Αίτηση της εταιρείας Telia & Pavla Advertising Ltd, Αίτηση Αρ. 476/2019, 16/4/2021

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που προνοεί πως: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.» Η χορήγηση άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Αναφέρεται στην Αναφορικά με την Αίτηση του Φιλόκυπρου Ματθαίου κ.α.,

(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 508, 514 πως: «το κατά πόσο θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μια αίτηση ενδιάμεσης φύσεως εμπίπτει σαφώς στη διακριτική ευχέρεια του πρωτόδικου δικαστηρίου.» Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για παραχώρηση άδειας για συμπληρωματική ένορκη δήλωση ασκείται με βάση γεγονότα τα οποία τίθενται ενώπιον του. Σημαντικός παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη για τους σκοπούς διαμόρφωσης της κρίσης του Δικαστηρίου είναι η φύση και οι ανάγκες της διαδικασίας την οποία η συμπληρωματική ένορκη δήλωση επιδιώκει να εξυπηρετήσει. Ως προς τη μορφή και θεματολογία μίας συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης η σχετική πρόνοια στους Θεσμούς Πολιτικής δεν υπαγορεύει τη μορφή ούτε και περιορίζει τη θεματολογία της δήλωσης που μπορεί να επιτραπεί να καταχωριστεί. Καθίσταται πρόδηλο ότι η συμπληρωματική ένορκη δήλωση που επιδιώκεται να καταχωριστεί μπορεί να αφορά σε κάποιο ζήτημα που εγείρεται πρώτη φορά με την ένσταση και χρήζει απάντησης ή διευκρίνισης, σε συνάρτηση πάντοτε με τα επίδικα θέματα της αίτησης στο πλαίσιο της οποίας επιδιώκεται να καταχωριστεί, ή κάποιο ζήτημα το οποίο δεν ήταν σε γνώση του διαδίκου που επιχειρεί να λάβει άδεια και το οποίο είναι ορθό και δίκαιο να τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου ως άμεσα συνυφασμένο με τα επίδικα θέματα. Επομένως, η ένορκη δήλωση που για καλό λόγο μπορεί να επιτραπεί να καταχωριστεί, δεν περιορίζεται ούτε στο να συμπληρώσει την αρχικά καταχωρηθείσα ένορκη δήλωση ούτε και στο να απαντήσει σε ζήτημα που εγείρεται στην ένσταση. Είναι μια επιπρόσθετη ένορκη δήλωση που αφορά σε κάτι το οποίο είναι ορθό και δίκαιο να τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου. Το κατά πόσο θα επιτραπεί η καταχώρηση μίας συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι εν τέλει ζήτημα των εκάστοτε περιστάσεων σε συνάρτηση με τη φύση της συγκεκριμένης διαδικασίας στα πλαίσια της οποίας επιχειρείται να καταχωρηθεί συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Στην Α. Messios & Sons Ltd κ.α. ν. Λεωνίδα (Αρ.1)

(2010)1(Α) Α.Α.Δ. 195, 199 αναφέρεται πως: «Κατά την εκτίμησή μας τα στοιχεία που επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του δικαστηρίου, οι εφεσείοντες-αιτητές, με τις δύο ένορκες δηλώσεις για τις οποίες ζητούν την άδεια του δικαστηρίου να καταχωρήσουν, είναι στοιχεία που σχετίζονται με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που πρόβαλε ο εφεσίβλητος-καθ΄ ου η αίτηση στην αρχική του ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης στην αίτηση επαναφοράς της έφεσης. Δεν πρόκειται, κατά την κρίση μας, για ανεπίτρεπτη μαρτυρία ούτε για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών των εφεσειόντων, αλλά για διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που είναι επιθυμητό να επιτραπεί στους εφεσείοντες-αιτητές να προβάλουν, ώστε το δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων.» Σε ότι αφορά τις αρχές που διέπουν την εξέταση της υπεράσπισης της καλόπιστης και ουσιαστικής αμφισβήτησης του χρέους στο πλαίσιο αιτήσεων εκκαθάρισης, σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από το σύγγραμμα Palmer' s Company Law, 24th Edn. pp.1364-1367 το οποίο υιοθετήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Χατζηγιάννης ν. C & J Kyprianou Promotions Ltd, 12 Ιουλίου 2010,

(2010)1Β Α.Α.Δ 991 στην οποία μάλιστα κρίθηκε ότι υπήρχε πράγματι καλόπιστη αμφισβήτηση της ύπαρξης του χρέους: "Bona fide dispute over debt: .Each case ultimately turns on its facts but the following points arise from the cases. Where a debt is not disputed or the claim is substantial a creditor may present a petition with the object of forcing the company to pay. «Substantial» here means having substance. In such a case pursuit of the claim with personal hostility, even venom and an ulterior motive, do not constitute an abuse of the process of the court. Similarly where the company is proved by other means to be insolvent or where the dispute is as to amount only an order will be made. To fall within the general principle the dispute must be bona fide in both a subjective and an objective sense. Thus, it must be honestly believed to exist and must be based on substantial or reasonable grounds. "Substantial" means having substance and not frivolous and which the court should therefore ignore. There must be so much doubt and question about the liability to pay the debt that the court sees that there is a question to be decided. The onus is on the company "to bring forward a prima facie case which satisfies the court that there is something which ought to be tried either before the court itself or in an action, or by some other proceeding". In considering the matter the court will take into account the following factors:

(1)the fact that the company has been given leave to defend an action begun by specially indorsed writ;

(2)whether there is a set-off or counter-claim based on a substantial ground;

(3)whether the company has lodged an appeal against the judgment debt on which the petition is based;

(4)an allegation by the company that the judgment was obtained by fraud. However, none of these factors is conclusive." (η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου). Συνεπώς, το τι συνιστά καλόπιστη και ουσιαστική αμφισβήτηση είναι θέμα το οποίο εξετάζεται υπό το φως των δεδομένων της κάθε υπόθεσης, χωρίς να μπορεί να γίνει εξαντλητική απαρίθμηση των παραγόντων που το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του. Το βάρος απόδειξης τέτοιας καλόπιστης αμφισβήτησης ικανής να οδηγήσει μία αίτηση εκκαθάρισης σε απόρριψη βρίσκεται στους ώμους της εταιρείας που προβάλλει αυτήν την υπεράσπιση. Συνοψίζοντας, στόχος της καταχώρισης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων είναι η ολοκληρωμένη παρουσίαση είτε της Αίτησης, είτε της Ένστασης ώστε αυτή να οδηγηθεί σε ακρόαση στη βάση της ολοκληρωμένης εικόνας της διαφοράς. Και, βεβαίως, σκοπός της Δ.48, θ.4 είναι η παρουσίαση ενώπιον του Δικαστηρίου όλων εκείνων των γεγονότων που είναι αναγκαία για να υποστηριχθεί η εκατέρωθεν θέση των διαδίκων. Δεν μπορεί να καθοριστεί εξαντλητικά τι είναι ορθό και δίκαιο να τεθεί, στην κάθε περίπτωση, υπόψη του Δικαστηρίου και συνεπώς τι συνιστά «καλό λόγο». Επιβάλλεται, συνεπώς, ξεχωριστή εξέταση του κάθε θέματος για το οποίο ο αιτητής εξαιτείται την άδεια του Δικαστηρίου για να αναφερθεί μέσα στα πλαίσια των περιστάσεων της υπόθεσης, τι έχει ήδη τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και πως προέκυψε η ισχυριζόμενη αναγκαιότητα για αναφορά ή περαιτέρω αναφορά σε αυτό. Κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να επιτρέψει την αναφορά σε επί μέρους θέματα με την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, το Δικαστήριο πρέπει να έχει υπόψη του και ποιο είναι το επίδικο ζήτημα στην αίτηση με το οποίο η διαπίστωση του καλού λόγου συναρτάται.[1] Εξέταση υπό Κρίση Αίτησης: Προχωρώ στη συνέχεια να παραθέσω τα σημεία για τα οποία η Αιτήτρια επιζητεί άδεια για καταχώριση συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης δίδοντας ταυτόχρονα την κρίση του Δικαστηρίου για το κάθε ένα από αυτά. Για τους σκοπούς της εξέτασης της παρούσας Αίτησης έχω, βεβαίως, λάβει υπόψη μου τα επιχειρήματα των ευπαίδευτων συνηγόρων των διαδίκων τα οποία έχουν εκτεθεί με πληρότητα και με τρόπο υποβοηθητικό προς το Δικαστήριο μέσω των γραπτών τους αγορεύσεων. Δεν κρίνω σκόπιμο να παραθέσω την επιχειρηματολογία των συνηγόρων των διαδίκων και θα περιοριστώ σε αναφορές στις αγορεύσεις όπου και εάν κριθεί σκόπιμο στη συνέχεια, έχοντας πάντα κατά νου ότι δεν απαιτείται ειδικότερη αναφορά ή πραγμάτευση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται.[2] Οι παράγραφοι 1 και 2 της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης συνιστούν εισαγωγικές αναφορές και συνεπώς, οι εν λόγω αναφορές θα επιτραπούν υπό τον όρο ότι θα επιτραπούν και οι λοιπές αναφορές της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης στις οποίες γίνεται αναφορά στη συνέχεια ή μέρος των λοιπών αναφορών. Στις παραγράφους 3 και 4 της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, γίνεται αναφορά στο είδος τον υπηρεσιών που παρέχει η Αιτήτρια καθώς και η εταιρεία The Worx Brand Involving Communications Ltd στην οποία κάνει αναφορά η Παυλίδου στην Ένσταση στην Αίτηση Εκκαθάρισης για να διευκρινιστεί ότι ναι μεν οι εν λόγω εταιρείες είναι συνδεδεμένες πλην όμως παρέχουν διαφορετικού είδους υπηρεσίες οι οποίες παρατίθενται στις εν λόγω παραγράφους. Σύμφωνα με τον ομνύοντα, ο λόγος που επισημαίνει αυτή τη διαφορά στις υπηρεσίες της κάθε εταιρείας είναι γιατί, κατά τη θέση του, γίνεται προσπάθεια παραπλάνησης του Δικαστηρίου αφού προωθούνται ισχυρισμοί που δεν έχουν καμία σχέση με τις υπηρεσίες που προσέφερε η Αιτήτρια στην Καθ' ης η Αίτηση και για τις οποίες εκδόθηκαν τα επίδικα τιμολόγια. Στην παράγραφο 5 της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και τις υποπαραγράφους (α) (β) (γ) (δ) (ε) (στ) (ζ) (η) αυτής, ο ομνύων, αναφέρεται στο είδος των υπηρεσιών για τα οποία έχουν εκδοθεί τα επίδικα τιμολόγια και επιχειρεί να επεξηγήσει στο Δικαστήριο ότι ο πίνακας χρεώσεων που επικαλείται η Καθ' ης η Αίτηση, αφορά υπηρεσίες που θα προσέφερε η The Worx Brand Involving Communications Ltd στην Καθ' ης η Αίτηση και όχι η Αιτήτρια, και πως η Αιτήτρια ουδέποτε ανέλαβε να προσφέρει υπηρεσίες που να αφορούσαν το Facebook ή γενικά προώθηση σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Επιδιώκεται να γίνει αναφορά στο γεγονός ότι υπηρεσίες που κατ' ισχυρισμό προσέφερε η Αιτήτρια και για τις οποίες εξέδωσε τα επίδικα τιμολόγια, αφορούσαν την προβολή δύο αφιερωμάτων σε μέσα επικοινωνίας, το ένα στο περιοδικό «Madame Figaro» και το άλλο στην ιστοσελίδα «ilovestyle.com». Γίνεται αναφορά σε προσφορά την οποία απέστειλε ο εκδοτικός οίκος των δύο αυτών μέσων επικοινωνίας στην Αιτήτρια, στο όνομα της τελευταίας αφού η Αιτήτρια, ως διαφημιστικό γραφείο (advertisting agency) είχε, σύμφωνα με τον ομνύοντα, άμεση επαφή και σχέση μαζί του, ενεργώντας ως εκπρόσωπος της Καθ' ης η Αίτηση. Επιδιώκεται να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου το γεγονός ότι η Αιτήτρια κοινοποίησε την εν λόγω προσφορά στην Καθ' ης η Αίτηση, η οποία αποδέχτηκε το προτεινόμενο κόστος και ότι τα επίδικα τιμολόγια εκδόθηκαν στη βάση της προσφοράς του εκδοτικού οίκου, χωρίς επιπλέον χρέωση. Περαιτέρω, επιδιώκεται να παρουσιασθεί το περιεχόμενο διάφορων ηλεκτρονικών μηνυμάτων που υποστηρίζουν, κατά τη θέση του ομνύοντα, το γεγονός ότι προσχέδια των εν λόγω αφιερωμάτων αποστέλλονταν πρώτα από την Αιτήτρια στην Καθ' ης η Αίτηση για έγκριση και ότι η Καθ' ης η Αίτηση τα αποδέχτηκε, δίνοντας σαφείς οδηγίες στην Αιτήτρια να προχωρήσει με την προβολή τους, όπως και έγινε. Μέσω της παραγράφου 6 της προτεινόμενης ένορκης δήλωσης, ο ομνύων επιδιώκει να διευκρινίσει ότι η Αιτήτρια δεν παρείχε υπηρεσίες προώθησης στο Facebook και ότι τα ηλεκτρονικά μηνύματα που επικαλείται η Καθ' ης η Αίτηση αφορούν τα μηνιαία ημερολόγια για την διαχείριση του λογαριασμού της Καθ' ης η Αίτηση στο Facebook, δηλαδή ζητήματα που αφορούν τις υπηρεσίες της TheWorx Brand Involving Communications Ltd και δεν έχουν, κατά τον ομνύοντα, καμία σχέση με τις υπηρεσίες για τις οποίες εκδόθηκαν τα επίδικα τιμολόγια. Επιπρόσθετα, επιθυμεί να παρουσιάσει αριθμό ηλεκτρονικών μηνυμάτων που απέστειλε η Αιτήτρια στην Καθ' ης η Αίτηση ζητώντας την εξόφληση των επίδικων τιμολογίων, στα οποία, σύμφωνα πάντα με τον ομνύοντα, ουδέποτε ανταποκρίθηκε η Καθ' ης η Αίτηση και ουδέποτε αμφισβήτησε τις χρεώσεις της Αιτήτριας μέχρι την καταχώριση της Ένστασης στην Αίτηση Εκκαθάρισης. Είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι έχει καταδειχθεί καλός λόγος για να επιτραπεί στην Αιτήτρια να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου τις πιο πάνω αναφορές ο οποίος έγκειται στην ανάγκη να αξιολογηθούν οι θέσεις αυτές από το Δικαστήριο στο πλαίσιο της Αίτησης Εκκαθάρισης αφού πρόκειται για διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που είναι επιθυμητό να επιτραπεί στην Αιτήτρια να προβάλει σε σχέση με τη συνεργασία της Αιτήτριας και της Καθ' ης η Αίτηση, το είδος και τη φύση των υπηρεσιών που αφορούσαν τα επίδικα τιμολόγια, το είδος και τη φύση των υπηρεσιών που παρέχει η Αιτήτρια σε αντιδιαστολή με άλλη συνδεδεμένη με αυτήν εταιρεία ένεκα των βασικών θέσεων που προβλήθηκαν εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση στην Ένσταση στην Αίτηση Εκκαθάρισης περί μη αναγνώρισης της παροχής υπηρεσιών εκ μέρους της Αιτήτριας, περί ύπαρξης συνδεδεμένης με την Αιτήτρια Εταιρείας που παρείχε επίσης υπηρεσίες, περί μη ύπαρξης συμφωνίας ως προς την παροχή υπηρεσιών, καθώς και περί το είδος των υπηρεσιών που προσφέρθηκαν, οι οποίες κατά την Καθ' ης η Αίτηση συνίσταντο σε Facebook Marketing. Πρόκειται για αναφορές οι οποίες συναρτώνται άμεσα με τα όσα η Καθ' ης η Αίτηση έχει προβάλει στην Ένσταση στην Αίτηση Εκκαθάρισης, με τρόπο ώστε να τίθεται ενώπιον του Δικαστηρίου μια ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων της επίδικης διαφοράς. Σε ότι αφορά τον λόγο ένστασης περί καθυστέρησης στην καταχώρηση της υπό κρίση Αίτησης, παρατηρώ τα ακόλουθα: Είναι γεγονός ότι παρήλθε μεγάλο χρονικό διάστημα από την καταχώρηση της Ένστασης στην Αίτηση Εκκαθάρισης μέχρι και την καταχώρηση της υπό κρίση Αίτησης, και πιο συγκεκριμένα, παρήλθε χρονικό διάστημα 10 μηνών. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση Αίτηση δίδεται λόγος για την καθυστέρηση που παρατηρήθηκε και πιο συγκεκριμένα, αναφέρεται ότι μέχρι και του Ιούλιο πριν την καταχώρηση της υπό κρίση Αίτησης τα μέρη βρίσκονταν σε συζητήσεις με σκοπό την εξώδικη διευθέτηση της Αίτησης Εκκαθάρισης και ότι η Αιτήτρια ανέμενε την έκβαση των διαπραγματεύσεων πριν προχωρήσει στην καταχώρηση της υπό κρίση Αίτησης. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση στην υπό κρίση Αίτηση, δεν αμφισβητείται το γεγονός αυτό παρά μόνο προβάλλεται γενικά και αόριστα ότι δεν έχει δοθεί λόγος για την καθυστέρηση που παρατηρήθηκε, θέση η οποία δεν ευσταθεί. Συνεπώς, ο λόγος αυτός είναι πραγματικά αβάσιμος και απορρίπτεται. Σε ότι αφορά τον λόγο ένστασης περί κατάχρησης της διαδικασίας, παρατηρώ ότι αυτός δεν εξειδικεύθηκε με οποιοδήποτε τρόπο με αποτέλεσμα να είναι επίσης απορριπτέος. Κατάληξη: Υπό το φως των όσων έχω εξηγήσει ανωτέρω, καταλήγω ότι έχει καταδειχθεί η ύπαρξη καλού λόγου για την συμπερίληψη των ανωτέρω αναφερόμενων παραγράφων στην προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Δεν πρόκειται, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, για ανεπίτρεπτη μαρτυρία ούτε για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών της Αιτήτριας, αλλά για διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που είναι επιθυμητό να επιτραπεί στην Αιτήτρια να προβάλει, ώστε το δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων στο πλαίσιο εξέτασης της Αίτησης Εκκαθάρισης. Συνεπώς, η αίτηση εγκρίνεται. Η συμπληρωματική ένορκη δήλωση να καταχωριστεί εντός δέκα ημερών από σήμερα και αντίγραφο να παραδοθεί αυθημερόν στους δικηγόρους της Καθ' ης η Αίτηση. Όσον αφορά τα έξοδα της υπό κρίση Αίτησης κρίνω ορθό όπως αυτά, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, να είναι έξοδα στην πορεία της Αίτησης Εκκαθάρισης αλλά σε καμιά περίπτωση εναντίον της Αιτήτριας και συνεπώς, εκδίδω ανάλογη διαταγή. (Υπ.)...................................... Μ. Λ. Λοΐζου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Μαρίας Κόκκινου v. Κυριάκου Κόκκινου, ημερ. 3/11/2016, Έφεση Αρ. 29/2014 [2] βλ. Θεμιστοκλέους ν. Δημοκρατίας ECLI:CY:AD:2019:B4, ECLI:CY:AD:2019:B4, Ποιν. Έφ. Αρ. 176/2018, ημερομηνίας 11.01.2019 και Οδυσσέα ν. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 490. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο