ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ ν. ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Αρ. Αγωγής: 4464/14, 14/5/2021

ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ ν. ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Αρ. Αγωγής: 4464/14, 14/5/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A240 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. ΠΑΣΧΑΛΙΔΗ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4464/14 Μεταξύ: XXXXX ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ Ενάγοντας και ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Εναγόμενος ---------------------------------------------------- Ημερομηνία: 14/05/21 Εμφανίσεις: Για ενάγοντα: κα Χριστοδούλου Για εναγόμενο: κα Χαραλάμπους ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Ex tempore) Η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε στις 04/08/14 και ως προκύπτει από την Ε/Α, αφορά σε αξίωση του ενάγοντα, ιδιοκτήτη ενός υποστατικού στη Λευκωσία, για κατ' ισχυρισμό οφειλόμενα ενοίκια και/ή ενδιάμεσα οφέλη και/ή αποζημιώσεις για παράνομη παρακράτηση και/ή αποστέρηση της περιουσίας του από τον Επίσημο Παραλήπτη, ο οποίος, ως όργανο της Δημοκρατίας, ενάγεται μέσω του Γενικού Εισαγγελέα. Ο ισχυρισμός του ενάγοντα είναι ότι το 1998 είχε ενοικιάσει το ακίνητο του σε μία κυπριακή εταιρεία και όταν αυτή παρέλειψε να του καταβάλει τα μεταξύ τους συμφωνηθέντα ενοίκια, αυτός αποτάθηκε στο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεως το οποίο, αφού ανέλαβε δικαιοδοσία επί της ενοικίασης με βάση τον εφαρμοστέο για εκείνο το Δικαστήριο Νόμο, εξέδωσε διάταγμα έξωσης της εταιρείας στις 26/10/11 καθώς επίσης και διάταγμα πληρωμής των μέχρι τότε οφειλόμενων ενοικίων. Προτού όμως εκτελεστεί το διάταγμα έξωσης, η ενοικιάστρια εταιρεία τέθηκε υπό εκκαθάριση και ως προσωρινός εκκαθαριστής της ανέλαβε περί τις αρχές του 2012 ο Επίσημος Παραλήπτης, ο οποίος κατ' επέκταση ανέλαβε και την κατοχή του υποστατικού του ενάγοντα. Σύμφωνα με το ενάγοντα, εφόσον κατά την περίοδο Ιανουαρίου 2012 έως Αυγούστου 2013 ο Επίσημος Παραλήπτης κατείχε το υποστατικό ως εκκαθαριστής της εταιρείας, αυτός όφειλε είτε να πληρώνει τα ενοίκια για τον κάθε μήνα κατοχής του υποστατικού, είτε να το επιστρέψει στον ενάγοντα. Όμως ούτε το ένα ούτε και το άλλο έπραξε ο Επίσημος Παραλήπτης με αποτέλεσμα, ισχυρίζεται ο ενάγοντας, να του δημιουργηθούν ζημιές για την εν λόγω περίοδο ύψους €22.000, τις οποίες αξιώνει μέσω αυτής της αγωγής. Σημειώνω εδώ ότι στην Ε/Α του ο ενάγοντας αναφέρει ότι κατά τους μήνες Σεπτέμβριο 2013 και Οκτώβριο 2013, εκκαθαριστής της εταιρείας είχε διοριστεί κατόπιν ενεργειών του Επίσημου Παραλήπτη και σε αντικατάσταση του κάποιος κ. Λεωνίδας Κίμωνος, ο οποίος συνέχισε μεν να κρατά το υποστατικό αλλά για τους δύο αυτούς μήνες που το κατείχε, πλήρωνε στον ενάγοντα ενοίκια, εξ' ου και δεν αξιώνονται οποιαδήποτε ποσά γι' εκείνη την περίοδο. Ο εναγόμενος από την άλλη, με την υπεράσπιση που καταχώρησε στις 03/03/15, πέραν από μία προδικαστική ένσταση που ήγειρε σε σχέση με κάποιο θέμα δεδικασμένου, επί της ουσίας της υπόθεσης, αν και κάμει παραδεκτή την περίοδο που εκκαθαριστής της εταιρείας ήταν ο Επίσημος Παραλήπτης και ακολούθως ο Λεωνίδας Κίμωνος, αρνείται τόσο από νομικής όσο και από πραγματικής σκοπιάς την ύπαρξη οφειλής οποιουδήποτε ποσού από πλευράς Δημοκρατίας. Όταν η υπόθεση ήχθη ενώπιον μου για πρώτη φορά στις 21/01/20 όντας ορισμένη γι' ακρόαση, ζητήθηκε αναβολή λόγω κάποιου κωλύματος του δικηγόρου του ενάγοντα. Το αίτημα εγκρίθηκε και αφού μεσολάβησαν και οι δυσάρεστες συνέπειες του ξεσπάσματος της πανδημίας του κορωνοϊού, η υπόθεση ορίστηκε στις 27/11/20 για ακρόαση. Κατ' εκείνη την ημερομηνία, ο ευπαίδευτος συνήγορος που χειριζόταν ως τότε την υπόθεση για τον ενάγοντα, ανέφερε στο Δικαστήριο ότι λόγω κάποιας προηγούμενης ασυνεννοησίας δεν είχε καταστεί δυνατό μέχρι τότε να αποκαλυφθούν και επιθεωρηθούν τα εκατέρωθεν έγγραφα και όταν το έπραξαν τούτο για σκοπούς της ακρόασης της 27/11/20, οι δικηγόροι του ενάγοντα διαπίστωσαν την ύπαρξη ενός εγγράφου που μέχρι τότε αγνοούσε και για το οποίο έπρεπε να λάβει οδηγίες από τον πελάτη τους ως προς το πώς να το χειριστούν εφόσον αυτό ενδέχετο να επηρέαζε δραστικά την προώθηση και εξέλιξη της υπόθεσης. Αναφέρω στο σημείο αυτό ότι είναι κοινώς αποδεκτό ότι το έγγραφο στο οποίο αναφερόταν ο συνήγορος είναι έγγραφο που φέρεται να συνιστά απόδειξη που υπέγραψε ο ενάγοντας προς τον XXXXX Κίμωνος ως εκκαθαριστή της εταιρείας για πλήρη και τελεία εξόφληση όλων των απαιτήσεων του. Ο μόνος λόγος που το λέω τούτο είναι για να μην υπάρχει οποιαδήποτε αμφιβολία ως προς το κατά πόσο το έγγραφο αυτό αφορούσε τη διάλυση ή όχι της εταιρείας που είναι το θέμα που εγείρεται σήμερα. Τούτα τα θέματα που προέκυψαν και για τα οποία ζητήθηκε χρόνος να μελετηθούν, συνέχισαν να απασχολούν τις δύο πλευρές και στις 10/12/20 που ορίστηκε η υπόθεση. Εκείνη την ημερομηνία όμως, το Δικαστήριο, έχοντας ήδη μελετήσει το φάκελο, εξέφρασε αυτεπάγγελτα προβληματισμό ως προς την καθ' ύλην δικαιοδοσία του εφόσον από την Ε/Α φαινόταν ότι η αξίωση αφορούσε σε ποσά που προέρχονταν από ενοικίαση για την οποία το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεως είχε ήδη αναλάβει και ασκήσει αποκλειστική δικαιοδοσία. Ζητήθηκε τότε και από τις δύο πλευρές εκ νέου χρόνος για να μελετηθεί και αυτό το θέμα και αν και η υπόθεση ορίστηκε σε σύντομο χρονικό διάστημα, λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού, η υπόθεση αναβλήθηκε αναγκαστικά για τις 09/04/

1. Στις 09/04/21, σύμφωνα με το πρακτικό που τήρησε το Δικαστήριο, οι δύο πλευρές ανέφεραν ότι είχαν μελετήσει τα θέματα που είχαν ως τότε προκύψει και παρά ταύτα, για τους δικούς του λόγους ο καθένας, δεν διαπίστωνε να συνέτρεχε οποιοσδήποτε λόγος για να μην προχωρήσει η υπόθεση σε κανονική ακρόαση και να αποφασιστούν εκεί όλα τα θέματα που είχαν προκύψει περιλαμβανομένου και του θέματος της δικαιοδοσίας. Ζήτησαν όμως αμφότερες χρόνο για να μελετήσουν κάποιο νέο θέμα που είχε διαφανεί και το οποίο αφορούσε στην έκδοση δικαστικού διατάγματος στις 16/02/16 για διάλυση της εταιρείας και απαλλαγής του εκκαθαριστή από κάθε ευθύνη. Ο αιτούμενος χρόνος δόθηκε οπόταν και στην ηλεκτρονική αλληλογραφία που ακολούθησε μεταξύ των δικηγόρων και του Δικαστηρίου για την περαιτέρω πορεία της υπόθεσης, η πλευρά του Γενικού Εισαγγελέα ανέφερε ότι θα έθετε το θέμα της διάλυσης της εταιρείας και της απαλλαγής του εκκαθαριστή ως θέμα που άπτεται της ρίζας της διαδικασίας, υπό την έννοια ότι κατά τη Δημοκρατία, αυτή η εξέλιξη εκθεμελιώνει πλέον την ύπαρξη αλλά και την προώθηση οποιουδήποτε αγώγιμου δικαιώματος εναντίον του εκκαθαριστή και αυτό προφανώς στη βάση του άρθρου 239 του Περί Εταιρειών Νόμου. Ορίστηκε λοιπόν η υπόθεση σήμερα για ακρόαση επί της ουσίας της, με οδηγίες όπως αν θα εγείρονταν οποιαδήποτε νομικά θέματα, αυτά είτε θα έπρεπε να τεθούν προδικαστικά στα πλαίσια όμως παραδεκτού υπόβαθρου γεγονότων είτε να αποτελέσουν αντικείμενο της μαρτυρίας οπόταν και θα εξετάζονταν στο τέλος όταν και θα αποκρυσταλλώνονταν τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης. Σήμερα που εμφανίστηκαν οι συνήγοροι για σκοπούς της ακρόασης, η ευπάιδευτη συνήγορος του εναγόμενου ανέφερε ότι τουλάχιστο για το νομικό θέμα που θα εγειρόταν αναφορικά με την έκδοση διατάγματος διάλυσης της εταιρείας και απαλλαγής του εκκαθαριστή, ήταν αναγκαίο όπως τροποποιηθεί το δικόγραφο της υπεράσπισης ώστε να περιληφθεί ο σχετικός ισχυρισμός και αυτό γιατί το εν λόγω δικόγραφο είχε συνταχθεί και καταχωρηθεί πριν την έκδοση του συγκεκριμένου διατάγματος. Συνεπώς, για εξοικονόμηση πολύτιμου δικαστικού και δικηγορικού χρόνου, δόθηκαν οδηγίες όπως τόσο το αίτημα τροποποίησης της υπεράσπισης όσο και η τυχόν ένσταση του ενάγοντα υποβληθούν σήμερα προφορικά και με αυτό τον τρόπο είναι και που ενήργησαν στη συνέχεια οι δύο πλευρές. Σημειώνω εδώ ότι δεν τίθεται θέμα τροποποίησης σε σχέση με το άλλο θέμα που ηγέρθηκε αναφορικά με τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου, αν μη τι άλλο διότι το θέμα αυτό έχει εγερθεί αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο και επομένως αμφότερες οι πλευρές θα πρέπει ούτως ή άλλως να τοποθετηθούν επί αυτού στον κατάλληλο χρόνο. Η ένσταση που πρόβαλε προφορικά η ευπαίδευτη συνήγορος του ενάγοντα, περιστρέφεται ουσιαστικά γύρω από την κατ' ισχυρισμό καθυστέρηση στην υποβολή του αιτήματος, ενόψει του ότι το επίμαχο διάταγμα είχε εκδοθεί πριν από 5 περίπου χρόνια, καθώς επίσης και γύρω από την απουσία οποιασδήποτε εξήγησης από πλευράς εναγομένου ως προς το γιατί το θέμα αυτό δεν ηγέρθη ποτέ προηγουμένως. Εξέτασα με προσοχή τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου. Σημειώνω εδώ ότι αμφότερες οι συνήγοροι παρέπεμψαν το Δικαστήριο στην γνωστή νομολογία που διέπει τις πρόνοιες της «παλαιάς» Δ.25 εφόσον ως είναι ευνόητο, και άλλωστε το επιβεβαίωσαν και οι συνήγοροι, το υπό κρίση αίτημα αφορά σε τροποποίηση δικογράφου που διέπεται από τις πρόνοιες της Δ.25 και δη τις πρόνοιες που ίσχυαν κατά το χρόνο καταχώρησης της αγωγής, ήτοι το
2. Δεν θεωρώ σκόπιμο να κάνω εκτενή αναφορά στη σχετική Νομολογία που διέπει τις προνοιών της Δ.25 που ισχύουν στην παρούσα περίπτωση. Ενδεικτικά παραπέμπω στις αποφάσεις Ε. Φιλίππου Λτδ ν. Compass Insurance Co. Ltd (Αρ. 1)