ΑΙΤΗΣΗ της εταιρείας BM - BANK JOINT - STOCK COMPANY (ΠΡΩΗΝ JOINT STOCK COMMERCIAL BANK "BANK OF MOSCOW" (OPEN JOINT-STOCK COMPANY) ν. Αναφορικά με τη

(2), Δ.54 θ.θ.1, 2, 3, 4, Δ.39 θ.1, Δ.55, θ.θ.1 - 4, Δ.64 στον περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113, άρθρα 2, 37, 203, 209, 211, 212 (α-γ), 213, 214 και στον Κανονισμό 92 των περί Εταιρειών (Εκκαθάριση) Κανονισμών, στους περί Εταιρειών Διαδικαστικούς Κανονισμούς, Καν. 3 και 4, στους εν Αγγλία ισχύοντες Κανονισμούς, Companies and Winding Up Rules 1949, Κανονισμός 36

(1), στο Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και στο Άρθρο 30 του Συντάγματος, στη σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου και την ακολουθητέα εν Αγγλία πρακτική. Η υπό κρίση αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του κ. XXXXX Φιλιππίδη (στο εξής «η Ε/Δ Φιλιππίδη») ημερομηνίας 2/7/2020, ως η ημερομηνία αυτή φαίνεται στο πρωτότυπο έγγραφο που καταχωρήθηκε στο Πρωτοκολλητείο (όχι στις 23.7.20, ως διατείνεται η πλευρά της Καθ' ης με παραπομπή στο αντίγραφο που της επιδόθηκε). Ο κ. Φιλιππίδης είναι ο Γενικός Διευθυντής της Oneworld Ltd, εταιρείας που διαχειρίζεται την εταιρεία WAGONER HOLDINGS LIMITED. Επιδόθηκε η αίτηση στην BM - BANK JOINT - STOCK COMPANY (Αιτήτρια στην κυρίως αίτηση εκκαθάρισης) και αυτή καταχώρισε Ειδοποίηση Ένστασης στην υπό κρίση αίτηση στις 30/9/2020 (στο εξής «η Ένσταση της Τράπεζας»). Η Ένσταση της Τράπεζας συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της κας XXXXX Διονυσίου με την ίδια ημερομηνία (στο εξής «η Ε/Δ Διονυσίου»), στην οποία εκτίθενται τα γεγονότα προς υποστήριξη της ένστασης. Σημειωτέον ότι η κυρίως αίτηση εκκαθάρισης συνοδευόταν από ένορκη δήλωση του κ. XXXXX Pavel και, όπου γίνεται αναφορά στην Ένσταση σε «Ε/Δ Pavel», είναι εκείνην που εννοεί. Η Ένσταση βασίζεται επί του Διαδικαστικού Κανονισμού Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς, Δ.25 θ.θ. 1 - 4, Δ.47 θ.θ.1 - 3, Δ.48 θ.θ.1, 2, 3, 4, Δ.54 θ.θ.1, 2, 3, 4, Δ.39 θ.1, Δ.55, θ.θ.1 - 4, Δ.64, στον περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113, άρθρα 2, 37, 203, 209, 211, 212 (α-γ), 213 και 214, στον περί Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας Νόμο 101/87, άρθρα 7, 16 και 25 και στον Κανονισμό 92 των περί Εταιρειών (Εκκαθάριση) Κανονισμών, στους περί Εταιρειών Διαδικαστικούς Κανονισμούς, Καν. 3 και 4, στους εν Αγγλία ισχύοντες Κανονισμούς, Companies and Winding Up Rules 1949, Κανονισμός 36

(1), Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και στο Άρθρο 30 του Συντάγματος, στη σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου και στην ακολουθητέα εν Αγγλία πρακτική. Η ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΗ ΤΗΣ ΥΠΟ ΚΡΙΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ Η δικογραφία της υπόθεσης, αμέσως πριν την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης, παρουσίαζε την εξής εικόνα։ H κυρίως αίτηση εκκαθάρισης καταχωρήθηκε στις 30/03/

1. Η ένσταση στην κυρίως αίτηση καταχωρήθηκε στις 02/07/
2. Κατόπιν έγκρισης του Δικαστηρίου (υπό άλλη σύνθεση) καταχωρήθηκε στις 27/03/2019 Συμπληρωματική ένορκη δήλωση εκ μέρους της Αιτήτριας - Τράπεζας. Στις 30/5/2019 καταχωρήθηκε Συμπληρωματική ένορκη δήλωση εκ μέρους της Wagoner Holdings Ltd. Στις 26/03/2020 εγκρίθηκε μερικώς από το παρόν Δικαστήριο το αίτημα της Αιτήτριας - Τράπεζας για καταχώρηση δεύτερης Συμπληρωματικής ενόρκης δήλωσης. Το αίτημα για καταχώρηση δεύτερης Συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης από πλευράς της Wagoner Holdings Ltd αιτιολογείται στη βάση των ακόλουθων ισχυρισμών που καταγράφονται στην Ε/Δ Φιλιππίδη։ Ήταν ανέκαθεν θέση της Wagoner Holdings Limited ότι η Τράπεζα προωθεί καταχρηστικά και ή παράτυπα τις πρωτόδικες αιτήσεις για εκκαθάριση, αφού η ίδια η Τράπεζα τόσο στην Κύπρο όσο και στη Ρωσία προωθούσε και προωθεί ποινικές διαδικασίες στη βάση του ότι οι συμβάσεις δανείων επί των οποίων βασίζονται τα χρέη είναι προϊόν παρανομίας και/ή απάτης και/ή είναι εικονικές συμβάσεις, οι οποίες έγιναν με μοναδικό στόχο την υπεξαίρεση χρημάτων από τα πρώην διευθυντικά στελέχη της, και δή τους κυρίους Akulinin και Borodin, οι οποίοι χρησιμοποιούσαν τις Κυπριακές εταιρείες, όπως την Wagoner Holdings Limited, για να πετυχαίνουν τον παράνομο αυτό στόχο τους. Ο πιο πάνω λόγος ένστασης δικογραφείται υπ' αριθ. «I» της Ένστασης στην κυρίως αίτηση εκκαθάρισης ημερ. 02/07/2018, όπως και στις παραγράφους 15, 16 και 46 μέχρι 56 της Ένορκης Δήλωσης που την συνοδεύει σχετικά με τους ισχυρισμούς της ίδιας της Τράπεζας περί παράνομων συμβάσεων και παράνομων πράξεων της πρώην διεύθυνσης της Τράπεζας, με παραπομπή σε διάφορα τεκμήρια, που όπως διευκρινίζει ο κ. Κληρίδης στη γραπτή του αγόρευση, περιλαμβάνουν τα Τεκμήρια 7, 8 14, 26, 26A, 26B, 26Γ, 26Δ, 27, 28, 29, 30, και 31 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Ένσταση ημερ. 02/07/
3. Ειδικότερα, το Τεκμήριο 27 αποτελεί νομική γνωμάτευση του Ρώσου δικηγόρου XXXXX Chernykh, ημερ. 22/04/2016, όπου συνοπτικά αναφέρεται ότι η ίδια η Τράπεζα προωθεί ποινικές διαδικασίες εναντίον των πρώην διευθυντών της, στη βάση του ότι οι δανειοδοτήσεις έγιναν στο πλαίσιο εγκληματικής δραστηριότητας. Αναφέρει δε ότι η Τράπεζα ενεργεί καταχρηστικά και προωθεί διαδικασίες διαιτησίας και έπειτα εκκαθαρίσεων ή/και διαδικασίες για εκποίηση ενεχυριασμένων μετοχών, ισχυριζόμενη ότι οι συμβάσεις δανειοδότησης είναι καθόλα νόμιμες και έγκυρες, ενώ την ίδια ώρα σε άλλες διαδικασίες, ποινικές, ισχυρίζεται ότι πρόκειται για παράνομες και άκυρες συμφωνίες. Αναφέρεται επίσης στο ήδη καταχωρημένο Τεκμήριο 27 ότι οι δύο ισχυρισμοί είναι απόλυτα αντιφατικοί και, εάν επιτραπεί στην Τράπεζα να συνεχίσει να προωθεί αντιφατικές και αντικρουόμενες διαδικασίες, θα καταλήξουν σε αντιφατικές και συγκρουόμενες αποφάσεις τα Κυπριακά και Ρωσικά Δικαστήρια. Επισημαίνεται στο υπάρχον Τεκμήριο 27 ότι σύμφωνα με το Ρωσικό δίκαιο η σωστή βάση αγωγής σε περίπτωση που, ως ισχυρίζεται η ίδια η Τράπεζα, η σύμβαση δανειοδότησης είναι παράνομη και συνεπώς άκυρη, είναι αυτό του αδικαιολόγητου πλουτισμού ή και των αστικών αδικημάτων και όχι το δίκαιο των συμβάσεων στο οποίο στηρίχθηκε η Τράπεζα για να εκδώσει διαιτητικές αποφάσεις τις οποίες ενέγραψε στην Κύπρο και έπειτα προώθησε εκκαθαρίσεις εταιρειών. Η εξέλιξη εκείνη που πυροδότησε την καταχώρηση νέας αίτησης, σύμφωνα με την Ε/Δ Φιλιππίδη που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση είναι η εξής։ · Κατά ή περί τις 10/03/2020 εκδόθηκε καταδικαστική απόφαση του ποινικού δικαστηρίου στο Meshchansky District Court της Μόσχας στην Ρωσία, για την οποία όπως αναφέρει ο Ενόρκως Δηλών έλαβε γνώση κατά ή περί τα τέλη Απριλίου 2020 εν μέσω της πανδημίας. · Ο κ. Φιλιππίδης την επισυνάπτει ως Τεκμήριο 1 στην υπό κρίση αίτηση, στα Ρωσικά και σε μετάφραση στα Αγγλικά, η οποία μετάφραση ολοκληρώθηκε μόλις στις 25/06/
4. · Εξηγεί ο κ. Φιλιππίδης ότι η αναμονή της ολοκλήρωσης της μετάφρασης ήταν και ο λόγος που η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε στις 2.7.2020, με μερικούς μήνες καθυστέρησης σε σχέση με το χρόνο της έκδοσης της ίδιας της απόφασης του Ρωσικού ποινικού δικαστηρίου. · Στην εν λόγω απόφαση, το Ρωσικό ποινικό δικαστήριο καταλήγει ότι δάνεια πανομοιότυπα και απόλυτα συνδεδεμένα με τo επίδικο δάνειο της παρουσας υπόθεσης και στην βάση των οποίων εκδόθηκαν οι εγγραφές διατητικών αποφάσεων και τα οποία δόθηκαν στο πλαίσιο του διεθνούς εμπιστεύματος κατόπιν οδηγιών των κατα τον ουσιώδη χρόνο διευθυντών της Αιτήτριας, κυρίων Akulinin και Borodin, ήταν εικονικά και ότι έγιναν με μοναδικό στόχο την καταδολίευση και/ή απάτη και/ή υπεξαίρεση χρημάτων από την Αιτήτρια Τράπεζα. Με την απόφαση του το Δικαστήριο της Μόσχας καταδικάζει σε φυλάκιση τους πρώην διευθυντές της Τράπεζας, κυρίους Borodin A.F. και Akulinin D.V., για τους προαναφερθέντες λόγους. · Είναι η θέση του κ. Φιλιππίδη ότι με την απόφαση ημερ. 10/03/2020 του ποινικού δικαστηρίου στο Meshchansky District Court της Μόσχας, ουσιαστικά επιβεβαιώνονται τα όσα προειδοποιούσε τότε ο Ρώσος νομικός και τα οποία αναφέρονται στην γνωμάτευση που έδωσε το 2016 (βλ. Τεκμήριο 27 στην Ένσταση στην κυρίως αίτηση εκκαθάρισης στην παρούσα υπόθεση), ότι δηλαδή η ίδια η Τράπεζα προωθεί καταχρηστικά αντιφατικές θέσεις και προκαλεί την έκδοση αντιφατικών αποφάσεων Δικαστηρίων. Είναι ξεκάθαρο ότι η απόφαση του Ρωσικού Ποινικού Δικαστηρίου που επιχειρείται να εισαχθεί στην παρούσα υπόθεση με Συμπληρωματική Ε/Δ του κ. Φιλιππίδη ως Τεκμήριο 1 αυτής, δεν αφορά στην εγκυρότητα της δανειακής σύμβασης για το δάνειο που χορηγήθηκε ειδικά στην Wagoner Holdings Limited. Η απόφαση αφορά το δάνειο προς άλλην εταιρεία, ήτοι την Litisa Investment Limited. Ο κ. Φιλιππίδης παρουσιάζει φυσικά, ως προτεινόμενο Τεκμήριο 2 της Συμπληρωματικής Ε/Δ που ζητεί να καταχωρήσει, την ίδια τη σύμβαση δανειοδότησης που συνήφθη μεταξύ της Τράπεζας και της Litisa Investment Ltd και στην οποία στηρίχθηκε η Τράπεζα στο πλαίσιο της Αίτησης αρ.13/2016, ημερ. 10/01/2016, για εγγραφή διαιτητικής απόφασης εναντίον της εν λόγω εταιρείας, με την οποία αίτηση η Τράπεζα πέτυχε την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης ως το προτεινόμενο Τεκμήριο
5. Επισημαίνει ο κ. Φιλιππίδης ότι στο ήδη καταχωρηθέν Τεκμήριο 1 στην ένσταση της Wagoner Holdings Limited προς την κυρίως αίτηση εκκαθάρισης που προωθεί η Τράπεζα, είναι η εξουσιοδότηση της Αιτήτριας Τράπεζας (special power of attorney) για την προωθηση απαιτήσεων και ή εκκαθαρίσεων όλων των εταιρειών

(51)που διαχειρίζεται η εταιρεία μου Oneworld Ltd και που σχετίζονται με το διεθνές εμπίστευμα, που έλαβαν δανειοδοτήσεις από την Αιτήτρια μέσω της πρώην διεύθυνσής της, περιλαμβανομένων των εταιρειών Litisa Investment Limited και Wagoner Holdings Limited στην παρούσα. Τούτο από μόνο του δείχνει ότι όλα τα δάνεια δίδοντο με τον ίδιο τρόπο στις εταιρείες που λειτουργούσαν εντός του πλαισίου του διεθνούς εμπιστεύματος. Η συνάφεια αυτή είναι που δημιουργεί το υπόβαθρο με βάση τα λεγόμενα του κ. Φιλιππίδη, για να κριθεί από το παρόν Δικαστήριο ως απόλυτα σχετική και με τα επίδικα θέματα της παρούσας υπόθεσης η καταδικαστική απόφαση που εξέδωσε το Ρωσικό Ποινικό Δικαστήριο στις 10.3.2020. Τις νομικές προεκτάσεις της απόφασης του Ρωσικού Ποινικού Δικαστηρίου επεξηγεί σε νέα νομική γνωμάτευση, ημερ. 23/06/2020, ο δικηγόρος XXXXX Chernykh και για τούτην είναι που ζητεί άδεια ο κ. Φιλιππίδης με την υπό κρίση αίτηση να την εισάξει στη διαδικασία ως το Τεκμήριο 4 της προτεινόμενης Συμπληρωματικής Ε/Δ. Ο κ. Φιλιππίδης θεωρεί αναγκαίο να κατατεθεί η νομική γνωμάτευση, εφόσον είναι καλά γνωστό ότι το αλλοδαπό δίκαιο θα πρέπει να αποδεικνύεται με μαρτυρία ως πραγματικό γεγονός (Vlachow and others v Dorothea Shipping

(1980)1 C.L.R. 113, Royal Bank of Scotland Plc v Geodrill Co. Ltd, Βασίλα και Επιφανίου

(1993)1 Α.Α.Δ. 753). Το Δικαστήριο πρέπει να έχει τέτοια μαρτυρία για να αποφανθεί επί αλλοδαπού δικαίου και αυτό αποτελεί καλό λόγο και αναγκαιότητα έτσι ώστε το Δικαστήριο αποφασίζοντας να έχει ενώπιον του μια συνολική εικόνα της όλης διαφοράς. Είναι η θέση του κ. Φιλιππίδη ότι καμία αδικία δεν προκαλείται στην Τράπεζα αν δοθεί άδεια καταχώρησης της Συμπληρωματικής Ε/Δ του, αφού η ίδια η Τράπεζα είναι που προωθεί και μαρτυρεί στις ποινικές διαδικασίες ενώπιον των Ρωσικών δικαστηρίων και η ίδια είναι που ισχυρίζεται παρανομίες και παράνομες συμβάσεις. Η οποιαδήποτε τυχόν καθυστέρηση δεν θα επηρεάσει τα δικαιώματα της Αιτήτριας Τράπεζας στη διαδικασία εκκαθάρισης, η ακρόαση της οποίας δεν έχει ακόμη αρχίσει, σε βαθμό που ο επηρεασμός από την όποια καθυστέρηση να μην μπορεί να αποζημιωθεί με διαταγή ως προς τα έξοδα. Εν αντιθέσει, θα ήταν μεγάλη η αδικία για την Wagoner Holdings Limited αν δεν επιτραπεί να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου η προτιθέμενη προς προσαγωγή μαρτυρία που αναπόφευκτα επηρεάζει και το αποτέλεσμα της διαδικασίας εκκαθάρισης. ΟΙ ΛΟΓΟΙ ΕΝΣΤΑΣΗΣ Στην Ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης ημερ. 30.9.2020, η αιτούσα την εκκαθάριση Τράπεζα δικογράφησε τους εξής λόγους ένστασης στο να δοθεί άδεια στην WAGONER HOLDINGS LIMITED να εισάξει Συμπληρωματική Ε/Δ։ «Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του Νόμου και/ή των σχετικών Νομικών Αρχών της Νομολογίας για έγκριση του αιτήματος και/ή το Δικαστήριο στερείται υπό τις περιστάσεις εξουσίας να εγκρίνει την Αίτηση της Αιτήτριας και/ή η Αιτήτρια δεν έχει δικαίωμα προώθησης της Αίτησης. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η Αίτηση και/ή η Ένορκη Δήλωση και τα επισυνημμένα σε αυτήν Τεκμήρια, δεν στοιχειοθετούν ότι συντρέχει υπό τις περιστάσεις καλός λόγος που να δικαιολογεί την προσαγωγή της επιπρόσθετης μαρτυρίας που η Αιτήτρια επιδιώκει να προσκομίσει και/ή την κατάθεση της προτεινόμενης Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης. Η Αιτήτρια δεν έχει δικονομικά και/ή ως Καθ' ης η Αίτηση στην Γενική Αίτηση Εκκαθάρισης δικαίωμα και/ή δεν νομιμοποιείται στη βάση της νομικής βάσης της Αίτησης της και/ή στη βάση των σχετικών αρχών που διέπουν την προσκόμιση μαρτυρίας και/ή την διεξαγωγή της δίκης σε αιτήσεις για εκκαθάριση Εταιρείας, να προσκομίσει επιπρόσθετη μαρτυρία και/ή να καταχωρήσει Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση. Με την Αίτηση της η Αιτήτρια επιδιώκει να εισάξει μαρτυρία που είτε προέκυψε χρονικά μετά την καταχώρηση της Αίτησης Εκκαθάρισης και/ή μετά την καταχώρηση ειδοποίησης ένστασης και που άρα αποτελεί πραγματικό υπόβαθρο και/ή ισχυριζόμενο νομικό καθεστώς, στο οποίο δεν βασίζεται η Αίτηση Εκκαθάρισης και/ή δεν μπορεί να βασιστεί η Ειδοποίηση Ένστασης στην Αίτηση Εκκαθάρισης και/ή δεν μπορεί να ληφθεί υπόψιν, είτε αποτελεί μαρτυρία που η Αιτήτρια είχε υπόψιν της και επέλεξε να μην θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου στον χρόνο σύνταξης της ειδοποίησης ένστασης της και/ή μαρτυρία που η Αιτήτρια θεωρούσε και/ή ήταν και/ή παραμένει άσχετη και που δεν πρέπει ή δεν είναι ορθό και δίκαιο ή αναγκαίο για σκοπούς εξέτασης της κυρίως αίτησης να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και/ή που δεν μπορεί να επηρεάσει την κρίση του ως προς το κατά πόσο η Αιτήτρια έχει διαπράξει πράξη πτώχευσης και/ή απέτυχε/παρέλειψε να πληρώσει το εξ' αποφάσεως χρέος της και/ή ως προς το κατά πόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις για να επιτύχει η Αίτηση Εκκαθάρισης. Η μαρτυρία που επιδιώκεται να εισαχθεί είναι άσχετη και δεν μπορεί να ληφθεί υπόψιν και/ή η Αιτήτρια κωλύεται και/ή εμποδίζεται νομικά να την προσκομίσει ως εκ της δικονομικής συμπεριφοράς της, του περιεχομένου της προτεινόμενης για εισαγωγή μαρτυρίας και της αδικαιολόγητης καθυστέρησης της στην υποβολή του αιτήματος. Επιδιώκεται κυρίως να εισαχθούν ως τεκμήρια, Συμφωνία της Καθ' ης η Αίτηση με τρίτη Εταιρεία, Αίτηση για Εγγραφή Διαιτητικής Απόφασης εναντίον τρίτης Εταιρείας και Απόφασης Εγγραφής που εκδόθηκε επίσης εναντίον τρίτης Εταιρείας και Απόφαση Ποινικού Ρωσικού Δικαστηρίου εναντίον τρίτων προσώπων, χωρίς η Απόφαση αυτή να έχει εγγραφεί ή χωρίς να είναι δυνατόν να εγγραφεί στην Κύπρο. Δεν δίνεται καμμιά εξήγηση γιατί τα έγγραφα που εκδόθηκαν πριν την καταχώρηση της ένστασης της Αιτήτριας δεν επισυνάφθηκαν σε αυτή ή ο λόγος που δεν επιδιώχθηκε η καταχώρηση τους προηγουμένως προς υποστήριξη της Ένστασης και δεν δικαιολογείται η καταχώρηση τους μερικά χρόνια μετά, εφόσον η διαδικασία προχώρησε και πάντως, τα έγγραφα είναι άσχετα. Η μαρτυρία που επιχειρείται να εισαχθεί, ως προκύπτει από τους ισχυρισμούς της ίδιας της Αιτήτριας σε σχέση με το περιεχόμενο της, προσκρούει σε δεδικασμένο που δημιουργείται από την προηγούμενη έκδοση Διαιτητικής Απόφασης και της Απόφασης Εγγραφής της που την έχει καταστήσει Κυπριακή Απόφαση, η οποία δεν έχει ανασταλεί και παράγει τις έννομες της συνέπειες. Δεν μπορεί και ούτε είναι δίκαιο και ορθό να επιτραπεί η προσαγωγή μαρτυρίας ως προς ευρήματα αλλοδαπού Δικαστηρίου ή ως προς τις έννομες συνέπειές τους σύμφωνα με αλλοδαπό δίκαιο που δεν είναι το εφαρμοστέο στην παρούσα υπόθεση, με την δικαιολογία ότι κατ' ισχυρισμόν από αυτά μπορεί να θεωρηθεί ότι προκύπτει ή θα μπορούσε να προκύψει σε αλλοδαπές διαδικασίες οποιοδήποτε διαφορετικό από το δεσμευτικό εν ισχύ δεδικασμένο, στο οποίο το παρόν Δικαστήριο οφείλει να βασιστεί. Με την προσαγωγή της αιτούμενης μαρτυρίας, δεν επιδιώκεται να καταδειχθεί ότι έχουν προκύψει νέα γεγονότα από τα οποία φαίνεται ότι η Αιτήτρια είχε και/ή έχει καλή και/ή καλόπιστη υπεράσπιση στην απαίτηση της Καθ' ης η Αίτηση και/ή ότι το επίδικο ποσό δεν οφειλόταν από αυτήν και δεν προκύπτει κάτι τέτοιο από την μαρτυρία που επιδιώκεται να προσκομιστεί. Ειδικά η Απόφαση του Ρωσικού Ποινικού Δικαστηρίου που εκδόθηκε μεταγενέστερα της καταχώρησης της Αίτησης Εκκαθάρισης, δεν αναφέρεται και δεν αφορά στο χρέος της Αιτήτριας προς την Καθ' ης η Αίτηση, αλλά στο χρέος τρίτης Εταιρείας και/ή Εταιρειών. Η Αιτήτρια επιδιώκει μέσω της μαρτυρίας που ζητά, να παρουσιάσει και καταδείξει μεταξύ άλλων ότι θα έπρεπε στο παρελθόν και πριν την έκδοση της υπέρ της Διαιτητικής Απόφασης, η Καθ' ης η Αίτηση να είχε προωθήσει την απαίτηση της εναντίον της ενώπιον του Διαιτητικού Δικαστηρίου επί διαφορετικής νομικής βάσης, παρά το δεδικασμένο που έχει δημιουργηθεί και ισχύει λόγω της έκδοσης της Διαιτητικής Απόφασης και της εγγραφής της μέσω δικαστικής Απόφασης στην Κύπρο που καλύπτει πλέον δεσμευτικά το θέμα της ύπαρξης/οφειλής του επίδικου χρέους. Η Αιτήτρια ζητά να ληφθεί υπόψιν μαρτυρία που δεν αφορά στα επίδικα γεγονότα, αλλά σε διάγνωση ποινικής ευθύνης τρίτων προσώπων από αλλοδαπό Δικαστήριο και/ή σε αναφορές ως προς συναλλαγή που αφορά σε τρίτο πρόσωπο και/ή επιδιώκεται με την προσαγωγή της να πιθανολογήσει/εικάσει το παρόν Δικαστήριο ότι θα μπορούσε να είχαν προκύψει και/ή θα μπορούσαν να προκύψουν και άλλα μελλοντικά γεγονότα/Αποφάσεις που θα αφορούν στο χρέος της Αιτήτριας, που είναι κάτι που δεν μπορεί, ούτε πρέπει να επηρεάσει την διαμόρφωση της Δικαστικής κρίσης κατά την εξέταση της ενώπιον του Αίτησης Εκκαθάρισης. Μέρος της μαρτυρίας που επιδιώκεται να εισαχθεί, είτε βρίσκεται ήδη ενώπιον του Δικαστηρίου και η προσαγωγή της εκ νέου αποτελεί αχρείαστη επανάληψη, είτε αποτελεί πλεονασμό, αφού δεν προσθέτει οτιδήποτε ουσιαστικό ως προς τις θέσεις της Αιτήτριας, είτε αφορά σε συναλλαγές και/ή σε διαφορές με τρίτα πρόσωπα. Η Αίτηση είναι καταχρηστική και/ή προωθείται καταχρηστικά και/ή τείνει να προκαλέσει εκτροχιασμό της διαδικασίας και σημαντική καθυστέρηση και/ή πάντως δεν συντρέχουν ικανοποιητικοί λόγοι για άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της έγκρισης της, αφού: (α) Αφενός δεν στοιχειοθετούνται/συντρέχουν λόγοι που θα οδηγούσαν σε συμπέρασμα ότι η προσαγωγή της συγκεκριμένης επιπρόσθετης μαρτυρίας είναι χρήσιμη και/ή αναγκαία και αφετέρου επιδιώκεται/προκαλείται η περιπλοκή των επιδίκων θεμάτων με προσαγωγή μεγάλου και αχρείαστου όγκου εγγράφων που θα προκαλέσει έξοδα και αχρείαστη ταλαιπωρία στους συντελεστές της δίκης, καθώς και σπατάλη Δικαστηριακού χρόνου και καθυστέρηση εκδίκασης της εκκρεμούσας Αίτησης, για την οποία υπάρχει ανάγκη σύντομης εκδίκασης λόγω και του αντικειμένου της. (β) Μη έγκριση της Αίτησης, δεν θα προκαλέσει οποιαδήποτε ζημιά στην Αιτήτρια, αφού η πρόσθετη μαρτυρία που επιχειρεί να προσθέσει είναι πρόδηλο ότι δεν μπορεί να ληφθεί υπόψιν και/ή πάντως δεν μπορεί να βοηθήσει ή ενισχύσει τις πιθανότητες επιτυχίας της ένστασής της, ενώ αντίθετα τυχόν έγκριση της Αίτησης θα ζημιώσει την Καθ' ης η Αίτηση, αφού θα της δημιουργήσει το βάρος να απαντήσει στους ισχυρισμούς της Αιτήτριας και/ή να υποβάλει αίτημα για να προσκομίσει μαρτυρία ειδικά για θέματα Ρωσικού Δικαίου, με αποτέλεσμα να υποβληθεί σε έξοδα και ταλαιπωρία και να καθυστερήσει η εκδίκαση της Αίτησης Εκκαθάρισης αχρείαστα. (γ) Δεν δίνεται οποιαδήποτε δικαιολογία ή εξήγηση για τον λόγο που μαρτυρία που ήταν στην κατοχή της Αιτήτριας, δεν παρουσιάστηκε ως σχετική νωρίτερα. Η Αίτηση και/ή η διαδικασία που ακολουθήθηκε και ακολουθείται από την Αιτήτρια είναι αντικανονική και/ή παράτυπη και/ή το αντικείμενο της Αίτησης είναι αόριστο, αφού: (α) Η Αίτηση που επιδόθηκε στην διεύθυνση επίδοσης της Καθ' ης η Αίτηση, συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση που φέρει ημερομηνία που είναι χρονικά μεταγενέστερα του χρόνου της καταχώρησης της Αίτησης και/ή φέρει ημερομηνία μεταγενέστερη της ημερομηνίας ορισμού της Αίτησης. (β) Με την Αίτηση ζητείται να προστεθεί/εισαχθεί ως μαρτυρία η Ένορκη Δήλωση στην οποία η ίδια η Αίτηση βασίζεται και/ή μαρτυρία που ήδη είναι ενώπιον του Δικαστηρίου και/ή το αντικείμενο της Αίτησης είναι ασαφές και/ή μέρος τουλάχιστον των ισχυρισμών/μαρτυρίας που επιδιώκεται να εισαχθούν, αποτελούν ισχυρισμούς και/ή θέσεις που αφορούν στην βασιμότητα της Αίτησης ημερομηνίας 2/7/2020 και μόνο και πάντως είναι καταφανώς άσχετοι με το αντικείμενο της Αίτησης Εκκαθάρισης και η επιδίωξη προσαγωγής τους προκαλεί σύγχυση και/ή πολλαπλότητα και/ή πλεονασμό και/ή τείνει να επιβαρύνει την διαδικασία με επαναλήψεις και περιττή μαρτυρία.» ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΚΑΙ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ. Η Δ.48, θ.4

(2)προνοεί τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο, ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρούμενης της δυνατότητας αντεξέτασης του προνοείται από τη Διαταγή 39.» Επίσης, η Δ.39 θ.2 προνοεί ότι: «Affidavits shall be confined to such facts as the witness is able of his own knowledge to prove, but on interlocutory applications an affidavit may contain statements of information and belief, with the sources and grounds thereof. The costs of every affidavit which shall unnecessarily set forth matter of hearsay, or argumentative matter, or copies of or extracts from documents, shall be paid by the party filing the same.» Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου ημερ. 21.4.2008, στην Αίτηση αρ. 29/2008, Αναφορικά με την Αίτηση του Φιλόκυπρου Ματθαίου κ.α., σελ. 3, αναφέρθηκε ότι: «... το κατά πόσο θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μια αίτηση ενδιάμεσης φύσεως εμπίπτει σαφώς στη διακριτική ευχέρεια του πρωτόδικου δικαστηρίου». Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην A. Messios & Sons Ltd κ.α. -v- Ανδρέα Λεωνίδα, ημερ. 18/02/2010, Πολ. Έφεση Αρ. 277/2007 λέχθηκαν τα ακόλουθα σε συνάρτηση με το τι συνιστά «καλό λόγο» για τον οποίο δύναται να δοθεί άδεια καταχώρισης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης: «(.) Θεωρούμε ότι η διακριτική ευχέρεια που παρέχεται στο δικαστήριο από τις σχετικές δικονομικές πρόνοιες, είναι ορθό και δίκαιο να ασκηθεί, στην προκείμενη περίπτωση υπέρ των εφεσειόντων - αιτητών. Κατά την εκτίμησή μας τα στοιχεία που επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του δικαστηρίου, οι εφεσείοντες - αιτητές, με τις δύο ένορκες δηλώσεις για τις οποίες ζητούν την άδεια του δικαστηρίου να καταχωρήσουν, είναι στοιχεία που σχετίζονται με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που πρόβαλε ο εφεσίβλητος-καθ' ου η αίτηση στην αρχική του ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης στην αίτηση επαναφοράς της έφεσης. Δεν πρόκειται, κατά την κρίση μας, για ανεπίτρεπτη μαρτυρία ούτε για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών των εφεσειόντων, αλλά για διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που είναι επιθυμητό να επιτραπεί στους εφεσείοντες - αιτητές να προβάλουν, ώστε το δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων.» Επίσης σχετικά είναι τα όσα αναφέρθηκαν στην απόφαση Βερεγγάρια Παπακοκκίνου κ.α. -ν- Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία, Πολ. Εφ. 242/11, απόφαση ημερ. 10/04/2012, με την οποία επιβεβαιώθηκε ότι άδεια για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, η οποία περιέχει επαναλήψεις και επιχειρηματολογία, δεν παραχωρείται. Στην απόφαση ημερ. 03/11/2016, Μαρίας Κόκκινου -v- Κυριάκου Κόκκινου, Έφεση Αρ. 29/2014, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα, δίνοντας καθοδήγηση στο πως το Δικαστήριο συναρτά την κρίση τους αναφορικά με το εστί «καλός λόγος»: «Το ζήτημα της παραχώρησης ή μη άδειας για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ανάγεται, ασφαλώς, στη διακριτική ευχέρεια του εκδικάσαντος Δικαστηρίου, η οποία ασκείται σε συνάρτηση με τη φύση της ενδιάμεσης διαδικασίας και τα θέματα που αναδύονται ενώπιον του ως επίδικα. (.) Παρόλο δε που ο ευπαίδευτος συνήγορος του εφεσίβλητου, στα πλαίσια της συζήτησης της επίδικης αίτησης πρωτόδικα, αναφέρθηκε - όπως μνημονεύεται στην πρωτόδικη απόφαση - «της ισχυρισμούς και τις ενότητες των ισχυρισμών από της ένορκες δηλώσεις της καθ' ης η αίτηση, οι οποίοι, κατά την άποψη του, χρήζουν απάντησης», το Δικαστήριο δεν συνάρτησε την κρίση του με ό, τι θα μπορούσε να ήταν αναγκαίο για σκοπούς επίλυσης των επίδικων θεμάτων. «Καλός λόγος» προϋποθέτει την ύπαρξη κάποιας ανάγκης με απώτερο σκοπό την επίλυση των επίδικων ζητημάτων της ενδιάμεσης διαδικασίας και την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Εν προκειμένω, δεν είχε καταδειχθεί τέτοια ανάγκη.». Η νομική επιχειρηματολογία των συνηγόρων. Ο συνήγορος της Wagoner παραπέμπει στο σύγγραμμα Applications to Wind up Companies 2nd edition όπου καταγράφονται τα ακόλουθα: 1. "Σελ. 594 - 596 «The question as to its being just and equitable has reference, of course, to what is just and equitable in a judicial point of view, regard being had to all the circumstances of the case. ... grounds must be given which can be examined and justified.. Whether or not it is just and equitable to wind up a company must be decided in the light of the circumstances which exist at the time of the hearing. ....... The principle set forth in Re Fildes Bros Ltd, that it is the facts existing at the time of the hearing which are relevant, prevents the regurgitation of past ills. To wind up a company is drastic measure and to do so on past complaints would certainly not be an equitable decision .........I think [s. 210] invites attention not to events considered in isolation, but to events considered as a part of a consecutive story. It remains in my view for the court to decide on the whole story, as revealed in the evidence, whether the affairs of the company are being.. conducted in a manner oppressive to some part of the members......... »" Από την άλλη, οι θέσεις που υποστηρίζει στη γραπτή αγόρευση ο κ. Χρυσόστομος Νικολάου, συνήγορος της Αιτήτριας Τράπεζας είναι οι εξής꞉ «[.] Είναι αμφίβολο κατά πόσον ένας ενιστάμενος σε Εταιρική αίτηση εκκαθάρισης έχει δικονομικό δικαίωμα να ζητήσει άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης. Εγείρεται το ζήτημα, μέσω του λόγου ένστασης 3 και άπτεται και συνδέεται με τον τρόπο που διεξάγεται η ακρόαση μιας αίτησης εκκαθάρισης. Ενώ οι ενδιάμεσες αιτήσεις διεξάγονται πάντοτε στην βάση Ενόρκων Δηλώσεων με την αντεξέταση μαρτύρων εκεί όπου αυτό κρίνεται αναγκαίο, στις αιτήσεις εκκαθάρισης είναι δυνατή σε κάποιες περιπτώσεις η προσκόμιση προφορικής μαρτυρίας κατά την ακρόαση. Ωστόσο, δεν θα επιμείνουμε σε αυτό τον λόγο ένστασης και θα προχωρήσουμε στην ανάλυση των ουσιαστικών λόγων, για τους οποίους θεωρούμε ότι δεν δικαιολογείται στην βάση των σχετικών αρχών η προσκόμιση της μαρτυρίας που η Αιτήτρια ζητεί να προσκομίσει ενώπιον του Δικαστηρίου.". (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι του Δικαστηρίου.) Επί της ουσίας της αίτησης, ως προς το κριτήριο του κατά πόσον αποδεικνύεται «καλός λόγος» για να χορηγηθεί από το Δικαστήριο άδεια καταχώρησης της Συμπληρωματικής Ε/Δ, ο κ. Χρυσοστόμου προβάλλει τα πιο κάτω επιχειρήματα꞉ «Ως επισημαίνεται στην Ένορκη Δήλωση Διονυσίου, τα γεγονότα και έγγραφα που επιδιώκεται να εισαχθούν μέσω της προτεινόμενης Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης, είναι άσχετα με την έκβαση της ενώπιον του Δικαστηρίου Αίτησης Εκκαθάρισης. Η Αίτηση Εκκαθάρισης βασίζεται σε εξ' αποφάσεως χρέος που αναγνωρίστηκε με την Απόφαση Εγγραφής, η οποία βρίσκεται σε ισχύ. [.] Στις παραγράφους 6-8 γίνεται αναφορά σε Απόφαση που εκδόθηκε σε Ρωσική Ποινική υπόθεση εναντίον πρώην διευθυντών της Καθ' ης η Αίτηση, στην οποία κατ' ισχυρισμό αποφασίστηκε ότι «πανομοιότυπα» δάνεια, «απόλυτα συνδεδεμένα» με το «επίδικο» δάνειο, ήταν «εικονικά», ή εξ' υπαρχής «άκυρα», διότι δόθηκαν από τους Κατηγορούμενους στη συγκεκριμένη υπόθεση, με σκοπό την «καταδολίευση», «απάτη» και «υπεξαίρεση χρημάτων» από τους κατηγορούμενους ( σε βάρος της Καθ' ης η Αίτηση). Στις δε παραγράφους 9 και 10, διευκρινίζεται ότι η Ποινική Απόφαση αφορά σε σύμβαση δανεισμού μεταξύ της Καθ' ης η Αίτηση και τρίτης Εταιρείας (Litisa Investment Ltd). Τέλος στην παράγραφο 11 γίνεται παραπομπή στο Τεκ.1 που επισυνάπτεται στην Ε/Δ που συνοδεύει την κυρίως ένσταση για να επισημανθεί ότι η πιο πάνω εταιρεία είναι μια από τις εταιρείες που διαχειρίζεται η Εταιρεία του κου. Φιλιππιδη, One World. Zητείται στην παράγραφο 6 της προτεινόμενης Ένορκης Δήλωσης, να καταχωρηθεί ως Τεκμήριο η πολυσέλιδη Ρωσική Ποινική Απόφαση ως σχετική με την υπόθεση. Η προσκόμιση αυτού του εγγράφου ως Τεκμηρίου, προσκρούει σε πολλά εμπόδια, κάποια εκ' των οποίων θεωρούμε ότι είναι μοιραία και καθοριστικά για την έκβαση της Αίτησης της Αιτήτριας [.] Είναι σημαντικό να υπογραμμιστεί καταρχάς, το ότι η Ρωσική Απόφαση δεν έχει εγγραφεί στην Κύπρο. Ούτε και υπάρχει ισχυρισμός ότι θα εγγραφεί στην Κύπρο, αλλά και ούτε είναι εγγράψιμη από την Αιτήτρια, αφού δεν αποτελεί Απόφαση που εκδόθηκε υπέρ της, επί ιδιωτικής διαφοράς. Ως προς το ότι για να ισχύει μια Απόφαση και να παράγονται οι έννομες συνέπειές της, πρέπει αυτή προηγουμένως να εγγράφεται και να αναγνωρίζεται από τα Κυπριακά Δικαστήρια, παραπέμπουμε στην Απόφαση στην (Πολιτική Έφεση Αρ. 269/2009 Αίτηση από Μετοχική Εταιρεία Ανοικτού Τύπου - Διακλαδική Κοινοπραξία «URALMETPROM» για Διάλυση της Εταιρείας BESUNO LTD, ημερομηνίας 20/02/2014) όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Είναι με βάση τις πιο πάνω αρχές που το Δικαστήριο, εντοπίζοντας έλλειψη κανονικότητας και νομιμότητας των προσκομισθέντων εγγράφων, απέρριψε, στις 28/11/2006, την αίτηση για αναγνώριση, εγγραφή και εκτέλεση στην Κύπρο της διαιτητικής απόφασης. Η αναγνώριση απόφασης τρίτης χώρας επιβεβαιώνει την καθόλα έγκυρη ύπαρξή της, εντάσσοντάς την, για σκοπούς εκτέλεσης, στα διαλαμβανόμενα στο δικαστικό σύστημα της αναγνωρίζουσας χώρας όρια, με όλες τις συνακόλουθες δραστικές συνέπειες. Μέσα από τη διαδικασία αναγνώρισης και εγγραφής διασφαλίζονται τα εχέγγυα βεβαίωσης έγκυρης και υπαρκτής αλλοδαπής απόφασης. Η ύπαρξη χρέους αποτελεί την αναγκαία και φυσική συνέπεια της επιβεβαίωσης της ύπαρξης απόφασης, επιβεβαίωση που επιτυγχάνεται μέσω της αναγνώρισης και εγγραφής της. Δε νοείται ύπαρξη οφειλής χωρίς την αναγνώριση αλλοδαπής δικαστικής ή διαιτητικής απόφασης, δεδομένου ότι η οφειλή απορρέει από την ίδια την απόφαση. Παρεμβάλλουμε, ολοκληρώνοντας, ότι ως ζήτημα λογικής προτεραιότητας, αλλά και νομικού ορθολογισμού, αναγκαία ήταν πρώτα η αναγνώριση και εγγραφή της διαιτητικής απόφασης και ακολούθως η καταχώρηση αίτησης για εκκαθάριση, στη βάση, πλέον, εκτελεστής απόφασης.» Ως προς το ότι η Ρωσική Απόφαση στην οποία γίνεται αναφορά, δεν μπορεί καν να εγγραφεί από την Αιτήτρια στην Κύπρο, παραπέμπουμε στα Άρθρα 23 και 25 της Διμερούς Συνθήκης μεταξύ Κύπρου-Ρωσίας Ν. 172/86 και στο Άρθρο 5

(1)του Ν. 121/2000 από όπου προκύπτει ότι, μόνο Αποφάσεις με τις οποίες επιδικάζεται ποσό υπέρ ενός προσώπου εγγράφονται στην Κύπρο και μόνο η αρμόδια Αρχή της Ρωσίας (αν ο εξ' αποφάσεως πιστωτής κατοικεί εκτός Κύπρου) ή «το πρόσωπο προς όφελος του οποίου εξεδόθη η Απόφαση» μπορούν να αποταθούν στα Κυπριακά Δικαστήρια για εγγραφή της. Και βέβαια, για να εγγραφεί μια απόφαση χρειάζεται να ακολουθηθεί συγκεκριμένη διαδικασία (Βλ. Απόφαση στην υπόθεση VTB BANK -v- 1. Taruta Sergey κ.ά., ECLI:CY:AD:2020:A188, Πολιτική Έφεση Αρ. 206/2014, 12/6/2020). Το όλο ζήτημα, είναι θεωρητικά που αναπτύσσεται, αφού τέτοια εγγραφή ούτε έγινε, ούτε υπάρχει πρόθεση ή σε εξέλιξη προσπάθεια να γίνει. Δεν είναι επιτρεπτό να ζητείται να προσκομιστεί, προφανώς υπό μορφή απλής φωτοτυπίας, ως τεκμήριο σε Ένορκη Δήλωση μάρτυρα που δεν αποκαλύπτει πως περιήλθε στην κατοχή του και μάλιστα για να ληφθούν υπόψιν «ευρήματα» της, μια αλλοδαπή Απόφαση που δεν έχει αναγνωριστεί/εγγραφεί και που άρα δεν μπορεί να ληφθεί υπόψιν από τα Κυπριακά Δικαστήρια. Αυτό από μόνο του είναι αρκετό θεωρούμε για να αποκλειστεί η εισαγωγή του ογκωδέστατου αυτού έγγραφου στην υπό εξέταση υπόθεση. Είναι επίσης προφανές, ότι η Απόφαση αυτή είναι άσχετη, αφού αφορά σε διάγνωση ποινικής ευθύνης τρίτων προσώπων, σε άλλους διάδικους και σε άλλη Συμφωνία Δανείου. Είναι βέβαια η θέση της Καθ' ης η Αίτηση ότι δεν μπορεί να τίθεται θέμα εξέτασης της εγκυρότητας της Συμφωνίας Δανείου μεταξύ των διαδίκων, μετά την έκδοση της Απόφασης Εγγραφής (και το θέμα θα αναπτυχθεί πιο κάτω), όμως είναι θεωρούμε δεδομένο ότι δεν μπορεί να επιζητείται να προσκομιστεί Ρωσική Απόφαση επειδή υπάρχει ισχυρισμός ότι σε αυτή γίνονται (παρεμπιπτόντως κατά την διάγνωση ποινικής ευθύνης) και «ευρήματα» ως προς συναλλαγή που δεν έγινε με την Αιτήτρια αλλά με τρίτη Εταιρεία, επειδή αυτή είναι «πανομοιότυπη» ή «συνδεδεμένη» με την Συμφωνία Δανείου μεταξύ της Αιτήτριας και της Καθ' ης η Αίτηση. Στην Ένορκη Δήλωση Φιλιππίδη, αποκαλύπτεται ότι ο λόγος που επιχειρείται η προσκόμιση της συγκεκριμένης μαρτυρίας, είναι για να καταδειχθεί (έμμεσα, αφού η Ρωσική απόφαση δεν αφορά στο επίδικο εξ αποφάσεως χρέος) ότι η Συμφωνία Δανείου στην βάση της οποίας αναγνωρίστηκε η οφειλή της Αιτήτριας προς την Καθ' ης η Αίτηση ή επιδικάστηκε εναντίον της το επίδικο ποσό είναι εξ' υπαρχής άκυρη ή παράνομη και το ίδιο και η ρήτρα Διαιτησίας που περιέχεται σε αυτή και ότι άρα η Καθ' ης η Αίτηση έπρεπε να είχε προωθήσει την απαίτηση της επί άλλης βάσης Αγωγής. Το Διαιτητικό Δικαστήριο δεν εξέτασε το θέμα αυτό, διότι δεν τέθηκε ενώπιον του και άρα υπάρχουν «αντιφατικές» και «αντικρουόμενες» Αποφάσεις και είναι καταχρηστικό για την Καθ' ης η Αίτηση να προωθεί την ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασία. Οι θέσεις της Αιτήτριας είναι κάπως ασαφείς, αφού είναι δύσκολο να εξηγηθεί νομικά πως μια μεταγενέστερη χρονικά Ρωσική Απόφαση σε Ποινική Υπόθεση μπορεί να επηρεάσει την έκβαση μιας Αίτησης Εκκαθάρισης στην Κύπρο. Αυτή η ασάφεια όμως δεν θα πρέπει να λειτουργήσει υπέρ της έγκρισης του αιτήματος, αλλά μάλλον εναντίον της. Είναι σημαντικό να καταδειχθεί από την Αιτήτρια η σχετικότητα και αναγκαιότητα της μαρτυρίας που προσκομίζει και σε αυτής τους ώμους βρίσκεται το σχετικό αποδεικτικό βάρος. Η Αιτήτρια φαίνεται να επιχειρεί να αποδείξει για να στηρίξει επιχείρημα «κατάχρησης» διαδικασίας από την Καθ' ης η Αίτηση μέσω της συγκεκριμένης Απόφασης προωθώντας την θέση ότι μπορεί να συναχθεί (έμμεσα) πως αφού κατά την άποψη της έγινε εύρημα ότι η Συμφωνία με τρίτη εταιρεία και την Καθ' ης η Αίτηση ήταν «εικονική» ή άκυρη σε μια Ρωσική απόφαση, το ίδιο ισχύει ή μπορεί να αποφασιστεί στο μέλλον και για την Συμφωνία Δανείου μεταξύ της Αιτήτριας και της Καθ' ης η Αίτηση από άλλο Ρωσικό Δικαστήριο. Αυτός όμως ο ισχυρισμός/θέση, προσκρούει σε δεδικασμένο, λόγω της έκδοσης της Διαιτητικής Απόφασης και της Απόφασης Εγγραφής της στην Κύπρο. [Αναπτύσσει τις αρχές του δεδικασμένου] Στη βάση των πιο πάνω αρχών της Νομολογίας, εισηγούμαστε ότι η Καθ' ης η Αίτηση κωλύεται/εμποδίζεται από το να προωθεί ισχυρισμούς, που είχε την ευκαιρία αλλά και το βάρος να προβάλει κατά την διεξαγωγή της διαιτητικής διαδικασίας, ισχυρισμούς που προβλήθηκαν και απορρίφθηκαν ήδη και από Κυπριακό Δικαστήριο κατά το στάδιο της εγγραφής της Διαιτητικής Απόφασης, αλλά και ισχυρισμούς που έρχονται σε αντίθεση με την Απόφαση Εγγραφής, τείνουν να αμφισβητήσουν την ύπαρξη του εξ αποφάσεως χρέους. Όμοια ισχύουν και για τα προτεινόμενα να κατατεθούν ως Τεκμήρια 2 και 3 (παράγραφος 9) στην προτεινόμενη Ένορκη Δήλωση. Πρόκειται για έγγραφα που αφορούν σε συναλλαγή με τρίτη Εταιρεία. Σκοπός της προσαγωγής τους ως προκύπτει από τις αναφορές στην προτεινόμενη Ένορκη Δήλωση Φιλιππίδη, είναι προφανώς να διαπιστωθεί η «ομοιότητα» της συναλλαγής/Συμφωνίας Δανείου με αυτή που έγινε μεταξύ της Αιτήτριας και της Καθ' ης η Αίτηση. Δεν αλλάζει όμως το ότι το Τεκμήριο 2 στην προτεινόμενη Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση, αποτελεί Συμφωνία της Καθ' ης η Αίτηση με τρίτη Εταιρεία, ενώ το προτεινόμενο ως Τεκμήριο 3 Αίτηση για εγγραφή Διαιτητικής Απόφασης της Καθ' ης η Αίτηση αλλά εναντίον και πάλι της τρίτης αυτής Εταιρείας. Η προσπάθεια διασύνδεσης των εγγράφων αυτών με το τι καλείται το παρόν Δικαστήριο να αποφασίσει στα πλαίσια της παρούσας Κυρίως Αίτησης (βλ. παραγράφους 11 και 12 της Ε/Δ Φιλιππίδη που συνοδεύει την Αίτηση και παραγράφους 10 και 11 στην προτεινόμενη Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση) που είναι κατά πόσον η Αιτήτρια πρέπει να τεθεί υπό εκκαθάριση επειδή δεν εξόφλησε εξ' αποφάσεως χρέος της οφειλόμενο προς την Καθ' ης η Αίτηση, δεν είναι απλά ασαφής και νεφελώδης ως διατυπώνεται και «εξηγείται» από την Αιτήτρια, αλλά ανύπαρκτη. Όπως ανύπαρκτη είναι και η σχετικότητα τους με την υπό κρίση Αίτηση και τα επίδικα της θέματα. Το ότι η Αιτήτρια τα θεωρεί σχετικά και σημαντικά, δεν αρκεί. Αυτό πρέπει να προκύπτει αντικειμενικά προκειμένου το Δικαστήριο να μπορεί να επιτρέψει την εισαγωγή τους. Το Δικαστήριο κατά την εξέταση του αιτήματος της Αιτήτριας θα πρέπει να συναρτήσει την κρίση του με ότι θα μπορούσε να ήταν αναγκαίο για σκοπούς επίλυσης των επίδικων θεμάτων της Κυρίως Αίτησης (Βλέπε απόφαση στην υπόθεση Μαρία Κοκκίνου, ανωτέρω). Στην υπό εξέταση αίτηση, η Αιτήτρια δεν εξηγεί πως αυτά τα Τεκμήρια (Συμφωνία με τρίτη Εταιρεία και διαδικασία εναντίον τρίτης Εταιρείας) θα μπορούσε να επηρεάσουν την κρίση του Δικαστηρίου για το ζητούμενο που είναι το κατά πόσον η ίδια έχει καλόπιστη υπεράσπιση στην αίτηση εκκαθάρισης, όταν δεν αμφισβητεί ότι υπάρχει εναντίον της εγγεραμμένη η Απόφαση Εγγραφής που αναγνωρίζει την ύπαρξη του επίδικου χρέους με δεσμευτικό τρόπο. Τα πιο πάνω ισχύουν και για το Τεκμήριο 4 και για τους σχετικούς με αυτό ισχυρισμούς στις παραγράφους 12 και 13 στην προτεινόμενη Ένορκη Δήλωση (και στις παραγράφους 13 και 14 στην Ε/Δ Φιλιππίδη που συνοδεύει την Αίτηση). Η σχετικότητα της προτεινόμενης προς εισαγωγή Νομικής Γνωμάτευσης (Τεκμήριο 4) είναι άμεσα συνδεδεμένη με την σχετικότητα των εγγράφων στα οποία αναφέρεται και των «συμπερασμάτων» τα οποία επιχειρεί να στηρίξει. Και αυτό δεν αλλάζει, ούτε μπορεί να αλλάξει, στη βάση του τι προνοεί το Ρωσικό Δίκαιο. Αφενός διότι το πως εισάγεται μια απόφαση διέπεται από τις πρόνοιες των σχετικών νόμων για εγγραφή αλλοδαπών αποφάσεων στην Κύπρο, στους οποίους γίνεται αναφορά πιο πάνω. Και αφετέρου, επειδή δεν διασυνδέεται με κανένα πειστικό τρόπο η συγκεκριμένη Νομική Γνωμάτευση με τα επίδικα θέματα που πρέπει να κριθούν από το Δικαστήριο, για να αποφασίσει την έκβαση της Αίτησης Εκκαθάρισης που εκκρεμεί.» ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Η προηγούμενη ενδιάμεση απόφασή μου στην παρούσα υπόθεση, ημερ. 26.3.2020, (βλ. ECLI:CY:EDLEF:2020:A146) είναι απόλυτα σχετική. Ήδη, με εκείνην την απόφαση, με πολλή φειδώ και υπό το φως προηγούμενων δηλώσεων - δεσμεύσεων των συνηγόρων των διαδίκων ενώπιον της αδελφού Δικαστής που επιλαμβανόταν προηγουμένως την υπόθεση, ενέκρινε το παρόν Δικαστήριο ένα δεύτερο γύρο Συμπληρωματικών Ε/Δ. Τυχόν παραχώρηση νέας άδειας στο παρόν στάδιο για Συμπληρωματική Έ/Δ θα άνοιγε τρίτο γύρο, πράγμα ανεπίτρεπτο, αφού δεν νοείται ατέρμονη δικογραφία ή/και μαρτυρία σε καμία δικαστική διαδικασία. Το ότι η αίτηση εκκαθάρισης εκδικάζεται με βάση τα πραγματικά περιστατικά κατά το χρόνο ακρόασης της αίτησης, δεν μπορεί να αποτελέσει αφ' εαυτού καλό λόγο για ένα διαρκές επανάνοιγμα της δίκης για βελτίωση της δικογραφίας ή/και αναπλήρωσης της μαρτυρίας. Πρόσφατα, το Ανώτατο Δικαστήριο εξέτασε στην απόφαση ημερ. 5.3.2021, στην Πολιτική Έφεση 116/2018, Ertasio Holdings Ltd v Bank of Moscow - Bank Joint Stock Company (ECLI:CY:AD:2021:A75) τις προϋποθέσεις για την παροχή άδειας προσαγωγής επιπρόσθετης μαρτυρίας κατά τη διάρκεια έφεσης. Επεσήμανε το Ανώτατο Δικαστήριο ότι οι προϋποθέσεις αυτές αναφέρθηκαν, μεταξύ άλλων, στην υπόθεση Martin v. Δημοκρατίας (Αρ. 1)

(1994)2 ΑΑΔ, 29 και είναι οι εξής: «

(1)Η μαρτυρία δεν μπορούσε να εξασφαλιστεί, προς χρήση κατά την πρωτόδικη διαδικασία, με την επίδειξη εύλογης επιμέλειας.

(2)Η μαρτυρία πρέπει να είναι τέτοια ώστε αν προσαγόταν θα ήταν πιθανόν να είχε κάποια σημαντική επίδραση στο αποτέλεσμα της υπόθεσης, αν και δεν είναι αναγκαίο να είναι αποφασιστικής σημασίας, και

(3)Η μαρτυρία πρέπει να είναι τέτοια ώστε να εμφανίζεται αξιόπιστη αν και δεν είναι αναγκαίο να είναι αναντίλεκτη.». Κατέληξε το Ανώτατο Δικαστήριο να απορρίπτει το αίτημα για προσαγωγή πρόσθετης μαρτυρίας λέγοντας τα εξής։ «΄Εχοντας κατά νου τα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης θεωρούμε ότι η εξουσία του Εφετείου δεν πρέπει να ασκηθεί θετικά επί του αιτήματος της εφεσείουσας, γιατί η θέση που προωθείται δια του περιεχόμενου της απόφασης ρώσικου ποινικού δικαστηρίου αποτελούσε την πρωταρχική και κύρια θέση της εφεσείουσας πρωτοδίκως και επαναλαμβάνεται επάλληλα σε διαφόρους λόγους έφεσης. Δεν αποτελεί λοιπόν μαρτυρία η οποία θα είχε κάποια σημαντική επίδραση στο αποτέλεσμα της υπόθεσης, αφού ακριβώς το πρωτόδικο Δικαστήριο έχοντας υπόψη τις βασικές θέσεις και εισηγήσεις της εφεσείουσας για άκυρη ή παράνομη σύμβαση, τις εξέτασε καταλήγοντας σε συμπεράσματα που είναι αντικείμενο της παρούσας έφεσης. Η εισαγωγή στο μαρτυρικό υλικό του μεταγενέστερου γεγονότος της έκδοσης απόφασης ενός ρωσικού ποινικού δικαστηρίου που αφορά κατά τη θέση της εφεσείουσας πανομοιότυπες συμβάσεις της εφεσίβλητης με άλλα πρόσωπα, δεν βρίσκομε πώς θα μπορούσε να έχει σημαντική επίδραση στο αποτέλεσμα της υπόθεσης όπως είναι το νομολογιακό προαπαιτούμενο. Ως εκ τούτου η αίτηση απορρίπτεται.». (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι του παρόντος Δικαστηρίου.) Και στην παρούσα υπόθεση, κρίνω ότι εφόσον ο ισχυρισμός περί αντιφατικής στάσης της Αιτήτριας Τράπεζας ενώπιον των Κυπριακών και των Ρωσικών Δικαστηρίων είχε εξ αρχής δικογραφηθεί και εκτεθεί στις ένορκες δηλώσεις που ήδη καταχωρήθηκαν ως μέρος της μαρτυρίας της Καθ'ης η αίτηση, τούτος θα εξεταστεί δεόντως από το παρόν Δικαστήριο με βάση την ενώπιον του δικογραφία και μαρτυρία. Δεν δικαιολογείται, όμως, σε αυτό το προχωρημένο στάδιο, όπου η δίκη έχει ήδη διευρυνθεί με δύο γύρους Συμπληρωματικών Ε/Δ εκατέρωθεν, να ανοιχθεί νέος γύρος για να εισαχθούν ως τεκμήρια έγγραφα, ειδικά όταν αυτά δεν είναι απόλυτα σχετικά με τα επίδικα της παρούσας υπόθεσης, εφόσον αφορούν σε άλλην εταιρεία και όχι στην Καθ'ης η αίτηση της παρούσας διαδικασίας εκκαθάρισης. Η αυτοτέλεια μίας έκαστης εταιρείας, ως πλάσματος δικαίου, στις δοσοληψίες της και έναντι των αντισυμβαλλόμενών της είναι δεδομένη. Η ύπαρξη εκ πρώτης όψεως καλής υπεράσπισης για τη μη ικανοποίηση απαίτησης που στηρίζεται επί αλλοδαπής διαιτητικής απόφασης εγγραφείσας στην Κύπρο κατά της Καθ'ης, δεν μπορεί να στηριχθεί στο ότι μια άλλη δανειακή σύμβαση αφορώσα σε τρίτη εταιρεία κρίθηκε άκυρη, αλλά μόνον από το αν η επίδικη σύμβαση είναι ή δεν είναι νόμιμη και έγκυρη. Εν πάση περιπτώσει, ο ισχυρισμός περί καταχρηστικής πρακτικής από πλευράς της Αιτήτριας επί τω ότι αυτή, από την μια, επιδοκιμάζει την επίδικη δανειακή σύμβαση με το να κινεί διαιτητική διαδικασία δυνάμει αυτής και απαιτεί να εισπράξει βάσει αυτής, την ίδια ώρα που, από την άλλη, κινεί ποινική διαδικασία στο πλαίσιο της οποίας αξιώνει την ακύρωση της δανειακής σύμβασης ως παράνομης, είναι ισχυρισμός η τύχη του οποίου δεν εξαρτάται κατ' ανάγκην από το αν τελικά έχει πράγματι επιτύχει κατά το ένα σκέλος της τακτικής αυτής με το να κηρυχθεί παράνομη η δανειακή σύμβαση. Είναι η τακτική αυτή καθ' εαυτή που ελέγχεται αν είναι καταχρηστική. Τα πιο πάνω αναφερόμενα είναι καταλυτικά για την τύχη της υπό κρίση αίτησης, η οποία κατά την κρίση μου δέον να απορριφθεί. Κατά τα λοιπά σημειώνω, για χάριν πληρότητας, ότι το γεγονός ότι η αλλοδαπή απόφαση που επιδιώκεται να προσαχθεί ως μέρος της μαρτυρίας της Καθ'ης η αίτηση εταιρείας στην κυρίως αίτηση εκκαθάρισης είναι απόφαση ποινικού Δικαστηρίου τίθεται ως δεδομένο στην υπό κρίση αίτηση. Το ότι η απόφαση αυτή δεν έχει εγγραφεί στην Κύπρο δυνάμει του περί Αποφάσεων Αλλοδαπών Δικαστηρίων (Αναγνώριση, Εγγραφή και Εκτέλεση Δυνάμει Συμβάσεως) Νόμου του 2000 (Ν.121(I)/2000)συνάγεται από το ότι δεν έχει τεθεί ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου με την Ε/Δ Φιλιππίδη που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση οποιαδήποτε αναφορά περί εγγραφής της στην Κύπρο ή απόδειξη περί εγγραφής αίτησης για εγγραφή της στο Μητρώο που τηρείται δυνάμει του άρθρου 6 του εν λόγω Νόμου. Ούτε αμφισβητήθηκαν καθ' οιονδήποτε τρόπο μέχρι και το στάδιο των αγορεύσεων τα λεγόμενα από πλευράς του ενόρκως δηλούντος της Τράπεζας ή/και του συνηγόρου της ως προς το στοιχείο αυτό. Το κατά πόσον η εν λόγω Ρωσική ποινική απόφαση δύναται ή δεν να εγγραφεί στην Κύπρο δυνάμει του Ν.121(Ι)/2000 σύμφωνα με τα άρθρα 2, 3 και 5 του Ν.121(Ι)/2000, θεωρώ πως δεν θα πρέπει να με απασχολήσει, εφόσον εδώ δεν επιλαμβάνομαι αίτησης εγγραφής της. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Υπό το φως όλων των ανωτέρω, καταλήγω ν' απορρίπτω την υπό κρίση αίτηση με έξοδα υπέρ της Τράπεζας (Αιτήτριας στην κυρίως αίτηση - Καθ'ης στην υπό κρίση αίτηση) και εναντίον της Wagomer Holdings Limited (Καθ'ης η αίτηση στην κυρίως αίτηση - εδώ αιτήτριας), όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Καλούνται οι συνήγοροι να εμφανιστούν ενώπιον του Δικαστηρίου στις 17.5.21, 9 π.μ., για περαιτέρω οδηγίες ή/και προγραμματισμό της ακρόασης. (υπ.).......... Α. Πανταζή - Λάμπρου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο