M.A. MOTOSERVE LIMITED ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ, Αρ. Αίτησης-Έφεσης: 34Α/2021, 20/4/2021

(2)ΚΑΙ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ 4 Μεταξύ: M.A. MOTOSERVE LIMITED Αιτητών - Εφεσειόντων και ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ Καθ' ης η αίτηση-Εφεσίβλητη Ημερομηνία: 20.04.2021 Εμφανίσεις: Για Αιτητές-Εφεσείοντες: κα Μ. Παυλίδου για Δημήτριο Α. Παυλίδη και Συνεργάτες ΔΕΠΕ. Για Καθ' ης η αίτηση - Εφεσίβλητη: κ. Κ. Πανάγος για Πανάγο & Πανάγο ΔΕΠΕ. Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την προώθηση της υπό συζήτηση αίτησης-έφεσης, επιδιώκεται η ακύρωση και/ή ο παραμερισμός της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» που εκδόθηκε στις 16.12.2020 και κοινοποιήθηκε στην αιτήτρια-εφεσείουσα κατ' εφαρμογή του μέρους VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου (Ν.9/1965), αναφορικά και σε συνάρτηση με ενυπόθηκα ακίνητα ιδιοκτησίας της XXXXX Γιωργαλλίδου, ως αυτά περιγράφονται στην υποθήκη υπ' αριθμό XXXXX/2012 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας. Σύμφωνα με την ως άνω ειδοποίηση, ο πλειστηριασμός των περί ου ο λόγος ενυπόθηκων ακινήτων καθορίστηκε στις 22.04.

1. Περαιτέρω, αξιώνεται από την πλευρά της εφεσείουσας διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται ο ως άνω σκοπούμενος πλειστηριασμός, όχι μόνο κατά την ως άνω ημερομηνία που έχει προγραμματιστεί να λάβει χώρα αλλά και σε οποιαδήποτε άλλη ημερομηνία ήθελε οριστεί. Εννέα συνολικά λόγοι Έφεσης προκρίνονται από την πλευρά της εφεσείουσας, στη βάση των οποίων αξιώνεται η ακύρωση της σχετικής ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» και εν γένει της διαδικασίας εκποίησης των ενυπόθηκων ακινήτων που δρομολογήθηκε από την εφεσίβλητη στη βάση του Μέρους VIA του Ν.9/
2. Ειδικότερα, προτάσσεται ότι: «
3. Ουδέποτε επιδόθηκε και/ή κοινοποιήθηκε και/ή γνωστοποιήθηκε στους Αιτητές /Εφεσείοντες με οποιονδήποτε τρόπο η ειδοποίηση υπερημερίας και/ή απαίτησης για πληρωμή του ενυπόθηκου χρέους και/ή Τύπος «Θ» και/ή Τύπος «I», ως προβλέπεται από το Άρθρο 44Β και 44Γ του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου του 1965 (ως τροποποιήθηκε) στους Αιτητές/Εφεσείοντες για πληρωμή του ισχυριζόμενου οφειλόμενου ποσού ή του ισχυριζόμενου ενυπόθηκου χρέους για το ακίνητο, τις οποίες Ειδοποιήσεις Τύπος Ο και I οφείλουν να επιδώσουν οι Εφεσίβλητοι πριν την ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ», ως ο σχετικός Νόμος προνοεί.
4. Ουδέποτε επιδόθηκε και/ή κοινοποιήθηκε και/ή γνωστοποιήθηκε με οποιονδήποτε τρόπο στους Αιτητές/Εφεσείοντες η ειδοποίηση για ορισμό Εκτιμητή και/ή Τύπος «ΙΒ» ως προβλέπεται από το Άρθρο 44Δ

(2)και Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου 1965 (ως Τροποποιήθηκε), για ορισμό Εκτιμητή για το ακίνητο, ειδοποίηση Τύπος IB την οποία οφείλουν να επιδώσουν οι Εφεσίβλητοι μετά από τον Τύπο «ΙΑ» και πριν από το Δελτίο για να δοθεί στους Αιτητές/Εφεσείοντες η ευκαιρία να προχωρήσουν οι ίδιοι σε εκτίμηση του ακινήτου για τον καθορισμό της επιφυλασσόμενης τιμής πώλησης μέσω του πλειστηριασμού. 3. Δεν προβλέπεται από τον Περί Μεταβίβασης και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65 και/ή από το άρθρο 44 Γ

(2)αυτού η ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» να συνοδεύεται από Δελτίο Α.

1. Οι ειδοποιήσεις της σκοπούμενης πώλησης "Τύπος ΙΑ" και "Δελτίο " είναι καταχρηστικές και/ή αυθαίρετες και/ή παράτυπες και/ή εσφαλμένες και/ή παραπλανητικές και/ή αποτελούν κατάχρηση της διαδικασίας πλειστηριασμού.
2. Οι επιδοθείσες ειδοποιήσεις Τύπος «ΙΑ» και Δελτίο δεν πληρούν τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις σύμφωνα με το άρθρο 44Γ

(2)και/ή του Νόμου 9/65 και/ή των εκδοθέντων δυνάμει αυτού κανονισμών.

1. Οι ειδοποιήσεις Τύπος «ΙΑ» και Δελτίο δεν έχουν δεόντως επιδοθεί.
2. Οι ειδοποιήσεις Τύπος «ΙΑ» και Δελτίο έχουν αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή.
3. Καταχρηστικά και/ή πρόωρα οι Εφεσίβλητοι ξεκίνησαν διαδικασία πλειστηριασμού του επίδικου ακινήτου δυνάμει των επίδικων Υποθηκών και επιπλέον καταχρηστικά έστειλαν τις ειδοποιήσεις Τύπος «ΙΑ» και Δελτίο στους Αιτητές/Εφεσείοντες που προβλέπονται από το Μέρος VIA του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου του 1965 (ως τροποποιήθηκε) καθ' ότι ουδέποτε επιδόθηκε και/ή κοινοποιήθηκα και/ή γνωστοποιήθηκα σε αυτούς ειδοποίηση υπερημερίας και/ή απαίτησης για πληρωμή ενυπόθηκου χρέους και/ή Τύπος «Θ» και/ή Τύπος «I» ως προβλέπεται από το Άρθρο 44Β και 44Γ του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου του 1965 (ως τροποποιήθηκε), ενώ ουδέποτε επιδόθηκε στους Αιτητές/Εφεσείοντες Ειδοποίηση Τύπος «ΙΒ» για ορισμό Εκτιμητή ως προβλέπεται από το άρθρο44Δ

(2)του Νόμου.

1. Η διαδικασία του σκοπούμενου και/ή επίδικου πλειστηριασμού ημερομηνίας 22.4.2021 άρχισε και/ή οι επίδικες ειδοποιήσεις «Τύπος ΙΑ» και «Δελτίο Α» αποστάληκαν κατά την περίοδο αναστολής έναρξης διαδικασιών πλειστηριασμών λόγω της πανδημίας του κορονοϊού.». Το πραγματικό υπόβαθρο γεγονότων που υποστηρίζει την έφεση, τίθεται με την ένορκη δήλωση του XXXXX Γιωργαλλίδη, ημερ. 16.02.2021, η οποία την συνοδεύει, ως επίσης συμπληρωματική ένορκη δήλωση του ιδίου προσώπου, ημερομηνίας 13.04.
2. Ο ως άνω ομνύων, υπάλληλος της εφεσείουσας, εξηγώντας ότι η εφεσείουσα αποτελεί οφειλέτη της εφεσίβλητης έχοντας λάβει πιστωτική διευκόλυνση από την τελευταία, η οποία εξασφαλίστηκε μέσω και της υποθήκευσης των ως άνω ακινήτων της XXXXX Γιωργαλλίδου, ουσιαστικά επαναλαμβάνει τους προβαλλόμενους λόγους έφεσης, υποστηρίζοντας ότι η σχετική διαδικασία εκποίησης των ενυπόθηκων ακινήτων που δρομολογήθηκε από τους καθ΄ ων η αίτηση είναι αντίθετη και/ή παραβιάζει τις σχετικές πρόνοιες του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου (Ν.9/1965). Η εφεσίβλητη αντέδρασε στην προώθηση της υπό συζήτηση αίτησης, καταχωρώντας Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης. Ικανός αριθμός λόγων ένστασης προτάσσονται από την πλευρά της, μέσω των οποίων ουσιαστικά επιχειρείται απάντηση στις αιτιάσεις της εφεσείουσας για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Για σκοπούς πληρότητας, μεταφέρονται επίσης αυτούσιοι στην παρούσα. Ειδικότερα, προκρίνεται πως: «
3. Η Έφεση είναι καταχρηστική καθότι προωθείται ταυτόχρονα με την αίτηση - έφεση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας με αριθμό 62/2021, με την οποία επιδιώκεται ο ίδιος σκοπός, ήτοι, η ακύρωση του ίδιου πλειστηριασμού των επίδικων ακινήτων.
4. Οι λόγοι Έφεσης δεν στηρίζονται σε μαρτυρία ή ικανοποιητική ή αποδεκτή κατά τους κανόνες απόδειξης μαρτυρία και θα πρέπει να αγνοηθούν για τους μεταξύ άλλων ακόλουθους λόγους: 2.
5. Η ένορκη δήλωση πάσχει εξ υπαρχής και/ή είναι άκυρη και/ή δεν δύναται να ληφθεί υπόψιν καθότι ο ομνύοντας δεν έχει δικαίωμα και/ή δεν νομιμοποιείται και/ή δεν έχει την κατάλληλη γνώση των γεγονότων να προβαίνει σε ένορκη δήλωση στην υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο Έφεση καθότι ο ομνύοντας δεν αναφέρει την πηγή της γνώσης του. 2.
6. Ο ομνύοντας παραλείπει να επεξηγήσει τη νομική υπόσταση που του επιτρέπει να ορκίζεται εκ μέρους των Εφεσειόντων ή εφόσον δεν εξηγεί ποια η σχέση του με τους Εφεσείοντες. 2.
7. Ο ομνύοντας δεν επεξηγεί από ποιον έλαβε γνώση για την επίδοση των επίδικων ειδοποιήσεων στους Εφεσείοντες. 2.
8. Ο ομνύοντας δεν έχει θετική γνώση των γεγονότων που αφορούν σε άλλα πρόσωπα πέραν του ίδιου. 2.
9. Δεν αναγράφεται στο σώμα της Έφεσης η ημερομηνία της ένορκης δήλωσης στην οποία στηρίζεται. 2.
10. Η μαρτυρία του είναι αναξιόπιστη και προβαίνει σε αναληθείς ισχυρισμούς και ως τέτοια θα πρέπει να απορριφθεί.
11. Δεν συντρέχουν οι λόγοι ακύρωσης της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» και/ή οι Εφεσείοντες δεν απέσεισαν το βάρος απόδειξης για να ακυρωθεί η ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ», δηλαδή: 3.
12. Η επιδοθείσα ειδοποίηση πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο Τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις, 3.
13. η ειδοποίηση έχει δεόντως επιδοθεί όπως παραδέχεται εξάλλου ο ομνύοντας, 3.
14. η ειδοποίηση δεν έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή, 3.
15. δεν έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, 3.
16. οι Εφεσίβλητοι δεν αρνήθηκαν να προσέλθουν σε διαδικασία αναδιάρθρωσης πιστωτικών διευκολύνσεων και/ή δεν υφίσταται διαδικασία δυνάμει του Ενιαίου Φορέα Εξώδικης Επίλυσης Διαφορών Χρηματοοικονομικού Φύσεως Νόμου, 3.
17. δεν έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου και δεν εκκρεμεί τέτοια αίτηση ενώπιον του Δικαστηρίου και 3.
18. δεν εγκρίθηκε η συμμετοχή του ενυπόθηκου οφειλέτη στο σχέδιο «ΕΣΤΙΑ».
19. Οι λόγοι που δύναται να προβληθούν στο πλαίσιο έφεσης κατά της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ», είναι συγκεκριμένοι, ως ειδικότερα αυτοί προβλέπονται και καταγράφονται στο εδάφιο

(3)του άρθρου 44Γ του Νόμου. Πρόκειται δηλαδή για διαδικασία με ε§ αρχής προσδιορισμένο και περιορισμένο σκοπό, αφού στο πλαίσιο της, η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου περιορίζεται στον έλεγχο κατά πόσο ισχύει ένας από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο σχετικό νόμο λόγους ακύρωσης της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ». Οποιοδήποτε παράπονο ή άλλος λόγος έφεσης δεν δύναται να αποτελέσει ουσιαστικό αντικείμενο συζήτησης. Με δεδομένη την ως άνω πρόνοια του Νόμου: 4.

1. οποιοιδήποτε λόγοι έφεσης ή παράπονα που εκφράζουν οι Εφεσείοντες στο πλαίσιο του υπό συζήτηση δικονομικού της διαβήματος κατά της συγκεκριμένης ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ», στην έκταση που αυτά δεν άπτονται ζητημάτων που κατά το πιο πάνω άρθρο μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο συζήτησης σε έφεση του είδους, όπως ζητήματα που αφορούν την επίδοση, τον τύπο, το περιεχόμενο, ή ακόμα τη νομιμότητα των ειδοποιήσεων Τύπου «Θ», «I» και «ΙΒ», των δελτίων ειδοποίησης ηλεκτρονικού πλειστηριασμού, των δημοσιεύσεων, της κατάστασης λογαριασμού που συνοδεύει την ειδοποίηση Τύπου «I», του ύψους του ποσού που οφείλεται, το διορισμό εκτιμητών κλπ, εκ των πραγμάτων και καθ' ην έκταση δεν περιλαμβάνονται ή συσχετίζονται με τους καθορισμένους λόγους παραμερισμού των σχετικών ειδοποιήσεων Τύπου «ΙΑ», ως εξαντλητικά αυτοί απαριθμούνται και προβλέπονται στο Νόμο και συνεπώς δεν μπορούν να αποτελέσουν ουσιαστικό αντικείμενο συζήτησης στα πλαίσια της Έφεσης.
2. Άνευ βλάβης των ανωτέρω, δεν συντρέχουν οποιοιδήποτε λόγοι ακύρωσης της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» λόγω δήθεν παρατυπιών που έλαβαν χώρα ως οι Εφεσείοντες ισχυρίζονται και/ή των δελτίων ειδοποίησης ηλεκτρονικού πλειστηριασμού, δηλαδή: 5.
3. Οι Εφεσίβλητοι παρέδωσαν και/ή επέδωσαν σύμφωνα με το Νόμο όλες τις απαραίτητες ειδοποιήσεις, γεγονός το οποίο αποδέχονται οι Εφεσείοντες. 5.
4. Η διαδικασία του Μέρους VIA του Νόμου που ακολουθήθηκε από τους Εφεσίβλητους ήταν ορθή και νομότυπη, σε πλήρη συμμόρφωση με τις διατάξεις της κείμενης νομοθεσίας. 5.
5. Οι Εφεσείοντες έλαβαν σχετική και/ή νομότυπη κατάσταση λογαριασμού μαζί με την ειδοποίηση Τύπου «I» και στη συνέχεια οι Εφεσίβλητοι επέδωσαν την ειδοποίηση Τύπου «ΙΒ».
6. Άνευ βλάβης του λόγου Ένστασης υπ' αριθμό 5, οι Εφεσίβλητοι ισχυρίζονται ότι: 6.
7. Οι Εφεσείοντες κωλύονται να προωθούν ως λόγους έφεσης την κατ' ισχυρισμό παράλειψη επίδοσης της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» από τη στιγμή που οι ίδιοι παραδέχονται στην ένορκη δήλωση τους ότι οι εν λόγω ειδοποιήσεις έχουν δεόντως παραληφθεί. 6.
8. Η ειδοποίηση Τύπου «I» και Τύπου «ΙΑ» επιδόθηκαν δεόντως στους Εφεσείοντες με κατάσταση λογαριασμού ως προνοείται στο Νόμο. 6.
9. Οι ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» συντάχθηκαν σύμφωνα με το Νόμο και τα Παραρτήματα αυτού. 6.
10. Ο Νόμος δεν καθορίζει τη μορφή και το περιεχόμενο που πρέπει να έχει το έγγραφο που συνιστά «κατάσταση λογαριασμού» για τους σκοπούς του άρθρου 44Γ

(1), ούτε και καθορίζεται οποιασδήποτε συγκεκριμένος τύπος για το περιεχόμενο που θα πρέπει να έχει η κατάσταση λογαριασμού. Οι μόνες προϋποθέσεις που τίθενται είναι ότι το συγκεκριμένο έγγραφο θα πρέπει να αναφέρει το οφειλόμενο ενυπόθηκο χρέος, τους τόκους και τα έξοδα που προέκυψαν, κάτι που πληρείται στην παρούσα. 6.

1. Η ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» και/ή ολόκληρη η διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου και η ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» που επιδόθηκε στους Εφεσείοντες είναι καθόλα ισχυρή και έγκυρη καθότι: 6.5.
2. Πληρείται η προϋπόθεση του Νόμου περί παραχώρησης προθεσμίας τουλάχιστον 45 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης Τύπου «I» μέχρι την επίδοση της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» και την ημερομηνία εκποίησης. 6.5.
3. Σε καμία περίπτωση δεν ήταν πρόωρη η επίδοση της ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» εφόσον είχε παρέλθει κατά πολύ η προθεσμία των 45 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης Τύπος «I» ως προνοεί η σχετική νομοθεσία. 6.5.
4. Οι Εφεσείοντες έχουν το δικαίωμα σε οποιαδήποτε ημερομηνία πριν τον πλειστηριασμό να εξοφλήσει το οφειλόμενο υπόλοιπο.
5. Οι Εφεσείοντες παρέλειψαν να ενημερώσουν και/ή επιδώσουν την Έφεση σε όλα χα ενδιαφερόμενα μέρη και/ή να καταστήσουν ως διάδικους όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη και/ή δεν έλαβαν μέρος στη διαδικασία όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη, ως προβλέπεται από τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 1965 (στο εξής «ο Νόμος»), ώστε να παρουσιαστούν στη διαδικασία και να ακουστούν.
6. Δεν διευκρινίζονται με επάρκεια οι λόγοι Έφεσης στο σώμα αυτής ή στην ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει, με αποτέλεσμα να μην καθορίζονται με επάρκεια τα επίδικα θέματα και οι Εφεσίβλητοι να μην είναι σε θέση να αντικρούσουν τους ισχυρισμούς των Εφεσειόντων με την ένσταση των και/ή κατά το στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας. Μεταξύ άλλων, οι Εφεσείοντες δεν διευκρινίζουν, ούτε παρέχουν λεπτομέρειες ως προς: 8.
7. τους λόγους που οι Εφεσείοντες θεωρούν ότι, δεν έχουν δεόντως επιδοθεί οι ειδοποιήσεις 8.
8. τις διαδικασίες που δεν ακολουθήθηκαν αναφορικά με τον ηλεκτρονικό πλειστηριασμό 8.
9. λεπτομέρειες που αφορούν στον ισχυρισμό ότι, η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή 8.
10. δημοσιεύσεις οι οποίες δεν πραγματοποιήθηκαν 8.
11. τις προϋποθέσεις και Τύπο που δεν πληρούν οι ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» ή οποιαδήποτε άλλη ειδοποίηση 8.
12. τις προϋποθέσεις και Τύπο που δεν πληρούν τα δελτία ειδοποίησης ηλεκτρονικού πλειστηριασμού 8.
13. τους λόγους που η διαδικασία του Μέρους VIA του Νόμου που ακολουθήθηκε είναι άκυρη 8.
14. τις προϋποθέσεις που δεν τηρήθηκαν σχετικά με το Νόμο και τους λόγους που αναστάλθηκε ο πλειστηριασμός 8.
15. τα δικαιώματα των Εφεσειόντων που θα επηρεαστούν.
16. Το χρέος κατέστη απαιτητό και πληρωτέο και/ή οι Εφεσείοντες παρουσίασαν υπερημερία πέραν των 120 ημερών και/ή οι πιστωτικές διευκολύνσεις και/ή η συμφωνία δανείου έχουν τερματιστεί.
17. Οι Εφεσίβλητοι δεν είχαν καθήκον να αποστείλουν ειδοποίηση Τύπου «Θ», διότι δεν είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα.
18. Οι Εφεσείοντες προβαίνουν σε γενικούς, αόριστους και αντιφατικούς ισχυρισμούς και/ή δεν αποσείουν το βάρος αποδείξεως των ισχυρισμών του.
19. Ο νόμος περί αναστολής δεν εφαρμόζεται εφόσον, τα επίδικα ακίνητα δεν αποτελούν κύρια κατοικία ή επαγγελματική στέγη και/ή δεν προσφέρεται μαρτυρία ότι ο νόμος εφαρμόζεται.
20. Προβάλλονται λόγοι Έφεσης οι οποίοι δεν υποστηρίζονται από μαρτυρία, ανάθετα είναι παραδεκτοί. Μεταξύ άλλων, προβάλλεται γενικά και αόριστα στο σώμα της Έφεσης ότι, δεν έγινε η δέουσα επίδοση των ειδοποιήσεων Τύπου «ΙΑ», χωρίς όμως οποιαδήποτε αναφορά στην ένορκη δήλωση.». Την ως άνω ένσταση συνοδεύει και υποστηρίζει ένορκη δήλωση του XXXXX Ανδρέου, υπαλλήλου εταιρείας η οποία ενεργεί για λογαριασμό της εφεσίβλητης, έχοντας αναλάβει, μεταξύ άλλων, τη διαχείριση και της χρηματοπιστωτικής διευκόλυνσης προς την εφεσείουσα για την οποία γίνεται λόγος στην υπό συζήτηση υπόθεση. Εξηγώντας την εμπλοκή του στο χειρισμό της υπόθεσης και αναφερόμενος στην εξέλιξη των γεγονότων που αφορούν την υποθήκευση των συγκεκριμένων ακινήτων της XXXXX Γιωργαλλίδου, ως αυτά περιγράφονται και περιλαμβάνονται στην υποθήκη XXXXX/2012 Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας, η οποία προσφέρθηκε επ' ανταλάγματι της παραχώρησης στην εφεσείουσα των σχετικών πιστωτικών διευκολύνσεων, υποδεικνύει ότι η XXXXX Γιωργαλλίδου, πέραν του γεγονότος ότι είναι η υπεύθυνη παραλαβής εγγράφων της εφεσείουσας, μαζί με τους XXXXX Γιωργαλλίδη και XXXXX Γιωργαλλίδη Θεοδώρου, εγγυήθηκε επίσης την εφεσείουσα για την εξασφάλιση των ως άνω πιστωτικών διευκολύνσεων. Αποτέλεσμα της παράλειψης της εφεσείουσας να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της, ως αυτές απέρρεαν από τις πιο πάνω πιστωτικές διευκολύνσεις, η εφεσίβλητη τερμάτισε τις σχετικές συμφωνίες, καθιστώντας ολόκληρο το υπόλοιπο ποσό οφειλόμενο και απαιτητό. Η εφεσείουσα, υποστηρίζει ο ομνύων, ουδέποτε ενδιαφέρθηκε για την εξεύρεση διευθέτησης προς εξόφληση των υποχρεώσεων της, με αποτέλεσμα το οφειλόμενο δυνάμει των ως άνω τραπεζικών διευκολύνσεων χρέος να ανέρχεται σε ποσό πέριξ του μισού εκατομμυρίου ευρώ. Η διαδικασία εκποίησης των ενυπόθηκων ακινήτων σύμφωνα με το Μέρος VIA του Περί Μεταβιβάσεων και Υποθηκεύσεων Νόμου (Ν.9/1965), συμπληρώνει, δρομολογήθηκε από την εφεσίβλητη με την επίδοση στην εφεσείουσα, στις 11.02.2020, ειδικότερα μέσω της ως άνω Σταυρούλας Γιωργαλλίδου, ενυπόθηκης οφειλέτιδας και υπεύθυνης για την παραλαβή των εγγράφων στην εφεσείουσα, την Ειδοποίηση Τύπος «Ι», ημερ. 29.01.2020, ως επίσης σχετική κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, μαζί με σχετική επεξηγηματική επιστολή. Έχοντας προηγηθεί η επίδοση της Ειδοποίησης Τύπος «Ι», στις 11.02.2021, η εφεσίβλητη προχώρησε στην επίδοση στην εφεσείουσα της Ειδοποίησης τύπος «ΙΑ», ημερ. 16.12.2020 μαζί με το Δελτίο «Α» - ειδοποίηση ηλεκτρονικού πλειστηριασμού. Επαναλαμβάνοντας και εξειδικεύοντας σε κάποιο βαθμό τους λόγους ένστασης που προκρίνονται στην Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης της εφεσίβλητης, απορρίπτοντας συνολικά τους προβαλλόμενους λόγους έφεσης, προβάλλει καταληκτικά την θέση ότι δεν δικαιολογείται η έγκριση της υπό συζήτηση αίτησης-έφεσης, την οποία και καλεί το Δικαστήριο να απορρίψει. Κατά την ακρόαση της έφεσης, οι συνήγοροι των δύο πλευρών με τις αγορεύσεις τους, τις οποίες προνόησαν να καταγράψουν και να θέσουν υπόψη του Δικαστηρίου, υποστήριξαν και ανέπτυξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους για τα ζητήματα που απασχολούν στο πλαίσιο της παρούσας. Το Δικαστήριο με πολλή προσοχή έχει σημειώσει τις αναφορές, τοποθετήσεις και εισηγήσεις των πλευρών, λαμβάνοντας υπόψη τόσο τα επιχειρήματα όσο και τις νομικές αυθεντίες στις οποίες αναφέρθηκαν, όπως και άλλες, σχετικές πάντα με τα ζητήματα που εδώ απασχολούν. Ειδικότερη αναφορά στις εισηγήσεις τους θα γίνει σε μεταγενέστερο στάδιο και όπου τούτο κρίνεται αναγκαίο για τις ανάγκες της παρούσας απόφασης, έχοντας πάντα κατά νουν ότι δεν απαιτείται ειδικότερη αναφορά ή πραγμάτευση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται. Άλλωστε η δραστικότητα ενός επιχειρήματος συναρτάται με την επίδραση που μπορεί να έχει στην θεώρηση των επιδίκων θεμάτων (βλ. Θεμιστοκλέους ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2019:B4, Ποιν. Έφ. 176/2018, ημερ. 11.01.2019 και Οδυσσέα ν. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 490). Πριν από την ενασχόληση με τα ουσιαστικότερα ζητήματα που απασχολούν στην παρούσα, κρίνεται αναγκαία η εξέταση, κατά προτεραιότητα, των εισηγήσεων της πλευράς της καθ' ης η αίτηση περί καταχρηστικής προώθησης της παρούσας διαδικασίας και περί ύπαρξης ανυπέρβλητου εμποδίου στην προώθηση της, ενόψει παράλειψης της εφεσείουσας να ενημερώσει - ειδοποιήσει ή να καταστήσει διαδίκους σε αυτήν, ενδιαφερόμενα μέρη των οποίων τα δικαιώματα επηρεάζονται από την εξέλιξή της. Είναι φανερό ότι τυχόν αποδοχή των ως άνω εισηγήσεων, δυνατό να έχει καταλυτική επίδραση στην περαιτέρω προώθηση της υπό συζήτηση έφεσης, σφραγίζοντας εκ των πραγμάτων την τύχη της. Αδιαμφισβήτητη είναι η σύμφυτη δικαιοδοσία και εξουσία του Δικαστηρίου να ανακόψει και να καταστείλει τη δεδομένη στιγμή, διαδικασίες οι οποίες καταχρηστικά προωθούνται ενώπιον του (Διευθυντής των Φυλακών ν. Τζεννάρο Περέλλα

(1995)1 A.A.Δ. 217). Ως έχει άλλωστε υποδειχθεί από τον σεβαστό Δικαστή Καλλή, στην υπόθεση Loucos Trading Co Ltd κ.α. ν. Ρέινμπ. Πλ. και Ντάιγκ Κο, Λτδ,

(2000)1(Β) Α.Α.Δ. 1014, η κατάχρηση της διαδικασίας μπορεί να προσλάβει πολλές μορφές και ανάλογα ευρεία είναι η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου για την παρεμπόδισή της. Η υπό συζήτηση έφεση, προκρίνεται από την πλευρά της εφεσίβλητης, καθ' ην έκταση προωθείται παράλληλα με την αίτηση/έφεση Αρ. 62/2021, Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας - την οποία δρομολόγησε και προωθεί η ενυπόθηκη οφειλέτιδα XXXXX Γιωργαλλίδη λίγες μέρες μετά την καταχώρηση της υπό συζήτηση έφεσης, μέσω της οποίας επιδιώκεται ο ίδιος σκοπός - δεν μπορεί παρά να απορριφθεί ως καταχρηστικά προωθούμενη. «Έντεχνα», υποστηρίζεται, οι εφεσείοντες προωθούν δύο παράλληλες διαδικασίες επιδιώκοντας τον ίδιον στόχο, αυξάνοντας έτσι τις πιθανότητες επιτυχίας τους. Δεν χρειάζεται αισθάνομαι να λεχθούν πολλά. Η προώθηση της υπό συζήτηση έφεσης από την πλευρά της εφεσείουσας γίνεται, ως προκρίνεται τούτο στην νομική βάση επί της οποίας αυτή εδράζεται, κατ' εφαρμογή σχετικών προνοιών της νομοθεσίας (βλ. άρθρο 44Γ

(3)του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου (Ν.9/1965)). Ούτε το σύνολο των περιστάσεων που περιβάλλουν την υπό συζήτηση περίπτωση φαίνεται να δικαιολογεί την κατάταξη της υπό συζήτηση έφεσης στις καταχρηστικά προωθούμενες δικαστικές διαδικασίες. Η εφεσείουσα, πρωτοφειλέτης του χρέους που εξασφαλίζεται με την ως άνω υποθήκη XXXXX/2012, κατ' εφαρμογή της σχετικής νομοθεσίας, καθόλα δικαιωματικά δρομολόγησε την υπό συζήτηση έφεση, σε χρόνο μάλιστα προγενέστερο από την επακολουθήσασα αίτηση/έφεση Αρ. 62/2021 που προωθεί η φερόμενη ως ενυπόθηκη οφειλέτιδα. Το γεγονός ότι τυγχάνει να προκρίνονται οι ίδιοι λόγοι έφεσης από τους ως άνω διαφορετικούς προσφεύγοντες στη δικαιοσύνη και ότι οι τελευταίοι εκπροσωπούνται από τον ίδιο δικηγορικό οίκο, ως προκρίνεται από την πλευρά της εφεσίβλητης, δεν φαίνεται επίσης να αποτελεί εξέλιξη που μονοδρομικά θα πρέπει να οδηγεί στην κατάληξη ότι η υπό συζήτηση έφεση προωθείται καταχρηστικά. Παρεμβάλλεται, ότι το ενδεχόμενο συνένωσης των δύο διαδικασιών, δεν φαίνεται να απασχόλησε οποιαδήποτε πλευρά. Ως έχει ήδη σημειωθεί, ο ευπαίδευτος συνήγορος της εφεσίβλητης παραπέμποντας σε σχετική νομολογία, προέβαλε τη θέση ότι η παράλειψη της εφεσείουσας να καλέσει και να συνενώσει στην υπό συζήτηση διαδικασία ενδιαφερόμενα μέρη που τα συμφέροντά τους επηρεάζονται από αυτή, ήτοι την ενυπόθηκη οφειλέτιδα XXXXX Γιωργαλλίδου αλλά και τους εγγυητές της προς εξασφάλιση της ως άνω πιστωτικής διευκόλυνσης, XXXXX Γιωργαλλίδου και XXXXX Θεοδώρου Γιωργαλλίδου, ώστε να προβάλουν τις θέσεις τους και να ακουστούν στη διαδικασία, αποτελεί παράλειψη που από μόνη της, καθιστά την υπό συζήτηση διαδικασία θνησιγενή και άκυρη. Σύμφωνα με καλά εδραιωμένη νομολογία, σε διαδικασίες που έχουν ως αντικείμενο ακίνητη ιδιοκτησία, επιβάλλεται να συνενώνονται ως διάδικοι όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, διαφορετικά η όλη διαδικασία είναι θνησιγενής και άκυρη. (Βλ. Hadjipetrou ν. Hadjiloukas

(1965)1 C.L.R. 83, Γεωργιάδου ν. Γεωργιάδη

(1999)1(Β) Α.Α.Δ. 1210 και Κωνσταντίνου κ.ά. ν. Διευθυντή Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας

(2012)1(Γ) Α.Α.Δ. 1990). Η ως άνω αρχή, έχει επιβεβαιωθεί και στην πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στα πλαίσια της υπόθεσης Αναφορικά με την Αίτηση της Bank of Cyprus Public Company Ltd, ECLI:CY:AD:2020:A144, Πολ. Έφεση 68/19, ημερ. 08.05.2020, τόσο από την απόφαση της πλειοψηφίας όσο και από την απόφαση της μειοψηφίας. Ως ειδικότερα σημειώθηκε στην απόφαση της πλειοψηφίας των μελών του Δικαστηρίου, παρά την απουσία ρητής πρόνοιας στο άρθρο 12 του Περί Πώλησης Ακινήτων (Ειδική Εκτέλεση) Νόμου του 2011 (Ν.81(Ι)/2011), περί αναγκαιότητας επίδοσης της σχετικής αίτησης σε πρόσωπα που προηγουμένως είχαν εγγράψει εμπράγματα βάρη επί του ακινήτου, τούτο δεν σημαίνει ότι η σχετική αίτηση δεν πρέπει να επιδίδεται σε όλα τα επηρεαζόμενα πρόσωπα, ούτως ώστε να τους δοθεί η ευκαιρία να θέσουν τις θέσεις τους επί αίτησης για εξασφάλιση διατάγματος εκπρόθεσμης κατάθεσης αγοραπωλητηρίου εγγράφου που προωθείτο στην εν λόγω περίπτωση. Τούτο επιβάλλει, σημειώθηκε, ούτως ή άλλως, η καλά καθιερωμένη αρχή της νομολογίας μας πως καθ΄ ην έκταση αντικείμενο μιας διαδικασίας αποτελεί ακίνητη ιδιοκτησία, επιβάλλεται να συνενώνονται ως διάδικοι όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Επανερχόμενος στην υπό συζήτηση περίπτωση, είναι φανερό ότι δικαίωμα σε οποιοδήποτε μέρος του εκπλειστηριάσματος από την πώληση των ενυπόθηκων ακινήτων, ως αυτά περιγράφονται στην ως άνω υποθήκη XXXXX/2012, διατηρεί η ενυπόθηκη οφειλέτιδα XXXXX Γιωργαλλίδου. Δεν παραβλέπω το γεγονός ότι στο άρθρο 44ΙΕ του Ν.9/1965 στην έννοια του «ενδιαφερόμενου προσώπου» περιλαμβάνονται και οποιοιδήποτε εγγυητές σε σχέση με το ενυπόθηκο χρέος. Είναι σημαντικό όμως να σημειωθεί ότι η συμπερίληψη των εγγυητών στην ως άνω έννοια του «ενδιαφερόμενου προσώπου» γίνεται ειδικά για σκοπούς της διαδικασίας που προβλέπεται στο Μέρος VIA του συγκεκριμένου νομοθετήματος, ξεκαθαρίζοντας την ανάγκη να ειδοποιηθούν και οι συγκεκριμένοι από τον ενυπόθηκο δανειστή για την δρομολόγηση από μέρους του της σχετικής διαδικασίας πώλησης των ενυπόθηκων ακινήτων (άρθρο 44Γ

(1)του Ν.9/1965). Ωστόσο, η αναγκαιότητα αυτή, ως προκύπτει από τις ειδικότερες πρόνοιες του Ν.9/1965, με δεδομένο ότι δεν έχει τεθεί οποιοδήποτε άλλο στοιχείο υπόψη του Δικαστηρίου, δεν καθιστά τους εγγυητές της πρωτοφειλέτιδας εφεσείουσας στην παρούσα, πρόσωπα που έχουν δικαίωμα σε οποιοδήποτε μέρος του εκπλειστηριάσματος της πώλησης των ενυπόθηκων ακινήτων της ενυπόθηκης οφειλέτιδας, ως αυταπόδεικτα φαίνεται να διατηρεί τέτοιο δικαίωμα η ενυπόθηκη οφειλέτιδα XXXXX Γιωργαλλίδου. Παρά την ως άνω διαφοροποίηση σε σχέση με τους εγγυητές της πρωτοφειλέτιδας εφεσείουσας, γεγονός παραμένει ότι η μη ενημέρωση και/ή επίδοση της υπό συζήτηση έφεσης στην ως άνω ενυπόθηκη οφειλέτιδα και η μη συνένωση της ως διαδίκου, αποτελεί πραγματικότητα που δεν επέτρεψε στην τελευταία να παρουσιαστεί και να συμμετάσχει αν τελικά το επιθυμεί, στη διαδικασία. Η εξέλιξη αυτή, ως υποδεικνύεται στην υπόθεση Bank of Cyprus Public Company Ltd (ανωτέρω), έχει σαν αποτέλεσμα να παραβιάζεται βασική αρχή της φυσικής δικαιοσύνης, το δικαίωμα δηλαδή της ενυπόθηκης οφειλέτιδας ως ενδιαφερόμενου προσώπου, να ακουστεί ως προς το όλο ζήτημα. Των ως άνω λεχθέντων, δεν παραβλέπω το γεγονός ότι η ενυπόθηκη οφειλέτιδα, σε χρόνο μεταγενέστερο, όντας προφανώς ενήμερη για την προώθηση της διαδικασίας εκποίησης των ενυπόθηκων ακινήτων της, δρομολόγησε η ίδια, αυτοτελώς, έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας (Αίτηση/Έφεση υπ' αριθμό 62/2021), μέσω της οποίας προωθεί τις θέσεις της για το ζήτημα. Η πραγματικότητα όμως αυτή, δεν διαφοροποιεί το γεγονός ότι σύμφωνα με την πιο πάνω καλά καθιερωμένη αρχή, η μη συνένωση της στην υπό συζήτηση έφεση, κατέστησε την παρούσα διαδικασία, εξ' αρχής, θνησιγενή και άκυρη. Συνακόλουθα, η παράλειψη της εφεσείουσας να επιδώσει ως όφειλε την υπό συζήτηση έφεση στην ενυπόθηκη οφειλέτιδα, XXXXX Γιωργαλλίδου, καθιστώντας την μέρος της διαδικασίας, αναπόδραστα σφραγίζει την τύχη της υπό συζήτηση έφεσης, δυνάμενη από μόνη της να οδηγήσει σε απόρριψη της. Παρά την ως άνω κατάληξη, για σκοπούς πληρότητας της παρούσας, το Δικαστήριο θα προχωρήσει στην εξέταση των ουσιαστικότερων ζητημάτων που προβάλλονται από την πλευρά της εφεσείουσας και τα οποία δύνανται να απασχολήσουν στο πλαίσιο διαδικασιών του είδους. Σύμφωνα με το άρθρο 44Γ

(3)περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου (Ν.9/1965), ως έχει τροποποιηθεί, οι λόγοι για τους οποίους εντός της προθεσμίας των σαράντα πέντε

(45)ημερών από την παραλαβή της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» δύναται να καταχωρηθεί Έφεση για παραμερισμό της ως άνω ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης, είναι συγκεκριμένοι. Ειδικότερα, τούτο είναι δυνατό εάν: « (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις· (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί· (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή· (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα µε το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου· (ε) ο ενυπόθηκος δανειστής στην περίπτωση που είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα ή αγοραστής κατά την έννοια που αποδίδεται στον όρο αυτό από τις διατάξεις του περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και για Συναφή Θέματα Νόμου, εφεξής καλούμενος «αγοραστής», αρνήθηκε να προσέλθει και/ή δεν προσήλθε ως όφειλε, σε διαδικασία αναδιάρθρωσης πιστωτικών διευκολύνσεων κατά τα οριζόμενα από τις διατάξεις του Μέρους VIA του περί Σύστασης και Λειτουργίας του Ενιαίου Φορέα Εξώδικης Επίλυσης Διαφορών Χρηματοοικονομικής Φύσεως Νόμου ή τέτοια διαδικασία εκκρεμεί κατά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) (Αρ. 2) Νόμου του 2019: ............................................................................ (στ) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου ή εκκρεμεί ενώπιον Δικαστηρίου αίτηση για έκδοση τέτοιου προστατευτικού διατάγματος · (ζ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο "ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των µη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων" ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο ή εκκρεμεί σχετική αίτηση.» Ξεκάθαρες είναι οι πρόνοιες του ως άνω άρθρου. Σε περίπτωση που υφίσταται ένας από τους λόγους που κατά τρόπο περιοριστικό παρατίθενται σε αυτό, παρέχεται η δυνατότητα στον ενυπόθηκο οφειλέτη καθώς και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος να καταχωρήσει Έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ». Πρόκειται δηλαδή για διαδικασία με εξ αρχής προσδιορισμένο και περιορισμένο σκοπό, αφού στο πλαίσιο της η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου περιορίζεται στον έλεγχο κατά πόσο ισχύει ένας από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο σχετικό άρθρο του Νόμου λόγους ακύρωσης της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ», εξέλιξη που εκ των πραγμάτων θα έχει ως αποτέλεσμα την ακύρωση της διαδικασίας πλειστηριασμού των ενυπόθηκων ακινήτων που αυτή αφορά. Είναι σε κάθε περίπτωση σημαντικό να εντοπιστεί, ότι η δυνατότητα του ενυπόθηκου οφειλέτη ή οποιουδήποτε άλλου ενδιαφερόμενου μέρους να αμφισβητήσει το δικαίωμα ενός ενυπόθηκου δανειστή να κινήσει τις διαδικασίες και να αναζητήσει τις θεραπείες που προβλέπονται στο Μέρος VIA του Ν. 9/1965 (ως έχει τροποποιηθεί), προβάλλοντας στη βάση οποιουδήποτε άλλου νόμου και κανονισμών οποιαδήποτε τέτοια ζητήματα στο πλαίσιο ανάλογων διαβημάτων, ρητά διασφαλίζεται και διακηρύσσεται από το νόμο. Ως ειδικότερα προβλέπεται στο άρθρο 44Β

(3)του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου: «Εκτός εάν προβλέπεται διαφορετικά στο παρόν Μέρος, οι διατάξεις του παρόντος άρθρου δεν αποκλείουν τον ενυπόθηκο οφειλέτη ή οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο από του να ασκήσει το δικαίωμά του να προχωρήσει με ένδικα μέσα ενώπιον Επαρχιακού Δικαστηρίου με βάση οποιουσδήποτε άλλους εν ισχύ νόμους και Κανονισμούς αμφισβητώντας το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να κινεί τις διαδικασίες και να επιζητεί τις θεραπείες που προβλέπονται από τις διατάξεις του παρόντος Μέρους.» Ζήτημα στο οποίο η ευπαίδευτη συνήγορος της εφεσείουσας επικέντρωσε την επιχειρηματολογία της ήταν το γεγονός πως οι καθ΄ ων η αίτηση απέτυχαν να καταδείξουν ότι επέδωσαν την Ειδοποίηση Τύπος «Θ» και «Ι» στην εφεσείουσα, γεγονός που από μόνο του απολήγει στην κατάδειξη του γεγονότος ότι η επακολουθήσασα επίδοση της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» δεν ήταν έγκυρη και εν πάση περιπτώσει εκ των προθεσμιών που η σχετική Νομοθεσία τάσσει. Έχει ήδη σημειωθεί το περιορισμένο αντικείμενο αίτησης-έφεσης ως η υπό συζήτηση. Ωστόσο, γεγονός παραμένει ότι ζητήματα που αφορούν την δέουσα επίδοση της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ», δεν μπορούν να εξετάζονται αποσπασματικά, ειδικότερα στις περιπτώσεις που εγείρονται ζητήματα σε σχέση με την εγκυρότητα ή νομιμότητα διάφορων άλλων ενεργειών ή πράξεων που προηγήθηκαν, ως απαραίτητη προϋπόθεση για να λογίζεται στο τέλος της ημέρας ότι η επίδοση της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» πληροί κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις ή ακόμα ότι αυτή έχει δεόντως επιδοθεί. Στην υπό συζήτηση περίπτωση η προβολή και η συζήτηση του ζητήματος της επίδοσης ή μη των Ειδοποιήσεων Τύπος «Θ» και «Ι», είναι προφανώς ότι διασυνδέεται από την πλευρά των εφεσειόντων με την εκ του νόμου προβλεπόμενη προθεσμία εντός της οποίας θα πρέπει να αποσταλεί η σχετική Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ», ζήτημα το οποίο, ως υποδεικνύεται στο σχετικό άρθρο του Νόμου (βλ. άρθρο 44Γ

(2)(γ)), αποτελεί ένα από τους λόγους που εξαντλητικά καταγράφονται ότι μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο συζήτησης σε έφεση του είδους, δυνάμενοι να οδηγήσουν σε παραμερισμό της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ». Παρεμβάλλεται ότι το ζήτημα της επίδοσης των σχετικών Ειδοποιήσεων που προβλέπονται στο Μέρος VIA του Ν.9/1965, καλύφθηκε και από τις δύο πλευρές μέσω των ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν και υποστηρίζουν την αίτηση και ένσταση αντίστοιχα με ανάλογη προς τούτο παραπομπή σε τεκμήρια που τέθηκαν υπόψη του Δικαστηρίου, χωρίς να επιδιωχθεί οποιαδήποτε αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων επί του θέματος ή προσκόμιση οποιασδήποτε άλλης, συμπληρωματικής μαρτυρίας. Δεν αμφισβητεί η πλευρά της εφεσίβλητης ότι στην υπό συζήτηση περίπτωση τις επανειλημμένες οχλήσεις της προς τους εφεσείοντες να συμμορφωθούν με τις συμβατικές τους υποχρεώσεις και να καταβάλουν το υπόλοιπο και οφειλόμενο δυνάμει των σχετικών πιστωτικών διευκολύνσεων ποσό, όπως και τον τερματισμό των σχετικών συμφωνιών, δεν συνόδευε με την Ειδοποίηση Τύπος «Θ». Τούτο, προκρίνεται, ενόψει του γεγονότος ότι μη ούσα η εφεσίβλητη αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα, δεν είχε υποχρέωση να πράξει. Η ως άνω εισήγηση της πλευράς της εφεσίβλητης βρίσκει πράγματι έρεισμα στον νόμο. Ρητά προβλέπεται στο άρθρο 44Β

(2)του Ν.9/1965 ότι υποχρέωση να συνοδεύει οποιαδήποτε ειδοποίηση ως προς παρατηρηθείσα υπερημερία ή απαίτηση για πληρωμή του ενυπόθηκου χρέους η εκ του νόμου προβλεπόμενη Ειδοποίηση Τύπος «Θ», υπάρχει, στην περίπτωση που ο ενυπόθηκος δανειστής αποτελεί αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα δυνάμει των διατάξεων του Περί Εργασιών Πιστωτικών Ιδρυμάτων Νόμου. Ως έχει τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου, χωρίς να αμφισβητηθεί, η εφεσίβλητη δεν αποτελεί τέτοιο αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα. Ως εκ τούτου, δεν υπέχει τέτοια υποχρέωση να συνοδεύει την ειδοποίηση ή απαίτηση για πληρωμή με την Ειδοποίηση Τύπος «Θ» του δεύτερου παραρτήματος του Ν.9/1965. Στην υπό συζήτηση περίπτωση, δεν υπάρχει οποιαδήποτε αμφισβήτηση ή ένσταση ως προς το περιεχόμενο της Ειδοποίησης Τύπος «Ι», που η εφεσίβλητη φέρεται να επέδωσε μέσω δικαστικού επιδότη στην εφεσείουσα. Με δεδομένη άλλωστε την ρητή δήλωση της ευπαίδευτης συνήγορου της εφεσείουσας ότι εν προκειμένω δεν απασχολεί το περιεχόμενο και ο τύπος της επιδοθείσας Ειδοποίησης Τύπος «Ι» στην εφεσείουσα, το Δικαστήριο δεν θα απασχολήσει το ειδικότερο τούτο ζήτημα. Ό,τι προκρίνεται από την πλευρά της εφεσείουσας, είναι πως η κατ' ισχυρισμό γενομένη επίδοση της Ειδοποίησης Τύπος «Ι» και της κατάστασης λογαριασμού που την συνοδεύει, δεν ήταν η δέουσα και ως πάσχουσα θα πρέπει να θεωρηθεί από το Δικαστήριο ως μηδέποτε γενομένη. Δικαιολογεί δε την ως άνω θέση της, παραπέμποντας στην ένορκη δήλωση επίδοσης της σχετικής Ειδοποίησης Τύπος «Ι» στην εφεσείουσα (τεκμήριο Ι στην ένορκη δήλωση του XXXXX Αντρέου, ημερ. 08.04.2021). Όπως χαρακτηριστικά υποδεικνύει στο γραπτό κείμενο της αγόρευσης της η ευπαίδευτη συνήγορος, «δεν επισυνάπτεται ο «Τύπος Ι» και Κατάσταση Λογαριασμού, που κατ' ισχυρισμόν των Καθ' ων η Αίτηση / Εφεσίβλητων επιδόθηκαν, ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ της Αιτήτριας/ Εφεσείουσας ότι παρέλαβε τα εν λόγω έγγραφα, ως είθισται να υπογράφει κάθε πρόσωπο, το οποίο παραλαμβάνει από Ιδιώτη Επιδότη οτιδήποτε.». Περαιτέρω, σημειώνει, δεν προκύπτει από την επίσημη έρευνα στον Έφορο Εταιρειών, η οποία τέθηκε υπόψη του Δικαστηρίου από την πλευρά των εφεσίβλητων, ότι η XXXXX Γιωργαλλίδου αποτελεί το υπεύθυνο πρόσωπο παραλαβής εγγράφων στο εγγεγραμμένο γραφείο της εφεσείουσας, ως αναφέρεται τούτο στην σχετική ένορκη δήλωση του επιδότη. Ούτε προκύπτει από την ως άνω έρευνα ότι η τελευταία αποτελεί τον γραμματέα της εφεσείουσας εταιρείας. Σύμφωνα με το άρθρο 44ΙΕ του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου (Ν.9/1965), ως έχει τροποποιηθεί από τις 13.07.2018 (βλ. τροποποιητικός νόμος 87(Ι)/2018), για σκοπούς του μέρους VIA του ως άνω νόμου: ««επίδοση» σημαίνει σε κάθε περίπτωση την παράδοση ειδοποίησης ή επικοινωνίας με συστημένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραμμένου γραφείου του προσώπου, στο οποίο η ειδοποίηση ή η επικοινωνία απευθύνεται, ή στη σχετική διεύθυνση που είναι καταχωρισμένη σε μητρώο του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό, την ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης ή επικοινωνίας σε τέτοιο πρόσωπο: Νοείται ότι η ιδιωτική επίδοση δύναται να γίνει με οποιονδήποτε τρόπο προβλέπεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, περιλαμβανομένης και της δυνατότητας υποκατάστατης επίδοσης με διάταγμα Δικαστηρίου κατόπιν γενικής αίτησης:........» Ως προκύπτει από την πιο πάνω πρόνοια του νόμου, πέραν από την παράδοση των ως άνω ειδοποιήσεων με συστημένη επιστολή στη διεύθυνση που καθορίζεται στο νόμο, η γνωστοποίηση τους στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε άλλα ενδιαφερόμενα μέρη, σε περίπτωση που ο ως άνω τρόπος δεν είναι εφικτός, είναι δυνατόν να γίνει και με ιδιωτική επίδοση, κατά τον τρόπο που προβλέπεται τούτη στους Διαδικαστικούς Κανονισμούς περί Πολιτικής Δικονομίας. Η Δ.5Β των Διαδικαστικών Κανονισμών Περί Πολιτικής Δικονομίας, ρυθμίζει τα ζητήματα ιδιωτικής επίδοσης, παραπέμποντας στις πρόνοιες των ως άνω Διαδικαστικών Κανονισμών όσον αφορά τον τρόπο που αυτή είναι δυνατό να επιτευχθεί. Ειδικότερα, στην Δ.5 θ7 των Διαδικαστικών Κανονισμών Περί Πολιτικής Δικονομίας, καθορίζεται ότι: «In the absence of any statutory provision regulating service of process upon a corporate body, service of an office copy of a writ of summons or other process on the president or other head officer, or on the treasurer or secretary of such body, or delivery of such copy at the office of such body, shall be deemed good service; and in the case of any company not formed in Cyprus, the copy may be left at its place of business in Cyprus, or if there is no such place, with any person in Cyprus who appears to be authorized to transact business for the company in Cyprus, and such leaving of the copy shall he deemed good service unless the Court or a Judge otherwise orders. And where by any law provision is made for the service of any writ of summons or other process on any corporate body or any society or fellowship or any body or enumber of persons, corporate, or unincorporate, the service of the office copy of a writ may be effected accordingly.» Επανερχόμενος στην υπό συζήτηση περίπτωση, έχοντας κατά νουν το σύνολο των στοιχείων που αφορούν το ζήτημα της επίδοσης της Ειδοποίησης Τύπος «Ι» στην εφεσείουσα, ευθύς εξ΄ αρχής θα πρέπει να αναφερθεί πως το γεγονός ότι το συγκεκριμένο έγγραφο δεν φαίνεται να φέρει την υπογραφή του παραλήπτη, δεν αποτελεί εξέλιξη ικανή, από μόνη της, να αποδώσει ακυρότητα στην γενομένη επίδοση. Άλλωστε σύμφωνα με τη Δ.5 Θ.2 των Διαδικαστικών Κανονισμών Περί Πολιτικής Δικονομίας, η επίδοση είναι αρκετό να επιβεβαιώνεται με σχετική ένορκη δήλωση του δικαστικού επιδότη ο οποίος την έχει διενεργήσει, επισυνάπτοντας σε αυτή, ως τεκμήριο, το σχετικό κλητήριο που ενόρκως δηλώνει ότι έχει επιδώσει. Πέραν του γεγονότος ότι στην ένορκη δήλωση επίδοσης της σχετικής Ειδοποίησης Τύπος «Ι» στην εφεσείουσα, η οποία τέθηκε υπόψη του Δικαστηρίου, φαίνεται να έχουν ακολουθηθεί οι πρόνοιες της σχετικής Διαταγής, αφού επισυνάπτεται σε αυτήν, ως τεκμήριο, το σχετικό έγγραφο που ενόρκως δηλώνεται ότι έχει επιδοθεί, παρεμβάλλεται ότι, σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου (τεκμήριο Ι στην ένορκη δήλωση του XXXXX Αντρέου, ημερ. 11.02.2020), την ίδια ημερομηνία που ενόρκως ο επιδότης επιβεβαιώνει ότι επέδωσε την σχετική Ειδοποίηση Τύπος «Ι» στην εφεσείουσα μέσω της XXXXX Γιωργαλλίδου, ως υπεύθυνης παραλαβής εγγράφων στο εγγεγραμμένο γραφείο της εφεσείουσας, φαίνεται ότι επέδωσε και προσωπικά την σχετική ειδοποίηση στην ως άνω ενυπόθηκη οφειλέτιδα XXXXX Γιωργαλλίδου, στο χώρο εργασία της. Στον αντίποδα δε της γενικής και αόριστης θέσης ότι ουδέποτε επιδόθηκε ή κοινοποιήθηκε ή γνωστοποιήθηκε στην εφεσείουσα η Ειδοποίησης Τύπος «Ι» ως προβλήθηκε από την πλευρά της εφεσείουσας στους λόγους έφεσης, η πλευρά της εφεσίβλητης προσκόμισε μαρτυρία, μέσω της οποίας υποδεικνύεται, από το πρόσωπο που προέβη στην σχετική επίδοση, ότι η XXXXX Γιωργαλλίδου στην οποία επιδόθηκε μεταξύ άλλων και η Ειδοποίηση Τύπος «Ι», ήταν πράγματι το υπεύθυνο πρόσωπο για την παραλαβή εγγράφων στο εγγεγραμμένο γραφείο της εφεσείουσας. Η ένορκη δήλωση του επιδότη, η οποία επιβεβαιώνει το πιο πάνω γεγονός, πέραν των δηλώσεων της ευπαίδευτης συνηγόρου της εφεσείουσας κατά το στάδιο της ακρόασης, δεν αντικρούστηκε με οποιονδήποτε ουσιαστικό τρόπο. Ούτε καν επιχειρήθηκε να κληθεί ο τελευταίος για να αντεξεταστεί επί του περιεχομένου της. Οι θέσεις του, ως καταγράφονται στις σχετικές ένορκες δηλώσεις επίδοσης, ουσιαστικά παρέμειναν αναντίλεκτες. Υπό το σύνολο των περιστάσεων που περιβάλλουν την υπό συζήτηση περίπτωση, η επίδοση της σχετικής Ειδοποίησης Τύπος «Ι» στην εφεσείουσα δεν φαίνεται να πάσχει ως εισηγείται η πλευρά της τελευταίας, κατά τρόπο που να επιτρέπει στο Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή των σχετικών προνοιών του Μέρους VIA του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου (Ν.9/1965), ειδικότερα του άρθρου 44Γ

(3), να παραμερίσει την Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ», εξέλιξη δυνάμενη στο τέλος της ημέρας να έχει καταλυτική επίδραση στην περαιτέρω προώθηση της δρομολογηθείσας ως άνω διαδικασίας εκποίησης των ενυπόθηκων ακινήτων. Εξετάζοντας με προσοχή το σύνολο των στοιχειών που έχουν τεθεί υπόψη του, αποτελεί επίσης κατάληξη του Δικαστηρίου ότι η προσβαλλόμενη Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ», δεόντως και νομότυπα φαίνεται να έχει επιδοθεί στους εφεσείοντες, κατά τρόπο που να συνάδει με τις πρόνοιες του σχετικού νόμου, ενώ παράλληλα, σύγκριση της με τον αντίστοιχο τύπο που παρατίθεται στο σχετικό δεύτερο παράρτημα του νόμου, καταδεικνύει ότι αυτή συντάχθηκε στον ορθό τύπο και με το προβλεπόμενο περιεχόμενο. Καταληκτικά, πέραν από την αντικειμενική αδυναμία προώθησης της υπό συζήτηση έφεσης ενόψει του γεγονότος ότι δεν συνενώθηκε σε αυτήν ενδιαφερόμενο πρόσωπο, η πλευρά της εφεσείουσας δεν έχει καταδείξει ότι στην υπό συζήτηση περίπτωση συντρέχει οποιοσδήποτε από τους λόγους ακύρωσης - όπως αυτοί καταγράφονται, προσδιορίζονται και οριοθετούνται στο άρθρο 44Γ

(3)του Ν.9/1965 - δυνάμενοι να ακυρώσουν την επίδικη Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» και κατ' επέκταση τη διαδικασία πλειστηριασμού των ενυπόθηκων ακινήτων που αυτή αφορά. Συνακόλουθα, η έφεση αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Όσον αφορά τα έξοδα της διαδικασίας, κατ' εφαρμογή του βασικού κανόνα ο οποίος προβλέπει ότι θα πρέπει να ακολουθούν το αποτέλεσμα της διαδικασίας, (βλ. Halsbury's Laws of England 3η έκδοση σελ. 421 Παρ. 795-796) επιδικάζονται υπέρ της εφεσίβλητης και εναντίον της εφεσείουσας, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον αρμόδιο προς τούτο πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............... Α. Δαυίδ, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο