← Κύπρος

Lemerdo Limited ν. Potoczny κ.α., Γενική Αίτηση Αρ. 530/19, 12/4/2021

Lemerdo Limited ν. Potoczny κ.α., Γενική Αίτηση Αρ. 530/19, 12/4/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A169 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Γιαπανά, Π.Ε.Δ. Γενική Αίτηση Αρ. 530/19 Αναφορικά με τον Κανονισμό (ΕΚ) 1215/12 για τη Διεθνή Δικαιοδοσία Αναγνώριση και την εκτέλεση Αποφάσεων σε Αστικές και Εμπορικές Υποθέσεις και Αναφορικά με την απόφαση του ημερ.18/1/2009 η ο-οία εκδόθηκε στα πλαίσια της υπόθεσης με αριθμό Τ 15389-16 από το Επαρχιακό Δικαστήριο της Στοκχόλμης (Stockholms Tingsratt) μεταξύ των

  1. XXXXX Potoczny,
  2. XXXXX Berggren,
  3. XXXXX Edgar,
  4. XXXXX Geijerman,
  5. XXXXX Freddie Linder,
  6. XXXXX Bringes,
  7. XXXXX Saard και της Lemerdo Limited, Αρ. Εγγραφής ΗΕ 351908, από τη Λευκωσία Μεταξύ: Lemerdo Limited Αιτήτριας Και
  8. XXXXX Potoczny
  9. XXXXX Berggren
  10. XXXXX Edgar
  11. XXXXX Geijerman
  12. XXXXX Freddie Linder
  13. XXXXX Bringes
  14. XXXXX Saard Καθ' ων η αίτηση ----------------------------------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 12 Απριλίου, 2021 Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια: κ. Μ. Χατζηπίττα Για Καθ' ων η αίτηση: κ. Χ. Μαληκκίδης Α Π Ο Φ Α Σ Η Η αιτήτρια επιδιώκει διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει την ακύρωση και/ή τον παραμερισμό της αναγνώρισης και/ή εκτέλεσης της απόφασης ημερ.18/1/2019, η οποία εκδόθηκε στα πλαίσια της υπόθεσης με αριθμό Τ 15389-16 από το Επαρχιακό Δικαστήριο της Στοκχόλμης (Stockholms Tingsratt) υπέρ των καθ' ων η αίτηση και σε βάρος των αιτητών. Επιδιώκουν επίσης διαζευκτικά, διάταγμα που να διατάσσει την αναστολή αναγνώρισης και/ή εκτέλεσης της πιο πάνω απόφασης. Τα γεγονότα που υποστηρίζουν την αίτηση είναι σύντομα και απλά. Στις 18.1.19 εκδόθηκε η πιο πάνω απόφαση υπό του Σουηδικού Δικαστηρίου, η οποία αφορά αποκλειστικά δικηγορικά έξοδα τα οποία επιδικάστηκαν υπέρ των καθ' ων η αίτηση και εναντίον της αιτήτριας. Η εκτέλεση της απόφασης, σύμφωνα με την αιτήτρια, δεν θα πρέπει να επιτραπεί στην Κύπρο, γιατί ο μόνος λόγος που προωθείται είναι να αποτραπεί, ή να τερματιστεί η Έφεση που έχει ασκηθεί εναντίον της πιο πάνω απόφασης. Οι καθ' ων η αίτηση γνωρίζουν ότι η Έφεση έχει πολύ ψηλές πιθανότητες επιτυχίας και για αυτό τον λόγο έχουν προχωρήσει με την καταχώριση αίτησης εκκαθάρισης, η οποία δεν αποτελεί μέτρο εκτέλεσης της απόφασης, αλλά μέτρο πίεσης προς την αιτήτρια. Σκοπός των καθ' ων η αίτηση είναι να διαλύσουν την αιτήτρια για να σταματήσουν τις διαδικασίες Έφεσης στη Σουηδία, αφού αυτή θα καταστεί άνευ αντικειμένου. Η τυχόν συνέχιση της αίτησης εκκαθάρισης στην Κυπριακή δικαιοδοσία, ως αποτέλεσμα της εγγραφής της πιο πάνω απόφασης, θα έχει ανεπανόρθωτες συνέπειες για την αιτήτρια. Η Σουηδική υπόθεση αφορά την παραβίαση συμφωνιών που υπεγράφησαν