KLESTRENO INVESTMENTS LIMITED ν. TAMPURA INVESTMENTS LIMITED, Αρ. Αγωγής: 1960/18, 13/4/2021

KLESTRENO INVESTMENTS LIMITED ν. TAMPURA INVESTMENTS LIMITED, Αρ. Αγωγής: 1960/18, 13/4/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A157 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1960/18 Μεταξύ: KLESTRENO INVESTMENTS LIMITED Ενάγουσας Και TAMPURA INVESTMENTS LIMITED Εναγόμενης Αίτηση ημερ. 25.10.2018 για αναστολή της αγωγής Ημερομηνία: 13/04/2021 Εμφανίσεις: Για την Εναγόμενη/Αιτήτρια: κ. Μ. Λοϊζίδης για Άντης Τριανταφυλλίδης & Υιοί ΔΕΠΕ Για την Ενάγουσα/Καθ' ης η Αίτηση: κα Μ. Σπυρίδου για Σ.Δ.Μ. Σπυρίδης ΔΕΠΕ ----------------------------------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με το Ειδικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα που καταχώρισε η Ενάγουσα στις 20/7/2018, διεκδικεί από την Εναγόμενη το ποσό των 11.805.593,00 Δολλαρίων Αμερικής (στη συνέχεια «US$»), κατ' ισχυρισμό οφειλόμενο υπόλοιπο, δυνάμει συμφωνιών δανείου. Ειδικότερα, με βάση τις λεπτομέρειες που παρατίθενται στην Έκθεση Απαίτησης, η Ενάγουσα προβάλλει τους ακόλουθους ισχυρισμούς:
2. i)Η Ενάγουσα και η Εναγόμενη αποτελούν εταιρείες περιορισμένης ευθύνης, δεόντως εγγεγραμμένες στην Κύπρο.
3. ii)Δύο πρώην συνέταιροι, ήτοι ο XXXXX Valentin, ιδιοκτήτης της Εταιρείας Interstatus Ltd από τις Βρεττανικές Παρθένες Νήσους και ο XXXXX Shyfrin, τελικός δικαιούχος της Εναγόμενης, συμφώνησαν όπως ο πρώτος χρηματοδοτήσει το δεύτερο με το ποσό των US$12 εκ., για την υλοποίηση των έργων του στη Ρωσική Ομοσπονδία. iii) Κατ' ακολουθίαν της πιο πάνω συνεννόησης, υπεγράφησαν μεταξύ της Interstatus Ltd και της Εναγόμενης δύο βασικές και δύο συμπληρωματικές συμφωνίες, στη βάση των οποίων η πρώτη (Interstatus), κατέβαλε σε τραπεζικό λογαριασμό της δεύτερης (Εναγόμενης) που διατηρούσε στη Λετονία, το συνολικό ποσό των US$10.377.696,00, ήτοι US$4.022.245 στη βάση της πρώτης συμφωνίας και US$6.355.451, στη βάση της δεύτερης.
4. iv)Ειδικότερα, με βάση τους ισχυρισμούς που περιέχονται στις παραγράφους 5 και 6 της Έκθεσης Απαίτησης, καταρτίστηκαν, μεταξύ των πιο πάνω μερών, οι ακόλουθες συμφωνίες: (α) Συμφωνία δανεισμού Αρ. 1-ΙΤ ημερ. 4/4/2013 για το ποσό των US$1.369.320,00 με ετήσιο τόκο 7,5%. (β) «Επιπρόσθετη» της ως άνω, συμφωνία ημερ. 2/6/13, δυνάμει της οποίας αυξήθηκε το ποσό του δανεισμού σε US$4.022.245,00. (γ) Συμφωνία δανεισμού Αρ. 1-ΙΤΑ ημερ. 3/10/13 για το ποσό των US$5 εκ. με τόκο 8,6 ετησίως και (δ) Επιπρόσθετη της ως άνω, συμφωνία ημερ. 11/8/14 με την οποία αυξήθηκε το ποσό του δανεισμού από US$5 εκ. σε US$6.355.451,00.
5. v)Ως εν συνεχεία αναφέρεται στην παράγραφο 8 της Έκθεσης Απαίτησης, από το συνολικό ποσό των US$4.022.356 του πρώτου δανεισμού, αφαιρέθηκε το ποσό του US$1,8 εκ. στη βάση συμφωνίας διευθέτησης, δυνάμει της οποίας παραχωρήθηκαν στην Interstatus Ltd, δύο ακίνητα ιδιοκτησίας της Εναγόμενης στη Μόσχα, παραμένοντας έτσι υπόλοιπο του πρώτου δανεισμού για το ποσό των US$2.222.245,00 πλέον τόκοι US$172.496,00.
6. vi)Οι αξιώσεις της Interstatus Ltd, δυνάμει των ως άνω δανεισμών, εκχωρήθηκαν αρχικά σε τρίτη Εταιρεία και εν συνεχεία στην Ενάγουσα, η οποία διεκδίκησε από την Εναγόμενη τα οφειλόμενα υπόλοιπα που ανήλθαν στο συνολικό ποσό των US$11.805.593,00, χωρίς, όμως, να ανταποκριθεί η Εναγόμενη για τούτο και η Ενάγουσα καταχώρισε την παρούσα αγωγή. Η παρούσα Αίτηση Με την υπό εξέταση Αίτηση που καταχώρισε η Εναγόμενη (στη συνέχεια «Αιτήτρια»), ζητά την αναστολή της διαδικασίας λόγω: (α) ρήτρας διαιτησίας και/ή (β) επειδή τα Κυπριακά Δικαστήρια δεν είναι τα πλέον κατάλληλα να εκδικάσουν την υπόθεση (forum non conveniens). Στην υποστηρικτική της Αίτησης Ένορκη Δήλωση του κ. Α. Ρήγα (δικηγόρου στο δικηγορικό οίκο που εκπροσωπεί την Αιτήτρια, στη συνέχεια «ΕΔΑΡ»), υποδεικνύεται ότι στις πιο πάνω αναφερθείσες συμφωνίες δανείου ημερ. 4/4/2013 και 3/10/2013 (Τεκμήρια 1 και 2, αντίστοιχα, στην ΕΔΑΡ) περιέχονται όροι με βάση τους οποίους οι τυχόν διαφορές θα έπρεπε να επιλυθούν με βάση το Ρωσικό δίκαιο από το αρμόδιο Διαιτητικό Δικαστήριο της Μόσχας. Όσον αφορά τις συμφωνίες εκχώρησης, αρχικά, προς την πιο πάνω αναφερθείσα τρίτη Εταιρεία (Interline Manufacturing Ltd) και ακολούθως στην Εναγόμενη (βλ. Τεκμήρια 3 και 4, αντίστοιχα στην ΕΔΑΡ), ο ενόρκως δηλών, παρότι αποδέχεται ότι η Εναγόμενη έλαβε σχετικές ειδοποιήσεις για τις συμφωνίες εκχώρησης (βλ. Τεκμήρια 3 (α) και (β) και 4 (α) και (β), αντίστοιχα, στην ΕΔΑΡ), υποστηρίζει πως δεν είναι έγκυρες και/ή νόμιμες. Υποστηρίζει, επίσης, ότι είναι ζητήματα τα οποία εμπίπτουν στην αρμοδιότητα των Ρωσικών και όχι των Κυπριακών Δικαστηρίων. Τα θέματα αυτά, συνεχίζει ο κ. Ρήγας, τα έθεσε γραπτώς η Αιτήτρια με τις επιστολές της προς την Καθ' ης ημερ. 20/7/2018 (Τεκμήρια 6 (α) και 6 (β) στην ΕΔΑΡ), οι οποίες αποστάληκαν εις απάντηση των επιστολών Απαίτησης της Καθ' ης, ημερ. 3/7/2018 (Τεκμήρια 5 (α) και 5 (β) στην ΕΔΑΡ). Στη συνέχεια της Ένορκης Δήλωσής του ο κ. Ρήγας, εξηγεί τους λόγους για τους οποίους η Αιτήτρια υποστηρίζει ότι τα Κυπριακά Δικαστήρια δεν είναι τα πλέον κατάλληλα για την εκδίκαση της υπόθεσης. Η Ένσταση Η Ενάγουσα (στη συνέχεια «η Καθ' ης») καταχώρισε Ένσταση, υποστηρίζοντας ότι η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί, αφ' ενός γιατί οι διάδικοι είναι και οι δύο Κυπριακές Εταιρείες και αφ' ετέρου, λόγω του γεγονότος ότι οι ρήτρες διαιτησίας που περιέχονταν στις αρχικές συμφωνίες δανείου, τροποποιήθηκαν με τις τροποποιητικές συμφωνίες, με τις οποίες καθορίστηκαν τα Κυπριακά ως τα αρμόδια Δικαστήρια να εκδικάσουν τις διαφορές των διαδίκων. Στην Ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Ένσταση, ο διευθυντής της Καθ' ης κ. XXXXX Σπυρίδης (στη συνέχεια «ΑΣ») επισυνάπτει αντίγραφα, τόσο των αρχικών συμφωνιών (βλ. Τεκμήρια 1 και 2 στην Ένορκη Δήλωση ΑΣ) όσο και των συμπληρωματικών/τροποποιητικών ημερ. 2/6/2013 και 11/8/2014 (βλ. Τεκμήρια 3 και 4, αντίστοιχα στην Ένορκη Δήλωση ΑΣ). Πέραν τούτου, υποστηρίζει ότι και στις συμφωνίες εκχώρησης (Τεκμήρια 5 - 8), περιέχονται ανάλογοι όροι, με τους οποίους καθορίζονται τα Κυπριακά Δικαστήρια ως αρμόδια για την επίλυση τυχόν διαφορών. Καταληκτικά αναφέρει πως τα Κυπριακά Δικαστήρια είναι τα πλέον κατάλληλα για την εκδίκαση της υπόθεσης, τόσο λόγω της ρήτρας διαιτησίας που περιέχεται στις τροποποιητικές συμφωνίες, ως άνω, όσο και λόγω του γεγονότος ότι και οι δυο διάδικοι είναι Κυπριακές Εταιρείες. Μετά από άδεια που εξασφάλισε η Αιτήτρια, καταχώρισε συμπληρωματικές Ένορκες δηλώσεις από: α) τον D. O. Elissev, Ρώσσο Εμπειρογνώμονα γραφολόγο, και β) τον XXXXX Shifrin, από το Ηνωμένο Βασίλειο, σύμβουλο των τελικών δικαιούχων της Αιτήτριας. Με την υπό αναφοράν συμπληρωματική ένορκη δήλωσή του, ο Εμπειρογνώμονας, υποστηρίζει ότι οι υπογραφές που τέθηκαν εκ μέρους και διά λογαριασμό της Αιτήτριας στις Τροποποιητικές συμφωνίες δεν ανήκουν στο πρόσωπο που παρουσιάζεται ότι τις έχει υπογράψει (δηλ. στον XXXXX Gurfinkel), αλλά σε άλλο πρόσωπο, το οποίο μιμήθηκε την υπογραφή του. Καταθέτει προς τούτο σχετική γνωμάτευση την οποία ετοίμασε, ως Τεκμήριο 1 στην Ένορκη δήλωση του. Με τη σειρά του ο Ι. Shifrin, στη συμπληρωματική Ένορκη δήλωσή του, υποστηρίζει ότι ο S. Gurfinkel, που ήταν αντιπρόσωπος της Αιτήτριας κατά τον ουσιώδη χρόνο, δεν υπέγραψε, εξ όσων καλύτερα γνωρίζει και όπως προκύπτει από τη γνωμάτευση του Εμπειρογνώμονα (βλ. Τεκμήριο 1) τις αναφερθείσες τροποποιητικές συμφωνίες. Παρεμβάλλεται στο σημείο αυτό, πως η Καθ' ης ζήτησε την αντεξέταση των πιο πάνω ενόρκως δηλούντων, με Αίτηση ημερ. 13/2/2020 αλλά το Δικαστήριο, για τους λόγους που αναφέρονται με λεπτομέρεια στην Ενδιάμεση απόφασή του ημερ. 20/10/2020, απέρριψε το σχετικό αίτημα. Οι αγορεύσεις των συνηγόρων Με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις των διαδίκων με παραπομπές στην πλούσια επί του εγειρόμενου θέματος νομολογία. Ο συνήγορος της Αιτήτριας, εισηγήθηκε πως με δεδομένη τη μαρτυρία που παρουσίασε η Αιτήτρια, με τις πιο πάνω συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις, το Δικαστήριο θα πρέπει να καταλήξει ότι η Καθ' ης, που έχει, ως υποστήριξε, το βάρος να αποδείξει ότι οι τροποποιητικές συμφωνίες είναι έγκυρες, απέτυχε να το αποσείσει. Συνεπεία αυτού, συνέχισε ο συνήγορος, οι συμφωνίες των διαδίκων διέπονται από τη ρήτρα διαιτησίας των βασικών συμφωνιών. Ενόψει αυτής της κατάληξης, η αίτηση θα πρέπει να γίνει, κατά το συνήγορο, αποδεκτή, εφόσον, όπως είναι παραδεκτό, στις βασικές συμφωνίες περιέχεται όρος για παραπομπή τυχόν διαφορών προς επίλυση από το Ρωσικό Δικαστήριο της Μόσχας με βάση το Ρωσικό Δίκαιο. Παραπέμποντας σε σχετικές επί του θέματος αυθεντίες, εισηγήθηκε πως το Δικαστήριο θα πρέπει να εφαρμόσει τη ρήτρα διαιτησίας, αναστέλλοντας την παρούσα διαδικασία, ως ήταν η επιθυμία των μερών. Ανεξάρτητα όμως από την ύπαρξη της ρήτρας, οι περιστάσεις της υπόθεσης, κατέληξε ο συνήγορος, δικαιολογούν την αναστολή της διαδικασίας κατ' εφαρμογήν των αρχών του δόγματος forum conveniens. Υπέδειξε, συναφώς, πως ουδείς από τους μάρτυρες διαμένει στην Κύπρο ενώ οι περισσότεροι από αυτούς διαμένουν στη Ρωσική Ομοσπονδία. Πέραν τούτου, τα ακίνητα που κατ' ισχυρισμό μεταβιβάστηκαν για σκοπούς αποπληρωμής μέρους των δανείων, βρίσκονται στη Μόσχα, ενώ τα χρήματα των δανείων φέρονται να εμβάστηκαν σε λογαριασμό της Αιτήτριας που διατηρούσε στη Λετονία. Υπέδειξε επίσης ότι τα δάνεια χορηγήθηκαν για την υλοποίηση έργων της Αιτήτριας στη Ρωσική Ομοσπονδία. Αντίθετη ήταν η εισήγηση της συνηγόρου της Καθ' ης, η οποία υποστήριξε πως οι τροποποιητικές συμφωνίες είναι έγκυρες και κατά συνέπεια ο όρος για παραπομπή των διαφορών σε διαιτησία στη Μόσχα, καταργήθηκε, καθιστώντας τα Κυπριακά ως τα αρμόδια Δικαστήρια να εκδικάσουν τις διαφορές των διαδίκων. Νομική πτυχή - κατάληξη Αποτελεί πάγια νομολογιακή αρχή πως η συμφωνία για την παραπομπή διαφοράς σε διαιτησία εφαρμόζεται, εκτός εάν υπάρχουν ισχυροί λόγοι που να δικαιολογούν τη μη εφαρμογή της (βλ. The Eleftheria [1969] 2 All E.R. 641, Phasouri Plantations v. Adriatica