγείτο από την Εναγομένη 2.
(4)Και τα τρία οχήματα την 18/6/2018 οδηγούνταν επί της οδού Κώστα Μισιαούλη στο Τσέρι με την ίδια κατεύθυνση. Όλοι συμφωνούν ότι το XXXXX προπορευόταν. Το XXXXX ήταν δεύτερο στη σειρά και το XXXXX τρίτο στη σειρά, όταν έγινε η σύγκρουση.
(5)Αποτελεί επίσης κοινή συνισταμένη όλων των μερών ότι το XXXXX βρισκόταν σε αναμονή για να στρίψει δεξιά οπότε και το XXXXX συγκρούστηκε με το πίσω μέρος τους εν λόγω οχήματος. Εκεί που υπάρχει διαφωνία και αποτελεί επίδικο θέμα είναι η αιτία της σύγκρουσης, αν δηλαδή, το XXXXX συγκρούστηκε με το XXXXX από μόνο του ή αν προηγήθηκε σύγκρουση του XXXXX με το XXXXX με αποτέλεσμα αυτό να ωθηθεί και να κτυπήσει με τη σειρά του στο XXXXX. Ουδείς με μαρτυρία έχει αποδώσει, ούτε προκύπτει, αμέλεια του οδηγού του XXXXX.
  1. Για όλες τις πιο πάνω κοινές θέσεις προβαίνω και σε ανάλογα ευρήματα. Η μαρτυρία της Αστ. XXXXX, XXXXX Ανδρέου (ΜΕ 1)
  2. Η ΜΕ 1 υπηρετεί στον Αστυνομικό Σταθμό Λακατάμιας και ήταν η εξεταστής του δυστυχήματος. Το δυστύχημα συνέβη περί ώρα 21:
  3. Μετέβη στη σκηνή, όπου προσήλθαν επίσης εκπρόσωποι των ασφαλιστικών εταιρειών των εμπλεκόμενων οχημάτων.
  4. Από εξετάσεις που έκανε διαπίστωσε ότι το όχημα της Εναγομένης 2 συγκρούστηκε με το πίσω μέρος του XXXXX. Το XXXXX σπρώχτηκε μπροστά και συγκρούστηκε με το XXXXX το οποίο βρισκόταν σε αναμονή για να στρίψει δεξιά όπως ήταν η πορεία του. Ο ΜΥ 1, οδηγός του XXXXX, τραυματίστηκε ελαφρά και μεταφέρθηκε στο Τμήμα Πρώτων Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας και απολύθηκε. Τα τρία αυτοκίνητα υπέστησαν ελαφριές ζημιές. Η ΜΕ 1 έλαβε μέτρα στη σκηνή ετοίμασε πρόχειρο σχέδιο (Τεκμήριο 1 στην ΕΔ της). Εξηγήθηκε στους ΜΥ 1 και Εναγομένη 2 και το υπέγραψαν. Στο σχέδιο σημειώθηκαν οι τελικές θέσεις των οχημάτων XXXXX (σημείο Α1) και XXXXX (σημείο Β1). Το XXXXX είχε μετακινηθεί. Σημειώθηκαν επίσης τα σημεία σύγκρουσης των οχημάτων (Χ και Χ1). Η μαρτυρία της Α/Αστ. XXXXX, XXXXX Χαραλάμπους (ΜΕ 2)
  5. Η ΜΕ 1 υπηρετεί στον Αστυνομικό Σταθμό Λακατάμιας. Ετοίμασε την αστυνομική έκθεση με βάση την έκθεση γεγονότων της ΜΕ 1 (Τεκμήριο 1 στην ΕΔ της). Στην εν λόγω έκθεση επαναλαμβάνονται τα όσα αναφέρει η ΜΕ 1 στην ένορκη της δήλωση και δεν κρίνω σκόπιμο να τα επαναλάβω. Η μαρτυρία του κ. XXXXX Μενελάου (ΜΕ 3)
  6. Ο ΜΕ 3 ανέφερε ότι είναι υπάλληλος της Ενάγουσας. Είναι υπεύθυνος για τα γραφεία ενοικίασης αυτοκινήτων της Ενάγουσας σε όλη την Κύπρο και γνώστης των πληροφοριών που αφορούν δυστυχήματα στα οποία έχουν εμπλακεί πελάτες της Ενάγουσας. Γνωρίζει ως εκ τούτου τα στοιχεία που αφορούν το επίδικο δυστύχημα.
  7. Το XXXXX, ιδιοκτησίας της Ενάγουσας, επιθεωρήθηκε μόνο από τον εκτιμητή της ασφαλιστικής εταιρείας της Εναγομένης 2 και η εκτίμηση έγινε αποδεκτή. Αποδεκτή έγινε ακολούθως και η εκτίμηση από την Εναγομένη
  8. Το XXXXX επιδιορθώθηκε στο γκαράζ Έλληνας στους οποίους καταβλήθηκε το ποσό των €2487,10 (Τεκμήριο 4 στην ΕΔ του, η κατάσταση λογαριασμού και Τεκμήριο 5, το τιμολόγιο). Καταβλήθηκε επίσης το ποσό των €85 για την εξασφάλιση της αστυνομικής έκθεσης (Τεκμήριο 3 της ΕΔ του).
  9. Ως προς το ποιος υπέχει ευθύνη ανέφερε τα ακόλουθα (βλ. § 5 της ΕΔ του): «5) Οι Ενάγοντες επειδή βρίσκονται σε αμφιβολία ποιος από τους 2 οδηγούς και/ή κατόχους των οχημάτων με αριθμούς εγγραφής XXXXX17 και XXXXX46 επέδειξε αποκλειστική και/ή συντρέχουσα αμέλεια για το επίδικο δυστύχημα, από το οποίο έχουν υποστεί απώλειες και ζημιές, γι' αυτό διεκδικούν αποζημιώσεις και από τους
  10. Προσπάθειες που έγιναν για εξώδικο συμβιβασμό πριν την έγερση της αγωγής απέβηκαν άκαρπες, ενώ πιστεύω ότι τόσο η Εναγόμενη 1 Ασφαλιστική εταιρεία όσο και η ασφαλιστική εταιρεία της Εναγομένης 2 οδηγού και/ή κατόχου του μηχανοκίνητου οχήματος με αριθμό εγγραφής XXXXX17 είναι υποχρεωμένες αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα και/ή εις ολόκληρον να καλύψουν τις ζημιές των Εναγόντων.» Η μαρτυρία του κ. Έλληνα Χαραλάμπους XXXXX (ΜΕ 4)
  11. Ο ΜΕ 4 ανέφερε ότι είναι ισιωτής αυτοκινήτων από το 1969 και διατηρεί συνεργείο με την εμπορική επωνυμία Garage Ellinas CH. Συνεργάζεται με την Ενάγουσα για 22 έτη.
  12. Τον Ιούνιο 2018 παρέλαβε για επιδιόρθωση το XXXXX το οποίο είχε εμπλακεί σε τροχαίο δυστύχημα. Ειδοποίησε τους εκτιμητές των άλλων δύο ασφαλιστικών εταιρειών. Μόνο ένας ήρθε, αυτός του οχήματος της Εναγομένης
  13. Ενημερώθηκε ακολούθως από την Εναγομένη 1 ότι συμφωνούσε με την εκτίμηση του εκτιμητή της ασφαλιστικής εταιρείας της Εναγομένης
  14. Προχώρησε με την επιδιόρθωση η οποία στοίχισε €2487,
  15. Οι ασφαλιστικές εταιρείες όμως δεν του κατέβαλαν το ποσό αρνούμενες ευθύνη. Εξέδωσε σχετικό τιμολόγιο για το εν λόγω ποσό προς την Ενάγουσα (Τεκμήριο 1 της ΕΔ του). Η μαρτυρία του κ. XXXXX Νεοφύτου (ΜΥ 1)
  16. Ο ΜY 1 ανέφερε ότι ενώ οδηγούσε το XXXXX επί της Κώστα Μισιαούλη στο Τσέρι, με κατεύθυνση Δευτερά προς Τσέρι, αντιλήφθηκε το προπορευόμενο XXXXX να είναι σε αναμονή με σκοπό να στρίψει δεξιά. Ο ΜΥ 1 ελάττωσε ταχύτητα και ακινητοποίησε το όχημα του πίσω από το XXXXX αναμένοντας αυτό να στρίψει δεξιά. Δευτερόλεπτα μετά, η Εναγομένη 2, οδηγώντας αμελώς, συγκρούστηκε με το όχημα της στο πίσω μέρος του οχήματος του. Από τη σύγκρουση το όχημα του σπρώχτηκε μπροστά με αποτέλεσμα να συγκρουστεί με το XXXXX. Ο ίδιος τραυματίστηκε και μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Υπέγραψε το πρόχειρο σχέδιο της ΜΕ 1, 20 μέρες αργότερα (παραθέτει και ο ίδιος ως Τεκμήριο 1 αντίγραφα της Έκθεσης και του Σχεδίου). Η μαρτυρία του κ. XXXXX Ευαγγελίδη (ΜΥ 2)
