← Κύπρος

L. SOTERIOU TRADING LIMITED ν. ALPHA BANK CYPRUS LTD, Αρ. Αγωγής: 2764/15, 12/4/2021

L. SOTERIOU TRADING LIMITED ν. ALPHA BANK CYPRUS LTD, Αρ. Αγωγής: 2764/15, 12/4/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A203 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2764/15 Μεταξύ: L. SOTERIOU TRADING LIMITED Ενάγουσα -και- ALPHA BANK CYPRUS LTD Εναγόμενη ----------------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 19/06/2020 για συνένωση και συνεκδίκαση Ημερομηνία: 12 Απριλίου, 2021 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα - Αιτήτρια: κ. Ρ. Παπαδοπούλου, για Π. Αγγελίδης και ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγόμενη - Καθ' ης η Αίτηση: κα. Γ. Ζαχαρίου για Α. Ζαχαρίου & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η Ενάγουσα Εταιρεία με την Αίτησή της ζητά την έκδοση διατάγματος συνένωσης ή/και συνεκδίκασης της παρούσας αγωγής με την αγωγή Αρ. Αγ. 3234/17, η οποία έχει εγερθεί από την Εναγόμενη στην παρούσα και όπως εκδικαστεί υπό τη μορφή ανταπαίτησης στα πλαίσια της παρούσας. Νομική βάση της Αίτησης κατεγράφησαν η Δ.14 θ.θ.2-4, Δ.33 θ.9 και Δ.48 θ.θ. 1- 7, 9, 9(
  2. e)και 10 - 13 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, το Άρθρο 30.3 του Συντάγματος, το Άρθρο 6 της ΕΣΔΑ, η νομολογία, η διακριτική ευχέρεια, οι συμφυείς εξουσίες και η πρακτική του Δικαστηρίου. Όσον αφορά τα γεγονότα τέθηκε υποστηριχτική ένορκη δήλωση του κ. XXXXX Σωτηρίου, μοναδικού διευθυντή και γραμματέα της Ενάγουσας εταιρείας, η οποία είναι Εναγόμενη 1 στην Αγ. Αρ. 3234/17, ενώ ο ίδιος είναι Εναγόμενος 2 και ο πατέρας του Εναγόμενος 3. Είναι εξουσιοδοτημένος στην κατάρτιση της ένορκης δήλωσης και γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα. Είναι η θέση του ότι έχει ολοκληρωθεί η δικογραφία και στις δυο αγωγές και σύμφωνα με τη συμβουλή των δικηγόρων του εάν επιτραπεί η συνένωση/συνεκδίκαση των αγωγών θα υπάρξει αποφυγή της πολλαπλότητας των διαδικασιών, θα περιοριστούν τα έξοδα και θα εξοικονομηθεί δικαστικός χρόνος, ενώ παράλληλα θα αποφευχθεί η πιθανότητα έκδοσης αντιφατικών αποφάσεων. Ισχυρίζεται ότι θα εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα των διαδίκων και θα επιτευχθεί καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Υποστηρίζει ότι από τις Εκθέσεις Απαιτήσεως των δυο αγωγών υπάρχει κοινό πραγματικό και νομικό ζήτημα που είναι το κριτήριο για τη συνένωση/συνεκδίκαση αγωγών. Έχουν και οι δυο αγωγές ως κοινό πραγματικό ζήτημα την συμφωνία παρατραβήγματος σε τρεχούμενο λογαριασμό ημερ. 11/02/2000 και ως κοινό νομικό ζήτημα το νομίμως οφειλόμενο ποσό, ήτοι κατά πόσο υπάρχουν καταχρηστικές ή παράνομες ρήτρες στη συγκεκριμένη συμφωνία και τις επιπτώσεις που έχουν στις υποχρεώσεις των μερών αν κριθούν ως τέτοιες από το Δικαστήριο. Εξηγεί ότι η υπό κρίση αγωγή αφορά ένα δάνειο ημερομηνίας 05/11/2003, το οποίο έχει εξοφληθεί άνευ βλάβης δικαιωμάτων και για αυτό δεν έχει συμπεριληφθεί στην Αγ. Αρ. 3234/17, η οποία αφορά τον τρεχούμενο λογαριασμό. Η Τράπεζα αντί να καταχωρίσει Ανταπαίτηση στα πλαίσια της υπό κρίση αγωγής και να παρουσιάσει τις αξιώσεις της για τον τρεχούμενο λογαριασμό προχώρησε στην καταχώριση άλλης αγωγής. Αν επιτραπεί η συνένωση, η αξίωση της Τράπεζας θα δικαστεί υπό τη μορφή Ανταπαίτησης και θα εξοικονομηθεί δικαστικός χρόνος ενώ παράλληλα θα αποφευχθεί η πιθανότητα έκδοσης αντιφατικών αποφάσεων. Το γεγονός ότι υπάρχουν και άλλοι δυο Εναγόμενοι στην Αγ. Αρ. 3234/17 δεν συνιστά κώλυμα στην έγκριση της αίτησης αφού η Δ.14 θ.2 το επιτρέπει. Η νομική εκπροσώπηση είναι και στις δυο αγωγές η ίδια. Υποστηρίζει ότι η συνεκδίκαση των δυο αγωγών είναι εφικτή εφόσον παράλληλα εκδοθεί διάταγμα με το οποίο θα ρυθμίζεται η διαδικασία κατά την ημέρα της ακρόασης, σύμφωνα και με τη Δ.33. Το γεγονός ότι πρόκειται περί διασταυρούμενων αγωγών δεν μπορεί να αποτελέσει κώλυμα για τη συνένωση τους εφόσον διαπιστωθεί ότι στις συγκεκριμένες αγωγές εγείρονται κοινά πραγματικά και νομικά ζητήματα. Καταλήγει ότι υπό τις περιστάσεις είναι ορθό και δίκαιο όπως εκδοθεί το διάταγμα. Η Αίτηση αντιμετωπίστηκε με την καταχώρηση Ένστασης από πλευράς της Εναγόμενης - Καθ΄ης η Αίτηση. Ως λόγοι Ένστασης κατεγράφησαν οι ακόλουθοι: Ότι δεν υπάρχουν καθόλου κοινά σημεία νομικά και/ή γεγονότα που να καθιστούν αναγκαία τη συνένωση, ότι τυχόν συνένωση θα καθυστερήσει και θα περιπλέξει τη διαδικασία γιατί θα εισαχθούν άσχετα γεγονότα, ότι οι απαιτήσεις στην Αγ. Αρ.3234/17 αφορούν περισσότερες συμφωνίες από αυτή που καλύπτει η υπό κρίση αγωγή, ότι δεν θα προκύψει οποιοδήποτε όφελος από τη συνεκδίκαση και δεν θα εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα των διαδίκων προς καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης αλλά η διαδικασία θα περιπλακεί, ότι τα θέματα και γεγονότα δεν πληρούν τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για να διαταχθεί συνένωση, ότι οι διάδικοι είναι διαφορετικοί και επιζητούνται διαφορετικές θεραπείες ενώ το βάρος απόδειξης βρίσκεται σε διαφορετικό διάδικο για την κάθε αγωγή, ότι η αίτηση είναι κακόπιστη και προσπαθεί να θεραπεύσει την παράλειψη των Εναγόντων να προσθέσουν ως διάδικους και άλλα πρόσωπα, ότι οι δυο αγωγές διέπονται από διαφορετικό καθεστώς αφού στη μια εφαρμόζεται η νέα Δ.30 και στο κατατεθέν παράρτημα δεν ζητείται συνένωση, ότι η αίτηση υποβάλλεται καθυστερημένα και τα δικόγραφα έχουν ολοκληρωθεί από το 2017, ότι στην Αγ. Αρ. 3234/17 εκκρεμεί αίτηση τροποποίησης, ότι η αίτηση είναι κακόπιστη και προσπαθεί εμμέσως να διορθώσει παραλείψεις των Εναγόντων στην υπό κρίση αγωγή, ότι υποβλήθηκε με λανθασμένο τρόπο και ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι αντικανονική και ανεπαρκής. Νομική βάση της Ένστασης αποτέλεσαν οι Δ.14 θ.2-5, Δ.30, Δ.33 και Δ.48 θ.2 - 9 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, το Άρθρο 30.2 του Συντάγματος, οι συμφυείς εξουσίες και η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα προς υποστήριξη της Ένστασης κατεγράφησαν στην Ένορκη Δήλωση του κ. Λευτέρη Θεοδώρου, ο οποίος εργάζεται στην Εναγόμενη Τράπεζα, Ενάγουσα στην Αγ. Αρ.3234/17 και είναι γνώστης των γεγονότων. Είναι η θέση του ότι η Αγ. Αρ. 3234/17 διέπεται από τη νέα Δ.30 ενώ η υπό κρίση αγωγή διέπεται από την παλαιά Δ.30 και το γεγονός αυτό θα δημιουργήσει περιπλοκές στον τρόπο εκδίκασης των δυο υποθέσεων. Στην Αγ. Αρ. 3234/17 έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία μέχρι και τα παραρτήματα καταχωρίστηκαν χωρίς να ζητηθεί η συνένωση από πλευράς των Εναγομένων, μεταξύ των οποίων και ο Αιτητής στην παρούσα. Οπόταν δεν μπορεί να προωθείται ζήτημα συνένωσης αφού δεν ζητήθηκε στο Παράρτημα αφού με αυτό τον τρόπο ζητείται παράκαμψη των θεσμών. Είναι ο ισχυρισμός του ότι η Αίτηση καταχωρίστηκε καθυστερημένα, ήτοι 3 χρόνια μετά το κλείσιμο των δικογράφων χωρίς εξήγηση. Παραδέχεται ότι υπάρχει κάποιο όφελος από τη συνένωση πλην όμως στην υπό κρίση περίπτωση θα περιπλεχθούν τα θέματα και θα προκληθεί αδικία στην Καθ΄ης η Αίτηση ενώ το γεγονός της αντιστροφής των ρόλων αναφορικά με το βάρος απόδειξης θα περιπλεχθεί. Υποστηρίζει ότι οι δυο αγωγές δεν αφορούν πανομοιότυπες συμφωνίες αφού η υπό κρίση αγωγή αφορά δυο πιστωτικές διευκολύνσεις ενώ η Αγ. Αρ. 3234/17 αφορά μια μόνο διευκόλυνση και οι ισχυρισμοί που τίθενται από την κάθε πλευρά είναι διαφορετικοί σε κάθε αγωγή. Θα δοθεί η ευκαιρία να προστεθεί μαρτυρία από τη μια αγωγή στην άλλη, μαρτυρία που ενδεχομένως να μην καλύπτεται από τα εκατέρωθεν δικόγραφα. Κατά τη δική του άποψη είναι παράλογο να επιζητείται συνένωση δυο αγωγών στις οποίες οι διάδικοι δεν είναι καν οι ίδιοι. Καταλήγει, ότι δεν υπάρχουν καθόλου κοινά νομικά σημεία και/ή γεγονότα που να είναι τέτοιας σπουδαιότητας που να καθιστούν αναγκαία τη συνένωση. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η έκδοση διατάγματος συνένωσης αγωγών διέπεται από τις πρόνοιες της Δ.14 θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας: « Δ.14, θ.2...... When two or more actions are pending in the same court, whether by the same or different plaintiffs against the same or different defendants and the claims of such actions involve a common question of law or fact of such importance in proportion to the rest of the matters involved in such actions as to render it desirable that the actions should be consolidated the court or a judge may order that they may be consolidated.» Σε ελεύθερη μετάφραση η Δ.14 θ.2 έχει ως εξής:- « Όταν δύο ή περισσότερες αγωγές εκκρεμούν στο ίδιο Δικαστήριο, είτε από τους ίδιους είτε διαφορετικούς ενάγοντες εναντίον των ιδίων ή διαφορετικών εναγομένων, οι απαιτήσεις των αγωγών αυτών συνεπάγονται κοινό ζήτημα νόμου ή γεγονότος τέτοιας σημασίας ανάλογα με τα υπόλοιπα ζητήματα, τα οποία συνεπάγονται οι αγωγές αυτές, ώστε να καθιστούν επιθυμητή τη συνένωση των αγωγών, το Δικαστήριο ή ο Δικαστής μπορεί να διατάξει να συνενωθούν αυτές.» Διάταγμα συνένωσης αγωγών εκδίδεται στις περιπτώσεις όπου αναμένεται ότι θα προκύψει όφελος από τη συνεκδίκαση. Η έκδοση διατάγματος συνένωσης αγωγών ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου, η άσκηση της οποίας εξαρτάται από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Το Δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια εξετάζει κατά πόσο η συνεκδίκαση των αγωγών θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των διαδίκων και την καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Η αποφυγή πολλαπλότητας των διαδικασιών, ο περιορισμός των εξόδων καθώς και η οικονομία του δικαστικού χρόνου είναι παράγοντες που προσμετρούν στην κρίση του Δικαστηρίου επί του θέματος (βλ. Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως Λτδ ν. Apak Agro Industries

(1999)1 ΑΑΔ 1721). Οι πιο πάνω αρχές επαναλήφθηκαν στην υπόθεση C & S BETON LTD κ.ά. v. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ Πολ. Εφ. 74/2011, ημερ. 20/3/14. Όπως τονίσθηκε στην υπόθεση Lukoil Cyprus Ltd v. Μυλωνά κ.ά.
(2011)1 Α.Α.Δ. 1962, το ουσιώδες κριτήριο για τη συνένωση που θέτει η Δ.14 θ.2 είναι η ύπαρξη κοινών πραγματικών ή νομικών ζητημάτων όπως αυτά διατυπώνονται αποκλειστικά από την Έκθεση Απαίτησης των αγωγών και ανεξαρτήτως του περιεχομένου των Υπερασπίσεων (βλ. Samata Enterprises Ltd v. Σταύρου
(1998)1 ΑΑΔ 1876). Χρήσιμη αναφορά επί του θέματος συνένωσης αγωγών μπορεί να γίνει επίσης στο σύγγραμμα Halsbury's Laws Of England, 4th Edition, Vol. 37, σελ. 60, παρά. 69 όπου αναφέρονται τα ακόλουθα: « 69. Consolidation. Consolidation is a process by which two or more causes or matters are by order of the court combined or united and treated as one cause or matter. The main purpose of consolidation is therefore to save costs, time and effort, and to make the conduct of several actions more convenient by treating them as one action. The jurisdiction to consolidate arises where there are two or more causes or matters pending in the same Division and it appears to the court:
(1)that some common question of law or fact arises in both or all of them, or
(2)that the rights to relief claimed in them are in respect of or arise out of the same transaction or series of transactions, or
(3)that for some other reason it is desirable to make an order consolidating them or an order alternative to consolidating them. In these circumstances the court may order those causes or matters to be consolidated on such terms as it thinks just. The circumstances in which actions may be consolidated are broadly similar to those in which parties may be joined in one action. Accordingly, actions relating to the same subject matter between the same plaintiff and the same defendant, or between the same plaintiff and different defendants or between different plaintiffs and different defendants, or between different plaintiffs and the same defendant, may be consolidated on the application of either a plaintiff or a defendant. » Στην υπόθεση Hadjiathanasiou v. Parperides and Others
(1975)1 C.L.R. 401, τονίζεται η ευρύτητα της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου να εγκρίνει ή να απορρίψει αίτημα για συνεκδίκαση - η οποία εξαρτάται από τα ιδιαίτερα γεγονότα στην κάθε υπόθεση - και το ανεπιθύμητο στεγανοποίησης των περιπτώσεων στις οποίες ενδείκνυται η συνεκδίκαση. Κατά την εκδίκαση της υπό κρίση Αίτησης αμφότεροι οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων διαβίβασαν εμπεριστατωμένες αγορεύσεις προς το Δικαστήριο υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις και εισηγήσεις τους. Δεν κρίνω σκόπιμο να τις παραθέσω σε αυτό το στάδιο, θα γίνει αναφορά σε αυτές όπου κριθεί απαραίτητο. Εν πρώτοις κρίνεται σκόπιμη η περιγραφή των αξιώσεων και των διαδίκων στις δυο αγωγές όπως προκύπτει από τα ενώπιον του Δικαστηρίου γεγονότα και στοιχεία. Η παρούσα Αγωγή, Αγ. Αρ. 2764/15, αφορά αξίωση της εταιρείας L. Soteriou Trading για έκδοση απόφασης που να δηλώνει ότι το ποσό που οφείλει στην ALPHA BANK, δυνάμει του λογαριασμού παρατραβήγματος XXXXX555-0, είναι το σημερινό υπόλοιπο μείον €108.258,06. Η Αγωγή Αρ. 3234/2017 αφορά αξίωση της ALPHA BANK για οφειλόμενο υπόλοιπο ύψους €448.025,06 δυνάμει της Συμφωνίας Δανείου, αρ. λογαριασμού αρ. XXXXX555-0, και η Εναγόμενη 1 εταιρεία, ήτοι η L. Soteriou Trading, ενάγεται ως πρωτοφειλέτιδα και οι Εναγόμενοι 2 και 3, ως εγγυητές. Στην απόφαση Samata Enterprises ν. Σταύρου
(1998)1 Α.Α.Δ. 1876, επικροτήθηκε ως ορθή από το Ανώτατο Δικαστήριο η απόφαση της πρωτόδικου Δικαστού ότι το ουσιώδες κριτήριο για τη συνένωση αγωγών είναι η ύπαρξη κοινού πραγματικού ή νομικού ζητήματος, όπως αυτά διαπιστώνονται αποκλειστικά από την Έκθεση Απαίτησης των αγωγών και ανεξάρτητα από το περιεχόμενο των Υπερασπίσεων. Βεβαίως στην απόφαση Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως v. Apak Agro Industries (ανωτέρω), στην αιτιολόγηση της απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου υπάρχει αναφορά και στα ζητήματα τα οποία οι εναγόμενοι είχαν εγείρει στις Υπερασπίσεις των αγωγών. Η Υπεράσπιση έχει τη σημασία της υπό την έννοια της πρόσδοσης της βάσης για σκοπούς συνένωσης των αγωγών αλλά γιατί μέσω αυτής διαφαίνονται και/ή καθορίζονται τα νομικά και πραγματικά ζητήματα τα οποία εγείρονται ως επίδικα. Αναμφίβολα ο τρόπος που αντιμετωπίζονται μέσω των υπερασπίσεων των εναγομένων οι σχετικές αξιώσεις είναι σχετικός εφόσον μέσω αυτών προκύπτει τι είναι παραδεκτό και τι υπό αμφισβήτηση από τις προβαλλόμενες αξιώσεις. Στην προκειμένη περίπτωση και οι δύο Αγωγές αφορούν σε Συμφωνίες παροχής τραπεζικών διευκολύνσεων από την ALPHA BANK στην εταιρεία L. Soteriou Trading, Ενάγουσα στην υπό κρίση αγωγή, Εναγόμενη 1 στην αγωγή 3234/17, Συμφωνίες Δανείου με αριθμό XXXXX555-0, υπό την εγγύηση των Εναγομένων 2 και
  1. Αυτό είναι παραδεκτό από την Εναγόμενη Τράπεζα, παράγραφος 10 της Υπεράσπισης. Η επιτυχία της Ενάγουσας στην υπό κρίση Αγωγή βασίζεται στην εγκυρότητα των χρεώσεων επιτοκίου και επιβαρύνσεων οι οποίες χρεώθηκαν στον συγκεκριμένο λογαριασμό καθώς και στην απόδειξη των οφειλομένων ποσών, τα οποία αξιώνονται στην Αγωγή Αρ.3234/
  2. Ως γνωστό η εγκυρότητα των όρων μιας συμφωνίας συνιστά νομικό ζήτημα και είναι, στην υπό εξέταση περίπτωση, ταυτόσημο σε κάθε μια από τις δύο Αγωγές ενώ θα κριθεί από τα γεγονότα της κάθε περίπτωσης. Μέσω της Υπεράσπισης που καταχώρησαν οι Εναγόμενοι στην Υπ. Αρ. 3234/17 αμφισβητούν την εγκυρότητα της επίδικης Συμφωνίας δανείου καθώς και τα ισχυριζόμενα χρεωστικά υπόλοιπα. Για αυτά τα χρεωστικά υπόλοιπα η Εναγόμενη Εταιρεία 1 στην Αγ. Αρ. 3234/17, η οποία στην υπό κρίση αγωγή είναι Ενάγουσα, αξιώνει αναγνωριστική απόφαση με την οποία από το οφειλόμενο ποσό να αφαιρείται το ποσό των €108.258,06 καθώς και οι κατ΄ ισχυρισμόν παράνομες χρεώσεις τόκων και επιβαρύνσεων. Ανάγνωση των Εκθέσεων Απαιτήσεως στις δύο αγωγές αποκαλύπτει ότι υπήρξε μεταξύ των μερών μια σειρά από συνδιαλλαγές, αυτό δηλαδή που αναφέρεται στο σύγγραμμα Halsbury's (ανωτέρω) «series of transactions». Προβλήθηκε από πλευράς Εναγόμενης ότι οι προς συνένωση Αγωγές αφορούν «σε περισσότερες συμφωνίες από τη συμφωνία που καλύπτει η ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή» και, ως εκ τούτου, αυτό «θα δυσχεράνει και θα περιπλέξει τη συνεκδίκαση τους». Η εν λόγω θέση, με κάθε σεβασμό, δεν είναι βάσιμη. Διαπιστώνεται ότι και οι δυο αγωγές αφορούν αυτές τούτες τις πιστωτικές διευκολύνσεις που παραχωρήθηκαν στην εταιρεία Soteriou Trading από την ALPHA BANK. Η εταιρεία Soteriou Trading ισχυρίζεται, στην υπό κρίση αγωγή, ότι το οφειλόμενο υπόλοιπο στην Αγ. Αρ.3234/17 είναι απότοκο παράνομων χρεώσεων και επιβαρύνσεων και ζητά να αφαιρεθεί από το υπόλοιπο, ενώ στην Αγ. Αρ. 3234/17 η Τράπεζα ζητά όπως εκδοθεί απόφαση σε σχέση με την συγκεκριμένη σύμβαση δανείου για καθορισμένο ποσό στο οποίο περιλαμβάνονται οι κατ' ισχυρισμόν παράνομοι τόκοι και επιβαρύνσεις. Θέμα δε συνένωσης Αγωγών ακριβώς προκύπτει στην περίπτωση όπου, όπως και στην υπό κρίση περίπτωση, αξιώσεις στη βάση της ίδιας συμφωνίας αφορούν τον ίδιο πρωτοφειλέτη. Σε διασταυρούμενες αγωγές (cross actions), όταν ο ενάγοντας στην μια αγωγή είναι εναγόμενος στην άλλη, η συνένωση δεν είναι επιθυμητή. Αυτό γιατί προκύπτουν δυσκολίες ως προς το ποιος διάδικος φέρει το βάρος απόδειξης και κατ' επέκταση, ποιος διευθύνει τις συνενωθείσες αγωγές και ξεκινά πρώτος την υπόθεση του. Εντούτοις όμως και σε αυτή την περίπτωση θα μπορούσε να διαταχθεί η συνένωση για σκοπούς εξοικονόμησης χρόνου και δικαστικής δαπάνης αν η δεύτερη αγωγή ήταν δυνατόν να λάβει την μορφή ανταπαίτησης στην πρώτη. Σχετικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, ανωτέρω, παράγραφο 69: " On the other hand, there may be circumstances which may make it undesirable or even impossible, or at least impracticable, to make an order for consolidation. Thus, two actions cannot be consolidated where the plaintiff in one action is the same person as the defendant in another action unless one action can be ordered to stand as a counterclaim in the consolidated action. Παρόλα αυτά έχει νομολογηθεί ότι στην περίπτωση που διαπιστωθεί ότι οι αγωγές έχουν κοινά νομικά και πραγματικά σημεία, το θέμα της ρύθμισης της διαδικασίας, θεωρείται δευτερεύον, σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως ν. Apak Agro Industries (ανωτέρω), στην σελ. 1726 όπου διαβάζονται τα ακόλουθα: « Το ζήτημα του προσδιορισμού του διαδίκου του έχοντος το δικαίωμα να αρχίσει πρώτος θα έπρεπε να είχε θεωρηθεί ως δευτερεύον ενόψει της βασικής διαπίστωσης περί υπάρξεως κοινού θέματος μεταξύ των δύο αγωγών και δεν θα έπρεπε να αποτελέσει λόγο απόρριψης του αιτήματος για συνένωση των αγωγών. Το εν λόγω ζήτημα, ως καθαρά διαδικαστικό, μπορεί χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία να ρυθμιστεί πριν από την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας.» Παρά τα προμνησθέντα η Δ.14 θ.2 επιτρέπει τη συνένωση ακόμα και όταν οι ενάγοντες ή και οι εναγόμενοι στις αγωγές δεν είναι οι ίδιοι. Αναμφίβολα όταν υφίσταται ταύτιση των διαδίκων η συνένωση είναι πιο πρόσφορη γιατί ελλείπουν δυσκολίες που αναφύονται όταν υφίστανται διαφορετικοί διάδικοι. Στην προκειμένη περίπτωση υφίσταται ταυτοσημία διαδίκων όσον αφορά την πρωτοφειλέτιδα Εταιρεία. Με δεδομένο ότι είναι η Εναγόμενη 1, πρωτοφειλέτιδα εταιρεία, που προχώρησε στην καταχώρηση των προς συνένωση Αγωγών και παρά το γεγονός ότι είχε προηγηθεί από αυτήν η καταχώρηση στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας της Αγωγής 2764/15, δεν είναι κατανοητή η θέση της Καθ΄ης η Αίτηση περί ύπαρξης κακοπιστίας και ότι γίνεται προσπάθεια να προστεθούν ως διάδικοι άλλα πρόσωπα. Το ίδιο ακατανόητη είναι και η θέση της, στη συνέχεια, περί εφαρμογής της νέας Δ.30 στην Αγωγή Αρ. 3234/17, η οποία απαιτεί την επίλυση όλων των θεμάτων κατά το στάδιο των οδηγιών. Τα όσα λέχθηκαν στην υπόθεση Αναφορικά με το Αίτημα της Ενάγουσας Amsteco Electronic Ltd, Πολ. Έφεση αρ. 345/2014, ημερ. 11/3/15 είναι κατατοπιστικά για τον τρόπο άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου η οποία, όπως επισημάνθηκε, είναι ευρεία. Παρατίθεται το ακόλουθο απόσπασμα: « Όπως ορθά υπέδειξε, η Δ.14 που ρυθμίζει τη συνένωση αγωγών δίδει ευρεία διακριτική ευχέρεια στο εκδικάζον δικαστήριο να προβεί σε συνένωση, χωρίς να υπάρχουν οι περιορισμοί που εισηγείται ο ευπαίδευτος δικηγόρος των Εφεσειόντων. Όπως ορθά εξήγησε ο αδελφός μας δικαστής, γνώμονας είναι πάντοτε η ταχύτερη απονομή δικαιοσύνης με την εξοικονόμηση χρόνου και εξόδων, καθώς και η αποφυγή πολλαπλότητας των διαδικασιών. Σπανίως δημιουργούνται προβλήματα σε αιτήσεις για συνένωση, ιδιαιτέρως όταν οι δικηγόροι των διαδίκων, όπως εδώ, είναι οι ίδιοι.». Εξετάζοντας την υπό κρίση Αίτηση θεωρώ ότι τα οφέλη τα οποία θα προκύψουν από τη συνένωση και των δυο Αγωγών είναι πολλαπλά. Έχω μελετήσει με προσοχή τα επίδικα θέματα και των δύο υπό κρίση αγωγών όπως προκύπτουν κυρίως από τις αντίστοιχες εκθέσεις απαίτησης αλλά και από τις υπερασπίσεις. Κρίνω ότι και οι δυο αγωγές έχουν κοινά νομικά και πραγματικά σημεία σε βαθμό που να δικαιολογείται η συνεκδίκαση τους. Η συνεκδίκασή τους θα συμβάλει στην εξοικονόμηση δικαστικού χρόνου και στον περιορισμό των εξόδων εφόσον ο χρόνος που θα αναλώνετο και τα έξοδα που θα προκαλούνταν σε περίπτωση εκδίκασης της κάθε μιας Αγωγής ξεχωριστά θα ήταν οπωσδήποτε, συγκριτικά, πολύ μεγαλύτερα. Δεν συμφωνώ με τη θέση της Καθ΄ης η Αίτηση ότι επειδή οι αγωγές αναφέρονται σε διαφορετικές συμφωνίες πιστωτικών διευκολύνσεων, θα πρέπει για αυτόν το λόγο να απορριφθεί το αίτημα συνεκδίκασης. Θα ήταν παράδοξο και ίσως ανεπίτρεπτο να καταχωρείτο ξεχωριστή αγωγή για κάθε σύμβαση που αφορά τους ίδιους διαδίκους ή για κάθε θέμα που προκύπτει από την ίδια σύμβαση. Αυτόν ακριβώς τον σκοπό εξυπηρετεί η συνένωση αγωγών δυνάμει της Δ.14 θ.
  3. Την εξοικονόμηση δικαστικού χρόνου σε περιπτώσεις που αφορούν πολλές συμφωνίες με τους ίδιους διαδίκους ή κάποιους από αυτούς όταν τίθενται προς εκδίκαση, τα ίδια πραγματικά και νομικά ζητήματα. Δεν τίθεται ως εκ τούτου θέμα σύγχυσης ή εκτροχιασμού των επιδίκων θεμάτων σε περίπτωση συνεκδίκασης των υπό κρίση αγωγών. Αντιθέτως, κρίνω ότι με την συνεκδίκαση θα εξοικονομηθεί δικαστικός χρόνος και έξοδα αφού οι υπό κρίση αγωγές αφορούν τους ίδιους διαδίκους και συνηγόρους και το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει τα ίδια νομικά και πραγματικά θέματα. Το γεγονός ότι στην αγωγή 2764/15 ενάγουσα είναι η πρωτοφειλέτιδα εταιρεία ενώ στην αγωγή 3234/17 είναι εναγόμενη δεν αλλάζει τη διαπίστωση ότι η συνένωση ενδείκνυται για σκοπούς εξοικονόμησης δικαστικού χρόνου και εξόδων. Ούτε είναι σωστή η θέση ότι για τον πιο πάνω λόγο, τυχόν συνεκδίκαση των αγωγών θα ανατρέψει ουσιαστικά το βάρος απόδειξης και τον τρόπο παρουσίασης της μαρτυρίας κάθε πλευράς. Εξάλλου, όπως αναφέρεται στην προαναφερθείσα νομολογία, η διαδικασία που θα ακολουθηθεί σε περίπτωση συνεκδίκασης, θα καθοριστεί από το ίδιο το Δικαστήριο που θα συνεκδικάσει τις αγωγές. Κατάληξη Κατ΄ ακολουθία όλων των πιο πάνω και έχοντας εξετάσει με προσοχή κάθε σχετικό με τον τρόπο άσκησης της διακριτικής μου ευχέρειας παράγοντα, καταλήγω ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις της Δ.14 θ.2 και ότι η συνένωση θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των διαδίκων και την καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Ως εκ τούτου εκδίδεται Διάταγμα συνεκδίκασης ως η παρα.
(1)της υπό κρίση Αίτησης. Επιπλέον, δυνάμει της Δ.14 θ.4, κρίνω ότι υπάρχουν ειδικοί λόγοι όπως η Αγ. Αρ.3234/17 παρότι δεν καταχωρήθηκε πρώτη, να καθοριστεί ως η δεσπόζουσα αγωγή στην υπό κρίση διαδικασία των συνενωμένων αγωγών αφού αφορά όλα τα εμπλεκόμενα πρόσωπα. Όσον αφορά το θέμα των εξόδων της παρούσας Αίτησης, δεν βρίσκω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω από τον γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα, εκτός αν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής και, συνεπώς, οι Αιτητές/Ενάγοντες δικαιούνται στα έξοδα τους. Η Καθ΄ης η Αίτηση/Εναγόμενη να καταβάλει τα έξοδα της παρούσας Αίτησης όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Θα καταβληθούν όμως στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ................ Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.