← Κύπρος

MARFUT ν. SMITH κ.α., Αρ. Αγωγής: 3560/18, 12/4/2021

MARFUT ν. SMITH κ.α., Αρ. Αγωγής: 3560/18, 12/4/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A172 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Γιαπανά, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3560/18 Μεταξύ: XXXXX MARFUT, από την Ουκρανία Ενάγοντα και

  1. XXXXX XXXXX JAMES SMITH, από Αγγλία
  2. EBC EASTERN BEVERAGE COMPANY LTD, από Λευκωσία
  3. ZAFORPO VENTURES LTD, από Λευκωσία
  4. TMC TRADEMARK COMPANY AG, από Λευκωσία
  5. XXXXX HART, από Αγγλία
  6. XXXXX XXXXX MASTERS WALE, από Αγγλία
  7. LLC "SPS HETMAN", από Ουκρανία
  8. FLORIN ADVISERS LIMITED, από τις Βρετανικές Παρθένες Νήσους. Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 15.10.20 για ακύρωση διατάγματος επίδοσης στον εναγόμενο 6 Ημερομηνία: 12 Απριλίου, 2021 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Εναγόμενο 6 - Αιτητή: κ. Ιεροθέου Για Ενάγοντα - Καθ' ου η αίτηση : κ. Α. Αργυρού Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 12.3.19 εκδόθηκε διάταγμα και δόθηκε άδεια για έκδοση και επίδοση στον εναγόμενο 6 της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος, και/η του κλητηρίου εντάλματος, και άλλων δικαστικών εγγράφων. Εκδόθηκε επίσης διάταγμα για την υποκατάστατη επίδοση των πιο πάνω εγγράφων εκτός δικαιοδοσίας μέσω της διαδικασίας που καθορίζει ο Ευρωπαϊκός Κανονισμός 1393/2007, μέσω του Υπουργείου Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως και/ή μέσω Υπηρεσίας Ταχυμεταφορέων (courier service) στη διεύθυνση XXXXX, XXXXX, XXXXX, XXXXX, United Kingdom. Ο εναγόμενος 6 επιδιώκει τον παραμερισμό και την ακύρωση των πιο πάνω διαταγμάτων, και της επίδοσης σε αυτόν των δικαστικών εγγράφων, στηριζόμενος στις Δ.2, Θ.2, Δ.5Α, Δ.6, Θ.1 ,2, 4-7Α και 9, την Δ.16 Θ.9, Δ.39 και Δ.48 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο, Ν.14/60, άρθρα 19, 22 και 29, και στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ.6 άρθρο
  9. Σύμφωνα με την υποστηρίζουσα ένορκη δήλωση, το σύνολο των επιχειρημάτων του αιτητή στην ουσία επικεντρώνεται στη διεύθυνση που επιδόθηκαν τα δικαστικά έγγραφα. Είναι η θέση του ότι η πιο πάνω διεύθυνση δεν είναι του εναγόμενου 6, και ότι ο ίδιος δεν έχει σχέση με την εν λόγω διεύθυνση. Επίσης ότι τις 4.6.19 που έγινε η επίδοση των εγγράφων, ο ίδιος δεν βρισκόταν στο Ηνωμένο Βασίλειο. Περαιτέρω, σύμφωνα με τα έγγραφα που επιδόθηκαν, προκύπτει ότι αυτά παραδόθηκαν σε κάποιον Smith, ο οποίος φαίνεται να υπέγραψε το σχετικό έντυπο. Είναι η θέση του ότι ο ενάγων δεν έδωσε καμιά εξήγηση ως προς το ποιος είναι ο Smith, και για ποιο λόγο η επίδοση θα πρέπει να θεωρείται ορθή. Ο ομνύον εκ μέρους του αιτητή, αναφέρει ότι όπως τον πληροφορεί ο εναγόμενος 6, δεν γνωρίζει κανένα Smith ο οποίος να διαμένει στη πιο πάνω διεύθυνση και μπορεί να παραλαμβάνει έγγραφα για λογαριασμό του. Ουδέποτε του επιδόθηκαν τα σχετική δικαστικά έγγραφα. Ο ενάγων, καθ' ου η αίτηση, ενιστάμενος στην πιο πάνω αίτηση, επί του πιο πάνω Κανονισμού παραπέμπει σε απόφαση του δικαστηρίου, επί του ιδίου θέματος, σε αίτηση του εναγόμενου 1, σύμφωνα με την οποία ο τρόπος επίδοσης μέσω υπηρεσίας ταχυμεταφορέων είναι σύμφωνος με τα διαλαμβανόμενα στον ΕΚ 1393/
  10. Επί των λοιπών ισχυρισμών του αιτητή, αναφέρει ότι είναι ο ίδιος, ο εναγόμενος 6, που έδωσε την πιο πάνω διεύθυνση στον ενάγοντα. Το γεγονός ότι τα δικαστικά έγγραφα παραλήφθηκαν από πρόσωπο που διαμένει στην πιο πάνω διεύθυνση, ενώ το έντυπο αποστολής αναγράφει ρητά το όνομα του εναγομένου 6, καταδεικνύει ότι όντως ο εναγόμενος 6 διαμένει στην πιο πάνω διεύθυνση. Το γεγονός ότι υπέγραψε και παρέλαβε τα έγγραφα ο ρηθείς Smith, καταδεικνύει ότι γνωρίζει τον αιτητή και είναι εξουσιοδοτημένος εκ μέρους του να τα παραλάβει, χωρίς ένσταση ή αντίρρηση που θα αναμενόταν να προβληθεί από πρόσωπο που δεν έχει σχέση με τον αιτητή, αν αυτός δεν διέμενε στην πιο πάνω διεύθυνση. Περαιτέρω, είναι η θέση του ότι ο αιτητής δεν προσκόμισε κανένα αποδεικτικό στοιχείο που να καταδεικνύει ότι η πιο πάνω διεύθυνση δεν ήταν η διεύθυνση της διαμονής του και ότι, την 4.6.2019 δεν βρισκόταν στο Ηνωμένο Βασίλειο. Χωρίς την αντεξέταση των ομνυόντων, οι συνήγοροι προχώρησαν στην ακρόαση της αίτησης με γραπτές αγορεύσεις, προωθώντας αντίστοιχα τις θέσεις τους. Το δικαστήριο τις έχει μελετήσει και έχει πλήρως υπόψη του όσα αναφέρονται σε αυτές. Δεδομένης τη μη αμφισβήτησης ότι κατά τον επίδικο χρόνο ο εναγόμενος 6 ήταν κάτοικος Ηνωμένου Βασιλείου, στην ενδιάμεση απόφαση του δικαστηρίου, που βρίσκεται εντός του φακέλου, αναφορικά με παρόμοιο αίτημα εκ μέρους του εναγομένου 1, υπό Λ. Δημητριάδου, ΠΕΔ, ως ήταν τότε, υπεδείχθησαν τα πιο κάτω, τα οποία το δικαστήριο υιοθετεί και τα επαναλαμβάνει ως αναπόσπαστο μέρος για σκοπούς της παρούσης ενδιάμεσης απόφασης. «Η επίδοση Κλητηρίου Εντάλματος και κλήσης ή ειδοποίησης διέπεται από τις πρόνοιες των Δ.5

(1)
(2)και Δ.51
(1)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Όπου για οποιοδήποτε λόγο δεν είναι δυνατόν να γίνει έγκυρη επίδοση με τον τρόπο που προβλέπεται από τη Δ.5, θ.2, παρέχεται από τη Δ.5, θ.9 η διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να επιτρέψει υποκατάστατη επίδοση. Η Δ.5, θ.9 ορίζει συναφώς τα εξής: 9. Σε κάθε περίπτωση που ήθελε φανεί στο Δικαστήριο ότι λόγω οποιασδήποτε αιτίας δεν είναι εφικτό να επιτευχθεί εγκαίρως επίδοση με τον τρόπο που προβλέπεται στο θεσμό 2 της παρούσας Διαταγής, το Δικαστήριο δύναται να εκδώσει οποιοδήποτε διάταγμα για υποκατάστατη ή άλλη επίδοση ή για την υποκατάσταση της ειδοποίησης επίδοσης με οποιοδήποτε τρόπο ήθελε φανεί σ΄αυτό δίκαιο και ορθό υπό τις περιστάσεις, περιλαμβανομένης και δημοσίευσης σε οποιοδήποτε μέσο με ηλεκτρονική μορφή, ή άλλο ευλόγως προσφερόμενο από την εκάστοτε τεχνολογία, τρόπο. Όπως έχει επισημανθεί στην υπόθεση Φραγκέσκου v. Γρηγορίου
(2000)1 Α.Α.Δ. 1765 το θέμα της υποκατάστατης επίδοσης διέπεται από τη Δ.5, θ.9 η οποία παρέχει διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να επιτρέψει υποκατάστατη επίδοση στις περιπτώσεις όπου, για οποιοδήποτε λόγο, δεν είναι δυνατό να γίνει έγκυρη επίδοση με τον τρόπο που προβλέπεται από τη Δ.5, θ.
  1. Όπως δε τονίσθηκε, μοναδικός σκοπός της επίδοσης είναι η παροχή ειδοποίησης στην άλλη πλευρά για να ενημερωθεί και να είναι σε θέση να αντικρούσει εκείνο που επιδιώκεται εναντίον της. Υπογραμμίσθηκε, ακόμη, ότι οι πρόνοιες της Δ.5, θ.9 έχουν πολύ ευρεία εφαρμογή και παρέχουν ευρεία διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο. Οποτεδήποτε ο εναγόμενος διαμένει στο εξωτερικό, δεν είναι, εξ αντικειμένου, δυνατό να επιτευχθεί επίδοση του κλητηρίου όπως προνοείται στη Δ.5, θ.2, δηλαδή να διενεργηθεί με επιδότη όπως προνοείται στην Δ.5, θ.
  2. Στη Δικονομική Πρακτική του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Αγγλίας του 1958 αναφέρεται στη σελ.131 πως όταν ο εναγόμενος ευρίσκεται στο εξωτερικό καθίσταται αδύνατο να πραγματοποιηθεί προσωπική επίδοση. Στην υπόθεση Karim v. Κονιδάρη
(1994)1 Α.Α.Δ. 36 αφού επισημάνθηκε πως οι Αγγλικοί θεσμοί που διέπουν την υποκατάστατη επίδοση, ενώ δεν έχουν άμεση εφαρμογή στην Κύπρο, εντούτοις οι αρχές τους και η πρακτική των Αγγλικών Δικαστηρίων είναι διαφωτιστικές ως προς την άσκηση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου για την υποκατάστατη επίδοση του κλητηρίου εντάλματος, τονίσθηκε πως το κύριο ερώτημα, σε κάθε περίπτωση υποκατάστατης επίδοσης, είναι κατά πόσο ο προσφερόμενος τρόπος θα θέσει, κατά λογική προοπτική, αν όχι βεβαιότητα, το κλητήριο υπόψη του εναγομένου. ..................... Σχετική με το υπό εξέταση ζήτημα είναι η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Consortia Europe Ltd v. Fregata Holdings Ltd
(2014)1 Α.Α.Δ. 2308 στην οποία λέχθηκαν, μεταξύ άλλων, και τα ακόλουθα: «Το έτερο σημαντικό είναι ότι ο Κανονισμός δεν καθιερώνει ένα αποκλειστικό τρόπο ή μέσο διαβίβασης εγγράφων. Κατά το Κεφάλαιο ΙΙ, που αφορά άλλους τρόπους διαβίβασης και επίδοσης δικαστικών εγγράφων, ορίζονται έτεροι τρόποι όπως, κατά το Άρθρο 12, διαβίβαση μέσω προξενικής ή διπλωματικής υπηρεσίας, κατά το Άρθρο 13, μέσω διπλωματικών ή προξενικών αντιπροσώπων, κατά το Άρθρο 14, μέσω ταχυδρομικών υπηρεσιών, και κατά το Άρθρο 15, με απευθείας επίδοση. Επομένως, η διαβίβαση και επίδοση εγγράφων δύναται να επιτευχθεί με ένα ή περισσότερους τρόπους που επιτρέπει ο Κανονισμός και δεν αποκλείεται ο ένας τρόπος έναντι του άλλου, ούτε δίδεται κάποια προτεραιότητα σε ένα από αυτούς, (απόφαση C-473/04, ημερ. 9.2.2006, Plumex, Συλλογή 2006, σελ. Ι-1417, σκέψεις 19-22). Αυτό ρητά διασφαλίζεται και από το προοίμιο του Κανονισμού στις αιτιολογικές σκέψεις
(17)και
(18), ενώ με την αιτιολογική σκέψη
(21), ο Κανονισμός καθορίζεται να υπερισχύει άλλων διμερών ή πολυμερών συμφωνιών ή διευθετήσεων μεταξύ κρατών-μελών χωρίς να αποκλείεται η διατήρηση ή συνομολόγηση συμφωνιών για επιτάχυνση ή απλοποίηση της διαδικασίας διαβίβασης εφόσον είναι συμβατές με τον Κανονισμό. Ο όλος σκοπός του Κανονισμού είναι να καθορίσει ένα σύγχρονο και ευέλικτο επίσημο τρόπο επίδοσης εγγράφων μέσω εγκριμένων υπηρεσιών, συνήθως κυβερνητικών, καταθέτοντας τα επίσημα έγγραφα που προνοούνται από τον Κανονισμό, (O' Hare & Browne: Civil Litigation 12η έκδ. σελ. 161-162).» Στη βάση των πιο πάνω διαπιστώνεται ότι η επίδοση μέσω διεθνούς υπηρεσίας Ταχυμεταφορών (Courier Service) επιτρέπεται από το Άρθρο 14 του ΕΚ 1393/2007». Τα πιο πάνω δίνουν απαντήσεις σε διάφορες εισηγήσεις, κυρίως στην γραπτή αγόρευση του συνηγόρου του αιτητή, αφού με την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση, δεν προβάλλεται οτιδήποτε προς αυτή την κατεύθυνση. Το θέμα που αναδύεται ως κυρίαρχο εκ μέρους του αιτητή στην ένορκη του δήλωση, είναι κατά πόσο η πιο πάνω διεύθυνση, που επιδόθηκαν τα δικαστικά έγγραφα, είναι πράγματι η διεύθυνση του εναγομένου 6 στο Ηνωμένο Βασίλειο. Εκ της ενόρκου δηλώσεως που υποστηρίζει την ένσταση προκύπτουν τα ακόλουθα. Πρώτο ότι η πιο πάνω διεύθυνση δόθηκε από τον ίδιο τον εναγόμενο 6 - αιτητή στον ενάγοντα. Περαιτέρω, ο εναγόμενος 6, μοναδικός διευθυντής της εναγόμενης 3, καταχώρισε ένσταση στην αίτηση ημερ.21.12.18, και 15.2.19, συνοδευόμενη από ένορκη δήλωση του ιδίου. Ήταν συνεπώς γνωστή σε αυτόν η έγερση της αγωγής και εναντίον του, πριν ακόμα επιδοθούν σε αυτόν τα δικαστικά έγγραφα. Η πλευρά του αιτητή, δια της γραπτής αγορεύσεως του συνηγόρου του, αναφέρει ότι ο εναγόμενος 6 έλαβε γνώση της επίδοσης της αγωγής εναντίον του, όταν σε έρευνα του φακέλου του δικαστηρίου, για άλλο λόγο, βρήκαν τυχαία την ένορκη δήλωση επίδοσης στον εναγόμενο 6. Αναφέρει επίσης ότι από την έρευνα του φακέλου του δικαστηρίου, προέκυψε όταν ο ενάγων αποτάθηκε μονομερώς στο δικαστήριο, την 21.1.19, για την έκδοση των επιδίκων διαταγμάτων για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, και στην παράγραφο 8 του αγγλικού κειμένου, αναφέρεται εκ μέρους του ομνύοντος που ορκίστηκε εκ μέρους του ενάγοντα, σε ελεύθερη μετάφραση, ότι ως πληροφορείται και αληθώς πιστεύει, οι Ουκρανοί δικηγόροι έκαμαν έρευνες οι οποίες κατέδειξαν τις διευθύνσεις των εναγομένων 1, 5 και 6, ώστε να μπορέσει να επιδώσει την αγωγή εκτός δικαιοδοσίας. Κατά την εισήγηση του συνηγόρου, υπάρχει διάσταση μεταξύ εκείνης της ένορκης δήλωσης και όσα αναφέρει ο αιτητής στην παρούσα ένσταση του. Δυο σύντομα σχόλια επί του πιο πάνω εισηγήσεων του συνηγόρου του αιτητή. Το πρώτο είναι ότι τέτοιος ισχυρισμός δεν προβάλλεται από τον αιτητή στην ένορκη του δήλωση και είναι γνωστό, ότι οι αγορεύσεις των συνηγόρων δεν συμπληρώνουν κενά. Το δεύτερο, κατά την κρίση του δικαστηρίου, είναι ότι η πιο πάνω δήλωση δεν αναιρεί ότι ο εναγόμενος 6, δεδομένου ότι ο ισχυρισμός αυτός του ενάγοντα δεν έχει αμφισβητηθεί, ανέφερε στον ενάγοντα την πιο πάνω διεύθυνση. Ούτε και αναιρεί ότι πράγματι είναι αυτή η διεύθυνση του, όπου και επιδόθηκαν τα σχετικά δικαστικά έγγραφα. Αντίθετα, εξάγεται ότι επιβεβαιώνεται αυτή, αφού ως προκύπτει, πέραν της έρευνας των δικηγόρων, ο αιτητής ανέφερε και ο ίδιος την διεύθυνση του στον ενάγοντα, που είναι η ίδια, με τη διεύθυνση επίδοσης των εγγράφων. Επί της ουσίας, και από τα έγγραφα επίδοσης του ταχυμεταφορέα που επισυνάπτονται από τον ενάγοντα - καθ' ου η αίτηση στην ένσταση (τεκμ.4), προκύπτει ότι αυτά αποστάληκαν στο όνομα XXXXX XXXXX MASTERS WALE, δηλαδή στο όνομα του εναγομένου 6, στην πιο πάνω διεύθυνση, για την οποία δόθηκε άδεια από το δικαστήριο για υποκατάστατη επίδοση. Επιδόθηκε δια της παράδοσης, στις 4.6.2019, και παρελήφθη δια της υπογραφής κάποιου Smith. Ο αιτητής, δια του ομνύοντος που ορκίζεται εκ μέρους του, αναφέρει στη παράγραφο 4(γ) ότι, ως τον πληροφορεί ο εναγόμενος 6, η πιο πάνω διεύθυνση «δεν είναι δική του και ότι καμιά σχέση έχει με την εν λόγω διεύθυνση». Στη παράγραφο 5(β) αναφέρει, «Όπως με πληροφορεί ο αιτητής, δεν γνωρίζει κανένα Smith ο οποίος διαμένει στην διεύθυνση ΧΧΧΧΧ, ΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧ και ο οποίος μπορεί να παραλαμβάνει έγγραφα για λογαριασμό του». Παρεμβάλλεται εδώ, ότι σύμφωνα με τη νομολογία, αμφισβήτηση ενόρκων δηλώσεων μπορεί να γίνει με αντεξέταση κατόπιν αδείας του Δικαστηρίου, είτε με ένορκες δηλώσεις, ή με οποιονδήποτε άλλο παραδεκτό τρόπο (Πατούρης v. Hellenic Bank Ltd
(2001)1 Α.Α.Δ. 2118, Εκδόσεις Αρκτίνος Λτδ κ.ά.
(2006)1Β Α.Α.Δ. 1013, Favero General Trading Ltd κ.ά ν. Medusa Constructions Ltd
(2012)1 Α.Α.Δ. 2476). Το δικαστήριο έχοντας υπόψη ότι δεν αμφισβητηθεί η θέση του ενάγοντα ότι είναι ο εναγόμενος 6 που του ανέφερε ή έδωσε την πιο πάνω διεύθυνση, ως διευθυντής σε μια εκ των εταιρειών του επίδικου επιχειρηματικού ομίλου, ανεξάρτητα αν έγιναν και έρευνες από δικηγόρους σε σχέση με αυτή, και ως φαίνεται κατέδειξαν την ίδια διεύθυνση, το δικαστήριο δεν έχει πεισθεί ότι η πιο πάνω διεύθυνση δεν ανήκει στον εναγόμενο 6. Και ο λόγος είναι γιατί, πέραν όσων έχουν αναφερθεί, ο εναγόμενος 6 δεν προτάσσει, ούτε και αναφέρει σε ποια διεύθυνση διαμένει στο Ηνωμένο Βασίλειο, με κάποια αποδεικτικά προς τούτο στοιχεία, ώστε να δώσει κάποια υπόσταση στον ισχυρισμό του. Ομοίως, κρίνεται ορθή θέση του καθ' ου η αίτηση και ως φαίνεται και από το τεκμ.4, ήταν το όνομα του εναγομένου 6 που παρουσιαζόταν ή και φαινόταν ως παραλήπτης στην πιο πάνω διεύθυνση. Αν ο Smith δεν είχε σχέση με τον εναγόμενο 6, ή του ήταν τελείως άγνωστος, και απευθυνόταν σε λάθος πρόσωπο και λάθος διεύθυνση, προφανώς και δεν θα υπέγραφε, και ακόμα δε περισσότερο, δεν θα παραλάμβανε έγγραφα που δεν αφορούσαν, ούτε τον ίδιο, τον Smith, ούτε και κυρίως, τον παραλήπτη στη συγκεκριμένη διεύθυνση. Ο άλλος ισχυρισμός του εναγόμενου 6, ότι την επίδικη περίοδο δεν βρισκόταν στο Ηνωμένο Βασίλειο, από μόνος του συνιστά και αποτελεί μια γενική και αόριστη δήλωση, χωρίς κάποια υποστύλωση, όπως για παράδειγμα πότε έφυγε και πότε επέστρεψε στο Ηνωμένο Βασίλειο και κυρίως που βρισκόταν, με κάποια έστω υποτυπώδη αποδεικτικά στοιχεία του ισχυρισμού του. Εκ των πραγμάτων, και για τους λόγους αυτούς, αποτελεί μια δήλωση κενή περιεχομένου και ως εκ τούτου δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Σημειώνεται ότι οι πάνω ισχυρισμοί προβλήθηκαν από τον εναγόμενο 6 - αιτητή και έφερε συνεπώς και το βάρος απόδειξης, ή στοιχειοθέτησης των ισχυρισμών του. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος του εναγομένου 6 - αιτητή και υπέρ του ενάγοντα - καθ' ου η αίτηση. Θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και θα είναι καταβλητέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) Ν. Γιαπανάς, Π.Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.