Georgios Elia Building and Civil Engineering Contractor Ltd ν. Γεωργίου, Αρ. Αίτησης: 1583/13, 21/5/2021

(4)του Τεκμηρίου 2 (βλ. Τεκμήριο 5). Ακολούθησε αλληλογραφία μεταξύ των μερών για το διορισμό διαιτητού/διαιτητών με βάση τα οριζόμενα στο άρθρο 36

(5)του Τεκμηρίου 2 και των προνοιών του περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ. 4 (βλ. Τεκμήρια 6-14), από την οποία προκύπτει ότι τα μέρη δεν κατέληξαν σε συμφωνία ως προς το ζήτημα αυτό. Ειδικότερα, η Αιτήτρια υποστηρίζει ότι η διαιτησία άρχισε και ότι περαιτέρω διορίστηκε ο XXXXX Ζωγράφος να ενεργεί ως μοναδικός διαιτητής, εφόσον ο Καθ' ου παρέλειψε να υποδείξει διαιτητή της επιλογής του (βλ. Τεκμήρια 8, 9, 11, 12 και 14). Με τη σειρά του ο Καθ' ου, υποστηρίζει ότι μοναδικός διαιτητής διορίστηκε το πρόσωπο που υποδείχθηκε από τον ίδιο, δηλαδή ο XXXXX Κουππαρής (βλ. Τεκμήρια 10, 11 και 13). Η Αιτήτρια, θεωρώντας ότι μοναδικός διαιτητής είναι το πρόσωπο που υπέδειξε η ίδια, δηλαδή ο XXXXX Ζωγράφος, ζήτησε από αυτόν όπως τροχοδρομήσει τη διαδικασία διαιτησίας, αλλά η προσπάθεια του συνάντησε την εναντίωση του Καθ' ου (βλ. Τεκμήρια 12, 13 και 14). Όπως περαιτέρω αναφέρει ο ενόρκως δηλών, προτού παραπεμφθούν οι διαφορές σε διαιτησία, καταβλήθηκαν προσπάθειες για φιλικό διακανονισμό των διαφορών τους, οι οποίες δεν τελεσφόρησαν. Στα πλαίσια αυτά, η Αιτήτρια υπέβαλε στον αρχιτέκτονα έκθεση με την τελική απαίτηση της (Τεκμήριο 16) η οποία συνίστατο στην πληρωμή του ποσού των €2.279.975, 48 το οποίο αναλύεται ως ακολούθως: (α) υπόλοιπο εκτελεσθείσας εργασίας (Τελικού λογαριασμού) €1.450.587,67 (β) άμεσα έξοδα και/ή απώλειες € 715.940,53 (γ) τόκοι και χρηματοδοτικά έξοδα € 113.447,28 ΣΥΝΟΛΟ €2.279.975,48 Ως αναφέρει στην παράγραφο 15 της Ε/Δ του, η υπό αναφοράν έκθεση διαβιβάστηκε στον αρχιτέκτονα με την επιστολή της Αιτήτριας ημερ. 28/09/2021 δια της οποίας εζητούσε παράταση χρόνου 355 ημερολογιακών ημερών. Στη συνέχεια της ένορκης δήλωσης του ο κ. Ηλία, υποστηρίζει ότι πληροφορήθηκε από γνωστούς και συνεργάτες του ότι ο Καθ' ου αντιμετωπίζει οικονομικά προβλήματα, δυσκολεύεται να αντιμετωπίσει τις υποχρεώσεις του και υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να αποξενώσει την οφθαλμολογική κλινική που κατασκεύασε η Αιτήτρια στα επίδικα ακίνητα. Ενδεικτικό της αδυναμίας του Καθ' ου να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του, επισημαίνει, αποτελεί το γεγονός ότι παραλείπει να πληρώσει το ποσό των €24.206 το οποίο πιστοποιήθηκε από τον αρχιτέκτονα από το Νοέμβριο του έτους 2012 (βλ. Τεκμήριο 17). Υποστηρίζει, περαιτέρω, ότι διαπραγματεύεται την πώληση της οφθαλμολογικής κλινικής με δύο πιθανούς αγοραστές, ήτοι το Πανεπιστήμιο Λευκωσίας και ξένο ιατρικό κέντρο που επιθυμεί να επεκτείνει τις δραστηριότητες του στην Κύπρο. Η αξία των επιδίκων ακινήτων, καταλήγει, κυμαίνεται πέριξ του ποσού που αξιώνεται από την Αιτήτρια, επισυνάπτοντας προς τούτο σχετική εκτίμηση (βλ. Τεκμήριο 18). Ο Καθ' ου καταχώρισε ένσταση, υποστηρίζοντας πως δεν δικαιολογείται το αίτημα για τους ακόλουθους, συνοπτικά, λόγους: (α) Η Αιτήτρια δεν νομιμοποιείται να καταχωρίσει την παρούσα Αίτηση επειδή δεν εκκρεμεί οποιαδήποτε αγωγή ή πρωτογενής Αίτηση, στα πλαίσια της οποίας θα μπορούσαν να ζητηθούν ενδιάμεσα προσωρινά διατάγματα. (β) Η Αιτήτρια δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια, παρασιωπώντας ή αποκρύβοντας ουσιώδη γεγονότα. (γ) Ο Π. Ζωγράφος ουδέποτε διορίστηκε Διαιτητής και ουδέποτε άρχισε νόμιμα διαιτητική διαδικασία. (δ) Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για τη χορήγηση του αιτούμενου προσωρινού διατάγματος. Η Ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Καθ' ου, ο οποίος, αφού επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης, υποστηρίζει, επιγραμματικά, τα ακόλουθα: - Κατά την εκτέλεση των εργασιών ανέγερσης της οφθαλμολογικής κλινικής, υπήρχαν συνεχώς προστριβές μεταξύ της Αιτήτριας και των υπεργολάβων, γεγονός που δημιουργούσε προβλήματα στην ομαλή διεξαγωγή των εργασιών. - Η ανέγερση της κλινικής αποπερατώθηκε στις 21/12/2010 και στις 09/11/2012 εκδόθηκε το τελικό πιστοποιητικό πληρωμής από τον αρχιτέκτονα του έργου (βλ. Τεκμήριο 17), με την καθυστέρηση να αποδίδεται στους Αιτητές, οι οποίοι υπέβαλαν τον τελικό λογαριασμό μόλις στις 18/05/

1. - Δεν άρχισε νόμιμα η διαδικασία διαιτησίας, καθότι ουδέποτε συγκατατέθηκε στο διορισμό του κ. XXXXX Ζωγράφου ως μόνου διαιτητή, ως ισχυρίζονται οι Αιτητές. Ειδικότερα, αρνούμενος τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας περί διορισμού του XXXXX Ζωγράφου ως μόνου διαιτητή, υποστηρίζει πως από την αλληλογραφία που επεσύναψε ο κ. Ηλία στην ένορκη δήλωση του, καταδεικνύεται ότι ο Καθ' ου διόρισε διαιτητή της επιλογής του που είναι ο κ. XXXXX Κουππαρής. - Με την αίτηση δεν αποκαλύπτονται τα ουσιώδη γεγονότα και/ή ο κ. Ηλία τα παρέθεσε παραπλανητικά, αποκρύβοντας το γεγονός ότι απέστειλε συστημένη επιστολή ημερ. 08/02/2013 με την οποία τους ενημέρωσε ότι διόριζε τον κ. Χρ. Κουππαρή ως διαιτητή και τους καλούσε να διορίσουν τον διαιτητή της επιλογής τους. Ουδέποτε ο ίδιος, προσθέτει, προέβαλε προσκόμματα στη διεξαγωγή της διαιτησίας. Αντίθετα τα προβλήματα δημιουργήθηκαν από την αδικαιολόγητη, κατά την εισήγησή του, επιμονή της Αιτήτριας περί διορισμού του κ. Ζωγράφου για να ενεργεί ως μόνος διαιτητής. Απέκρυψαν, επίσης, το γεγονός ότι αρνήθηκαν να παραλάβουν την επιστολή καθώς και άλλα γεγονότα σε σχέση με την παράλειψη τους να συνεργαστούν με τον αρχιτέκτονα και να υποβάλουν τον τελικό λογαριασμό για τις εργασίες που εκτέλεσαν. - Αρνείται περαιτέρω τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας περί της κατ' ισχυρισμό αφερεγγυότητας του, υποστηρίζοντας πως διαθέτει οικονομική ευρωστία για να ικανοποιήσει την όποια απόφαση ήθελε εκδοθεί εναντίον του. Χαρακτηρίζει, εν προκειμένω, αβάσιμους τους ισχυρισμούς του κ. Ηλία περί δήθεν συζητήσεων για πώληση της οφθαλμολογικής κλινικής του, υποστηρίζοντας πως συνεργάζεται επαγγελματικά με το Πανεπιστήμιο Λευκωσίας στον τομέα της ειδικότητας του, ενώ, παράλληλα, βρίσκεται σε διαπραγμάτευση με ξένο οπτικό οίκο για επέκταση των δραστηριοτήτων της κλινικής του στον τομέα της έρευνας. - Όσον αφορά την εγκυρότητα της διαδικασίας, υιοθετώντας τους λόγους Ένστασης, υποστηρίζει πως δεν υφίσταται νόμιμη πρωτογενής διαδικασία στα πλαίσια της οποίας θα μπορούσε να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα και δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση του. Μετά από άδεια του Δικαστηρίου, καταχωρήθηκαν συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις (στη συνέχεια «ΣΕΔ»), δύο από κάθε πλευρά. Ειδικότερα: - Με τη ΣΕΔ του ημερ. 13/07/2018, ο Καθ' ου αναφέρεται σε γεγονότα που έλαβαν χώρα μετά την καταχώριση της ένστασης του, σε σχέση με τη συμφωνία των μερών για παραπομπή των διαφορών τους σε διαιτησία. Όπως αναφέρει, στα πλαίσια της συμφωνίας τους η κάθε πλευρά διόρισε δικό της διαιτητή. Ο ίδιος διόρισε αρχικά τον κ. Καλοψιδιώτη ο οποίος όμως απεβίωσε και τον αντικατέστησε με τον κ. XXXXX Παναγιωτίδη και η πλευρά της Αιτήτριας τον κ. XXXXX Γεωργιάδη, οι οποίοι με τη σειρά τους έδωσαν οδηγίες για τη σύνταξη συμφωνίας διαιτησίας. Παρά, τις συζητήσεις που είχαν, συνεχίζει, δεν μπόρεσαν να καταλήξουν στους όρους της συμφωνίας, επειδή, όπως υποστηρίζει, η πλευρά της Αιτήτριας, υπαναχωρούσε από τα συμφωνηθέντα και ήγειρε συνεχώς νέες αξιώσεις. - Ενώ, αναφέρει, συνεχίζονταν οι προσπάθειες για γεφύρωση των διαφορών και υπογραφή συμφωνίας διαιτησίας, έχοντας προγραμματισμένη συνάντηση ενώπιον του διαιτητή, κατέληξαν σε εξώδικη διευθέτηση όλων των μεταξύ τους διαφορών, την οποία κοινοποίησαν στο διαιτητή, επισυνάπτοντας προς τούτο τη σχετική αλληλογραφία τους (Τεκμήριο 1), προσχέδιο της προταθείσας συμφωνίας διαιτησίας (Τεκμήριο 2) και επιστολή του διαιτητή Λ. Γεωργιάδη (Τεκμήριο 3). Παρά ταύτα, καταλήγει, η Αιτήτρια υπαναχώρησε από τα συμφωνηθέντα και άρχισε να εγείρει νέες αξιώσεις. - Στην απαντητική, επί των ανωτέρω, ένορκη δήλωση του ημερ. 25/01/2019, ο κ. Α. Ηλία, αρνείται ότι επήλθε εξώδικη διευθέτηση, ως ισχυρίστηκε ο Καθ' ου, υποστηρίζοντας ότι έλαβαν χώρα συζητήσεις, χωρίς να επέλθει τελικά συμφωνία. Υποδεικνύει περαιτέρω ότι οι συζητήσεις εγίνοντο άνευ βλάβης, γεγονός που αποκλείει την προσαγωγή μαρτυρίας επί της πτυχής αυτής. Πέραν τούτου, ουδέποτε επήλθε τελική κατάληξη, γεγονός που επιβεβαίωσε και ο διαιτητής Λ. Γεωργιάδης, με σχετικό ηλεκτρονικό μήνυμα του ημερ. 19/07/2017 (Τεκμήριο 2). - Με τη ΣΕΔ του ημερομηνίας 24/10/19 ο Καθ' ου εξηγεί τους λόγους για τους οποίους οδηγήθηκε στην καταχώριση της αγωγής αρ. 3152/2017 εναντίον της Αιτήτριας (Τεκμήριο 2 ΣΕΔ ΤΓ Αρ. 2) στα πλαίσια της οποίας εξασφάλισε προσωρινό διάταγμα με το οποίο, ουσιαστικά, εμποδίζεται η Αιτήτρια να επιδιώξει το διορισμό του Λ. Γεωργιάδη ή οποιουδήποτε άλλου ως μοναδικού διαιτητή (βλ. Τεκμήριο 3 ΣΕΔ ΤΓ Αρ. 2). Οι λόγοι ως επεξηγεί, οφείλονται στην επιστολή των δικηγόρων της Αιτήτριας ημερ. 21/07/2017 (Τεκμήριο 1 ΣΕΔ ΤΓ Αρ. 2) με την οποία ειδοποιούσαν τους δικηγόρους τους πως εάν δεν προχωρούσαν με το διορισμό νέου διαιτητή, μετά την αποχώρηση του Μ. Παναγιωτίδη, θα διόριζαν τον κ. Λ. Γεωργιάδη ως μοναδικό διαιτητή, κατ' εφαρμογή των προνοιών του άρθρου 11 του Κεφ.
2. - Με τη σειρά του ο διευθυντής της Αιτήτριας στην ΣΕΔ του ημερ. 21/10/2019 δέχεται ότι απεστάλη η πιο πάνω αναφερθείσα επιστολή και ότι κατεχωρήθη η αγωγή από τον Καθ' ου, στα πλαίσια της οποίας εξασφαλίστηκε το πιο πάνω αναφερόμενο προσωρινό διάταγμα, διευκρινίζοντας ότι εναντίον της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας με την οποία οριστικοποιήθηκε το διάταγμα, έχει καταχωριστεί έφεση από την Αιτήτρια, η οποία εκκρεμεί. Πέραν τούτου, υποστηρίζει ότι μετά την καταχώριση της προηγηθείσας ΣΕΔ του, διαπίστωσε ότι είχε προγραμματιστεί δημοπρασία της οφθαλμολογικής κλινικής του Καθ' ου από την Τράπεζα Κύπρου, επισυνάπτοντας τη σχετική διαδικτυακή ανακοίνωση (Τεκμήριο 1 ΣΕΔ ΑΗ Αρ. 2). Οι αγορεύσεις των συνηγόρων Με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις οι ευπαίδευτοι συνήγοροι υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις των διαδίκων, με παραπομπές στην πλούσια επί των εγειρομένων θεμάτων νομολογία. Ειδικότερα: Ο ευπαίδευτος συνήγορος της Αιτήτριας κ. Σ. Χ''Σέργης, αφού έκανε εκτενή αναφορά στις νομικές αρχές που διέπουν την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων εισηγήθηκε πως οι περιστάσεις της υπόθεσης δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, επισημαίνοντας ότι: - Υπάρχει σε εξέλιξη διαδικασία διαιτησίας, η οποία άρχισε με την επίδοση της Ειδοποίησης ημερ. 10/01/2013 στον Καθ' ου, με την οποία τον ενημέρωσαν για την παραπομπή της διαφοράς σε διαιτησία, με βάση τους όρους της συμφωνίας τους (Τεκμήριο 2) και ειδικότερα τον όρο
3. Παρά τις αρχικές διαφωνίες των διαδίκων ως προς το διορισμό διαιτητού ή διαιτητών, τα μέρη συμφώνησαν στην πορεία και υπέδειξε η κάθε πλευρά από ένα δικό της διαιτητή, πλην όμως ο κ. Μ. Παναγιωτίδης που είχε υποδείξει ο Καθ' ου, αποχώρησε και παρέμεινε ο κ. Λ. Γεωργιάδης τον οποίο υπέδειξε η Αιτήτρια. Είναι γι' αυτό το λόγο, υποστήριξε ο κ. Χ''Σέργης, που η Αιτήτρια απέστειλε, μέσω των δικηγόρων της, την επιστολή ημερ. 21/07/2017 καλώντας τον Καθ' ου να διορίσει νέο διαιτητή, διαφορετικά θα διοριζόταν ο κ. Λ. Γεωργιάδης ως μοναδικός διαιτητής. - Ο Καθ' ου, αντί να διορίσει διαιτητή εις αντικατάσταση του κ. Παναγιωτίδη, καταχώρισε την αγωγή αρ. 3152/17, στα πλαίσια της οποίας εξασφάλισε προσωρινό διάταγμα που απαγορεύσει στην Αιτήτρια να διορίσει τον κ. Γεωργιάδη ή άλλο πρόσωπο να ενεργεί ως μοναδικός διαιτητής, μέχρι την εκδίκαση της υπό αναφορά αγωγής. Το εν λόγω διάταγμα, υπέδειξε ο συνήγορος της Αιτήτριας, δεν εμποδίζει το Δικαστήριο να εκδώσει το ζητούμενο διάταγμα. - Επί της ουσίας, ο κ. Χ''Σέργης υποστήριξε ότι συντρέχουν όλες οι προϋποθέσεις, επισημαίνοντας ότι ο Καθ' ου αποδέχεται ότι οφείλει στην Αιτήτρια το ποσό των €130.000, το οποίο, με βάση τους δικούς του ισχυρισμούς, συμφωνήθηκε στα πλαίσια εξώδικου διακανονισμού, θέση με την οποία, βεβαίως, διαφωνεί η Αιτήτρια. Ουδέποτε, κατά το συνήγορο, υπήρξε συμφωνία εξώδικης διευθέτησης των διαφορών των διαδίκων, ως υποστηρίζει ο Αιτητής και η μόνη αλήθεια είναι ότι υπήρξαν συζητήσεις, άνευ βλάβης των δικαιωμάτων τους, οι οποίες δεν τελεσφόρησαν. - Η Αιτήτρια, συνέχισε ο συνήγορος, έχει βάσιμες αξιώσεις για τα ποσά που αναφέρονται στην ένορκη δήλωση του κ. Ηλία, όπως επεξηγούνται και αναλύονται στην Έκθεση που επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 16 στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση. Με βάση τη μαρτυρία που προσκόμισε η Αιτήτρια, πρόσθεσε, ικανοποιούνται και οι τρεις προϋποθέσεις, υποδεικνύοντας τη δεινή, κατά την εισήγησή του, οικονομική κατάσταση του Καθ' ου, όπως προέκυψε από τη μαρτυρία που παρουσίασε ο κ. Ηλία με τη ΣΕΔ του ημερομηνίας 21/10/2019, με βάση την οποία, τα επίδικα ακίνητα, που είναι υποθηκευμένα στην Τράπεζα Κύπρου, θα επωλούντο σε δημόσιο πλειστηριασμό. - Αναφορικά με την εισήγηση του Καθ' ου πως η Αίτηση είναι παράτυπη επειδή δεν κατεχωρήθη στα πλαίσια αγωγής ή πρωτογενούς Αίτησης, ο συνήγορος αντέτεινε πως η Αίτηση κατεχωρήθη στα πλαίσια της εκρεμούσας Διαιτησίας, με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 26

(1)του περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ. 4, παραπέμποντας σε αποφάσεις που υποστηρίζουν την εισήγηση του. - Καταληκτικά ο συνήγορος της Αιτήτριας, υποστήριξε πως πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις και οι περιστάσεις της υπόθεσης συνηγορούν υπέρ της έκδοσης του διατάγματος, για να διατηρηθεί το status quo, αφού σε αντίθετη περίπτωση υπάρχει ορατός κίνδυνος να μην μπορέσει η Αιτήτρια να ικανοποιήσει την τυχόν απόφαση που θα εξασφαλίσει εναντίον του Καθ' ου. Στην αντίπερα όχθη, ο ευπαίδευτος συνήγορος του Καθ' ου, κ. Μ. Σιδεράς, υποστήριξε πως, όχι μόνο δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις αλλά η Αίτηση της Αιτήτριας είναι καταδικασμένη σε αποτυχία, λόγω του γεγονότος ότι δεν κατεχωρήθη στα πλαίσια αγωγής ή άλλης πρωτογενούς Αίτησης. Υποστήριξε, συναφώς, πως η θέση της Αιτήτριας ότι κατεχωρήθη στα πλαίσια διαιτησίας δεν ευσταθεί, επειδή, ουδέποτε, κατά την εισήγηση του, επήλθε συμφωνία παραπομπής σε διαιτησία. Τούτο, κατά το συνήγορο, επειδή τα μέρη δεν κατέληξαν στο διορισμό διαιτητών, επισημαίνοντας ότι ο κατ' ισχυρισμό της Αιτήτριας διορισμός του κ. Π. Ζωγράφου ως μόνου διαιτητή, δεν έγινε αποδεκτός από τον Καθ' ου. Συνεχίζοντας ο συνήγορος, υποστήριξε πως από τη στιγμή που οι δύο πλευρές δεν κατέληξαν σε συμφωνία για το διορισμό διαιτητή ή διαιτητών, η Αιτήτρια όφειλε να είχε ενεργοποιήσει τις πρόνοιες του άρθρου 10 του Κεφ. 4, με την καταχώριση Αίτησης στο Δικαστήριο για το διορισμό Διαιτητή, όπως προβλέπεται και στον όρο 36

(5)(α) της συμφωνίας των μερών. Δεδομένου, κατέληξε ο κ. Σιδεράς, ότι η Αιτήτρια παρέλειψε να αποταθεί στο Δικαστήριο, ως άνω, ενόψει και της υφιστάμενης διαφωνίας των μερών για το διορισμό διαιτητή, έπεται ότι ουδέποτε άρχισε νομότυπα δαιτησία και η παρούσα Αίτηση είναι, εκ μόνου του λόγου αυτού, έκθετη σε απόρριψη, αφού το Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα στη βάση μονομερούς Αίτησης δίχως να υπάρχει διαδικασία διαιτησίας. Ανεξάρτητα όμως από αυτό, η Αίτηση είναι κατά το συνήγορο του Καθ' ου, καταδικασμένη σε αποτυχία τόσο επειδή απέκρυψαν ουσιώδη γεγονότα, όσο και επειδή δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις, δίδοντας ιδιαίτερη έμφαση στη συνδρομή της τρίτης προϋπόθεσης αλλά και του ισοζυγίου της ευχέρειας. Νομική πτυχή-Κατάληξη Οι αρχές με βάση τις οποίες ασκείται η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων είναι ευρύτατα γνωστές και θεωρώ αχρείαστο να τις επαναλάβω. Θα περιοριστώ να επισημάνω τις τρεις προϋποθέσεις που πρέπει να συνυπάρχουν, ώστε να δύναται να ασκηθεί η εξουσία που παρέχεται στο Δικαστήριο από το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 να χορηγήσει τέτοια θεραπεία. Αυτές είναι: (α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. Τούτο, ως ερμηνεύθηκε από τη νομολογία, δεν επιβάλλει ο,τιδήποτε πέραν από την αποκάλυψη μιας συζητήσιμης υπόθεσης. (β) Η ύπαρξη πιθανότητας επιτυχίας της αγωγής. Αυτό που ζητείται από τον Αιτητή είναι να καταδείξει ότι έχει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας, που σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή πιθανότητα, αλλά κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. (γ) Εκτός εάν εκδοθεί το προσωρινό διάταγμα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Το Δικαστήριο οφείλει να εξετάσει εάν η θεραπεία των αποζημιώσεων είναι, κάτω από τις περιστάσεις που περιβάλλουν την υπόθεση, επαρκής. Πέραν των ανωτέρω τριών προϋποθέσεων, ως έχει νομολογηθεί, το Δικαστήριο θα πρέπει να σταθμίσει όλα τα δεδομένα της υπόθεσης για να κρίνει εάν είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει τέτοιο διάταγμα (βλ. μεταξύ άλλων Odysseos v. Pieris Estetes Ltd and others

(1982)1 C.L.R. 557, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χ''Βασίλη

(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 152 και Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστοφόρου κ.ά.

(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Δεδομένου ότι με την Αίτηση επιδιώκεται η δέσμευση ακίνητης περιουσίας του Καθ' ου, σχετικές είναι οι πρόνοιες του άρθρου 5 του Κεφ. 6, επί του οποίου, επίσης, στηρίζεται η Αίτηση. Ειδικότερα, το άρθρο 5 προνοεί τα ακόλουθα: «5.-

(1)Κάθε Δικαστήριο, στο οποίο εκκρεμεί αγωγή για χρέος ή αποζημίωση, δύναται, σε οποιοδήποτε χρόνο μετά την έγερση της αγωγής, να διατάξει όπως ο εναγόμενος παρεμποδιστεί να απαλλοτριώσει τόσο μέρος της ακίνητης ιδιοκτησίας που είναι εγγεγραμμένη στο όνομα του ή για την οποία δικαιούται κατά νόμο να εγγραφεί ως ιδιοκτήτης, όσο, κατά τη γνώμη του Δικαστηρίου, είναι επαρκές να ικανοποιήσει την απαίτηση του ενάγοντα μαζί με τα έξοδα της αγωγής.

(2)Το διάταγμα αυτό δεν εκδίδεται εκτός αν φαίνεται στο Δικαστήριο ότι ο ενάγων έχει καλή βάση αγωγής, και ότι με την πώληση ή τη μεταβίβαση της ιδιοκτησίας σε τρίτο είναι πιθανό να εμποδιστεί ο ενάγων στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που τυχόν θα εκδοθεί υπέρ του. ..............................». Όπως έχει νομολογηθεί, τα κριτήρια που τίθενται στο υπό αναφορά άρθρο, αντιστοιχούν με την πρώτη και τρίτη προϋπόθεση, αντίστοιχα, του άρθρου 32. Έχει, επίσης, υποδειχθεί πως τα άρθρα 4 και 5 του Κεφ. 6 δεν αφαιρούν τίποτε από τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Ν. 14/60, το οποίο προσδιορίζει το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων (βλ. Larticon Co v. Detergenta Developments Ltd

(2004)1 Α.Α.Δ. 1121, Παναγίδου κ.ά. ν. Παναγίδου

(2001)Α.Α.Δ. 396). Προέχει η εξέταση του λόγου Ένστασης που συναρτάται με την εγκυρότητα της διαδικασίας, την απουσία δηλαδή νομιμοποίησης της Αιτήτριας να επιδιώξει παρεμπίπτον διάταγμα λόγω, κατ' ισχυρισμό, απουσίας πρωτογενούς διαδικασίας. Η εισήγηση δεν ευσταθεί. Όπως ορθά επεσήμανε ο συνήγορος της Αιτήτριας, η Αίτηση καταχωρίστηκε στα πλαίσια της διαιτησίας, δυνάμει των προνοιών του άρθρου 26 του Περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ. 4, το οποίο προνοεί τα ακόλουθα: «26.-

(1)Για τoυς σκoπoύς παραπoμπής και σε σχέση με αυτή τo Δικαστήριo έχει τηv ίδια εξoυσία vα εκδίδει διατάγματα αvαφoρικά με oπoιoδήπoτε από τα θέματα πoυ αvαφέρovται στo Δεύτερo Παράρτημα τoυ Νόμoυ αυτoύ πoυ έχει και για τoυς σκoπoύς αγωγής ή ζητήματoς εvώπιov τoυ Δικαστηρίoυ ή σε σχέση με αυτά: Νoείται ότι η πρoηγoύμεvη διάταξη δεv θεωρείται ότι επηρεάζει oπoιαδήπoτε εξoυσία πoυ δυvατό vα χoρηγηθεί σε διαιτητή ή επιδιαιτητή vα εκδίδει διατάγματα αvαφoρικά με oπoιoδήπoτε από τα θέματα πoυ αvαφέρovται πιo πάvω. .................................». Η εξουσία του Δικαστηρίου να εκδίδει προσωρινά διατάγματα, ενόσω εκκρεμεί διαιτησία, στη βάση του πιο πάνω άρθρου, δεν τελεί υπό αμφισβήτηση. Εκείνο που αμφισβητεί ο συνήγορος του Καθ' ου είναι την ύπαρξη διαιτητικής διαδικασίας. Τούτο, ως υποστήριξε, επειδή, τα μέρη δεν συμφώνησαν στα άτομα που θα διορίζονταν και θα ενεργούσαν ως διαιτητές. Ενόψει, συνεπώς, της διαφωνίας τους, η οποία υπήρχε εξ αρχής και εξακολουθεί να υφίσταται, η Αιτήτρια όφειλε να είχε αποταθεί στο Δικαστήριο για το διορισμό διαιτητή, με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 10 του Κεφ. 4. Για σκοπούς πληρότητας παρατίθεται αυτούσιο το άρθρο 10 του Κεφ. 4 καθώς και το άρθρο 11, τις πρόνοιες του οποίου επικαλέστηκα η Αιτήτρια, υποστηρίζοντας, στο αρχικό τουλάχιστον στάδιο, ότι ο XXXXX Ζωγράφος είχε διοριστεί μοναδικός διαιτητής, λόγω της άρνησης του Καθ' ου να διορίσει δεύτερο άτομο. Έχουν ως ακολούθως: «10.-

(1)Σε oπoιαδήπoτε από τις ακόλoυθες περιπτώσεις- (α) όταv τo συvυπoσχετικό πρoβλέπει ότι η παραπoμπή σε διαιτησία θα γίvει σε έvα μόvo διαιτητή και μετά τηv εμφάvιση διαφoρώv όλoι oι συμβαλλόμεvoι δεv συμφωvoύv στo διoρισμό εvός διαιτητή. ή (β) αv διαιτητής o oπoίoς έχει διoριστεί αρvηθεί ή αδυvατεί vα εvεργήσει ή απoθάvει και στo συvυπoσχετικό δεv φαίvεται ότι υπήρχε πρόθεση vα μηv πληρωθεί η θέση και oι συμβαλλόμεvoι δεv πληρώσoυv τη θέση. ή (γ) όταv oι συμβαλλόμεvoι ή δύo διαιτητές είvαι ελεύθερoι vα διoρίσoυv επιδιαιτητή ή τρίτo διαιτητή, ή όταv απαιτείται vα διoρίσoυv επιδιαιτητή δύo διαιτητές, και δεv τov διoρίσoυv. ή (δ) όταv επιδιαιτητής ή τρίτoς διαιτητής πoυ διoρίστηκε αρvείται ή αδυvατεί vα εvεργήσει ή απoθάvει και στo συvυπoσχετικό δεv φαίvεται ότι υπήρχε πρόθεση vα μηv πληρωθεί η θέση και oι συμβαλλόμεvoι ή oι διαιτητές δεv πληρώσoυv τη θέση, oπoιoσδήπoτε από τoυς συμβαλλόμεvoυς δύvαται vα επιδώσει στoυς άλλoυς συμβαλλόμεvoυς ή στoυς διαιτητές, αvάλoγα με τηv περίπτωση, γραπτή ειδoπoίηση για διoρισμό διαιτητή, επιδιαιτητή ή τρίτoυ διαιτητή.

(2)Αv o διoρισμός δεv γίvει μέσα στις επτά επόμεvες εργάσιμες ημέρες από τηv επίδoση της ειδoπoιήσεως, τo Δικαστήριo δύvαται, ύστερα από αίτηση τoυ συμβαλλόμεvoυ o oπoίoς έδωσε τηv ειδoπoίηση, vα διoρίσει διαιτητή, επιδιαιτητή ή τρίτo διαιτητή o oπoίoς έχει τις ίδιες εξoυσίες vα εvεργήσει στηv παραπoμπή και vα εκδώσει απόφαση ωσάv vα είχε διoριστεί με τη συvαίvεση όλωv τωv αvτισυμβαλλόμεvωv. 11. Όταv τo συvυπoσχετικό πρoβλέπει ότι η παραπoμπή θα γίvεται σε δύo διαιτητές, καθέvας από τoυς oπoίoυς διoρίζεται από τov κάθε συμβαλλόμεvo, τότε, εκτός αv από τo συvυπoσχετικό εκφράζεται αvτίθετη πρόθεση- (α) αv o έvας από τoυς δύo διoρισθέvτες διαιτητές αρvηθεί ή αδυvατεί vα εvεργήσει ή απoθάvει, o συμβαλλόμεvoς o oπoίoς τov έχει διoρίσει δύvαται vα διoρίσει vέo διαιτητή σε αvτικατάσταση τoυ. ή (β) αv, στηv εv λόγω παραπoμπή, έvας από τoυς συμβαλλόμεvoυς παραλείψει vα διoρίσει διαιτητή, είτε ευθύς εξαρχής είτε για σκoπoύς αvτικατάστασης όπως αvαφέρεται πιo πάvω, μέσα στις επτά επόμεvες εργάσιμες ημέρες από τηv ημέρα κατά τηv oπoία o άλλoς συμβαλλόμεvoς, έχovτας διoρίσει τo διαιτητή τoυ, επέδωσε ειδoπoίηση στov συμβαλλόμεvo πoυ έχει παραλείψει τo διoρισμό για vα πρoβεί σε αυτόv, o συμβαλλόμεvoς o oπoίoς διόρισε διαιτητή δύvαται vα διoρίσει τo διαιτητή αυτόv ως τo μovαδικό διαιτητή στηv παραπoμπή, και η απόφαση τoυ θα είvαι δεσμευτική και για τoυς δύo συμβαλλόμεvoυς ωσάv vα είχε διoριστεί από κoιvoύ: Νoείται ότι τo Δικαστήριo δύvαται vα ακυρώσει oπoιoδήπoτε διoρισμό πoυ έγιvε σύμφωvα με τo άρθρo αυτό.». Έχω εξετάσει προσεκτικά το μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον μου, σε συνάρτηση με τις εκατέρωθεν θέσεις των διαδίκων, σε σχέση με το υπό συζήτηση θέμα. Συμφωνώ με τη θέση του συνηγόρου της Αιτήτριας ότι οι διαφορές των διαδίκων παραπέμφθηκαν από την Αιτήτρια σε διαιτησία, με βάση τον όρο 36 της Συμφωνίας των μερών ημερ. 22/12/2008 (Τεκμήριο 2). Σχετική είναι η επιστολή της Αιτήτριας ημερ. 10/01/2013 (Τεκμήριο 5 στην αρχική ένορκη δήλωση Ηλία). Ορθή κρίνεται και η θέση της Αιτήτριας πως ουδέποτε τερματίστηκε η διαιτησία, η οποία άρχισε ως ανωτέρω. Παρά τις αρχικές διαφωνίες των μερών ως προς το άτομο ή άτομα που θα ενεργούσαν ως διαιτητές, στην πορεία συμφώνησαν και διόρισε η κάθε πλευρά το διαιτητή της επιλογής της, εως ότου ο διαιτητής που διορίστηκε από τον Καθ' ου αποσύρθηκε (Παναγιωτίδης) αφού το προηγούμενο άτομο που είχε διοριστεί (Καλοψιδιώτης) απεβίωσε. Χωρίς το Δικαστήριο να παραγνωρίζει τη θέση του Καθ' ου ότι επήλθε εξώδικη συμφωνία διευθέτησης των διαφορών των διαδίκων, η Αιτήτρια έχει καταφέρει να αποδείξει με τη μαρτυρία που έχει προσκομίσει ότι η υπόθεση έχει παραπεμφθεί σε διαιτησία και ότι περαιτέρω η διαιτησία δεν έχει τερματιστεί. Υποδεικνύεται ότι στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται σε ενδελεχή αξιολόγηση του μαρτυρικού υλικού, ούτε προβαίνει σε τελικά ευρήματα. Όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση TA Micrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation

(2012)1 Α.Α.Δ. 1802, δεν απαιτείται στο στάδιο αυτό η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις για την πιθανότητα ύπαρξης του (βλ., επίσης, Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka A.D.

(1999)1 Α.Α.Δ. 225). Υπό τα πιο πάνω δεδομένα, κρίνεται ότι η Αιτήτρια έχει καταδείξει ότι έχει σοβαρή υπόθεση στα πλαίσια της διαιτησίας, με ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας. Είναι αρκετό να υποδειχθεί πως με βάση τη μαρτυρία η Αιτήτρια διεκδικεί περί τα €2,3 εκ., ως αναλύονται με λεπτομέρεια στην Έκθεση Τεκμήριο 16 στην ΕΔ Ηλία. Το γεγονός ότι ο Καθ' ου υποστηρίζει πως επήλθε συμφωνία μεταξύ τους για να πληρώσει στην Αιτήτρια το ποσό των €130.000 προς πλήρη διευθέτηση των διαφορών τους, δεν εξουδετερώνει τις θέσεις της Αιτήτριας, η οποία διαφωνεί, υποστηρίζοντας πως οι αξιώσεις της συνεχίζουν να υφίστανται. Το ζήτημα αυτό, αποτελεί αντικείμενο της αγωγής που καταχώρισε ο Καθ' ου και θα αποφασιστεί στα πλαίσια εκείνης της διαδικασίας. Το κατά πόσο δηλαδή η Αιτήτρια, κωλύεται λόγω της κατ' ισχυρισμό συμφωνίας διευθέτησης των διαφορών τους, να προωθεί τη διαιτητική διαδικασία. Παρεμβάλλεται στο σημείο αυτό, ότι ο συνήγορος του Καθ' ου υποστήριξε πως το προσωρινό διάταγμα που εκδόθηκε στα πλαίσια της αναφερθείσας πιο πάνω αγωγής (βλ. Τεκμήρια 2 και 3 ΣΕΔ Αρ. 2 Καθ' ου) συνιστά εμπόδιο στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Το Δικαστήριο δεν συμμερίζεται την υπό αναφοράν εισήγηση. Το προσωρινό διάταγμα εμποδίζει την Αιτήτρια να συνεχίσει να προωθεί τη διαδικασία της διαιτησίας με το Λ. Γεωργιάδη, ή άλλο διαιτητή, μέχρι την αποπεράτωση της αγωγής. Δεν εμποδίζει την Αιτήτρια να ζητήσει το αιτούμενο προσωρινό διάταγμα για να διασφαλίσει το λαβείν της. Καταλήγω, συνεπώς, πως πληρούνται οι δύο πρώτες προϋποθέσεις. Εις ότι αφορά την τρίτη προϋπόθεση, η οποία ως γνωστό είναι συνυφασμένη με την επάρκεια των αποζημιώσεων, τα δεδομένα, ως έχουν παρατεθεί πιο πάνω, κρίνονται επαρκή, θεμελιώνοντας και αυτή την προϋπόθεση. Ειδικότερα: - Οι αξιώσεις της Αιτήτριας, ως επισημαίνεται πιο πάνω είναι πέριξ των €2,3 εκ. - Ο Καθ' ου απορρίπτει, βέβαια, τις αξιώσεις υποστηρίζοντας, μέσω της αγωγής που κίνησε το έτος 2017 ότι επήλθε εξώδικος διακανονισμός για την καταβολή στην Αιτήτρια του συνολικού ποσού των €130.000 προς πληρωμή διευθέτησης των διαφορών τους. - Η αξία της περιουσίας την οποία ζητά να δεσμεύσει η Αιτήτρια με την Αίτηση, ανέρχεται, με βάση την εκτίμηση που προσκόμισε η Αιτήτρια (βλ. Τεκμήριο 18 στην αρχική ΕΔ Ηλία) στο ποσό των €3.030.000 σε τιμές ελεύθερης αγοράς και στο ποσό των €2.288.000 σε περίπτωση καταναγκαστικής πώλησης. - Υποδεικνύεται πως είναι ορατός ο κίνδυνος καταναγκαστικής πώλησης, αφού με βάση τη μαρτυρία που προσκόμισε η Αιτήτρια, υπήρξε ήδη προσπάθεια της Τράπεζας να εκποιήσει με δημόσιο πλειστηριασμό τα επίδικα ακίνητα, τα οποία βαρύνονται με υποθήκες. Υπό τα πιο πάνω δεδομένα, κρίνω ότι η Αιτήτρια παρέθεσε ικανοποιητικά στοιχεία για τη συνδρομή και της τρίτης προϋπόθεσης. Όπως επανειλημμένα υποδείχθηκε, ο χρηματικός παράγοντας δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη και εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά λαμβάνονται και άλλα μεταβλητά κριτήρια. Όπως τονίστηκε στην Poltava Peroleum Co v. Mexana Oil Ltd κ.ά.

(2001)1 Α.Α.Δ. 1301, εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η όποια επιβάρυνση, εφόσον συντελεστούν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί (βλ. επίσης Κυρίσαββα κ.ά. ν. Κύζη

(2001)1 Α.Α.Δ. 1245 και Hazlewood Investment & Finance Ltd n. Manuel κ.ά. Πολιτικές Εφέσεις Αρ. Ε14/2017 και Ε209/2017 ημερ. 16/07/2019). Ερχόμενος στο ισοζύγιο της ευχέρειας, όπως έχει υποδειχθεί, το Δικαστήριο κατά το στάδιο εξέτασης της προσφορότητας πρέπει να υιοθετήσει εκείνη την πορεία η οποία φαίνεται να ενέχει τους μικρότερους κινδύνους αδικίας στην περίπτωση που ήθελε κριθεί εσφαλμένη η απόφαση του (βλ. Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd

(1996)1 Α.Α.Δ. 788 και Hazlewood - πιο πάνω). Εκείνο που προβλημάτισε το Δικαστήριο είναι η παρέλευση πολύ μεγάλου χρονικού διαστήματος (8 σχεδόν χρόνια), από την ημερομηνία καταχώρισης της Αίτησης, ώστε η ενδεχόμενη έκδοση του διατάγματος να καθίσταται άδικη για τον Καθ' ου. Είναι, ομολογουμένως, λυπηρό που καλείται σήμερα το Δικαστήριο να αποφασίσει εάν δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος, που ζητήθηκε μονομερώς πριν από 8 χρόνια. Υπό φυσιολογικές συνθήκες, όχι μόνο το ενδιάμεσο αυτό αίτημα θα έπρεπε να είχε αποφασιστεί προ πολλού, αλλά και η ουσία των διαφορών θα έπρεπε να έχει εκδικαστεί. Δυστυχώς με την τροπή που έχουν πάρει τα πράγματα δεν προδιαγράφεται σύντομη επίλυση των διαφορών των διαδίκων. Αρκεί να υποδειχθεί ότι μετά από οχτώ

(8)χρόνια από την ημερομηνία που έχει παραπεμφθεί η διαφορά σε διαιτησία, οι διάδικοι ακόμη ερίζουν ως προς τα άτομα που θα διοριστούν διαιτητές, ενώ η διαδικασία έχει στην ουσία ανασταλεί μέχρι να εκδικαστεί η αγωγή που καταχώρισε ο Καθ' ου το έτος 2017, με την οποία υποστηρίζει ότι έχει επέλθει δεσμευτική συμφωνία εξώδικης διευθέτησης των διαφορών τους. Τα πιο πάνω, παρατίθενται για να προβληματιστούν οι διάδικοι και οι συνήγοροι τους για τα σοβαρά αδιέξοδα στα οποία οδηγούνται, χωρίς να καταλογίζεται η ευθύνη στη μια ή στην άλλη πλευρά. Επανερχόμενος στον προβληματισμό μου, θεωρώ πως εξίσου άδικο θα ήταν και για την Αιτήτρια εάν το Δικαστήριο κατέληγε ότι το μεγάλο χρονικό διάστημα που παρήλθε δεν δικαιολογεί την έκδοση του διατάγματος. Δεν προκύπτει εξάλλου από τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον μου ότι η Αιτήτρια ευθύνεται για την καθυστέρηση. Σταθμίζοντας λοιπόν όλα τα δεδομένα, κρίνω πως πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις και είναι λογικό και δίκαιο όπως εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, ώστε να διατηρηθεί η κατάσταση (status quo) και να μην προκληθεί αδικία στην Αιτήτρια στην περίπτωση που ο Καθ' ου αποξενώσει ή επιβαρύνει περαιτέρω τα επίδικα ακίνητα. Φρονώ ότι ο Καθ' ου δεν κινδυνεύει να υποστεί οποιαδήποτε ζημιά ή βλάβη εάν εκδοθεί το διάταγμα, σε αντίθεση με την Αιτήτρια, η οποία είναι πολύ πιθανό να μην δυνηθεί να ικανοποιήσει την τυχόν απόφαση που θα επιτύχει στα πλαίσια της διαιτησίας, στην περίπτωση που δεν εκδοθεί το διάταγμα. Όσον αφορά, τέλος, τους λόγους ένστασης σε σχέση με κατ' ισχυρισμό απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων, είναι αρκετό να υποδειχθεί πως το διάταγμα δεν είχε χορηγηθεί μονομερώς. Πέραν τούτου, δεν έχω διαπιστώσει ότι η Αιτήτρια απέκρυψε οποιοδήποτε ουσιαστικό γεγονός ή προσπάθησε να παραπλανήσει το Δικαστήριο, όταν είχε απευθυνθεί με τη μονομερή Αίτηση. Αντίθετα, διαπιστώνω ότι παρέθεσε με περισσή λεπτομέρεια όλα τα ουσιώδη γεγονότα, αποκαλύπτοντας και τη θέση του Καθ' ου ότι θεωρούσε την δική του επιλογή διαιτητή ως την μόνη έγκυρη. Το γεγονός ότι δεν αποκάλυψε, ως ισχυρίστηκε, την αποστολή συστημένης επιστολής με την οποία είχε αποσταλεί η επιταγή με το ποσό που είχε πιστοποιήσει ο αρχιτέκτονας, δικαιολογήθηκε επαρκώς από τον κ. Ηλία, ο οποίος εξήγησε πως ουδέποτε είχε παραλάβει ειδοποίηση για συστημένο. Συνοψίζοντας, για τους λόγους που έχω εξηγήσει, η Αίτηση επιτυγχάνει και εκδίδεται προσωρινό διάταγμα ως η παράγραφος Α της Αίτησης, με έξοδα υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ' ου, όπως θα υπολογιστούν από την Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /κπ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο