Christakis M. Stephanou Limited ν. Gordian Holdings Limited κ.α., Αρ. Αγωγής: 1621/20, 8/4/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A166 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Γιαπανά, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1621/20 Christakis M. Stephanou Limited, από τη Λεμεσό -και-
- Gordian Holdings Limited, από τη Λευκωσία
- XXXXX Μιχαηλίδης, από τη Λευκωσία -------------------------------------------------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 8 Απριλίου, 2021 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες - Αιτητές: κ. Τ. Χαχολιάδης Για Εναγόμενους 2 - Καθ' ων η αίτηση: κ. Χ. Στρόππος Αίτηση ημερ.6.11.20 για διαγραφή παραγράφων από ένορκη δήλωση Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι ενάγοντες, δια της γενικής οπισθογράφησης της εκθέσεως απαιτήσεως, επιδιώκουν την ακύρωση του διορισμού του εναγόμενου 2 από την Τράπεζα Κύπρου, ως παραλήπτη και διαχειριστή τους, δυνάμει ομολόγου ημερ.2.12.08, γιατί το ομόλογο είναι άκυρο και/ή ακυρώσιμο και/ή το δικαίωμα ασκήθηκε κατά παράβαση του νόμου. Επιδιώκουν συναφώς διάταγμα ακύρωσης του διορισμού του εναγόμενου 2 ως διαχειριστή, και ότι το ρηθέν ομόλογο είναι παράνομο και άκυρο. Επιζητούν επίσης διάταγμα του δικαστηρίου ότι ο εναγόμενος 2 έχει παραβεί τα καθήκοντα του ως παραλήπτης και τέλος, γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για συνομωσία μεταξύ των εναγομένων προς καταδολίευση των εναγόντων, δια την πώληση των περιουσιακών τους στοιχείων σε εξευτελιστικές τιμές. Οι ενάγοντες στα πλαίσια της πιο πάνω αγωγής, καταχώρισαν μονομερή αίτηση, η οποία κατόπιν οδηγιών του δικαστηρίου επιδόθηκε στους καθ' ων η αίτηση, προς έκδοση διαφόρων απαγορευτικών διαταγμάτων εναντίον των εναγομένων και κυρίως εναντίον του εναγόμενου 2, ο οποίος είναι ο διορισθείς διαχειριστής και/ή παραλήπτης των εναγόντων. Δεν θα απασχολήσουν ιδιαίτερα οι διαφορές των μερών, αφού άλλωστε δεν είναι αυτό το ζητούμενο. Θα παρατεθεί όμως σε συντομία το ιστορικό που περιβάλει το αίτημα, ώστε να υπάρχει μια καλύτερη εικόνα ως προς το ζητούμενο. Επιγραμματικά, οι ενάγοντες, ενυπόθηκοι οφειλέτες προς στην Τράπεζα Κύπρου και στη συνέχεια στην εναγόμενη 1, ήγειραν εναντίον της και εναντίον και άλλων προσώπων, άλλη αγωγή προς παραμερισμό των πιστωτικών διευκολύνσεων και ακύρωση των παρασχεθεισών υποθηκών προς την Τράπεζα Κύπρου. Είναι η θέση τους, στα πλαίσια της παρούσας αίτησης προς έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, σχετική προς τούτο είναι η παράγραφος 16 της ενόρκου δηλώσεως, ότι ο εναγόμενος 2 ενεργεί περισσότερο ως εκκαθαριστής παρά ως διαχειριστής των εναγόντων, με αποτέλεσμα να επιδιώκει το κλείσιμο των εργασιών τους. Παραθέτουν στοιχεία και λεπτομέρειες, οι οποίες, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς τους, επιβεβαιώνουν την πιο πάνω θέση τους. Επίσης, ο εναγόμενος 2, ήγειρε άλλη αγωγή εναντίον των εναγόντων και άλλων προσώπων, αναφορικά με διάφορα θέματα που αφορούν το πλέγμα των εμπορικών δραστηριοτήτων των εναγόντων, και της οικογένειας του μοναδικού διοικητικού τους συμβούλου, Χ. Στεφάνου. Θα πρέπει επίσης να αναφερθεί, ότι σε σχέση με τον εναγόμενο 2, στην παράγραφο 37, οι αιτητές προβάλλουν την θέση ότι αυτός είναι ακατάλληλος να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των πιστωτών γιατί ενεργεί ξεκάθαρα κακή τη πίστη, άδικα και καταχρηστικά, και σε συνέργεια με κοινό σκοπό με τους εναγόμενους 1, ώστε να προκαλέσουν ζημιά στους ενάγοντες δια την πώληση των περιουσιακών τους στοιχείων σε εξευτελιστικές τιμές και να οικειοποιηθούν τα περιουσιακά τους στοιχεία. Ο καθ' ου η αίτηση 2, στα πλαίσια της ένστασης που καταχώρισε στην πιο πάνω αίτηση των εναγόντων, στην παράγραφο 40 της ενόρκου δηλώσεως που την υποστηρίζει, αναφέρει ότι: «
- Ενδεικτικά αναφερθώ ότι στις 24/07/2020 η οικογένεια Στεφάνου, οι εταιρείες S.F και C.M.S υπέβαλαν πρόταση διευθέτησης της υπόθεσης όπου αναφέρουν ότι: 40.1 Είναι έτοιμοι να αποχωρήσουν από το ακίνητο εντός εύλογης προθεσμίας. 40.
- Νοουμένου ότι θα διαγραφούν/εξοφληθούν οποιεσδήποτε πιστωτικές διευκολύνσεις δόθηκαν από την Τράπεζα προς την Αιτήτρια, και τους εγγυητές της. 40.
- Η πρόταση αυτή έχει ισχύ μέχρι της ακρόαση της αίτησης ημερομηνίας 07/05/2020 και της υπό εξέτασης αίτησης. Επισυνάπτω τη σχετική πρόταση διευθέτησης ως Τεκμήριο 47Α.» Ομοίως στη παράγραφο 48, αναφέρει μεταξύ άλλων, ότι: «... Σημειώνω ότι ακόμα και μέχρι πριν λίγες ημέρες κατέβαλαν προσπάθειες να εξεύρουν εξώδικη διευθέτηση της υπόθεσης, δια μέσου μεσολάβησης μου ως Διαχειριστή/Παραλήπτη της Αιτήτριας προς την Gordian. Επισυνάπτω σχετική συνομιλία και την πρόταση που μου απέστειλε ο οικονομικός σύμβουλος του XXXXX Στεφάνου, της οικογένειας και των συγγενικών με αυτούς εταιρειών ως Τεκμήριο 48Α». Οι πιο πάνω παράγραφος 40, είναι κάτω από τον γενικότερο τίτλο που αφορά τις ενέργειες του εναγόμενου 2 ως διαχειριστή των εναγόντων, και ότι η στάση των εναγόντων και της οικογένειας του Στεφάνου είναι καταχρηστική. Σε σχέση δε με ένα επίδικο ακίνητο, είναι η θέση του ότι αποσκοπούν σε καθυστέρηση, ώστε να μην καταβάλλουν ενοίκιο στους ενάγοντες και τους πιστωτές τους, για να πετύχουν μια κατ' αυτούς συμφέρουσα εξώδικη διευθέτηση. Είναι στα πλαίσια αυτά που αναφέρονται στη συνέχεια όσα έχουν καταγραφεί στην παράγραφο 40, αλλά και στο μέρος της πιο πάνω παραγράφου
- Δια της υπό κρίσιν αιτήσεως, οι ενάγοντες - αιτητές επιδιώκουν τη διαγραφή των πιο πάνω παραγράφων εκ της ενόρκου δηλώσεως του καθ' ου η αίτηση 2, και των πιο πάνω σχετικών τεκμηρίων, ως περιέχουσες προνομιακές πληροφορίες, άνευ βλάβης συνομιλίες, προς το σκοπό εξώδικης διευθέτησης και με σκοπό, ο καθ' ου η αίτηση 2, να παραπλανήσει το δικαστήριο σε σχέση με τις επιδιώξεις των αιτητών. Παρεμβάλλεται εδώ, ότι και οι δυο πιο πάνω επιστολές αναγράφουν η μεν μια, «ΑΝΕΥ ΒΛΑΒΗΣ», η δε άλλη ΑΝΕΥ ΒΛΑΒΗΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ. Η πλευρά του εναγόμενου - καθ' ου η αίτηση 2 ενίσταται στην διαγραφή των πιο πάνω παραγράφων, προβάλλοντας σωρεία λόγων για τους οποίους η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη δια των γραπτών αγορεύσεων των συνηγόρων, χωρίς την αντεξέταση των εκατέρωθεν ομνυόντων. Το δικαστήριο έχει πλήρως υπόψη του όσα αντιστοίχως προβάλλονται στις μακροσκελείς ένορκες δηλώσεις, τόσο σε σχέση με την κρινόμενη αίτηση, όσο και σε σχέση με τις ένορκες δηλώσεις, ως άμεσα συνδεόμενες, που υποστηρίζουν τόσο την αίτηση προς έκδοση των διαταγμάτων, όσο και την επί τούτου ένσταση του καθ' ου η αίτηση
- Η Δ.39, Θ.18 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, παρέχει εξουσία στο δικαστήριο προς διαγραφή οποιονδήποτε παραγράφων από ένορκη δήλωση, που είτε είναι σκανδαλώδεις, αχρείαστες, ή τείνουν να επηρεάσουν δυσμενώς, ή να προκαλέσουν αμηχανία ή και καθυστέρηση. Η εξουσία που παρέχεται στο δικαστήριο είναι διακριτικής ευχέρειας, και είναι πλατιά. Ειδικότερα, η πιο πάνω Διαταγή προνοεί ότι: «
- The Court or a Judge may order to be struck out from any affidavit any matter which is scandalous and irrelevant.» Υπό αυτή την έννοια, η αίτηση που υπεβλήθη εκ μέρους των εναγόντων - αιτητών για διαγραφή παραγράφων από την ένορκη δήλωση του εναγόμενου - καθ' ου η αίτηση 2 ημερ.30.9.20, που έχει ως νομική βάση, μεταξύ άλλων, και την πιο πάνω Διαταγή, όπως και τη Διαταγή 48, κρίνεται ότι στηρίζεται επί της ορθής δικονομικής βάσης, και συνεπώς η επί τούτου ένσταση του καθ' ου η αίτηση 2 δεν έχει έρεισμα και απορρίπτεται. Και οι δυο συνήγοροι στις αγορεύσεις τους, αναφέρονται εκτεταμένα σε νομολογία που αφορά το θέμα της αποκάλυψης προνομιούχας επικοινωνίας, με ιδιαίτερη έμφαση επί ενδιαμέσων αιτήσεων, ως είναι η παρούσα υπόθεση. Το δικαστήριο έχει μελετήσει και αναλογιστεί όσα οι συνήγοροι αναφέρουν στις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους. Με μια όμως αναγκαία επισήμανση. Η αποκάλυψη της άνευ βλάβης αλληλογραφίας μεταξύ των διαδίκων δεν έγινε από τους αιτητές στα πλαίσια της μονομερούς, αρχικά, αίτησης προς έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, αλλά από τον καθ' ου η αίτηση
- Κατά συνέπεια, το θέμα που καλείται να αποφασίσει το δικαστήριο, είναι αν, στα πλαίσια ένστασης επί αίτησης προς έκδοση ενδιαμέσων διαταγμάτων, είναι επιτρεπτή, εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση, η αποκάλυψη επικοινωνίας που αφορά διαπραγματεύσεις μεταξύ των μερών, στην οποία δεν έγινε αναφορά από τους αιτητές, καλυπτόμενες από τον κανόνα του προνομίου και της μη αποδοχής τέτοιων δηλώσεων. Στην υπόθεση Electromatic Constructions Ltd v. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας
(2009)1 Α.Α.Δ 258, αναφορικά με παρόμοιο θέμα, υπεδείχθη ότι: «Η θέση της Εφεσείουσας παρερμηνεύει την ορθή διάσταση του κανόνα τον οποίο επικαλείται. Ο κανόνας, και τούτο είναι πρόδηλο και στη νομολογία στην οποία παραπέμπει η Εφεσείουσα, δεν υφίσταται προς όφελος του διαδίκου ο οποίος επιχειρεί να αναφερθεί σε «άνευ βλάβης» επικοινωνία του αντιδίκου του αλλά προς όφελος του αντιδίκου από τον οποίο και προέρχεται η επικοινωνία. Δεν καθιερώνει απόλυτη απαγόρευση παρά μόνο δίδει προνόμιο, το οποίο βεβαίως μπορεί να εγκαταλειφθεί, στο διάδικο από τον οποίο προέρχεται η επικοινωνία να ενστεί στην παρουσίαση της. Μόνο τότε λοιπόν θα εμποδίζετο η Εφεσείουσα να ανεφέρετο στην κρίσιμη επιστολή της Δημοκρατίας της 21.9.07 αν, επιχειρώντας να την παρουσιάσει, η ίδια η Δημοκρατία έφερε ένσταση. Δεν υπήρχε επομένως εκ του νόμου απόλυτο κώλυμα για την Εφεσείουσα να έκανε πλήρη αναφορά στην εν λόγω επιστολή στην ένορκη δήλωσή της. Και βεβαίως, αν η ίδια ήθελε να την αποκαλύψει, ουδέν κώλυμα υφίστατο στην αποκάλυψη της δικής της επιστολής της 22.9.2007. Κατά δεύτερον, δεν έχει συζητηθεί ή γίνει παραπομπή σε νομολογία ως προς το κατά πόσο ο κανόνας που αφορά «άνευ βλάβης» επικοινωνίες περιορίζεται στην προσαγωγή μαρτυρίας προς απόδειξη της υπόθεσης του διαδίκου και δεν επεκτείνεται σε ένορκες δηλώσεις που αφορούν ενδιάμεσες διαδικασίες. Εφ' όσον δεν έχουμε πληροφορηθεί επαρκώς επί του θέματος αυτού, θα περιορισθούμε να παρατηρήσουμε μόνο ότι το raison d' etre του κανόνα, που προστατεύει το διάδικο από τον οποίο προέρχεται η επικοινωνία, ώστε να μην αποθαρρύνονται οι διαπραγματεύσεις, από προηγούμενες τοποθετήσεις του που μπορούν να χρησιμοποιηθούν εναντίον του επί της ουσίας κατά την εκδίκαση της διαφοράς, ενδεχομένως να μην έχει την ίδια ισχύ προκειμένου περί ενδιάμεσων διαδικασιών». Προκύπτει από τη νομολογία και τα συγγράμματα που αμφότερες οι πλευρές παραπέμπουν, ότι, μεταξύ άλλων υποθέσεων, σύμφωνα με την υπόθεση Somatra v. Sinclair Roche and Temperley
(2000)Lloyd's Rep.673, δεν είναι απαγορευτική η χρήση προνομιούχας αλληλογραφίας (άνευ βλάβης), στα πλαίσια αίτησης έκδοσης ενδιαμέσων διαταγμάτων, γεγονός διαφορετικό από τη χρήση της κατά το στάδιο εκδίκασης της ουσίας της αγωγής. Και λόγος είναι γιατί, στα πλαίσια της υποχρέωσης του αιτητή που απευθύνεται στο δικαστήριο προς έκδοση διαταγμάτων, για πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη, είναι επιτρεπτή η αναφορά σε «άνευ βλάβης» αλληλογραφία και διαπραγματεύσεις μεταξύ των μερών προς επίλυση της διαφοράς. Και η εξήγηση, ως υποδεικνύεται και στην υπόθεση Electromatic ανωτέρω, είναι να μην αποθαρρύνονται οι διαπραγματεύσεις μεταξύ των μερών και αυτό ως θέμα δημόσιας πολιτικής. Με μια όμως βασική αλλά και ουσιαστική προϋπόθεση. Και αυτή, ως επεξηγείται στο σύγγραμμα Gee on Commercial Injunctions 6η έκδοση, παρα.10-020, σελ.314, υπό τον τίτλο, Non-Disclosure on the Ex Parte application, είναι: « The purpose of requiring full disclosure on an ex parte application is to overcome the problem that the respondent is not there, or there on inadequate notice to enable full preparation, and so cannot take points in his favour, or is at a disadvantage. If the "without prejudice" rule applied to exclude material, then it would not have been available to the respondent even had he been represented at the ex parte application or the application had been made inter partes by application notice. Therefore is not material which has to be disclosed on the ex parte application pursuant to the duty of full disclosure. There is no principle that "without prejudice" privilege is overridden by the exigencies of ex parte applications. The applicable principle is that the court must not be misled». Ομοίως, και πάλι στο πιο πάνω σύγγραμμα, παρα.10-017 σελ.311, υποδεικνύεται ότι: «The "without prejudice" rule must give way to the principle that the rule cannot be used to shut out the material when otherwise there is a danger that the court might be misled. The rule must not be used by a party in a way which misleads the court. This applies to all applications, including those made ex parte. On an ex parte application the fact that there have been without prejudice communications or without prejudice negotiations, will have to be disclosed if otherwise without disclosure the court may be misled.» Από όσα έχουν παρατεθεί, προκύπτουν δυο σημαντικά στοιχεία. Το πρώτο, ότι ο πιο πάνω κανόνας του προνομίου υποχωρεί, όταν ο αιτών με ενδιάμεση αίτηση επιδιώκει κάποια θεραπεία, είτε μονομερώς, είτε δια κλήσεως, και στα πλαίσια της υποχρέωσης του για πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη, θα πρέπει να αποκαλύψει προνομιούχα επικοινωνία, γιατί αν δεν την αποκαλύψει, τότε υπάρχει ο κίνδυνος να παραπλανήσει το δικαστήριο. Και το δεύτερο, είναι ο αιτητής, στο βαθμό και την έννοια που έχει εξηγηθεί, που έχει αυτή την υποχρέωση, και όχι ο καθ' ου η αίτηση. Κατά συνέπεια, η εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση, χωρίς τη συγκατάθεση των αιτητών, αναφορά στην ένορκη του δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση του, σε προνομιούχα επικοινωνία (άνευ βλάβης) των αιτητών προς τον ίδιο, δεν είναι επιτρεπτή. Ομοίως, η παραπομπή εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση 2, σε κάποια ένορκη δήλωση του Χ. Στεφάνου και σε συνημμένα αυτής έγγραφα ως τεκμήρια, στην αγωγή αρ.691/20 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, για να καταδειχθεί ότι οι ενάγοντες έχουν αποποιηθεί ή παραιτηθεί από οποιοδήποτε δικαίωμα επίκλησης του προνομίου, σε σχέση και με αναφορά για την χρήση της επίδικης αλληλογραφίας στην παρούσα διαδικασία, διαπιστώνονται εξ αυτών δυο στοιχεία. Πρώτο, ότι η αλληλογραφία αυτή δεν έχει καταχωρηθεί από τους εδώ ενάγοντες, αλλά από άλλο πρόσωπο και ως συνάγεται, οι ενάγοντες, στον βαθμό που τους αφορά, δεν συναινούν στη χρήση της επίδικης αλληλογραφίας, ούτε και οι ίδιοι έχουν προβεί σε χρήση ή και αναφορά σε αυτή, στα πλαίσια της παρούσας αίτησης τους προς έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων. Η υπόθεση Electromatic ανωτέρω είναι σχετική. Το δεύτερο, εκ της αλληλογραφίας αυτής, δεν εξάγεται οτιδήποτε που να συνδέεται ή να έχει σχέση με τις επίδικες επιστολές που επικαλείται και αναφέρει ο καθ' ου η αίτηση 2 στην επίδικη ένσταση του. Πρόκειται για αλληλογραφία μεταξύ δικηγόρων που αφορά κάποιο ακίνητο σε σχέση με καθυστερημένα ενοίκια και τερματισμό της ενοικίασης, όπως και προσπάθεια διευθέτησης συνάντησης μεταξύ τους για το θέμα αυτό (τεκμ.5, 6, και 26). Επίσης, σχετίζεται με ενημέρωση για τις δόσεις της τράπεζας (τεκμ.27). Ούτε και είναι βέβαια, στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας, επιτρεπτό ή και το κατάλληλο βήμα, να αξιολογηθεί η ένορκη δήλωση και τα συνημμένα αυτής τεκμήρια που καταχώρισε τρίτο πρόσωπο στα πλαίσια άλλης διαδικασίας. Είναι συνεπώς η κατάληξη του Δικαστηρίου, για τους πιο πάνω λόγους που έχουν εξηγηθεί και αναλυθεί, ότι το αίτημα θα πρέπει να γίνει αποδεκτό. Ως εκ τούτου η αίτηση εγκρίνεται ως το Α, I - Vii αυτής. Τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα και επιδικάζονται υπέρ του αιτητή και σε βάρος του καθ' ου η αίτηση 2. Θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το δικαστήριο. Θα είναι δε καταβλητέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) Ν. Γιαπανάς, Π.Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο