← Κύπρος

Ilieva ν. Olympic Insurance Company Limited, δια των εκκαθαριστών της, Επίσημου Παραλήπτη και Νακούζη, Αρ. Αγωγής 2911/12, 16/2/2021

Ilieva ν. Olympic Insurance Company Limited, δια των εκκαθαριστών της, Επίσημου Παραλήπτη και Νακούζη, Αρ. Αγωγής 2911/12, 16/2/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A285 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ꞉Α. ΠΑΝΤΑΖΗ - ΛΑΜΠΡΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 2911/12 Μεταξύ: XXXXX XXXXX Ilieva, από Βουλγαρία Ενάγουσας και Olympic Insurance Company Limited, από Λευκωσία Εναγομένης Και όπως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 10/12/19 Μεταξύ: XXXXX XXXXX Ilieva, από Βουλγαρία Ενάγουσας και Olympic Insurance Company Limited, δια των εκκαθαριστών της, Επίσημου Παραλήπτη και XXXXX Νακούζη, από Λευκωσία Εναγομένης Ημερομηνία։ 16 Φεβρουαρίου, 2021 Εμφανίσεις։ Για την Ενάγουσα։ κ. Χαράλαμπος Αρτέμης Για την Εναγόμενη։ κ. Στυλιανός Μένταλης, για Ανδρέας Π. Ερωτοκρίτου Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΝΑΓΟΜΕΝΗΣ, ΗΜΕΡ. 8/10/2020 Στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή, η Ενάγουσα ήταν συνεπιβάτιδα σε όχημα που οδηγούσε ο σύζυγος και/ή συμβίος της, καθ'ον χρόνο το όχημά τους ενεπλάκη σε τροχαίο δυστύχημα, αποτέλεσμα του οποίου ήταν ο θάνατος του συζύγου και/ή συμβίου της. Το δυστύχημα προκλήθηκε στον κύριο δρόμο Ατσά - Μαραθάσας μεταξύ του 6 - 7 χιλιομέτρου στην περιοχή «πλατιά Μερσινιά» στον Καλοπαναγιώτη, όταν άλλο όχημα με αριθμούς XXXXX06, που οδηγείτο από μέλος της Ειρηνευτικής Δύναμης των Ηνωμένων Εθνών, εισήλθε στην αντίθετη λωρίδα του δρόμου σε σημείο που υπήρχε ελαφριά δεξιά στροφή σύμφωνα με την πορεία του και συγκρούστηκε μετωπικά με το όχημα στο οποίο επέβαινε η Ενάγουσα. Οι αξιώσεις της Ενάγουσας στην ως άνω αγωγή αφορούν σε γενικές αποζημιώσεις για πόνο, ταλαιπωρία, σωματικές βλάβες και μόνιμη ανικανότητα, αποζημιώσεις για απώλεια (bereavement) σύμφωνα με τις πρόνοιες του Κεφ. 148, τόκο και έξοδα. Στην Έκθεση Υπεράσπισης που καταχώρησε η Εναγόμενη ασφαλιστική εταιρεία, παραδέχεται (βλ. την παρα. 6 της Ε/Υ) ότι αυτή «παρείχε ασφαλιστική κάλυψη το όχημα που οδηγούσε το μέλος της Ειρηνευτικής Δύναμης των Ηνωμένων Εθνών στην Κύπρο, περιλαμβανομένου και του οχήματος XXXXX06 το οποίο σε όλους τους ουσιώδεις για την παρούσα αγωγή χρόνους οδηγείτο από κάποιο [κατονομάζεται ο οδηγός], μέλους της Ειρηνευτικής Δύναμης των Ηνωμένων Εθνών». Ωστόσο, η Εναγόμενη αρνείται ότι το δυστύχημα προκλήθηκε λόγω αποκλειστικής αμέλειας και/ή σε μεγάλο βαθμό συντρέχουσας αμέλειας του οδηγού του ασφαλισμένου οχήματος - μέλους της Ειρηνευτικής Δύναμης των Ηνωμένων Εθνών και αντ' αυτού ισχυρίζεται ότι αποκλειστικά αμελής και/ή αμελής σε μεγάλο βαθμό ήταν ο αποβιώσας πλέον οδηγός και τέως σύζυγος / σύντροφος της Ενάγουσας. Εκτός όμως της υπεράσπισης που δικογραφεί επί της ουσίας της υπόθεσης, η Εναγόμενη δικογράφησε στην παρα. 2 της Έκθεσης Υπεράσπισης προδικαστική ένσταση ότι։ «δεν αποκαλύπτεται οποιοδήποτε δικαίωμα εναντίον της και/ή δεν έχει οποιοδήποτε locus standi στην παρούσα αγωγή και η αγωγή παράνομα και/ή παράτυπα εγέρθηκε εναντίον της.» Συμπληρώθηκε η δικογραφία, ορίστηκε η υπόθεση για οδηγίες, καταχωρήθηκαν εκατέρωθεν ένορκες δηλώσεις αποκάλυψης εγγράφων και υπήρξε στην πορεία του χρόνου προσπάθεια εξώδικης διευθέτησης, η οποία δεν ευοδώθηκε. Οι νυν δικηγόροι Ανδρέας Π. Ερωτοκρίτου & Σία ΔΕΠΕ ανέλαβαν την εκπροσώπηση της Εναγομένης μόλις στις 17.10.2017, σε αντικατάσταση άλλου δικηγόρου. Ο νυν δικηγόρος της Ενάγουσας, κ. XXXXX Αρτέμης, ανέλαβε την εκπροσώπηση της Ενάγουσας μόλις στις 27.11.2017, σε αντικατάσταση άλλου δικηγορικού οίκου. Αμφότεροι όμως οι νέοι συνήγοροι υιοθέτησαν τη δικογραφία που είχαν καταχωρήσει οι προηγούμενοι δικηγόροι των διαδίκων. Η μοναδική τροποποίηση που ζητήθηκε να εγκριθεί από το Δικαστήριο και εγκρίθηκε (βλ. το σχετικό Διάταγμα τροποποίησης που εκδόθηκε στις 10.12.2019), ήταν για αντικατάσταση του ονόματος της Εναγομένης, έτσι ώστε να ανταποκρίνεται στο γεγονός ότι η Εναγόμενη ασφαλιστική εταιρεία τέθηκε σε διαδικασία εκκαθάρισης με διάταγμα δικαστηρίου ημερ. 30.7.2019 και ότι διορίστηκαν ως εκκαθαριστές της περιουσίας της ο Επίσημος Παραλήπτης και ο κ. XXXXX Νακούζι. Αίτησης Ακολούθως, μετά τη συμπλήρωση της τροποποιημένης δικογραφίας, καταχωρήθηκε η υπό κρίση αίτηση στις 8.10.2020 από τους δικηγόρους της Εναγομένης. Κατά τη δικάσιμο ημερ. 12.10.2020 ο συνήγορος της Ενάγουσας αποδέχθηκε όπως εκδοθεί εκ συμφώνου Διάταγμα για άδεια του Δικαστηρίου να εκδικασθεί κατά προτεραιότητα η προδικαστική ένσταση ως η παράγραφος 2 της Έκθεσης Υπεράσπισης, με το σκεπτικό ότι εφόσον αποφασισθεί προδικαστικά είναι δυνατόν να επιλύεται και/ή τερματίζεται ολόκληρη η διαδικασία και/ή να οδηγείται η αγωγή σε απόρριψη και/ή διαγραφή. Δεδομένης της σύμφωνης θέσης του κ. Αρτέμη για την έκδοση του ως άνω Διατάγματος, προχώρησα κατά την ίδια δικάσιμο ημερ. 12.10.2020 και έδωσα οδηγίες για τον τρόπο εκδίκασης της προδικαστικής ένστασης. Συγκεκριμένα, έδωσα οδηγίες όπως καταχωρηθεί Κατάλογος Παραδεκτών και/ή Μη αμφισβητούμενων Γεγονότων, στη βάση των οποίων ζητείται να αποφασισθεί η προδικαστική ένσταση. Ζήτησα επίσης να υποδειχθούν ξεκάθαρα τυχόν αμφισβητούμενα γεγονότα με ένορκη δήλωση εκατέρωθεν. Πράγματι, στις 15.10.2020 καταχωρήθηκε Κατάλογος Παραδεκτών Γεγονότων υπογεγραμμένος από αμφότερους τους συνηγόρους, τα οποία συμπυκνώνονται στα εξής καταγραφέντα։ «

  1. Η παρούσα αγωγή καταχωρίσθηκε εναντίον της Εναγομένης ως υποκαθιστούσα του ασφαλισμένου σε αυτή οχήματος με αρ. εγγραφής XXXXX06, το οποίο κατά τους ουσιώδεις χρόνους οδηγείτο από τον M. J. Z. (παρατίθεται το πλήρες όνομα) μέλος της Ειρηνευτικής Δύναμης των Ηνωμένων Εθνών στην Κύπρο με συνοδηγό τον M. P. F. επίσης μέλος των Ηνωμένων Εθνών.
  2. Ενόψει του ότι η Εναγόμενη υποκαθιστά το πιο πάνω ασφαλισμένο όχημα και/ή εν πάση περιπτώσει στην παρούσα αγωγή και για το θέμα της προδικαστικής ένστασης τυγχάνει εφαρμογής το άρθρο 16Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης Έναντι Τρίτου) Νόμου του 2000 (Ν.96(Ι)/2000).
  3. Το επίδικο ατύχημα έλαβε χώρα ενόσω οι M. J. Z. και M. P. F. βρίσκονταν σε εκτέλεση των καθηκόντων τους και/ή υπό τις οδηγίες των Η. Ε.». Από την άλλη, αναδείχθηκαν ως αντιμαχόμενες οι πιο κάτω νομικές θέσεις των διαδίκων։ · Στην ένορκη δήλωση, ημερ. 8.10.2020, που συνόδευε την αίτηση για την κατά προτεραιότητα εκδίκαση της προδικαστικής ένστασης, ο κ. XXXXX Μένταλης, ο οποίος είναι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την Εναγόμενη, ορκίστηκε και δήλωσε ότι։ «
  4. Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών και η Δύναμη των Ηνωμένων Εθνών στην Κύπρο (UNFICYP) απολαμβάνουν καθεστώτος πλήρους ετεροδικίας στην Κύπρο, ήτοι δεν υπόκεινται στη δικαιοδοσία των δικαστηρίων της Κύπρου αναφορικά με την πρόκληση τόσο ποινικών όσο και αστικών αδικημάτων. Το προνόμιο αυτό είναι θεμελιώδες για το καθεστώς των διπλωματικών πρακτόρων. Το γεγονός αυτό καταδεικνύεται και από την στάση της αστυνομίας Κύπρου κατά την διερεύνηση του επίδικου δυστυχήματος, η οποία όπως διαφαίνεται από την τελευταία παράγραφο της αστυνομικής έκθεσης του επίδικου τροχαίου δυστυχήματος, δεν προχώρησε με την κατηγορία του οδηγού του οχήματος με αρ. εγγραφής XXXXX06 για πρόκληση θανάτου λόγω αλόγιστης και απερίσκεπτής ή επικίνδυνης πράξης κατά παράβαση του Άρθρου 210, Κεφ.154, καθότι ήτο μέλος των Ηνωμένων Εθνών και τύγχανε ασυλίας από την ποινική δικαιοδοσία των Κυπριακών Δικαστηρίων. Επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 3 αντίγραφο της αστυνομικής έκθεσης του επίδικου τροχαίου δυστυχήματος.». · Στην ένορκη δήλωση, ημερ. 22.10.2020, που καταχώρισε κατόπιν άδειας και/ή οδηγιών του Δικαστηρίου ημερ. 12.10.2020 η πλευρά της Ενάγουσας διαμέσω της κας XXXXX Σαξιατέ, η οποία είναι δικηγόρος σε δικηγορικό γραφείο στο οποίο είναι συνεργάτης ο κ. XXXXX Αρτέμης και είναι εξουσιοδοτημένη να προβεί στην ένορκη δήλωση, αυτή αρνείται το περιεχόμενο της πιο πάνω παραγράφου 5 της ένορκης δήλωσης του κ. Μένταλη. Παραθέτω συναφώς τις παρα. 6 και 15 της ένορκης δήλωσης της κας Σαξιατέ։ «
  5. Αρνούμαι το περιεχόμενο της παραγράφου 5 της ΕΔ ΣΜ το οποίο ευσεβάστως υποβάλλω δεν ευσταθεί. Όπως εξηγώ πιο κάτω η ασυλία και/ή η ετεροδικία στην Κύπρο του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών είναι απόλυτη μόνο για ποινικά αδικήματα. Υπό το φως τούτου, η στάση της Αστυνομίας Κύπρου κατά τη διερεύνηση του επίδικου ατυχήματος που φαίνεται στην τελευταία παράγραφο της σχετικής αστυνομικής έκθεσης (Τεκμήριο 1 στην ΕΔ ΣΜ), σε αντίθεση των όσων αναφέρονται στην πιο πάνω αναφερόμενη παράγραφο της ΕΔ ΣΜ, είναι πλήρως δικαιολογημένη (εφόσον αναφέρεται σε μη λήψη ποινικών μέτρων εναντίον του οδηγού του οχήματος με αριθμούς εγγραφής XXXXX06), και ουδόλως σχετίζεται με ή επηρεάζει τα όσα αφορούν την επίδικη, μη ποινικής φύσεως, αγωγή.
  6. Η πιο πάνω θέση των δικηγόρων της εναγόμενης περί δήθεν ασυλίας της, και ετεροδικίας είναι, ευσεβάστως υποβάλλω, καταφανώς και εντελώς αυθαίρετη και/ή παράλογη και/ή αντιβαίνουσα σε νόμους και/ή κανονισμούς καθότι: (α) Σύμφωνα με την Σύμβαση της Βιέννης θέμα ασυλίας μπορεί να τεθεί μόνο από την χώρα (εδώ τα Η.Ε.) για την ίδια ή εκ μέρους ενός από τα μέλη της, κάτι που προφανώς στην προκειμένη περίπτωση δεν έχει συμβεί, εφόσον ο εν λόγω ισχυρισμός εδώ προβάλλεται από τρίτο μέρος, δηλαδή την Εναγόμενη. (β) Εν πάση περιπτώσει, και οι τρείς πιο πάνω αγωγές, συμπεριλαμβανόμενης της παρούσας, έχουν κινηθεί εναντίον ασφαλιστικής εταιρείας σύμφωνα με το άρθρο 16Α του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης έναντι Τρίτου) Νόμο του 2000 (Ν.96(Ι)/2000), άρα δεν θα αναμένετο να εγερθεί το εν λόγω θέμα από τα Η.Ε., εφόσον προφανώς ποσώς τα αφορά. (γ) Αντίθετα, τα Η.Ε. είχαν ασφαλισμένα τα οχήματα τους, τουλάχιστο έναντι τρίτων, στην OLYMPIC (και τώρα σίγουρα σε άλλη ασφαλιστική εταιρεία) και θα ήταν παράδοξο (absurd), σκανδαλώδες και θα αντίβαινε κάθε έννοιας δικαίου να μπορούσε αυτή να εγείρει με επιτυχία τέτοιο θέμα ασυλίας και/ή ετεροδικίας, το οποίο θα έχει ως αποτέλεσμα του να την απαλλάξει από ευθύνη να παρέχει ασφαλιστική κάλυψη ενώ λάμβανε και αποδεχόταν επί σειρά ετών την πληρωμή ασφαλίστρων από τα Η.Ε.. Κάτι τέτοιο θα συνιστούσε και άδικο πλουτισμό (unjust enrichment) εκ μέρους της OLYMPIC. (δ) Τα Η.Ε. επέλεξαν, για προφανείς λόγους, να εξασφαλίσουν κάλυψη για τροχαία ατυχήματα έναντι τρίτων τουλάχιστο από την OLYMPIC (και σίγουρα συνεχίζουν να έχουν τέτοια κάλυψη σήμερα από άλλη ασφαλιστική εταιρεία). Δηλαδή, λόγω του ότι γνώριζαν και γνωρίζουν πως η ασυλία που υφίσταται δεν καλύπτει ή δεν εκτείνεται σε τροχαία ατυχήματα με τον τρόπο που παράλογα και αυθαίρετα θεωρούν οι τωρινοί δικηγόροι της Εναγόμενης. (ε) Τα Η.Ε. από την αρχή επικαλέσθηκαν την ασφαλιστική κάλυψη από την Εναγόμενη για το επίδικο ατύχημα και μάλιστα την ανέφεραν στην αστυνομία όπως φαίνεται από την Αστυνομική Έκθεση, προφανώς στη βάση των όρων του ασφαλιστήριου εγγράφου αλλά και των νόμων και κανονισμών που διέπουν την υποχρέωση για ασφαλιστική κάλυψη για τροχαία οχήματα και/ή τις υποχρεώσεις των ασφαλιστικών εταιρειών και προς ασφαλιστικές εταιρείες ούτως ώστε αυτές να παρέχουν κάλυψη σύμφωνα με το ασφαλιστήριο συμβόλαιο. (στ) Οι νομικοί και άλλοι ισχυρισμοί των υφιστάμενων δικηγόρων της Εναγόμενης φαίνονται στην πιο πάνω απαντητική επιστολή τους ημερομηνίας 16/1/
  7. Σε αυτήν προβάλλουν τον ισχυρισμό πως «Η ... Εναγόμενη στις αγωγές, υποκαθιστά τον ασφαλισμένο της και μπορεί να εγείρει οποιοδήποτε θέμα θα μπορούσε να εγείρει ο ασφαλισμένος της», βασιζόμενοι στο άρθρο 16A

(2)του Ν.96(Ι)/2000. Στο εν λόγω άρθρο αναφέρονται επί λέξει τα ακόλουθα: «
(2)Στην περίπτωση του εδαφίου
(1)ο ασφαλιστής [δηλαδή η OLYMPIC στην δική μας περίπτωση] μπορεί να προβάλει έναντι του ζημιωθέντος [δηλαδή των Εναγόντων στην παρούσα αγωγή και στην αγωγή 2911/12] όλες τις υπερασπίσεις που διαθέτει εναντίον του ασφαλισμένου [δηλαδή των Η.Ε.]». Είναι, ευσεβάστως υποβάλλω, ξεκάθαρο το τί προνοεί το εν λόγω άρθρο: προφανώς η ασυλία ΔΕΝ αποτελεί υπεράσπιση που η Εναγόμενη διαθέτει έναντι των Η.Ε.. Με άλλα λόγια η Εναγόμενη δεν μπορεί, σύμφωνά με το ρηθέν λεκτικό του εν λόγω άρθρου, η ίδια να επικαλεσθεί την ασυλία του οδηγού ως υπεράσπιση της για να απαλλαγεί ευθύνης και επομένως ουσιαστικά να ζημιώσει τα Η.Ε.. Η Εναγόμενη όχι μόνο δεν έχει υπεράσπιση ασυλίας αλλά έχει, υπό τις περιστάσεις, υποχρέωση να καλύψει τον ασφαλισμένο της για τις αποζημιώσεις.». · Πέραν της πιο πάνω αντιμαχόμενης θέσης γύρω από το θέμα της «ασυλίας», η κα Σαξιατέ εγείρει ζήτημα κωλύματος λόγω μη δικογράφισης και/ή λόγω συμπεριφοράς της Εναγόμενης στο να προωθεί τέτοιου είδους προδικαστική ένσταση. Παραθέτω την παρα. 16 της ένορκης δήλωσης της κας Σαξιατέ, όπου αναπτύσσεται αυτή η θέση։ «
  1. Χωρίς βλάβη και/ή επιπρόσθετα από τα πιο πάνω στην παράγραφο 15 αναφερόμενα και/ή εν πάση περιπτώσει, ακόμη και αν το σεβαστό Δικαστήριο βρει πως υφίσταται όντως ασυλία και/ή ετεροδικία στην παρούσα αγωγή, η Εναγόμενη εμποδίζεται (is estopped) από του να τα εγείρει σήμερα καθότι: (α) Δεν υπάρχει πουθενά κανένας ισχυρισμός άρνησης δικαιοδοσίας (ή ασυλίας ή ετεροδικίας) στις Υπερασπίσεις. Η υπό κρίση παράγραφος 2 της Υπεράσπισης αναφέρει επί λέξει ότι «Προδικαστικά η Εναγόμενη ισχυρίζεται ότι δεν αποκαλύπτεται οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα εναντίον της και/ή δεν έχει οποιοδήποτε locus standi στην παρούσα αγωγή και η αγωγή παράνομα και/ή παράτυπα εγέρθηκε εναντίον της». Το εν λόγω λεκτικό είναι αόριστο και/ή αφηρημένο και δεν προσδιορίζει τους λόγους για τους οποίους κατ' ισχυρισμό δεν αποκαλύπτεται αγώγιμο δικαίωμα εναντίον της Εναγόμενης κλπ, ούτε και είναι λογικά δυνατό να αντιληφθεί κανείς σε τι ακριβώς αφορά η εν λόγω προδικαστική ένσταση ή ότι αναφέρεται σε και αφορά κατ' ισχυρισμό ασυλία και/ή ετεροδικία. Αντίθετα, στην Έκθεση Απαίτησης στην παρούσα αγωγή, στην παράγραφο 6 αναφέρονται τα ακόλουθα (τα οποία η Εναγόμενη τα παραδέχεται ρητά στην παράγραφο 8 της Υπεράσπισης): «Η Εναγόμενη είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με μετοχές εγγεγραμμένη στην Κύπρο και ασχολείται με ασφαλιστικής φύσης εργασίες και/ή είναι ασφαλιστική εταιρεία. Σε όλους τους ουσιώδεις για την παρούσα αγωγή χρόνους η Εναγόμενη παρείχε ασφαλιστική κάλυψη στα Ηνωμένα Έθνη στην Κύπρο και/ή στα οχήματα ιδιοκτησίας των Ηνωμένων Εθνών στην Κύπρο, περιλαμβανομένου και του οχήματος με αρ. εγγραφής XXXXX06 το οποίο σε όλους τους ουσιώδεις για την παρούσα αγωγή χρόνους οδηγείτο από κάποιο Zalewski XXXXX XXXXX μέλους της Ειρηνευτικής Δύναμης των Ηνωμένων Εθνών». Η Εναγόμενη παραδέχεται ρητά επίσης ανάλογο ισχυρισμό του Ενάγοντα (με ακριβώς το ίδιο λεκτικό) στην παράγραφο 3 της Έκθεσης Απαίτησης στην αγωγή 2911/12 Ε.Δ. Λευκωσίας στην παράγραφο 6 της Υπεράσπισης της. Πρόσθετα, όπως εξηγείται στην παρούσα, η Εναγόμενη έχει σύμφωνα με το άρθρο 16Α του πιο πάνω αναφερόμενου νόμου «locus standi» για να εναχθεί. (β) Ουδέποτε στο παρελθόν τέθηκε θέμα ασυλίας / μη δικαιοδοσίας από την Εναγόμενη. Αντίθετα μάλιστα η Εναγόμενη προέβηκε, όπως αναφέρεται πιο πάνω, σε φιλική διευθέτηση των απαιτήσεων τριών ατόμων που είχαν εμπλακεί στο συγκεκριμένο ατύχημα (δηλαδή των Εναγόντων στην 3526/12 Ε.Δ. Λευκωσίας, καθώς και της πιο πάνω αναφερόμενης αποβιώσασας XXXXX XXXXX Kostova) χωρίς να θέσει ποτέ ούτε καν επιφύλαξη για το εν λόγω θέμα της ασυλίας/απουσίας δικαιοδοσίας. (γ) Η Εναγόμενη αποδέχθηκε τη συνέχιση της διαδικασίας εναντίον της μετά την έκδοση του Διατάγματος εκκαθάρισης της (δεν έφερε ουδεμία ένσταση κατά την πιο πάνω αναφερόμενη σχετική αίτηση των Εναγομένων για συνέχιση) ούτε και έφερε ένσταση ή έστω ανέφερε το εν λόγω ζήτημα κατά την διαδικασία τροποποίησης των Εκθέσεων Απαίτησης στην παρούσα αγωγή και στην αγωγή 2910/12 Ε.Δ.Λευκωσίας. (δ) Όπως αναφέρεται πιο πάνω τα Η.Ε. είχαν ασφαλισμένα τα οχήματα τους, τουλάχιστο έναντι τρίτων, στην OLYMPIC (και τώρα σίγουρα σε άλλη ασφαλιστική εταιρεία) και θα ήταν παράδοξο (absurd), σκανδαλώδες και θα αντίβαινε κάθε έννοιας δικαίου να μπορούσε αυτή τώρα να εγείρει με επιτυχία τέτοιο θέμα ασυλίας και/ή ετεροδικίας, το οποίο θα την απαλλάξει από ευθύνη να παρέχει ασφαλιστική κάλυψη ενώ λάμβανε και αποδεχόταν για πολλά χρόνια την πληρωμή ασφαλίστρων. Τα Η.Ε. από την αρχή επικαλέσθηκαν την ασφαλιστική κάλυψη από την Εναγόμενη για το επίδικο ατύχημα και μάλιστα την ανέφεραν στην αστυνομία όπως φαίνεται από την Αστυνομική Έκθεση, προφανώς στη βάση των όρων του ασφαλιστήριου εγγράφου αλλά και των νόμων και κανονισμών που διέπουν την υποχρέωση για ασφαλιστική κάλυψη για τροχαία οχήματα και/ή τις υποχρεώσεις των ασφαλιστικών εταιρειών.». Σχολιάζει η κα Σαξιατέ στην παρα. 17 της ένορκης δήλωσής της και την αυθεντία που επικαλέστηκε ο κ. Μένταλης στη δική του ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης και εξηγεί η κα Σαξιατέ γιατί θεωρεί ότι αυτή δεν εφαρμόζεται στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης ή/και δεν είναι βοηθητική για την υπόθεση της Εναγόμενης. Παραθέτω αυτούσια την παρα. 17։ «
  2. Η μόνη ουσιαστικά απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου επί του θέματος της ασυλίας των μελών των Η.Ε. είναι αυτή που επικαλούνται οι δικηγόροι της Εναγόμενης στην πιο πάνω αναφερόμενη επιστολή των ημερομηνίας 16/1/20, δηλαδή η Χαρίτος Σταυρινού v United Nations
(1992)1 ΑΑΔ
  1. Ωστόσο, προφανώς είναι άσχετη με την παρούσα αγωγή (και την 2910/12 Ε.Δ.Λευκωσίας). Όπως με πληροφορεί ο δικηγόρος της Ενάγουσας, μετά από επισταμένη μελέτη του βρήκε πως δεν υπάρχει απόφαση σχετική με το υπ' αναφορά θέμα ούτε του Ανώτατου ούτε του Επαρχιακού Δικαστηρίου. Αναφορικά με την εν λόγω απόφαση/υπόθεση σημειώνονται τα ακόλουθα: (α) Δεν έχει καμία σχέση με τις παρούσες υποθέσεις. Δεν αφορά τροχαίο ατύχημα αλλά εργατικό ατύχημα για το οποίο υπάλληλος της Ειρηνευτικής Δύναμης των Η.Ε. κίνησε αγωγή εναντίον της ως εργοδότριας του, δηλαδή αφορά τη σχέση εργοδότη εργοδοτούμενου, όπου ο εργοδότης είναι τα Η.E.. Πρόκειται για μια από τις κλασσικές περιπτώσεις όπου ισχύει η «υπεράσπιση» της ασυλίας και/ή ετεροδικίας. Αντίθετα, στην παρούσα αγωγή (και στην αγωγή 2910/12 Ε.Δ. Λευκωσίας) η Εναγόμενη είναι η ασφαλιστική εταιρεία του οδηγού που ευθύνεται για το ατύχημα, εναντίον της οποίας ο νόμος (δηλαδή το άρθρο 16Α του Ν.96(Ι)/2000) δίδει ανεξάρτητο αγώγιμο δικαίωμα. (β) Η Ειρηνευτική Δύναμη των Η.Ε. οφείλει να έχει ασφάλεια έναντι τρίτων για τα οχήματα της και γι' αυτό προέβηκε σε ασφάλιση από την Εναγόμενη. Δεν οφείλει να έχει ασφάλεια εργοδοτουμένων κλπ και προφανώς στην πιο πάνω υπόθεση δεν υπήρχε εμπλοκή ασφαλιστικής εταιρείας ή οποιοσδήποτε άλλος από τους σημαντικούς παράγοντες που υφίστανται στην παρούσα αγωγή (και στην αγωγή 2910/12 Ε.Δ. Λευκωσίας) τους οποίους αναφέρω πιο πάνω.». ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Έχω μελετήσει με προσοχή τις εκατέρωθεν τοποθετήσεις των συνηγόρων όπως αναπτύχθηκαν στις γραπτές τους αγορεύσεις. Κρίνω πως η προδικαστική ένσταση δεν ευσταθεί. Αναλύω πιο κάτω τους λόγους που με οδήγησαν σε αυτή τη δικαστική κρίση και κατάληξη. Θυμίζω ότι η προδικαστική ένσταση που εξετάζεται έχει τρία διαζευκτικά σκέλη꞉ δεν αποκαλύπτεται οποιοδήποτε δικαίωμα εναντίον της Εναγομένης, και/ή δεν έχει οποιοδήποτε locus standi η Εναγόμενη στην παρούσα αγωγή, και/ή η αγωγή παράνομα και/ή παράτυπα εγέρθηκε εναντίον της Εναγομένης. Το Δικαστήριο, εξετάζοντας την πιο πάνω αναλυθείσα προδικαστική ένσταση, είναι δεσμευμένο να ενεργήσει με βάση τα παραδεκτά γεγονότα, είτε αυτά δικογραφήθηκαν ως παραδοχές στην Έκθεση Υπεράσπισης της Εναγομένης είτε σημειώθηκαν και κατατέθηκαν ως παραδεκτά στον σχετικό Κατάλογο που κατέθεσαν οι συνήγοροι στο Δικαστήριο. Επομένως, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι την ίδια ώρα που η Εναγόμενη αμφισβητεί με την εγειρόμενη προδικαστική ένσταση ότι έχει locus standi στην παρούσα αγωγή και λέγει ότι «παράνομα» εγέρθηκε η αγωγή εναντίον της, γίνεται παραδεκτό από αυτήν ότι η αγωγή στράφηκε εναντίον της με βάση συγκεκριμένη νομοθετική πρόνοια, ήτοι το άρθρο 16Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης έναντι Τρίτου) Νόμος του 2000 (N.96(I)/2000). Υπό το φως της ως άνω παραδεκτής νομικής βάσης της ένθεσής της ως Εναγομένης στο κλητήριο ένταλμα, για να έχει η Εναγόμενη το όποιο περιθώριο επιτυχίας στην προδικαστική της ένσταση, θα πρέπει να πείσει το Δικαστήριο ότι τα μη αμφισβητούμενα γεγονότα της παρούσας αγωγής είναι τέτοια που δεν επιτρέπουν την εφαρμογή της νομοθετικής πρόνοιας του άρθρου 16Α του Ν.96(Ι)/
  2. Στρέφομαι αναπόφευκτα στη φιλοσοφία και το πνεύμα του Ν. 96(Ι)/2000, για να καταδείξω πώς σχεδιάστηκε εν τη σοφία του Νομοθέτη να λειτουργεί η ασφαλιστική κάλυψη και ποια η ευθύνη των ασφαλιστικών εταιρειών. Κατ' αρχάς, ο εν λόγω Νόμος καθιέρωσε ως υποχρεωτική την ασφάλιση ευθύνης έναντι τρίτου. Συγκεκριμένα, το άρθρο 3
(1)του εν λόγω Νόμου προβλέπει ότι απαγορεύεται σε οποιοδήποτε πρόσωπο να - (α) Χρησιμοποιεί μηχανοκίνητο όχημα σε οδό, εκτός αν βρίσκεται σε ισχύ, σχετικά με τη χρήση του από το πρόσωπο αυτό, τέτοιο ασφαλιστήριο που αφορά ευθύνη έναντι τρίτου σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου αυτού, (β) προκαλεί ή επιτρέπει σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να χρησιμοποιεί μηχανοκίνητο όχημα σε οδό, εκτός αν βρίσκεται σε ισχύ, σχετικά με τη χρήση του από το άλλο αυτό πρόσωπο, τέτοιο ασφαλιστήριο που αφορά ευθύνη έναντι τρίτου σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου αυτού. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι πρόνοιες που περιέχει ο Ν.96(Ι)/2000σκοπούν στην εναρμόνιση με το κοινοτικό κεκτημένο. Συγκεκριμένα, η Οδηγία 2009/103/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 16ης Σεπτεμβρίου 2009 σχετικά με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων και τον έλεγχο της υποχρεώσεως προς ασφάλιση της ευθύνης αυτής έχει θεσπιστεί με το εξής σκεπτικό το οποίο αναδύεται στο Προοίμιό της꞉ «
(3)Κάθε κράτος μέλος θα πρέπει να λαμβάνει όλα τα απαραίτητα μέτρα ώστε η αστική ευθύνη η σχετική με την κυκλοφορία οχημάτων με συνήθη στάθμευση στο έδαφός του να καλύπτεται από ασφάλιση. Οι καλυπτόμενες ζημίες καθώς και οι όροι της ασφάλισης αυτής καθορίζονται στα πλαίσια των μέτρων αυτών.». Για χάριν προσδιορισμού του κράτους μέλους, του οποίου το δίκαιο θα εφαρμόζεται για σκοπούς καταλογισμού αστικής ευθύνης έναντι τρίτου σε περίπτωση πρόκλησης δυστυχήματος, το άρθρο 1, παράγραφος 4 της ως άνω Οδηγίας, καθορίζει ρητά τί σημαίνει η φράση έδαφος κράτους όπου το επίδικο όχημα έχει τη συνήθη στάθμευση του. Παραθέτω τη σχετική διάταξη꞉ «Άρθρο 1, παρα. 4 4) ως «έδαφος εντός του οποίου το όχημα έχει τη συνήθη στάθμευσή του» νοείται: α) το έδαφος του κράτους του οποίου φέρει πινακίδα κυκλοφορίας το όχημα, ανεξάρτητα από το αν η πινακίδα του είναι μόνιμη ή προσωρινή· ή β) σε περιπτώσεις όπου δεν υπάρχει εγγραφή για ένα τύπο οχήματος αλλά το όχημα φέρει ασφαλιστική πινακίδα ή άλλο διακριτικό σήμα ανάλογο με τις πινακίδες κυκλοφορίας, το έδαφος του Κράτους το οποίο εξέδωσε την ασφαλιστική πινακίδα ή το διακριτικό σήμα· ή γ) σε περιπτώσεις όπου δεν υπάρχουν ούτε πινακίδα κυκλοφορίας ούτε ασφαλιστική πινακίδα ούτε διακριτικό σήμα για ορισμένους τύπους οχημάτων, το έδαφος του κράτους εντός του οποίου ο κάτοχος του οχήματος έχει την κατοικία του· ή δ) εφόσον το αυτοκίνητο δεν φέρει πινακίδες κυκλοφορίας ή φέρει πινακίδες που δεν αντιστοιχούν ή δεν αντιστοιχούν πλέον στο όχημα, και εμπλέκεται σε ατύχημα, το έδαφος του κράτους στο οποίο συνέβη το ατύχημα, για τους σκοπούς της ικανοποίησης των αξιώσεων, όπως προβλέπεται στο άρθρο 2 στοιχείο α) ή στο άρθρο 10·». Έτσι, στην κυρίως διάταξη της οδηγίας, του Άρθρου 3 αυτής, προβλέπεται ότι꞉ «Άρθρο 3 Υποχρέωση ασφάλισης των οχημάτων Κάθε κράτος μέλος λαμβάνει, υπό την επιφύλαξη εφαρμογής του άρθρου 5, όλα τα κατάλληλα μέτρα ώστε η αστική ευθύνη, η σχετική με την κυκλοφορία οχημάτων με συνήθη στάθμευση στο έδαφός του να καλύπτεται από ασφάλιση. Η έκταση της καλυπτόμενης ευθύνης και οι όροι και συνθήκες της καλύψεως καθορίζονται με βάση τα μέτρα που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο.». Δεν παραγνωρίζω το γεγονός ότι η ίδια Οδηγία επιτρέπει στα Κράτη μέλη να εξαιρέσουν από το πεδίο της υποχρεωτικής ασφάλισης και κατ'επέκταση της αστικής ευθύνης κατά την έννοια της ως άνω οδηγίας ορισμένα οχήματα, όπως αναφέρεται στην παρα. 44 του Προοιμίου, την οποία και παραθέτω꞉ «
(44)Θα πρέπει να προβλεφθεί ειδική διάταξη για τα οχήματα (παραδείγματος χάριν, κρατικά ή στρατιωτικά), τα εμπίπτοντα στις εξαιρέσεις από την υποχρέωση ασφάλισης της αστικής ευθύνης.». Είναι δηλαδή σημαντικό να γίνει αντιληπτό ότι αυτό που ασφαλίζεται είναι το όχημα, γι' αυτό και οι όποιες εξαιρέσεις από την υποχρέωση ασφάλισης συσχετίζονται με το όχημα και το έδαφος στο οποίο αυτό κυκλοφορεί, παρά με την ταυτότητα ή επαγγελματική ιδιότητα του οδηγού. Οι παρεκκλίσεις που επιτρέπεται να εφαρμόσει ένα Κράτος μέλος της Ε.Ε. σε σχέση με την υποχρέωση ασφάλισης των οχημάτων που σταθμεύουν συνήθως στο έδαφός τους, προϋποθέτουν μια διαδικασία ενημέρωσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και των υπολοίπων κρατών μελών και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δύναται να απαιτεί την ακύρωση των παρεκκλίσεων ή την αντικατάσταση ορισμένων εξ αυτών, όπως καθορίζεται στο άρθρο 5 της ίδιας Οδηγίας πιο κάτω꞉ «Άρθρο 5 Παρέκκλιση της υποχρέωσης ασφάλισης των οχημάτων
  1. Κάθε κράτος μέλος δύναται να παρεκκλίνει από τις διατάξεις του άρθρου 3 για ορισμένα, φυσικά ή νομικά πρόσωπα, δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου. Ο κατάλογος των εν λόγω προσώπων συντάσσεται από το ενδιαφερόμενο κράτος και κοινοποιείται στα άλλα κράτη μέλη και στην Επιτροπή. Στην περίπτωση αυτή, το κράτος μέλος που προβλέπει την παρέκκλιση λαμβάνει τα κατάλληλα μέτρα για να εξασφαλίσει την καταβολή της αποζημιώσεως για ζημίες που προκλήθηκαν στο έδαφός του και στο έδαφος των άλλων κρατών μελών από οχήματα που ανήκουν στα πρόσωπα αυτά. Ορίζει ιδίως την αρχή ή τον οργανισμό που είναι υπεύθυνος εντός του κράτους στο οποίο έλαβε χώρα το ατύχημα, για την αποζημίωση των ζημιωθέντων μερών, σύμφωνα με τη νομοθεσία του κράτους αυτού, σε περίπτωση κατά την οποία δεν εφαρμόζεται το άρθρο 2 στοιχείο α). Γνωστοποιεί στην Επιτροπή τον κατάλογο των προσώπων που εξαιρούνται από την υποχρεωτική ασφάλιση και τις αρχές ή τους οργανισμούς που ευθύνονται προς αποζημίωση. Η Επιτροπή δημοσιεύει τον κατάλογο.
  2. Τα κράτη μέλη μπορούν να παρεκκλίνουν των διατάξεων του άρθρου 3 για ορισμένους τύπους οχημάτων ή ορισμένα οχήματα με ειδική πινακίδα κυκλοφορίας. Ο κατάλογος των εν λόγω οχημάτων καταρτίζεται από το ενδιαφερόμενο κράτος και κοινοποιείται στα άλλα κράτη μέλη και στην Επιτροπή. Στην περίπτωση αυτή, τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε τα οχήματα που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, να αντιμετωπίζονται κατά τον ίδιο τρόπο με τα οχήματα για τα οποία δεν έχει καλυφθεί η ασφαλιστική υποχρέωση που προβλέπει το άρθρο
  3. Εν συνεχεία, το ταμείο εγγύησης του κράτους μέλους στο οποίο συνέβη το ατύχημα, έχει αξίωση κατά του ταμείου εγγυήσεων στο κράτος μέλος στο οποίο το όχημα έχει τη συνήθη στάθμευση. Από την 11η Ιουνίου 2010 τα κράτη μέλη υποβάλλουν έκθεση στην Επιτροπή σχετικά με την υλοποίηση και την εφαρμογή στην πράξη της παρούσας παραγράφου. Μετά την εξέταση αυτών των εκθέσεων, η Επιτροπή υποβάλλει, αν συντρέχει λόγος, προτάσεις για την αντικατάσταση ή την κατάργηση αυτής της παρέκκλισης.». Το άρθρο 3
(2)του Νόμου αναφέρει ποιες είναι οι παρεκκλίσεις από την υποχρεωτική ασφάλιση οχημάτων που ο Κύπριος Νομοθέτης ενέταξε στο πλαίσιο του Ν.96(Ι)/2000꞉ «
(2)Οι διατάξεις του άρθρου αυτού δε θα εφαρμόζονται σε σχέση με- (α) Πρόσωπο που χρησιμοποιεί μηχανοκίνητο όχημα που ανήκει στη Δημοκρατία εφόσον το μηχανοκίνητο αυτό όχημα χρησιμοποιείται για τους σκοπούς της Κυβέρνησης ή (β) προκαλεί ή επιτρέπει σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να χρησιμοποιεί μηχανοκίνητο όχημα σε οδό, εκτός αν βρίσκεται σε ισχύ, σχετικά με τη χρήση του από το άλλο αυτό πρόσωπο, τέτοιο ασφαλιστήριο που αφορά ευθύνη έναντι τρίτου σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου αυτού. (γ) οποιοδήποτε πρόσωπο ή κατηγορία προσώπων που κηρύσσονται από το Υπουργικό Συμβούλιο ότι εξαιρούνται από τις διατάξεις του Νόμου αυτού, τηρουμένων τέτοιων όρων, αν υπάρχουν, όπως το Υπουργικό Συμβούλιο θεωρεί ορθό να επιβάλει ή (δ) οποιοδήποτε μηχανοκίνητο όχημα ή τύπο μηχανοκίνητου οχήματος που κηρύσσεται από το Υπουργικό Συμβούλιο ότι εξαιρείται από τις διατάξεις του Νόμου αυτού, τηρουμένων τέτοιων όρων, αν υπάρχουν, όπως το Υπουργικό Συμβούλιο θεωρεί ορθό να επιβάλει ή (ε) οποιοδήποτε μηχανοκίνητο όχημα το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως μηχάνημα ή εργαλείο (tool of trade) και το οποίο, κατά τη στιγμή που δημιουργήθηκε η ευθύνη, βρισκόταν σταθερά ακινητοποιημένο στο έδαφος και χρησιμοποιείτο ως μηχάνημα ή εργαλείο και όχι ως μηχανοκίνητο όχημα. στ) περιοχές τις οποίες ο Έφορος Ασφαλίσεων, με γνωστοποίηση του που δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας δύναται να καθορίσει.». Στην ενώπιον μου υπόθεση, ουδέποτε τέθηκε ως πραγματικό υπόβαθρο ότι το επίδικο όχημα που κατά τον ουσιώδη χρόνο του επίδικου δυστυχήματος έφερε πινακίδες UN106 ήταν όχημα που εξαιρείτο, βάσει του ως άνω άρθρου 3
(2)του Ν.96(Ι)/2000, της υποχρέωσης να έχει ασφάλιση ευθύνης έναντι τρίτου. Απεναντίας, οφείλω να θυμίσω ότι η ίδια η Εναγόμενη ασφαλιστική εταιρεία, δικογράφησε στην παρα. 6 της Έκθεσης Υπεράσπισής της την παραδοχή ότι αυτή παρείχε ασφαλιστική κάλυψη για ευθύνη έναντι τρίτου στο όχημα XXXXX06 που οδηγούσε το μέλος της Ειρηνευτικής Δύναμης των Ηνωμένων Εθνών στην Κύπρο. Περαιτέρω, οφείλω να σημειώσω ότι ο Ν.96(Ι)/2000είναι εναρμονισμένος και ευθυγραμμισμένος με το άρθρο 12 της Οδηγίας της Ε.Ε. που εξηγεί ποιο είναι το εύρος των «θυμάτων» ήτοι των «τρίτων προσώπων» που καλύπτει η ασφάλιση ευθύνης έναντι τρίτου. Παραθέτω το άρθρο της οδηγίας꞉ «Άρθρο 12 Ειδικές κατηγορίες θυμάτων
  1. Υπό την επιφύλαξη του δεύτερου εδαφίου της παραγράφου 1 του άρθρου 13, η ασφάλιση που προβλέπει το άρθρο 3 καλύπτει την ευθύνη για σωματικές βλάβες όλων των επιβατών, πλην του οδηγού, που προκύπτουν από την κυκλοφορία ενός οχήματος.
  2. Τα μέλη της οικογένειας του ασφαλισμένου, του οδηγού ή κάθε άλλου προσώπου το οποίο φέρει σε περίπτωση ατυχήματος την αστική ευθύνη η οποία καλύπτεται από την ασφάλιση του άρθρου 3, δεν μπορούν να αποκλειστούν, λόγω του δεσμού συγγενείας, από το δικαίωμα ασφάλισης για τις σωματικές βλάβες τους.
  3. Η ασφάλιση που αναφέρεται στο άρθρο 3 καλύπτει τις σωματικές βλάβες και τις υλικές ζημίες που υπέστησαν πεζοί, ποδηλάτες και άλλοι μη μηχανοκίνητοι χρήστες των δρόμων οι οποίοι, συνεπεία ατυχήματος στο οποίο εμπλέκεται μηχανοκίνητο όχημα, δικαιούνται αποζημίωση σύμφωνα με το εθνικό αστικό δίκαιο. Το παρόν άρθρο δεν προδικάζει ούτε την αστική ευθύνη ούτε το ποσό της αποζημίωσης.». Δεν έχει τεθεί ενώπιον μου οποιοδήποτε πραγματικό υπόβαθρο, προς υποστήριξη της προδικαστικής ένστασης, στη βάση του οποίου η Ενάγουσα να μην μπορεί να θεωρηθεί ως το τρίτο πρόσωπο που, όντας επιβαίνουσα στο επίδικο όχημα κατά το χρόνο του δυστυχήματος, δικαιούται να αξιώσει αποζημιώσεις για τις βλάβες που έχει κατ' ισχυρισμόν υποστεί συνεπεία του δυστυχήματος. Επομένως, η προδικαστική ένσταση περί μη ύπαρξης αγώγιμου δικαιώματος εναντίον της Εναγομένης, δεν αφορά σε αμφισβήτηση της ιδιότητας της Ενάγουσας ως επιβάτιδας, την οποία ο Ν.96(Ι)/2000σε εναρμόνιση με την προαναφερθείσα Οδηγία είχε στόχο να καλύψει και/ή να προστατέψει. Ο Νόμος 96(Ι)/2000 έχει προβλέψει ότι σε περίπτωση που επισυμβεί κάποιο ατύχημα κατά την οδήγηση, ο ζημιωθείς από αυτό έχει τις εξής εναλλακτικές επιλογές όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο θα αξιώσει αποζημιώσεις κατά του υπευθύνου για την πρόκληση του δυστυχήματος꞉ (α) Να κινηθεί απευθείας με αγωγή κατά του ασφαλιστή του οχήματος που ενέχεται στην πρόκληση του δυστυχήματος δυνάμει του άρθρου 16Α του Ν.96(Ι)/2000.[1] Σε τέτοια περίπτωση, ο ζημιωθείς δεν υποχρεούται να στραφεί και κατά του υπευθύνου οδηγού, αφού ο ασφαλιστής υποκαθίσταται στη θέση του οδηγού. Ο όρος «ασφαλιστής» περιλαμβάνει και τον Αντιπρόσωπο για διακανονισμό απαιτήσεων, καθώς και το Ταμείο Ασφαλιστών Μηχανοκινήτων Οχημάτων, αν πρόκειται για ατύχημα που διακανονίζεται από το σύστημα εθνικών γραφείων ασφαλίσεων και για την καταβολή αποζημιώσεων ακολουθείται η διαδικασία που προβλέπει το άρθρο 16Β του Ν.96(Ι)/2000.[2] (β) Να κινηθεί με αγωγή κατά του υπευθύνου οδηγού του ασφαλισμένου οχήματος και στη συνέχεια να απαιτήσει από τον ασφαλιστή να πληρώσει την απόφαση που θα εκδοθεί εναντίον του υπευθύνου οδηγού δυνάμει του άρθρου 14 του Ν.96(Ι)/2000.[3] Σε τέτοια περίπτωση, πρέπει να τηρηθούν οι προϋποθέσεις του άρθρου 15 του Ν.96(Ι)/2000.[4] Ξεκάθαρα στην παρούσα υπόθεση η Ενάγουσα επέλεξε να εγείρει την αγωγή ευθέως κατά της ασφαλιστικής εταιρείας ως ασφαλίστριας του επίδικου οχήματος στη βάση των προνοιών του άρθρου 16Α. Εφόσον το όχημα είναι παραδεκτό ότι ήταν ασφαλισμένο στην Εναγόμενη κατά τον ουσιώδη χρόνο του δυστυχήματος και δεν αμφισβητείται ότι η Ενάγουσα επέβαινε στο εν λόγω όχημα κατά το χρόνο του δυστυχήματος, τότε δικαιωματικά υποκατέστησε η Ενάγουσα τον υπεύθυνο οδηγό του εν λόγω οχήματος με την ασφαλιστική του εταιρεία. Τούτο το δικαστικό συμπέρασμα από μόνο του απαντά ή/και επιλύει την προδικαστική ένσταση. Προχωρώ όμως να εξετάσω τον ισχυρισμό περί ασυλίας του υπεύθυνου οδηγού, για χάριν πληρότητας. Εφόσον εδώ δεν ηγέρθηκε η αγωγή ευθέως εναντίον του υπεύθυνου οδηγού του οχήματος που ασφάλισε η Εναγόμενη, δεν χωρεί κανονικά στην εξίσωση της εφαρμογής του άρθρου 16Α η εξέταση του κατά πόσον ο εν λόγω οδηγός έχει ασυλία ή όχι ή/και αν τον καλύπτει το προνόμιο της ετεροδικίας, εκτός αν η Εναγόμενη θα μπορούσε να προτάξει αυτή τη γραμμή υπεράσπισης εναντίον του ιδίου του ασφαλισμένου της. Εύστοχα, όμως, ο συνήγορος της Ενάγουσας παρατηρεί ότι θα καταλήγαμε σε παράλογα αποτελέσματα αν μια ασφαλιστική αναλάμβανε την κάλυψη ευθύνης έναντι τρίτου ενός υπηρεσιακού οχήματος των Ηνωμένων Εθνών, αλλά είχε την ευχέρεια να προτάσσει στη συνέχεια έναντι των Ηνωμένων Εθνών τη θέση ότι δεν έχει υποχρέωση να καλύψει τη ζημιά λόγω ασυλίας των Ηνωμένων Εθνών. Εξετάζω πιο κάτω τί σημαίνει ασυλία και τί σημαίνει ετεροδικία. Παρά το γεγονός ότι το ζήτημα που εγείρεται, όπως φάνηκε από την έρευνα των συνηγόρων αλλά και από μελέτη της νομολογίας από το παρόν Δικαστήριο, δεν απασχόλησε προηγουμένως το Ανώτατο Δικαστήριο σε υπόθεση αποζημιώσεων για τροχαίο ατύχημα, εντούτοις κρίνω ότι η απόφαση Χαρίτος Σταυρινού v United Nations
(1992)1 ΑΑΔ 992 είναι δεσμευτική σε ό,τι αφορά την ερμηνεία του όρου «ασυλία» και «ετεροδικία», καθώς και σε ό,τι αφορά τον καθορισμό της δωσιδικίας των Επαρχιακών Δικαστηρίων για αγωγές που στρέφονται ευθέως κατά των διπλωματικών πρακτόρων ή/και των μελών των διπλωματικών ή άλλων ειδικών αποστολών. Παραθέτω σχετικό απόσπασμα από την προμνησθείσα απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου꞉ «Με Απόφαση S/5575 του Συμβουλίου Ασφαλείας της 4ης Μαρτίου, 1964, καθιδρύθηκε από το Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών Ειρηνευτική Δύναμη των Ηνωμένων Εθνών στην Κύπρο, (η "Δύναμη"). Ενόψει των προνοιών του Άρθρου 105 του Καταστατικού Χάρτη και της Συνθήκης των Ηνωμένων Εθνών, έγιναν ειδικές διευθετήσεις που καθορίζουν ορισμένους αναγκαίους όρους για την αποτελεσματική εκπλήρωση της αποστολής της Δύναμης, όσο αυτή παραμένει στην Κύπρο. Οι διευθετήσεις ενσωματώθηκαν στη Συμφωνία. Η Συμφωνία αυτή έχει αυξημένη ισχύ έναντι οποιουδήποτε εσωτερικού νόμου, σύμφωνα με το Άρθρο 169.3 του Συντάγματος - (βλ. Malachtou v. Armefti
(1987)1 C.L.R. 207· Pavlou v. Returning Officer & Others (19810 1 C.L.R. 252, σελ. 268). Η Δύναμη αποτελείται από το Διοικητή, που διορίζεται από το Γενικό Γραμματέα, σύμφωνα με την πιο πάνω Απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας της 4ης Μαρτίου, 1964, και κάθε άλλο στρατιωτικό προσωπικό που τίθεται κάτω από τη διοίκησή του. Ο όρος "μέλος της Δυνάμεως", όπως ορίζεται από το Άρθρο 1 της Συμφωνίας, "αφορά εις παν πρόσωπον όπερ ανήκον εις την στρατιωτικήν υπηρεσίαν Κράτους τινός, υπηρετεί υπό τας διαταγάς του Διοικητού της Δυνάμεως Ηνωμένων Εθνών, ως και εις πάντα πολίτην τεθέντα υπό τας διαταγάς του Διοικητού υπό του Κράτους της ιθαγενείας του πολίτου τούτου". Η Κυβέρνηση της Δημοκρατίας ανέλαβε να σέβεται τον αποκλειστικό διεθνή χαρακτήρα της Δύναμης και τη διεθνή φύση της διοίκησης και αποστολής της - (Άρθρο 6). Το Άρθρο 12 παρέχει αστική ετεροδικία στα μέλη της Δύναμης, για οποιοδήποτε ζήτημα αφορά τα υπηρεσιακά τους καθήκοντα και παραπέμπει στο Άρθρο 38(β) για τη διαδικασία επίλυσης διαφορών που αναφύονται σε ζητήματα που αφορούν τα υπηρεσιακά καθήκοντα μέλους της Δύναμης και Κύπριο πολίτη. Το Άρθρο 12 δεν έχει εφαρμογή στην παρούσα υπόθεση, γιατί εναγόμενος δεν είναι μέλος της Δύναμης. Το Κεφάλαιο "Προνόμια και Ασυλίαι της Δυνάμεως" αποτελείται από το Άρθρο 23 μόνο, το ουσιαστικό μέρος του οποίου έχει:- "23. Η Δύναμις, ως δευτερογενές των Ηνωμένων Εθνών όργανον, απολαύει του καθεστώτος, των προνομίων και ασυλιών ων απολαύει και ο Οργανισμός συμφώνως τη Συνθήκη επί των Προνομίων και Ασυλιών των Ηνωμένων Εθνών." (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι του παρόντος Δικαστηρίου.) Από το πιο πάνω απόσπασμα, αναδεικνύεται κατ' αρχάς ότι το γεγονός ότι η παρούσα δικαστική διαδικασία είναι αστική, όχι ποινική, δεν αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για την εφαρμογή των εννοιών της ασυλίας και ετεροδικίας. Η ασυλία καλύπτει και αστική ευθύνη, εφόσον όμως η ευθύνη συσχετίζεται με διαφορά που αναφύεται κατά την άσκηση των υπηρεσιακών καθηκόντων του μέλους της Δύναμης. Ο λόγος που τίθεται ο όρος αυτός στην απόλαυση συγκεκριμένων προνομίων όπως η ασυλία και η ετεροδικία από τα μέλη της Δύναμης είναι ακριβώς για να εξασφαλίζεται η ελεύθερη και αποτελεσματική εκτέλεση των καθηκόντων τους. Τούτο επεξηγείται στο πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση Χαρίτος Σταυρινού v United Nations꞉ «Ορισμένα από τα προνόμια των διπλωματικών πρακτόρων δεν είναι απαραίτητα για την ελεύθερη και αποτελεσματική άσκηση των καθηκόντων των διπλωματικών αποστολών. Τα προνόμια των διπλωματικών πρακτόρων χωρίζονται σε δυο κατηγορίες: Εκείνα που απορρέουν από το Διεθνές Εθιμικό Δίκαιο και εκείνα που παρέχονται από τα Κράτη λόγω αβροφροσύνης ή σκοπιμότητας. Η διάκριση αυτή δεν ακολουθείται στη Σύμβαση της Βιέννης. Στην πρώτη κατηγορία κατατάσσονται το απαραβίαστον και η ετεροδικία, που ήταν, με βάση το Εθιμικό Δίκαιο, υποχρεωτικά για τα Κράτη. Ήταν και είναι αναγκαία και επιβαλλόμενα από το Διεθνές Δίκαιο για την εξασφάλιση στους διπλωματικούς πράκτορες της απαραίτητης ανεξαρτησίας για την απρόσκοπτη άσκηση των καθηκόντων τους. Σύμφωνα με τη Σύμβαση της Βιέννης, η ετεροδικία αποτελεί θεμελιώδες προνόμιο του διεθνώς προστατευομένου καθεστώτος των διπλωματικών πρακτόρων. Η ετεροδικία αφορά τη δικαστική εξουσία, με την έννοια ότι τα πρόσωπα που απολαμβάνουν αυτή δεν υπόκεινται στη δικαιοδοσία των Δικαστηρίων του Κράτους στο οποίο είναι διαπιστευμένα. Εξαιρούνται από τη δικαιοδοσία των Δικαστηρίων και, ως εκ τούτου, δεν μπορούν να δικαστούν από τα Δικαστήρια, για έλλειψη δικαιοδοσίας. Η ετεροδικία συμπληρώνει την προστασία που παρέχεται από το απαραβίαστο. Η "ετεροδικία" είναι όρος ο οποίος αποδίδει τον Αγγλικό όρο "immunity from jurisdiction" και το Γαλλικό "immunite de jurisdiction". Λόγω της ετεροδικίας, η εξαίρεση του διπλωματικού πράκτορα από τη δικαιοδοσία των Δικαστηρίων στη χώρα στην οποία είναι διαπιστευμένος είναι γενική και εκτείνεται σε όλα τα Δικαστήρια που ασκούν Ποινική, Αστική και Διοικητική Δικαιοδοσία. Το Άρθρο 31
(1)της Σύμβασης της Βιέννης προβλέπει σχετική αστική ετεροδικία. Η Σύμβαση της Βιέννης κωδικοποίησε το Εθιμικό Διεθνές Δίκαιο.». Πράγματι, ο Κύπριος Νομοθέτης θέσπισε τον περί τής Συμβάσεως της Βιέννης του 1961 περί Διπλωματικών Σχέσεων (Κυρωτικός) Νόμο του
  1. (Ν.40/1968), στον οποίο εισήγαγε τα προνόμια του απαραβίαστου και της ετεροδικίας ως προβλέπεται στα άρθρα που επισημαίνω πιο κάτω꞉ "Αρθρον
  3. Οι χώροι τής αποστολής είναι απαραβίαστοι. Δέν επιτρέπεται εις πρόσωπα ενεργούντα έκ μέρους του παρ' ώ ή διαπίστευσις Κράτους νά εισέρχωνται έν αύτοΐς είμή τη συγκαταθέσει του αρχηγού τής αποστολής.
  4. Τό παρ' ώ ή διαπίστευσις Κράτος έχει τήν είδικήν ύποχρέωσιν νά λαμβάνη πάντα τά προσήκοντα μέτρα ίνα έμποδίση δπως οι χώροι τής αποστολής καταληφθώσιν ή ύποστώσιν ζημίας, δπως ή ειρήνη τής αποστολής διαταραχθή ή ή αξιοπρέπεια της ύποστή μείωσιν.
  5. Οι χώροι τής αποστολής, ή έπίπλωσίς των και τά λοιπά έπί τούτων ευρισκόμενα είδη, ως και τά μεταφορικά μέσα τής αποστολής, χαίρουσιν ασυλίας έξ έρεύνης, έπιτάξεως, κατασχέσεως ή εκτελεστικών μέτρων. " "Αρθρον
  6. Τό πρόσωπον του διπλωματικού πράκτορος είναι απαραβίαστον. Δέν υπόκειται ούτος είς οίασδήποτε μορφής σύλληψιν ή κράτησιν. Τό παρ' ώ ή διαπίστευσις Κράτος μεταχειρίζεται τούτον μετά του προσήκοντος σεβασμού και λαμβάνει πάντα τά κατώλληλα μέτρα προς παρεμπόδισιν πάσης προσβολής κατά του προσώπου, της ελευθερίας και αξιοπρέπειας αύτοΰ. "Αρθρον
  8. Ό διπλωματικός πράκτωρ χαίρει ασυλίας έκ της ποινικής δικαιοδοσίας του παρ' ώ ή διαπίστευσις Κράτους. Χαίρει ωσαύτως ασυλίας έκ της αστικής και διοικητικής δικαιοδοσίας πλην των περιπτώσεων— (α) εμπραγμάτου αγωγής άφορώσης εις ίδιωτικόν άκίνητον κείμενον έπί του εδάφους του παρ' ώ ή διαπίστευσις Κράτους, έκτος έάν ο διπλωματικός πράκτωρ κατέχη τοΰτο δια λογαριασμόν τοΰ διαπιστεύοντος Κράτους διά τους σκοπούς της αποστολής, (β) αγωγής άφορώσης είς κληρονομίαν εις την οποίαν ό διπλωματικός πράκτωρ έμφανίζεται ώς εκτελεστής διαθήκης, διαχειριστής, κληρονόμος ή κληροδόχος, ώς Ιδιώτης και ουχί έν ονόματι του διαπιστεύοντος Κράτους" (γ) αγωγής άφορώσης είς οιανδήποτε έπαγγελματικήν ή έμπορικήν δραστηριότητα, άσκουμένην υπό του διπλωματικού πράκτορος έν τω παρ' ώ η διαπίστευσις Κράτει έκτος των επισήμων καθηκόντων του.
  9. Ό διπλωματικός πράκτωρ δέν υποχρεούται νά κατάθεση ώς μάρτυς.
  10. Ουδέν έκτελεστικόν μέτρον δύναται νά ληφθή έναντι διπλωματικού' πράκτορος, πλην των έμπιπτουσών είς τάς υποπαραγράφους (α), (δ) κάΙ (γ) τής παραγράφου 1 του παρόντος "Αρθρου περιπτώσεων και ύπό τόν δρον δπως τά τοιαύτα μέτρα δύνανται νά ληφθώσι χωρίς νά προσδληθή τό άπαραδίαστον τοΰ προσώπου ή της κατοικίας του.
  11. Ή ασυλία διπλωματικού πράκτορος έκ τής δικαιοδοσίας τοΰ παρ' ώ ή διατίστευσις Κράτους δέν απαλλάσσει τούτον τής δικαιοδοσίας τοΰ διαπιστεύοντος Κράτους. "Αρθρον
  13. Τό διοπτιστεΰον Κράτος δύναται νά παραιτηθή τής έκ δικαιοδοσίας ασυλίας διπλωματικών πρακτόρων κάί προσώπων χαιρόντων ασυλίας δυνάμει τοΰ άρθρου
  15. Ή παραίτησις δέον νά είναι πάντοτε ρητή..
  16. Ή έναρξις διαδικασίας υπό διπλωματικού πράκτορος ή υπό προσώπου χαίροντος ασυλίας έκ δικαιοδοσίας δυνάμει τοΰ "Αρθρου 37 αποκλείει τοΰτον του νά έ'πικαλεσθή άσυλίαν έκ δικαιοδοσίας ώς προς πάσαν ανταγωγή.ν αμέσως συνδεομένην προς τήν κυρίαν άπαίτησιν.
  17. "Η παραίτησις άπό τής ασυλίας έκ δικαιοδοσίας δι' άστικήν ή διοικητικήν άγωγήν δέν θεωρείται ώς επαγόμενη τήν άπό τής ασυλίας παραίτησιν ώς προς τά μέσα εκτελέσεως τής αποφάσεως διά τά όποια απαιτείται χωριστή παραίτησις.». Υπάρχουν λοιπόν νομοθετικά καθιερωμένες εξαιρέσεις στην εφαρμογή του προνομίου της ετεροδικίας από αστική ευθύνη ως αυτές προσδιορίζονται στο άρθρο 31.1 του Κυρωτικού Ν.40/
  18. Στην προμνησθείσα απόφαση Χαρίτος Σταυρινού v United Nations το Ανώτατο Δικαστήριο είχε σχολιάσει την περίπτωση της εξαίρεσης που προβλέπεται στο άρθρο 31.1.(γ), σημειώνοντας ότι σπάνια εφαρμόζεται καθ'ότι απαγορεύεται κατά γενικό κανόνα στα μέλη της Δύναμης ή/και στους διπλωματικού πράκτορες να ασκούν οποιαδήποτε «έπαγγελματικήν ή έμπορικήν δραστηριότητα», «έκτος των επισήμων καθηκόντων τους». Παρατηρώ ότι και μετέπειτα Κυρωτικός Νόμος, ήτοι ο περί της Συμβάσεως περί Ειδικών 'Αποστολών (Κυρωτικός) Νόμος του 1971 (Ν.72/1971) έχει προβλέψει μία περαιτέρω περίπτωση εξαίρεσης από το προνόμιο της ετεροδικίας, χωρίς όμως να ξεφύγει από το πιο πάνω πνεύμα της Σύμβασης της Βιέννης που κυρώθηκε με το Ν. 40/
  19. Παραθέτω το σχετικό άρθρο του Ν.72/1971꞉ "Αρθρον 31 'Ασυλία έκ τής δικαιοδοσίας του παρ' ώ ή είδική αποστολή Κράτους
  20. Οί εκπρόσωποι του άποστέλλοντος Κράτους παρά τη είδική αποστολή καί τά μέλη του διπλωματικού αυτής προσωπικού χαίρουσιν ασυλίας έκ της ποινικής δικαιοδοσίας του παρ' ώ ή είδική αποστολή Κράτους.
  21. Ούτοι χαίρουσιν ωσαύτως ασυλίας έκ τής αστικής καί της διοικητικής δικαιοδοσίας του παρ'ώ ή είδική αποστολή Κράτους πλην τών περιπτώσεων— (α) εμπραγμάτου αγωγής άφορώσης είς Ιδιωτικόν άκίνητον κέίμενον επί του εδάφους του παρ'ώ ή είδική αποστολή Κράτους, έκτος έάν ό ενδιαφερόμενος κατέχει τούτο διά λογαριασμον του άποστέλλοντος Κράτους δια τους σκοπούς τής αποστολής, β) αγωγής άφορώσης είς κληρονομίαν, είς ήν φ ενδιαφερόμενος έμφανίζεται ώς εκτελεστής διαθήκης, διαχειριστής, κληρονόμος ή κληρόδόχος, ώς ιδιώτης και ουχί έν ονόματι του άποστέλλοντος Κράτους, (γ) αγωγής άφορώσης είς οιονδήποτε επαγγελματικήν ή έμπορικήν δραστηριότητα, άσκουμένην υπό του ενδιαφερομένου έν τω παρ' ώ ή είδική αποστολή Κράτει έκτος τών επισήμων καθηκόντων του, (δ) αγωγής δι' αποζημιώσεις, άπορρεούσης έξ ατυχήματος προκληθέντρς υπό οχήματος χρησιμοποιηθέντος εκτός τών επισήμων λειτουργιών του ενδιαφερομένου προσώπου.
  22. Οι εκπρόσωποι του άποστέλλοντος Κράτους παρά τη ειδική αποστολή και τά μέλη τού διπλωματικού αυτής προσωπικού δέν υποχρεούνται νά καταθέσωσιν ώς μάρτυρες.
  23. Ουδέν έκτελεστικόν μέτρον δύναται νά ληφθή έναντι εκπροσώπου του άποστέλλοντος Κράτους παρά τή είδική αποστολή ή έναντι μέλους του διπλωματικού αυτής προσωπικού, πλην τών έμπιπτουσών είς τάς υποπαραγράφους (α), (β), (γ) και (δ) τής παραγράφου 2 του παρόντος άρθρου περιπτώσεων και υπό τόν δρον δτι τά μέτρα ταΰτα δύνανται νά ληφθώσι χωρίς νά προσδληθή τό άπαραβίαστον του προσώπου ή τής κατοικίας αύτου.
  24. Η ασυλία τών εκπροσώπων του άποστέλλοντος Κράτους παρά τή είδική αποστολή και τών μελών του διπλωματικού αυτής προσωπικού έκ τής δικαιοδοσίας του παρ' ώ ή είδική αποστολή Κράτους δέν απαλλάσσει τούτους έκ τής δικαιοδοσίας του άποστέλλοντος Κράτους.». Επισημαίνω λοιπόν ότι έχει προστεθεί ρητά πιο πάνω η περίπτωση εξαίρεσης από το προνόμιο της ασυλίας και ετεροδικίας για αστική ευθύνη σε «αγωγή δι' αποζημιώσεις, άπορρεούσης έξ ατυχήματος προκληθέντρς υπό οχήματος χρησιμοποιηθέντος εκτός τών επισήμων λειτουργιών του ενδιαφερομένου προσώπου.». Ενώπιόν μου δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός στην παρούσα αγωγή ότι - «
  25. Το επίδικο ατύχημα έλαβε χώρα ενόσω οι M. J. Z. και M. P. F. βρίσκονταν σε εκτέλεση των καθηκόντων τους και/ή υπό τις οδηγίες των Η. Ε.». Επομένως, τόσο στη βάση του άρθρου 31.1.(γ) του Ν.40/68 όσο και στη βάση του άρθρου 31
(2)(δ) του Ν.72/1971, το μέλος της Δύναμης των Ηνωμένων Εθνών που ενέχετο ως υπεύθυνος οδηγός του οχήματος ιδιοκτησίας των Ηνωμένων Εθνών κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν θα μπορούσε να εναχθεί ενώπιον του Κυπριακού Δικαστηρίου υπό την προσωπική του ιδιότητα για αποζημιώσεις, αφού ενεργούσε κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του. Μπορεί όμως εδώ, όπου ο Ν. 96(Ι)/2000έδωσε αγώγιμο δικαίωμα στην Ενάγουσα να στραφεί ευθέως κατά της ασφαλιστικής δυνάμει του Ν.96(Ι)/2000, να καμφθεί και η δική της αστική ευθύνη, δηλαδή της ασφαλιστικής, κατ' επίκληση της ασυλίας ή/και ετεροδικίας που απολαύει ο οδηγός; Είναι ένα πολύ ενδιαφέρον νομικό ερώτημα. Κρίνω όμως ότι θα πρέπει να κριθεί υπό το φακό του στόχου και σκοπού που ήθελε να εξυπηρετήσει ο Ν.96(Ι)/2000σε ευθυγράμμιση με την Κοινοτική Οδηγία, να μην υπάρχει όχημα ανασφάλιστο σε κυκλοφορία! Με το σκεπτικό αυτό, καθοριστικό θα πρέπει να κριθεί το γεγονός ότι το ίδιο το όχημα δεν εξαιρείτο κατά τον ουσιώδη χρόνο από την υποχρέωση ασφάλισης ευθύνης έναντι τρίτου. Ή τουλάχιστον δεν τέθηκε ενώπιον μου έτσι το υπόβαθρο για το θέμα της προδικαστικής. Έχει δίκαιο ο κ. Αρτέμης να υποστηρίζει ότι θα οδηγούμασταν σε παράλογα και αντιφατικά αποτελέσματα αν εκ του Νόμου 96(Ι)/2000 υπήρχε υποχρέωση ασφάλισης ενός οχήματος, αλλά στη συνέχεια ερμηνεύαμε ως ανύπαρκτη την ύπαρξη τέτοιας νομοθετικής υποχρέωσης, χωρίς τέτοια εξαίρεση να βρίσκει έρεισμα στον ίδιο το Ν.96(Ι)/2000. Θα ήταν εξίσου παράλογο να γίνει αποδεκτό από το Δικαστήριο το σενάριο μια ασφαλιστική να συνομολογεί σύμβαση ασφάλισης των οχημάτων των Ηνωμένων Εθνών έναντι τρίτων, αλλά στη συνέχεια να επικαλείται έναντι του αντισυμβαλλόμενού της ότι δεν υπέχει ευθύνη να καλύψει τον κίνδυνο που δημιουργήθηκε έναντι τρίτου. Εάν, δε, είχε πράγματι περιληφθεί μια τέτοια πρόνοια μέσα στη σύμβαση με αναφορά σε όχημα που οδηγείται στα πλαίσια της επαγγελματικής αποστολής των μελών της Δύναμης των Ηνωμένων Εθνών, τότε θα ανέμενα να παρουσιαζόταν το ίδιο το ασφαλιστήριο συμβόλαιο και να εγείρετο η υπεράσπιση αυτή επί της ουσίας της υπόθεσης, κατά την ακρόαση, ως υπεράσπιση που η ασφαλιστική θα μπορούσε να εγείρει έναντι του ασφαλισμένου, ανεξάρτητα των διατάξεων των προνομίων των διπλωματικών πρακτόρων βάσει της Σύμβασης της Βιέννης ή/και άλλων νομοθεσιών. Δεν προωθήθηκε έτσι το θέμα ενώπιόν μου στο πλαίσιο της προδικαστικής και αν εγείρετο κατ' αυτόν τον τρόπο στα δικόγραφα, δεν θα απέκλεια την εξέτασή του. Λόγω της παλαιότητας (λόγω χρονολογίας καταχώρισης του κλητηρίου) της παρούσας υπόθεσης, δεν θεωρώ ότι είναι πρόσφορο να γίνει αυτεπάγγελτα από πλευράς του παρόντος Δικαστηρίου οποιοδήποτε άλλο διάβημα όπως η παραπομπή νομικού ερωτήματος (υπομνήματος) στο Ανώτατο Δικαστήριο Κύπρου ή προδικαστικού ερωτήματος στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ούτε ζητήθηκε κάτι τέτοιο από τους ίδιους τους διαδίκους. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Καταλήγω να απορρίπτω την προδικαστική ένσταση, με έξοδα υπέρ της Ενάγουσας / καθ'ης η αίτηση και εναντίον των Εναγομένων / Αιτητών, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (υπ.).......... Α. Πανταζή - Λάμπρου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.