Aspis Sport & Leisure Ltd ν. Σωματείου Ορφέα Λευκωσίας κ.α., Αρ. Αγωγής: 1325/2020, 31/5/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A268 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1325/2020 Μεταξύ: Aspis Sport & Leisure Ltd Ενάγουσας και
- Σωματείου Ορφέα Λευκωσίας
- XXXXX Ιωάννου
- XXXXX Ιωάννου
- XXXXX Κορομπιλιά
- XXXXX Βαρνακίδη
- XXXXX Πιτυρή Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 19.10.20 για εκδίκαση προδικαστικού σημείου Ημερομηνία: 31.05.2021 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενους - Αιτητές: Λάκης Ν. Χριστοδούλου ΔΕΠΕ Για Ενάγουσα - Καθ' ης η αίτηση: Θέμης Θωμά & Συνεργάτες ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή Στην υπό κρίση υπόθεση η Ενάγουσα αξιοί εναντίον της Εναγομένης 1 το ποσό των €25.840, ένεκα παράβασης σύμβασης ή ως χρέος. Επίσης, αξιοί το πιο πάνω ποσό από τους Εναγόμενους 2, 3, 4, 5 και 6 υπό την κατ' ισχυρισμόν ιδιότητά τους ως εγγυητές του Εναγόμενου 1 σωματείου. Οι Εναγόμενοι - Αιτητές καταχώρησαν Υπεράσπιση, όπου ήγειραν συνολικά τρεις προδικαστικές ενστάσεις. Συγκεκριμένα, οι Εναγόμενοι στην παράγραφο 1 της Υπεράσπισης ισχυρίστηκαν ότι το δικαίωμα της Ενάγουσας έχει παραγραφεί. Ταυτόχρονα, στις παραγράφους 2 και 3 ισχυρίστηκαν ότι η αγωγή δεν αποκαλύπτει εύλογη αιτία αγωγής και ότι η Ενάγουσα δεν δικαιούνται σε έκδοση απόφασης, καθότι οι Εναγόμενοι 2, 3, 4, 5 και 6 δεν ήταν μέλη του Εναγόμενου 1 σωματείου τον επίδικο χρόνο. Η Ενάγουσα καταχώρησε Απάντηση στην Υπεράσπιση όπου αρνήθηκε τους πιο πάνω ισχυρισμούς των Εναγομένων. Κατά το στάδιο πριν την ημερομηνία που ήταν ορισμένη η κλήση για οδηγίες, σύμφωνα με τη νέα διαταγή 30, η πλευρά των Εναγομένων καταχώρησε την υπό κρίση αίτηση με την οποία ζητά όπως οι προδικαστικές ενστάσεις που εγείρονται στις παραγράφους 2, και 3 της Υπεράσπισης δικαστούν προδικαστικά. Η αίτηση ερείδεται κυρίως στην Δ.27 θ. 1 και 2, στην Δ.48 θ 1-4 και 9, στην Δ.29 θ.2 των περί πολιτικής δικονομίας θεσμών, στις γενικές αρχές του νόμου και της νομολογίας, στις αρχές της επιείκειας, στη συνήθη πρακτική και στις γενικές και σύμφυτες πρακτικές του Δικαστηρίου. Η πιο πάνω αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της XXXXX Γιαννοπούλου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους Εναγόμενους - Αιτητές. Η Ενάγουσα - Καθ' ης η αίτηση καταχώρησε ένσταση στην πιο πάνω αίτηση, προβάλλοντας 20 λόγους ένστασης. Μεταξύ άλλων ισχυρίστηκε ότι η νομική βάση της υπό κρίση αίτησης είναι λανθασμένη, ότι απαιτείται η προσκόμιση μαρτυρίας για την κρίση επί των εγειρόμενων σημείων. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Άννας Κοτζιά διευθύντριας της Ενάγουσας εταιρείας. Διαδικασία Σημειώνεται ότι η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων και των γεγονότων που εμφαίνονται από τον φάκελο της διαδικασίας, αφού καμιά πλευρά δεν ζήτησε αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Οι δύο πλευρές ανέπτυξαν μέσω γραπτών αγορεύσεων την επιχειρηματολογία τους, το περιεχόμενο των οποίων το Δικαστήριο έχει κατά νου. Συνεπώς, για όσα γεγονότα δεν εμφαίνονται από τον φάκελο της διαδικασίας, το Δικαστήριο θα βασισθεί στις εκατέρωθεν ένορκες δηλώσεις, λαμβανομένου υπόψη του βάρους απόδειξης εκάστης πλευράς. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Louis Vuitton ν. Δέρμοσακ
(1992)1(Β) Α.Α.Δ 1453, Iacovou brothers (constructions) Ltd v. Fashionwise ltd
(2000)1Β ΑΑΔ 1377, Thinking Steel International BV ν. Caramondani Bros Public Co Ltd,
(2012)1 Α.Α.Δ. 1460 και Α. Messios & Sons Ltd κ.ά v. Ανδρέας Λεωνίδα
(2010)1 ΑΑΔ
- Με γνώμονα τα πιο πάνω, προχωρώ με την εξέταση της αίτησης. Νομική Πτυχή Σημειώνω ευθύς εξ αρχής ότι στην υπό εξέταση υπόθεση το ζήτημα τέθηκε στο στάδιο που εκκρεμούσε η κλήση για οδηγίες, υπό τη νέα Δ.30, και πριν εκδοθούν σχετικές οδηγίες από το Δικαστήριο. Υπό τις πιο πάνω περιστάσεις και δεδομένου του ότι το ζήτημα της δικαιοδοσίας μπορεί να εγερθεί σε οποιοδήποτε στάδιο, κρίνω ότι η υπό συζήτηση αίτηση καταχωρήθηκε σε κατάλληλο δικονομικά στάδιο. Με την υπό κρίση αίτηση ζητείται όπως προδικαστεί ο ισχυρισμός ότι δεν αποκαλύπτεται εύλογη βάση αγωγή και ότι η Ενάγουσα δεν δικαιούται απόφαση εναντίον των Εναγομένων 2, 3, 4, 5 και
- Οι πιο πάνω ισχυρισμοί περιέχονται στις παραγράφους 2 και 3 της Υπεράσπισης. Εξέταση της δυνατότητας προδικαστικής εκδίκασης των ισχυρισμών της παραγράφου 2 της Υπεράσπισης Στην υπό κρίση υπόθεση, μέσα από το λεκτικό της παραγράφου 2 της Υπεράσπισης, προκύπτει ότι αυτό που ουσιαστικά ζητείται είναι η προδικαστική εκδίκαση του ισχυρισμού ότι η αγωγή δεν αποκαλύπτει εύλογη αιτία αγωγής. Όμως ο μηχανισμός για την προδικαστική εκδίκαση τέτοιου ισχυρισμού και οι τυχόν συνέπειες του παρέχονται στη Δ.27 θ.
- Σύμφωνα με τη νομολογία, ο μηχανισμός και η εξουσία απόρριψης της αγωγής όταν δεν αποκαλύπτεται καλή βάση αγωγής ή όταν είναι επιπόλαια ή παρενοχλητική, παρέχεται στην Δ.27 θ.
- Ενδεικτικά παραπέμπω στις αποφάσεις Ιn Re Pelmako Development Ltd
(1991)1 Α.Α.Δ. 246 και Ν. Σιακόλας ν. Federal Bank of Lebanon
(1998)1 A.A.Δ. 1338. Ταυτόχρονα, μέσα από τη νομολογία, προκύπτει ότι η καταφυγή στη διαδικασία της Δ.27 θ.3 και η εκδίκαση του ισχυρισμού ότι κάποια αγωγή δεν αποκαλύπτει εύλογη βάση αγωγής, δεν τελεί υπό την έγκριση του Δικαστηρίου και ούτε απαιτείται σχετική άδεια ή διαταγή. Κατά την κρίση μου, θα ήταν οξύμωρο να απαιτείτο η λήψη άδειας για προδικαστική εκδίκαση ζητήματος για το οποίο παρέχεται απευθείας ο μηχανισμός κρίσης του, χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου. Επομένως, το ζήτημα του κατά πόσο αποκαλύπτεται εύλογη βάση αγωγής είναι ζήτημα που δεν αφορά την χορήγηση άδειας του Δικαστηρίου προς προδικαστική επίλυσή του και είναι ζήτημα ξεχωριστής αίτησης. Έτσι, τυχόν κρίση του Δικαστηρίου περί χορήγησης ή μη τέτοιας άδειας είναι θεωρητική. Αποτελεί δε θεμελιακή αρχή, η οποία επαναλήφθηκε στην απόφαση Αναφορικά με την αίτηση του Makushin Victor
(2013)1 ΑΑΔ 2144, ότι: «τα Δικαστήρια δεν ενεργούν επί ματαίω, ούτε επιλύουν ακαδημαϊκά ζητήματα, ούτε και προχωρούν σε επίλυση διαφορών οι οποίες είτε έχουν εκλείψει, είτε λόγω μεταβολής των συνθηκών, η επίλυση τους δεν θα κατέληγε σε οποιοδήποτε πρακτικό αποτέλεσμα.» Συνεπώς, η αίτηση ως προς την παράγραφο 2 της Υπεράσπισης απορρίπτεται. Εξέταση της αίτησης ως προς την παράγραφο 3 της Υπεράσπισης Υπενθυμίζεται ότι η υπό κρίση αίτηση βασίζεται στην Δ.27 θ. 1, και 2 των περί Πολιτικής Δικονομίας θεσμών, οι οποίοι διαλαμβάνουν τα ακόλουθα: «
- Any party shall be entitled to raise by his pleading any point of law, and any point so raised shall be disposed of by the Court at any stage that may appear to it convenient.
- If in the opinion of the Court the decision of such point of law substantially disposes of the whole action, or of any distinct cause of action, ground of defence, counter-claim, or reply therein, the Court may thereupon dismiss the action or make such other order therein as may be just.» Οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου σε παρόμοιας φύσης αιτήσεις συνοψίζονται στην υπόθεση Χ" Οικονόμου v. Ελληνικής Τραπέζης Λτδ
(1992)1Β Α.Α.Δ.949, 956, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα σχετικά : «Οι αρχές αυτές που καθορίζουν τα πλαίσια της άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, μπορούν να συνοψισθούν ως ακολούθως: Η σχετική αίτηση πρέπει να καθορίζει το συγκεκριμένο νομικό σημείο που εγείρεται και να καταχωρείται κατά το χρόνο που κλείνουν οι έγγραφες προτάσεις ή πολύ σύντομα αργότερα. Κανονικά η προκαταρτική εκδίκαση θα πρέπει να ζητείται στην Αίτηση για Οδηγίες (Summons for Directions). Η έκδοση τέτοιας διαταγής γίνεται κατά κανόνα, όταν το Δικαστήριο κρίνει ότι το κρινόμενο νομικό σημείο εγείρει σοβαρό νομικό θέμα, το οποίο αν αποφασιστεί υπέρ του αιτητή, αποφασίζεται η όλη υπόθεση, ή ένα ουσιώδες θέμα της αγωγής∙ μια τέτοια διαταγή θα πρέπει να εκδίδεται με φειδώ και σε εξαιρετικά απλές και καθαρές περιπτώσεις και όχι στις περιπτώσεις εκείνες που τα εγειρόμενα θέματα, λόγω της ασάφειας των γεγονότων ή του νόμου, θα πρέπει να αποφασιστούν κατά την ακρόαση. Ακόμα, η διαταγή αυτή δεν εκδίδεται όταν υπάρχουν αμφισβητούμενα γεγονότα» Περαιτέρω στην καλά γνωστή αυθεντία στην υπόθεση Αγρόκτημα Λανίτη Λτδ κ.α. v. Γενικού Εισαγγελέα
(1991)1 Α.Α.Δ.225, λέχθηκαν τα ακόλουθα σχετικά: «Ό,τι προκύπτει από τη νομολογία, είναι ότι η επίλυση θέματος προδικαστικά και, γενικότερα, η επίλυση θέματος έξω από το πλαίσιο της δίκης - το φυσιολογικό πεδίο για τη διαπίστωση των γεγονότων και τον καθορισμό των δικαιϊκών τους συνεπειών - αποτελεί εξαιρετικό μέτρο, προσφυγή στο οποίο δικαιολογείται μόνο εφόσον τα γεγονότα είναι αδιαμφισβήτητα ή παραδεκτά. Δικαιολογείται, συνεπώς, η επίκληση της Διάταξης 27 εφόσο το συζητούμενο θέμα αποκρυσταλλώνεται σε καθαρά νομικό θέμα, η λύση του οποίου μπορεί να επιδιωχθεί με την ίδια ευχέρεια σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας.» Σχετική επίσης είναι και η απόφαση στην υπόθεση Karic Banka D.D (Cyprus Offshore Banking Unit) v. Χαρίλαος Αποστολίδης & Σια Λτδ
(2001)1 ΑΑΔ 530. Από τις πιο πάνω αυθεντίες προκύπτει, ως θεμελιακή προϋπόθεση, τα γεγονότα που συνθέτουν το νομικό ζήτημα να είναι αδιαμφισβήτητα ή παραδεκτά. Ως προς το πότε μπορεί να προκύψει παραδοχή γεγονότων στην πολιτική διαδικασία παραπέμπω στο σύγγραμμα των Ηλιάδη & Σάντη Το Δίκαιο της Απόδειξης, 1η έκδοση σελ 279, όπου σταχυολογούνται οι περιπτώσεις ως ακολούθως : «α) Παραδοχές διά ειδοποίησης παραδεκτών γεγονότων β) Παραδοχές διά δικογραφίας γ) Παραδοχές διά συνηγόρων.» Παραπέμπω επίσης στη Δ.19 θ.11 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, η οποία διαλαμβάνει τα ακόλουθα : « Every allegation of fact in any pleading, if not denied specifically or by necessary implication, or stated to be not admitted in the pleading of the opposite party, shall be taken to be admitted, except as against an infant, or person of unsound mind.» Από την πιο πάνω διαταγή προκύπτει, εξ αντιδιαστολής, ότι εάν κάποιος ισχυρισμός αποκρουσθεί ειδικά ή καταστεί αντικείμενο άρνησης στο δικόγραφο, δεν θεωρείται παραδεκτός. Θεμέλιο της προδικαστικής ένστασης των Εναγομένων είναι ότι οι Εναγόμενοι 2, 3, 4, 5 και 6 δεν ήταν μέλη του Εναγομένου 1 σωματείου τον επίδικο χρόνο. Ο πιο πάνω ισχυρισμός κατέστη αντικείμενο ρητής άρνησης στο δικόγραφο της Απάντησης της Ενάγουσας. Επίσης, ο πιο πάνω ισχυρισμός δεν έχει δηλωθεί ως παραδεκτό γεγονός ή γίνει καθ' οιονδήποτε τρόπο δεκτός από την Ενάγουσα. Προκύπτει από τα ανωτέρω ότι ο θεμελιακός για την κρίση του νομικού σημείου ισχυρισμός, δεν είναι παραδεκτός και θα πρέπει να ακουστεί μαρτυρία για να διακριβωθεί η ύπαρξη του. Καθίσταται λοιπόν προφανές, ότι τα γεγονότα που συνθέτουν το νομικό σημείο που εγείρουν οι Εναγόμενοι δεν είναι παραδεκτά και δεν αποτελούν σταθερό σημείο αναφοράς, αλλά απαιτείται να προσκομιστεί μαρτυρία ως προς τους πιο πάνω ισχυρισμούς. Συνακόλουθα, προκύπτει πως στην παρούσα δεν δικαιολογείται η επίλυση του υπό κρίση ζητήματος έξω από το πλαίσιο της δίκης, αλλά απαιτείται η ανάγκη διεξαγωγής ακροαματικής διαδικασίας προς διαπίστωση των πραγματικών γεγονότων που συνθέτουν την επίδικη διαφορά. Κατάληξη Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω ανωτέρω, η υπό κρίση αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Ενάγουσας - Καθ' ης η αίτηση και εναντίον των Εναγομένων - Αιτητών, ως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) ............ Μ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΜΧ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο