DARGAMO HOLDINGS LIMITED ν. BASTION LLC κ.α., Γενική Αίτηση Αρ.: 426/2019, 7/4/2021

(1)BASTION LLC εκ Ρωσίας, 6 Bolshoi Kislovsky pereulok, Μόσχα 125009, Ρωσία

(2)VWB-INVEST LLC εκ Ρωσίας, 31 Novinsky Boulevard, Μόσχα 123242, Ρωσία

(3)RUSUKRMET LLC, Mashi Poryvaevoy οδός 34, Μόσχα, 107078, εκ Ρωσίας και των εταιρειών

(1)AZITIO HOLDINGS LIMITED εκ Κύρου, Κυριάκου Μάτση, 16 Eagle House, 10ος όροφος, Άγιοι Ομολογητές, Λευκωσία, Κύπρος και

(2)DARGAMO HOLDINGS LIMITED εκ Κύπρου, Κυριάκου Μάτση, 16 16 Eagle House, 10ος όροφος, Άγιοι Ομολογητές, Λευκωσία, Κύπρος. Μεταξύ: DARGAMO HOLDINGS LIMITED Αιτήτρια και

1. BASTION LLC εκ Ρωσίας
2. VEB-INVEST LLC εκ Ρωσίας
3. RUSUKRMET LLC εκ Ρωσίας Καθ' ων η Αίτηση Ημερομηνία: 07/04/2021 Αιτήσεις ημερ. 15/05/2020 και 01/07/2020 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές/Καθ' ων 1 και 3: κ. Σ. Γιορδαμλής για Ιωαννίδης Δημητρίου ΔΕΠΕ Για τους Καθ' ης/Αιτήτρια: κ. Αλ. Μαυρομμάτης για Σωτήρης Πίττας & ΣΙΑ ΔΕΠΕ -------------------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ό,τι στην ουσία αμφισβητείται στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας, είναι το κατά πόσο τα διατάγματα που εξασφάλισαν οι Αιτητές για επίδοση της κυρίως Αίτησης στους Καθ' ων 1 και 3 στη Ρωσία (εκτός δικαιοδοσίας) στο μέρος που καθόριζαν την επίδοση μέσω ταχυδρομείου (Ταχυμεταφορέα DHL) και η επακόλουθη επίδοση της με το μέσο αυτό, είναι νόμιμη και έγκυρη. Πραγματικό υπόβαθρο Το υπόβαθρο των γεγονότων δεν τελεί υπό αμφισβήτηση. Έχει ως ακολούθως: (α) Με την κυρίως (Γενική) Αίτηση που καταχώρισε η Αιτήτρια (DARGAMO HOLDINGS LIMITED), επιδιώκει την εγγραφή για σκοπούς εκτέλεσης της απόφασης που εξασφάλισε εναντίον των Καθ' ων 1, 2 και 3, στα πλαίσια Διαιτησίας ενώπιον του Διεθνούς Διαιτητικού Δικαστηρίου του Λονδίνου. (β) Στη βάση μονομερούς Αίτησης της Αιτήτριας ημερ. 07/11/2019, το Δικαστήριο εξέδωσε, στις 19/11/2019, διάταγμα για επίδοση της ως άνω Γενικής Αίτησης στους Καθ' ων 1, 2 και 3, στη Ρωσία (εκτός δικαιοδοσίας), τόσο με βάση τη διαδικασία που προβλέπεται στη Σύμβαση της Χάγης όσο και μέσω Ταχυμεταφορέα (Courier). (γ) Λόγω λάθους στη δοθείσα κατά την πιο πάνω Αίτηση, διεύθυνση της Καθ' ης 1, η Αιτήτρια καταχώρισε στις 02/12/2019 νέα μονομερή αίτηση, στα πλαίσια της οποίας εξασφάλισε την ίδια ημέρα δεύτερο Διάταγμα για την επίδοση της κυρίως Αίτησης στην Καθ' ης 1, με τις ίδιες, ως άνω μεθόδους, στην ορθή/διορθωμένη διεύθυνση της Καθ' ης
4. (δ) Η κυρίως Αίτηση και τα συναφή με αυτήν έγγραφα, επιδόθηκαν στις Καθ' ων 1 και 3 ρωσικές Εταιρείες στις 12/02/2020, με ρωσικές μεταφράσεις, ως προνοούσαν τα πιο πάνω αναφερθέντα διατάγματα, μέσω ταχυμεταφορέα (DHL), στις διευθύνσεις που αναγράφονταν στο πρώτο και δεύτερο διάταγμα, ως ανωτέρω αναφέρεται. Υποδεικνύεται ότι στην Καθ' ης 2 δεν κατέστη δυνατή η επίδοση και εκκρεμεί ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου άλλη Αίτηση για επίδοση με τις ίδιες μεθόδους στη νέα διεύθυνση που εξασφάλισε, στο μεταξύ, η Αιτήτρια. Η υπό αναφορά Αίτηση είναι ορισμένη για Ακρόαση στις 09/04/
5. Οι παρούσες Αιτήσεις Με τις υπό εξέταση Αιτήσεις οι Καθ' ων 1 και 3 επιδιώκουν τον παραμερισμό των επιδόσεων που επιτεύχθηκαν, μέσω ταχυμεταφορέα στις Καθ' ων 1 και
6. Συγκεκριμένα με την Αίτηση ημερ. 15/05/2020 επιδιώκεται η ακύρωση του διατάγματος ημερ. 19/11/2019 (πρώτο διάταγμα) και των επιδόσεων που συντελέστηκαν δυνάμει αυτού. Όταν, μεταγενέστερα, ο συνήγορος των Καθ' ων, αντελήφθη ότι η επίδοση στην Καθ' ης 1, διενεργήθηκε δυνάμει του διατάγματος ημερομηνίας 02/12/2019 (δεύτερο διάταγμα) καταχώρισαν τη δεύτερη, ως άνω Αίτηση ημερομηνίας 01/07/
7. Λόγω των κοινών πραγματικών και νομικών θεμάτων που εγείρονται, αποφασίστηκε, με τη συγκατάθεση των συνηγόρων των δύο πλευρών, η συνεκδίκαση των δύο Αιτήσεων. Η πρώτη Αίτηση (ημερ. 15/05/2020) υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της κας Ηλ. Νικολαΐδου και η δεύτερη (ημερ. 01/07/2020) από την ένορκη δήλωση της κας Σ. Ζίττη. Οι ενόρκως δηλούσες, αφού αναφέρονται στο πιο πάνω πραγματικό υπόβαθρο, υποστηρίζουν πως οι επιδόσεις που διενεργήθηκαν στις Αιτήτριες, ως ανωτέρω, θα πρέπει να ακυρωθούν γιατί έγιναν με μέθοδο που δεν είναι επιτρεπτή από τη Ρωσία και δεν συμβαδίζει με τις πρόνοιες της διμερούς σύμβασης που υπεγράφη μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της ΕΣΣΔ που κυρώθηκε με το Νόμο 172/1986 καθώς και τη ρητή ένσταση της Ρωσικής Ομοσπονδίας στην επίδοση των εγγράφων μέσω ταχυδρομείου, ως προβλέπεται στο άρθρο 10 της Σύμβασης της Χάγης. Η Καθ' ης δεν αμφισβητεί το γεγονός ότι η Ρωσική Ομοσπονδία έχει εγείρει επιφυλάξεις για την επίδοση δικαστικών εγγράφων στο έδαφος της μέσω ταχυδρομείου ή/και μέσω ταχυμεταφορέα. Τούτο, εξάλλου, γίνεται παραδεκτό στην ένορκη δήλωση της κας Μ. Πίττα (στη συνέχεια «Ε/Δ ΜΠ») που συνοδεύει την ένσταση. Αποκαλύφθηκε, μάλιστα, και στα πλαίσια της μονομερούς Αίτησης της Καθ' ης ημερ. 07/11/2019 για την εξασφάλιση των διαταγμάτων για επίδοση της κυρίως Αίτησης στους Καθ' ων 1, 2 και 3, εκτός δικαιοδοσίας. Σχετική είναι η παράγραφος 28 της ΕΔ ΜΠ ημερ. 05/11/2019 που υποστήριζε την υπό αναφορά Αίτηση. Παρά την ύπαρξη της εν λόγω επιφύλαξης της Ρωσικής Ομοσπονδίας η Καθ' ης υποστηρίζει πως ορθά ζητήθηκε και εκδόθηκε το διάταγμα για επίδοση στις Αιτήτριες και μέσω ταχυμεταφορέα. Τούτο γιατί, όπως υποστηρίζει στις ένορκες δηλώσεις της η κα Πίττα, η επίδοση στη Ρωσική Ομοσπονδία μέσω του μηχανισμού που καθορίζεται στη Σύμβαση της Χάγης είναι χρονοβόρα και αναποτελεσματική διαδικασία και πολλές φορές χρειάζονται αρκετοί μήνες για να υλοποιηθεί. Πέραν τούτου, υποδεικνύει πως εξυπηρετείται ο σκοπός, αφού λόγω της φύσης της παρούσας διαδικασίας και της ανάγκης για ταχεία εκδίκαση της, οι Αιτητές θα λάβουν σύντομα ενημέρωση για την ύπαρξη της διαδικασίας, με την επίδοση μέσω ταχυμεταφορέα, αντί να αναμένουν μήνες για να τους επιδοθούν τα έγγραφα, μέσω της Σύμβασης της Χάγης (βλ. παρά. 29 και 30 Ε/Δ ΜΠ ημερ. 05/11/2019). Υποδεικνύεται πως στην Ε/Δ ΜΠ ημερ. 05/10/2020 που υποστηρίζει την Ένσταση της Καθ' ης στην Αίτηση της Αιτήτριας 1 ημερ. 01/07/2020, αναφέρεται πως δεν κατέστη, εν τέλει, δυνατή η επίδοση στις Καθ' ων 1 και 3 με τη μέθοδο που προβλέπεται στη Σύμβαση της Χάγης, επισυνάπτοντας τις σχετικές επιστολές του Υπουργείου Δικαιοσύνης (βλ. Τεκμήρια 1 και 2 Ε/Δ ΜΠ, ημερ. 05/10/2020). Ανεξάρτητα, όμως, από αυτό, ο βασικός λόγος ένστασης της Καθ' ης είναι πως δεν απαιτείται η εξασφάλιση άδειας για επίδοση των εγγράφων της Αίτησης. Σε κάθε περίπτωση, υποστηρίζει η Καθ' ης, η διενεργηθείσα επίδοση δεν πρέπει να ακυρωθεί γιατί οι Αιτητές έλαβαν γνώση της διαδικασίας και εάν ακόμη θεωρηθεί ότι υπήρξε αντικανονική επίδοση, η όποια παρατυπία μπορεί να θεραπευθεί, αφού οι Αιτήτριες δεν θα υποστούν οποιαδήποτε βλάβη. Οι αγορεύσεις των συνηγόρων Με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων, αφού αναφέρονται στα πιο πάνω αδιαμφισβήτητα γεγονότα που περιβάλλουν το υπό εξέταση ζήτημα, υποστηρίζουν τις εκατέρωθεν θέσεις των δύο πλευρών, με παραπομπές σε αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου αλλά και πρωτόδικων Δικαστηρίων που σχετίζονται με επιδόσεις που διενεργήθηκαν, μέσω ταχυδρομείου, σε Ρώσους υπηκόους, στη Ρωσική Ομοσπονδία. Σημείο αναφοράς και των δύο αποτέλεσε η απόφαση της Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ., ως ήταν τότε, ημερ. 29/04/2014 στην αγωγή υπ' αρ. 3463/2013 Ε. Δ. Λεμεσού, Sergei Petrovich Poymanov v. Aletarro Limited κ.ά., της οποίας τα γεγονότα προσομοιάζουν με την παρούσα υπόθεση. Είχε, δηλαδή, διενεργηθεί επίδοση στη Ρωσία μέσω ταχυμεταφορέα (DHL) παρά τη ρητή επιφύλαξη της Ρωσικής Ομοσπονδίας για την επίδοση εγγράφων σε Ρώσους υπήκοους μέσω Ταχυδρομείου, ως προνοείται στο άρθρο 10 της Σύμβασης της Χάγης. Για να γίνουν κατανοητές οι εισηγήσεις των συνηγόρων παρατίθεται αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα από την αναφερθείσα απόφαση. Έχει ως ακολούθως: «. Θα συμφωνήσω δε με τους ευπαίδευτους συνηγόρους του Ενάγοντα ότι η Σύμβαση της Χάγης και η συνθήκη μεταξύ Ρωσίας και Κύπρου δεν αναιρούν τις εξουσίες του Δικαστηρίου, εφόσον βέβαια δοθεί το κατάλληλο υπόβαθρο, να ασκήσει τις εξουσίες που πηγάζουν από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας αλλά και με βάση τις συμφυείς εξουσίες. Το Δικαστήριο αυτό έπραξε, αποφασίζοντας για τη μορφή επίδοσης, η οποία υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης, θα ήταν αρκούντως γρήγορη και ικανοποιητική ως προς την πλήρωση της απαραίτητης προϋπόθεσης της γνωστοποίησης της διαδικασίας στον Εναγόμενο. Πράγμα το οποίο έχει συντελεστεί. Άλλωστε η θεώρηση μου είναι ότι η ένσταση της Ρωσίας για τον τρόπο επίδοσης με ταχυδρομείο ή άμεσα σε πολίτη της, όπως προβλήθηκε από τον Αιτητή, ακριβώς δεν ισχύει όταν υπάρχει σχετικό διάταγμα του Δικαστηρίου, όπως εν προκειμένω. Ωστόσο και αν ακόμη δεν είναι ορθή η πιο πάνω προσέγγιση μου και αν όντως υπήρξε λάθος ή παρατυπία στην συντελεσθείσα επίδοση, κρίνω ότι αυτό δεν θα πρέπει να οδηγήσει σε ακύρωση της επίδοσης, αφού ακριβώς καμία ζημιά δεν φάνηκε να προκαλείται στον Εναγόμενο (βλ. Pat Jones ν. Ξένια Δημητρίου κ.α.

(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1526). Άλλωστε, αναρωτιέται εύλογα κανείς τι νόημα θα υπήρχε αν ακυρωνόταν η επίδοση και λάμβαναν χώρα άλλα διαβήματα για γνωστοποίηση εκ νέου στον Εναγόμενο μιας διαδικασίας που ήδη γνώριζε. Αυτό δεν θα ήταν λογικό και θα είχε ως αποτέλεσμα απλώς την καθυστέρηση της διαδικασίας της αγωγής. Ιδιαίτερα χρήσιμη καθοδήγηση για τα θέματα αυτά, κρίνω, προσφέρει η πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Alpha Bank Cyprus Ltd v. Sisenh Dau (Π.Ε. 23/13, ημερομηνίας 13.9.2013), η οποία, αν και αφορούσε μόνο επίδοση με βάση τον Ε.Κ. 1393/07, προβαίνει σε γενικότερα χρήσιμα σχόλια ως προς σειρά παρατυπιών που παρουσιάσθηκαν. ................................... Στη βάση λοιπόν αυτής της αποκρυσταλλωμένης και καθαρής αρχής που εξηγείται στη υπόθεση Alpha Bank (ανωτέρω), δεν έχω αμφιβολία ότι και αυτή η πτυχή της αίτησης ως εντελώς τυπολατρική πρέπει να αποτύχει. Η ίδια αντίληψη φανερώνεται και στην υπόθεση V.K.C. Quality Investments Ltd v. Shammusi-Deen Alabi, Sitta Bey Πολ. Έφ. 113/2012, ημερομηνίας 4.3.2013.». Ο ευπαίδευτος συνήγορος των Αιτητριών εισηγήθηκε πως δεν θα πρέπει το Δικαστήριο να ακολουθήσει το λόγο (ratio decidendi) της πιο πάνω απόφασης γιατί θεωρεί πως δεν αντιπροσωπεύει την ορθή εφαρμογή του νόμου και της νομολογίας. Προς επίρρωση της εισήγησης του ο συνήγορος επικαλέστηκε την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Heeren v. UWE Scaper κ.ά.

(1995)1 Α.Α.Δ. 1069, στην οποία λέχθηκαν, σε σχέση με το υπό συζήτηση θέμα, τα ακόλουθα: «Είναι ορθό όμως να καταγράψω την αντίληψή μου πως ο ενάγων δεν αρνήθηκε τελικά ότι ενόψει της ένστασης της Γερμανίας σε σχέση με το άρθρο 10 της Διεθνούς Σύμβασης που αναφέρθηκε, η επίδοση θα έπρεπε να παραμεριστεί εν πάση περιπτώσει, αφού έγινε με διπλοσυστημένη επιστολή απ' ευθείας στον εναγόμενο 3. Πράγματι, δεν μου φαίνεται ότι θα υπήρχε τελικά περιθώριο διάσωσής της εφόσον προκύπτει ότι πραγματοποιήθηκε κατά παράβαση της Διεθνούς Σύμβασης που διέπει το θέμα.». Υποδεικνύεται πως στην υπό αναφορά υπόθεση, είχε γίνει επίδοση μέσω ταχυμεταφορέα, στην Γερμανία, με βάση τις πρόνοιες της Σύμβασης της Χάγης, πλην, όμως, η Γερμανία, ΄΄όπως και στην παρούσα υπόθεση η Ρωσία, είχε δηλώσει την Ένσταση της στην επίδοση μέσω ταχυδρομείου, υπήκοος της, εντός της Γερμανικής επικράτειας. Παρέπεμψε, επίσης, σε άλλες πρωτόδικες αποφάσεις καθώς και σε Αγγλικές αυθεντίες, στις οποίες αποφασίσθηκε πως δεν είναι επιτρεπτή η επίδοση εκτός δικαιοδοσίας εγγράφων κατά τρόπο ασύμβατο με τις πρόνοιες διμερών ή διεθνών συμβάσεων με τις οποίες δεσμεύονται τα δύο κράτη. Υπέδειξε, συναφώς, πως με βάση το Άρθρο 169

(3)του Συντάγματος, ι πρόνοιες των διεθνών συμβάσεων έχουν αυξημένη ισχύ, έναντι του ημεδαπού νόμου. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της Καθ' ης, υπεραμυνόμενος της προσέγγισης που ακολουθήθηκε στην αναφερθείσα υπόθεση Poymanov (πιο πάνω) και σε πολλές άλλες πρωτόδικες αποφάσεις που ακολούθησαν, εισηγήθηκε πως θα ήταν τυπολατρική προσέγγιση τυχόν αποδοχή της Αίτησης με τον παραμερισμό των επιδόσεων, δεδομένου ότι οι Αιτήτριες: - Έλαβαν γνώση της διαδικασίας και εκπροσωπούνται από δικηγόρο, - μπορούν να προωθήσουν τις θέσεις τους γρηγορότερα και τέλος, - δεν έχει προκληθεί οποιαδήποτε ζημιά ή βλάβη στις Καθ' ων. Εξυπηρετείται επομένως καλύτερα το συμφέρον της δικαιοσύνης με τη συνέχιση της διαδικασίας, παρά με την ακύρωση των διαταγμάτων επίδοσης και της καθυστέρησης που θα προκληθεί, ως αποτέλεσμα των ακυρώσεων. Ανεξάρτητα από την πιο πάνω τοποθέτηση, ο συνήγορος εισηγήθηκε πως οι αιτήσεις είναι καταδικασμένες σε αποτυχία, επειδή δεν ήταν απαραίτητη η εξασφάλιση διατάγματος για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Στήριξε την εισήγηση του στην υπόθεση Alfred C. Toerfer International GMBH v. Broda Agro Trade (Cyprus) Ltd

(2012)1 Α.Α.Δ. 1473, πως σε Αιτήσεις για εγγραφή αλλοδαπής απόφασης - λόγω, προφανώς, διαδικαστικού ... - δεν απαιτείται να εκδοθεί διάταγμα για επίδοση της Αίτησης εκτός δικαιοδοσίας. Σε κάθε περίπτωση, υποστήριξε ο κ. Μαυρομμάτης, οι περιστάσεις της υπόθεσης εδικαιολογείτο η χορήγηση των επίδικων διαταγμάτων και δεν θα εξυπηρετούσε οποιοδήποτε σκοπό εάν ακυρώνονταν. Αντίθετα, θα απέβαινε εις βάρος της ορθής απονομής της δικαιοσύνης. Νομική πτυχή - Κατάληξη Παρόμοιο ζήτημα απασχόλησε το Δικαστήριο μου πολύ πρόσφατα, στην Αγωγή αρ. 695/20, όπου κλήθηκα να αποφασίσω, ανάμεσα σε άλλα, κατά πόσο οι επιδόσεις που έγιναν σε Ελβετούς υπηκόους, στην Ελβετία, κατά παράβαση των άρθρων 5 και 10 της Σύμβασης της Χάγης, ήταν έγκυρες. Στην υπό αναφορά υπόθεση το κατ' εξοχήν ζήτημα που ηγέρθη ως προς την εγκυρότητα των επιδόσεων, αφορούσε την επίδοση των εγγράφων στη Γερμανική γλώσσα, που ήταν μεν μια από τις επίσημες γλώσσες της Ελβετίας, και όχι στη Γαλλική που ήταν η επίσημη γλώσσα της περιοχής στην οποία επιδόθηκαν τα έγγραφα. Τύγχαναν δε εφαρμογής, όπως και στην παρούσα υπόθεση, οι πρόνοιες της Σύμβασης της Χάγης Χάγης (Σύμβαση περί της εν τη Αλλοδαπή Επιδόσεως Δικαστικών και Ετέρων Εγγράφων εις Αστικάς και Εμπορικάς Υποθέσεις), η δε Ελβετία είχε δηλώσει επιφυλάξεις, μεταξύ άλλων, ως προς το ζήτημα της γλώσσας των προς επίδοση εγγράφων. Αποδεχόμενο το σχετικό λόγο ακυρότητας των επιδόσεων σε σχέση με τη γλώσσα επίδοσης των εγγράφων, το Δικαστήριο, επεσήμανε στις σελίδες 13 έως 15 τα ακόλουθα: «Συμφωνώ με τη θέση του συνηγόρου των Αιτητών πως η πιο πάνω επιφύλαξη, δεν επιδέχεται της ερμηνείας που εισηγείται ο συνήγορος της Καθ' ης. Κρίνεται, συνεπώς, εσφαλμένη η θέση της Καθ' ης πως δεν υπήρξε παρατυπία, επειδή τα Γερμανικά, στα οποία μεταφράστηκαν τα επίδικα έγγραφα, είναι μια από τις επίσημες γλώσσες της Ελβετίας. Όπως εύστοχα επεσήμανε ο συνήγορος των Αιτητών, με βάση την πιο πάνω επιφύλαξη, τα έγγραφα θα έπρεπε να είχαν επιδοθεί στη Γαλλική γλώσσα, που είναι η γλώσσα της περιοχής στην οποία αποστάληκαν τα προς επίδοση έγγραφα και στην οποία είχαν τη διαμονή και την έδρα, αντίστοιχα, οι Εναγόμενοι 6 και

1. Διαπιστώνεται, συνεπώς, ότι η διενεργηθείσα επίδοση των εγγράφων, επιτεύχθηκε κατά παράβαση της πιο πάνω ρητής επιφύλαξης της Ελβετίας. Το επόμενο ερώτημα είναι εάν η πιο πάνω διαπιστωθείσα παρατυπία, αυτοθεραπεύθηκε, όπως εισηγήθηκε ο συνήγορος της Καθ' ης, λόγω του γεγονότος ότι οι Αιτητές έχουν λάβει γνώση, εκπροσωπήθηκαν από δικηγόρο στη διαδικασία και δεν έχουν, ως εκ τούτου, επηρεαστεί δυσμενώς τα δικαιώματα τους. Κρίνεται ορθή και επί του προκειμένου ζητήματος η θέση του συνηγόρου των Αιτητών πως η πιο πάνω παράβαση δεν μπορεί να θεραπευθεί δυνάμει της Διαταγής
2. Πρόκειται για παράβαση που άπτεται της μεθόδου επίδοσης η οποία προβλέπεται σε διακρατική συμφωνία και ως τέτοια δεν μπορεί να θεραπευθεί με βάση τις πρόνοιες της Δ.
3. Ισχύουν, εν προκειμένω, όσα σχετικά ειπώθηκαν στην υπόθεση Earlsfield Steel Ltd - πιο πάνω -, όπου επισημάνθηκαν, ανάμεσα σε άλλα, τα ακόλουθα: «Στην προκειμένη περίπτωση η παρατυπία αναφορικά με παράβαση των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, θα μπορούσε να θεραπευθεί δυνάμει της Δ.
4. Όμως η παράβαση που διαπιστώνεται της διακρατικής Συμφωνίας, η οποία κυρώθηκε με τον πιο πάνω Νόμο, κατά την άποψή μας δεν θα μπορούσε να θεραπευθεί με το μηχανισμό της Δ.64, εφόσον αυτή η διαδικασία αφορά στις περιπτώσεις που δεν υπάρχει συμμόρφωση με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και όχι σε άλλες παρατυπίες άσχετες με τους Θεσμούς. Επομένως η εισήγηση για θεραπεία της παρατυπίας δεν μπορεί να γίνει δεκτή.». Η υπόθεση την οποία επικαλέστηκε ο συνήγορος της Καθ' ης (Alpha Bank - πιο πάνω) για να στηρίξει την εισήγηση του πως η διαπιστωθείσα παρατυπία δεν θα πρέπει να οδηγήσει σε παραμερισμό της επίδοσης, διαφοροποιείται από την παρούσα. Στην υπόθεση εκείνη, όπως και σε άλλες υποθέσεις που ακολούθησαν (βλ. Koza N. David κ.ά. ν. Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, ECLI:CY:AD:2017:A415, Πολ. Έφ. Αρ. 208/12 ημερ. 24/11/2017) οι σχετικές παραβάσεις αντιμετωπίστηκαν με βάση το πιο φιλελεύθερο πνεύμα του ΕΔ 1393/2007, γεγονός που υποδείχθηκε στην αναφερθείσα υπόθεση Alpha Bank - πιο πάνω. Ο λόγος (ratio) συνεπώς της Earlsfield Steel Ltd (ανωτέρω), παραμένει ισχυρός.». (Υπ.) Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /κπ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο