Γεωργίου Σεργίου ν. Σεργίου κ.α., Αρ. Αγωγής: 26/2021, 19/4/2021

(2). Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Ενάγουσας ημερομηνίας 23.02.2021 στην οποία επεξηγούνται οι λόγοι για τους οποίους επιδιώκεται η καταχώρηση της υπό συζήτηση ένορκης δήλωσης. Επίσης, επισυνάπτεται και η προτιθέμενη ένορκη δήλωση. Οι Εναγόμενοι στις 2.3.2021 καταχώρησαν ειδοποίηση περί προθέσεως ένστασης. Η εν λόγω ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση των Εναγόμενων 1 και 2. Οι λόγοι έντασης μπορούν να συνοψισθούν στο ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για χορήγηση της σχετικής άδειας. Οι εισηγήσεις των διαδίκων Την 8η.04.2021, ημερομηνία κατά την οποία ήταν ορισμένη η υπόθεση για ακρόαση, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων προώθησαν ο καθένας τη θέση του με αναφορά στην υποστηρικτική της θέσης τους νομολογία. Νομική πτυχή Η υπό εξέταση αίτηση εδράζεται στη Δ.48 θ. 4

(2), η οποία διαλαμβάνει τα ακόλουθα : «Το Δικαστήριο ή Δικαστής μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρούμενης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.» Ως προκύπτει από τα ανωτέρω, η δυνατότητα για καταχώρηση συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως δεν είναι αυτόματη, αλλά παρέχεται κατόπιν άδειας του δικαστηρίου υπό την προϋπόθεση κατάδειξης καλού λόγου. Όπως έχει κριθεί επανειλημμένα, η έγκριση ή η απόρριψη παρόμοιας φύσης αιτήματος εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Σχετική επί του προκειμένου είναι η απόφαση στην υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση του Φιλόκυπρου Ματθαίου

(2008)1 Α.Α.Δ.

1. Επιπρόσθετα, σύμφωνα με τη νομολογία, η καταχώρηση συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως δεν πρέπει να αποσκοπεί στην παράθεση μη αποδεκτής μαρτυρίας ή επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών αλλά θα πρέπει η προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση να αποσκοπεί στη σφαιρική παράθεση των γεγονότων ενώπιον του δικαστηρίου. Σχετική είναι η απόφαση Α. Μessios & Sons Ltd κ.α. v. Ανδρέας Λεωνίδα Πολ. Έφεση 277/2007 ημερομηνίας 18.2.
2. Οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου έχουν συνοψισθεί στην απόφαση Κόκκινου ν. Κόκκινου, Πολιτική Έφεση αρ. 29/2014, ημερομηνίας. 3.11.16, όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα : «Το ζήτημα της παραχώρησης ή μη άδειας για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ανάγεται, ασφαλώς, στη διακριτική ευχέρεια του εκδικάσαντος Δικαστηρίου η οποία ασκείται σε συνάρτηση με τη φύση της ενδιάμεσης διαδικασίας και τα θέματα που αναδύονται ενώπιον του ως επίδικα. ......... «Καλός λόγος» προϋποθέτει την ύπαρξη κάποιας ανάγκης με απώτερο σκοπό την επίλυση των επίδικων ζητημάτων της ενδιάμεσης διαδικασίας και την ορθή απονομή της δικαιοσύνης.» Επιπρόσθετα σχετική είναι η απόφαση στην αγωγή 5307/09 Oleksandr Yaroslavskyy και άλλων ν. A.B Globel Trade Ltd, του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας η οποία εκδόθηκε από τον Μ. Χριστοδούλου, Πρόεδρο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (όπως ήταν τότε) όπου κρίθηκαν τα ακόλουθα σχετικά: «Η πρόβλεψη της Δ.48 θ.4

(2)για συμπληρωματικές ενόρκους δηλώσεις έγινε για να δίδεται η δυνατότητα στους διαδίκους να θέτουν ενώπιον του Δικαστηρίου κατά τρόπο ολοκληρωμένο τα γεγονότα της υπόθεσης τους, αλλά υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης «καλού λόγου». Ο όρος «καλός λόγος» δεν προσδιορίζεται στον υπό αναφορά Κανονισμό, αλλά έχω την άποψη ότι όπου αμφισβητούνται γεγονότα αυτό δεν τεκμηριώνει άνευ ετέρου και «καλό λόγο» για συμπληρωματική ένορκη δήλωση ώστε μέσω της εν λόγω δήλωσης να απατούνται ισχυρισμοί της άλλης πλευράς ή να προσάγεται πρόσθετη μαρτυρία που σε διαδικασίες της εξεταζόμενης φύσεως δεν είναι επιθυμητή (βλ. Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, τόμος 24 σελ.519 παρ. 972 υπό τον τίτλο «No fresh evidence after motion opened». Επιπλέον, στην πρόσφατη απόφαση Αναφορικά με την αίτηση των εταιρειών Warner Trust κ.ά, Πολιτική Αίτηση Αρ. 45/2021, ημερομηνίας 2.4.2021, η έντιμη Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου Λ. Δημητριάδου υπέδειξε ότι, σε διαδικασίες της εξεταζόμενής φύσης, σημαντικός παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη για τους σκοπούς διαμόρφωσης της κρίσης του Δικαστηρίου, είναι η φύση και οι ανάγκες της διαδικασίας την οποία η συμπληρωματική ένορκη δήλωση επιδιώκει να εξυπηρετήσει. Τα πιο πάνω καταδεικνύουν ότι, παρόλο που η έννοια του όρου «καλός λόγος» δεν εξειδικεύεται στους Θεσμούς, εντούτοις αυτός πρέπει να εξετάζεται στα πλαίσια των επίδικων θεμάτων της κάθε περίπτωσης, ώστε να μην επιτρέπεται η καταχώρηση ενόρκων δηλώσεων που δεν αποσκοπούν στη σφαιρική παράθεση των ουσιαστικών γεγονότων ως προς την απόφανση επί του εκάστοτε επίδικου ζητήματος. Επιπρόσθετα, η ύπαρξη και μόνο αμφισβητούμενων γεγονότων δεν θεμελιώνει άνευ ετέρου καλό λόγο για έγκριση του αιτήματος. Γνώμονας στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου είναι η εξυπηρέτηση των σκοπών της ορθής απονομής της δικαιοσύνης, οι οποίοι εξυπηρετούνται με την παράθεση ενώπιον του δικαστηρίου των αναγκαίων γεγονότων που συνυφαίνονται με τα εκάστοτε επίδικα ζητήματα. Οι προτεινόμενοι ισχυρισμοί σε συνάρτηση με το επίδικο ζήτημα στην αίτηση, για διαγραφή Όπως έχει αναφερθεί πιο πάνω η αίτηση στο πλαίσιο της οποίας επιχειρείται η κατάθεση της υπό συζήτηση συμπληρωματικής ένορκης είναι αίτηση για έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων, Υπενθυμίζεται ότι αντικείμενο της διαδικασίας έκδοσης ενδιάμεσου διατάγματος δεν είναι η διαπίστωση του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά οι σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του. Σχετικά παραπέμπω στο σύγγραμμα των Ερωτοκρίτου & Αρτέμη Διατάγματα Injunctions σελ.

1. Συνέπεια του πιο πάνω είναι το ότι κατά το στάδιο εκδίκασης αίτησης για έκδοση ή οριστικοποίηση ενδιάμεσου διατάγματος το δικαστήριο δεν υπεισέρχεται σε αξιολόγηση και ευρήματα επί της ουσίας πέραν του ό,τι είναι αναγκαίο για τους περιορισμένους σκοπούς της διαδικασίας που συνίστανται στη διαπίστωση του κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 και οι σχετικές αρχές της νομολογίας. Ενδεικτικά παραπέμπω στην απόφαση Κωνσταντίνου Λόρδου κ.ά ν. Πέτρου Σιακόλα κ.ά Πολιτική Έφεση Ε143/2015, ημερομηνίας 27.3.
2. Επομένως, το ζήτημα θα πρέπει να προσεγγισθεί υπό το φως του γεγονότος ότι στην κύρια διαδικασία το Δικαστήριο δεν θα υπεισέλθει στην ουσία της διαφοράς. Διαφωτιστική σε σχέση με την προσέγγιση του ζητήματος της καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης σε παρόμοιας φύσης διαδικασίες είναι η απόφαση Κόκκινου ( ανωτέρω), όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα : «Δεν υπάρχει, βέβαια, άκαμπτος κανόνας. Σε διαδικασίες, όμως, για προσωρινά διατάγματα, σπάνια είναι που θα προκύψει ανάγκη η οποία να εκφράζεται σε καλό λόγο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ του αιτήματος. Και αυτό γιατί στις διαδικασίες αυτές το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται ουσιαστικά σε εξέταση της συνδρομής των νομοθετικών προϋποθέσεων για την έκδοση του διατάγματος, χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και σε εξέταση των αμφισβητούμενων γεγονότων.» Στην υπό κρίση υπόθεση η Ενάγουσα στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση υποστηρίζει ότι σκοπός της αιτούμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι η απάντηση κατ' ισχυρισμόν αναληθών ισχυρισμών και ισχυρισμών που προβάλλονται παραπλανητικά. Επίσης, μελέτη της προτιθέμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης οδηγεί στο συμπέρασμα ότι με αυτή επιχειρείται η προσκόμιση μαρτυρίας που άπτεται των ουσιαστικών επιδίκων θεμάτων. Συγκεκριμένα, επιχειρείται η προσκόμιση μαρτυρίας σε σχέση με την πατρότητα της εγγονής της Αιτήτριας, η προσκόμιση μαρτυρίας που άπτεται των συνθήκων υπογραφής του επίδικού πληρεξουσίου εγγράφου και των συνθηκών υπό τις οποίες αποξενώθηκαν άλλα ακίνητα, τα οποία δεν είναι επίδικα στην παρούσα. Είναι προφανές ότι οι πι πάνω αναφορές άπτονται της ουσίας της διαφοράς. Όμως στην διαδικασία για έκδοση του αιτούμενου ενδιάμεσου διατάγματος το Δικαστήριο δεν θα υπεισέλθει σε αξιολόγηση και ευρήματα επί της ουσίας της διαφοράς. Καταληκτικά σημειώνω ότι τόσο το περιεχόμενο της προτιθέμενης ένορκης δήλωσης όσο και οι λόγοι που προβάλλονται για την έγκριση του αιτήματος, συνδέονται με την αξιοπιστία των εκατέρωθεν εκδοχών και την ουσία της επίδικης διαφοράς και ως εκ τούτου εκφεύγουν από τα επίδικα στην αίτηση για έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος. Κατάληξη Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω ανωτέρω η υπό κρίση αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των Εναγομένων - Καθ' ων η αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας, ως αυτά υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) ............... Μ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /MX cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο