Investar SPC Limited ν. Investar Investments Limited, Αγωγή Αρ.: 1648/2020, 3/3/2021

Investar SPC Limited ν. Investar Investments Limited, Αγωγή Αρ.: 1648/2020, 3/3/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A207 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Αγωγή Αρ.: 1648/2020 Ειδικό Μητρώο Αρ.: 6/20 Μεταξύ: Investar SPC Limited Ενάγουσα και Investar Investments Limited Εναγόμενη Ημερομηνία: 03/03/2021 Αίτηση ημερ. 17/09/2020 για προσωρινά διατάγματα Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα/Αιτήτρια: κα Κ. Φιλιππίδου για Πατρίκιος Παύλου & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για την Εναγόμενη/Καθ' ης η Αίτηση: κα Χρ. Μιχαήλ για Βελάρης & Βελάρης ΔΕΠΕ ----------------------------------------------- Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με το πιο πάνω ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα που καταχώρισε η Ενάγουσα στις 17/09/2020, διεκδικεί από την Εναγόμενη το ποσό των 6.214.015,50 δολαρίων ΗΠΑ ("US$"), κατ' ισχυρισμό οφειλόμενο δυνάμει χρεωστικών ομολόγων και/ή ως αποζημιώσεις για παράβαση σύμβασης. Ειδικότερα, με βάση τις λεπτομέρειες που παρατίθενται στην Έκθεση Απαίτησης, η Ενάγουσα κατέβαλε σε διάφορες ημερομηνίες το πιο πάνω διεκδικούμενο ποσό (US$6.214.015,50), στη βάση συμφωνίας χρηματοδότησης που είχε συνομολογηθεί μεταξύ της Ενάγουσας και της Εναγόμενης ημερομηνίας 13/06/2017. Η Εναγόμενη με τη σειρά της εξέδωσε, την ίδια ημερομηνία (13/06/2017), προς όφελος της Ενάγουσας, πιστοποιητικό έκδοσης χρεωστικών ομολόγων ονομαστικής αξίας US$6.500.000. Ως περαιτέρω δικογραφείται, η Εναγόμενη, κατά παράβαση των όρων του πιο πάνω ομολόγου, παρέλειψε να εξοφλήσει το πιο πάνω ποσό κατά την ημερομηνία που είχε καταστεί οφειλόμενο και εξακολουθεί να οφείλει ολόκληρο το ποσό, πλέον τόκους, παρά την ειδοποίηση πληρωμής ημερ. 06/07/2020 που απεστάλη, μέσω των δικηγόρων της, η οποία επιδόθηκε με ιδιώτη επιδότη στην Εναγόμενη, στις 07/07/2020. Η Αίτηση Με την υπό εξέταση Αίτηση, την οποία καταχώρισε η Ενάγουσα την ίδια ημέρα που καταχώρισε την αγωγή (17/09/2020), επιδιώκει την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων παγοποίησης της κινητής και ακίνητης περιουσίας της Εναγόμενης στην Κύπρο και στο εξωτερικό, μέχρι ποσού ύψους US$6,4 εκ. καθώς και διαταγμάτων αποκάλυψης, προς υποβοήθηση των διαταγμάτων παγοποίησης. Η Αίτηση κατεχωρήθη ex-parte αλλά το Δικαστήριο έκρινε ότι δεν συνέτρεχε το στοιχείο του κατεπείγοντος και έδωσε οδηγίες για την επίδοση της Αίτησης, η οποία και επεδόθη στην Καθ' ης. Την υποστηρικτική ένορκη δήλωση υπογράφει η κα Α. Ευρυπίδου, δικηγόρος στη δικηγορική εταιρεία που εκπροσωπεί την Ενάγουσα, η οποία, αφού επεξηγεί τις πηγές της πληροφόρησής της και τους λόγους για τους οποίους ορκίζεται η ίδια, υιοθετεί και επαναλαμβάνει το περιεχόμενο της Έκθεσης Απαίτησης, καταθέτοντας τα ακόλουθα, ανάμεσα σε άλλα, στοιχεία και Τεκμήρια:
2. i)Το πιστοποιητικό Έκδοσης Χρεωστικών Ομολόγων για το ποσό των US$6,5 εκ. (Τεκμήριο 5), το οποίο δόθηκε, κατ' ισχυρισμό, από την Εναγόμενη στην Ενάγουσα, ως εξασφάλιση για τα ποσά που είχαν συμφωνηθεί ότι θα εδίδοντο υπό μορφή χρηματοδότησης, από την Εναγόμενη στην Ενάγουσα. Υποδεικνύεται ότι η ενόρκως δηλούσα αναφέρεται και παραθέτει τη σημασία των ουσιωδών όρων των υπό αναφορά ομολόγων (Τεκμήριο 5).
3. ii)Κατάσταση στην οποία εμφαίνονται όλες οι πληρωμές που έγιναν από την Ενάγουσα στην Εναγόμενη στα πλαίσια της επίδικης συμφωνίας χρηματοδότησης της Εναγόμενης από την Ενάγουσα (Τεκμήριο 6), επεξηγώντας τα ακόλουθα: - Τα ποσά που καταβάλλονταν στην Εναγόμενη από την Ενάγουσα, ως λεπτομερώς καταγράφονται στην παράγραφο 10(α)-(ιβ) της ένορκης δήλωσής της, προορίζονταν για επένδυση από την Εναγόμενη σε συγκεκριμένο έργο ακινήτων στην Μολδαβία. - Τα ποσά καταβάλλονταν σε ευρώ και μετατρέπονταν σε US$, ως η συμφωνία δανειοδότησης, με βάση τη συναλλαγματική ισοτιμία κατά την ημερομηνία πληρωμής εκάστου ποσού. Επεξηγεί δε, πως λόγω αυτής της μετατροπής, στο τέλος κάθε χρόνου το χρέος μειωνόταν ή αυξανόταν, ανάλογα με το κέρδος ή τη ζημιά, αντίστοιχα, που προέκυπτε για την Ενάγουσα, από τη μετατροπή, παραθέτοντας λεπτομέρειες για τα ποσά που χρεώθηκαν ή πιστώθηκαν στο λογαριασμό της Εναγόμενης, συνεπεία της ως άνω μετατροπής. iii) Αντίγραφο της γραπτής ειδοποίησης (Τεκμήριο 7) που απέστειλαν με διπλοσυστημένη επιστολή οι δικηγόροι της Ενάγουσας στην Εναγόμενη και την οποία επέδωσαν με ιδιώτη επιδότη στην Εναγόμενη στις 07/07/2020, επεξηγώντας ότι από παραδρομή, αναφέρεται στην επιστολή ότι το οφειλόμενο ποσό ήταν US$6,5 εκ. αντί του ορθού US$6.214.015,50. Ως εν συνεχεία, αναφέρει, η Εναγόμενη δεν ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα της Ενάγουσας για εξόφληση, παρά μόνο λήφθηκε μία επιστολή από δικηγόρο τρίτων προσώπων, οι οποίοι διατείνονταν ότι είναι κληρονόμοι του τελικού δικαιούχου των μετοχών της Εναγόμενης. Στην υπό αναφορά επιστολή απάντησαν, «από αβρότητα», αποστέλλοντας τους το Τεκμήριο 5 και διευκρινίζοντας, ταυτόχρονα, το λάθος στο διεκδικούμενο ποσό. Στη συνέχεια της ένορκης δήλωσης της, η ενόρκως δηλούσα υποστηρίζει ότι συντρέχουν όλες οι προϋποθέσεις για την χορήγηση των αιτουμένων θεραπειών και είναι υπό τις περιστάσεις δίκαιο και εύλογο, όπως εκδοθούν τα διατάγματα. Ειδικότερα και καθόσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32, υποστηρίζει πως υπάρχει ορατός κίνδυνος αποξένωσης των περιουσιακών στοιχείων της Εναγόμενης καθότι: - Η Εναγόμενη κατέχει, μέσω θυγατρικής της Εταιρείας (Limited Liability Company "Buisiness Agreement") ακίνητη περιουσία στη Μολδαβία (βλ. Τεκμήρια 8, 9 και 10), την οποία, ως πρόσφατα έμαθαν οι εκπρόσωποι της Ενάγουσας, έχει μεταβιβάσει σε τρίτα πρόσωπα. - Πέραν τούτου, υποδεικνύει πως η Εναγόμενη δεν συμμορφώθηκε με τους όρους του Χρεωστικού Ομολόγου, με βάση τους οποίους είχαν υποχρέωση να εφοδιάζουν την Ενάγουσα με αντίγραφα του ισολογισμού και άλλων εγγράφων που σχετίζονται με την οικονομική κατάσταση της Εναγόμενης και των θυγατρικών εταιρειών της (βλ. όρους 6.4 και 6.5 του Τεκμηρίου 5). - Υποδεικνύει, επίσης, πως η κατ' ισχυρισμό μεταβίβαση της θυγατρικής Εταιρείας της στη Μολδαβία και του ακινήτου που κατέχεται από αυτήν, παραβιάζει συγκεκριμένους όρους του Τεκμηρίου 5. Η Ένσταση Η Εναγόμενη καταχώρισε Ειδοποίηση ένστασης, υποστηρίζοντας πως δεν δικαιολογείται η έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων, για τους ακόλουθους, επιγραμματικά, λόγους: (α) Δεν συντρέχουν οι γνωστές προϋποθέσεις για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. (β) Τα Κυπριακά Δικαστήρια δεν έχουν δικαιοδοσία να εκδικάσουν την υπόθεση, λόγω ρήτρας διαιτησίας που περιέχεται στη συμφωνία τους. (γ) Η Ενάγουσα παρέλειψε να παραθέσει μαρτυρία σε σχέση με το εφαρμοστέο δίκαιο, γεγονός που καθιστά αδύνατη την εξέταση των προϋποθέσεων για τη χορήγηση των αιτούμενων θεραπειών. (δ) Η Αίτηση είναι κακόπιστη και αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας, δεδομένου ότι τα επίδικα θέματα εξετάστηκαν ή θα μπορούσαν να εξεταστούν στα πλαίσια άλλων εκκρεμουσών αγωγών στην Κύπρο και στο εξωτερικό. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η Ένσταση, εκτίθενται στην ένορκη δήλωση της ασκούμενης δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την Εναγόμενη, κας Ν. Τσιακκή, η οποία επεξηγεί τους λόγους για τους οποίους ορκίζεται η ίδια, υποστηρίζοντας, σε συντομία, τα ακόλουθα:
4. i)Η εικόνα που παρουσίασε η Ενάγουσα, μέσω της ένορκης δήλωσης Ευρυπίδου, είναι παραπλανητική και/ή διαστρεβλωμένη επειδή: - Παρέλειψε να αποκαλύψει ότι το πιστοποιητικό χρεωστικών ομολόγων (Τεκμήριο 5) αποτελούσε μέρος μιας ευρύτερης συμφωνίας, στην οποία περιλαμβάνεται ρήτρα διαιτησίας. Αντίγραφο της κατ' ισχυρισμό συμφωνίας επεσύναψε στην ένορκη δήλωση της ως Τεκμήριο Α, υποδεικνύοντας τον όρο 5 στον οποίο αναφέρεται ότι η συμφωνία θα διέπεται από τους νόμους του Διεθνούς Χρηματοπιστωτικού Κέντρου του Ντουμπάι (στη συνέχεια «DIFC») και οποιαδήποτε διαφορά προκύψει θα παραπέμπεται σε διαιτησία στο Ντουμπάι. Παρεμβάλλεται στο σημείο αυτό, ότι η Εναγόμενη έχει καταχωρίσει Αίτηση με την οποία ζητά την απόρριψη της αγωγής και/ή την αναστολή της διαδικασίας λόγω της κατ' ισχυρισμό ρήτρας διαιτησίας. Η υπό αναφορά αίτηση κατεχωρήθη στις 10/11/2020 και είναι προγραμματισμένη για οδηγίες στις 16/03/2021.
5. ii)Η υπόθεση αποτελεί μια περίπλοκη διαφορά ανάμεσα στον τελικό δικαιούχο, ο οποίος δεν κατονομάζεται, του Ομίλου Εταιρειών στον οποίο ανήκουν τόσο η Ενάγουσα όσο και η Εναγόμενη και κάποιου εμπιστευματοδόχου - ο οποίος επίσης δεν κατονομάζεται - υπό την εποπτεία κάποιου XXXXX Gheorghiou. Το υπό αναφορά πρόσωπο (Gheorghiou), πρόδωσε, κατ' ισχυρισμό, την εμπιστοσύνη που του επέδειξε ο τελικός δικαιούχος και παρουσιάζεται ο ίδιος ως ο ιδιοκτήτης του Ομίλου. iii) Οι διαφορές μεταξύ του τελικού δικαιούχου και του ρηθέντος Gheorghiou, αποτέλεσαν αντικείμενο της αγωγής 3300/2019 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, στα πλαίσια της οποίας καταχωρήθηκε αίτηση για προσωρινά διατάγματα, η οποία απερρίφθη από το Δικαστήριο, λόγω, κυρίως, έλλειψης δικαιοδοσίας. Επισυνάπτει προς τούτο, αντίγραφο της αγωγής (Τεκμήριο Β) της Αίτησης για προσωρινά διατάγματα και ενόρκων δηλώσεων κάποιου XXXXX Catanoi, (Τεκμήρια Γ και Δ) και της Ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου ημερ. 31/03/2020 (Τεκμήριο Ε). Η πιο πάνω αγωγή διεκόπη και κατεχωρήθη νέα αγωγή στο Ντουμπάι η οποία εκκρεμεί (βλ. Τεκμήρια Στ και Ζ). Εκκρεμεί, επίσης, άλλη αγωγή στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας ήτοι η υπ' αριθμό 2157/20 (Τεκμήριο Η), η οποία, κατ' ισχυρισμόν, προωθείται από τον αναφερθέντα Gheorghiou μέσω της εταιρείας Leader Inc., η οποία ήταν διάδικος στις πιο πάνω αναφερθείσες διαδικασίες στην Κύπρο και στο Ντουμπάι (Τεκμήρια Β και Στ, ανωτέρω). Με την τελευταία αυτή αγωγή προβάλλονται παρόμοιοι ισχυρισμοί και διεκδικούνται ποσά δυνάμει συμφωνίας δανείου και κατεχωρήθη αίτηση παραμερισμού λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου (βλ. Τεκμήριο Θ). Υποδεικνύεται ότι μετά από σχετική άδεια που δόθηκε από το Δικαστήριο, καταχωρίστηκε συμπληρωματική ένορκη δήλωση από την κα Ευρυπίδου, στην οποία υποστηρίζει πως δεν υπήρξε οποιαδήποτε συμφωνία μεταξύ της Ενάγουσας και Εναγόμενης για παραπομπή των τυχόν διαφορών της σε διαιτησία. Όσον αφορά το Τεκμήριο Α στην ένορκη δήλωση Τσιακκή, αναφέρει πως δεν είχε περιέλθει σε γνώση ή στην αντίληψη της Ενάγουσας και ότι το μόνο έγγραφο που της είχε παραδοθεί από την Εναγόμενη ήταν το Πιστοποιητικό Χρεωστικών Ομολόγων (Τεκμήριο 5). Υποδεικνύει περαιτέρω πως η φερόμενη «ευρύτερη συμφωνία» (Τεκμήριο Α) δεν φέρει υπογραφή από την Εναγόμενη και δεν αποτελεί έγκυρη συμφωνία για παραπομπή σε διαιτησία. Όσον αφορά, τέλος, τους ισχυρισμούς περί απόκρυψης των εκκρεμουσών αγωγών στις οποίες κάνει αναφορά η κα Τσιακκή, υποστηρίζει πως ουδεμία διασύνδεση ή σχέση υπάρχει μεταξύ των διαδίκων σε εκείνες τις υποθέσεις με τους διαδίκους της παρούσας υπόθεσης, ούτε και με τα επίδικα θέματα τους. Οι αγορεύσεις των συνηγόρων Με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους οι ευπαίδευτοι συνήγοροι υποστηρίζουν τις εκατέρωθεν θέσεις των διαδίκων, παραπέμποντας στην πλούσια επί των εγειρομένων ζητημάτων νομολογία. Ειδικότερα, η ευπαίδευτη συνήγορος της Ενάγουσας, κα Φιλιππίδου, αφού αναφέρθηκε στα γεγονότα όπως παρατέθηκαν στην ένορκη δήλωση Ευρυπίδου, υπέδειξε πως η Εναγόμενη δεν αμφισβήτησε την ύπαρξη του χρέους της, παρά μόνο, υποστήριξε πως δεν έχει δικαιοδοσία το Δικαστήριο, λόγω της κατ' ισχυρισμό ρήτρας διαιτησίας. Απορρίπτοντας ως παντελώς αβάσιμη τη θέση αυτή, υπέδειξε πως: - Η κατ' ισχυρισμό «ευρύτερη συμφωνία» την οποία επικαλείται η Εναγόμενη (Τεκμήριο «Α») παρουσιάζεται ως ένα έγγραφο (instrument) το οποίο εκδόθηκε και υπογράφηκε από τους εκπροσώπους της Εναγόμενης, χωρίς τη συμμετοχή ή συμφωνία της Ενάγουσας και κατά συνέπεια δεν αποτελεί έγκυρη και δεσμευτική συμφωνία, εφόσον δεν φέρει την υπογραφή της Εναγόμενης. - Το Τεκμήριο Α ουδέποτε προηγουμένως περιήλθε στην αντίληψη ή την κατοχή της Ενάγουσας αφού δεν της είχε παραδοθεί από την Εναγόμενη. - Πέραν των ανωτέρω, η συνήγορος υποδεικνύει διαφορές που «προδίδουν», κατά τους ισχυρισμούς της Ενάγουσας, επινόηση και κατασκεύασμα προκειμένου να χρησιμοποιηθεί για τους σκοπούς της παρούσας αγωγής. Όσον αφορά τη θέση της Εναγόμενης ότι η προώθηση της αγωγής συνιστά κατάχρηση, λόγω των εκρεμουσών αγωγών στην Κύπρο και στο Ντουμπάι, η συνήγορος της Εναγόμενης εισηγήθηκε πως η Εναγόμενη επιχείρησε, μέσω γενικών και αόριστων ισχυρισμών, να περιπλέξει την υπόθεση, δίδοντας την εντύπωση ότι τα επίδικα θέματα της παρούσας υπόθεσης συνδέονται με τις υποθέσεις που εκκρεμούν στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας και στο Ντουμπάι. Ουδεμία, όμως, μαρτυρία προσκομίστηκε από την Εναγόμενη που να συνδέει τους διαδίκους στις διαδικασίες εκείνες με τους διαδίκους της παρούσας αγωγής. Η παρούσα υπόθεση, υπέδειξε η συνήγορος, στηρίζεται σε υπόλοιπο που προέκυψε από πιστωτική διευκόλυνση που παραχωρήθηκε από την Ενάγουσα στην Εναγόμενη και ουδεμία διασύνδεση μπορεί να έχει με τις αναφερθείσες αγωγές οι οποίες στηρίζονται σε συνομωσία, δόλο, απάτη κλπ, ανάμεσα σε εντελώς διαφορετικές νομικές οντότητες και διαδίκους. Στην αντίπερα όχθη, η ευπαίδευτη συνήγορος της Καθ' ης η Αίτηση κα Μιχαήλ, εισηγήθηκε πως δεν δικαιολογείται η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων για τρεις λόγους: (α) Επειδή, κατά την εισήγηση της, το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να εκδικάσει την επίδικη διαφορά λόγω ρήτρας διαιτησίας. (β) Επειδή παρέλειψαν να προσκομίσουν μαρτυρία σε σχέση με το δίκαιο του DIFC, το οποίο διέπει τη συμφωνία και (γ) Επειδή η Αιτήτρια απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα, με σημαντικότερη την μη αποκάλυψη της ρήτρας διαιτησίας. - Αναπτύσσοντας τον πρώτο λόγο, η συνήγορος υποστήριξε πως η συμφωνία των διαδίκων, την οποία η ίδια η Αιτήτρια επικαλείται, μέσω της ένορκης δήλωσης Ευρυπίδου, είναι το Τεκμήριο Α, στο οποίο περιλαμβάνεται όρος για παραπομπή των διαφορών των μερών σε διαιτησία. Η συμφωνία των διαδίκων, υπέδειξε η συνήγορος, δεν είναι άλλη από το Τεκμήριο Α (Convertible Unsecured Loan Note Instrument) ενώ το Τεκμήριο 5, το οποίο αποκάλυψε και επικαλείται η Αιτήτρια, αποτελεί παράρτημα του, γεγονός που γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει ή να φρόντιζε να πληροφορηθεί η Ενάγουσα, η οποία επικαλείται τη συμφωνία δανείου. Σχολιάζοντας τη θέση της Αιτήτριας, όπως προβάλλεται με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση Ευρυπίδου, πως δεν γνώριζαν για την ύπαρξη της ρήτρας διαιτησίας και πως δεν είναι δεσμευτική για την Αιτήτρια, επειδή δεν φέρει την υπογραφή της, υποστήριξε πως είναι έκδηλο ότι το Τεκμήριο 5 αποτελεί παράρτημα του Τεκμηρίου Α, υποδεικνύοντας σχετικές αναφορές που περιέχονται στο «Παράρτημα», που παραπέμπουν σαφώς, κατά την εισήγηση της, στο Τεκμήριο Α. - Σε σχέση με το δεύτερο λόγο, αφού υπέδειξε πως με βάση τον όρο 5.1 του Τεκμηρίου Α, η έκδοση των επίδικων Ομολόγων διέπεται από το δίκαιο του DIFC, υποστήριξε πως η Αιτήτρια δεν προσκόμισε, ως όφειλε, μαρτυρία για το αλλοδαπό δίκαιο. Η παράλειψη αυτή είναι μοιραία, κατά τη συνήγορο, καθόσον δεν απόσεισε το βάρος που είχε για την απόδειξη των δύο πρώτων προϋποθέσεων, επικαλούμενη όσα σχετικά αποφασίστηκαν στην υπόθεση Trafalgar Developments Ltd κ.ά. ν. Uralchem Holdings P.L.C. κ.ά., ECLI:CY:AD:2019:A49, Πολ. Έφ. Αρ. 331/2017 ημερ. 21/02/2019. - Όσον αφορά τον τρίτο λόγο, υποστήριξε πως από τη στιγμή που η Αιτήτρια αποτάθηκε στο Δικαστήριο με μονομερή αίτηση, όφειλε να είχε αποκαλύψει τη συμφωνία και τη ρήτρα διαιτησίας. Η υποχρέωση αυτή, δεν παύει να υφίσταται, κατά τη συνήγορο, επειδή το Δικαστήριο δεν εξέδωσε μονομερώς τα Διατάγματα, παραπέμποντας σε πρόσφατη πρωτόδικη απόφαση (National Bank Trust ν. Retail Chain Properties Ltd κ.ά., Αγ. Αρ. 2577/2019, Ε.Δ. Λεμεσού - Απόφαση ημερ. 13/01/2020 -). Το γεγονός ότι η Αιτήτρια υποστηρίζει πως δεν είχε στην κατοχή της το Τεκμήριο Α, ώστε να είχε υποχρέωση να το απεκάλυπτε, δεν δικαιολογεί την παράλειψη της, κατέληξε η συνήγορος, παραπέμποντας στη γνωστή νομολογιακή αρχή με βάση την οποία, η υποχρέωση πλήρους αποκάλυψης εκτείνεται και σε γεγονότα και στοιχεία τα οποία θα μπορούσε να εντοπίσει με εύλογη έρευνα. Νομική πτυχή-Κατάληξη Οι αρχές με βάση τις οποίες ασκείται η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων είναι ευρύτατα γνωστές και θεωρώ αχρείαστο να τις επαναλάβω. Θα περιοριστώ να επισημάνω τις τρεις προϋποθέσεις που πρέπει να συνυπάρχουν, ώστε να δύναται να ασκηθεί η εξουσία που παρέχεται στο Δικαστήριο από το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 να χορηγήσει τέτοια θεραπεία. Αυτές είναι: (α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. Τούτο, ως ερμηνεύθηκε από τη νομολογία, δεν επιβάλλει ο,τιδήποτε πέραν από την αποκάλυψη μιας συζητήσιμης υπόθεσης. (β) Η ύπαρξη πιθανότητας επιτυχίας της αγωγής. Αυτό που ζητείται από τον Αιτητή είναι να καταδείξει ότι έχει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας, που σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή πιθανότητα, αλλά κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. (γ) Εκτός εάν εκδοθεί το προσωρινό διάταγμα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Το Δικαστήριο οφείλει να εξετάσει εάν η θεραπεία των αποζημιώσεων είναι, κάτω από τις περιστάσεις που περιβάλλουν την υπόθεση, επαρκής. Πέραν των ανωτέρω τριών προϋποθέσεων, ως έχει νομολογηθεί, το Δικαστήριο θα πρέπει να σταθμίσει όλα τα δεδομένα της υπόθεσης για να κρίνει εάν είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει τέτοιο διάταγμα (βλ. μεταξύ άλλων Odysseos v. Pieris Estetes Ltd and others