  17. Ο ΜΥ 2 είναι ο διευθυντής του Τμήματος Απαιτήσεων της Υδρόγειου Ασφαλιστικής Εταιρείας (Κύπρου) Λτδ. Την 19/6/2018 ενημερώθηκε τηλεφωνικώς από τον κ. XXXXX Μιτσή λειτουργό της εταιρείας Rescue Line Auto Services Ltd η οποία συνεργάζεται με την Εναγομένη. Ο κ. Μιτσής του απέστειλε και σχετικό φωτογραφικό υλικό του δυστυχήματος (Τεκμήριο 1 στην ΕΔ του, δέσμη 15 φωτογραφιών). Ο ΜΥ 1 συμπλήρωσε υπεύθυνη δήλωση τροχαίου δυστυχήματος (Τεκμήριο 2 στην ΕΔ του) όπου ανέφερε και τον τρόπο που έγινε η σύγκρουση. Η μαρτυρία της Εναγομένης 2 (ΜΥ 3)
  18. Η Εναγομένη 2 ανέφερε ότι τα τρία οχήματα οδηγούνταν επί της Κώστας Μισιαούλη με την ίδια κατεύθυνση. Πρώτο στη σειρά ήταν το XXXXX, δεύτερο το XXXXX και τρίτο το όχημα που οδηγούσε η ίδια. Σε κάποια στιγμή το XXXXX συγκρούστηκε με το πίσω μέρος του XXXXX. Η ίδια εφάρμοσε τα φρένα της αλλά τελικά κτύπησε πολύ ελαφριά στο πίσω μέρος του XXXXX. Το όχημα δεν σπρώχτηκε αρκετά ώστε να κτυπήσει το XXXXX και αν το κτύπησε σίγουρα δεν προξένησε περαιτέρω ζημιά από αυτή που προξένησε η αρχική σύγκρουση. Αυτό προκύπτει και από τις ζημιές. Η ζημιά στο πίσω μέρος του XXXXX ήταν πολύ μικρότερη από αυτή του XXXXX.
  19. Διαφωνεί με τις προβληθείσες εκδοχές. Το δυστύχημα, ήταν η θέση της, προκλήθηκε γιατί ο ΜΥ 1 δεν τηρούσε την αναγκαία ασφαλή απόσταση και γιατί δεν ασκούσε τη δέουσα παρατηρητικότητα. Επισημαίνει ότι δεν έχουν προσκομιστεί οι καταθέσεις από την αστυφύλακα ούτε η μαρτυρία του οδηγού του XXXXX. Το μαρτυρικό υλικό παραμένει άγνωστο. Ανέφερε επίσης ότι ο ΜΥ 1 παραδέχθηκε ότι η σύγκρουση με το XXXXX έγινε πρώτα και στη συνέχεια η ασφαλιστική του εταιρεία συμβιβάστηκε με τη δική της αποδεχόμενοι να καλύψουν μόνο το μέρος της ζημιάς που έπαθε από πίσω. Η αγωγή επομένως εναντίον της θα πρέπει να απορριφθεί και αποζημίωση να διεκδικηθεί μόνο από την Εναγομένη
  20. Η μαρτυρία του κ. XXXXX Παπασάββα (ΜΥ 4)
  21. Ο ΜΥ 4 βρίσκεται στην υπηρεσία της Lambros Papasavvas & Co Ltd, η οποία είναι διαχειρίστρια των απαιτήσεων της Ιντεραμέρικαν Ελληνική Εταιρεία Ασφαλίσεων Ζημιών Α.Ε. Η Lambros Papasavvas & Co Ltd ασχολείται με εκτιμήσεις μηχανοκινήτων οχημάτων και διερευνήσεις τροχαίων δυστυχημάτων.
  22. Η Ιντεραμέρικαν Ελληνική Εταιρεία Ασφαλίσεων Ζημιών Α.Ε. τους κάλεσε να επιθεωρήσουν τις ζημιές του XXXXX. Ο ΜΥ 4 έδωσε οδηγίες στον εκτιμητή XXXXX Χριστοφόρου, μηχανολόγο (Τεκμήριο 1 στην ΕΔ του, αντίγραφα των πτυχίων και πιστοποιητικών του) να μεταβεί στο γκαράζ του ΜΕ
  23. Εκτίμησε τη ζημιά στα €2450,21 και ετοίμασε έκθεση (Τεκμήριο 2 στην ΕΔ του).
  24. Ο ΜΥ 4, μαζί με τον Δρ. XXXXX Λοΐζου, ετοίμασαν έκθεση ανάλυσης του τροχαίου δυστυχήματος (Τεκμήριο 3 στην ΕΔ του). Διαφωνούν με το περιεχόμενο της αστυνομικής έκθεσης και των ευρημάτων της ΜΕ 1 και καταλήγουν σε διαφορετικά συμπεράσματα. Η άποψη τους είναι ότι η σύγκρουση του XXXXX με το XXXXX προηγήθηκε της σύγκρουσης του οχήματος της Εναγομένης 2, XXXXX, με το XXXXX. Στην 1η σύγκρουση, ανέφερε, απορροφήθηκε ενέργεια πενταπλάσια της ενέργειας που απορροφήθηκε στη 2η σύγκρουση, γεγονός, που αντικατοπτρίζεται στις ζημιές των εμπλεκόμενων οχημάτων. Η πρώτη σύγκρουση προκάλεσε και τις ζημιές στο όχημα της Ενάγουσας. Η σύγκρουση της Εναγομένης 2 με το όχημα της Εναγομένης 1 ακολούθησε. Η έκθεση της ΜΕ 1 δεν δικαιολογείται επιστημονικά. Τα συμπεράσματα τους καταγράφονται στο Τεκμήριο 3 στις σελ. 15 και 16 ως ακολούθως (το XXXXX είναι το Nissan, το Fiat είναι το XXXXX και το XXXXX το Toyota): «
  25. Συμπεράσματα Τα πιο κάτω συμπεράσματα προκύπτουν από την τρισδιάστατη μηχανική ανάλυση της σύγκρουσης συμπεριλαμβανομένου τις τρισδιάστατες προσομοιώσεις της φάσης εξόδου.
  26. Πριν την πρώτη σύγκρουση τα οχήματα Fiat και Toyota κινούνταν το ένα πίσω από το άλλο σε μια απόσταση περίπου 10 μέτρων. Εκτιμάται ότι η ταχύτητα τους ήταν περίπου 50 km/h.
  27. Στην πρώτη σύγκρουση οι ταχύτητες των οχημάτων ήταν Okm/h για το Όχημα Nissan και 40-44 km/h για το Όχημα Fiat.
  28. Η πρώτη σύγκρουση θα μπορούσε να αποφευχθεί αν ο οδηγός στο Όχημα Fiat αντιλαμβανόταν έγκαιρα ότι το Όχημα Nissan ήταν σταματημένο σε αναμονή.
  29. Στην δεύτερη σύγκρουση οι ταχύτητες των οχημάτων ήταν 0 km/h για το Όχημα Fiat και 14-16 km/h για το Όχημα Toyota.
  30. Κατά την πρώτη σύγκρουση η ενέργεια που απορροφήθηκε από τα οχήματα ήταν πέραν της πενταπλάσιας από την ενέργεια που απορροφήθηκε κατά την δεύτερη σύγκρουση (σε μορφή EES). Αυτό αντικατοπτρίζεται και από τις ζημίες των οχημάτων.
  31. Αναλύθηκε και το ενδεχόμενο να προηγήθηκε η σύγκρουση μεταξύ των οχημάτων Toyota και Fiat, αλλά από τις τελικές θέσεις των οχημάτων καθώς και οι ζημίες τους δεν συνάδουν με βάση τους νόμους της φυσικής.
  32. Είναι πέραν πάσης αμφιβολίας με τους νόμους της φυσικής ότι η σύγκρουση μεταξύ του Οχήματος Fiat και του Οχήματος Nissan προηγήθηκε από την σύγκρουση του Οχήματος Toyota με το Όχημα Fiat.» ΙΙΙ. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΚΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΟΛΟΓΙΑ
  33. Και οι τρεις συνήγοροι αναφέρθηκαν στη μαρτυρία και στη νομολογία επί του θέματος. Στη νομολογία αυτή θα αναφερθώ ακολούθως.
  34. Ο συνήγορος της Ενάγουσας ανέφερε ότι οι ειδικές ζημιές της Ενάγουσας στην ουσία δεν έχουν αμφισβητηθεί. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 διαφωνούν μεταξύ τους ως προς το ποιος από τις δύο προκάλεσε το δυστύχημα. Η Ενάγουσα δεν μπορεί να γνωρίζει. Η περίπτωση, αν κριθεί αναγκαίο, μπορεί να είναι τέτοια που να δικαιολογεί την έκδοση Bullock Order ως προς τα έξοδα.
  35. Η συνήγορος της Εναγομένης 1 ανέφερε ότι με βάση την Έκθεση Απαίτησης το δυστύχημα αποδίδεται σε αμελή πράξη της Εναγομένης 2 Η θέση αυτή είναι αποδεκτή από την Εναγομένη
  36. Οι αμελείς πράξεις ή παραλείψεις που αποδίδονται στον ΜΥ 1 είναι γενικές και αόριστες και ασύνδετες με τα γεγονότα ούτε έχει δοθεί μαρτυρία σχετική. Η θέση της Ενάγουσας ότι δεν γνωρίζει ποιος προκάλεσε το δυστύχημα από τους δύο είναι σκέψη εκ των υστέρων για να αποφύγει τα έξοδα. Όσον αφορά τις θέσεις του ΜΥ 4 κάλεσε το Δικαστήριο να τις απορρίψει ως αντιεπιστημονικές και θα πρέπει να απορριφθούν από τη στιγμή που δεν αντεξετάστηκε η ΜΕ
  38. Ο συνήγορος της Εναγομένης 2, ανέφερε ότι η μαρτυρία της ΜΕ 1 δεν ήταν επαρκής ώστε να αποδειχθεί η θέση ότι δυστύχημα προκλήθηκε από τη σύγκρουση του οχήματος της Εναγομένης 2 με το όχημα του ΜΥ
  39. Δεν αναφέρει τα προσόντα της, ούτε τι κατέθεσαν οι εμπλεκόμενοι. Το σχέδιο, αν και αποδεκτό, παρουσιάζει μόνο τις τελικές θέσεις των οχημάτων και όχι το πως οδηγήθηκαν τα οχήματα προς τη σύγκρουση. Αντίθετα η μαρτυρία του ΜΥ 4 επιβεβαιώνει επιστημονικά τα λεχθέντα της Εναγομένης 2 για το πώς έγινε το δυστύχημα.
  40. Όπως αναφέρθηκε στην Σωκράτους ν Αστυνομίας
(1989)2 ΑΑΔ 1, 4 (Δ. Πικής, όπως ήταν τότε), η αμέλεια σύγκειται στην παράλειψη εκπληρώσεως του καθήκοντος μέριμνας και φροντίδας για την ασφάλεια άλλων προσώπων που χρησιμοποιούν το δρόμο. Το καθήκον φροντίδας και μέριμνας (duty of care) οφείλεται σε κάθε πρόσωπο που κατά λογική πρόβλεψη μπορεί να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού. Το απρόσωπα προσδιοριζόμενο καθήκον προς κάθε ένα που είναι λογικά δυνατό να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού, συγκεκριμενοποιείται στα πλαίσια των γεγονότων της υποθέσεως για να αποφασισθεί:
(1)η φύση του καθήκοντος και
(2)όπου διαπιστώνεται η ύπαρξη του κατά πόσο ο οδηγός το έχει εκπληρώσει. 38. Το κριτήριο για τη διαπίστωση αμέλειας είναι αντικειμενικό, και μέτρο ο προσεκτικός και όχι ο τέλειος οδηγός. Η πρόβλεψη συναρτάται με τις κοινές εμπειρίες και τη λογική συνέπεια. Η συμπεριφορά ενός οδηγού εξετάζεται και κρίνεται με βάση το επίπεδο του μέσου συνετού ανθρώπου και όχι του οδηγού που ενέχεται (βλ. Markantonis v Demakis
(1989)1 CLR 387, 392[1]) και ο προσδιορισμός του καθήκοντος ενός εκάστου ποικίλλει ανάλογα με τα αντικειμενικά δεδομένα που επικρατούν στη σκηνή. Το καθήκον για τη λήψη μέτρων προφύλαξης μορφοποιείται ενόψει κινδύνου ο οποίος διαφαίνεται κατά λογική πρόβλεψη (βλ. Βίκης v Νεοφύτου
(1990)1 ΑΑΔ 345, 350). 39. Στη Φοινικαρίδης ν Γεωργίου κ.α.
(1991)1 ΑΑΔ 475, 483, κρίθηκε ότι η αμέλεια ως πραγματικό γεγονός συνίσταται στην παράλειψη επίδειξης εύλογης προσοχής κάτω από τις συγκεκριμένες περιστάσεις της κάθε υπόθεσης. Γενικά, εφόσον η πιθανότητα δημιουργίας κινδύνου είναι εύλογα εμφανής, η παράλειψη λήψης μέτρων προφύλαξης συνιστά αμέλεια. ΙV. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΚΑΙ ΕΥΡΗΜΑΤΑ
  1. Έχω μελετήσει το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων της κάθε πλευράς και των Τεκμηρίων σε συνάρτηση με τις κοινά αποδεκτές θέσεις τις οποίες παρέθεσα πιο πάνω (βλ. § 16) και της πραγματικής μαρτυρίας. Κοινώς αποδεκτά γεγονότα τα οποία επίσης είναι αξιόπιστα, μπορούν να αποτελέσουν τη βάση ελέγχου της αξιοπιστίας των μαρτύρων (βλ. A Guide for the Magistrate in the Commonwealth: Fundamental Principles and Recommended Practice, (Commonwealth Magistrates' and Judges' Association, January 2017) στη σελ. 83[2] και T. Bingham (LJ), The Judge as Juror: The Judicial Determination of Factual Issues, The Business of Judging, Selected Essays and Speeches (OUP 2000), σελ. 6[3]).
  2. Σε υποθέσεις τροχαίων δυστυχημάτων η πραγματική μαρτυρία έχει ιδιαίτερη σημασία. Παρέχει αντικειμενικό οδηγό για τη διαπίστωση της ροής των γεγονότων για την κρίση τόσο της αξιοπιστίας και της αξιολόγησης διιστάμενων εκδοχών, όσο και της ακρίβειας της μαρτυρίας για τις συνθήκες του δυστυχήματος (βλ. Conway v Ηλία
(2003)1Α ΑΑΔ 540, 546, Ευαγγέλου ν Γιαννακού
(1992)1Β ΑΑΔ 1243, 1246 και Ιωαννίδου ν Γιαννή
(1990)1Β ΑΑΔ 213, 216). Αποτελεί οδηγό για τον έλεγχο των λεπτομερειών της μαρτυρίας σε θέματα στα οποία οι άμεσα αναμεμειγμένοι εύκολα μπορεί να κάμουν λάθος όπως οι αποστάσεις και ο χρόνος που μεσολαβεί μεταξύ των διαδραματιζόμενων (Ιωαννίδου, πιο πάνω).
  1. Η μαρτυρία των ΜΕ 1 και ΜΕ 2 δεν ρίχνει φως σε σχέση με το πως έγινε το δυστύχημα. Η μαρτυρία της ΜΕ 1 απλά αφορούσε την ετοιμασία σχεδίου ενώ ο τρόπος με τον οποίο έγινε το δυστύχημα αφορούσε πληροφορίες που έλαβε χωρίς να αποκαλύπτεται η πηγή τους. Αφορά εξ ακοής μαρτυρία.
  2. Ως προς τις περιστάσεις του δυστυχήματος μόνο οι ΜΥ 1 και η Εναγομένη 2, που ήταν εμπλεκόμενοι οδηγοί, έδωσαν μαρτυρία και αυτή ήταν αντικρουόμενη. Και οι δύο ήταν μάρτυρες που είχαν να εξυπηρετήσουν δικό τους σκοπό. Από την άλλη, δεν μου διαφεύγει ότι η Εναγομένη 2 δεν αμφισβητήθηκε για την αναφορά της σε σχέση με την παραδοχή του ΜΥ 1 ως προς την αιτία της σύγκρουσης.
  3. Αποκτά ιδιαίτερη σημασία επομένως η μαρτυρία ΜΥ 4 που κατέθεσε ως εμπειρογνώμονας. Τα προσόντα του έχουν τεθεί στο δικαστήριο. Δεν έχουν αμφισβητηθεί και αφού εξέτασα και τη νομική πτυχή του θέματος (βλ. Evangelou a.o. v Ambizas a.o.
(1982)1 CLR 41, 57 - 58) τα δέχομαι. Δέχομαι ότι ο ΜΥ 4 είναι μηχανολόγος και αναλυτής τροχαίων δυστυχημάτων. Ο Δρ. Λοΐζου, ο οποίος συνέταξε μαζί του την μελέτη, επίσης δέχομαι ότι είναι μηχανολόγος με μεταπτυχιακή ειδίκευση σε ζητήματα μηχανικής αυτοκινήτων. 45. Όσον αφορά εμπειρογνώμονες, το Δικαστήριο μπορεί να υιοθετήσει τη θέση ενός εμπειρογνώμονα είτε εν όλω, είτε εν μέρει, είτε καθόλου, ανάλογα με τα ευρήματα του και την αξιολόγηση της μαρτυρίας, έχοντας υπόψη ότι οι εμπειρογνώμονες δεν έχουν κανένα προβάδισμα έναντι άλλων μαρτύρων και ότι η μαρτυρία τους υπόκειται στους ίδιους ακριβώς κανόνες αξιολόγησης όπως οι συνήθεις μάρτυρες επί γεγονότων (Vassilico Cements Works Ltd v Stavrou
(1978)1 CLR 389, 397 και Νικολάου ν Σταύρου
(1992)1 ΑΑΔ 746, 750). Το γεγονός ότι δεν υπάρχει αντίθετη μαρτυρία το Δικαστήριο δεν οφείλει, χωρίς άλλο, να αποδεχθεί τη θέση του εμπειρογνώμονα (βλ. Πελεκάνος κ.α. ν Πελεκάνου κ.α.
(2010)1Γ ΑΑΔ 1746, 1769).
  1. Η μαρτυρία του ΜΥ 4 και η έκθεση που ετοίμασε με τον Δρ. Λοΐζου είναι λογική και τεκμηριωμένη. Στηρίζεται σε ανάλυση της πραγματικής μαρτυρίας, τω ζημιών δηλαδή, που προέκυψαν κατά τη σύγκρουση και απεικονίζονται στο φωτογραφικό υλικό που παρατίθεται. Η μαρτυρία αυτή δεν έχει αντικρουστεί με μαρτυρία άλλου ειδικού ή έχουν τεθεί ενώπιον μου δεδομένα που να θέτουν τα συμπεράσματα τους και τον τρόπο ανάλυσης του δυστυχήματος και ζημιών σε αμφιβολία. Ως εκ τούτου κρίνω την ανάλυση τους αξιόπιστη και δέχομαι τα όσα ανέφεραν για τον τρόπο που έγινε το δυστύχημα, ότι δηλαδή πρώτα συγκρούστηκε το XXXXX με το XXXXX και ακολούθως το XXXXX με το XXXXX κάτω από τις περιστάσεις τις οποίες ανέπτυξαν και ανέφερα πιο πάνω στην §
  2. Δεν διαφαίνεται, ούτε έχω ικανοποιηθεί, ότι από τη σύγκρουση του XXXXX με το XXXXX, που ακολούθησε της πρώτης σύγκρουσης του XXXXX με το XXXXX, προκλήθηκε νέα σύγκρουση του XXXXX με το XXXXX.
  3. Με βάση τα δεδομένα αυτά βρίσκω ότι την αποκλειστική ευθύνη πρόκλησης του δυστυχήματος είχε ο οδηγός του XXXXX (και κατ' επέκταση η Εναγομένη 1) και όχι η Εναγομένη
  5. Όσον αφορά τις προκληθείσες ζημιές η μαρτυρία του ΜΕ 4 δεν έχει αμφισβητηθεί, ούτε προσφέρθηκε μαρτυρία που να θέτει τα όσα ανέφερε σε αμφιβολία. Η απόκλιση από την εκτίμηση που ανέφερε ο ΜΥ 4, που είχε γίνει είναι μικρή, ούτε θεωρώ ότι δημιουργεί πρόβλημα στην απαίτηση. Αυτό που έχει σημασία και δέχομαι, είναι ότι η Ενάγουσα κατέβαλε το ποσό που χρέωσε ο ΜΕ 4 για την επιδιόρθωση του XXXXX και ότι το κόστος αυτό συνάδει και με την εκτίμηση που είχε γίνει. Τα έξοδα για την ετοιμασία της αστυνομικής έκθεσης επίσης δεν αμφισβητήθηκαν και τα δέχομαι. Ως εκ τούτου η Ενάγουσα δικαιούται το πλήρες ποσό της Απαίτησης.
  6. Σημειώνω ότι επί των ειδικών αποζημιώσεων επιδικάζεται τόκος από την ημέρα του ατυχήματος, αλλά μειωμένος κατά το ήμισυ μέχρι την απόφαση, ούτως ώστε να αντισταθμιστεί με το γεγονός ότι δεν προκύπτει όλη η ζημιά από την αρχή (βλ. Φ. Νικολαΐδη, Αποζημιώσεις για Σωματικές Βλάβες και Θανατηφόρα Ατυχήματα,
(2019), σελ. 85 - 86, § 1-49).
  1. Στην προκειμένη περίπτωση κρίνω ότι υφίστανται οι προϋποθέσεις έκδοσης διατάγματος Bullock[4] ή Sanderson[5], όπως αυτές επεξηγήθηκαν στην Χ''Αδάμου ν Παναγή κ.α., ECLI:CY:AD:2017:A3, Πολιτικές Εφέσεις 334/2011 και 396/2011, 10/1/2017, καθ' ότι η Ενάγουσα δικαιολογημένα έλαβε μέτρα κατά των δύο Εναγομένων αφού είχε αμφιβολία για το ποιος ευθυνόταν για την πρόκληση του δυστυχήματος. Αν και η δικογράφηση από πλευράς Ενάγουσας δεν ήταν και η ιδανικότερη, το ζήτημα της αμφιβολίας καλύπτεται από την Έκθεση Απαίτησης. Επειδή δεν υφίσταται ζήτημα αφερεγγυότητας, ούτε έχει τεθεί τέτοιο ενδεχόμενο, της Εναγομένης 1, θα εκδώσω διάταγμα τύπου Sanderson, απευθείας δηλαδή διαταγή εξόδων υπέρ της Εναγομένης 2 και εναντίον της Εναγομένης
  2. V. ΚΑΤΑΛΗΞΗ
  3. Εκδίδεται απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγομένης 1 για το ποσό των €2572,10 με νόμιμο τόκο από την 18/6/2018 μέχρι σήμερα, μειωμένο κατά το ήμισυ και με νόμιμο τόκο από σήμερα μέχρι εξόφλησης.
  4. Τα έξοδα, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στην ανάλογη κλίμακα, επίσης επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας και της Εναγομένης 2 και εναντίον της Εναγομένης 1, με νόμιμο τόκο από την καταχώριση της αγωγής. (Υπ.) ............... Ν. Α. Π. Γεωργιάδης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής [1] 'the test concerns the mind of a reasonable man and not of the driver involved' [2] 'As indicated in Fox v Percy there are other techniques for assessing the credibility and reliability of a witness other than that based on a personal assessment of demeanour:
  5. Assess the evidence of a witness by reference to undisputed or indisputable facts. The witness is likely to be considered to be unreliable if their evidence is, in any serious respect, inconsistent with those facts; ...' [3] 'The main tests needed to determine whether a witness is lying or not are, I think, the following, although their relative importance will vary widely from case to case:
(1)the consistency of the witness's evidence with what is agreed, or clearly shown by other evidence, to have occurred; ....' [4] Bullock v London General Omnibus Co and Others (1904-1907) All ER 44. [5] Sanderson v Blyth Theatre Co [1903] 2 KB 533. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.