← Κύπρος

Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας ν. CYFIELD - NEMESIS κ.α., Αρ. Αγωγής: 24/21, 11/3/2021

Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας ν. CYFIELD - NEMESIS κ.α., Αρ. Αγωγής: 24/21, 11/3/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A211 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 24/21 Μεταξύ: Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας Ενάγοντα και

  1. CYFIELD - NEMESIS
  2. CYFIELD DEVELOPMENT PUBLIC LIMITE
  3. CYFIELD ENGINEERING AND CONRACTING PUBLIC LTD
  4. CYFIELD ASPHALT CO LTD Εναγομένων Αίτηση ημερ. 25.01.2021 για προσωρινά διατάγματα Ημερομηνία: 11/03/2021 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα/Αιτητή: κ. Σ. Αγγελίδης, Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας με την κα Δ. Παπαμιλτιάδους και κα Λ. Γρηγορίου, δικηγόροι της Δημοκρατίας Α΄. Για τις Εναγόμενες 1-4/Καθ' ων η Αίτηση: κ. Ν. Παπαευσταθίου για Τάσσος Παπαδόπουλος & Συνεργάτες ΔΕΠΕ ----------------------------------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Ενάγων είναι ο Γενικός Εισαγγελέας της Κυπριακής Δημοκρατίας και οι Εναγόμενοι 1, 2, 3 και 4 είναι οι ιδιοκτήτες και/ή διαχειριστές της Ασφαλτικής μονάδας και/ή εργοστασίου που βρίσκεται σε τεμάχια εντός της βιομηχανικής περιοχής Γερίου (στη συνέχεια «το εργοστάσιο»). Ειδικότερα ο Εναγόμενος 1 είναι Συνεταιρισμός και οι Εναγόμενοι 2 και 3 είναι Ομόρρυθμοι Συνεταίροι. Η Εναγόμενη 3 είναι και η ιδιοκτήτρια των τεμαχίων εντός των οποίων λειτουργεί το εργοστάσιο ενώ η Εναγόμενη 4 είναι η διαχειρίστρια του εργοστασίου. Με την πιο πάνω αγωγή που καταχώρισε ο Ενάγων στις 25.01.2021, επιδιώκει την έκδοση αριθμό προστακτικών και απαγορευτικών διαταγμάτων, τα οποία στοχεύουν στην αναστολή της λειτουργίας του υπό αναφορά εργοστασίου, λόγω κατ' ισχυρισμόν πρόκλησης δημόσιας οχληρίας, δια της εκπομπής αναθυμιάσεων, καπνών, οσμών κλπ που επηρεάζουν την ποιότητα του αέρα, θέτοντας σε κίνδυνο την άνεση των κατοίκων της περιοχής και/ή παραβιάζοντας ανθρώπινα και συνταγματικά δικαιώματα τους. Με την υπό εξέταση Αίτηση που καταχώρισε την ίδια ημέρα, ζητά την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, με τα οποία να εμποδίζονται οι Εναγόμενες 1-4 να συνεχίσουν και/ή ανέχονται τη συνέχιση της λειτουργίας του εργοστασίου λόγω της κατ' ισχυρισμό, δημόσιας οχληρίας, ως με λεπτομέρεια παρατίθεται στα Αιτητικά Α, Β και Γ και λόγω του γεγονότος ότι δεν έχουν εξασφαλιστεί οι προβλεπόμενες άδειες οικοδομής και/ή λειτουργίας του εργοστασίου και/ή το πιστοποιητικό τελικής έγκρισης (Θεραπεία Δ). Όπως είχα την ευκαιρία να επισημάνω στην Ενδιάμεση Απόφασή μου ημερομηνίας 26/01/2021 στα πλαίσια εκδίκασης της μονομερούς, τότε, Αιτήσεως, το ιστορικό και τα γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση είναι πανομοιότυπα με τα γεγονότα της αγωγής 23/
  5. Ως αναφέρεται και στην Ενδιάμεση Απόφαση του Δικαστηρίου μου που εκδόθηκε λίγο νωρίτερα σήμερα, το επίδικο εργοστάσιο καθώς και το εργοστάσιο που λειτουργούν και/ή διαχειρίζονται οι Εναγόμενες Εταιρείες στην αγωγή 23/2021, βρίσκονται στις Βιομηχανικές περιοχές Γερίου και Τσερίου, ανατολικά και δυτικά των επηρεαζόμενων οικισμών του Δήμου Ιδαλίου. Εξετάζοντας διεξοδικότερα τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, διαπιστώνω ότι η μαρτυρία που κατατέθηκε από την πλευρά του Ενάγοντα/Αιτητή, είναι σχεδόν ταυτόσημη με τη μαρτυρία που κατατέθηκε στα πλαίσια της Αίτησης στην αγωγή 23/
  6. Με εξαίρεση το Δημοτικό Μηχανικό του Δήμου Τσερίου, ο οποίος δεν συμπεριελήφθη, για ευνόητους λόγους, στα άτομα που ορκίστηκαν προς υποστήριξη της παρούσας Αίτησης, οι υπόλοιποι πέντε είναι τα ίδια πρόσωπα και η μαρτυρία τους είναι σχεδόν ταυτόσημη με τη μαρτυρία που κατατέθηκε, μέσω των ενόρκων δηλώσεων στα πλαίσια της Αίτησης στην αγωγή 23/
  7. Οι μόνες ουσιαστικές διαφοροποιήσεις αφορούν: (α) Στο σημείο που ευρίσκονται τα δύο εργοστάσια αφού το μεν εργοστάσιο των Καθ' ων στην παρούσα υπόθεση βρίσκεται στη Βιομηχανική περιοχή Γερίου, ανατολικά των οικισμών της ενορίας Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Ιδαλίου (στη συνέχεια «η επίδικη περιοχή»), το δε εργοστάσιο των Καθ' ων στην αγωγή 23/2021 ("Prometheas") στην Βιομηχανική περιοχή Τσερίου, δυτικά της επίδικης περιοχής. Υποδεικνύεται ωστόσο ότι και οι δύο περιοχές είναι αδειοδοτημένες βιομηχανικές ζώνες Κατηγορίας Α, ήτοι ζώνες Βαριάς, όπως χαρακτηρίζεται, βιομηχανίας. (β) Τις άδειες που έχουν εξασφαλίσει τα δύο εργοστάσια για τη λειτουργία του εργοστασίου τους. Είναι παραδεκτό, ότι οι Καθ' ων στην παρούσα υπόθεση είχαν εξασφαλίσει τις προνοούμενες από το Νόμο άδειες λειτουργίας του Εργοστασίου και το μόνο που τελεί υπό αμφισβήτηση είναι εάν έχει εξασφαλιστεί πιστοποιητικό τελικής έγκρισης, αναφορικά με τις οικοδομικές εργασίες που έχουν κατά καιρούς εκτελεστεί στη βάση των αδειών οικοδομής που είχαν εκδοθεί. Κατά τα άλλα, δεν υπάρχουν ουσιαστικές διαφορές, ως προς τη φύση, λειτουργία και τα κατ' ισχυρισμό παράπονα για τις εκπομπές καπνών/καυσαερίων από τα φουγάρα των δύο εργοστασίων. Η διαφοροποίηση συνίσταται ασφαλώς στις περιστάσεις της κατ' ισχυρισμό μεταφοράς των καυσαερίων στην επίδικη περιοχή που όπως είναι αναμενόμενο συναρτάται με την κατεύθυνση των ανέμων, λόγω ακριβώς των πιο πάνω θέσεων των εργοστασίων, σε σχέση με την επίδικη περιοχή. Κάποιες διαφοροποιήσεις παρατηρούνται ως προς τους λόγους ένστασης και την επιχειρηματολογία που προώθησαν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των Καθ' ων στις δύο υποθέσεις. Υποδεικνύεται, επί παραδείγματι, ότι ο συνήγορος των Καθ' ων στην παρούσα υπόθεση, πρόταξε την ύπαρξη κωλύματος και εμποδίου στην διεκδίκηση έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων, λόγω της συμφωνίας για μετακίνηση του ασφαλτικού εργοστασίου, η οποία συνομολογήθηκε με το κράτος, ως λεπτομερώς αναφέρεται και στην Ενδιάμεση Απόφαση που εκδόθηκε ενωρίτερα σήμερα, στην αγωγή 23/
  8. Επί της ουσίας όμως, δεν αλλάξει η αντίκρυση του όλου ζητήματος από πλευράς Δικαστηρίου. Θεωρώ πως θα ήταν αχρείαστη επανάληψη εάν επιχειρούσα να καταγράψω τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση, τα οποία, ως έχω ήδη επισημάνει, είναι πανομοιότυπα με τα γεγονότα της υπόθεσης 23/
  9. Ας μου επιτραπεί να παρακάμψω, επίσης, όσα με πολλή επιμέλεια, έθεσε υπόψη του Δικαστηρίου ο ευπαίδευτος συνήγορος των Καθ' ων κ. Ν. Παπαευσταθίου, τόσο με τη γραπτή αγόρευση του όσο και με τις προφορικές διευκρινίσεις. Εκτιμώ ότι ισχύουν κατ' αναλογία όσα αποφασίστηκαν και καταγράφονται στην απόφασή μου, που εκδόθηκε ενωρίτερα σήμερα στα πλαίσια πανομοιότυπης Αίτησης του Αιτητή στην αγωγή 23/
  10. Ειδικότερα, εξετάζοντας τις προϋποθέσεις και τα νομικά ζητήματα που ηγέρθηκαν στην αναφερθείσα υπόθεση, κατέληξα ως κατωτέρω (σελ. 28-34): «Κατάληξη Έξω εξετάσει την Αίτηση, υπό το πρίσμα των πιο πάνω νομικών αρχών, λαμβάνοντας δεόντως υπόψη τις θέσεις και εισηγήσεις των διαδίκων, όπως τέθηκαν με πολλή επιμέλεια ενώπιον του Δικαστηρίου. Είναι παραδεκτό, από την πλευρά του Αιτητή ότι το αγώγιμο δικαίωμά του στηρίζεται στο αστικό αδίκημα της δημόσιας οχληρίας που προβλέπεται στο άρθρο 45 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, το οποίο προνοεί τα ακόλουθα: «
  11. Δημόσια οχληρία συνίσταται σε παράνομη πράξη, ή σε παράλειψη εκτέλεσης νομικής υποχρέωσης αν η πράξη αυτή ή η παράλειψη θέτει σε κίνδυνο τη ζωή, ασφάλεια, υγεία, ιδιοκτησία ή άνεση του κοινού ή παρακωλύει το κοινό στην άσκηση κοινού δικαιώματος. Νοείται ότι καμιά αγωγή δεν εγείρεται για δημόσια οχληρία, παρά μόνο- (α) από το Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας για έκδοση απαγορευτικού διατάγματος. Ή (β) από το πρόσωπο που υπέστη εξαιτίας αυτής ειδική ζημιά.». Εν προκειμένω, η αγωγή εγείρεται από το Γενικό Εισαγγελέα και κατά συνέπεια η περίπτωση εμπίπτει στην παράγραφο (α) του πιο πάνω άρθρου. Εκείνο που έντονα αμφισβητείται είναι πως δεν υπήρξε οποιαδήποτε παράνομη πράξη ή παράλειψη εκτέλεσης νομικής υποχρέωσης, η οποία να έθεσε σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία κλπ, ως απαιτείται από την πιο πάνω νομοθετική πρόνοια, για τη συντέλεση της δημόσιας οχληρίας. Σχετικές με το ζήτημα είναι οι υποθέσεις Γενικός Εισαγγελέας ν. Ζιπίτης κ.ά.

(2003)1 Α.Α.Δ. 749 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Κωστάκη
(2008)1 Α.Α.Δ. 432. Όπως υποδεικνύεται στις υπό αναφορά αυθεντίες, «. πρέπει να αποδεικνύεται πέραν της ύπαρξης δημόσιας οχληρίας και η σύνδεση αυτής με παράνομη πράξη ή παράλειψη εκτέλεσης νομικής υποχρέωσης, αλλά και αιτιώδης σύνδεση μεταξύ της οχληρίας και του ζημιογόνου αποτελέσματος.». Εκτενέστερη ανάλυση των συστατικών στοιχείων του αδικήματος της δημόσιας οχληρίας γίνεται στο Σύγγραμμα του έγκριτου νομικού κ. Πόλυ Πολυβίου «ΑΣΤΙΚΑ ΑΔΙΚΗΜΑΤΑ ΣΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΔΙΚΑΙΟ» σελ. 623 επ., όπου, ανάμεσα σε άλλα, υποδεικνύονται στη σελίδα 624, τα ακόλουθα, υπό τον τίτλο «Συστατικά Στοιχεία του Αδικήματος»: «Η δημόσια οχληρία είναι κατά κύριο λόγο ποινικό αδίκημα και πρέπει να επηρεάζει το κοινό γενικά ή τουλάχιστον μια ικανή μερίδα του κοινού. Πρέπει να αποδειχθεί ότι ένας ικανός αριθμός ατόμων έχει επηρεαστεί από τα γεγονότα που συνιστούν τη δημόσια οχληρία. Εάν αυτό συμβαίνει, και κάποιο πρόσωπο αποδεδειγμένα υπέστη εξαιτίας των εν λόγω γεγονότων ειδική ζημιά, τότε ενδεχομένως θα αποκτήσει δικαίωμα σε αποζημιώσεις βάσει του αστικού αδικήματος της δημόσιας οχληρίας (που, στην πράξη και αφού ικανοποιηθούν οι προϋποθέσεις του άρθρου 45 του Νόμου, μετατρέπεται από ποινικό σε αστικό αδίκημα).». Ο Έντιμος Βοηθός εισηγήθηκε, με παραπομπές σε Αγγλικά συγγράμματα (βλ. Haslbury's πιο πάνω) και αυθεντίες (Commonwealth v. Barnes & Tucker Co. 303 A.2d 544 (Pa. 1973), Attorney General v. Cole & Son [1901] 1 ch. 205 κ.ά.) πως δεν απαιτείται να συνοδεύεται από παρανομία η οχληρία, αλλά είναι αρκετό να αποδειχθεί ότι προκλήθηκε από το εργοστάσιο των Καθ' ων. Όπως υποδεικνύεται στις αυθεντίες που έχουν παρατεθεί πιο πάνω, σε σχέση με την προσέγγιση από το Δικαστήριο των αντικρουόμενων εκδοχών στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο, το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφεύγει την εξαγωγή τελικών συμπερασμάτων ως προς το πραγματικό και νομικό υπόβαθρο της υπόθεσης. Εκείνο που καλείται το Δικαστήριο να αποφασίσει, σ' αυτό το στάδιο, δεν είναι κατά πόσο ο Ενάγων έχει αποδείξει το ουσιαστικό αγώγιμο δικαίωμα του αλλά σοβαρές ενδείξεις για την πιθανότητα ύπαρξης του (βλ. T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 Α.Α.Δ. 1802). Εξετάζοντας την πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 32, υπό το πιο πάνω πρίσμα, κρίνω ότι έχει ικανοποιηθεί. Δεν χωρεί αμφιβολία ότι η υπόθεση είναι από τη φύση της σοβαρή, αφού αφορά σε αποδιδόμενη στους Καθ' ων δημόσια οχληρία που φέρεται να προκαλείται από καπνούς, καυσαέρια κλπ, που εκπέμπονται από το εργοστάσιο τους (και από ένα άλλο εργοστάσιο που δραστηριοποιείται στον ίδιο τομέα στην επίδικη περιοχή). Όσον αφορά στη δεύτερη προϋπόθεση, έχει τεθεί μαρτυρία από τον Αιτητή, στη βάση της οποίας αρκετοί από τους κατοίκους παρουσιάζουν συμπτώματα (ζαλάδες, πονόλαιμο, αναγούλες, τσούξιμο στα μάτια, βήχα) λόγω της εισπνοής των καυσαερίων που εκπέμπονται από το εργοστάσιο και της αποπνικτικής ατμόσφαιρας που προκαλείται κατά τις ώρες λειτουργίας του. Όσον αφορά την απουσία επιστημονικής μαρτυρίας ως προς το κατά πόσο οι εκπομπές και ρύποι είναι επιβλαβείς για τον ανθρώπινο οργανισμό και την εν γένει υγεία του κοινού, κρίνεται πως δεν ήταν απαραίτητη τέτοια μαρτυρία, ενόψει της μαρτυρίας των επηρεαζόμενων οι οποίοι βεβαιώνουν τα συμπτώματα που υφίστανται, συνδέοντας τα με τις εκπομπές των καυσαερίων/καπνών που εκπέμπονται από το εργοστάσιο. Προβληματίστηκε, ομολογώ το Δικαστήριο, όσον αφορά την πιθανότητα επιτυχίας, όπως ο όρος έχει ερμηνευθεί από την πλούσια επί της πτυχής αυτής νομολογία. Ο προβληματισμός εστιάζεται, κατά κύριο λόγο, στο γεγονός ότι δεν προκύπτει να συνοδεύονται, οι κατ' ισχυρισμό ζημιογόνες για την υγεία του κοινού πράξεις ή/και παραλείψεις - δηλαδή οι εκπομπές αναθυμιάσεων που προκαλούν την αποπνικτική ατμόσφαιρα στην περιοχή - από οποιαδήποτε παράνομη πράξη ή παράλειψη εκτέλεσης νομικής υποχρέωσης των Καθ' ων. Υποδεικνύεται πως είναι αποδεκτό από τον Αιτητή πως δεν παραβιάζεται από τη λειτουργία του εργοστασίου των Καθ' ων, οποιαδήποτε νομοθεσία και ότι οι ρύποι που εκπέμπονται είναι εντός των επιτρεπόμενων ορίων. Η μόνη διαφωνία ως προς το ζήτημα της νομιμότητας ή μη στην εν γένει λειτουργία του εργοστασίου, αφορά σε κατ' ισχυρισμό μη εξασφάλιση άδειας λειτουργίας και πιστοποιητικού τελικής έγκρισης του εργοστασίου. Υποδεικνύεται βέβαια πως οι Καθ' ων υποστηρίζουν μέσω της ΕΔ ΓΠ και των Τεκμηρίων που κατέθεσε, ότι έχουν εξασφαλίσει τις απαιτούμενες άδειες και η μόνο εκκρεμότητα αφορά στην έκδοση πιστοποιητικού τελικής έγκρισης, αποδίδοντας συμπαιγνία και συνεννόηση μεταξύ Δήμου Τσερίου και Υπουργείου Εσωτερικών για την μη έκδοση του. Είναι, όμως, τουλάχιστον συζητήσιμο, εάν όχι αμφίβολο, κατά πόσο υπάρχει αιτιώδης συνάφεια της υπό αναφορά «παρανομίας», με το ζημιογόνο αποτέλεσμα. Υπό τα πιο πάνω δεδομένα, η πιθανότητα επιτυχίας δεν μπορεί μεν να αποκλειστεί, αλλά από την άλλη, εγείρονται σοβαροί λόγοι Υπεράσπισης, που εάν επιτύχουν, θα εκθεμελιώσουν το αγώγιμο δικαίωμα του Αιτητή. Γίνεται, συνεπώς, αντιληπτό πως η περίπτωση δεν κρίνεται κατάλληλη για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, με τα οποία στην ουσία θα αποδοθούν οι θεραπείες που επιδιώκονται με την αγωγή. Που δεν είναι άλλες από την αναστολή λειτουργίας του εργοστασίου των Καθ' ων, λόγω της κατ' ισχυρισμό δημόσιας οχληρίας. Η φύση της υπόθεσης, τα δραστικά διατάγματα που επιδιώκονται να εκδοθούν, τα οποία ισοδυναμούν με τις τελικές θεραπείες που επιδιώκονται με την αγωγή, σε συνάρτηση με τη διαπίστωση του Δικαστηρίου πως ο Αιτητής δεν έχει καταδείξει μια τόσο δυνατή και ξεκάθαρη υπόθεση, επί της ουσίας του αγώγιμου δικαιώματος του, δεν δικαιολογούν την έκδοση των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων. Η διαπίστωση αυτή είναι αρκετή για την απόρριψη της Αίτησης. Για σκοπούς, όμως, πληρότητας της απόφασης μου, στην περίπτωση που ήθελε αποφασιστεί κατ' έφεση ότι ο πιο πάνω λόγος δεν δικαιολογεί, υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης, την άρνηση του Δικαστηρίου να εκδώσει τα διατάγματα, προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο έχει ικανοποιηθεί η τρίτη προϋπόθεση. Εν προκειμένω, με βρίσκει σύμφωνο η εισήγηση του Έντιμου Βοηθού πως η προστασία της δημόσιας υγείας υπερισχύει των όποιων ζημιών θα υποστούν οι Καθ' ων από την αναστολή του εργοστασίου τους. Όπως ορθά υποδείχθηκε, Αιτητής στην υπόθεση είναι η Κυπριακή Δημοκρατία η οποία, κατά Τεκμήριο, θα είναι σε θέση να αποζημιώσει τους Καθ' ων για τις ζημιές τους. Θα υπήρχε, ωστόσο, ακόμη ένα εμπόδιο για την επιτυχία της Αίτησης. Με βάση τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα, υπήρξε συμφωνία μεταξύ της κυβέρνησης και των Καθ' ων για τη μετεγκατάσταση του επίδικου εργοστασίου καθώς και άλλων ασφαλτικών εργοστασίων (μεταξύ των οποίων και του εργοστασίου "NEMESIS" που αφορά στην αγωγή 24/2021). Η συμφωνία επιτεύχθηκε στις 22/07/2020 και μια βδομάδα μετά, εκδόθηκε σχετική απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου για την υλοποίηση της. Όπως είναι παραδεκτό, με βάση τη ρηθείσα συμφωνία, οι Καθ' ων ανέλαβαν να μεταφέρουν την επιχείρηση τους σε άλλα τεμάχια που θα τους υποδεικνύονταν από το Κράτος. Η μετεγκατάσταση του εργοστασίου συμφωνήθηκε όπως υλοποιηθεί σε διάστημα 8 μηνών από την ημερομηνία της συμφωνίας, ήτοι από τις 22/07/2020. Με βάση την αδιαμφισβήτητη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου από τον Αιτητή, το αρμόδιο Υπουργείο υπέδειξε τα τεμάχια, που θα μετακινούντο οι Καθ' ων στις 04/12/2020 και ενώ οι Καθ' ων αποδέχθηκαν να μετακινηθούν στα τεμάχια που τους υποδείχθηκαν, προβαίνοντας στις αναγκαίες ενέργειες (υποβολή Αιτήσεων για Πολεοδομική άδεια και εκπονήσεις περιβαλλοντικών μελετών), οι οποίες θα εξετάζονταν από τις αρμόδιες αρχές, ο Γενικός Εισαγγελέας καταχώρισε, στις 25/01/2021, την παρούσα αγωγή μαζί με μονομερή, αρχικά, αίτηση για την έκδοση των επίδικων διαταγμάτων. Ο Έντιμος Βοηθός υποστήριξε πως η καταχώριση της παρούσας υπόθεσης είναι άσχετη και ανεξάρτητη από την όποια συμφωνία των Καθ' ων με το Κράτος για τη μετεγκατάσταση τους, υποδεικνύοντας ότι η παρούσα εγείρεται καθηκόντως από το Γενικό Εισαγγελέα για την προστασία της υγείας του κοινού. Το ζήτημα, όμως, δεν είναι εάν νομιμοποιείται ο Γενικός Εισαγγελέας να εισαγάγει αυτή τη διαδικασία, ενώ βρίσκεται σε εξέλιξη η διαδικασία μετεγκατάστασης των Καθ' ων, στη βάση της συμφωνίας που αναφέρθηκε. Το ζητούμενο στην περίπτωση είναι εάν εδικαιολογείτο η προσπάθεια εξασφάλισης προσωρινών διαταγμάτων και μάλιστα με μονομερή Αίτηση, ενώ βρισκόταν σε εξέλιξη η διαδικασία μετακίνησης, στη βάση των συμφωνηθέντων. Υποδεικνύεται δε πως δεν υπήρξε ισχυρισμός για υπαναχώρηση από τα συμφωνηθέντα εκ μέρους των Καθ' ων ή για δική τους ευθύνη για την όποια καθυστέρηση παρατηρείται. Ο λόγος, ως προκύπτει από τη μαρτυρία του Αστ. 693, που αποφασίστηκε η καταχώριση της υπόθεσης είναι το γεγονός ότι δεν προβλεπόταν η μετακίνηση του εργοστασίου εντός του Φεβρουαρίου 2021, σε συνάρτηση με τη συνέχιση της κατ' ισχυρισμό οχληρίας από τη λειτουργία του εργοστασίου. Υπό τα πιο πάνω δεδομένα, κρίνω πως δεν θα ήταν ορθό και δίκαιο να εκδίδονταν τα αιτούμενα διατάγματα. Δεδομένου μάλιστα, ότι το εργοστάσιο λειτουργεί κατά τον ίδιο τρόπο και στην ίδια περιοχή εδώ και δεκαετίες και τα προβλήματα από τη λειτουργία του με την κατ' ισχυρισμό οχληρία απασχολούν τις Κρατικές Υπηρεσίες και τους κατοίκους της περιοχής τα τελευταία 6, τουλάχιστον, χρόνια. Το ισοζύγιο της ευχέρειας, συνεπώς, συνηγορεί υπέρ της διατήρησης του status quo, με την άρνηση έκδοσης των αιτούμενων δραστικών διαταγμάτων. Όσο κατανοητή και να είναι η ανησυχία των επηρεαζόμενων κατοίκων από τη λειτουργία των ασφαλτικών εργοστασίων στην επίδικη περιοχή, δεν ενδείκνυτο, υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης, η επιδίωξη των θεραπειών μέσω της ενδιάμεσης αίτησης. Τα σοβαρά, επαναλαμβάνω, ζητήματα που εγείρονται, τόσο επί των γεγονότων όσο και επί της νομικής πτυχής της υπόθεσης, θα πρέπει να επιλυθούν στα πλαίσια εκδίκασης της ουσίας της υπόθεσης, όπου το Δικαστήριο θα έχει τη δυνατότητα να καταλήξει σε τελικά ευρήματα, αφού αξιολογήσει τη μαρτυρία που θα τεθεί ενώπιον του.». Υιοθετώ και επαναλαμβάνω τις πιο πάνω διαπιστώσεις μου, οι οποίες κρίνω ότι ισχύουν κατ' αναλογία και στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Θα προσέθετα ότι η δύναμη της υπόθεσης του Αιτητή όσον αφορά τη στοιχειοθέτηση της δημόσιας οχληρίας παρουσίαζε μια πρόσθετη δυσκολία. Όπως αποδέχεται ο Αιτητής, οι Καθ' ων στην παρούσα υπόθεση λειτουργούσαν το εργοστάσιο έχοντας εξασφαλίσει τις απαιτούμενες από το Νόμο άδειες λειτουργίας του ασφαλτικού εργοστασίου τους. Υποδεικνύεται, επίσης, ένα επιπρόσθετο στοιχείο το οποίο τέθηκε στα πλαίσια της μαρτυρίας του Γ. Χρυσοχού («ΓΧ»), στην ένορκη δήλωση του που υποστηρίζει την Ένσταση. Συγκεκριμένα, όπως αναφέρει στην παράγραφο 6 της ένορκης του δήλωσης, ο Υπουργός Εσωτερικών φέρεται να έχει δηλώσει στις 12/02/2021, μέσω ανακοινωθέντος που αναρτήθηκε στο Γραφείο Τύπου κα Πληροφοριών (βλ. Τεκμήριο 7), ανάμεσα σε άλλα, τα ακόλουθα: «Το Υπουργικό Συμβούλιο τον περασμένο Ιούλιο αποφάσισε τη μετεγκατάσταση των συγκεκριμένων ασφαλτικών μονάδων. Πρόσθετα τον περασμένο Δεκέμβριο, επίσης, το Υπουργικό Συμβούλιο, να θυμίσω ότι, αποφάσισε να κινηθεί με τη διαδικασία αναστολής της λειτουργίας των συγκεκριμένων μονάδων λόγω της όχλησης που συνεχίζουν να προκαλούν. Είναι ορισμένη στο Δικαστήριο στις 22 Φεβρουαρίου δικάσιμος για το συγκεκριμένο θέμα», ανέφερε και πρόσθεσε ότι «η Κυβέρνηση διεκδικεί την αναστολή, για λόγους που έχω αναφέρει».». Η πιο πάνω δήλωση του αρμόδιου Υπουργού, η οποία, ας σημειωθεί, δεν έχει αμφισβητηθεί από τον Αιτητή, αποδυναμώνει τη θέση που προώθησε ο Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας στην αγόρευσή του πως η απόφαση για την καταχώριση της παρούσας αγωγής δεν μπορεί να διασυνδεθεί με τη συμφωνία και τη διαδικασία που επέλεξε να ακολουθήσει η Κυβέρνηση, σε σχέση με τη μετακίνηση των εργοστασίων και τη συμφωνία που συνήψε με τις ιδιοκτήτριες Εταιρείες. Για τους ίδιους λόγους που αναφέρονται στην προηγηθείσα Ενδιάμεση Απόφαση μου στην αγωγή 23/2021, η παρούσα Αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Καθ' ων/Εναγομένων 1 - 4 και εναντίον του Αιτητή/Ενάγοντα, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της υπόθεσης. (Υπ.) Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /κπ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.