το 2013 μεταξύ δυο Σουηδικών εταιρειών. Γίνεται εκτεταμένη αναφορά στα γεγονότα που οδήγησαν στην έκδοση της πιο πάνω απόφασης. Συνοπτικά, κάποια εταιρεία, η Petrogrand, ζήτησε αποζημιώσεις εναντίον των μελών του διοικητικού συμβουλίου της εταιρείας Shelton, βασιζόμενη η απαίτηση, σε παράλειψη τους να ενεργήσουν σύμφωνα με το Σουηδικό δίκαιο. Η απαίτηση αυτή, μεταβιβάστηκε, σύμφωνα με το Σουηδικό δίκαιο, στην αιτήτρια, η οποία καταχώρησε την πιο πάνω υπόθεση εναντίον των καθ' ων η αίτηση υπό την ιδιότητα τους ως πρώην διευθυντές της Shelton, για την αμέλεια τους να ενεργήσουν ως οι οδηγίες της Petrogrand. Στις 18.1.19 εκδόθηκε η απόφαση του δικαστηρίου, η οποία απέρριψε τα αιτήματα της αιτήτριας και δήλωσε ότι θα πρέπει να πληρώσει τα δικηγορικά έξοδα των καθ' ων η αίτηση. Σύμφωνα με τον ομνύοντα για την αιτήτρια, υπάρχει σοβαρή πιθανότητα ανατροπής της απόφασης από το δευτεροβάθμιο δικαστήριο της Στοκχόλμης. Η έφεση με αριθμό T 1744-19 καταχωρήθηκε την 4.4.19 και της δόθηκε σχετική άδεια. Επισυνάπτει υπόμνημα Σουηδού δικηγόρου αναφορικά με τα γεγονότα της υπόθεσης. Στις 23.5.19, επιδόθηκαν στην αιτήτρια απαιτήσεις πληρωμής από τους καθ' ων η αίτηση, στηριζόμενες στα ποσά που επιδικάστηκαν σε αυτούς, και στις 19.6.19, επιδόθηκε στην αιτήτρια αίτηση εκκαθάρισης, ημερ.18.6.19, με αριθμό 506/
  15. Οι καθ' ων η αίτηση έφεραν ένσταση στο αίτημα, προβάλλοντας σειρά λόγων για τους οποίους η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Σύμφωνα με την υποστηρίζουσα ένορκη δήλωση, η αιτήτρια διατάχθηκε να καταβάλει στους καθ' ων η αίτηση το συνολικό ποσό των €1,240.000, με βάση την ισοτιμία κατά τον χρόνο καταχώρισης της αίτησης εκκαθάρισης, που αφορά τα δικηγορικά έξοδα των καθ' ων η αίτηση. Οι δικηγόροι των καθ' ων η αίτηση, με επιστολή τους ημερ.12.3.19 στον πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, αιτήθηκαν την καταχώριση της απόφασης στο μητρώο Ευρωπαϊκών υποθέσεων και έλαβε τον αριθμό 8/
  16. Η αιτήτρια παρέλειψε να πληρώσει τους καθ' ων η αίτηση, κατόπιν προειδοποιητικής επιστολής, ισχυριζόμενη, δια των δικηγόρων της, ότι εν όψει της Έφεσης, οι καθ' ων η αίτηση, δεν θα έπρεπε να προβούν σε οποιαδήποτε μέτρα εκτέλεσης, συμπεριλαμβανομένης και της καταχώρισης αίτησης εκκαθάρισης. Ακολούθησε η επίδοση της ρηθείσας απαίτησης πληρωμής, και στη συνέχεια η καταχώριση της πιο πάνω αίτησης εκκαθάρισης. Δια της ενόρκου δηλώσεως, αναπτύσσονται οι λόγοι ένστασης και είναι η θέση τους ότι η απόφαση είναι άμεσα εκτελεστή, και αφορά εκκαθαρισμένη απαίτηση επιδικασθέντων ποσών. Είναι νομικά αβάσιμος ο ισχυρισμός της αιτήτριας ότι οι καθ' ων η αίτηση έχουν στόχο να αποστερήσουν από την αιτήτρια πρόσβαση στη δικαιοσύνη και να την παρεμποδίσουν από την προώθηση της Έφεσης στη Σουηδία. Επισυνάπτουν ομοίως υπόμνημα από Σουηδούς δικηγόρους, με το οποίο απαντούν στις τοποθετήσεις των Σουηδών δικηγόρων της αιτήτριας, σε ότι αφορά την απόφαση και την Έφεση που υποβλήθηκε. Η Έφεση από μόνη της, δεν αποτελεί λόγο για να μην αναγνωριστεί και να μην επιτραπεί η εκτέλεση της απόφασης. Αναπτύσσονται οι λόγοι για τους οποίους καμιά από τις περιπτώσεις του αρ.45, αλλά και γενικότερα, του ΕΚ 1215/12 δεν στοιχειοθετούνται. Η αιτήτρια θα μπορούσε να αιτηθεί αναστολή εκτέλεσης της απόφασης από το Σουηδικό δικαστήριο με την κατάθεση σχετικής εγγυοδοσίας. Το γεγονός ότι δεν το έπραξε, υποδηλώνει ότι αποφεύγει την ανάληψη οποιασδήποτε υποχρέωσης παροχής εγγυοδοσίας που θα προστάτευε τα δικαιώματα των καθ' ων η αίτηση. Οι συνήγοροι των δυο πλευρών προχώρησαν στην ακρόαση της αίτησης δια γραπτών αγορεύσεων, όπου αναπτύσσουν αντιστοίχως τις θέσεις τους. Το δικαστήριο έχει μελετήσει και έχει πλήρως υπόψη όλα όσα εκατέρωθεν προβάλλονται τόσο στην αίτηση όσο και στην ένσταση. Ομοίως, έχει μελετήσει τις αντίστοιχες θέσεις των συνηγόρων που αναπτύσσονται στις αγορεύσεις τους, και όπου χρειαστεί θα γίνει ειδική αναφορά. Πλείστες απαντήσεις θα δοθούν δια του σκεπτικού της απόφασης. Το άρθρο 38 του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 1215/2012 προνοεί ότι: «Το δικαστήριο ή άλλη αρχή ενώπιον της οποίας γίνεται επίκληση απόφασης που έχει εκδοθεί σε άλλο κράτος μέλος δύναται να αναστείλει τη διαδικασία, εν όλω ή εν μέρει: α) εάν η απόφαση έχει προσβληθεί στο κράτος μέλος προέλευσης β) εάν έχει υποβληθεί αίτηση για την έκδοση απόφασης που να διαπιστώνει ότι δεν συντρέχουν προβλεπόμενοι στο άρθρο 45 λόγοι άρνησης αναγνώρισης ή απόφασης που να ορίζει ότι η αναγνώριση πρέπει να απορριφθεί βάσει ενός εξ αυτών των λόγων. Σύμφωνα δε με το άρθρο 45 του ως άνω Κανονισμού: «
  17. Με αίτηση κάθε ενδιαφερομένου, η αναγνώριση μιας απόφασης απορρίπτεται: α) αν η αναγνώριση αντίκειται προδήλως στη δημόσια τάξη του κράτους μέλους αναγνώρισης ή εκτέλεσης· β) εάν η απόφαση εκδόθηκε ερήμην, εάν το εισαγωγικό της δίκης έγγραφο ή άλλο ισοδύναμο έγγραφο δεν κοινοποιήθηκε ή δεν επιδόθηκε στον εναγόμενο εγκαίρως και κατά τρόπο που να του επιτρέψει να προετοιμάσει την υπεράσπισή του, εκτός αν ο εναγόμενος δεν προσέβαλε την απόφαση, ενώ είχε σχετικό δικαίωμα γ) εάν η απόφαση είναι ασυμβίβαστη με απόφαση που εκδόθηκε μεταξύ των ιδίων διαδίκων στο κράτος μέλος αναγνώρισης ή εκτέλεσης· Το άρθρο 46 προνοεί: « Η εκτέλεση απόφασης απορρίπτεται κατόπιν αιτήσεως του καθ' ου ζητείται η εκτέλεση όταν συντρέχει ένας εκ των λόγων που αναφέρονται στο άρθρο 45» Τέλος, στο άρθρο 51 προβλέπεται ότι: «
  18. Το δικαστήριο ενώπιον του οποίου υποβάλλεται αίτηση άρνησης εκτέλεσης ή ενώπιον του οποίου εκδικάζεται ένδικο μέσο που ασκήθηκε σύμφωνα με το άρθρο 49 ή το άρθρο 50 δύναται να αναστείλει τη διαδικασία εάν έχει ασκηθεί στο κράτος μέλος προέλευσης τακτικό ένδικο μέσο κατά της απόφασης ή εάν δεν έχει εκπνεύσει ακόμη η προθεσμία άσκησης του τακτικού ένδικου μέσου. Στην τελευταία αυτή περίπτωση, το δικαστήριο δύναται να τάξει προθεσμία για την άσκησή του.
  19. Εάν η απόφαση έχει εκδοθεί στην Ιρλανδία, στην Κύπρο ή στο Ηνωμένο Βασίλειο, κάθε μορφή ένδικου μέσου διαθεσίμου στο κράτος μέλος προέλευσης θεωρείται ως τακτικό ένδικο μέσο για τους σκοπούς της παραγράφου 1». Εκ των πιο πάνω προκύπτει ότι η αναστολή της αναγνώρισης ή και εκτέλεσης της απόφασης, παρά το γεγονός ότι έχει ασκηθεί τακτικό ένδικο μέσο κατά της απόφασης στο κράτος μέλος προέλευσης, είναι δυνητική και όχι επιτακτική, από το δικαστήριο προς το οποίο υποβάλλεται αίτηση για εκτέλεση της. Εναπόκειται στη διακριτική εξουσία του δικαστηρίου, η οποία ασκείται δικαστικά, στη βάση των διαφόρων παραμέτρων που περιβάλλουν την κάθε περίπτωση ξεχωριστά. Στο σύγγραμμα Ευρωπαϊκή Πολιτική Δικονομία Ερμηνεία κατ' άρθρον του Κανονισμού Βρυξέλλες Ια (1215/2012) των Νίκα και Σαχπεκίδου, του 2016, σελ.632 αναφέρονται τα εξής: «Σημαντικό ρόλο στην κρίση του θα πρέπει να αποτελούν οι προοπτικές ευδοκιμήσεως του ασκηθέντος ενδίκου μέσου όταν δηλαδή η απόφαση βαρύνεται με προφανείς αβλεψίες και σφάλματα, και αναμένεται η ανατροπή της. Για να αποφασίσει την αναστολή, το δικαστήριο σταθμίζει μόνον τους λόγους, που δεν μπορούσε να προτείνει ο οφειλέτης στο κράτος εκδόσεως της αποφάσεως. Η συνεκτίμηση λόγων, που προτάθηκαν ή θα έπρεπε να προταθούν στο δικαστήριο του κράτους μέλους εκδόσεως της αποφάσεως, θα αντιστρατευόταν και τον απαγορευτικό κανόνα του επανελέγχου της ουσίας της (αλλοδαπής) αποφάσεως

(52)». Κατατοπιστικά είναι επίσης όσα αναφέρονται στο σύγγραμμα Private International Law των Cheshire, North & Fawcett, 15η έκδοση, σελ. 648, κάτω από τον τίτλο «A discretionary power»: «The court or another competent authority in the Member State addressed has a discretion to stay the proceedings; it is under no duty to grant a stay and one can be refused even though the judgment is challenged in the Member State of origin or, under Article 51, an ordinary appeal has been lodged or the time for such an appeal has not yet expired. The criteria on which this discretion is to be exercised have not as yet been fully developed by the Court of Justice. The Court of Justice has, however, held that a court, when deciding whether to grant a stay of proceedings, may take into account only such submissions as the party requesting the stay was unable to make before the court of origin. According to Advocate General Leger, the refusal in the Member State of origin to stay the enforcement of the judgment may be a relevant factor when making an assessment of the appeal's chances of success, but is never decisive. Advocate General Leger is clearly of the view that the court in the Member State addressed can consider the likelihood of the appeal's chances of success. However, the Court of Justice in an earlier case has said that this is not something that can be considered. There is English authority on the exercise of the discretion in Petereit v Babcock International Holdings Ltd. The court laid down a general principle that prima facie a foreign judgment should be enforced. In deciding whether to grant a stay pending the result of the appeal abroad the court considered the economic consequences to the parties of, on the one hand, granting a stay and, on the other hand, enforcing the judgment; for what is being decided is which party is to have the use of the judgment money during the period up to the result of the appeal being known. In deciding to grant a stay the judge was influenced by the prospect of the defendant suffering potential losses, in terms of cash flow problems and cur­rency exchange losses, which could not be adequately dealt with by the provision of security by the plaintiff. The most likely situation for the exercise of the discretion against a stay is going to arise before courts in other Member States which are asked to recognise or enforce judgments given in the United Kingdom and which are subject to an appeal. The extreme width of Article 51
(2), which is not limited to "ordinary" appeals, needs to be countered by the use of the discretion to refuse a stay». Η διαδικασία εκκαθάρισης που φαίνεται να δρομολόγησαν οι καθ' ων η αίτηση εναντίον της αιτήτριας, ως αναγνωρίζουν και οι συνήγοροι της αιτήτριας, δεν αποτελεί μέτρο εκτέλεσης. Σχετικό είναι το άρθρο 14 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6. Είναι η θέση των συνηγόρων της αιτήτριας, ότι εκκρεμούσης της έφεσης ενώπιον του Σουηδικού δικαστηρίου, η προώθηση της αίτησης εκκαθάρισης αποτελεί κατάχρηση των διαδικασιών με σκοπό την άσκηση αθέμιτης πίεσης σε βάρος της αιτήτριας, και ως εκ τούτου, η αναγνώριση της απόφασης, ή και η εκτέλεση της θα πρέπει να ανασταλεί. Στην υπόθεση Πετράκη ν. Κίμωνος
(2006)1 Α.Α.Δ 1311, αναφορικά με την κατάχρηση, σε σχέση με αίτηση πτώχευσης, υπεδείχθη ότι: «Το όλο θέμα είναι θέμα γεγονότων. Εκεί όπου δεν υπάρχουν στοιχεία δόλου ή αθέμιτης εξασφάλισης χρημάτων ή πλεονεκτημάτων προς όφελος του συγκεκριμένου αιτητή-πιστωτή και εις βάρος του χρεώστη και των άλλων πιστωτών του, αίτηση εκδόσεως διατάγματος παραλαβής δεν θεωρείται ότι γίνεται για παράλληλο και αθέμιτο σκοπό ή κατά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, έστω και αν έχει σαν συνεπαγόμενο αποτέλεσμα κάποιο πλεονέκτημα για τον πιστωτή». Τα υποδειχθέντα στην Πετράκη ανωτέρω, καθ' όσον αφορά την κατάχρηση, εφαρμόζονται και στη παρούσα διαδικασία, αφού το θέμα της κατάχρησης συνιστά κανόνα καθολικής εφαρμογής για την περιφρούρηση, από το δικαστήριο, των δικαστικών διαδικασιών (Χαραλαμπίδης ν. Κωμοδρόμου
(2002)2 Α.Α.Δ. 522). Κατά συνέπεια, η διαδικασία εκκαθάρισης που προωθήθηκε από τους καθ' ων η αίτηση εναντίον της αιτήτριας, πέραν του γεγονότος ότι δεν αποτελεί μέτρο εκτέλεσης, στην απουσία στοιχείων τέτοιων που ως υποδεικνύεται στην Πετράκη ανωτέρω, δικαιολογούν κατάχρηση της διαδικασίας, και σημειώνεται ότι δεν προβάλλονται τέτοιοι λόγοι, από μόνη της, δεν αποτελεί κατάχρηση και κατ' επέκταση λόγο, ή και υπόστρωμα για παραμερισμό ή αναστολή της αναγνώρισης ή και εκτέλεσης, της απόφασης του Σουηδικού δικαστηρίου. Σύμφωνα δε με την Πετράκη ανωτέρω, το πλεονέκτημα που αποκτάται από τον πιστωτή, ως συνεπαγόμενο αποτέλεσμα, δεν θεωρείται αθέμιτο, ούτε και αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας. Ανεξάρτητα από τα πιο πάνω, κατά την κρίση του δικαστηρίου, εν όψει των πιο πάνω προνοιών του ΕΚ1215/12, δεν είναι στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας που μπορεί να εξεταστεί τέτοιο θέμα. Άλλο είναι το πεδίο και διαφορετικό το κατάλληλο βήμα που μπορεί να εγερθεί. Προκύπτει εκ του τεκμηρίου 5 της αίτησης, ότι η αιτήτρια ήγειρε το ίδιο θέμα της κατάχρησης και της αθέμιτης πίεσης, ως πρώτο λόγο ένστασης στην ρηθείσα αίτηση εκκαθάρισης που καταχωρήθηκε εναντίον της από τους καθ' ων η αίτηση και αναπτύσσεται, κυρίως, στις παραγράφους 51, 58 και 59 της ενόρκου δηλώσεως που την υποστηρίζει. Κατά συνέπεια, το ζήτημα αυτό θα κριθεί και θα αποφασιστεί στα πλαίσια της εκδίκασης της αίτησης εκκαθάρισης, και όχι στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας. Από όσα τέθηκαν ενώπιον του δικαστηρίου, προκύπτει ότι η απόφαση του Σουηδικού δικαστηρίου εξακολουθεί και παραμένει εκτελεστή. Η άσκηση έφεσης εναντίον της ρηθείσας απόφασης, από μόνη της, δεν επενεργεί ως αναστολή εκτέλεσης της απόφασης. Συνακόλουθα, η αιτήτρια, ως προκύπτει, δια της ασκήσεως εφέσεως, δεν επιδίωξε την αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης, με βάση τις πρόνοιες του Σουηδικού Νόμου. Σύμφωνα με την γνωμάτευση των Σουηδών δικηγόρων των καθ' ων η αίτηση, σελ.3 κάτω από τον τίτλο, The Judgment is enforceable under Swedish law, η οποία και δεν αντικρούστηκε με κάποιο τρόπο, αναφέρεται ότι η επίδικη απόφαση είναι και εξακολουθεί να παραμένει εκτελεστή κατά την διάρκεια που εκκρεμεί η έφεση, νοουμένου ότι ο εξ αποφάσεως πιστωτής δεν έχει παράσχει εγγύηση. Η αιτήτρια αρνήθηκε να παράσχει εγγύηση για την πληρωμή του ποσού της απόφασης που κλήθηκε να καταβάλει, και ως εκ τούτου η απόφαση είναι και παραμένει εκτελεστή. Επί του ιδίου ζητήματος, η αιτήτρια δια της υπό κρίσιν αιτήσεως, δεν φαίνεται έτοιμη, αλλά ούτε και είναι πρόθυμη να προσφέρει, ούτε και προσφέρεται να καταβάλει οποιαδήποτε μορφή εγγύησης, ή κάποιου είδους εξασφάλιση πληρωμής των ποσών της απόφασης, στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας αναστολής αναγνώρισης, ή και εκτέλεσης της απόφασης. Το δικαστήριο έχει διεξέλθει τις εκατέρωθεν γνωματεύσεις που επισύναψαν οι δυο πλευρές. Το ζητούμενο δεν είναι ο εκ νέου έλεγχος της αλλοδαπής δικαστικής απόφασης, ούτε και η συνεκτίμηση των λόγων που προτάθηκαν, ή θα έπρεπε να προταθούν. Και κυρίως δεν είναι του παρόντος δικαστηρίου να εξετάσει αν απόφαση του αλλοδαπού δικαστηρίου είναι λανθασμένη, για τους λόγους που εισηγείται η αιτήτρια, σύμφωνα με την γνωμάτευση του δικηγόρου που επισύναψε, ή την αντίθετη επί τούτου γνωμάτευση των δικηγόρων των καθ' ων η αίτηση. Ούτε και παραγνωρίζεται ότι η απόφαση του Σουηδικού Εφετείου, ενδεχομένως να μην δώσει τέλος στην τελεσιδικία, αφού ως αναφέρει ο ομνύον για την αιτήτρια, η υπόθεση μπορεί να καταλήξει και στο Ανώτατο Δικαστήριο της Χώρας (Supreme Court). Η απόφαση του ΔΕΕ, στην υπόθεση C-183/90 Van Dalfsen and others v. Van Loon and others ECLI:EU:C1991:379, που παραπέμπει η πλευρά των καθ' ων η αίτηση, αναφορικά με την ερμηνεία του άρθρου 38, είναι ιδιαίτερα κατατοπιστική. Σύμφωνα με την πιο πάνω απόφαση, σκέψη 32, το δικαστήριο επί αιτήματος αναστολής της διαδικασίας, δεν επιτρέπεται να εκτιμά τις πιθανότητες ευδοκιμήσεως του τακτικού ενδίκου μέσου που ασκήθηκε στο κράτος προέλευσης. Και ο λόγος είναι γιατί, ως λέχθηκε, αντιστρατεύεται τον απαγορευτικό κανόνα του επανελέγχου της ουσίας της αλλοδαπής αποφάσεως. Ανάλογη όμως είναι η προσέγγιση και της Κυπριακής νομολογίας, αφού, για παράδειγμα, στην υπόθεση Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων
(1991)1 ΑΑΔ 1147, υπεδείχθη ότι η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης, ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης. Υπεδείχθη περαιτέρω, ότι οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης είναι μεν παράγοντας σχετικός, αλλά οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις. Το πλαίσιο για τη διάγνωση των δικαιωμάτων του εφεσείοντα σε συνάρτηση με την αποτίμηση των λόγων έφεσης, είναι η ακρόαση της έφεσης. Στην υπόθεση S.T. HEALTHY SUPPLEMENTS LTD ν. ΣΙΑΘΑ, Πολ. Έφεση αρ.4/2017, ημερ.28.2.2019, στην οποία υπεδείχθη ότι: «Το δικαστήριο, στο πλαίσιο εξέτασης αίτησης για αναστολή εκτέλεσης απόφασης δυνάμει της Δ.35, Κ. 18 των Κανονισμών, έχει να ζυγίσει δύο ανταγωνιζόμενα μεταξύ τους δικαιώματα, πρακτικής σημασίας, και, εκκρεμούσης της έφεσης, να αποφασίσει ποιο από τα δύο πρέπει να υπερισχύσει έναντι του άλλου· το δικαίωμα του εξ αποφάσεως πιστωτή να διατηρήσει την άμεση εκτελεστότητά της η υπέρ του απόφαση, ή το δικαίωμα του εξ αποφάσεως οφειλέτη για διασφάλιση του αντικειμένου της έφεσής του, σε περίπτωση επιτυχίας της; (βλ. Gov. and the Comp. of the Bank of Scotland v. Πλοίου S.S. Sapphire Seas
(2001)1 Α.Α.Δ. 955). Με βάση την προαναφερθείσα δικονομική διάταξη, υπάρχει, βέβαια, και η δυνατότητα για παροχή αναστολής εκτέλεσης υπό όρους εγγυήσεως, οι οποίοι τίθενται στον εξ αποφάσεως οφειλέτη, προς εξασφάλιση της πληρωμής του εξ αποφάσεως χρέους, με το πέρας της έφεσης και εφόσον αυτή αποτύχει. Το δικαστήριο, κατά τη διενέργεια της πιο πάνω εξέτασης, η οποία αφορά σε άσκηση διακριτικής εξουσίας, λαμβάνει υπόψη του όλους τους παράγοντες που είναι σχετικοί και τυχόν να επιδρούν στην ενώπιόν του υπόθεση». Ως υποδεικνύεται στην σκέψη 21 της πιο πάνω απόφασης, ο σκοπός της Σύμβασης είναι να διευκολύνει την χωρίς περιορισμούς αναγνώριση και εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων, μέσω μιας απλής και ταχείας διαδικασίας στο συμβαλλόμενο κράτος εντός του οποίου ζητείται η εκτέλεση αλλοδαπής αποφάσεως. Δεν θα πρέπει να παραγνωρίζεται ότι η αναστολή ή μη της εκτέλεσης της απόφασης, δεν θα έχει κάποια πρακτική επίδραση ή αποτέλεσμα στην αίτηση εκκαθάρισης, αφού αυτή δεν αποτελεί, ούτε και συνιστά μέτρο εκτέλεσης. Στην πραγματικότητα, εκείνο που επιδιώκει η αιτήτρια είναι την αναστολή της διαδικασίας αναγνώρισης της απόφασης και όχι την εκτέλεση της, βασιζόμενη ή και επικαλούμενη ότι η αίτηση εκκαθάρισης που καταχωρήθηκε εκ μέρους των καθ' ων η αίτηση εναντίον της, με την έννοια ότι αυτή συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας. Το δικαστήριο έχει ήδη διεξέλθει το ζήτημα αυτό. Μόνο το άρ.38(α) του Κανονισμού, παρέχει εξουσία στο δικαστήριο να αναστείλει τη διαδικασία αναγνώρισης, εάν η απόφαση έχει προσβληθεί στο κράτος προέλευσης. Και το ζήτημα αυτό, το δικαστήριο το έχει ήδη διεξέλθει, ανωτέρω. Συνακόλουθα, και για τους λόγους που έχουν εξηγηθεί, η αίτηση εκκαθάρισης δεν αποτελεί λόγο για αναστολή της διαδικασίας, ή ακύρωση ή παραμερισμό της αναγνώρισης, ή και εκτέλεσης της Σουηδικής απόφασης. Σύμφωνα με τα άρθρα 36 και 37 του Κανονισμού, απόφαση η οποία έχει εκδοθεί σε ένα κράτος μέλος αναγνωρίζεται στα υπόλοιπα κράτη μέλη χωρίς να απαιτείται ειδική διαδικασία. Ο διάδικος που επιθυμεί να επικαλεστεί σε κράτος μέλος απόφαση η οποία έχει εκδοθεί σε άλλο κράτος μέλος, προσκομίζει αντίγραφο της απόφασης το οποίο να συγκεντρώνει τις αναγκαίες προϋποθέσεις γνησιότητας και τη βεβαίωση που εκδόθηκε σύμφωνα με το άρθρο 53. Αυτό ως εξάγεται έπραξαν οι καθ' ων η αίτηση. Δεν έχει υποδειχθεί οτιδήποτε εκ μέρους της αιτήτριας προς αυτή την κατεύθυνση, που να δικαιολογεί την αναστολή ή απόρριψη της αναγνώρισης και εκτέλεσης της επίδικης απόφασης, δυνάμει των άρ.38(β) και 45. Το δικαστήριο, στην βάση των γεγονότων που τέθηκαν ενώπιον του, έχει συνεκτιμήσει όλους τους παράγοντες και παραμέτρους που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση, ως έχουν εκτεθεί και αναλυθεί, και έχει αναλογιστεί το κάθε τι, όπως εκατέρωθεν αναπτύσσεται από τις δυο πλευρές. Κρίνεται και αυτή είναι η κατάληξη, ότι η διακριτική εξουσία του δικαστηρίου δεν μπορεί να ασκηθεί προς όφελος της αιτήτριας. Ως αποτέλεσμα και για όλους τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται σε βάρος της αιτήτριας και υπέρ των καθ' ων η αίτηση. Θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το δικαστήριο. (Υπ.) Ν. Γιαπανάς, Π.Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.