← Κύπρος

Θεολόγου ν. GORDIAN HOLDINGS LIMITED, Αιτ. Εφ: 104/21, 19/4/2021

Θεολόγου ν. GORDIAN HOLDINGS LIMITED, Αιτ. Εφ: 104/21, 19/4/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A205 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Α.Ε.Δ. Αιτ. Εφ: 104/21 Επί τοις αφορώσι τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65 και επι τοις Αφορώσι και τον περί Ακινήτου Περιουσίας Διακατοχή Νόμο Κεφ.224 ως και τις τροποποιήσεις τους. Μεταξύ: XXXXX Θεολόγου Αιτητή- Εφεσείοντα και GORDIAN HOLDINGS LIMITED Καθ' ης η Αίτηση - Εφεσίβλητης ---------------------------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 19 Απριλίου, 2021 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Αιτητή - Εφεσείοντα: κ. Πουτζιουρής για Χρίστος Πουτζιουρής και Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ'ης η Αίτηση - Εφεσίβλητη: κα Πεκρή για Χρυσαφίνη & Πολυβίου Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Αιτητής - Εφεσείοντας με την Αίτησή του, ημερομηνίας 09/04/2021, αιτήθηκε από το Δικαστήριο την έκδοση διατάγματος με το οποίο να ακυρώνεται ο ηλεκτρονικός πλειστηριασμός που έχει οριστεί στις 20/04/2021 και αφορά το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 7/1008,30/64Ε2, Τεμάχιο XXXXX, στο Δήμο Ιδαλίου, το οποίο βαρύνεται με την υποθήκη XXXXX/

  1. Η Αίτηση βασίζεται στα άρθρα 27, 37, 38, 39, 40, 41, 42, 44, 44Α - 44Δ, 44Ζ μέχρι 44 ΙΑΑ και Παραρτήματα του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου Ν.9/65ως έχει τροποποιηθεί και ειδικότερα στους περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Κανονισμούς του 2015 - Κ.Δ.Π. 185/2015, στη Δ.6, Δ.48 θ.θ.1-9, Δ.41, Δ.42 και Δ.64 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, στα άρθρα 21, 23, 29, 31 και 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60), στα άρθρα 4, 5, 6, 7, 8 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, στα Άρθρα 23, 26, 28, 30, 33, 35, 58 και 179 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στον περί Άρσεως Αμφιβολιών περί την Λήξην της Ισχύος των Νόμων Νόμος (Ν.42/1962), τον περί Τόκου Νόμο 1977, το άρθρο 10 του περί Ερμηνείας Νόμου (Κεφ.1), το περί Πώλησης Ενυπόθηκου Ακινήτου Μέσω Ηλεκτρονικού Πλειστηριασμού Διάταγμα του 2019 και τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Προτείνεται αριθμός λόγων, δεκατρείς στο σύνολό τους, από την πλευρά του Αιτητή - Εφεσείοντα στη βάση των οποίων αξιώνεται η ακύρωση της σχετικής Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» και εν γένει της συγκεκριμένης διαδικασίας που δρομολογήθηκε από την Εφεσίβλητη - Καθ΄ ης η Αίτηση σε συνάρτηση με το ενυπόθηκο ακίνητο που αυτή αφορά. Για σκοπούς πληρότητας, μεταφέρονται σε συντομία πιο κάτω:
  2. Η Ειδοποιήση Τύπου «ΙΑ» και το Δελτίο Α που επιδόθηκαν στον Εφεσείοντα στις 23/02/21 είναι άνευ αντικειμένου και/ηείναι πρόωρες και/ή παράνομες και/ή άκυρες γιατί πριν την επίδοση τους δεν είχε τηρηθεί η Οδηγία της Κεντρικής Τράπεζας για αναδιάρθρωση μη εξυπηρετούμενων δανείων και ο σχετικός Κώδικας των Τραπεζών.
  3. Η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» και το Δελτίο Α που επιδόθηκαν παραβιάζουν τα συνταγματικά δικαιώματα του Εφεσείοντα γιατί βασίζονται σε Νόμο που ρυθμίζει αναδρομικά τις συμβατικές σχέσεις των διαδίκων και παρέχει δικαιώματα αναδρομικά στην Εφεσίβλητη, έξω από το συμβατικό και νομικό πλαίσιο των σχέσεων τους και παραβιάζει το Άρθρο 26 του Συντάγματος. Δηλαδή, με το άρθρο 44Α παρέχεται, αναδρομικά, στην Εφεσίβλητη δικαίωμα να πωλεί την περιουσία του Εφεσείοντα με ιδιωτικό πληστειριασμό στο 80% της εκτιμημένης αξίας της και σε περίπτωση που δεν πωληθεί, στην πρώτη προσπάθεια, σε χαμηλότερη τιμή με ιδιωτική συμφωνία σε τρίτο πρόσωπο. Αυτό δίνει μονομερή δικαιώματα στην Εφεσίβλητη αναδρομικά στη βάση του Νόμου, ο οποίος δεν ήταν σε ισχύ όταν συμβλήθηκαν οι διάδικοι και καταρτίστηκε η επίδικη υποθήκη που αφορά το υπό πλειστηριασμό ακίνητο. 3- 4 Η Ειδοποίηση «ΙΑ» και το Δελτίο Α που επιδόθηκαν στον Εφεσείοντα παραβιάζουν το Άρθρο 23 του Συντάγματος και το Άρθρο 6.1 της Ε.Σ.Δ.Α. καθώς και το Άρθρο 30.2 του Συντάγματος, γιατί η τροποποίηση του Ν.9/65 έχει αφαιρέσει αναδρομικά δικαιώματα προστασίας του Εφεσείοντα, από την υφιστάμενη νομοθεσία και τα έχει δώσει μονομερώς στην Εφεσίβλητη, ήτοι την εκποίηση της περιουσίας του Εφεσείοντα ιδιωτικά και με δική της πρωτοβουλία παρά το γεγονός ότι η επίδικη συμφωνία υποθήκης είχε καταρτιστεί το 1991, χωρίς να παρέχει οποιοδήποτε δικαίωμα επιλογής στον Εφεσείοντα. Η νέα Νομοθεσία δίνει αναδρομικά δικαιώματα σε συμβαλλόμενο μέρος, σε ιδιωτική συμφωνία, κατά παράβαση του Συντάγματος και της αρχής της διάκρισης των εξουσιών και αποστερεί από τον Εφεσείοντα το δικαίωμα πρόσβασης στην δικαιοσύνη και παροχής αποτελεσματικής θεραπείας.
  4. Τα άρθρα 1 -18 του Ν.87

(1)/18 είναι αντισυνταγματικά και παραβιάζουν την αρχή της μη αναδρομικότητας στο νόμο σε σχέση με το δικαίωμα της ελευθερίας του συμβάλλεσθαι, Άρθρο 26 του Συντάγματος αφού επεμβαίνουν στα κεκτημένα δικαιώματα του Εφεσειόντα. Τούτο διότι ο Ν.87
(1)/18 δίνει μονομερή δικαιώματα στην Εφεσίβλητη αναδρομικά στη βάση νόμου ο οποίος δεν ήταν σε ισχύ όταν συμβλήθηκαν οι διάδικοι και καταρτίστηκε η επίδικη υποθήκη. Ο νέος νόμος δίδει δικαιώματα στην Εφεσίβλητη εκτός της συμφωνίας των διαδίκων με αποτέλεσμα να παραβιάζει την ελευθερία του συμβάλλεσθαι. 6. Το άρθρο 4 του Ν.87
(1)/18, που τροποποιεί το άρθρο 44Α του Ν.9/1965, είναι αντισυνταγματικό και παραβιάζει το Άρθρο 26 του Συντάγματος γιατί δίδει στην Εφεσίβλητη το δικαίωμα να παραβιάζει την ελευθερία του συμβάλλεσθε και το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη, που διαφυλάσσεται από το Άρθρο 30 του Συντάγματος. 7. Το άρθρο 6 του Ν.87
(1)/18, που τροποποιεί το άρθρο 44Γ του Ν.9/1965, είναι αντιστυνταγματικό και παραβιάζει τα Άρθρα 23, 26, 28, 30.1, 30.2 και 30.3 του Συντάγματος, λόγω του ότι αφαιρεί το δικαίωμα του Εφεσείοντα να ακυρώσει τον πλειστηριασμό όταν υπάρχει εκκρεμοδικία.
  1. Οι επίδικες Ειδοποιήσεις θα πρέπει να ακυρωθούν αφού ο Εφεσείοντας ουδέποτε υπήρξε υπερήμερος για 120 ημέρες, σύμφωνα με το άρθρο 27 του Ν.9/
  2. Το άρθρο 27 του Ν.9/1965 σε συνδιασμό με το άρθρο 44Β του Ν.9/1965 επιβάλλει ότι ο Εφεσείοντας θα έπρεπε να είναι 120 ημέρες υπερήμερος για να μπορεί να διενεργηθεί η διαδικασία πλειστηριασμού, κάτι που δεν ισχύει στην παρούσα περίπτωση. Η Εφεσίβλητη θα έπρεπε να καταστήσει τον Εφεσείοντα υπερήμερο, σύμφωνα με τους όρους της επίδικης υποθήκης, πριν την αποστολή της επίδικης Ειδοποίησης Τύπος «Ι».
  3. Η Εφεσίβλητη δεν έχει συμμορφωθεί με όλες τις απαιτήσεις του Ν.9/1965 για την εκποίηση της επίδικης υποθήκης, όπως διατυπώνονται στο Μέρος VIA του Ν.9/1965 και αφορούν τις ειδοποιήσεις, επιδόσεις και την εκτίμιση του επίδικου ακινήτου και ως εκ τούτου θα πρέπει να ακυρωθεί ο πλειστηριασμός. Συγκεκριμένα η Εφεσίβλητη έχει ορίσει πληστειριασμό χωρίς να έχει επιδώσει σε όλους τους ενδιαφερόμενους, στους δικαιούχους των εμπράγματων βαρών, στους εγγυητές και άλλους ενδιαφερόμενους στο επίδικο ακίνητο τις επίδικες ειδοποιήσεις Τύπου «Ι». Οι Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» δεν περιέχουν την ανάλυση του χρέους, των εξόδων και των τόκων. 10-11.Το Μέρος VIA του Ν.142
(1)/14 και του Ν.87(Ι)/18 παραβιάζει την αρχή της διάκρισης των εξουσιών εφόσον η Εφεσίβλητη συγκεντρώνει στα χέρια της εξουσίες της εκτελεστικής και δικαστικής εξουσίας αφού είναι ανέλεκτη όσον αφορά το χρόνο της διεξαγωγής του πλειστηριασμού, την μέθοδο, την αναστολή του, τον τρόπο πώλησης των επίδικων ακινήτων και την τιμή πώλησης τους. Δεν υπάρχει οποιαδήποτε διαδικασία που να μπορεί να ελεγχθούν οι πράξεις της Εφεσίβλητης μετά την απόρριψη οποιασδήποτε έφεσης για ακύρωση του πλειστηριασμού.
  1. Η Εφεσίβλητη προχωρά σε πλειστηριασμό της επίδικης περιουσίας δόλια, παράνομα, κακόπιστα και καταχρηστικά αφού εκποιεί όλο το ακίνητο ενώ είχαν υποθηκευθεί μόνο τα 2/3 από το όλο μερίδιο. Και αυτό ενώ θα έπρεπε να εξαληφθεί η υποθήκη γιατί το δάνειο έχει εξοφληθεί. 13-14.Η Εφεσίβλητη προχωρά σε ηλεκτρονικό πλειστηριασμό της επίδικης περιουσίας στη βάση παράνομου και αντισυνταγματικού εκδοθέντος Διατάγματος από τον Υπουργό Οικονομικών, ήτοι του περί Πώλησης Ενυπόθηκου Ακινήτου μέσω Ηλεκτρονικού Συστήματος Πλειστηριασμού Διάταγμα του
  2. Ενώ το συγκεκριμένο Διάταγμα θα έπρεπε να εκδοθεί από τον Υπουργό Εσωτερικών, που είναι ο Αρμόδιος Υπουργός για το Κτηματολόγιο έχει εκδοθεί από τον Υπουργό Οικονομικών με αποτέλεσμα να παραβιαστούν τα Άρθρα 58 και 179 του Συντάγματος.
  3. Η Εφεσίβλητη δεν επέδωσε τις επίδικες Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι», «ΙΑ» και το Δελτίο σύμφωνα με το Νόμο, ήτοι με δικαστικό επιδότη.
  4. Η Εφεσίβλητη καταχράται την διαδικασία και ενεργεί με κακοπιστία αφού επέδωσε την επίδικη Ειδοποίηση στις 23/02/21 και όρισε τον πλειστηριασμό στις 20/04/21 με σκοπό να ταλαιπωρήσει τον Εφεσείοντα και να μην υπάρχει χρόνος να εκδικασθεί η έφεση του πριν τον επίδικο πλειστηριασμό. Το πραγματικό υπόβαθρο γεγονότων που υποστηρίζει την Αίτηση, τίθεται με την ένορκη δήλωση του ίδιου του Αιτητή, XXXXX Θεολόγου, ο οποίος ισχυρίζεται ότι έχει προσωπική γνώση των γεγονότων αφού είναι ιδιοκτήτης του επίδικου ακινήτου. Κατά τον ουσιώδη χρόνο, είναι η θέση του, η Τράπεζα Κύπρου έδωσε δάνειο στην εταιρεία C. HARALCO AND SPANTIOS DEVELOPERS LTD και ο ίδιος είχε υποθηκεύσει το συγκεκριμένο ακίνητο για το ποσό των €29.046,22, με την υποθήκη XXXXX/1991 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας. Το συγκεκριμένο δάνειο, κατά τη δική του άποψη, εξοφλήθηκε πλήν όμως η Τράπεζα δόλια και απατηλά εξακολουθεί να θεωρεί ότι η συγκεκριμένη υποθήκη εξασφαλίζει και μελλοντικά χρέη της συγκεκριμένης Εταιρείας. Ο ίδιος προσωπικά ουδέποτε συναίνεσε ή/και συγκατατέθηκε να εξακολουθεί το ακίνητό του να παραμένει υποθηκευμένο για άλλα δάνεια της συγκεκριμένης Εταιρείας στην οποία ήταν διευθυντής. Αναγνωρίζει ότι τα δάνεια της συγκεκριμένης Εταιρείας και οι εξασφαλίσεις είχαν πωληθεί από την Τράπεζα στην Εφεσίβλητη - Καθ΄ ης η Αίτηση. Είναι ο ισχυρισμός του Ομνύοντα ότι η Εφεσίβλητη του επέδωσε αντικανανονική και λανθασμένη Ειδοποίηση Τύπου «Θ» και Τύπου «Ι» στις 15/09/20, πριν να τον καταστήσει υπερήμερο για 120 ημέρες σε σχέση με το ενυπόθηκο χρέος. Επιπρόσθετα ισχυρίζεται ότι τα οφειλόμενα ποσά δεν είναι ορθά αφού σύμφωνα με το άρθρο 6 του περί Τόκου Νόμου του 1977 μόνο το διπλάσιο του κεφαλαίου, συμπεριλαμβανομένων τόκων και εξόδων μπορεί να απαιτηθεί από τον Εφεσείοντα- Αιτητή. Προς τούτο αποστάληκε και σχετική επιστολή από τον συνήγορό του προς τον Διευθυντή Κτηματολογίου χωρίς όμως να ληφθεί οποιαδήποτε απάντηση. Υποστηρίζει ότι του επιδόθηκε λανθασμένη Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» και Δελτίο ειδοποίησης ηλεκτρονικού πληστειριασμού στις 23/02/2021 ορίζοντας τον πλειστηριασμό 20/04/2021 στην επιφυλασσόμενη τιμή των €213.000, ενώ ο ίδιος οφείλει το ποσό των €58.092,44, που είναι το διπλάσιο του αρχικού ποσού και το οποίο ο ίδιος προσφέρει στην Εφεσίβλητη - Καθ΄ ης η Αίτηση χωρίς αυτή να το αποδέχεται. Κατά τη δική του άποψη οι επιδόσεις είναι κακές και αντικανονικές αφού δεν έγιναν με συστημένη επιστολή, σύμφωνα με το Νόμο, οπόταν δεν μπορούν να θεωρηθούν σωστές και νομότυπες. Ισχυρίζεται ότι η συμφωνία υποθήκης είναι ξεχωριστή συμφωνία με δικούς της όρους και ουδέποτε η Εφεσίβλητη - Καθ΄ης η Αίτηση κατέστησε το ποσό της υποθήκης υπερήμερο, σύμφωνα με το άρθρο 27 και το άρθρο 44Α του Ν.9/
  5. Συνεπακόλουθα η διαδικασία εκποίησης που ακολουθείται είναι παράνομη και κατά παράβαση του Ν.142
(1)/14 και του Ν.87
(1)/18, αφού θα έπρεπε πρώτα να ακολουθηθεί η Οδηγία της Κεντρικής Τράπεζας για αναδιάρθρωση δανείων πριν την επίδοση των σχετικών επιστολών, οι οποίες είναι πρόωρες και άνευ αντικειμένου. Η επίδικη υποθήκη δεν αναφέρει οτιδήποτε για αποπληρωμή τμηματικών δόσεων ή τόκων, οπότε θα έπρεπε να καταστεί απαιτητό όλο το ποσό της υποθήκης, πράγμα που δεν έπραξε η Εφεσίβλητη - Καθ΄ης η Αίτηση πριν αποστείλει τις επίδικες ειδοποιήσεις στον ίδιο και στους ενδιαφερόμενους. Επίσης, ουδέποτε παρέδωσε η Εφεσίβλητη τις εκτιμήσεις της στον ίδιο, ως όφειλε, σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου. Είναι η θέση του Ομνύοντα ότι τα ποσά που καταγράφονται στην Ειδοποίηση Τύπος «Ι» δεν σχετίζονται με τα επίδικα ποσά της υποθήκης και τα επιτόκια αφού αφορούν δάνειο που εξοφλήθηκε αφού διενεργήθηκε το 1991 και ο ίδιος δεν υπέγραψε συμφωνία που να εξασφαλίζει τα νέα δάνεια της συγκεκριμένης Εταιρείας, τα οποία αφορούν ξεχωριστή συμφωνία υποθήκης με δικούς της όρους που έγινε για νέο δάνειο. Υποστηρίζει ότι υπάρχει κατάχρηση της διαδικασίας και κατάχρηση της Νομοθεσίας του 2014 και του 2018, αφού ορίστηκε πλειστηριασμός το 2021 με σκοπό ο Εφεσείοντας να μην έχει χρόνο να εκδικασθεί η υπόθεσή του, αφού δεν παρέχεται ο χρόνος να επιδοθούν οι αιτήσεις σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη, με αποτέλεσμα η Αίτηση να πρέπει να επιδοθεί 4 ημέρες πριν την ημερομηνία που είναι ορισμένος ο πλειστηριασμός. Σε σχέση με τα άρθρα 44Α μέχρι 44ΙΣΤ του Ν.142
(1)/14, όπως έχει τροποποιηθεί, είναι αντισυνταγματικά στο βαθμό που επεμβαίνουν στο δικαίωμα της ελευθερίας του συμβάλεσθαι, το Άρθρο 26 του Συντάγματος, ενώ παραβιάζεται επίσης το δικαίωμα για δίκαιη δίκη εντός ευλόγου χρόνου, αφού δεν μπορούν να διαγνωσθούν τα δικαιώματα του από το Δικαστήριο πριν εκποιηθούν τα ακίνητα σύμφωνα με το Άρθρο 30.2 του Συντάγματος. Επίσης προωθεί τη θέση ότι είναι αντισυνταγματικά στο βαθμό που επεμβαίνουν στο δικαίωμα του Εφεσείοντα να απολαύσει την περιουσία του και να την διαθέσει στην πραγματική της εκτιμημένη αξία. Κατά την δική του άποψη τα συγκεκριμένα άρθρα είναι αντισυνταγματικά γιατί καθιστούν την Εφεσίβλητη απόλυτη κυρίαρχο της διαδικασίας του ιδιωτικού πληστειριασμού. Όλοι οι όροι δίνουν μονομερή δικαιώματα στην Εφεσίβλητη σε σχέση με την σύμβαση υποθήκης και ως εκ τούτου είναι καταχρηστικοί και ενάντια στο Νόμο που καταπολεμά τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές. Προωθεί την θέση ότι το περί Πώλησης Ενυπόθηκου Ακινήτου, μέσω Ηλεκτρονικού Συστήματος Πληστειριασμού Διάταγμα του 2019, του Υπουργείου Οικονομικών, είναι παράνομο εφόσον προσκρούει στο Άρθρο 58 του Συντάγματος που ορίζει ότι έκαστος Υπουργός εκδίδει διατάγματα του αρμόδιου Υπουργείου και σε σχέση με το Κτηματολόγιο είναι ο Υπουργός Εσωτερικών. Καταλήγει, ότι έχει ήδη καταχωρίσει αγωγή στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας με σκοπό να προστατεύσει τα δικαιώματά του και να ακυρώσει όλες τις συμφωνίες υποθήκης. Λόγω του ότι ανήκει στις ευπαθείς ομάδες και λόγω των συνθηκών του κορωνοιού, υπήρξε μικρή καθυστέρηση στην καταχώριση της Αιτήσεως του. Παρά ταύτα, θα πρέπει να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, είναι η θέση του, επειδή θα υποστεί ανεπανόρθωτη βλάβη και λόγω του ότι το ακίνητο του έχει μεγάλη συναισθηματική αξία για τον ίδιο γιατί το προωρίζει για να κτίσει η θυγατέρα του το σπίτι της. Η Καθ' ης η Αίτηση - Εφεσίβλητη καταχώρησε Ένσταση, προτάσσοντας αριθμό λόγων ένστασης, είκοσι συνολικά, μέσω των οποίων επιχειρείται απάντηση στις αιτιάσεις του Εφεσείοντα - Αιτητή για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Ειδικότερα, ισχυρίζεται πως: 1. Η Αίτηση είναι παράτυπη ή και δικονομικά εσφαλμένη εφόσον όπως καταδεινύεται από τον τίτλο της καταχωρήθηκε μονομερώς σε αντίθεση με την ισχύουσα τακτική που επιβάλλει την καταχώριση δια κλήσεως. 2. Δεν πληρούνται οι νομικές και πραγματικές προϋποθέσεις για την έκδοση των διαταγμάτων που αιτείται ο Αιτητής ή/και στην παρούσα περίπτωση δεν συντρέχει κανένας εκ των λόγων που αναφέρονται στο άρθρο 44Γ
(3)του Μέρους VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965 (Ν.9/1965), όπως αυτός έχει τροποποιηθεί για τον παραμερισμό της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ».
  1. Οι λόγοι που προβάλλονται για την ακύρωση του προγραμματισμένου πλειστηριασμού είναι γενικοί ή/και αόριστοι ή/και δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα ή/και δεν αποκαλύπτουν οποιονδήποτε λόγο για τον οποίο θα μπορούσε να ακυρωθεί ή/και παραμεριστεί η επίδικη Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ».
  2. Η παρούσα αίτηση είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη ή/και αστήρικτη ή/και στηρίζεται σε λανθασμένη νομική βάση.
  3. Το Δελτίο ειδοποίησης πληστειριασμού δεν είναι εφέσιμο αφού σύμφωνα με την νομοθεσία εφέσιμη και ακυρώσιμη είναι μόνο η Ειδοποίηση τύπου «ΙΑ».
  4. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις εξέτασης της συμβατότητας της συνταγματικότητας των σχετικών νομοθετιμάτων γιατί οι νομολογιακώς καθιερωμένες αρχές του ελέγχου συνταγματικότητας των νόμων δεν εφαρμόζονται στη συγκεκριμένη περίπτωση έτσι ώστε να κλονίζεται το τεκμήριο της συνταγματικότητας του νόμου, ούτε παρατίθεται οποιοδήποτε αιτιολογικό υπόβαθρο στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση - Έφεση που να επεξηγεί τους ισχυρισμούς περί αντισυνταγματικότητας του επίδικου νόμου έτσι ώστε που να αποσύεται το βάρος απόδειξης.
  5. Ο Ν.9/65, όπως έχει τροποποιηθεί, διασφαλίζει το δικαίωμα της ελευθερίας του συμβάλεσθε όπως κατοχυρώνεται από το Άρθρο 26 του Συντάγματος, αφού με την σύμβαση υποθήκης ο αιτητής παραχώρισε στην καθ΄ ης η αίτηση το δικαώμα να πωλεί το ενυπόθηκο ακίνητο με σκοπό την εξόφληση των υποχρεώσεων του. Δεν επεξηγείται από τον Αιτητή πως παραβιάζονται τα Άρθρα 23, 26, 28, 30.2 του Συντάγματος λόγω της αναδρομικότητας εφαρμογής του Ν.87
(1)/
  1. Το δικαίωμα στην ειρηνική απόλαυση περιουσίας ενός προσώπου, που παρέχεται από το Άρθρο 23 του Συντάγματος, είναι δυνατόν να περιοριστεί με την ελεύθερη βούληση του ιδιοκτήτη της περιουσίας. Το Άρθρο 30 του Συντάγματος καθώς και η ισχύουσα νομοθεσία παρέχει τα εχέγγυα στον Αιτητή να ακουστεί ενώπιον του Δικαστηρίου.
  2. Δεν είναι δυνατός ο έλεγχος της συμβατότητας της συνταγματικότητας του διατάγματος που εκδόθηκε από το Υπουργείο Οικονομικών μέσω της παρούσας διαδικασίας αφού η παρούσα διαδικασία δεν προσφέρεται για την εξέταση διαταγμάτων και/ή κανονιστικών πράξεων.
  3. Το διάταγμα του Υπουργού Οικονομικών εκδόθηκε ορθά στη βάση των προνοιών του άρθρου 44Ζ
(1)Β του Ν.9/65 το οποίο προνοεί ότι ο Υπουργός Οικονομικών μπορεί να εκδίδει διατάγματα με τα οποία να ρυθμίζονται λεπτομέρειες που αφορούν την λειτουργία των οικονομικών συστημάτων πληστειριασμού και του διαδικτυακού τόπου.
  1. Ο Αιτητής περιπλέκει την διαδικασία εκποίησης ενυπόθηκου ακινήτου με την διαδικασία εκτέλεσης της δικαστικής απόφασης.
  2. Δεν παραβιάζεται οποιαδήποτε οδηγία της Κεντρικής Τράπεζας ή ο Κώδικας Συμπεριφοράς των Τραπεζών ενώ επιπρόσθετα δεν αποτελεί λόγο ακύρωσης της διαδικασίας πληστειριασμού, το κατά πόσο ο Κώδικας Συμπεριφοράς δεν τυγχάνει εφαρμογής.
  3. Η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» δεν δύναται να ακυρωθεί ή/και να παραμεριστεί για τους λόγους που ισχυρίζεται ο Αιτητής - Εφεσείοντας.
  4. Οι Ειδοποιήσεις Τύπος «I» και Τύπος «ΙΑ» έχουν συνταχθεί κατά τρόπο ορθό ή/και νόμιμο ή/και συμφώνως προς τις διατάξεις ή/και τις πρόνοιες του Μέρους VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965 (Ν. 9/1965)όπως έχει τροποποιηθεί ή/και πληρούν όλες τις προϋποθέσεις που έχουν τεθεί από τον Νόμο.
  5. Ο Ομνύοντας δεν αποσύει το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών του.
  6. Οι λόγοι έφεσης εκφεύγουν του πεδίου που εξαντλητικά οριοθετεί το άρθρο 44Γ
(3).
  1. Οι Ειδοποιήσεις πλειστηριασμού έχουν επιδοθεί ορθά και νομότυπα.
  2. Η υπερημερία των 120 ημερών αποτελεί γεγονός το οποίο συντελέστηκε προ ετών, κατά το έτος 2012, όταν οι οφειλές της πρωτοφειλέτιδας Εταιρείας κατέστησαν απαιτητές και οι επίδικοι λογαριασμοί τερματίστηκαν.
  3. Ο ενυπόθηκος οφειλέτης με την σύναψη και υπογραφή της σύμβασης και του εγγράφου υποθήκης παραχώρησε στον ενυπόθηκο δανειστή το δικαίωμα να πωλήσει το ενυπόθηκο ακίνητο χωρίς ειδοποίηση προς τον ενυπόθηκο οφειλέτη.
  4. Αποδοχή των θέσεων του Αιτητή θα έχει ως αποτέλεσμα να παρέμβει στην εξουσία της Βουλής να νομοθετεί.
  5. Οι ισχυρισμοί περί κατάχρησης είναι ανυπόστατοι και αβάσιμοι. Yποστηρίχθηκε, η Ένσταση, από την ένορκη δήλωση του XXXXX Αδάμου, λειτουργού στο Τμήμα Ανάκτησης Χρεών της Τράπεζας Κύπρου και γνώστη των γεγονότων. Όσον αφορά τα γεγονότα διευκρίνησε ότι ορισμένες πιστωτικές διευκολύνσεις, ήτοι εξ΄ αποφάσεως χρέη, εξασφαλίσεις, νομικές διαδικασίες και άλλα στοιχεία παραχωρήθηκαν στην Καθ΄ ης η Αίτηση. Ανάμεσα σε αυτές συγκαταλέγονται και υποχρεώσεις της εταιρείας C. HARALCO & SPANTIOS DEVELOPERS LTD. Λόγω της αθέτησης των συμβατικών υποχρεώσεων της πρωτοφειλέτιδας, η Τράπεζα τερμάτισε την συμφωνία πιστωτικών διευκολύνσεων και καταχώρισε εναντίον της την Αγ. Αρ. 1240/13 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας. Ακολούθως, προώθησε διαδικασία πληστειριασμού δυνάμει του Μέρους VIA του Ν.9/
  6. Εξέδωσε και απέστειλε σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα Ειδοποιήσεις Τύπου «Θ» και «Ι» μαζί με κατάσταση λογαριασμού του σχετικού ενυπόθηκου χρέους. Όσον αφορά τις Ειδοποιήσεις επιδόθηκαν σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Στην συνέχεια η Καθ΄ ης η Αίτηση εξέδωσε και επέδωσε στον Αιτητή και σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη Ειδοποιήσεις τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ». Όσον αφορά την εταιρεία C. HARALCO & SPANTIOS DEVELOPERS LTD ετοιμάστηκε Ειδοποίηση τύπου «ΙΑ» με την διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου, η οποία δεν επιδόθηκε. Παράλληλα ετοιμάστηκε μια Eιδοποίηση Τύπου «ΙΑ» προς τον XXXXX Χαραλαμπίδη, ως διευθυντή και για λογαριασμό της Εταιρείας C. HARALCO & SPANTIOS DEVELOPERS LTD η οποία αποστάληκε με EMS Data Post στην Αγγλία και παραλήφθηκε. Σύμφωνα με τους Θεσμούς η συγκεκριμένη επίδοση θεωρείται νομότυπη και αποτελεί καλή επίδοση. Είναι η θέση του Ομνύοντα ότι η καταχώριση της υπό κρίσης Αίτησης σε μονομερή βάση την καθιστά έκδηλα παράτυπη και αντικανονική, αφού οι θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας επιβάλλουν όπως οι Αιτήσεις - Εφέσεις, λόγω του ότι είναι εναρκτήριες στη φύση τους, καταχωρούνται δια κλήσεως. Αυτό κατά την άποψη του Ομνύοντα δεν συνιστά απλή παρατυπία η οποία μπορεί να θεραπευθεί δυνάμει της Δ.64 αλλά οδηγεί στην απόρριψη. Κατά τη δική του άποψη η μόνη Ειδοποίηση που μπορεί να εφεσιβληθεί, δυνάμει των διατάξεων του Μέρους VIA του Ν.9/1965 ως έχει τροποποιηθεί, είναι η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» για συγκεκριμένους λόγους οι οποίοι παρατίθενται εξαντλητικά στο άρθρο 44(Γ)
(3)του Ν.9/
  1. Δεν ισχύει κανένας από τους συγκεκριμένους λόγους ακύρωσης αφού οι Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» και Τύπου «ΙΒ» επιδόθηκαν στο σωστό τύπο και με το σωστό περιεχόμενο και συνάδουν πλήρως με το Παράρτημα του Ν.9/
  2. Όσο αφορά την κατάσταση λογαριασμού που συνοδεύει την Ειδοποίηση Τύπος «Ι» είναι πλήρης. Υποστηρίζει ότι οι Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ» επιδόθηκαν σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα εντός των χρονοδιαγραμμάτων που θέτει ο Νόμος και η Ειδοποίηση «ΙΑ» δεν στάληκε πριν την λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή αλλά μετά το πέρας της προθεσμίας των 30 ημερών. Η Ειδοποίηση «ΙΑ» επιδόθηκε τον Φεβρουάριο του 2021, δηλαδή πέραν του ενός μηνός που θέτει ο Νόμος ως η ελάχιστη προθεσμία για την εξόφληση και πέραν των 30 ημερών από την ημερομηνία του πλειστηριασμού, οποίος είναι ορισμένος 20/04/
  3. Παράλληλα, δεν έχει εκδοθεί απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, ούτε και έχει υποβληθεί αίτημα στο Χρηματοοικονομικό Επίτροπο για αναδιάρθρωση των οφειλών, σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και για Συναφή Θέματα Νόμου ούτε και τέθηκε εισήγηση ότι εκκρεμεί διαδικασία αναδιάρθρωσης. Επίσης δεν έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερρεγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωτικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου αλλά ούτε και η πρωτοφειλέτρια Εταιρεία συμμετέχει στο σχέδιο ΕΣΤΙΑ. Συνεπακόλουθα, ο Αιτητής κατά την άποψη του Ομνύοντα δεν έχει αποδείξει ότι πληρείται οποιοσδήποτε από τους λόγους ακύρωσης που προβλέπεται από το Νόμο σε σχέση με την Ειδοποιήση Τύπου «ΙΑ». Ο Ομνύοντας υποστηρίζει ότι οι ισχυρισμοί του Αιτητή που αφορούν την παραβίαση και/ή την ανεπίτρεπτη παρέμβαση στα συνταγματικώς κατοχυρωμένα δικαιώματα του Αιτητή δεν θα πρέπει να εξεταστούν γιατί δεν δύναται να εξεταστεί η συνταγματικότητα των Ειδοποιήσεων πληστειριασμού και δεν υπάρχει οποιοδήποτε νομικό υπόβαθρο που να υποστηρίζει αυτή την εξέταση. Η οποιαδήποτε Ειδοποίηση δεν αποτελεί νομοθετική διάταξη ώστε να τεθεί σε αντιδιαστολή με τις συνταγματικές πρόνοιες και να κριθεί κατά πόσο είναι συμβατή με το Σύνταγμα. Το ίδιο ισχύει και σε σχέση με τον ισχυρισμό αντισυνταγματικότητας του εκδοθέντος, από τον Υπουργό Οικονομικών, Διατάγματος αφού αυτό συνιστά Κανονιστική Διάταξη που ρυθμίζει γενικά δικαιώματα. Είναι η θέση του ότι ακόμη και άν το Δικαστήριο κρίνει ότι μπορεί να εξετάσει το περιεχόμενο των Ειδοποιήσεων πληστειριασμού και πάλι δεν μπορεί να ελεγχθεί η συνταγματικότητα του περιεχομένου των Ειδοποιήσεων γιατί ο Αιτητής δεν έχει αποσείσει το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών του στον απαιτούμενο βαθμό έτσι ώστε να κλονιστεί το τεκμήριο της συνταγματικότητας του Νόμου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Παράλληλα, υποστηρίζει ότι τα Δικαστήρια δεν παρέχουν γνωματεύσεις επί θεμάτων συνταγματικότητας χωρίς να υπάρχει πρακτικός λόγος. Υποστηρίζει ότι ούτε στην Αίτηση αλλά ούτε και στην ένορκη δήλωση που την συνοδεύει παρατίθεται το αιτιολογικό υπόβαθρο ή επεξηγούνται οι ισχυρισμοί περί αντισυνταγματικότητας. Προωθεί την άποψη ότι οι ισχυρισμοί του Αιτητή περί δημιουργίας αναδρομικών δικαιωμάτων, από την τροποποίηση του Νόμου, στην Καθ΄ ης η Αίτηση είναι παντελώς αβάσιμοι αφού το δικαίωμα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου μέσω πλειστηριασμού υπήρχε πάντοτε και ήταν και είναι ο κυριότερος λόγος για τον οποίο τα πιστωτικά ιδρύματα αποδέχονται εμπράγματες εξασφαλίσεις, τις οποίες μπορούν να εκποιήσουν για είσπραξη του οφειλομένου ποσού στην περίπτωση που ένας πρωτοφειλέτης δεν εκπληρώνει τις συμβατικές του υποχρεώσεις. Η συγκεκριμένη υποθήκη δεν επηρεάζεται με οποιοδήποτε τρόπο από την τροποποίηση της Νομοθεσίας αφού τα δικαιώματα και υποχρεώσεις των συμβαλλομένων μερών παρέμειναν ουσιαστικά τα ίδια. Αυτό που πράττει η νέα Νομοθεσία, κατά τη δική του άποψη, είναι να δημιουργεί μια νέα μέθοδο άσκησης του δικαιώματος της πώλησης ενυπόθηκου ακίνητου. Σε σχέση με τους ισχυρισμούς του Αιτητή για παράβαση του δικαιώματος του να απολαμβάνει και να πωλεί την ακίνητη περιουσία του, υποστηρίζει ότι ο Αιτητής διέτρεχε πάντοτε τον κίνδυνο να απωλέσει την κατοχή και χρήση της ιδιοκτησίας του προς εξόφληση των οφειλών τις οποίες εξασφαλίζει. Ισχυρίζεται ότι η υποθήκευση ιδιοκτησίας από ένα πρόσωπο αποτελεί έκφανση της άσκησης του δικαιώματος στην ιδιοκτησία. Σε σχέση με τους ισχυρισμούς του Εφεσείοντα - Αιτητή για απώλεια των δικαιωμάτων της προστασίας που του παρείχε η Νομοθεσία πριν την θέσπιση της διαδικασίας του ιδιωτικού πληστειριασμού, είναι η δική του θέση ότι δεν έχει αναφερθεί κατά πόσο το ενυπόθηκο ακίνητο είναι η κατοικία του Αιτητή ή κατά πόσο καλλιεργείται από αυτόν. Συνεπώς, οι ισχυρισμοί του παραμένουν σε θεωρητικό επίπεδο. Κατά την δική του άποψη ο Νόμος παρέχει ασφαλιστικές δικλίδες αφού προβλέπει σχετική διαδικασία εκτιμήσεως και θέτει επιφυλασσόμενη τιμή πώλησης έτσι ώστε το τίμημα πώλησης να είναι δίκαιο και εύλογο. Ο Εφεσείοντας - Αιτητής κλήθηκε να συμμετάσχει στην διαδικασία εκτιμήσεων, πράγμα που δεν έπραξε. Υποστηρίζει ότι ο ισχυρισμός του Εφεσείοντα - Αιτητή, ο οποίος θεωρεί ότι παραβιάστηκε το δικαίωμά του σε δίκαια δίκη και ανακόπηκε η πρόσβασή του στην δικαιοσύνη δεν ευσταθεί γιατί ο Νόμος, ως έχει τροποποιηθεί, προσφέρει στον Εφεσείοντα - Αιτητή όπλα τόσο εξωδικαστικής όσο και δικαστικής φύσεως ώστε να αμφισβητήσει την διαδικασία πλειστηριασμού καθώς και τα απαιτούμενα ποσά και ο Αιτητής ενεργοποίησε τη δικαστική διαδικασία με την καταχώριση της Αγ. Αρ. 925/21 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας καθώς την καταχώριση της υπό κρίση Αίτησης - Έφεσης. Ο Ομνύοντας προωθεί την θέση ότι έλεγχος του Διατάγματος του Υπουργού Οικονομικών, ως αντίθετου με τις πρόνοιες του Συντάγματος, δεν είναι δυνατός αφού το Δικαστήριο με την υπό κρίση διαδικασία εξετάζει μόνο την ορθότητα της διαδικασίας του πλειστηριασμού και όχι την νομιμότητα των πράξεων της εκτελεστικής εξουσίας. Κατά την δική του άποψη το Διάταγμα εκδόθηκε ορθά και στη βάση των προνοιών του άρθρου 44 Ζ
(1)(β) του Ν.9/
  1. Γι΄ αυτό και οι σχετικοί λόγοι έφεσης θα πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι, ανυποστήρικτοι και παντελώς θεωρητικοί. Είναι η πεποίθησή του ότι ο σκοπός και το πνεύμα της Οδηγίας της Κεντρικής Τράπεζας και του Κώδικα Συμπεριφοράς των Τραπεζών, είναι να γίνεται προσπάθεια αναδιάρθρωσης των μη εξυπηρετούμενων δανείων έτσι ώστε να αποφεύγεται ο τερματισμός τους. Η Εφεσίβλητη - Καθ΄ ης η Αίτηση δεν είχε υποχρέωση να ακολουθήσει την συγκεκριμενη διαδικασία, αφού οι συμφωνίες πιστωτικών διευκολύνσεων του Εφεσείοντα- Αιτητή είχαν τερματιστεί το 2012, πολύ πριν την έκδοση της συγκεκριμένης Οδηγίας. Το ίδιο ισχύει και για τον ισχυρισμό του όσον αφορά την υπερημερία των 120 ημερών, η οποία είχε συντελεστεί προ ετών, κατά ή και περί το έτος 2012, όταν οι οφειλές της πρωτοφειλετιδας Εταιρείας κατέστησαν απαιτητές και οι επίδικοι λογαριασμοί τερματίστηκαν με αποτέλεσμα να ενεργοποιηθούν οι διατάξεις της επίδικης σύμβασης υποθήκης. Είναι η δική του θέση ότι οι πιστωτικές διευκολύνσεις τις οποίες εξασφαλιζει η επίδικη υποθήκη δεν έχουν εξοφληθεί, αφού συνιστούν θέμα προς απόφαση στην Αγ. Αρ.1240/
  2. Η συγκεκριμένη υποθήκη με αριθμό XXXXX/1991 είχε εγγραφεί το 1991 στα 2/3 μερίδια του ακινήτου με αριθμό εγγραφής G66, 1/3 μερίδιο εγγεγραμμένο στο όνομα του Εφεσείοντα - Αιτητή και 1/3 μερίδιο εγγεγραμμένο στο όνομα του XXXXX Χαραλάμπους. Το 1997 απαλλάχθηκε το 1/3 μερίδιο του XXXXX Χαραλάμπους με τη σύμφωνη γνώμη του Εφεσείοντα - Αιτητή και για το εναπομείναν 1/3 μερίδιο εκδόθηκε ξεχωριστός τίτλος και ως εκ τούτου αντικαταστάθηκε με το υποθηκευμένο μερίδιο και η υποθήκη πλέον αφορά όλο το 1/3 μερίδιο του Αιτητή. Παραδέχεται ότι ο Εφεσείοντας - Αιτητής έχει προσφέρει ποσό πολύ χαμηλότερο από αυτό που απαιτείται σύμφωνα με την σύμβαση υποθήκης και συγκεκριμένα έχει προσφέρει το ποσό των €58.092,44, χωρίς να υπολογίζει τους τόκους ή τα όσα προνοεί η σύμβαση υποθήκης. Είναι η δική του άποψη ότι στην υπο εξέταση σύμβαση εφαρμόζεται ο περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου Νόμος, που επιτρέπει τον υπολογισμό του ποσού με βάση τους όρους της σύμβασης υποθήκης και όχι ο περί Τόκου Νόμος. Σε σχέση με τον τελευταίο λόγο έφεσης που αφορά την κατάχρηση, είναι η θέση του Ομνύοντα ότι η διαδικασία πλειστηριασμού άρχισε τον Σεπτέμβριο του 2020 και έκτοτε ήταν γνωστή στον Εφεσείοντα - Αιτητή. Ο ίδιος ο Νόμος θέτει ως προϋπόθεση 45 ημέρες εντός των οποίων να μπορεί να οριστεί ο πληστειριασμός. Οπόταν, είχε το χρόνο να ενεργήσει και δεν προκύπτει, από τα όσα έχει αναφέρει ο Αιτητής, οτιδήποτε που να δικαιολογεί την καθυστέρησή του αφού παρέλαβε την Ειδοποίηση «ΙΑ» στις 23/02/
  3. Καταλήγει, ότι ο Εφεσείοντας - Αιτητής ισχυρίζεται γενικά και αόριστα ότι υπάρχουν καταχρηστικοί όροι στη σύμβαση υποθήκης και ότι θα υποστεί ανεπανόρθωτη βλάβη λόγω της διαδικασίας πλειστηριασμού χωρίς οποιοδήποτε υπόβαθρο γεγονότων αφού ο ίδιος υποθήκευσε το επίδικο ακίνητο ως εξασφάλιση για την παραχώριση πιστωτικών διευκολύνσεων προς την Εταιρεία στην οποία μέχρι και σήμερα διατελεί διευθυντής. Ως εκ τούτου είναι η δική του θέση ότι η Αίτηση - Έφεση θα πρέπει να απορριφθεί. Οι δύο συνήγοροι προώθησαν τις εκατέρωθεν θέσεις με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις, οι οποίες ήταν πολύ υποβοηθητικές στο έργο του Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο έχει το περιεχόμενό τους κατά νου και θα αναφερθεί σ΄αυτές όπου το κρίνει απαραίτητο. ΓΕΓΟΝΟΤΑ Η παρούσα Αίτηση στρέφεται κατά της διαδικασίας που έχει ξεκινήσει η Εφεσίβλητη - Καθ΄ης η Αίτηση για την ιδιωτική πώληση, μέσω ηλεκτρονικού πλειστηριασμού, του επίδικου ακινήτου το οποίο ανήκει ολόκληρο στον Εφεσείοντα - Αιτητή και έχει υποθηκευτεί το όλο μερίδιο, Τεκμήριο 4 στη ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση. Με βάση τις πρόνοιες του Μέρους VIA του Ν.9/1965, ως έχει τροποποιηθεί, το συγκεκριμένο ακίνητο επιβαρύνεται με την Yποθήκη XXXXX/1991, αντίγραφο της οποίας επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 2 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση. Διευκρινίζεται ότι η συγκεκριμένη υποθήκη παραχωρήθηκε από τον Αιτητή και τον XXXXX Χαραλάμπους, οι Εγγυητές, ως περαιτέρω εξασφάλιση του χρέους που απορρέει από πιστωτικές διευκολύνσεις που χορηγήθηκαν από την Εφεσίβλητη - Καθ΄ης η Αίτηση στην εταιρεία C. HARALCO & SPANTIOS DEVELOPERS LTD. Ενόψει της παράλειψης της Εταιρείας και των Εγγυητών της να εξοφλήσουν το χρέος, η Εφεσίβλητη - Καθ΄ης η Αίτηση το 2012 τερμάτισε τις συμφωνίες πιστωτικών διευκολύνσεων και καταχώρισε την Αγ. Αρ.1240/2013 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας. Ακολούθως, το 2020, προχώρησε στην έναρξη της διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου δυνάμει των προνοιών του Μέρους VIA του Ν.9/1965, επιδίδοντας στον Εφεσείοντα - Αιτητή και σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα την Ειδοποίηση Τύπου «Ι» ημερ. 15/09/2020 συνοδευόμενη από τη σχετική Κατάσταση Λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους που αφορούσε την Υποθήκη καθιστώντας με αυτό τον τρόπο απαιτητό το συνολικό ποσό των €103.826,88, Τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση. Στις 06/11/2020 αποστάληκε η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΒ» για το διορισμό Εκτιμητή και ακολούθησε η αποστολή της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» ημερομηνίας 01/02/2021, Τεκμήριο 2 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση, με την οποία καθορίστηκε ως ημερομηνία πλειστηριασμού η 20/04/
  4. Ακολούθησε στις 09/04/2021 η υπο κρίση Αίτηση. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Θα πρέπει να διερευνηθεί, πριν εξεταστεί οποιοσδήποτε λόγος έφεσης, ο ισχυρισμός της Εφεσίβλητης - Καθ΄ης η Αίτηση ότι η Αίτηση είναι παράτυπη και αντικανονική λόγω του ότι καταχωρίστηκε σε μονομερή βάση ενώ σύμφωνα με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, επειδή είναι εναρκτήρια αίτηση, θα έπρεπε να καταχωριστεί δια κλήσεως και να επιδοθεί στην άλλη πλευρά και σε κάθε ενδιαφερόμενο μέρος. Το συγκεκριμένο ολίσθημα, σύμφωνα με την εισήγηση της συνηγόρου της Εφεσίβλητης, δεν συνιστά απλή παρατυπία η οποία μπορεί να θεραπευτεί αλλά, θα πρέπει να οδηγήσει σε απόρριψη της Αίτησης. Η υπο κρίση Αίτηση όντως στο σώμα της καταγράφει «Μονομερής Αίτηση υπο του ως άνω αιτητή», πλην όμως αυτό που διαπιαστώνεται είναι ότι έχει επιδοθεί στην Θάλεια Θεολόγου, στην εταιρεία C. HARALCO & SPANTIOS DEVELOPERS LTD καθώς και στην GORDIAN HOLDINGS LTD, σύμφωνα με τις επιδόσεις που βρίσκονται στο φάκελο του Δικαστηρίου. Αυτό καταδεικνύει ότι μπορεί μεν να τιτλοφορείται «Μονομερής» όμως στην ουσία είναι αίτηση δια κλήσεως αφού έτυχε μεταχείρησης ως τέτοια. Δεν αμφισβητείται η θέση της συνηγόρου της Εφεσίβλητης - Καθ΄ης η Αίτηση ότι είναι εναρκτήρια αίτηση και θα έπρεπε να είναι δια κλήσεως. Το Δικαστήριο δεν συμφωνεί με την ευπαίδευτη συνήγορο της Εφεσίβλητης - Καθ΄ης η Αίτηση ότι η συγκεκριμένη παρατυπία δεικνύει πρόθεση παραβίασης των αρχήν της φυσικής δικαιοσύνης. Το Δικαστήριο θεωρεί ότι δεν θα πρέπει να απορριφθεί για το λόγο και μόνο ότι τιτλοφορείται μονομερής αφού έτυχε μεταχείρισης ως να ήταν δια κλήσεως. Διαπιστώνεται ότι το συγκεκριμένο ακίνητο ανήκει αποκλειστικά στον Αιτητή - Εφεσείοντα και ότι η υπό κρίση Έφεση έχει επιδοθεί στα απαραίτητα ενδιαφερόμενα μέρη, όπως ο συγκεκριμένος όρος επεξηγήθηκε στις αποφάσεις
  5. Δημήτρης Κωνσταντίνου,
  6. Ιωάννης Κωνσταντίνου κ.ά. v. Διευθυντής Τμήματος Κτηματολογίου & Χωρομετρίας
(2012)1 Α.Α.Δ. 1990 και Γεωργιάδου ν. Γεωργιάδου
(1999)1 Α.Α.Δ. 1210. Συνεπακόλουθα, το Δικαστήριο δεν είναι διατεθειμένο να την απορρίψει γιατί καταγράφεται στο σώμα της Αίτησης ότι είναι μονομερής ενώ αυτή έχει τύχει μεταχείρισης ως δια κλήσεως. Το Δικαστήριο ασκεί τη διακριτική του ευχέρεια, σε συμφωνία και με το σκεπτικό των αποφάσεων David κ.ά. v. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, Πολ. Έφ. 208/12, ημερ. 24/11/17, Φαλέκκος v. Χριστοφίδη
(2013)1(Γ) Α.Α.Δ. 2534 και Wunderlich κ.ά. v. Παναγιώτου
(1999)1 Α.Α.Δ. 366, και θεωρεί τη συγκεκριμένη Αίτηση ως να έγινε δια κλήσεως αφού εν πάση περιπτώσει έχει επιδοθεί στα ενδιαφερόμενα μέρη. Προτού προχωρήσω να εξετάσω τα ζητήματα που έχουν εγερθεί θεωρώ αναγκαίο, για τους σκοπούς εξέτασης των εγειρόμενων ζητημάτων, να σκιαγραφήσω τη διαδικασία που προβλέπεται στο Μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου Ν.9/1965, όπως αυτό τροποποιήθηκε από τους Ν.142(Ι)/2014, Ν.87(Ι)/2018και Ν.61(Ι)/20. Επισημαίνεται, ότι ο Ν.61(Ι)/2020 τέθηκε σε ισχύ σχετικά πρόσφατα και συγκεκριμένα στις 12/06/20 επιφέροντας διάφορες αλλαγές. Η διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή ξεκινά με την αποστολή της Ειδοποίησης Τύπου «Ι» η οποία, σε περίπτωση όπου ο δανειστής είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα, συνοδεύεται από την Ειδοποίηση Τύπου «Θ». Νοείται ότι δεν υπάρχει υποχρέωση αποστολής της Ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Θ», εάν ο ενυπόθηκος δανειστής έχει εξασφαλίσει δικαστική απόφαση εναντίον του ενυπόθηκου οφειλέτη ή εάν υπάρχει κατατεθειμένη αίτηση πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους VI. Με την Ειδοποίηση Τύπου «Ι» αποστέλλεται και κατάσταση λογαριασμού του ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων. Μέσω της Ειδοποίησης αυτής καλείται ο οφειλέτης όπως εξοφλήσει το οφειλόμενο ποσό εντός προθεσμίας όχι μεγαλύτερης των 45 ημερών από την ημερομηνία επίδοσής της ενώ παράλληλα ενημερώνεται ότι, σε περίπτωση μη εξόφλησης, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμά του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Σε περίπτωση παράλειψης συμμόρφωσης του ενυπόθηκου οφειλέτη με τις απαιτήσεις της Ειδοποίησης Τύπου «Ι» τότε ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό. Η Ειδοποίηση αυτή, η οποία είναι κατά τον Τύπο «ΙΑ», επιδίδεται εντός περιόδου όχι μικρότερης των 45 ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Εντός 45 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» ο ενυπόθηκος δανειστής δικαιούται να καταχωρήσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της Ειδοποίησης «ΙΑ» και της σκοπούμενης πώλησης μόνο για τους λόγους που διαλαμβάνονται ρητά στο εδάφιο
(3)του άρθρου 44Γ του Ν.9/
  1. Στη συνέχεια ακολουθεί η διαδικασία διορισμού εκτιμητών, ενός εκ μέρους του ενυπόθηκου δανειστή και ενός εκ μέρους του ενυπόθηκου οφειλέτη, ώστε να ετοιμαστούν ανεξάρτητες εκτιμήσεις για σκοπούς υπολογισμού της αγοραίας αξίας του ενυπόθηκου ακίνητου. Αποστέλλεται, από τον ενυπόθηκο δανειστή, Ειδοποίηση στον ενυπόθηκο οφειλέτη κατά τον Τύπο «ΙΒ», η οποία μπορεί να επιδοθεί είτε πριν από, είτε μετά από, είτε ταυτόχρονα με την Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ», αναφέροντας σε αυτή ότι εντός 10 ημερών από την επίδοση της Ειδοποίησης θα προχωρήσει στο διορισμό εκτιμητή. Ο ενυπόθηκος οφειλέτης θα πρέπει, πριν τη λήξη της προθεσμίας των 10 ημερών, να ενημερώσει τον ενυπόθηκο δανειστή για την ταυτότητα του εκτιμητή που διόρισε, ώστε ο ενυπόθηκος δανειστής να προχωρήσει στο διορισμό του εκτιμητή του. Σε περίπτωση παράλειψής του ο ενυπόθηκος δανειστής προχωρεί στο διορισμό δυο εκτιμητών. Ακολούθως ο Νόμος προνοεί για τη διαδικασία πλειστηριασμού για σκοπούς πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου και διαλαμβάνει ότι σε περίπτωση που ο πλειστηριασμός δεν καταλήξει σε πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει σε περαιτέρω προσπάθειες πώλησης του ακινήτου με βάσει τα προβλεπόμενα στα άρθρα 44Ζ και 44Η. Ειδικότερα στο άρθρο 44Ζ καθορίζεται η διαδικασία πώλησης με πλειστηριασμό και προνοεί την επίδοση Ειδοποίησης για πλειστηριασμό, της οποίας ο τύπος και οι λεπτομέρειες καθορίζονται σε Κανονισμούς που εκδίδονται δυνάμει του άρθρου 45 του Ν.9/
  2. Σύμφωνα με το άρθρο 44Γ
(3)του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, ως έχει τροποποιηθεί, από την ημερομηνία παραλαβής της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ»: «Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός σαράντα πέντε
(45)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύμφωνα με το εδάφιο
(2)να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης μόνο, για τους ακόλουθους λόγους: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις˙ (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί˙ (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή˙ (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου˙ (ε) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου˙ (στ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο "ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων" ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο». Οι πρόνοιες του πιο πάνω άρθρου του Ν.9/1965 είναι ξεκάθαρες. Στη περίπτωση που υφίσταται ένας από τους έξι λόγους που καταγράφονται, κατά τρόπο περιοριστικό, στο συγκεκριμένο άρθρο, παρέχεται η δυνατότητα στον ενυπόθηκο οφειλέτη καθώς και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος να καταχωρήσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ». Πρόκειται δηλαδή για διαδικασία με προσδιορισμένο και περιορισμένο σκοπό, αφού στο πλαίσιο της, η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου περιορίζεται στον έλεγχο κατά πόσο ισχύει ένας από τους αναφερόμενους, στο συγκεκριμένο άρθρο, λόγους ακύρωσης της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ». Με δεδομένη την πρόνοια του Νόμου, όπως διατυπώνεται στο άρθρο 44(Γ), οποιοιδήποτε λόγοι έφεσης ή παράπονα που εκφράζει ο Αιτητής - Εφεσείοντας στο πλαίσιο του υπό συζήτηση δικονομικού του διαβήματος κατά της ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ», στην έκταση που αυτά δεν άπτονται ζητημάτων που κατά το πιο πάνω άρθρο μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο συζήτησης σε έφεση του είδους, όπως ζητήματα που αφορούν την επίδοση, τον τύπο, το περιεχόμενο ή ακόμα τη νομιμότητα της Ειδοποιήσεως Τύπος «Ι» και την κατάσταση λογαριασμού που τη συνοδεύει, την εγκυρότητα και νομιμότητα της Σύμβασης και Δήλωσης Υποθήκης XXXXX/191, τη νομιμότητα του ενυπόθηκου χρέους και εν γένει της συμφωνίας που σχετίζεται με τις πιστωτικές διευκολύνσεις που παραχώρησε η Εφεσίβλητη - Καθ' ης η Αίτηση στον Εφεσείοντα - Αιτητή, εκ των πραγμάτων και στην έκταση που δεν περιλαμβάνονται ή συσχετίζονται με τους καθορισμένους λόγους παραμερισμού της σχετικής Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ», όπως εξαντλητικά αυτοί απαριθμούνται και προβλέπονται στο Νόμο, δεν μπορούν να αποτελέσουν ουσιαστικό αντικείμενο συζήτησης στα πλαίσια της υπό συζήτηση Αίτησης. Εν πάση περιπτώσει, δεδομένη είναι η δυνατότητα προβολής οποιονδήποτε τέτοιων ζητημάτων στα πλαίσια άλλων ένδικων μέσων, όπως αυτό διασφαλίζεται από το άρθρο 44Β
(3)του Ν.9/
  1. Με τα πιο πάνω κατά νου ο πρώτος λόγος ακύρωσης του πλειστηριασμού που προβάλλεται αφορά την πρόωρη επίδοση της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» καθώς και του Δελτίου στον Αιτητή - Εφεσείοντα, λόγω του ότι δεν είχε τηρηθεί η οδηγία της Κεντρικής Τράπεζας για αναδιάρθρωση μη εξυπηρετούμενων δανείων και ο σχετικός Κώδικας Συμπεριφοράς των Τραπεζών. Πρέπει ευθύς εξ΄ αρχής να αναφερθεί ότι ο συγκεκριμένος λόγος ακύρωσης δεν είναι από τους λόγους που περιοριστικά καταγράφονται στο άρθρο 44(Γ) του Ν.9/1965 οπόταν, μόνο από αυτό το γεγονός θα πρέπει να απορριφθεί. Παραταύτα, για σκοπούς πληρότητας διαπιστώνεται ότι ο Νόμος δεν επιβάλλει τέτοια υποχρέωση στον ενυπόθηκο δανειστή, την Τράπεζα. Αν ο νομοθέτης ήθελε να επιβάλλει αυτή την υποχρέωση θα το έπραττε καταγράφοντάς το αφού ο Ν.9/1965υπέστη αριθμό τροποποιήσεων από την έκδοση της συγκεκριμένης Οδηγίας της Κεντρικής Τράπεζας, στις 09/09/
  2. Εν πάση περιπτώσει η σύμβαση δανείου που αφορά τον Αιτητή είχε τερματιστεί στις 31/08/2012, όπως προκύπτει από την Αγ. Αρ. 1240/13, Τεκμήριο 3 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση. Οπόταν, από τι στιγμή που η συμφωνία δανείου είχε τερματιστεί 1 χρόνο πριν την έκδοση της συγκεκριμένης Οδηγίας, την οποία επικαλείται ο Αιτητής, δεν θα μπορούσε να εφαρμοστεί και συνεπακόλουθα ο συγκεκριμένος ισχυρισμός είναι ανεδαφικός και απορρίπτεται. Ακολουθεί μια ενότητα λόγων ακύρωσης της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» που αφορά στη παραβίαση των συνταγματικών δικαιωμάτων του Εφεσείοντα - Αιτητή, ενόψει του ότι η Ειδοποιήση Τύπου «ΙΑ» βασίζεται σε Νόμο που ρυθμίζει αναδρομικά τις συμβατικές σχέσεις των διαδίκων ή/και παρέχει αναδρομικά δικαιώματα στην Εφεσίβλητη - Καθ΄ης η Αίτηση. Έχει νομολογηθεί ότι δικαστικός έλεγχος της συνταγματικότητας των νόμων, γίνεται μόνο αν η αποδοχή της αντισυνταγματικότητας θα οδηγούσε στην αποδοχή του αιτήματος του ένδικου διαβήματος, διαφορετικά, απορρίπτεται ως αλυσιτελής. Σε απόφασή της η τότε Πρόεδρος του Ε.Δ. Πάφου, Έντιμη κα Σωκράτους, στην υπόθεση Κουνούνα κ.α. ν. Τράπεζα Κύπρου, ημερ. 07/11/2016, ανέφερε τα εξής σχετικά: «Είναι καλά καθιερωμένη αρχή ότι ένα Δικαστήριο δεν εξετάζει in abstracto (αφηρημένα) τη συνταγματικότητα ενός νομοθετήματος, πάρα μόνο για την επίλυση δικαστικής διαφοράς. O δικαστικός έλεγχος της συνταγματικότητας των Νόμων γίνεται μόνο αν η αποδοχή της αντισυνταγματικότητας θα οδηγούσε στην αποδοχή του αιτήματος του ένδικου διαβήματος. Αλλιώς απορρίπτεται ως αλυσιτελής. Ο λόγος αυτού του περιορισμού είναι ότι τα Δικαστήρια δεν χορηγούν γνωμοδοτήσεις, αλλά επιλύουν διαφορές. Δεν ασχολούνται επομένως με ζητήματα που δεν οδηγούν στην επίλυση της εκάστοτε κρινόμενης διαφοράς. Κατά συνέπεια, αν η τυχόν διαπίστωση της αντισυνταγματικότητας της επίμαχης διατάξεως, δεν θα μπορούσε να θεμελιώσει αποδοχή του αιτήματος του ένδικου διαβήματος, το Δικαστήριο δεν χρειάζεται και επομένως δεν πρέπει να προχωρήσει στον έλεγχο συνταγματικότητας της επίμαχης νομοθετικής διατάξεως». Ο ως άνω περιορισμός τίθεται, με δεδομένο ότι τα δικαστήρια δεν χορηγούν γνωμοδοτήσεις αλλά επιλύουν διαφορές. Ούτε ασχολούνται με ζητήματα που δεν οδηγούν στην επίλυση της εκάστοτε κρινόμενης διαφοράς. Κατά συνέπεια, αν η τυχόν διαπίστωση της αντισυνταγματικότητας της επίμαχης διάταξης, δεν θα μπορούσε να θεμελιώσει αποδοχή του αιτήματος του ένδικου διαβήματος, το δικαστήριο δεν χρειάζεται και επομένως δεν πρέπει να προχωρήσει στον έλεγχο συνταγματικότητας της επίμαχης νομοθετικής διάταξης (βλ. Μαρκιτανής v. Μουτζούρη
(2000)1(Β) Α.Α.Δ. 923). Η συνταγματικότητα ενός νόμου μπορεί να καταστεί επίδικο θέμα μόνο μετά τον επακριβή προσδιορισμό του άρθρου ή άρθρων του νόμου που αμφισβητούνται και των συνταγματικών διατάξεων προς τις οποίες προσκρούουν (βλ. Δημοκρατία v. Πογιατζή
(1992)3 Α.Α.Δ. 196). Θέματα αντισυνταγματικότητας πρέπει να εγείρονται εξιδεικευμένα και να διατυπώνονται με πλήρη λεπτομέρεια σύμφωνα και με την απόφαση, Ελένη Γεωργίου Πιπονίδη (σύζυγος Αντώνη Χατζηαντώνη) ν. Ελληνικής Τράπεζας Δημόσιας Εταιρείας Λτδ κ.α. Πολ. Έφ. 429/2011 ημερ. 06/12/2017: «Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Αχιλλέως κ.α. ν. Πιτταρά κ.α.
(2012)1(Β) ΑΑΔ 1590, 1602, η νομολογία επιτάσσει ότι η εξέταση της συνταγματικότητας των νόμων δεν γίνεται αυτεπαγγέλτως ούτε ελέγχεται περιστασιακά ή συμπτωματικά. Σε κάθε περίπτωση το θέμα της συνταγματικότητας νόμου πρέπει να προσδιορίζεται επικριβώς στα δικόγραφα και να εξετάζεται στο πλαίσιο των νομικών επιχειρημάτων που το στοιχειοθετούν ενώ η σκοπιμότητα της νομοθετικής ρύθμισης εκφεύγει του δικαστικού ελέγχου (βλ. Κούρτης κ.α. ν. Δημοκρατίας κ.α.
(1999)3 ΑΑΔ 408, Μαυρομμάτης ν. Δημοκρατίας
(1998)3 ΑΑΔ 910 και Κυπριανού κ.α. ν. Δημοκρατίας
(2003)3 ΑΑΔ 8.». Δεν πρέπει να παραγνωρίζεται η καλά θεμελιωμένη νομολογία, απαρχής γενομένης με την απόφαση Board for Registration of Architects and Civil Engineers v. Kyriakides
(1966)3 CLR 640, στην οποία αποτυπώθηκαν οι αρχές. Συγκεκριμένα έχει νομολογηθεί ότι για κάθε νομοθέτημα ισχύει το τεκμήριο της συνταγματικότητας το οποίο ανατρέπεται μόνο σε απόλυτα ξεκάθαρες περιπτώσεις, με το βάρος απόδειξης της αντισυνταγματικότητας να βαραίνει τον διάδικο που το επικαλείται και ο οποίος πρέπει να αποδείξει την αντισυνταγματικότητα πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Συνάγεται από τους λόγους έφεσης Β και Γ της Αίτησης ότι προβάλλεται ισχυρισμός αντισυνταγματικότητας του άρθρου 44(Α) του Ν.9/1965, ήτοι ότι παραβιάζει τα Άρθρα 23 και 26 του Συντάγματος. Εξετάζοντας τα όσα καταγράφονται το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι ο ίδιος ο Εφεσείοντας - Αιτητής είχε υπογράψει ελεύθερα τη σύμβαση υποθήκης του ακινήτου το
  1. Δεν προβάλλεται οποιοσδήποτε ισχυρισμός περί παράνομης υποθήκης στην Αγ. Αρ. 925/2021, Τεκμήριο 9 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση - Έφεση. Οπόταν, σύμφωνα με τον όρο 4 της Σύμβασης Εγγύησης, Τεκμήριο 2 στην ένορκη δήλωση του Εφεσείοντα - Αιτητή, η Εφεσίβλητη - Καθ΄ης η Αίτηση διατηρούσε το δικαίωμα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου από το 2012 που τερμάτισε τη συμφωνία παροχής τραπεζικών διευκολύνσεων χωρίς καν να έχει υποχρέωση να ειδοποιήσει τον ιδιοκτήτη του ακινήτου, με ή χωρίς την τροποποίηση που επέφερε το άρθρο 44(Α). Στη βάση των πιο πάνω η προώθηση της διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου δυνάμει του Μέρους VIA μέσω ιδιωτικής πώλησης απευθείας, δηλαδή από τον ενυπόθηκο πιστωτή χωρίς την εμπλοκή του Κτηματολογίου, φαίνεται να είναι απόλυτα σύμφωνη με τους όρους της υποθήκης, την οποία ο Αιτητής παραχώρησε. Διαπιστώνεται περαιτέρω ότι στην προκειμένη περίπτωση ο Εφεσείοντας - Αιτητής κάνοντας χρήση του αναφαίρετου και αναγνωρισμένου από το Σύνταγμα δικαιώματος ιδιοκτησίας, Άρθρο 23 του Συντάγματος, διέθεσε την επίδικη ακίνητη περιουσία του παραχωρώντας την μέσω της δήλωσης υποθήκης XXXXX/91 και της σχετικής σύμβασης υποθήκης ήδη από τις 20/09/1991, ως ενυπόθηκη εγγύηση προς εξασφάλιση της Τράπεζας έναντι της παραχώρησης από την τελευταία συγκεκριμένων πιστωτικών διευκολύνσεων προς όφελος της εταιρείας C. HARALCO & SPANTIOS DEVELOPERSLTD, της οποίας είναι διευθυντής, Τεκμήριο 3 στην ένορκη δήλωση του κ. Αδάμου. Δεν διαπιστώνεται αλλοίωση των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των μερών, όπως αυτά καταγράφονται στις συμβάσεις που υπογράφτηκαν μεταξύ των μερών, από την τροποποίηση που επήλθε με την τροποποίηση του άρθρου 44Α. Όσον αφορά τους ισχυρισμούς σχετικά με την αναδρομικότητα του τροποποιητικού Νόμου, αυτοί είναι παντελώς αβάσιμοι και αστήρικτοι αφού με την αδιαμφισβήτητη υποθήκευση της περιουσίας του, ο ενυπόθηκος οφειλέτης είχε πάντοτε τον κίνδυνο να απωλέσει την κατοχή και χρήση της ιδιοκτησίας του αφού υπήρχε και συνεχίζει να υπάρχει ο κίνδυνος πώλησης αυτής προς εξόφληση των οφειλών του προς τον ενυπόθηκο δανειστή. Συνεπώς, κανένα δικαίωμά του δεν παραβιάστηκε. Το Ανώτατο Δικαστήριο στην πολύ πρόσφατη απόφαση στην υπόθεση Loucas Panayiotou Estates Ltd κ.α. ν. Hellenic Bank Public Company Ltd, Πολ. Εφ. Ε203/13 ημερ. 11/09/2019 επικύρωσε την πιο πάνω προσέγγιση όταν απέρριψε αίτηση για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, η οποία αιτείτο ακύρωση του πλειστηριασμού και σε σχέση με την τρίτη προϋπόθεση ανέφερε τα εξής: «Η «παραμονή της ιδιοκτησίας στους εφεσείοντες με δική τους συγκατάθεση έχει, εκ των προτέρων, τεθεί υπό αμφισβήτηση καθότι τα συγκεκριμένα ακίνητα έχουν αποτελέσει αντικείμενο υποθήκης. Με αυτόν τον τρόπο οι ίδιοι οι εφεσείοντες έχουν απεμπολήσει ένα μέρος της δικής τους απολύτου ιδιοκτησίας, θέτοντας την περιουσία υπό ενδεχόμενη πώληση λόγω εκποίησης της υποθήκης». Όσον αφορά τους ισχυρισμούς για δήθεν παραβίαση των αρχών της μη αναδρομικότητας των Νόμων, η αναδρομική ισχύς του Ν.87(Ι)/2018 δεν μπορεί να είναι αντισυνταγματική καθώς η αναδρομικότητα ενός νομοθετήματος επιτρέπεται εκεί όπου ο Νομοθέτης έχει εισάξει στο εν λόγω νομοθέτημα πρόνοιες οι οποίες είτε άμεσα είτε έμμεσα επιτάσσουν την αναδρομικότητα της ισχύς του, όπως προκύπτει μέσα από το ρητό και αναντίλεκτο λεκτικό του Ν.87(Ι)/
  2. Η επίδικη σύμβαση υποθήκης δεν επηρεάζεται καθοιονδήποτε τρόπο από την νέα νομοθεσία αφού τα δικαιώματα και υποχρεώσεις των συμβαλλομένων μερών παραμένουν τα ίδια, όπως ίδιος παραμένει και ο σκοπός της σύμβασης υποθήκης, ο οποίος δεν είναι άλλος από το να δοθεί εξασφάλιση προς τον ενυπόθηκο δανειστή. Εάν ο ενυπόθηκος οφειλέτης δεν συμμορφώνεται με τις συμβατικές του υποχρεώσεις ο ενυπόθηκος δανειστής θα έχει δικαίωμα να πωλήσει το επίδικο ακίνητο προς εξόφληση ολόκληρου ή μέρους του χρέους, δικαίωμα το οποίο προϋπήρχε και συνεχίζει να υπάρχει δυνάμει των ρητών προνοιών της επίδικης σύμβασης υποθήκης. Αυτό που ρυθμίζεται μέσω της συγκεκριμένης τροποποίησης, είναι θέματα διαδικασίας που άπτονται της μεθόδου αξιοποίησης των οποιονδήποτε ενυπόθηκων ακινήτων, προς ικανοποίηση του ενυπόθηκου χρέους. Η ενσωμάτωση των συγκεκριμένων προνοιών στο Νόμο, δεν διαφοροποιεί ούτε επηρεάζει οποιαδήποτε δικαιώματα του ιδιοκτήτη, όπως αυτά είχαν συμφωνηθεί και καθοριστεί με την αποδοχή από μέρους του της παραχώρησης του για εγγραφή υποθήκης προς εξασφάλιση των σχετικών πιστωτικών διευκολύνσεων. Ούτε βεβαίως οποιαδήποτε κεκτημένα δικαιώματα του Εφεσείοντα - Αιτητή. Αδελφοί Δικαστές είχαν την ευκαιρία σε υποθέσεις του είδους να υποδείξουν ότι «μέσω άρθρων που ενσωματώθηκαν στο Μέρος VIA του Ν.9/1965, προστίθεται ακόμα ένας «διαδικαστικός διάδρομος» για την εκποίηση των ακινήτων, που με την ελεύθερη βούληση των ιδιοκτητών τους έχουν ήδη υποθηκευτεί προς εξασφάλιση πιστωτικών διευκολύνσεων. Πρόκειται για νομοθέτημα που ουσιαστικά αφορά διαδικαστικά ζητήματα, χωρίς να πλήττονται ή να διαφοροποιούνται στην ουσία και τον πυρήνα τους, αναγνωρισμένα από το Σύνταγμα και το Νόμο δικαιώματα». Η ενσωμάτωση στο Νόμο μιας πρόσθετης και ανεξάρτητης διαδικασίας για εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου μέσω ιδιωτικού πλειστηριασμού χωρίς την ανάμειξη του Διευθυντή Κτηματολογίου αλλά εκείνη των εμπλεκομένων μερών, δηλαδή του ενυπόθηκου δανειστή, ενυπόθηκου οφειλέτη και άλλων ενδιαφερομένων μερών ουδόλως διαφοροποιεί ή επηρεάζει ή αναιρεί τα δικαιώματα του Εφεσείοντα - Αιτητή, αφού του παρέχεται και η ευχέρεια διορισμού ανεξάρτητου εκτιμητή, όπως αυτά είχαν ήδη καθοριστεί με την αποδοχή από μέρους του της παραχώρησης του ακινήτου του ως ενυπόθηκης εξασφάλισης έναντι των σχετικών πιστωτικών διευκολύνσεων που παραχωρήθηκαν στην Εταιρεία σύμφωνα με τον όρο 4 του Εγγράφου Υποθήκης όπως έχει προλεχθεί. Συνεπακόλουθα οι λόγοι έφεσης Β, Γ και Δ απορρίπτονται. Στους λόγους Η και Θ της Αίτησης γίνεται αναφορά σε αποστέρηση του δικαιώματος του Αιτητή να έχει πρόσβαση στη δικαιοσύνη και με αυτό τον τρόπο, σύμφωνα με τον ισχυρισμό του, παραβιάζεται το Άρθρο 30 του Συντάγματος. Είναι άξιο απορίας πως αποστερήθηκε του δικαιώματός του σε πρόσβαση στη δικαιοσύνη, ο Αιτητής, αφού καταχώρισε στις 09/04/2021 την Αγωγή Αρ. 952/2021 καθώς και την υπο κρίση Αίτηση - Έφεση, η οποία θα πρέπει να αναφερθεί ορίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου στις 15/04/2021, 5 μόλις μέρες πριν την καθορισμένη ημερομηνία πληστειριασμού του ακινήτου δημιουργώντας με αυτό τον τρόπο μια αφόρητη πίεση τόσο στην πλευρά της Καθ΄ης η Αίτηση να καταχωρίσει εντός μιάς ημέρας την Ένστασή της καθώς και στο Δικαστήριο να εκδώσει αμέσως την απόφασή του. Η Ειδοποίηση «ΙΑ» ημερομηνίας 01/02/2021 επιδόθηκε στον Αιτητή την 23/02/2021, ορίζοντας ως χρόνο του πληστειριασμού του επίδικου ακινήτου την 20/04/
  3. Δέον να σημειωθεί ότι είχε σταλεί και με επιστολικό ταχυδρομείο η συγκεκριμένη ειδοποίηση πλην όμως δεν είχε παραληφθεί από τον Αιτητή, Τεκμήριο 2 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση. Είχε συνεπώς προθεσμία να καταχωρίσει την προβλεπόμενη, από το εδάφιο
(3)του άρθρου 44Γ, έφεση μέχρι και την 09/04/2021 και το έπραξε κατά την εκπνοή της προθεσμίας στις 09/04/2021, γνωρίζοντας ότι ο πλειστηριασμός είχε οριστεί στις 20/04/2021, δημιουργώντας ασφικτικά στενά περιθώρια για όλους. Συνεπακόλουθα οι σχετικοί λόγοι που αφορούν αποστέρηση του δικαιώματος του Αιτητή για πρόσβαση στη δικαιοσύνη, λόγοι Η, Θ και Ι δεν ευσταθούν, μάλλον το αντίθετο και θα πρέπει να απορριφθούν. Προβάλλεται ως λόγος έφεσης Κ ότι ο Αιτητής ουδέποτε υπήρξε υπερήμερος για 120 μέρες, όπως προνοεί το άρθρο 27 του Ν.9/1965. Προκύπτει από τα ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία ότι οι Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» και «Θ» είχαν εκδοθεί και αποσταλεί την 27/02/2020, Τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση και μετά που το χρέος κατέστη απαιτειτό στις 25/07/2012, όταν κλήθηκαν από την Τράπεζα να διευθετήσουν την πληρωμή του υπολοίπου πριν τον τερματισμό της σύμβασης, Τεκμήριο 3 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση. Η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» επιδόθηκε, όπως παραδέχεται και ο Εφεσείοντας - Αιτητής την 23/02/2021, δηλαδή πέραν του ενός έτους από την ημερομηνία επίδοσης της Ειδοποίησης Τύπου «Ι». H Ειδοποίηση Τύπου «I» επιδόθηκε χρόνια μετά την αποστολή των επιστολών τερματισμού. Συνεπώς δεν τίθεται κανένα ζήτημα έλλειψης υπερημερίας. Ο Αιτητής έχει καταστεί υπερήμερος απο την 21/08/2012, 8 χρόνια πριν την επίδοση της Ειδοποίησης Τύπου «Ι» και σχεδόν 9 χρόνια πριν την επίδοση της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ». Ο συγκεκριμένος λόγος είναι καταδικασμένος σε αποτυχία. Ο λόγος Λ της Έφεσης αφορά τη μη συμμόρφωση της Εφεσίβλητης με όλες τις επιταγές του Νόμου που αφορούν την αποστολή των σχετικών Ειδοποιήσεων και συγκερκιμένα ότι η Εφεσίβλητη - Καθ΄ης η Αίτηση δεν έχει επιδώσει τις σχετικές ειδοποιήσεις σε όλους τους ενδιαφερόμενους. Με βάση τα ενώπιον του Δικαστηρίου τεθέντα γεγονότα η εν λόγω θέση δεν βρίσκει έρεισμα. Συγκεκριμένα όπως καταδεικνύεται από το Τεκμήριο 1 της ένορκης δήλωσης στην Ένσταση οι Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» και «Θ» αποστάληκαν στον Αιτητή και σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα στις 03/03/2020 ενώ η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» αποστάληκε μεταξύ των ημερομηνιών 15/02/2021 με 25/02/2021 στα ενδιαφερόμενα μέρη που ζουν στην Αγγλία και επιδόθηκε επίσης σε όλα τα μέρη που ζουν στην Κύπρο σε διάφορες ημερομηνίες μέχρι τις 23/02/2021, δηλαδή αφού, όπως προκύπτει και δεν αμφισβητήθηκε, παρήλθε άπρακτη η προθεσμία των 30 ημερών που καθορίζεται στην Ειδοποίηση Τύπου «Ι» για την αποπληρωμή του ενυπόθηκου χρέους, Τεκμήριο 3 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Ένσταση. Με δεδομένο δε ότι η επικείμενη πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου ορίστηκε στις 20/04/2021 προκύπτει ότι η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» επιδόθηκε στον Αιτητή και στα ενδιαφερόμενα πρόσωπα εντός περιόδου όχι μικρότερης των 30 ημερών από την καθορισμένη ημέρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Και τούτο ακόμη και αν ληφθεί υπόψη ως ημερομηνία επίδοσης της Ειδοποίησης «ΙΑ» όχι η 15/02/2021 αλλά η 23/02/21 που συνετελέσθη ιδιωτική επίδοση. Ως εκ του πιο πάνω συμπεράσματος ο συγκεκριμένος λόγος έφεσης δεν ευσταθεί. Στη συνέχεια θα εξεταστούν οι λόγοι Π και Ρ που αφορούν το κατ΄ ισχυρισμό παράνομα εκδοθέν Διάταγμα του 2019 για την πώληση ενυπόθηκων ακινήτων με ηλεκτρονικό πληστειριασμό γιατί εκδόθηκε από τον Υπουργό Οικονομικών και όχι από τον Υπουργό Εσωτερικών που είναι ο αρμόδιος Υπουργός για το Κτηματολόγιο. Το Επαρχιακό Δικαστήριο δεν αποφασίζει τη νομιμότητα Διαταγμάτων εκδοθέντων από τη Κυβέρνηση, τα οποία συνιστούν πράξη κυβερνήσεως. Τέτοιου είδους διατάγματα εμπίπτουν στην δικαιοδοσία του Διοικητικού Δικαστηρίου. Εν πάση περιπτώσει ο Υπουργός Οικονομικών εξουσιοδοτείται στην ρύθμιση των λεπτομερειών που αφορούν τη διενέργεια ηλεκτρονικών πληστειριασμών σύμφωνα με το άρθρο 44Ζ
(1)(β) του Ν.9/1965 το οποίο προνοεί ως ακολούθως: «44Ζ.-
(1)Ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιλέξει κατά πόσο ο πλειστηριασμός θα διενεργηθεί με φυσικό τρόπο ή με ηλεκτρονικά μέσα και, σε περίπτωση κατά την οποία ο πλειστηριασμός διενεργείται με- (β) ηλεκτρονικά μέσα, αυτός διενεργείται από τον ενυπόθηκο δανειστή μέσω ηλεκτρονικών συστημάτων πλειστηριασμού και μέσω διαδικτυακού τόπου, δυνάμει των διαδικασιών του παρόντος Μέρους: Νοείται ότι ο Υπουργός Οικονομικών δύναται να εκδίδει Διάταγμα με το οποίο να ρυθμίζει τυχόν λεπτομέρειες που αφορούν τη λειτουργία των ηλεκτρονικών συστημάτων πλειστηριασμού και του διαδικτυακού τόπου.». Συνεπακόλουθα ούτε αυτός ο λόγος δεν μπορεί να πετύχει. Είναι φανερό ότι ο Εφεσείοντας - Αιτητής έλαβε και είχε πλήρη γνώση όλων των Ειδοποιήσεων που επιδόθηκαν σε αυτόν από την Εφεσίβλητη - Καθ' ης η Αίτηση αφού όταν του επιδόθηκε η Ειδοποίηση Τύπου «Ι» είχε επισκεφθεί δικηγόρο και είχε αποστείλει επιστολή προς την Καθ΄ης η Αίτηση - Εφεσίβλητη στις 27/05/2020, Τεκμήριο 6 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση. Με την επίδοση της Ειδοποίησης «ΙΑ», ημερομηνίας 01/02/2021, καταχωρίστηκε η παρούσα καθώς και η Αγ. Αρ. 925/2021. Η διαπίστωση αυτή επιρρώνεται ακόμα περισσότερο και από το γεγονός ότι ο Εφεσείοντας - Αιτητής έχει καταχωρήσει την υπό κρίση Αίτηση/Έφεση εντός της προθεσμίας που θέτει ο Νόμος. Συνεπακόλουθα, ο ισχυρισμός του Εφεσείοντα - Αιτητή περί μη δέουσας επίδοσης των επίδικων Ειδοποιήσεων επικεντρώνεται αφενός στο ότι η επίδοση έγινε με ιδιωτική επίδοση χωρίς όμως προοπτική επιτυχίας. Στη βάση όλων όσων προέκυψαν πιο πάνω είναι ξεκάθαρο, κατά την κρίση μου, ότι ο Εφεσείοντας - Αιτητής έχει λάβει όλα τα μέτρα τα οποία ήταν στη διάθεση του για να προστατεύσει τα δικαιώματα και συμφέροντά του και να εμποδίσει την προώθηση του ορισμένου, στις 20/04/2021, πλειστηριασμού. Όπως ήδη αναφέρθηκε ανωτέρω, η καταχώρηση της υπό κρίση Αίτησης - Έφεσης συνιστά απτή απόδειξη της πιο πάνω διαπίστωσης. Δεν είναι αντιληπτό πως το γεγονός ότι η επίδοση έγινε μέσω ιδιωτικής επίδοσης με βάση τα προβλεπόμενα στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, επηρεάζει καθ΄ οιονδήποτε τρόπο τα δικαιώματα του Εφεσείοντα - Αιτήτή ή, ακόμη περισσότερο, πώς αυτό το μέσο επίδοσης (ιδιωτική επίδοση) έχει προκαλέσει σε αυτόν οποιοδήποτε επηρεασμό ή βλάβη στα δικαιώματά του. Όπως έχει νομολογηθεί η καλή επίδοση συνδέεται αναπόφευκτα με τη δυνατότητα του ενδιαφερομένου να γνωρίζει τους λόγους για τους οποίους εγκαλείται στο Δικαστήριο. Τότε μόνο του παρέχεται η δυνατότητα να υπερασπισθεί με βάση τα δικαιώματα που τα Άρθρα 30.3(α) και (β) του Συντάγματος του παρέχουν βλ. Ιερά Μητρόπολης Λεμεσού ν. Char. P. Michaelides (Estates) Ltd
(2002)1 Α.Α.Δ. 43. Στην προκειμένη περίπτωση, με βάση τα όσα έχουν αναφερθεί ανωτέρω, αυτά τα δικαιώματα έχουν πλήρως διασφαλιστεί και ασκηθεί από πλευράς του Εφεσείοντα - Αιτητή. Ως εκ τούτου, ο σκοπός της επίδοσης, ήτοι το επηρεαζόμενο πρόσωπο να λάβει γνώση της εναντίον του διαδικασίας, έχει στην υπό εξέταση περίπτωση αναμφίβολα επιτευχθεί. Το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών ότι συντρέχει κάποια από τις προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 44Γ
(3)το φέρει ο Εφεσείοντας - Αιτητής, ο οποίος αποτείνεται στο Δικαστήριο αιτούμενος την έκδοση συγκεκριμένων θεραπειών υπέρ του. Προκύπτει από τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον μου ότι: (α) Η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» επιδόθηκε με το σωστό τύπο και με το σωστό περιεχόμενο και συνάδει πλήρως με το δείγμα που υπάρχει στο σχετικό Παράρτημα του Ν.9/
  1. Σχετικό είναι το πρότυπο όπως καθορίζεται από το Νόμο, το οποίο επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση του Εφεσείοντα - Αιτητή ως Τεκμήριο
  2. (β) Η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» επιδόθηκε δεόντως στον Εφεσείοντα - Αιτητή και στα υπόλοιπα ενδιαφερόμενα μέρη, γεγονός το οποίο προκύπτει από τα Τεκμήρια που έχουν επισυναφθεί στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση. (γ) Η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» δεν στάλθηκε πριν την λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή, αλλά μετά το πέρας της προθεσμίας των 30 ημερών που θέτει η Ειδοποίηση Τύπου «Ι», η οποία επιδόθηκε ως είναι παραδεκτό και από τον Αιτητή, στις 15/09/
  3. Η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» επιδόθηκε στις 23/02/2021 με ιδιωτική επίδοση, πολύ μεταγενέστερα των 30 ημερών που θέτει η Ειδοποίηση Τύπου «Ι» για εξόφληση. (δ) Δεν έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου. (ε) Δεν έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου. (στ) Ο πρωτοφειλέτης δεν συμμετέχει στο σχέδιο «ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων» ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης. Εν πάση περιπτώσει δεν εγείρεται τέτοιος λόγος έφεσης. Καταλήγω λοιπόν ότι όσα αφορούν την ακύρωση ή παραμερισμό της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» και συνεπακόλουθα τον πλειστηριασμό, όπως αξιώνεται στο Αιτητικό Α της Αίτησης, δεν έχουν έρεισμα και απορρίπτονται. Στη βάση όλων όσων έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου καταλήγω ότι η πλευρά του Εφεσείοντα - Αιτήτή δεν έχει καταδείξει ότι στην υπό εξέταση περίπτωση συντρέχει οποιοσδήποτε από τους λόγους ακύρωσης, οι οποίοι ρητά αναφέρονται στο άρθρο 44Γ
(3)του Ν.9/1965, δυνάμει των οποίων μπορεί να ακυρωθεί η σχετική Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» και συνεπακόλουθα η διαδικασία πλειστηριασμού του ενυπόθηκου ακινήτου που αυτή αφορά. Κατ΄ακολουθίαν όλων των πιο πάνω η υπό κρίση Αίτηση/Έφεση απορρίπτεται. Όσον αφορά το θέμα των εξόδων της παρούσας Αίτησης δεν βρίσκω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω από το γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα, εκτός αν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής. Συνεπώς, η Καθ΄ ης η Αίτηση - Εφεσίβλητη δικαιούται στα έξοδά της. Ο Αιτητής - Εφεσείοντας θα καταβάλει τα έξοδα της παρούσας Αίτησης/Έφεσης, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............... Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Α.Ε.Δ ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.