Ντάγκλας ν. ROPACO SHOES TRADING LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 887/08, 28/5/2021

Ντάγκλας ν. ROPACO SHOES TRADING LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 887/08, 28/5/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A280 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χριστοδουλίδου Μέσσιου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 887/08 Μεταξύ: XXXXX Ντάγκλας Ενάγοντα και

1. ROPACO SHOES TRADING LTD
2. COMMERCIAL UNION ASSURANCE (CYPRUS) LTD
3. XXXXX Κυλίλης Εναγομένων ΚΑΙ ΟΠΩΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΔΥΝΑΜΕΙ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΗΜΕΡ. 15.9.2008: Μεταξύ: XXXXX Ντάγκλας Ενάγοντα και
4. ROPACO SHOES TRADING LTD
5. COMMERCIAL GENERAL INSURANCE LTD
6. XXXXX Κυλίλης Εναγομένων --------------------------------------------------------------------------------------------------- Ημερομηνία: 28 Μαΐου 2021 Ε Μ Φ Α Ν Ι Σ Ε Ι Σ: Για τον Εναγόμενο/Αιτητή: Παρουσιάζεται ο ίδιος αυτοπροσώπως Για τον Εναγόμενο 3/Καθ' ου η Αίτηση: Ο κ. Ν. Μερακλής, για Ανδρέας Μερακλής Δ.Ε.Π.Ε. -------------- Απόφαση μετά την έκδοση απόφασης στην αγωγή σε αίτηση ημερομηνίας 10/02/2021 υπό Ενάγοντα Αιτητή Σύμφωνα με τον φάκελο του Δικαστηρίου, η αγωγή με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό, καταχωρήθηκε σε κλητήριο ειδικά οπισθογραφημένο στις 22.2.
7. Με αυτήν ο Ενάγοντας ζητούσε ειδικές αποζημιώσεις για το ποσό των €239.204, ως έξοδα για αποκατάσταση των ζημιών που προκλήθηκαν από πυρκαγιά σε δύο αποθήκες του, το ποσό των €5.980 ως απολεσθέντα ενοίκια και το ποσό των €1.196 μηνιαίως ως απώλεια τρεχόντων ενοικίων μέχρι της καταβολής αποζημιώσεων για την επισκευή των αποθηκών του, νόμιμο τόκο, έξοδα, έξοδα επίδοσης και ΦΠΑ. Ειδικότερα, σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης, ο Ενάγοντας είναι ιδιοκτήτης δύο αποθηκών στην Αγία Βαρβάρα, η μια εκ των οποίων έχει εμβαδό 306 τετραγωνικά μέτρα και 58 τετραγωνικά μέτρα μεσοπάτωμα, και η δεύτερη εφαπτόμενη αποθήκη, έχει εμβαδό 208 τετραγωνικά μέτρα. Οι αποθήκες βρίσκονται επί του τεμαχίου XXXXX, αριθμός εγγραφής XXXXX, στην Αγία Βαρβάρα. Η εταιρεία, Robaco Shoes Trading Ltd, δηλαδή η Εναγόμενη 1, στις 2.2.05, ενοικίασε την αποθήκη εμβαδού 306 τετραγωνικών μέτρων και 58 τετραγωνικών μέτρων μεσοπατώματος για περίοδο 2 ετών, για να την χρησιμοποιεί ως εργαστήριο κατασκευών υποδηματοποιίας. Ήταν υποχρέωση του ενοικιαστή να διατηρεί και παραδώσει στον Ενάγοντα την αποθήκη, στην ίδια καλή κατάσταση που την παρέλαβε. Στην παράγραφο 5 της Έκθεσης Απαίτησης του, ο Ενάγοντας αποδίδει στην Εναγομένη 1 αμέλεια, αναφέροντας ότι διατηρούσε εκτεθειμένα εύφλεκτα υλικά τα οποία ανά πάσα στιγμή μπορούσαν να δημιουργήσουν εστία έναρξης πυρκαγιάς, δεν διατηρούσε πλήρη και εγκεκριμένη εσωτερική ηλεκτρική εγκατάσταση έτσι που να αποφεύγεται η τυχαία έναρξη πυρκαγιάς, και στο εσωτερικό καμιά ηλεκτροδότηση δεν διατηρείτο δεόντως και ως όφειλε να συντηρείται από τον κάτοχο της, την Εναγομένη
8. Είναι η θέση του ότι η Εναγόμενη 1 δεν επέδειξε τη δέουσα φροντίδα, έτσι ώστε να αποκλείσει την εκδήλωση οποιασδήποτε πυρκαγιάς και ισχυρίζεται ότι ισχύει το δόγμα res ipsa loquitur. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι η Εναγομένη 1, στις 4.8.07, λόγω αμέλειας προκάλεσε πυρκαγιά, με αποτέλεσμα η αποθήκη που ενοικίασε να καταστραφεί ολοκληρωτικά και η εφαπτόμενη αποθήκη εμβαδού 208 τετραγωνικών μέτρων να υποστεί σοβαρές ζημιές. Το μέγεθος της καταστροφής έχει υπολογιστεί και ανέρχεται στο ποσό των €239.
9. Είναι περαιτέρω η θέση του Ενάγοντα, ότι η Εναγομένη 1 είχε ασφαλισμένα τα μηχανήματα κατασκευής υποδηματοποιίας στην ασφαλιστική εταιρεία Commercial Union Insurance (Cyprus) Ltd, Εναγόμενη 2, για το ποσό των €512.280, τα οποία κρατούνται προς όφελος της Εναγομένης
10. Ο Ενάγων, ζήτησε να λάβει το ποσό που έχει υπολογιστεί ότι ισοδυναμούσε με την καταστροφή και/ή την ζημιά των αποθηκών του από τους Εναγόμενους, αλλά αυτοί αμελούν και αρνούνται να του καταβάλουν το πιο πάνω ποσό. Η Εναγομένη 1 κρατούσε την αποθήκη μέχρι τις 10.12.07, ημέρα κατά την οποία μετακίνησε οριστικά τα απομεινάρια των μηχανημάτων της και ο ιδιοκτήτης, δηλαδή ο Ενάγοντας, έχει να λαμβάνει απωλεσθέντα και τρέχοντα ενοίκια, αξίας €1196 μηνιαίως, μέχρι αποκατάστασης των κτιρίων. Η Εναγόμενη 1 και ο Εναγόμενος 3 στους οποίους επιδόθηκε η αγωγή, καταχώρησαν σημείωμα εμφάνισης μέσω δικηγόρων. Σε μεταγενέστερο στάδιο, και συγκεκριμένα στις 12.3.08, καταχωρήθηκε εμφάνιση και από την Εναγόμενη 2, και στις 9.9.09, έγινε αλλαγή δικηγόρου για την Εναγόμενη
11. Στις 12.3.08, η Εναγόμενη 2 καταχώρησε αίτηση δια κλήσεως, με την οποία ζητούσε Διάταγμα του Δικαστηρίου, με το οποίο να διατάσσεται η ακύρωση ή ο παραμερισμός του κλητηρίου εντάλματος, σε σχέση με την ίδια γιατί δεν αποκαλύπτεται βάση αγωγής εναντίον της και ή διότι σήμερα δεν υφίσταται εταιρεία ή νομική οντότητα με την ονομασία Commercial Union Insurance (Cyprus) Ltd και ή διότι η αγωγή εναντίον της Εναγομένης 2 είναι ενοχλητική. Διαζευκτικά ζητούσε Διάταγμα του Δικαστηρίου, για διακοπή ή αναστολή της διαδικασίας στην πιο πάνω αγωγή σε σχέση με την Εναγομένη
12. Την αίτηση συνόδευε η ενόρκως δήλωση του XXXXX Αναστασιάδη, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των Αιτητών. Στις 16.4.08 καταχωρήθηκε από τον Ενάγοντα-Αιτητή αίτηση δια κλήσεως για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης, με την προσθήκη νέας παραγράφου
13. Την εν λόγω αίτηση συνόδευε ενόρκως δήλωση υπαλλήλου των δικηγόρων του δικηγορικού γραφείου που εκπροσωπεί τον Ενάγοντα. Η Εναγόμενη 2, καταχώρησε ένσταση στην αίτηση ημερομηνίας 16.4.08 υπό της Εναγόμενης 2 για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης στις 7.5.08, συνοδευόμενη και πάλι από ένορκη δήλωση του XXXXX Αναστασιάδη. Παράλληλα ο Ενάγοντας, καταχώρησε ένσταση στην αίτηση της Εναγομένης 2 ημερομηνίας 12.3.08, για ακύρωση του κλητηρίου εντάλματος σε ότι τους αφορά, συνοδευόμενη από ένορκη δήλωση δικηγόρου που εργάζεται στο δικηγορικό γραφείο Παπαχαραλάμπους και Αγγελίδη, που εκπροσωπεί τον Ενάγοντα. Στις 18.6.08, καταχωρήθηκε εκ πλευράς Ενάγοντα, νέα αίτηση τροποποίησης, με την οποία εκτός από τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης διά της προσθήκης της παραγράφου 8, ζητούσε Διάταγμα του Δικαστηρίου, με το οποίο να τροποποιείται ο τίτλος της αγωγής με την αντικατάσταση του ονόματος της Εναγομένης 2, με το όνομα Commercial General Insurance Ltd. Την αίτηση συνόδευε ένορκος δήλωση, υπαλλήλου του δικηγορικού γραφείου που εκπροσωπεί τον Ενάγοντα. Σε μεταγενέστερο στάδιο, η προηγούμενη αίτηση για τροποποίηση, αποσύρθηκε και απορρίφθηκε και η Εναγόμενη 2, καταχώρησε ένσταση στην νέα αίτηση, στις 4.7.08 συνοδευόμενη από ένορκη δήλωση. Η εν λόγω αίτηση, οδηγήθηκε σε ακρόαση όπου εκδόθηκε Διάταγμα ως η αίτηση ημερομηνίας 18.6.08, δηλαδή για τροποποίηση, ενώ η αίτηση ημερομηνίας 12.3.08, αποσύρθηκε. Ακολούθησε η τροποποίηση του κλητηρίου εντάλματος, το οποίο καταχωρήθηκε στις 6.10.08, και ακολούθως η Εναγόμενη 2, καταχώρησε την Υπεράσπισή της στις 16.10.
14. Στις 30.10.08, καταχωρήθηκε αίτηση για έκδοση απόφασης εναντίον των Εναγόμενων 1 και 3, λόγω μη καταχώρησης Υπεράσπισης. Η Εναγόμενη 1, καταχώρησε Υπεράσπιση στις 9.1.09 και την ίδια ημέρα καταχωρήθηκε και η Υπεράσπιση εκ μέρους του Εναγομένου 3, με αποτέλεσμα η εν λόγω αίτηση να απορριφθεί με έξοδα υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον των Εναγόμενων 1 και
15. Ακολούθως η υπόθεση ορίστηκε αρκετές φορές για οδηγίες, καταχωρήθηκαν ένορκες δηλώσεις για αποκάλυψη εγγράφων εκ πλευράς της Εναγομένης 2, των Εναγόμενων 1 και 3, όπως και του Ενάγοντα. Εν τω μεταξύ στις 8.9.09, όπως έχει ήδη αναφερθεί, έγινε αλλαγή δικηγόρου της Εναγόμενης
16. Ακολούθως καταχωρήθηκαν ειδοποιήσεις προσαγωγής εγγράφων από όλους τους διάδικους και στις 17.2.12, η αγωγή αποσύρθηκε και απορρίφθηκε εναντίον της Εναγομένης 2, με σχετική διαταγή για έξοδα, για τον υπολογισμό των οποίων έγινε κατάλογος εξόδων και υπολογισμός από τον Πρωτοκολλητή. Στις 2 Μαΐου του 2014, στην παρουσία του δικηγόρου για τον Ενάγοντα, του δικηγόρου των Εναγόμενων 1 και 3 και του Εναγόμενου 3 προσωπικά παρόντος και ως Διευθυντής της Εναγομένης 1, ζητήθηκε η άδεια του Δικαστηρίου από τον δικηγόρο του Ενάγοντα, να αποσυρθεί η αγωγή ανεπιφύλακτα εναντίον των Εναγόμενων 1 και 3 και προσφέρθηκε το ποσό των €4000 πλέον ΦΠΑ, με νόμιμο τόκο από 2/5/2014, έναντι των εξόδων των Εναγόμενων 1 και 3, με αναστολή εκτέλεσης μέχρι 31.12.
17. Από την αναστολή εξαιρέθηκε το δικαίωμα καταχώρησης memo στην περιουσία του Ενάγοντα. Ο δικηγόρος των Εναγόμενων 1 και 3, συμφώνησε και δήλωσε ότι το ποσό που αναφέρθηκε, δηλαδή €4000 πλέον ΦΠΑ με νόμιμο τόκο, αποτελεί μέρος των εξόδων του. Το Δικαστήριο απέρριψε την αγωγή εναντίον των Εναγόμενων 1 και 3, ως αποσυρθείσα ανεπιφύλακτα, δίδοντας τη σχετική διαταγή για έξοδα και την αναστολή εκτέλεσης, από την οποία εξαιρέθηκε το δικαίωμα καταχώρησης memo, στην περιουσία του Ενάγοντα. Στις 18.1.16, οι δικηγόροι των Εναγόμενων 1 και 3, καταχώρησαν αίτηση για οικονομική εξέταση του Ενάγοντα, αναφορικά με το ποσό των εξόδων το οποίο είχε επιδικαστεί εναντίον του και δεν το είχε ακόμα πληρώσει. Στην εν λόγω αίτηση καταχωρήθηκε ένσταση στις 15.7.16 από τον ίδιο τον Ενάγοντα, συνοδευόμενη από ένορκη δήλωση δική του, στην οποία επισύναψε ένα Τεκμήριο. Η αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση, και Δικαστήριο με άλλη σύνθεση, εξέδωσε απόφαση με την οποία εκδόθηκε εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση Ενάγοντα διάταγμα, να πληρώνει το ποσό των €50 μηνιαίως από 1.11.16, μέχρι εξοφλήσεως για πληρωμή του εξ' αποφάσεως χρέους, πλέον τα έξοδα της διαδικασίας της αίτησης έρευνας όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. Από ότι φαίνεται από τον δικαστικό φάκελο, ο Ενάγοντας έχει πληρώσει το ποσό των €50 στις 11.11.16, και δεύτερο ποσό εκ €50, στις 11.1.
18. Εναντίον του Ενάγοντα, ο Εναγόμενος 3 καταχώρησε ιδιωτική ποινική υπόθεση, αναφορικά με το αδίκημα της πράξης καταδολίευσης δικαστικής απόφασης πιστωτή, αναφέροντας ότι σε συγκεκριμένες ημερομηνίες, ο Ενάγοντας δεν πλήρωσε τις μηνιαίες δόσεις των €
19. Ο Ενάγοντας καταχώρησε αυτοπροσώπως, μονομερή αίτηση για ακύρωση και ή παραμερισμό της απόφασης του Δικαστηρίου, ημερομηνίας 2.5.14, ζητούσε επίσης Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τον δικηγόρο κύριο Μερακλή να του επιστρέψει το ποσό των €100, που έλαβε σε δύο δόσεις ως μέρος των εξόδων του, απόφαση του Δικαστηρίου που να διατάσσει έρευνα του φακέλου της αγωγής 887/08, διότι πιστεύει πως έχει δοθεί στον ίδιο, ένα ποσό ως αποζημίωση από τους Εναγόμενους, όπως τα ζητά στην αγωγή του και πιθανόν κάποιος να τα κατέχει παράνομα. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του ιδίου του Ενάγοντα‑ Αιτητή το Δικαστήριο διέταξε όπως αυτή επιδοθεί, θέση στην οποία ο Ενάγοντας είχε ένσταση, και ακολούθως διατάχθηκε η επίδοση της. Εμφανίστηκε ο δικηγόρος κύριος Μερακλής και Δικαστήριο με άλλη σύνθεση, στις 12 Μαρτίου 2019, εξέδωσε απόφαση με την οποία απέρριψε την εν λόγω αίτηση, με έξοδα σε βάρος του Ενάγοντα Αιτητή. Ακολούθως, στις 10.2.21, ο Ενάγοντας Αιτητής, καταχώρησε νέα μονομερή αίτηση, με την οποία ζητά Απόφαση ή Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάζει τον παραμερισμό των αποφάσεων, ημερομηνίας 2.5.14 και 24.10.16, που εκδόθηκαν στα πλαίσια της παρούσας αγωγής, η υπό κρίση αίτηση. Η αίτηση βασίζεται, στο ότι:" Είσαστε Δικαστήριο της δικαιοσύνης, και το δίκαιο είναι υπεράνω του νόμου στον κανόνα ότι αποφάσεις που εξαπατούν ή εκδόθηκαν από Δικαστήριο που δεν είχε δικαιοδοσία να τις εκδώσει, παραμερίζονται ακόμα και πρωτόδικα, στο Άρθρο 30.3 του Συντάγματος και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου". α γεγονότα επί των οποίων βασίζεται η αίτηση, φαίνονται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση του κυρίου XXXXX Douglas, Αιτητή, η οποία είναι πολυσέλιδη και συνοδεύεται από 13 Τεκμήρια. Στην ένορκή του δήλωση, ο Αιτητής αναφέρει το πλήρες ιστορικό της υπόθεσης, όλες τις ενδιάμεσες διαδικασίες που έχουν λάβει χώρα, όπως και τις αποφάσεις που έχουν εκδοθεί από τα διάφορα Δικαστήρια τόσο πολιτικής όσο και ποινικής φύσεως. Επιμένει ότι έχει ξεγελαστεί από τον δικηγόρο του XXXXX Αγγελίδη ο οποίος απέσυρε την αγωγή χωρίς να έχει οδηγίες από τον ίδιο ούτε για το θέμα της απόσυρσης ούτε για το θέμα των εξόδων και επισυνάπτει στην έ/δ του 13 τεκμήρια που αφορούν τόσο τις διαδικασίες στα πλαίσια της παρούσας αγωγής όσο και ποινικών διαδικασιών αλλά και κάποιων διαδικασιών ενώπιον του Εφετείου. Στην εν λόγω αίτηση, καταχωρήθηκε ένσταση από τον Εναγόμενο 3, στην οποία προβάλλονται 19 λόγοι ένστασης. Η νομική της βάση είναι οι θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.5, Δ.5 Α, Δ.17.Θ.10, Δ.26 Θ.Θ.14 και 15, Δ.33.Θ.Θ 1‑ 15, Δ.48 Θ.Θ 1‑ 4, 8, 9 και
20. Δ.51, Δ.59 και Δ.64, το Άρθρο 30 του Συντάγματος, η νομολογία και οι γενικές και συμφυείς εξουσίες και η πρακτική και του Δικαστηρίου. Οι λόγοι ένστασης, συνοπτικά αποδιδόμενοι, είναι ότι η υπό κρίση αγωγή αποσύρθηκε με εκ συμφώνου Διάταγμα στην παρουσία των συνηγόρων του Ενάγοντα και των Εναγομένων 1 και 3, το memo καταχωρήθηκε νόμιμα εντός της περιόδου αναστολής εκτέλεσης της απόφασης αφού ρητά εξαιρέθηκε από την αναστολή, ο Ενάγοντας Αιτητής δεν πλήρωσε το ποσό των εξόδων που είχαν επιδικαστεί εναντίον του και οι Εναγόμενοι 1 και 3 καταχώρησαν αίτηση έρευνας και το Δικαστήριο μετά από ακρόαση εξέδωσε εναντίον του Διάταγμα πληρωμής των εξόδων διά μηνιαίων δόσεων ύψους €50- εκάστη. Επειδή ο Αιτητής και πάλι δεν πλήρωνε το επιδικασθέν ποσό των μηνιαίων δόσεων καταχωρήθηκαν εναντίον του τρεις αιτήσεις καταδολίευσης. Αναφέρεται επίσης ότι η απόφαση για απόσυρση της αγωγής που ήταν εκ συμφώνου ήταν και χωρίς επιφύλαξη δικαιωμάτων επομένως είναι τελεσίδικη και εκτελεστέα και δεν μπορεί να παραμεριστεί, η αίτηση είναι κακόπιστη γιατί ο Αιτητής καταχώρησε και άλλη παρόμοιας φύσης αίτηση η οποία και απορρίφθηκε από το Δικαστήριο, η αίτηση στερείται νομικής βάσης, οι αιτούμενες θεραπείες είναι ανεδαφικές, η αίτηση είναι παράτυπη, απαράδεκτη, αστήριχτη, εκδικητική και η καταχώρηση της προσλαμβάνει τη μορφή περιφρόνηση του Δικαστηρίου και συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας. Την αίτηση συνοδεύει η ένορκος δήλωση του Εναγόμενου 3, στην οποία αναφέρει όλο το ιστορικό της υπόθεσης, επαναλαμβάνει όλους τους λόγους ένστασης κατόπιν συμβουλής των δικηγόρων του, αρνείται όλους τους ισχυρισμούς του Ενάγοντα Αιτητή που περιέχονται τόσο στο σώμα της αίτησης όσο και στην έ/δ του, αναφέρει ότι νομότυπα καταχωρήθηκε το memo κατά της περιουσίας του Ενάγοντα Αιτητή εντός της περιόδου αναστολής αφού υπήρχε ρητή εξαίρεση του και παραδέχεται ότι η Εναγόμενη 1 διαγράφηκε από τον Έφορο Εταιρειών στις 11.1.16, όμως η απόφαση ημερ. 2.5.14 που εκδόθηκε εναντίον του Ενάγοντα Αιτητή ήταν υπέρ της Εναγομένης 1 και του ίδιου του Εναγομένου 3 προσωπικά, επομένως ο ίδιος νομιμοποιείται να διεκδικήσει το ποσό των εξόδων που έχει επιδικαστεί υπέρ του. Αιτείται την απόρριψη της αίτησης. Η αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση, ο Ενάγοντας καταχώρησε προσωπικά δισέλιδη αγόρευση, στην οποία έχει επισυνάψει αριθμό φωτογραφιών, απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου, στην Έφεση αριθμός 170 και απόφαση του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, Δικαιοδοσία Περιουσιακών Διαφορών, απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου στις Εφέσεις 3 και 9/2005 και απάντηση του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας ως Προέδρου του Πειθαρχικού Συμβουλίου των Δικηγόρων, σε ότι αφορά καταγγελία του Αιτητή, εναντίον του δικηγόρου XXXXX Τριανταφυλλίδη. Περαιτέρω επισυνάπτει την ένσταση της Καθ΄ης η Αίτηση, στην Αίτηση 143/99, του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Ο συνήγορος του Εναγόμενου 3, καταχώρησε επίσης γραπτώς την αγόρευσή του, οι αγορεύσεις ανταλλάγησαν μεταξύ των μερών, κανένας τους δεν προσέθεσε οτιδήποτε, ούτε και ζητήθηκε είτε η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είτε αντεξέτασης οποιουδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες και το Δικαστήριο στις 18.5.21 επιφύλαξε την απόφασή του, που αποτελεί το αντικείμενο της παρούσας απόφασης. Στην ένορκη του δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση ο Ενάγοντας-Αιτητής, αναφέρει ότι στις 22.2.08, καταχώρησε την παρούσα αγωγή εναντίον του ενοικιαστή του Εναγόμενου 3, διότι στις 4.8.07 προκάλεσε ζημιά στις δύο αποθήκες του από πυρκαγιά. Ο ενοικιαστής του, για τις ζημιές στα μηχανήματά του, έλαβε από την ασφαλιστική του εταιρεία αποζημίωση ύψους €512.580, ενώ ο ίδιος δεν είχε ασφάλεια και οι ζημιές στις αποθήκες του υπολογίστηκαν σε €239.
21. Είναι η θέση του ότι ο δικηγόρος του κ. XXXXX Αγγελίδης, χωρίς την άδειά του, κατά την ημέρα ακρόασης της αγωγής στις 2.5.14, απέσυρε την αγωγή του χωρίς να το γνωρίζει, και ο ίδιος έλαβε γνώση από τη δικαστικό επιδότη κυρία Χ. Οικονόμου, όταν του επιδόθηκε σχετικό σημείωμα στις 20.11.
22. Είναι η θέση του ότι η απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 2.5.14, πρέπει να παραμεριστεί, γιατί το Επαρχιακό Δικαστήριο δεν αιτιολογεί τον λόγο που διάταξε, όπως ο ίδιος πληρώσει μονομερώς των εξόδων. Αναφέρει περαιτέρω, ότι η απόφαση ημερομηνίας 2.5.14 τον εξαπατά, διότι το Δικαστήριο του επιδίκασε το ποσό των εξόδων €4000 με τόκο 5.5% από 2.5.14 και μετά διάταξε την αναστολή εκτέλεσης της απόφασης μέχρι 31.12.14, κάτι που επέτρεπε στους Εναγόμενους να πλουτίζουν άδικα εναντίον του. Περαιτέρω, η απόφαση επέτρεπε στους Εναγόμενους να καταχωρήσουν memo στην περιουσία του, εντός του χρόνου αναστολής της απόφασης και μ' αυτό εξασφαλιζόταν σε αυτούς ότι ο ίδιος θα πλήρωνε τα έξοδά τους με τόκο. Ως αποτέλεσμα της απάτης αυτής, είναι η θέση του, ότι το Δικαστήριο, πρέπει να διατάξει τον παραμερισμό της απόφασης, ημερομηνίας 2.5.
23. Ακολούθως αναφέρει ότι στις 18.1.16, οι Εναγόμενοι 1 και 3 καταχώρησαν εναντίον του αίτηση έρευνας, και στις 24.10.16, εκδόθηκε Διάταγμα το οποίο τον διέταζε όπως πληρώνει €50 τον μήνα, μέχρι να εξοφλήσει το συνολικό ποσό των εξόδων ύψους €
24. Είναι η θέση του ότι η απόφαση του Δικαστή κύριου Στυλιανίδη, ημερομηνίας 24.10.16, που τον διέτασσε να πληρώνει το ποσό των €50 μηνιαίως πρέπει να παραμεριστεί από το Δικαστήριο, διότι όταν καταχωρήθηκε η αίτηση έρευνας στις 18.1.16, η Εναγόμενη 1 εταιρεία, είχε διαγραφεί από τον Έφορο Εταιρειών από τις 11.1.16 και το Δικαστήριο δεν είχε τη δικαιοδοσία να εκδικάσει την αίτηση, εφόσον δεν υπήρχε ο Αιτητής‑ δηλαδή η Εναγόμενη 1 εταιρεία. Στις 22.2.18, ο Αιτητής καταχώρησε μονομερή αίτηση, με την οποία ζητούσε τον παραμερισμό της απόφασης 2.5.14, διότι είναι εκ πρώτης όψεως άκυρη. Οι Εναγόμενοι 1 και 3 καταχώρησαν ένσταση στην αίτησή του, συνοδευόμενη από ένορκη δήλωση του Εναγόμενου 3, που αναφέρει το γεγονός ότι η Εναγόμενη 1 έχει διαγραφεί από τον Έφορο Εταιρειών στις 11.1.
25. Άρα, το γεγονός αυτό, δηλαδή της διαγραφής της εταιρείας αποδεικνύεται, όπως αποδεικνύεται και το γεγονός ότι όταν το Δικαστήριο εκδίκαζε την αίτηση των Εναγόμενων 1 και 3, για την οικονομική του εξέταση, δεν υπήρχε ο Αιτητής Εναγόμενος
26. Αναφέρει περαιτέρω ότι ο ενοικιαστής του Εναγόμενος 3, καταχώρησε την 1.8.14 το memo με αριθμό ΕΒ 2752/14, στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας, αναφορικά με την περιουσία του στο χωριό Αγία Βαρβάρα, δηλαδή εντός του χρόνου που το διάταγμα πληρωμής εξόδων ημερομηνίας 2.5.14, ήταν σε αναστολή εκτέλεσης. Αναφέρει ότι στις 11.11.16, και 11.1.17, εξαπατήθηκε από τον δικηγόρο του κ. XXXXX Αγγελίδη, διότι του είπε να πληρώσει τον αντίδικο του δικηγόρο κύριο XXXXX Μερακλή μόνο την 1η και 2η δόση των €50 και να μην πληρώσει άλλες, κάτι το οποίο έπραξε. Στις 11.4.17, ο Εναγόμενος 3, καταχώρησε Κατηγορητήριο εναντίον του, με αριθμό 218517 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας για καταδολίευση, σε σχέση με την απόφαση, ημερομηνίας 24.10.16, και η Δικαστής Μ. Θεοκλήτου στην απόφασή της 15.5.19 τον βρήκε ένοχο, αναφέροντας ότι ήταν αναξιόπιστος μάρτυρας, αλλά είναι η θέση του ότι στην απόφασή της η Δικαστής αντιφάσκει. Στις 20.5.19, καταχώρησε έφεση στο Ανώτατο Δικαστήριο, με αριθμό 76/19 εναντίον της απόφασης της κυρίας Θεοκλήτου ημερομηνίας 15.5.19, την οποία απέρριψε το Εφετείο, με απόφασή του ημερομηνίας 22.4.20, αναφέροντας ότι δεν μπορεί στα πλαίσια της εν λόγω υπόθεσης να ζητείται παραμερισμός προηγηθέντων διαδικασιών. Στις 7.2.18, ο Εναγόμενος 3, καταχώρησε δεύτερο Κατηγορητήριο εναντίον του, με αριθμό 1799/18 για καταδολίευση της απόφασης ημερομηνίας 24.10.16, και ο δικαστής κύριος Φούλιας, στις 8.1.20, τον έκρινε ένοχο και του υπέβαλε πρόστιμο €
27. Στις 18.5.19, ο Εναγόμενος 3 καταχώρησε νέο Κατηγορητήριο εναντίον του και πάλι για καταδολίευση της απόφασης, με αριθμό 1964/19, και ο ίδιος στις 20.9.19, καταχώρησε μια μονομερή αίτηση. Ο Δικαστής κύριος Φούλιας, με απόφασή του, ημερομηνίας 25.9.19, απέρριψε την αίτησή του, αναφέροντας ότι: " Το αίτημά του έπρεπε να υποβληθεί στις αγωγές, στις οποίες κατά τον ισχυρισμό σας κακώς εκδόθηκαν οι αποφάσεις 2.5.14 και 24.10.16." Θεωρεί επίσης ότι η στενοτυπίστρια κυρία XXXXX Παναγιώτου, δεν τήρησε σωστά πρακτικά στην υπόθεση. Στις 15.5.20, ο Εναγόμενος 3, καταχώρησε νέο Κατηγορητήριο εναντίον του, για καταδολίευση της απόφασης, ημερομηνίας 24.10.16, με αριθμό 1928/20 και ο ίδιος πάλι καταχώρησε ex parte αίτηση, ζητώντας τον παραμερισμό της απόφασης 2.5.
28. Ο Δικαστής κύριος Φούλιας με απόφασή του, ημερομηνίας 25.9.19 και πάλι απέρριψε την αίτησή του λέγοντας στον ίδιο: " Δεν σε δικαίωσε το Ανώτατο Δικαστήριο στην έφεσή σου και δεν σε δικαιώνω ούτε εγώ.". Δηλαδή κατά τη θέση του, ο κύριος Φούλιας μπορούσε να τον δικαιώσει και δεν το έκανε, επειδή δεν τον δικαίωσε το Ανώτατο Δικαστήριο. Αναφέρει περαιτέρω ότι στις 6.11.20 απέτυχε και η έφεσή του με αριθμό 158/19, την οποία καταχώρησε εναντίον της απόφασης, ημερομηνίας 11.1.19 στην ποινική έφεση 463/17 στην οποία ανέμενε ότι θα δικαιωνόταν όπως και στην υπόθεση 143/99 του Οικογενειακού Δικαστηρίου και στην παρούσα αγωγή. Επιμένει, ότι η θέση ότι δεν μπορεί να δικαιωθεί και ότι δεν έχει το Δικαστήριο δικαιοδοσία να εκδικάσει την αίτηση για παραμερισμό και ότι υπάρχει res judicata, και ο νόμος δεν επιτρέπει την εκ νέου εκδίκαση της υπόθεσης δεν ευσταθεί, θεωρώντας ότι η απόφαση με την οποία διατάχθηκε να πληρώνει το ποσό των €50 μηνιαίως, είναι άκυρη, εφόσον δεν υπήρχε Εναγόμενος
29. Αναφέρεται επίσης, σε κάποια αποφθέγματα που έχουν λεχθεί από τους δικαστές Coke στην υπόθεση In The Marshalsea και τον Lord Denning, στην υπόθεση Lazarus Estates Ltd v. Beasly. Αναφέρει, ότι έχει εξαντλήσει όλα τα ένδικα μέσα, ενώπιον των Κυπριακών Δικαστηρίων και σε περίπτωση που αποτύχει και η παρούσα αίτησή του, δεν έχει άλλη επιλογή από του να καταφύγει ενώπιον του Ε.Δ.Α.Δ, εφόσον δεν υπάρχει τριτοβάθμιο Δικαστήριο στην Κύπρο. Αναφέρει επίσης ότι το Ε.Δ.Α.Δ στο οποίο αποτάθηκε στις 24.9.20, επίσης απέρριψε την αίτησή του. Τέλος αναφέρει ότι πιστεύει ότι όλοι οι δικαστές που εκδίκασαν την υπόθεση, είναι έντιμοι δικαστές και δηλώνει ότι έχει αποστείλει αντίγραφο της παρούσας αίτησης στον Γενικό Εισαγγελέα για διερεύνηση. Γι' αυτό πιστεύει ότι είναι ορθό όπως το Δικαστήριο διατάξει τον παραμερισμό των δύο αποφάσεων, ημερομηνίας 2.5.14 και 24.10.
30. Η ενόρκως δήλωσή του συνοδεύεται από 13 Τεκμήρια. Όπως έχει αναφερθεί, στην ένσταση που καταχωρήθηκε εκ μέρους του Εναγόμενου 3, περιλαμβάνονται 19 λόγοι ένστασης, οι οποίοι συνοπτικά αποδιδόμενοι είναι ότι στις 2.5.14 εκδόθηκε απόφαση εκ συμφώνου, σύμφωνα με την οποία ο δικηγόρος του Ενάγοντα στην παρουσία των δικηγόρων των Εναγόμενων 1 και 3, απέσυρε την αγωγή μαζί με τη δήλωση, η οποία αποτελεί μέρος του πρακτικού του Δικαστηρίου, με αναστολή εκτέλεσης απόφασης από την οποία εξαιρείτο το δικαίωμα καταχώρησης memo, απόφαση η οποία κατέστη τελεσίδικη και εκτελεστέα. Το memo καταχωρήθηκε από τον Εναγόμενο 3, νόμιμα και εντός των δικαιωμάτων του, το ίδιο και η αίτηση έρευνας εναντίον του Ενάγοντα, αφού προηγουμένως ο Εναγόμενος 3, δοκίμασε να εκτελέσει την απόφαση που πέτυχε εναντίον του Ενάγοντα για τα έξοδα, με ένταλμα εκποίησης της κινητής του περιουσίας, το οποίο επεστράφη ανεκτέλεστο. Κατά την εκδίκαση της αίτησης μηνιαίων δόσεων, ο Ενάγοντας‑ Αιτητής ήταν παρών αυτοπροσώπως και εκδόθηκε διάταγμα εναντίον του για το ποσό των €50 μηνιαίως, πλήρωσε μόνο 2 δόσεις και ακολούθως καταχωρήθηκαν εναντίον του οι ποινικές υποθέσεις καταδολίευσης, με αριθμούς 2185/17, 1799/18, 1964/19 και 1928/
31. Είναι η θέση του επίσης, ότι ο Αιτητής δεν δικαιούται να ζητά ακύρωση της απόφασης και να επαναφέρει την αγωγή, γιατί την απέσυρε ανεπιφύλακτα. Η καταχώρηση της αίτησης είναι κακόπιστη και καταχρηστική, καταχωρήθηκε προηγουμένως και συγκεκριμένα στις 22.8.18, παρόμοια αίτηση με τα ίδια αιτητικά η οποία απορρίφθηκε από το Δικαστήριο, τα γεγονότα που αναφέρει ο Αιτητής είναι παραπλανητικά και άσχετα και περιέχουν ψευδείς αναφορές, η αίτηση δεν στηρίζεται στην απαραίτητη νομική και πραγματική βάση, τα Δικαστήρια δεν μπορούν να τροποποιούν τελεσίδικες αποφάσεις, η καταχώρηση της παρούσας αίτησης προσλαμβάνει τη μορφή καταφρόνησης του Δικαστηρίου, οι αιτούμενες θεραπείες είναι εντελώς ανεδαφικές, εάν επιτραπεί στον Αιτητή να επανανοίξει την υπόθεσή του, αυτό θα πλήξει σοβαρότατα την αρχή της τελεσιδικίας, δεν συντρέχει κανένας λόγος για ακύρωση των εκδοθέντων αποφάσεων και Διαταγμάτων, δεν συντρέχει καμιά προϋπόθεση για να πετύχουν οι αιτήσεις, οι οποίες είναι απαράδεχτες, παράτυπες, αστήρικτες και εκδικητικές και πρέπει να απορριφθούν. Την ένσταση στηρίζει η ένορκος δήλωση του κυρίου XXXXX Κιλήλη, Εναγόμενου‑ Καθ' ου η Αίτηση 3, ο οποίος με τη σειρά του αναδιπλώνει το ιστορικό της υπόθεσης και επεξηγεί όλους τους νομικούς λόγους ένστασης, όπως του έχουν εξηγηθεί από τους δικηγόρους του. Η θέση του είναι ότι η αίτηση είναι απαράδεχτη και πρέπει να απορριφθεί. Θεωρεί ότι ορθά καταχώρησε το memo εντός του διαστήματος αναστολής, γιατί αυτό προνοούσε η εκ συμφώνου εκδοθείσα δικαστική απόφαση, αρνείται όλους τους ισχυρισμούς του Αιτητή και ζητεί την απόρριψη της αίτησης. Όπως έχει αναφερθεί, το περίγραμμα αγόρευσης του Ενάγοντα είναι πολύ σύντομο, αποτελείται από δύο σελίδες, σε αυτό ισχυρίζεται όσα και στην αίτηση του και την ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει και επαναλαμβάνει ότι ουδέποτε έδωσε στον δικηγόρο του, κ. XXXXX Αγγελίδη, την άδεια να αποσύρει την αγωγή 887/18 στις 2.5.14 όταν δεν ήταν ο ίδιος παρών στο Δικαστήριο. Επιμένει ότι δεν μπορούσε το Δικαστήριο να διατάξει και να εκδώσει διάταγμα μηνιαίων δόσεων εναντίον του τη στιγμή που η Εναγόμενη 1 είχε διαγραφεί και αναφέρει ότι πιθανότατα οι λόγοι που οδήγησαν τον δικηγόρο του κ. Παύλο Αγγελίδη να αποσύρει την αγωγή του στις 2.5.14, σχετίζονται με την απόρριψη των δύο αιτήσεων του από το Επαρχιακό Δικαστήριο στην αγωγή εναντίον της πρώην συζύγου του και όταν κατάλαβε πως ο τότε Γενικός Εισαγγελέας Κώστας Κληρίδης δεν θα τον δικαίωνε στην καταγγελία του εναντίον του δικηγόρου XXXXX Τριανταφυλλίδη. Θεωρεί ότι υπάρχει κόντρα μεταξύ των δύο Δικαστηρίων, του Επαρχιακού και του Οικογενειακού και ζητά να δικαιωθεί ως η αίτησή του. Στην αγόρευσή του, επισυνάπτει επίσης φωτογραφίες των αποθηκών όπως καταστράφηκαν από τη φωτιά, σχεδιάγραμμα όλων των διαδικασιών και αποφάσεων ενώπιον όλων των Δικαστηρίων που έχει καταχωρήσει ή έχουν καταχωρηθεί εναντίον του, άρθρα που αφορούν ένα αυτοκίνητο αντίκα μάρκας Triumph ιδιοκτησίας του και φωτογραφίες του, την απόφαση του Εφετείου ημερομηνίας 12/3/2004, την απόφαση του Οικογενειακού Δικαστηρίου στην αίτηση 143/99, Δικαιοδοσία Περιουσιακών Διαφορών, την απόφαση του Εφετείου στις Εφέσεις 3 και 9/05, επιστολή του Γενικού Εισαγγελέα, άρθρο που δημοσιεύτηκε στον Φιλελεύθερο αναφορικά με την έφεση που καταχώρησε εναντίον του Οικογενειακού Δικαστηρίου, με την οποία το Εφετείο αποδέχτηκε την έφεση και διάταξε επανεκδίκαση της υπόθεσης και την ένσταση που είχε καταχωρηθεί από το δικηγορικό γραφείο XXXXX Τριανταφυλλίδη, καθώς και αντίγραφα για τις δύο μηνιαίες δόσεις εκ €50 εκάστη, που πλήρωσε στα πλαίσια του διατάγματος που εκδόθηκαν εναντίον του στα πλαίσια της αίτησης μηνιαίων δόσεων. Ο συνήγορος του Εναγόμενου 3, καταχώρησε γραπτή αγόρευση, στην οποία επαναλαμβάνει όλους τους λόγους ένστασης, δίδει ιδιαίτερη βαρύτητα στην ανύπαρκτη νομική βάση της αίτησης, αναφέρει ότι είχε κάθε δικαίωμα να καταχωρήσει και memo εναντίον της περιουσίας του Ενάγοντα, αλλά και αίτηση μηνιαίων δόσεων εναντίον του, εφόσον δεν συμμορφώθηκε με την απόφαση του Δικαστηρίου, για να πληρώσει τα έξοδα που είχαν συμφωνηθεί, αναφέρει ότι η παρούσα αγωγή αποσύρθηκε δεόντως από τον συνήγορο που εκπροσωπούσε τον Ενάγοντα. Αναφέρει ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί και παραπέμπει σε νομολογία, σύμφωνα με την οποία δεν μπορεί να παραμεριστεί απόφαση που εκδόθηκε εκ συμφώνου, καθ' ότι αυτή αποσύρθηκε ανεπιφύλακτα και έχει προ πολλών ετών καταστεί τελεσίδικη και εκτελεστέα. Έχοντας μελετήσει όλα όσα αναφέρονται στην αίτηση, την ένσταση, τις ένορκες δηλώσεις, τα Τεκμήρια, τις αγορεύσεις, και τις αποφάσεις που βρίσκονται εντός του φακέλου του Δικαστηρίου, αλλά και τα πρακτικά παρατηρώ τα ακόλουθα:
32. Ο Αιτητής με την παρούσα αίτηση, η οποία δεν στηρίζεται σε καμιά νομική βάση, ζητά παραμερισμό όχι μιας, αλλά δύο αποφάσεων του Δικαστηρίου, οι οποίες είναι εντελώς διαφορετικής φύσης και θα έπρεπε σε περίπτωση που η αίτηση για παραμερισμό απόφασης, ήταν το σωστό δικονομικό βήμα να καταχωρηθούν δύο ξεχωριστές αιτήσεις με τη σωστή νομική βάση η κάθε μια. Αφής στιγμής δεν πρόκειται για ένα απλό γραμματικό λάθος ή λάθος που προκύπτει από παράληψη, το Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να τροποποιήσει απόφαση ή διάταγμα του που έχει τελειοποιηθεί. Παραπέμπω σχετικά στις υποθέσεις Αντωνίου ν. Δημοκρατίας