← Κύπρος

CYPRUS COMPOUND FOODERS COMPANY LIMITED ν. Χατζημηνάς κ.α., Αρ. Αγωγής: 218/2019, 9/2/2021

CYPRUS COMPOUND FOODERS COMPANY LIMITED ν. Χατζημηνάς κ.α., Αρ. Αγωγής: 218/2019, 9/2/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A284 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ։ Α. ΠΑΝΤΑΖΗ - ΛΑΜΠΡΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 218/2019 Μεταξύ: CYPRUS COMPOUND FOODERS COMPANY LIMITED, από Λευκωσία Εναγόντων και

  1. XXXXX Χατζημηνάς, από Λευκωσία
  2. XXXXX Χατζημηνά, από Λευκωσία Εναγόμενων Ημερομηνία։ 9 Φεβρουαρίου, 2021 Εμφανίσεις։ Για τους Ενάγοντες / Καθ'ων։ κ. Ίκαρος Τυπογράφος, για Ι. Μ. Τυπογράφος & Σία ΔΕΠΕ Για τους Εναγόμενους 1 και 2 / Αιτητές։ Ε. Μιχαήλ & Συνεργάτες ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΥΠΟ ΤΩΝ ΕΝΑΓΟΜΕΝΩΝ, ΗΜΕΡ. 6.3.
  3. Με την υπό κρίση αίτηση οι ως άνω Εναγόμενοι / Αιτητές εξαιτούνται:
  4. Όπως το Δικαστήριο εκδώσει διάταγμα που να ακυρώνει και/ή παραμερίζει (set aside) την απόφαση που εκδόθηκε στις 11.4.2019 στην υπό τον ως άνω αριθμόν και τίτλο αγωγή.
  5. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε κρίνει εύλογο και δίκαια υπό τις περιστάσεις.
  6. Τα έξοδα της αίτησης, πλέον Φ.Π.Α. (Αριθμός Μητρώου Φ.Π.Α. XXXXX49 Q). Η αίτηση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.17 Θ.10 Δ.48 ΘΘ 1-4, 8 Θ.9 (h), Δ.26 Θ14 και Δ.64, στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου άρθρο 6, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας άρθρο 30 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η παρούσα αίτηση εμφαίνονται στην επισυνημμένη Ένορκη Δήλωση των κ.κ. XXXXX Χατζημηνά και XXXXX Χατζημηνά, ημερ. 6.3.2020, αμφοτέρων εκ Λευκωσίας. Ειδικότερα, στην ένορκη δήλωσή της, ημερ. 6.3.2020, η κα XXXXX Χατζημηνά, εκ Λευκωσίας, ορκίζεται και λέγει τα ακόλουθα:
  7. «Είμαι η Εναγομένη 2 στην υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή. Στις 28.2.2020 έλαβα επιστολή μέσω ταχυδρομείου από το δικηγορικό γραφείο Ι.Μ.ΤΥΠΟΓΡΑΦΟΣ & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε, ημερομηνίας 20.2.2020 δια της οποίας με πληροφορούσε ότι εξασφάλισε εναντίον μου Δικαστική απόφαση στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή και ότι δυνάμει αυτής έχει καταχωρήσει στις 17.2.2020 ΜΕΜΟ ( επιβαρύνσεις ), εναντίον της ακίνητης περιουσίας μου , ως οι λεπτομέρειες κατωτέρω. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ ΕΓΓΡΑΦΗΚΑΝ ΜΕΜΟ
  8. Διαμέρισμα αρ, εγγραφής 2/XXXXX, Φ/Σχ.21/45W1, τεμάχιο XXXXX στο Άγιο Δομέτιο Λευκωσίας
  9. Χωράφι αρ. εγγραφής 0/XXXXX, Φ/Σχ.25/56, τεμάχιο XXXXX στο Νέο Χωριό Πάφου, τοποθεσία Λαόνα
  10. Χωράφι αρ. εγγραφής 0/XXXXX, Φ/Σχ.25/64, τεμάχιο XXXXX στο Νέο Χωρίο Πάφου τοποθεσία Αρκάτζιν 4.Χωράφι αρ. εγγραφής XXXXX, Φ/Σχ25/56, τεμάχιο XXXXX στο Νέο Χωριό Πάφου τοποθεσία Ζιαλέτρα. Η ως άνω ληφθείσα επιστολή ημερομηνίας 20.2.2020 επισυνάπτεται ως τεκμήριο
  12. Είναι με έκπληξη που πληροφορήθηκα ότι εκκρεμεί δικαστική απόφαση εναντίον μου, καθότι ουδέποτε μου επεδόθη η πιο πάνω αγωγή ούτε ποτέ έλαβα γνώση του περιεχομένου της. Μίλησα με τη μητέρα μου, μετά την πιο πάνω επιστολή και με πληροφόρησε ότι κάποιος δικαστικός επιδότης, που δεν της είπε το όνομα του, της άφησε τα «χαρτιά» με το όνομα μου και το όνομα του αδελφού μου XXXXX Χατζημηνά και ότι αμέσως μετά η μητέρα μου αποτάθηκε σε κάποιο δικηγόρο που ήξερε, υπονοώντας τον κ XXXXX Πατσαλίδη, εκ Λευκωσίας, του ανέφερε τα γεγονότα και ο κ. Πατσαλίδης στις 13.2.2019 είχε αποστείλει με τηλεομοιότυπο, (φαξ), σχετική επιστολή στο δικηγορικό γραφείο Ι.Μ.ΤΥΠΟΓΡΑΦΟΣ & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε πληροφορώντας το μεταξύ άλλων ότι η επίδοση είναι παράτυπη, καθότι τόσο εγώ όσο και ο αδελφός μου δεν διαμέναμε στην διεύθυνση που ανεγράφετο στο κλητήριο ένταλμα και παρά το γεγονός ότι η μητέρα μου πληροφόρησε τον επιδότη για το λανθασμένο της διεύθυνσης, ο επιδότης άφησε το κλητήριο και έφυγε. Επισυνάπτεται η επιστολή του δικηγορικού γραφείου PATSALIDES & ASSOCIATES LLC ημερομηνίας 13.2.2019 προς το δικηγορικό γραφείο Ι.Μ.ΤΥΠΟΓΡΑΦΟΣ & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε με συνημμένη απόδειξη παραλαβής ως τεκμήριο
  14. Εγώ εν' τω μεταξύ το διάστημα που αφορά την «επίδοση» της αγωγής, είχα σοβαρά προβλήματα υγείας και έπρεπε να μεταβώ επείγον στο εξωτερικό, όπου στις 28/02/2019, μετέβηκα στη Νότιο Αφρική και επέστρεψα στις 21/05/2019, δηλαδή απουσίαζα για 3 συνεχόμενους μήνες. Σημειώστε ότι η απόφαση στην παρούσα αγωγή εκδόθηκε στις 11/04/2019, ενώ βρισκόμουν στο εξωτερικό και χωρίς να γνωρίζω οτιδήποτε για την διαδικασία που είχε εγερθεί εναντίον μου, ως εγγυήτρια του Εναγόμενου 1 αδελφού μου XXXXX Χατζημηνά, με τον οποίο δεν έχω καμία σχεδόν σχέση και ο οποίος εξ' όσον γνωρίζω είχε αρκετά οικογενειακά προβλήματα τη δεδομένη εκείνη στιγμή και είχε εκδιωχθεί από την συζυγική οικία και διέμενε σε διεύθυνση που δεν γνώριζα. Οι Οικογενειακές διαφορές του που είχε είχαν σαν αποτέλεσμα την έκδοση διαζυγίου. Επισυνάπτονται: Αντίγραφο του διαβατηρίου μου με ημερομηνία άφιξης στην Νότιο Αφρική την 28.2.2019 ως Τεκμήριο
  15. Αντίγραφο του διαβατηρίου μου με ημερομηνία αναχώρησης από την Νότιο Αφρική την 21.5.2019 ως Τεκμήριο
  16. Αντίγραφο ιατρικού πιστοποιητικού ότι ο σκοπός του ταξιδίου μου στην Νότιο Αφρική ήτο για λόγους υγείας ως Τεκμήριο
  18. Εάν γνώριζα την έναρξη δικαστικής διαδικασίας με αγωγή εις βάρος μου, θα προέβαινα σε όλες τις νόμιμες διαδικασίες για να καταχωρήσω την εμφάνιση μου και την υπεράσπιση μου, την οποία έχω.
  19. Την 28/02/2020 αμέσως μετά την ενημέρωση μου περί ύπαρξης Δικαστικής απόφασης εναντίον μου μετέβηκα στο δικηγορικό γραφείο Ε. ΜΙΧΑΗΛ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Δ.Ε.Π.Ε., μαζί με τον αδελφό μου XXXXX (Εναγόμενο 1 στην παρούσα αγωγή) και τους ενημέρωσα ότι έλαβα επιστολή μέσω ταχυδρομείου από το δικηγορικό γραφείο Ι.Μ.ΤΥΠΟΓΡΑΦΟΣ & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε, ημερομηνίας 20.2.2020 δια της οποίας με πληροφορούσε ότι εξασφάλισε εναντίον μου δικαστική απόφαση και ότι δυνάμει αυτής έχει καταχωρήσει στις 17.2.2020 ΜΕΜΟ (επιβαρύνσεις), εναντίον της ακίνητης περιουσίας μου, ως οι λεπτομέρειες κατωτέρω.
  20. Όπως λαμβάνω συμβουλή, ανεξαρτήτως και/ή χωρίς βλάβη των ανωτέρω, έχω καλή υπεράσπιση καθότι όπως εκ των υστέρων πληροφορήθηκα και από τον αδελφό μου XXXXX Χατζημηνά, Εναγόμενο 1 στην παρούσα αγωγή, αυτός είχε πληρώσει αρκετά ποσά έναντι του ποσού που αναφέρεται στην αγωγή και σε καμία περίπτωση το ποσό για το οποίο εκδόθηκε η απόφαση δεν είναι το πραγματικά οφειλόμενο. Περαιτέρω, αναφέρω ότι προσωπικά δεν είχα καμία ανάμειξη με την οποιαδήποτε οφειλή του αδελφού μου προς τους Ενάγοντες.
  21. Εν όψει των ανωτέρω πιστεύω ότι είναι προς το συμφέρον της δικαίας απονομής της δικαιοσύνης να παραμερισθεί η εκδοθείσα απόφαση στην ανωτέρω αγωγή και να μου δοθεί η ευκαιρία να προβάλω την υπεράσπιση μου, γιατί σε διαφορετική περίπτωση θα υποστώ τέτοια ζημία που δύσκολα θα μπορεί να αποκατασταθεί στο μέλλον.». (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι του Δικαστηρίου.) Από την άλλη, ο κ. XXXXX Χατζημηνά, στη δική του ένορκη δήλωση ορκίζεται και λέγει τα εξής:
  22. Είμαι ο Εναγόμενος 1 στην υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή.
  23. Στις 28.2.2020 η αδελφή μου και Εναγομένη 2 στην υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή με ενημέρωσε ότι έλαβε επιστολή μέσω ταχυδρομείου από το δικηγορικό γραφείο Ι.Μ.ΤΥΠΟΓΡΑΦΟΣ & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε, ημερομηνίας 20.2.2020 δια της οποίας με πληροφορούσε ότι εξασφάλισε εναντίον μας Δικαστική απόφαση στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή και ότι δυνάμει αυτής έχει καταχωρήσει στις 17.2.2020 ΜΕΜΟ (επιβαρύνσεις), εναντίον της ακίνητης περιουσίας της. Η ως άνω ληφθείσα επιστολή ημερομηνίας 20.2.2020 επισυνάπτεται ως τεκμήριο
  25. Είναι με έκπληξη που πληροφορήθηκα ότι εκκρεμεί δικαστική απόφαση εναντίον μου, καθότι ουδέποτε μου επεδόθη η πιο πάνω αγωγή. Μίλησα με τη μητέρα μου, μετά την πιο πάνω επιστολή και με πληροφόρησε ότι κάποιος δικαστικός επιδότης, που δεν της είπε το όνομα του, της άφησε τα «χαρτιά» με το όνομα μου και το όνομα της Εναγομένης 2 και ότι αμέσως μετά η μητέρα μου αποτάθηκε σε κάποιο δικηγόρο που ήξερε, υπονοώντας τον κ XXXXX Πατσαλίδη, εκ Λευκωσίας, του ανέφερε τα γεγονότα και ο κ. Πατσαλίδης στις 13.2.2019 είχε αποστείλει με τηλεομοιότυπο, (φαξ), σχετική επιστολή στο δικηγορικό γραφείο Ι.Μ.ΤΥΠΟΓΡΑΦΟΣ & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε πληροφορώντας το μεταξύ άλλων ότι η επίδοση είναι παράτυπη, καθότι τόσο εγώ όσο και ο αδελφή μου δεν διαμέναμε στην διεύθυνση που ανεγράφετο στο κλητήριο ένταλμα και παρά το γεγονός ότι η μητέρα μου πληροφόρησε τον επιδότη για το λανθασμένο της διεύθυνσης, ο επιδότης άφησε το κλητήριο και έφυγε. Επισυνάπτεται η επιστολή του δικηγορικού γραφείου PATSALIDES & ASSOCIATES LLC ημερομηνίας 13.2.2019 προς το δικηγορικό γραφείο Ι.Μ.ΤΥΠΟΓΡΑΦΟΣ & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε με συνημμένη απόδειξη παραλαβής ως τεκμήριο
  26. 4.Μίλησα με το δικηγορικό γραφείο του κ. Πατσαλίδη και με ενημέρωσε για το περιεχόμενο της αγωγής. Του ανέφερα ότι το αξιούμενο ποσό είναι λανθασμένο και πολύ πιο μικρό του οφειλόμενου. Ζήτησε κατάσταση λογαριασμού από τον αντίδικο δικηγόρο την οποία δεν είχαμε ποτέ. Αντί αυτού προχώρησε σε έκδοση απόφασης εναντίον μας. 5.Πίστευα ότι λόγω κακής επίδοσης της αγωγής ως η επιστολή του κ. Πατσαλίδη ημερομηνίας 13.2.2019, ο αντίδικος δικηγόρος θα φρόντιζε να μας επιδοθεί νομότυπα η αγωγή και δεν θα προέβαινε σε αίτηση απόφασης εναντίον μας. 6.Δεν ενημέρωσα την αδελφή μου για την ενημέρωση που είχα για την αγωγή από τον κ. Πατσαλίδη και τις ενέργειες και ή τηλέφωνα που ο κ. Πατσαλίδης έκανε στον αντίδικο δικηγόρο. Δεν ήθελα να επιβαρύνω την ήδη βεβαρημένη κατάσταση της υγείας της εκείνη την περίοδο. 7.Θέλω ακόμη να αναφέρω ότι την επίδικη περίοδο καταχώρησης της αγωγής είχα σοβαρά προβλήματα με την οικογένεια μου και είχα διαδικασία διαζυγίου η οποία κατέληξε σε έκδοση διαζυγίου την 21/05/
  27. Σημειώστε ότι δεν είχα καμία επικοινωνία με την αδελφή μου XXXXX Χατζημηνά, Εναγομένη 2 στην παρούσα αγωγή και με τη μητέρα μου, συνεπεία των σοβαρών προσωπικών οικογενειακών προβλημάτων που βίωνα εκείνη την περίοδο., Ουσιαστικά εκείνο το διάστημα δεν είχα, αλλά και ούτε ήθελα επικοινωνία και σχέση με κανέναν. 8.Εάν πίστευα ότι η επίδοση της αγωγής εναντίον μου θεωρείται καλή επίδοση, δεν θα έμενα απαθής, αλλά θα προέβαινα σε όλες τις νόμιμες διαδικασίες για να καταχωρήσω την εμφάνιση μου και ακολούθως την υπεράσπιση μου, την οποία έχω και θεωρώ πολύ καλή, μεταξύ άλλων και λόγω λανθασμένου αξιούμενου ποσού. Όμως επειδή ποτέ δεν μου επιδόθηκε η αγωγή έμεινα ήσυχος. 9.Την 28/02/2020 μετέβηκα στο δικηγορικό γραφείο Ε.ΜΙΧΑΗΛ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Δ.Ε.Π.Ε, μαζί με την Εναγόμενη 2 XXXXX Χατζημηνά, αδελφή μου και τους ενημερώσαμε για την επιστολή που έλαβε η αδελφή μου μέσω ταχυδρομείου από το δικηγορικό γραφείο Ι.Μ.ΤΥΠΟΓΡΑΦΟΣ & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε, δια της οποίας την πληροφορούσε ότι έχει εκδοθεί δικαστική απόφαση εναντίον της και ότι δυνάμει αυτής έχει καταχωρήσει ΜΕΜΟ (επιβαρύνσεις), εναντίον της ακίνητης περιουσίας της , ως οι λεπτομέρειες κατωτέρω. 10.Όπως λαμβάνω συμβουλή, ανεξαρτήτως και/ή χωρίς βλάβη των ανωτέρω έχω καλή υπεράσπιση, καθότι έχω πληρώσει αρκετά ποσά έναντι του ποσού που αναφέρεται και αξιούται στην αγωγή και σε καμία περίπτωση το ποσό για το οποίο εκδόθηκε η απόφαση δεν είναι το πραγματικά οφειλόμενο. 11.Εν όψει των ανωτέρω πιστεύω ότι είναι προς το συμφέρον της δικαίας απονομής της δικαιοσύνης να παραμερισθεί η απόφαση στην ανωτέρω αγωγή και να μου δοθεί η ευκαιρία να προβάλω την υπεράσπιση μου, γιατί σε διαφορετική περίπτωση θα υποστώ τέτοια ζημία που δύσκολα θα μπορεί να αποκατασταθεί στο μέλλον.». (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι του Δικαστηρίου.) Οι Ενάγοντες - Καθ΄ών η Αίτηση καταχώρησαν ένσταση στην αίτηση παραμερισμού. Η Ένσταση βασίζεται στους περί Πολιτική Δικονομίας Θεσμούς Δ.17 θ.2 και 10, Δ.26 θ.14, Δ.48 θ.θ.1 - 4, 8 και 9(h), Δ.57 και Δ.64, στη νομολογία, στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και στις συμφυείς εξουσίες και την πρακτική του Δικαστηρίου. Οι λόγοι επί των οποίων στηρίζεται η Ένσταση είναι οι ακόλουθοι: «
  28. Tόσο η Ένορκη Δήλωση του Εναγομένου 1 όσο και η Ένορκη Δήλωση της Εναγομένης 2, οι οποίες συνοδεύουν την Αίτηση, δεν αποδεικνύουν εκ πρώτης όψεως καλή ή/και καλόπιστη υπεράσπιση.
  29. Οι Ένορκες Δηλώσεις των Εναγομένων 1 και 2, οι οποίες συνοδεύουν την Αίτηση, δεν προβάλλουν οποιαδήποτε αιτιολογία ή/και οποιαδήποτε αιτιολογία προβάλλεται είναι ανεπαρκής για τη μη έγκαιρη καταχώρηση της Αίτησης.
  30. Η Αίτηση Παραμερισμού καταχωρήθηκε με μοναδικό σκοπό τη καθυστέρηση της διαδικασίας εκτέλεσης της εκδοθείσας εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 - Αιτητών απόφασης.
  31. Η απόφαση εναντίον της οποίας οι Εναγόμενοι 1 και 2 - Αιτητές αιτούνται τον παραμερισμό εκδόθηκε στις 11/4/2019 κανονικά και νομότυπα.
  32. Δεν συντρέχουν οι προυποθέσεις, οι οποίες καθορίζονται από τη Νομολογία για παραμερισμό της εκδοθείσας εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 - Αιτητών απόφασης.». Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η Ένσταση εκτίθενται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση του κ. XXXXX Σεβέρη, από Λευκωσία, ημερομηνίας 30.6.2020, ο οποίος ορκίζεται και λέγει τα ακόλουθα: «
  33. Είμαι Διευθυντής των Εναγόντων - Καθ΄ών η Αίτηση, γνωρίζω προσωπικά τα γεγονότα της υπόθεσης και είμαι πλήρως εξουσιοδοτημένος να προβώ στη παρούσα ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της Ένστασης των Εναγόντων - Καθ΄ών η Αίτηση.
  34. Γνωρίζω προσωπικά τα γεγονότα που παραθέτω στην ένορκη δήλωση μου. Έχω διαβάσει την Αίτηση και τις ένορκες δηλώσεις των Εναγομένων 1 και 2 - Αιτητών και διαφωνώ με τους προβαλλόμενους σε αυτές ισχυρισμούς στο σύνολο τους για τους λόγους που εξηγώ κατωτέρω. Για τις νομικές πτυχές της υπόθεσης έχω λάβει νομική συμβουλή από τον δικηγόρο των Εναγόντων - Καθ΄ών η Αίτηση κ. XXXXX Κ. Τυπογράφο.
  35. Έχω αναγνώσει το περιεχόμενο της Ένστασης των Εναγόντων - Καθ΄ών η Αίτηση με το οποίο συμφωνώ. Επαναλαμβάνω και υιοθετώ όλους τους Λόγους Ένστασης, οι οποίοι καταγράφονται ως αυτούσιο τμήμα της παρούσας Ένορκης Δήλωσης μου.
  36. Έχω διαβάσει την ένορκη δήλωση του Εναγομένου 1 - Αιτητή και διαφωνώ με αυτήν για τους λόγους που εξηγώ κατωτέρω, ως επίσης και για τους λόγους τους οποίους πιστεύω ότι τα γεγονότα ως παρατίθενται από τον Εναγομένο 1 - Αιτητή είναι αναληθή, αντιφατικά και παραπλανητικά.
  37. Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή καταχωρήθηκε στις 31/1/2019, μετά από αλλεπάλληλες αναβολές, που ζητούσε ο Εναγόμενος 1 - Αιτητής, να πληρώσει το οφειλόμενο ποσό του επίδικου γραμματίου συνήθους τύπου ημερομηνίας 13/6/2016, το οποίο έληξε στις 12/12/
  39. Η πρώτη συνάντηση με τον Εναγόμενο 1 - Αιτητή έγινε στις 28/11/2017, ο οποίος ζήτησε παράταση μέχρι το πρώτο δεκαήμερο Ιανουαρίου 2018 να πληρώσει το επίδικο γραμμάτιο, το οποίο έληγε στις 12/12/2017, καθότι, όπως μου ανέφερε, θα εισέπραττε ένα σοβαρό ποσό από την Αρχιεπισκοπή τέλος Δεκεμβρίου 2017 ή/και αρχές Ιανουαρίου
  41. Η πιο πάνω συνάντηση έγινε μετά από αίτημα του Εναγομένου 1 - Αιτητή, στον οποίον κατ΄εντολήν των Εναγόντων - Καθ΄ών η Αίτηση oι δικηγόροι των Εναγόντων - Καθ΄ών η Αίτηση απέστειλαν στις 20/10/2017 επιστολή στον Εναγόμενο 1 - Αιτητή, με την οποίαν τον υπενθύμιζαν για την ημερομηνία λήξης του επίδικου γραμματίου και τον καλούσαν να πληρώσει.Αντίγραφο της επιστολής έχω στη κατοχή μου και την επισυνάπτω ως Τεκμήριο
  43. Στις 15/1/2018 απεστάλει από τους δικηγόρους των Εναγόντων - Καθ' ών η Αίτηση νέα επιστολή προς τον Εναγομένο 1 - Αιτητή και την Εγγυήτρια Εναγομένη 2 - Αιτήτρια καλώντας τους να εξοφλήσουν το επίδικο γραμμάτιο εντός 15 ημερών, πλήν όμως δεν ανταποκρίθηκαν. Αντίγραφο της επιστολής αυτής κατατέθηκε ως Τεκμήριο 2 μαζί με την ένορκη δήλωση μου ημερομηνίας 11/4/2019, για απόδειξη της απαίτησης των Εναγόντων - Καθ΄ών η Αίτηση.
  44. Ο Εναγόμενος 1 - Αιτητής ζήτησε και είχαμε συνάντηση στις 27/3/2018, στην οποίαν υποσχέθηκε και πάλιν να πληρώσει έναντι αρχές Μαίου 2018 ένα ποσό €10.000,00 μέχρι €15.000,00 και το υπόλοιπο μαζί με τους τόκους να εξοφληθεί σε δύο μήνες μετά το Μάιο
  46. Στις 21/5/2018 ο Εναγόμενος 1 - Αιτητής ζήτησε παράταση μέχρι τέλος Μαϊου 2018, καθ' ότι οι διαπραγματεύσεις με την Αρχιεπισκοπή, όπως ισχυρίστηκε, ήταν προς το τέλος και θα εισέπραττε ένα σημαντικό ποσό από πώληση κτήματός του. Ουδεμία πληρωμή έγινε έναντι του γραμματίου.
  47. Στις 25/6/2018 με επιστολή του ο Εναγόμενος 1 - Αιτητής προς εμέ και προς τον δικηγόρο μου υποσχέθηκε πληρωμή του ποσού του γραμματίου, πλέον τόκους μέχρι τον Σεπτέμβριο
  48. Η εν λόγω επιστολή κατατέθηκε ως Τεκμήριο 4 με την Ένορκη Δήλωση μου ημερομηνίας 11/4/2019 για απόδειξη της απαίτησης των Εναγόντων - Καθ΄ών η Αίτηση.
  49. Ούτε την εν λόγω υπόσχεση του τίμησε ο Εναγόμενος 1 - Αιτητής και στις 4/10/2018 οι δικηγόροι των Εναγόντων - Καθ΄ών η Αίτηση, κατ΄εντολή των, απέστειλαν επιστολή στον Εναγόμενο 1 - Αιτητή και προς την εγγυήτρια Εναγομένη 2 - Αιτήτρια, στην οποίαν επιστολή ο Εναγόμενος 1 - Αιτητής απάντησε εγγράφως πάνω στην εν λόγω επιστολή ότι θα επανέλθει αρχές Νοεμβρίου 2018 για διευθέτηση του γραμματίου. Έχω στη κατοχή μου την επιστολή αυτή, την οποία επισυνάπτω ως Τεκμήριο
  51. Ουδεμία ανταπόκριση υπήρξε εκ μέρους του Εναγομένου 1 - Αιτητή μέχρι το Δεκέμβριο 2018 και μέσα Ιανουαρίου 2019 και οι Ενάγοντες - Καθ΄ών η Αίτηση ανέθεσαν στους δικηγόρους τους να καταχωρήσουν αγωγή, η οποία καταχωρήθηκε στις 31/1/2019 και επιδόθηκε στις 6/2/2019 στη μητέρα των Εναγομένων 1 και 2 - Αιτητών XXXXX Χατζημηνά, η οποία αρνήθηκε να υπογράψει παραλαβή και τα αντίγραφα της αγωγής αφέθηκαν από τον επιδότη σ΄αυτή ως τη μητέρα και συγκάτοικο των Εναγομένων 1 και 2 - Αιτητών.
  52. Δηλώνω ότι η διεύθυνση τόσο του Εναγομένου 1- Αιτητή όσο και της Εναγομένης 2 - Αιτήριας, είναι οδός Ιπποδρομιών αρ.
  53. Αυτή η διεύθυνση δηλώθηκε σε μένα από τον Εναγόμενο 1 - Αιτητή και δόθηκε στο δικηγόρο των Εναγόντων - Καθ΄ών η Αίτηση και αναφέρθηκε στο επίδικο γραμμάτιο. Όσον αφορά την Εναγομένη 2 - Αιτήτρια η ίδια διεύθυνση αναφέρεται και στο Πιστοποιητικό Έρευνας του Κτηματολογίου, το οποίο θα αναφερθώ κατωτέρω.
  54. Στις 13/2/2019 εκ μέρους της μητέρας των Εναγομένων 1 και 2 - Αιτητών απέστειλε με Fax επιστολή ο δικηγόρος της κ. XXXXX Πατσαλίδης προς τους δικηγόρους μου, προβάλλοντας ορισμένους ανυπόστατους ισχυρισμούς. Αντίγραφο της επιστολής του κ. XXXXX Πατσαλίδη έχω στη κατοχή μου, το οποίο επισυνάπτω ως Τεκμήριο
  56. Ο δικηγόρος των Εναγόντων - Καθ΄ών η Αίτηση κ. XXXXX Τυπογράφος, μετά από αίτημα του δικηγόρου κ. XXXXX Πατσαλίδη, απέστειλε στον κ. XXXXX Πατσαλίδη στις 14/2/2019 με τηλεομοιότυπο αντίγραφο του επίδικου γραμματίου. Επισυνάπτω αντίγραφο του σχετικού τηλεομοιότυπου, το οποίο έχω στην κατοχή μου και το επισυνάπτω ως Τεκμήριο
  58. Ουδεμία ανταπόκριση υπήρξε εκ μέρους των Εναγομένων 1 και 2 - Αιτητών, ούτε από το δικηγόρο της μητέρας των κας XXXXX Χατζημηνά, εκτός της επιστολής του δικηγόρου κ. XXXXX Πατσαλίδη ημερομηνίας 27/6/2019, ήτοι δύο και πλέον μήνες μετά την έκδοση της απόφασης, προς τους δικηγόρους των Εναγόντων, ότι έχει παύσει να αντιπροσωπεύει την κα XXXXX Χατζημηνά. Καταθέτω την εν λόγω επιστολή την οποία έχω στην κατοχή μου, ως Τεκμήριο
  60. Αναφορικά με τη παράγραφο 2 της ένορκης δήλωσης του Εναγομένου 1 - Αιτητή αναφέρω ότι μετά τις κατ΄επανάληψη υποσχέσεις του προς εμέ και μη εκπληρωθείσες για πληρωμή της εκδοθείσας απόφασης εναντίον του και εναντίον της Εναγομένης 2 - Αιτήτριας, οι Ενάγοντες - Καθ΄ών η Αίτηση ανέθεσαν στο δικηγόρο τους αρχές Οκτωβρίου του 2019 να προχωρήσει σε αίτηση για πιστοποιητικό έρευνας για τα εγγεγραμμένα ακίνητα επ΄ονόματι της Εναγομένης 2 - Αιτήτριας, καθότι ο Εναγόμενος 1 - Αιτητής κατ΄επανάληψη μου ανέφερε ότι δεν έχει ακίνητη περιουσία.
  61. Ο δικηγόρος των Εναγόντων - Καθ΄ών η Αίτηση καταχώρησε στις 10/10/2019 σχετική αίτηση για πιστοποιητικό έρευνας ακινήτων επ΄ονόματι της Εναγομένης 2 - Αιτήτριας και στις 5/11/2019 του χορηγήθηκε από το Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λευκωσίας Πιστοποιητικό Έρευνας ακίνητης ιδιοκτησίας. Κατέχω αντίγραφο τόσο της αίτησης προς τον Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό Λευκωσίας, το οποίο επισυνάπτω ως Τεκμήριο 6 όσο και αντίγραφο του Πιστοποιητικού Έρευνας το οποίο επισυνάπτω ως Τεκμήριο
  63. Στις 17/2/2020 καταχωρήθηκε στο Κτηματολόγιο Λευκωσίας ΜΕΜΟ πάνω σε διαμέρισμα της Εναγομένης 2 - Αιτήτριας με αριθμό ΕΒ610/20 και στις 19/2/2020 καταχωρήθηκε ΜΕΜΟ στο Κτηματολόγιο Πάφου πάνω σε κτήματα της Εναγομένης 2 με αριθμό ΕΒ316/20, ως οι λεπτομέρειες που αναφέρει η Εναγομένη 2 - Αιτήτρια στη παράγραφο 1 της ένορκης δήλωσης της.
  64. Ο δικηγόρος των Εναγόντων - Καθ΄ών η Αίτηση στις 20/2/2020 ενημέρωσε δεόντως την Εναγομένη 2 - Αιτήτρια για τη καταχώρηση των ΜΕΜΟ. Κατέχω αντίγραφο της επιστολής αυτής την οποία επισυνάπτω ως Τεκμήριο
  66. Παρόλο που ο Εναγόμενος 1 - Αιτητής κατ΄επανάληψη μου ανέφερε ότι δεν έχει ακίνητη περιουσία, όταν του ζητούσα να εξασφαλίσει τους Ενάγοντες - Καθ΄ών η Αίτηση με τη κατάθεση ΜΕΜΟ, εφόσον καθυστερούσε να πληρώσει το εξ αποφάσεως χρέος του, προβάλλοντας συνεχώς τη θέση ότι θα εισπράξει από την Αρχιεπισκοπή, οι Ενάγοντες - Καθ΄ών η Αίτηση ανέθεσαν στο δικηγόρο τους περί τις 20/2/2020 να εξετάσει εάν πράγματι δεν είχε ακίνητη περιουσία ο Εναγόμενος 1 - Αιτητής.
  67. Στις 24/2/2020 ο δικηγόρος των Εναγόντων - Καθ΄ών η Αίτηση έκαμε σχετική αίτηση στο Κτηματολόγιο για Πιστοποιητικό Έρευνας, το οποίον εκδόθηκε στις 26/2/2020 με ένδειξη Καμία Περιουσία Λευκωσία, Αμμόχωστο, Λάρνακα, Λεμεσό και Πάφο. Έχω στη κατοχή μου αντίγραφο της Αίτησης για Πιστοποιητικό Έρευνας και αντίγραφο του Πιστοποιητικού Έρευνας τα οποία επισυνάπτω ως Τεκμήρια 9 και 10 αντίστοιχα.
  68. Αρνούμαι τους ισχυρισμούς του Εναγομένου 1 - Αιτητή, που προβάλλονται στη παράγραφο 3 της Ένορκης Δήλωσης του.
  69. Αρνούμαι τους ισχυρισμούς του Εναγομένου 1 - Αιτητή που προβάλλονται στη παράγραφο 4 της Ένορκης Δήλωσης του.
  70. Αρνούμαι τους ισχυρισμούς του Εναγομένου 1 - Αιτητή που προβάλλει στη παράγραφο 5 της Ένορκης Δήλωσης του.
  71. Όπως με πληροφορεί ο δικηγόρος των Εναγόντων - Καθ΄ών η Αίτηση κ. Ίκαρος Τυπογράφος ο Εναγόμενος 1 - Αιτητής ισχυρίζεται κακή επίδοση της αγωγής. Στα τηλεφωνήματα του προς εμένα και προς τον δικηγόρο των Εναγόντων - Καθ΄ών η Αίτηση ζητούσε χρόνο για να πληρώσει το εξ αποφάσεως χρέους του, που δεν τίμησε σε καμία περίπτωση, παρά τις πολλές ευκαιρίες και παρατάσεις χρόνου που το δόθηκαν. Να δηλώσω κατηγορηματικά ότι σε καμία τηλεφωνική επικοινωνία μαζί μου, που ήταν πάρα πολλές, δεν αμφισβήτησε το εξ αποφάσεως χρέος του.
  72. Αρνούμαι τους ισχυρισμούς της παραγράφου 6 της Ένορκης Δήλωσης του Εναγομένου 1 - Αιτητή και δηλώνω ότι μου υποσχόταν κατ΄επανάληψη ότι θα πληρώσει το ποσό της απόφασης και να μη προχωρήσουν οι Ενάγοντες - Καθ΄ών η Αίτηση σε μέτρα εκτέλεσης εναντίον της αδελφής του Εναγομένη 2 - Αιτήτριας.
  73. Αρνούμαι τους ισχυρισμούς της παραγράφου 7 της Ένορκης Δήλωσης του Εναγομένου 1 - Αιτητή.
  74. Αρνούμαι τους ισχυρισμούς της παραγράφου 8 της Ένορκης Δήλωσης του Εναγομένου 1 - Αιτητή και επαναλαμβάνω ότι ο Εναγόμενος 1 - Αιτητής γνώριζε την έκδοση της απόφασης εναντίον του και εναντίον της Εναγομένης 2 - Αιτήτριας και συνέχεια με διαβεβαίωνε τηλεφωνικά ότι θα τακτοποιούσε το χρέος του το ταχύτερο.
  75. Αναφορικά με τους ισχυρισμούς της παραγράφου 9 της Ένορκης Δήλωσης του Εναγομένου 1 - Αιτητή παραδέχομαι μόνο την κατάθεση εκ μέρους των Εναγόντων - Καθ΄ών η Αίτηση δύο ΜΕΜΟ πάνω σε ακίνητα της Εναγομένης 2 - Αιτήτριας, ένα στη Λευκωσία με αριθμό ΕΒ610/20 σε διαμέρισμα στη Λευκωσία και ένα στη Πάφο με αρ.ΕΒ316/20 πάνω σε χωράφια. Τους υπόλοιπους ισχυρισμούς αγνοώ και συνεπώς τους αρνούμαι.
  76. Δηλώνω ότι οι Ενάγοντες - Καθ΄ών η Αίτηση έδωκαν οδηγίες στο δικηγόρο τους να καταχωρήσει ΜΕΜΟ πάνω σε ακίνητη περιουσία της Εναγομένης 2 - Αιτήτριας, αφού δόθηκαν πολλές παρατάσεις στον Εναγόμενο 1 - Αιτητή να πληρώσει το οφειλόμενο ποσό της απόφασης, τις οποίες ουδέποτε τίμησε ή/και εξεπλήρωσε. Ουδέν ποσόν καταβλήθηκε μέχρι σήμερα έναντι της εκδοθείσας απόφασης.
  77. Αρνούμαι κατηγορηματικά τους ισχυρισμούς της παραγράφου 10 της Ένορκης Δήλωσης του Εναγομένου 1 - Αιτητή και ιδιαίτερα τον ισχυρισμό ότι δεν οφείλει το ποσό για το οποίο εκδόθηκε η απόφαση εναντίον του στις 11/4/
  78. Ουδεμία Υπεράσπιση προβάλλει, ούτε καλή ή/και καλόπιστη Υπεράσπιση.
  79. Είναι η θέση μου και όπως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι των Εναγόντων - Καθ΄ών η Αίτηση, ο Εναγόμενος 1 - Αιτητής προσπαθεί με αστήρικτους, ψευδείς, ανυπόστατους και παραπλανητικούς ισχυρισμούς να δικαιολογήσει αφενός τη καθυστέρηση καταχώρησης αίτησης παραμερισμού της εκδοθείσας εναντίον του απόφασης και αφετέρου ότι έχει καλή ή/και καλόπιστη Υπεράσπιση, ενώ ουδεμία ουσιαστικά Υπεράσπιση έχει ή/και προβάλλει.
  80. Είναι η θέση μου και οι δικηγόροι των Εναγόντων - Καθ΄ών η Αίτηση με συμβουλεύουν ότι η εκδοθείσα απόφαση εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 - Αιτητών εκδόθηκε κανονικά και νομότυπα και δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θέτει η Νομολογία για παραμερισμό της απόφασης.
  81. Η παράγραφος 1 της Ένορκης Δήλωσης της Εναγομένης 2 - Αιτήτριας είναι παραδεκτή.
  82. Όσον αφορά την παράγραφο 2 της Ένορκης Δήλωσης της Εναγομένης 2 - Αιτήτριας επαναλαμβάνω και υιοθετώ τα όσα αναφέρω ανωτέρω ως απάντηση στους ισχυρισμούς του Εναγομένου 1 - Αιτητή.
  83. Αγνοώ και συνεπώς αρνούμαι τους ισχυρισμούς της παραγράφου 3 της Ένορκης Δήλωσης της Εναγομένης 2 - Αιτήτριας.
  84. Αρνούμαι τους ισχυρισμούς της παραγράφου 4 της Ένορκης Δήλωσης της Εναγομένης 2 - Αιτήτριας και ισχυρίζομαι ότι αφενός γνώριζε την ύπαρξη της αγωγής και αφετέρου ουδεμία υπεράσπιση αποδεικνύει εκ πρώτης όψεως ή/και καλή υπεράσπιση ή/και καλόπιστη υπεράσπιση έχει ως εγγυήτρια του επίδικου γραμματίου.
  85. Αγνοώ και συνεπώς και αρνούμαι τους ισχυρισμούς της παραγράφου 5 της Ένορκης Δήλωσης της Εναγομένης 2 - Αιτήτριας.
  86. Αρνούμαι κατηγορηματικά τους ισχυρισμούς της παραγράφου 6 της Ένορκης Δήλωσης της Εναγομένης 2 - Αιτήτριας και ιδιαίτερα τον ισχυρισμό ότι το οφειλόμενο ποσό δεν είναι το πραγματικά οφειλόμενο και αυτό για το οποίο εκδόθηκε η σχετική απόφαση στις 11/4/
  88. Είναι ισχυρισμός μου ότι η Ένορκη Δήλωση της Εναγομένης 2 - Αιτήτριας, η οποία συνοδεύει την Αίτηση Παραμερισμού της εκδοθείσας απόφασης εναντίον της, δεν αποδεικνύει εκ πρώτης όψεως καλή ή/και καλόπιστη Υπεράσπιση.
  89. Αρνούμαι τη παράγραφο 7 της Ένορκης Δήλωσης της Εναγομένης 2 - Αιτήτριας.
  90. Είναι η θέση μου και οι δικηγόροι των Εναγόντων - Καθ΄ών η Αίτηση με συμβουλεύουν ότι η εκδοθείσα απόφαση εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 - Αιτητών εκδόθηκε κανονικά και νομότυπα και δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θέτει η Νομολογία για παραμερισμό απόφασης εκδοθείσας ερήμην.
  91. Είναι η θέση μου ότι η Αίτηση Παραμερισμού της εκδοθείσας απόφασης προς όφελος των Εναγόντων - Καθ΄ών η Αίτηση καταχωρήθηκε με μοναδικό σκοπό τη περαιτέρω καθυστέρηση της διαδικασίας εκτέλεσης της εκδοθείσας εναντίον τους απόφασης.
  92. Τα όσα καταθέτω εξ όσων κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω είναι ορθά και αληθή.». (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι του Δικαστηρίου.) Δεν υπήρξε αίτημα για αντεξέταση οποιουδήποτε εκ των ομνυόντων. Ολοκληρώθηκε η ακρόαση της αίτησης στη βάση γραπτών αγορεύσεων που παραδόθηκαν εκατέρωθεν από τους συνηγόρους στο Δικαστήριο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Με βάση τη Διάταξη 17 θεσμός 10, των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, όταν εκδοθεί απόφαση μονομερώς, το δικαστήριο δύναται «στην κατάλληλη περίπτωση να ακυρώσει ή διαφοροποιήσει τέτοια απόφαση, με όρους που θα ήταν δίκαιοι». Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ημερ. 15.1.2013, (δοθείσα από τον Ναθαναήλ, Δ.), στην Πολιτική Έφεση 205/2010, Κυριακή Τσεσμέλογλου ν Σοφοκλή Σοφοκλέους, το θέμα συνοψίσθηκε ως εξήςː «Διαχρονικά η νομολογία έχει καθορίσει σε ποιες περιπτώσεις είναι δυνατή η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου προς ακύρωση απόφασης ληφθείσας λόγω παράλειψης καταχώρισης εμφάνισης. Διακρίνονται δύο περιπτώσεις: (α) όπου η ερήμην απόφαση εκδόθηκε παράνομα, δηλαδή, κατά παράβαση ουσιώδους τύπου ή διαδικασίας, οπότε και η απόφαση παραμερίζεται ex debito justitiae, και (β) όπου η απόφαση είναι μεν νομότυπη, αλλά ο αιτούμενος τον παραμερισμό της παρουσιάζει διά ενόρκου δηλώσεως εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση, ενώ επεξηγεί ταυτόχρονα το λόγο που η υπόθεση αφέθηκε να προχωρήσει σε έκδοση απόφασης, χωρίς τη συμμετοχή του. Η απεριόριστη και ταυτόχρονα σύμφυτη ουσιαστικά εξουσία του Δικαστηρίου να παραμερίζει αποφάσεις ληφθείσες χωρίς την εξέταση της υπόθεσης επί της ουσίας, υπόκειται επομένως στα καλώς εγνωσμένα περιοριστικά κριτήρια που έχουν αναφερθεί ανωτέρω, αλλά σημασία αποκτούν επίσης αφενός το χρονικό διάστημα που έχει διαρρεύσει μεταξύ της απόφασης και της αίτησης παραμερισμού και αφετέρου η χρησιμότητα του τυχόν παραμερισμού, από την άποψη ότι αν δεν υπάρχει κάποια υπεράσπιση, τότε ο παραμερισμός δεν εξυπηρετεί. Τα πιο πάνω αντλούνται από υποθέσεις όπως οι Evans v. Bartlam

(1973)3 All E.R. 646, Land Securities Plc v. Receiver for the Metropolitan Police District
(1983)1 W.L.R. 439, Φυλακτού ν. Μιχαήλ
(1982)1 Α.Α.Δ. 204, Μιχάλης Λούκα ν. Cyprus Pipes Industries Ltd
(1995)1Α.Α.Δ. 163 και Λουκαΐδου ν. Γερολέμου
(2000)1 Α.Α.Δ. 333.». Η νομολογία για το θέμα του παραμερισμού απόφασης, όπως είναι αποκρυσταλλωμένη, συνοψίστηκε στην υπόθεση Sabine Zehil v. Neil Roberts
(2009)1(A) A.A.Δ. 678, ως εξής: «Είναι προφανές ότι το Δικαστήριο έχει ευρεία διακριτική ευχέρεια, η οποία ασκείται αφού εξισορροπηθούν διάφοροι παράγοντες όπως η επάρκεια της δικαιολογίας για τη μη εμφάνιση, η ανάγκη διασφάλισης του δικαιώματος ακρόασης, η ανάγκη διαφύλαξης του τελεσίδικου μιας απόφασης και κατά πόσο ο Αιτητής έχει δείξει ότι έχει καλή εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση. Στην υπόθεση Siberia Air v. Πούλλικα
(2005)1 Α.Α.Δ. 893, συνοψίζονται οι σχετικές αρχές στο πιο κάτω απόσπασμα από τη σελίδα 897:- «Είναι γεγονός ότι το πιο σημαντικό στοιχείο σε αιτήσεις αυτής της μορφής είναι η ύπαρξη εκ πρώτης όψεως καλής υπεράσπισης. Όταν ένας διάδικος επιτύχει να αποδείξει ότι έχει εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση, καλύπτει ό,τι σχεδόν απαιτείται για τον παραμερισμό της απόφασης που εκδόθηκε στην απουσία του. Ωστόσο, η απόδειξη εκ πρώτης όψεως καλής υπεράσπισης δεν είναι στοιχείο απόλυτα καθοριστικό για την επιτυχία της αίτησης και τον παραμερισμό της ερήμην εκδοθείσας απόφασης. Το δικαστήριο, διατηρεί την ευχέρεια να αρνηθεί το επανάνοιγμα της υπόθεσης όταν διαπιστώσει ότι η διαγωγή του διάδικου που εξαιτείται τον παραμερισμό της ερήμην εκδοθείσας απόφασης είναι τέτοια που πλήττει το συμφέρον της απονομής της δικαιοσύνης. Αν διαπιστωθεί ότι η συμπεριφορά του αιτητή είναι ασυγχώρητα περιφρονητική μέχρι βαθμού καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας ή των δικαιωμάτων του αντιδίκου του ή αδικαιολόγητα καθυστερεί ή ανεξήγητα παραλείπει να κινηθεί με την πρώτη δυνατή ευκαιρία στην προώθηση αίτησης για παραμερισμό της απόφασης, αυτή η συμπεριφορά, που με άλλα λόγια συνιστά αδιαφορία, μπορεί να αποβεί παράγων αποτυχίας της αίτησης για παραμερισμό (Βλ. Milouca Motor Trading Ltd v. Χρύσανθου Κούρτη
(1997)1 Α.Α.Δ. 941, Γερολέμου ν. ΣΠΕ Κοντέας
(2002)1 Α.Α.Δ. 818 και Alpha Bank Ltd v. Στεφάνου
(2003)1(Β) Α.Α.Δ. 1101.» Πέραν των πιο πάνω, το δικαστήριο έχει πάντοτε υποχρέωση να διασφαλίζει το δικαίωμα κάθε διαδίκου για δίκαιη δίκη. Το συγκεκριμένο δικαίωμα, δεν μπορεί να διασφαλιστεί χωρίς ο διάδικος να έχει ελεύθερη πρόσβαση στο δικαστήριο. Το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ερμηνεύοντας το Άρθρο 6
(1)της Σύμβασης, θεώρησε ότι η πρόσβαση στο δικαστήριο και το ταυτόχρονο δικαίωμα του διαδίκου να ακουστεί, δεν πρέπει μόνο να διατυπώνονται, αλλά θα πρέπει να είναι και αποτελεσματικά. Στην υπόθεση Οργανισμός Χρηματοδότησης Τράπεζας Κύπρου Λτδ., ν. Μιχαήλ
(2003)1(Β) 1044 αναφέρθηκε ότι: «Το δικαίωμα κάθε ατόμου να λαμβάνει γνώση δικαστικής διαδικασίας που να τον αφορά, και να ακούεται σ' αυτή, είναι αυτονόητο και αυτόδηλο.» (Βλ. επίσης Α.Ε.2572, Δημοκρατία ν. Ζήνα Πουλλή
(2001)3 Α.Α.Δ. 1060). Βέβαια, το δικαίωμα για δίκαιη δίκη συναρτάται προς τα δικαιώματα άλλων διαδίκων. Κριτήριο είναι πάντοτε η αρχή της αναλογικότητας και τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. Όπως αναφέρθηκε στην Κολλάτου ν. Παναγιώτου
(2003)1(Β) Α.Α.Δ. 895:- «Στην αποτίμηση των συμφερόντων της δικαιοσύνης, προέχει η διασφάλιση δικαίας δίκης, η οποία συναρτάται τόσο με το δικαίωμα εκατέρου των διαδίκων να ακουστεί στην υπόθεσή του, όσο και με τη διεκπεραίωση της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο. Οι Θεσμοί έχουν ως κύριο αντικείμενο την καθιέρωση του θεσμικού πλαισίου για τη διασφάλιση δικαίας δίκης. ......................... Η τήρηση των διαδικαστικών κανόνων δεν αποτελεί αυτοσκοπό αλλά το μέσο για την επίτευξη δικαίας δίκης. Εφόσον παρέκκλιση από τα θέσμια δεν αναιρεί το σκοπό, αυτή αντιμετωπίζεται θετικά. Αντιμετωπίζεται αρνητικά, όταν αντιστρατεύεται τη διασφάλιση δικαίας δίκης, που εξυπακούει και την προστασία των δικαιωμάτων του αντιδίκου.» Σε πιο πρόσφατη απόφαση, ημερ. 21.5.2015, στην Πολιτική Έφεση Αρ. 35/2010, Ανδρέας Ψαράς ν Ιωάννης Γιάγκου, το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την προσέγγιση του πρωτόδικου δικαστηρίου ως προς το ότι είναι αναγκαίο να εξισορροπείται, αφενός, το δικαίωμα του διάδικου που αιτείται τον παραμερισμό απόφασης να ακουστεί στην αγωγή και, αφετέρου, του δικαιώματος του επιτυχόντος διάδικου - ενάγοντα να κριθεί η υπόθεσή του εντός ευλόγου χρόνου. Σχετικό το εξής απόσπασμα꞉ «Το πρωτόδικο Δικαστήριο έκρινε ότι το συνταγματικό δικαίωμα ενός ατόμου να ακούγεται ενώπιον του Δικαστηρίου αντισταθμίζεται και εξισορροπείται από την υποχρέωση του Δικαστηρίου να διασφαλίζει την ολοκλήρωση μιας υπόθεσης εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος, η οποία υποχρέωση επίσης κατοχυρώνεται συνταγματικά (Άρθρο 30.2 του Συντάγματος). Διαφορετικά, ανέφερε, η υιοθέτηση άλλης προσέγγισης και αντιμετώπισης θα ισοδυναμούσε με αυτόματη, μονόπλευρη και ανεπιφύλακτη αποδοχή του εκάστοτε αιτητή για παραμερισμό δικαστικής απόφασης, παραβιάζοντας το συνταγματικό δικαίωμα του ενάγοντα για εκδίκαση της υπόθεσής του μέσα σε εύλογο χρόνο και, συνεπώς, θα έθετε σε κίνδυνο την αποτελεσματικότητα και αξιοπιστία των θεσμών απονομής δικαιοσύνης και έτσι θα τον εξέθετε σε χλευασμό (Μουγής ν. Σπανούδης
(1996)1 ΑΑΔ 997 και Ανδρέας Λυσιώτη ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(2000)1 ΑΑΔ 364). Θεωρούμε την προσέγγιση του πρωτόδικου Δικαστηρίου ορθή και συμβατή με τη νομολογία. Στην υπόθεση Μουγής ν. Σπανούδης (πιο πάνω) αναφέρθηκαν τα ακόλουθα σχετικά: «Το δικαίωμα του εφεσείοντα να ακουσθεί - το οποίο επικαλείται - διασφαλίζεται από το Άρθρο 30.3(β) και (γ) του Συντάγματος. Ωστόσο αυτό το δικαίωμα πρέπει να συμβαδίζει με το δικαίωμα της ακρόασης μέσα σε εύλογο χρόνο. Έχει δε νομολογηθεί η απονομή της δικαιοσύνης μέσα σε εύλογο χρόνο, η οποία διασφαλίζεται από το Άρθρο 30.2 του Συντάγματος, συνιστά θεμελιώδες δικαίωμα του ανθρώπου και συγχρόνως εχέγγυο για τη διασφάλιση της λειτουργικότητας της δικαστικής εξουσίας (Αρέστη ν. Ηλία
(1991)1 ΑΑΔ 984, 988). Στον τομέα αυτό η νομολογία μας είναι ταυτόσημη με εκείνη του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων η οποία έχει διαμορφωθεί κατά την ερμηνεία του Άρθρο 6
(1)της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων το οποίο αντιστοιχεί με το Άρθρο 30.2 του Συντάγματος. Σύμφωνα λοιπόν με την νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ο σκοπός της σχετικής διασφάλισης είναι να προστατεύσει τους διαδίκους από υπερβολικές διαδικαστικές καθυστερήσεις (Strogmuller v. Austria, Series A, Publications of the European Court of Human Rights, 1969, σελ. 40). Η διασφάλιση υπογραμμίζει την σπουδαιότητα απονομής της δικαιοσύνης χωρίς καθυστερήσεις οι οποίες θέτουν σε κίνδυνο την αποτελεσματικότητα και αξιοπιστία της (H. v. France, Series A, 162 -A, Publications of the European Court of Human Rights, παραγ. 58
(1989)). Παρόλο ότι μπορεί να λεχθεί ότι υπεύθυνοι για την πρόοδο της πολιτικής διαδικασίας είναι οι διάδικοι αυτό δεν απαλλάσσει τα δικαστήρια από την ευθύνη να διασφαλίσουν συμμόρφωση με το Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Union Alimentaria Sanders SA v. Spain, Series A,157, Publications of the European Court of Human Rights, παραγ. 35
(1989)).» Tα δικαστήρια δεν πρέπει να αποστερούν το δικαίωμα του διαδίκου να ακουστεί, ιδιαίτερα όταν αποκαλύπτει καλή υπεράσπιση και όταν η συμπεριφορά του δεν είναι μεμπτή (Βλ. Phylactou v. Michael
(1982)1 C.L.R. 204, 210, Γεωργίου ν. Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Τράπεζας Κύπρου (Αρ.2)
(1999)1(Γ) Α.Α.Δ. 1938), νοουμένου ότι δεν υφίσταται κίνδυνος παρεκτροπής από τη δίκαιη δίκη εντός ευλόγου χρόνου. Η αποκάλυψη εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης προϋποθέτει και εξυπακούει κάτι περισσότερο από την απλή παράθεση της εκδοχής του αιτητή, δηλαδή προϋποθέτει την προσκόμιση στο Δικαστήριο κάποιων αποδεικτικών στοιχείων και μαρτυρίας, υπό μορφή ένορκης δήλωσης, που να υποστηρίζουν την εκδοχή του αιτητή (Βλ. Βύρων Τεγγεράκης, Διαχειριστής της περιουσίας της αποβιωσάσης Κορίνας Τεγκεράκη (Χατζηπαναγή Γιάννη) ν. Δήμου Λευκωσίας
(2005)1 Α.Α.Δ. 289). Δεν απαιτείται να προσκομίζεται οποιαδήποτε άλλη προφορική μαρτυρία, αν και οι διάδικοι έχουν το δικαίωμα να αντεξετάσουν οποιοδήποτε ομνύοντα επί της ένορκης δήλωσής του, αφού δώσουν την σχετική ειδοποίηση σύμφωνα με τους Θεσμούς (βλ. Ζήνωνα Μερκή, ο οποίος εμπορεύεται με την επωνυμία Merkis General Bonded Warehouse v. Yiannoukas Holiday Ltd κ.α.
(1994)1 ΑΑΔ 736). Ωστόσο, στο πλαίσιο της αίτησης παραμερισμού δεν αναμένεται από το Δικαστήριο να προβεί σε έλεγχο αξιοπιστίας των εκατέρωθεν ενόρκως δηλούντων. Τούτο ισχύει τόσο αναφορικά με το λόγο που προβάλλεται για την παράλειψη εμφάνισης στην αγωγή όσο και για την εκδοχή υπεράσπισης (Irena Knitting Ltd κ.α. ν Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ
(2006)1 Α.Α.Δ. 816). Η αντιπαραβολή των δύο εκδοχών επί της ουσίας της υπόθεσης είναι ορισμένες φορές αναπόφευκτη σε αιτήσεις παραμερισμού απόφασης που εκδόθηκε ερήμην του Εναγόμενου - Αιτητή, αλλά αυτή η διεργασία θα πρέπει να περιορίζεται στα απολύτως αναγκαία, για τη διακρίβωση της καλοπιστίας των ισχυρισμών του Αιτητή και της απάντησης στο ερώτημα κατά πόσο υπάρχει ή όχι εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση (βλ. CLAIRE MORRIS v. SARATOGA SWIMMING POOLS LTD (Αρ.1)
(2012)1 Α.Α.Δ. 647). ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΚΑΙ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ. Με βάση τη δοθείσα μαρτυρία, ως αξιολογείται στην όψη των ενόρκων δηλώσεων και δεδομένου ότι δεν υπήρξε αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων, έχω ικανοποιηθεί ότι στην παρούσα υπόθεση η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος στους Εναγομένους 1 και 2 έγινε νομότυπα, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στη Δ.5 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Αναλύω το σκεπτικό μου ως εξής꞉ (α) Η Διαταγή 5 καθορίζει τα εξής꞉ "1. Every defendant named on the writ of summons shall, except a Judge otherwise orders, be served in the manner provided in Rule 2 of this Order with an office copy of the writ, and such service shall be deemed good service of the writ. 2.-
(1)The service shall, whenever it is practicable, be effected by leaving the copy with the person to be served; but if he is not found at his house or at his usual place of employment, the service shall be deemed to be effected if the copy is left- (
  1. i)with any member of his family of apparently 16 years and upwards then in his town or village or within the lands thereof; or (
  2. ii)with any person apparently of such age and in charge of the place of his employment; or (iii) with his master in the case of a servant living with his master. Where service is effected by leaving the copy with a person other than the person to be served, the affidavit of service shall state (if such be the case) that the person to be served was not found at his house or at his usual place of employment. (Form 5) " (β) Στην παρούσα υπόθεση, η ένορκη δήλωση επίδοσης του κλητηρίου στους Εναγόμενους 1 και 2 αναφέρει ότι το κλητήριο επιδόθηκε δια της αφέσεως του κλητηρίου στη XXXXX Χατζημηνά που είναι μητέρα και συγκάτοικό τους, άνευ της υπογραφής της. (γ) Δεν υπάρχει οτιδήποτε το παράτυπο στην επίδοση κατά τον τρόπο που περιγράφεται στην ένορκη δήλωση επίδοσης. Επεξηγώ꞉ (
  3. i)Όπως σαφώς προκύπτει από το ίδιο το λεκτικό της Δ.5, δεν επιβάλλεται και δεν απαιτείται ο διάδικος (εν προκειμένω, ο Εναγόμενος) να έχει υπογράψει ότι παρέλαβε το δικόγραφο που του επιδίδεται (εν προκειμένω το Κλητήριο Ένταλμα). H επίδοση άνευ λήψης της υπογραφής του παραλήπτη δεν καθιστά την επίδοση άκυρη. (
  4. ii)Το νομότυπο της μεθόδου επίδοσης μέσω αφέσεως του δικογράφου στην παρουσία προσώπου που πληροί τα κριτήρια της Δ.5
(2)(i) ανωτέρω, έστω και αν αυτό αρνείται να υπογράψει, έχει κριθεί, μεταξύ άλλων, στην απόφαση του Ναθαναήλ, Δ., ημερ. 15.1.2013, στην Πολιτική Έφεση 205/2010, Κυριακή Τσεσμέλογλου ν Σοφοκλή Σοφοκλέους. Σχετικό το ακόλουθο απόσπασμα꞉ «Όπως προαναφέρθηκε, το επίμαχο σημείο ήταν κατά πόσο στην εφεσείουσα έγινε ή όχι επίδοση των δικαστικών εγγράφων. Και το ζήτημα αυτό απεφασίσθη εναντίον της. Η εφεσείουσα δεν αμφισβήτησε ότι πράγματι κάποιος της φώναξε μετά την έξοδο της από το αεροδρόμιο και την παράδοση του παιδιού στον εφεσίβλητο. Είναι τα μετέπειτα συμβάντα που αρνήθηκε. Το Δικαστήριο, όμως, έκρινε, για καλούς λόγους, αναξιόπιστη την εκδοχή της εφεσείουσας, δεχόμενο ότι όντως ο επιδότης όχι μόνο της φώναξε, αλλά και στάθηκε μπροστά της και στην άρνηση της να αποδεχθεί την επίδοση, της άφησε τα έγγραφα ρίχνοντας τα στο έδαφος, ζητώντας της να τα παραλάβει, μια καθόλα αποδεκτή πρακτική σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται στο Annual Practice 1958, σελ. 102, στα οποία εύστοχα παρέπεμψε το Δικαστήριο.». (δ) Επομένως, εάν και εφόσον το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ως προς την αλήθεια του περιεχομένου της ενόρκου δηλώσεως, η επίδοση θα πρέπει να κριθεί ως νομότυπη και καλή. (ε) Δεν υπάρχει ενώπιον μου οτιδήποτε που να κλονίζει την αξιοπιστία του επιδότη και κατ' επέκταση της ενόρκου δηλώσεώς του. Η πλευρά των Εναγόντων δεν ζήτησε να αντεξετάσει τον επιδότη ως προς το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεώς του. Το Δικαστήριο δεν δύναται με δική του πρωτοβουλία να αμφισβητήσει το αληθές του περιεχομένου της ενόρκου δηλώσεως επίδοσης που βρίσκεται στο φάκελο του Δικαστηρίου. Τέτοια αμφισβήτηση θα πρέπει να δικογραφείται κατά τρόπο ειδικό στην ένσταση και εναπόκειται στον επηρεαζόμενο διάδικο (ήτοι τον αιτούντα τον παραμερισμό) να ζητήσει εν συνεχεία την αντεξέταση του επιδότη, για να αποδείξει το αναληθές της ένορκης δήλωσης επίδοσης (βλ.. απόφαση ημερ. 9.7.2012, του Χατζηχαμπή, Δ., στην Πολιτική Έφεση 66/2009, Marfin Popular Bank Public Co. Ltd v Ανδρούλας Γεωργίου Κωστή). Το βάρος της απόδειξης των ισχυρισμών των Εναγομένων περί του αναληθούς της ένορκης δήλωσης του επιδότη για το ότι παρέδωσε στη μητέρα και «συγκάτοικο» των Εναγόντων το κλητήριο, το φέρουν οι Εναγόμενοι οι οποίοι αρνούνται ότι κατά την ημερομηνία της επίδοσης διέμεναν στη διεύθυνση που διαμένει η μητέρα τους. (στ) Επισημαίνω ότι το ποια ήταν η διεύθυνση όπου έγινε η επίδοση δεν το λέει η ίδια η ένορκη δήλωση του επιδότη. Υπάρχει όμως ενώπιον του Δικαστηρίου η ένορκη δήλωση του κ. XXXXX Σεβέρη που συνοδεύει την ένσταση στην επίδικη αίτηση παραμερισμού, όπου αυτός, στην παρα. 14, δηλώνει ενόρκως ότι η επίδοση έγινε στη διεύθυνση των Εναγόντων που αναγράφεται στο κλητήριο, ήτοι στην οδό Ιπποδρομιών αρ.41, και εξηγεί ο κ. Σεβέρης ότι։ «Αυτή η διεύθυνση δηλώθηκε σε μένα από τον Εναγόμενο 1 - Αιτητή και δόθηκε στο δικηγόρο των Εναγόντων - Καθ΄ών η Αίτηση και αναφέρθηκε στο επίδικο γραμμάτιο. Όσον αφορά την Εναγομένη 2 - Αιτήτρια η ίδια διεύθυνση αναφέρεται και στο Πιστοποιητικό Έρευνας του Κτηματολογίου, το οποίο θα αναφερθώ κατωτέρω.». Αυτές οι πολύ ουσιώδεις δηλώσεις του κ. Σεβέρη δεν κλονίσθηκαν, εφόσον η πλευρά των Εναγομένων δεν ζήτησε την αντεξέτασή του. Αν και δεν υπάρχει κανόνας ότι το Δικαστήριο δεσμεύεται να αποδεχθεί μαρτυρία για το λόγο και μόνο ότι δεν υπήρχε αντεξέταση (βλ. Αντωνάκης Χρ. Σολομωνίδης Λτδ κ.α. ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας κ.α.
(2005)1 Α.Α.Δ. 491), εντούτοις, εκεί όπου ένας μάρτυρας δεν αντεξετάζεται σε ουσιώδες τμήμα της μαρτυρίας του, παρέχεται διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να θεωρήσει την παράλειψη αυτή ως αποδοχή των ισχυρισμών του στο σημείο που δεν αντεξετάσθηκε (βλ. Philippou General Bonded Warehouse Ltd v. Νικολαϊδη
(2006)1Β 1057, Marketrends Finance Ltd v. Χριστοδουλίδη
(2007)1Α 624). (ζ) Όχι μόνον αυτό, αλλά ούτε έδωσαν οι Εναγόμενοι στις δικές τους χωριστές ένορκες δηλώσεις οποιεσδήποτε λεπτομέρειες για το ποια είναι η πραγματική τους διεύθυνση διαμονής, εάν αυτή διαφέρει από τη διεύθυνση που είχε δηλωθεί επί του επίδικου γραμματίου ή/και αν ήταν άλλη η διεύθυνση διαμονής της μητέρας τους και ποια ήταν εν τοιαύτη περιπτώσει. Ούτε έδωσαν οποιαδήποτε εξήγηση, δια μέσω οποιασδήποτε συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης γιατί το Κτηματολόγιο να έχει δηλωμένη ως διεύθυνση διαμονής τους την ίδια διεύθυνση που χρησιμοποίησαν οι Ενάγοντες για το κλητήριο ένταλμα και για την επίδοση αυτού. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, εφόσον δεν υπήρξε αίτημα για αντεξέταση του επιδότη από τον συνήγορο των Εναγομένων / Αιτητών και συνεπώς δεν αμφισβητήθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου η αλήθεια του περιεχομένου των ενόρκων δηλώσεών του, ημερ. 8.2.2019, οι οποίες βρίσκονται στο φάκελο του Δικαστηρίου και οι οποίες σημειώθηκαν ως τεκμήρια από το Δικαστήριο (υπό άλλη σύνθεση) στις 11.4.2019, καθ'ον χρόνο το Δικαστήριο εξέδωσε την απόφαση στην αγωγή ερήμην των Εναγομένων 1 και 2, αποδεχόμενο ότι υπήρξε καλή και νομότυπη επίδοση προς εκείνους στις 6.2.2019 και εφόσον δεν αντεξετάσθηκε από το συνήγορο των Εναγομένων / Αιτητών 1 και 2 ούτε ο κ. Σεβέρης επί της παρα. 14 της ένορκης δήλωσής του που συνοδεύει την ένσταση, ούτε καταχωρήθηκε οποιαδήποτε συμπληρωματική ένορκη δήλωση για αντίκρουση των ισχυρισμών του, καταλήγω να απορρίπτω ως ατεκμηρίωτο τον ισχυρισμό τους ότι η επίδοση πάσχει διότι δήθεν δεν είχαν την ίδια διεύθυνση διαμονής με το πρόσωπο στο οποίο αφέθηκε το κλητήριο που προοριζόταν για τους ίδιους και αποδέχομαι ως καλή και νομότυπη την επίδοση που έγινε στους Εναγόμενους, εφόσον δεν έχει καταρριφθεί ο ισχυρισμός του επιδότη ότι το πρόσωπο εκείνο ήταν η μητέρα, ενήλικη συγκάτοικός τους κατά τον ουσιώδη χρόνο. Καταλήγω ότι, εφόσον η επίδοση του κλητηρίου ήταν νομότυπη και εφόσον παρήλθε άπρακτη από πλευράς των Εναγομένων 1 και 2 η προβλεπόμενη από τη Διαταγή 17 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας 10ήμερη προθεσμία για την καταχώριση Σημειώματος Εμφάνισης, οι Ενάγοντες νομιμοποιούνταν να αιτηθούν και να λάβουν απόφαση επί της αγωγής. Συνεπώς, δεν υφίσταται οποιοδήποτε στοιχείο το οποίο να δικαιολογεί τον παραμερισμό της εκδοθείσας απόφασης ex debito justitiae. Χωρίς επηρεασμό της πιο πάνω κατάληξής μου, επισημαίνω ότι η παρούσα υπόθεση διαφέρει από την υπόθεση Ζ.Μ., ο οποίος εμπορεύεται με την επωνυμία Merkis General Bonded Warehouse v. Yiannoukas Holiday Ltd κ.α.
(1994)1 ΑΑΔ 736, όπου εκεί η επίδοση έγινε στη θυγατέρα του Εφεσείοντα, η οποία δεν αντιλήφθηκε τη φύση, σημασία και σοβαρότητα του εγγράφου που της παραδόθηκε, ούτε γνώριζε ποιες θα ήταν οι συνέπειές του και αμέλησε να το αναφέρει και να το δώσει στον πατέρα της, με αποτέλεσμα εκείνος να χάσει την προθεσμία για καταχώριση σημειώματος εμφάνισης. Εδώ αντίθετα, η μητέρα των Εναγομένων 1 και 2 εμφανίζεται κατά τα λεγόμενά τους να απευθύνθηκε σε δικηγόρο για να αμφισβητήσει το νομότυπο της επίδοσης που έγινε στην ίδια για λογαριασμό των παιδιών της Εναγομένων 1 και 2. Δεν δόθηκε καμία λογική εξήγηση για την ισχυριζόμενη παράλειψή της να ενημερώσει τους ίδιους, την ίδια ώρα που είχε την αντίληψη ότι έπρεπε να ενημερώσει δικηγόρο. Ούτε δόθηκε κάποια λογική εξήγηση γιατί ο δικηγόρος που ενημερώθηκε για την ισχυριζόμενη παράτυπη επίδοση δεν ενημέρωσε τους Εναγόμενους 1 και 2 ότι ήταν προς το συμφέρον τους σε τέτοια περίπτωση να καταχωρούσαν Σημείωμα Εμφάνισης υπό διαμαρτυρία και να ζητούσαν παραμερισμό της επίδοσης. Η καταχώριση Σημειώματος Εμφάνισης υπό διαμαρτυρία διέπεται από τις πρόνοιες της Δ.16 θ.9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, οι οποίες παρατίθενται πιο κάτω꞉ «A defendant before appearing shall be at liberty, without obtaining an order to enter or entering a conditional appearance, to take out a summons to set aside the service upon him of the writ or of notice of the writ, or to discharge the order authorizing such service.» Όπως επεξηγείται στο Annual Practice του 1955, σελ. 130, "A conditional appearance may be entered to prevent judgment in default, where there is a bona fide intention to apply promptly to set aside the writ or service of the writ on the ground of irregularity of the writ or service or to deny jurisdiction." Δηλαδή, η εμφάνιση υπό διαμαρτυρία καταχωρείται για να προλάβει ο Εναγόμενος τυχόν έκδοση απόφασης στην αγωγή ερήμην του, μέχρις ότου αυτός αιτηθεί τον παραμερισμό του κλητηρίου ή της επίδοσής του. Συνεχίζει το ίδιο Σύγγραμμα στην ίδια σελίδα και λέγει ότι η εμφάνιση υπό διαμαρτυρία θα θεωρείται ως πλήρης εμφάνιση για όλους τους σκοπούς, με την επιφύλαξη του δικαιώματος του εναγομένου να αιτηθεί τον παραμερισμό του κλητηρίου ή της επίδοσής του. Αν δεν προβεί σε τέτοια αίτηση ή αν αποτύχει η αίτησή του, τότε η εμφάνιση που είχε καταχωρήσει θα θεωρείται ως άνευ όρων εμφάνιση. Σχετικά τα εξής꞉ «A conditional appearance or appearance under protest is a complete appearance to the action for all purposes, subject only to the right reserved by the defendant to apply to set aside the writ or the service thereof, on any ground which he can sustain. [.] At the expiration of the time fixed, if no application is made, or if made has been dismissed, the plaintiff may proceed with the action as if an unconditional appearance has been entered.» Υπο το φως της κατάληξής μου ότι η μητέρα των Εναγομένων 1 και 2 αντιλήφθηκε τη σημασία του εγγράφου που της επιδόθηκε ως εγγράφου που αφορούσε σε δικαστική διαδικασία και αποτάθηκε σε δικηγόρο τάχιστα, δεν έχω πεισθεί ότι αυτή παρέλειψε να ενημερώσει τους Εναγομένους 1 και 2 για το γεγονός της επίδοσης. Δεν έχω πεισθεί ότι η πρώτη φορά που οι ίδιοι έμαθαν για την αγωγή ήταν μετά που εκδόθηκε η απόφαση σε αυτήν και καταχωρήθηκαν τα ΜΕΜΟ. Ειδικά οι παρα. 5 και 6 της ένορκης δήλωσης του Εναγομένου 1 που συνοδεύει την αίτηση παραμερισμού αποκαλύπτουν ακριβώς ότι αυτός έλαβε ενημέρωση για το περιεχόμενο της αγωγής από τον κ. Πατσαλίδη, τον δικηγόρο στον οποίο αποτάθηκε η μητέρα των Εναγομένων πριν εκδοθεί η απόφαση στην αγωγή και δεν έλαβε μέτρα ούτε ενημέρωσε την αδερφή του. Ξεκάθαρα στην περίπτωση του Εναγόμενου 1, γίνεται παραδεκτή από μέρους του ασύγνωστη αδράνεια στο να λάβει εκείνα τα δικονομικά διαβήματα που θα τον προστάτευαν από το ενδεχόμενο να εκδοθεί απόφαση ερήμην του. Τούτο οδηγεί αναπόδραστα και στο συμπέρασμα ότι με αδικαιολόγητη καθυστέρηση προσέρχεται στο Δικαστήριο έναν σχεδόν χρόνο μετά την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης στην αγωγή για να αμφισβητήσει για πρώτη φορά την επίδοσή της. Τέτοιου μεγέθους καθυστέρηση δεν γίνεται ανεκτή από τα Δικαστήρια. Στην Mine and Quarry Services Ltd. ν. Α. Γ. (Μ)
(1993)1 Α.Α.Δ. 26, η αγωγή κατατέθηκε στις 3/2/88 και επιδόθηκε τον ίδιο μήνα. Στις 2/7/88 εκδόθηκε, στην απουσία του εφεσίβλητου, απόφαση εναντίον του. Μετά από ένα
(1)περίπου χρόνο (15/7/89) ο αιτητής υπέβαλε αίτηση παραμερισμού της απόφασης, η οποία πρωτοδίκως έγινε δεκτή. Κατ' έφεση, οι εφεσείοντες αντέταξαν ότι, πριν από την έγερση της αγωγής αλλά και μετέπειτα, ο εφεσίβλητος επανειλημμένα ζήτησε από το δικηγόρο τους ή τους ίδιους απευθείας διευκολύνσεις για την αποπληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους χωρίς ποτέ να προβάλει τις αιτιάσεις που αναφέρει στην ένορκη δήλωση του για να επιτύχει ακύρωση της απόφασης. Το Εφετείο δέχθηκε πως, μπροστά σε αυτή την κατάσταση ο εφεσίβλητος είχε το βάρος απόδειξης του ισχυρισμού του ότι δικαιολογημένα καθυστέρησε να αποταθεί. Έκρινε εν τέλει πως ο εφεσίβλητος σκόνταψε στο εμπόδιο που δημιούργησε η αργοπορημένη ενέργεια του την οποία, όπως προελέχθη, δεν δικαιολόγησε. Είχε περάσει «ολόκληρος χρόνος» για να υποβάλει αίτηση και η αντίδραση του συνέπεσε με την προώθηση αίτησης να κηρυχθεί σε πτώχευση. Η έφεση κατά της απόφασης παραμερισμού επετράπη από το Εφετείο. Επομένως, στην περίπτωση του Εναγομένου 1, δεν δικαιολογείται ο παραμερισμός της απόφασης λόγω της ασύγνωστης καθυστέρησής του να αποταθεί στο Δικαστήριο να αμφισβητήσει την επίδοση του κλητηρίου, ενώ γνώριζε για αυτήν από τότε που εστάλη η επιστολή του κ. Πατσαλίδη. Σε ό,τι αφορά τον ισχυρισμό ότι στην περίπτωση της Εναγομένης 2 ούτε η μητέρα της ούτε ο Εναγόμενος 1 την ενημέρωσαν για την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος για να μην επιβαρύνουν την υγεία της, επισημαίνω ότι δεν έχει τεθεί ιατρική βεβαίωση που να βεβαιώνει ποια ακριβώς ήταν η κατάσταση της υγείας της και ποια ιατρική θεραπεία ή/και φροντίδα είχε να λαμβάνει στη Νότιο Αφρική και αν ήταν αδύνατο να επικοινωνεί ή/και να δίνει οδηγίες για τις υποθέσεις της. Αλλά και αν ακόμη γινόταν δεκτό ότι η ίδια ενημερώθηκε για την επίδοση του κλητηρίου μετά που εκδόθηκε η απόφαση στην αγωγή και παραλήφθηκε η επιστολή που την ενημέρωνε για το ΜΕΜΟ, και πάλιν τούτο δεν δικαιολογεί αφ εαυτού τον παραμερισμό της απόφασης. Θα πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει καλή και καλόπιστη υπεράσπιση στην αγωγή. Όσον αφορά τον Εναγόμενο 1, αυτός δεν έχει αποδείξει στην όψη της ένορκης δήλωσής του εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση στην αγωγή, ώστε να δικαιολογείται ο παραμερισμός της νομότυπα εκδοθείσας απόφασης επί της αγωγής. Εξηγώ πιο κάτω. Κατ' αρχάς, δεν έχει αμφισβητηθεί ότι το εξ αποφάσεως χρέος αφορά σε οφειλή δυνάμει γραμματίου συνήθους τύπου, όπως ο όρος αυτός ερμηνεύεται στην απόφαση, ημερομηνίας 22.6.1990, στην Πολιτική Έφεση Αρ. 7432, Βαρνάβας Παύλου κ.α. -ν- Ελληνικής Τράπεζας Λτδ.
(1990)1 ΑΑΔ 483 με παραπομπή στις προϋποθέσεις του άρθρου 78 του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149: «Γραμμάτιο συνήθους τύπου» είναι έγγραφη υπόσχεση, που γίνεται από ένα πρόσωπο σε άλλο και υπογράφεται από τον εκδότη, στην παρουσία δύο τουλάχιστον, ικανών για να συμβάλλονται, μαρτύρων, για την πληρωμή, σε πρώτη ζήτηση ή σε καθορισμένο ή μελλοντικό χρόνο που προσδιορίζεται, στο πρόσωπο που καθορίζεται στο γραμμάτιο ποσού χρημάτων, πλέον τόκον που ορίζεται σ' αυτό κατ' ανώτατο όριο προς εννέα τα εκατό κατ' έτος και, σε περίπτωση λήψης δικαστικών μέτρων πάνω σ' αυτό τα συναφή έξοδα, και που να φαίνεται σ' αυτό η αντιπαροχή για την οποία γίνεται η υπόσχεση." Προχωρώ, λοιπόν, να επισημάνω ότι είναι εκ του Νόμου περιορισμένες οι υπερασπίσεις που δύναται να επικαλεστεί ένας Εναγόμενος, όταν η απαίτηση του Ενάγοντα απορρέει από γραμμάτιο συνήθους τύπου. Σε αυτήν την περίπτωση ισχύουν μόνο οι υπερασπίσεις που προβλέπονται από την επιφύλαξη του άρθρου 80 του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149 (βλ. Raif v Dervish
(1971)1 CLR 158, Χριστοφόρου κ.α. ν Paneuropean Insurance Co. Ltd
(2002)1 (Γ) ΑΑΔ 1644) που έχει ως ακολούθωςː «80. Σε κάθε δικαστικό μέτρο που λήφθηκε βάσει γραμματίου συνήθους τύπου, το περιεχόμενο του εν λόγω γραμματίου συνιστά αμάχητη απόδειξη των γεγονότων που εκτίθενται σε αυτόː Νοείται ότι, σε οποιοδήποτε τέτοιο δικαστικό μέτρο, αποτελεί επαρκή υπεράσπιση το γεγονός ότι η υπογραφή του οφειλέτη χρέους ή άλλου που υπόγραψε το γραμμάτιο δεν είναι στην πραγματικότητα η υπογραφή του, ή ότι η έκδοση του γραμματίου επιτεύχθηκε συνεπεία εξαναγκασμού ή απάτης ή υπό περιστάσεις που ανάγονται σε εξαναγκασμό ή απάτη.». Στην παρούσα υπόθεση δεν έχει αμφισβητηθεί ότι η υπογραφή του οφειλέτη στο γραμμάτιο ανήκει στον Εναγόμενο 1, ούτε έχει εγερθεί ισχυρισμός περί εξαναγκασμού ή εξαπάτησης του Εναγόμενου 1 κατά την υπογραφή του γραμματίου. Η μόνη άλλη υπεράσπιση που η νομολογία έχει αναγνωρίσει τη δυνατότητα να εγερθεί είναι η υπεράσπιση της εξόφλησης του χρέους, (Κανναουρίδης ν. Οικοδομικής Εταιρείας Τακτικών Κυβερνητικών Εργατών Κύπρου «Η Μέριμνα» Λτδ
(2002)1 Α.Α.Δ. 1390), εφόσον η εξόφληση αποσβένει την οφειλή. Τούτο επιβεβαιώθηκε πρόσφατα από τον Στ. Ναθαναήλ, Δ. στην προμνησθείσα απόφασή του στην Πολιτική Έφεση αρ. 230/09. Έχει όμως νομολογιακά αποσαφηνιστεί ότι, εκείνος που ισχυρίζεται ότι εξόφλησε ή ότι έκανε συγκεκριμένη πληρωμή, εκείνος είναι που έχει το βάρος της απόδειξης του ισχυρισμού του. Στην υπόθεση Rahim Havariyoun v Ανδρέα Ρουσή
(2008)1 Α.Α.Δ. 406 κρίθηκε, αναφορικά με το βάρος της απόδειξης, ότι, εφόσον επίδικο ήταν το ποσό που πληρώθηκε, ο εφεσείων - εναγόμενος είχε το βάρος απόδειξης και ασφαλώς ο εφεσίβλητος - ενάγων είχε τη δυνατότητα να προσαγάγει και ο ίδιος την όποια μαρτυρία είχε για εξήγηση τυχόν απόδειξης που επικαλείτο ο εφεσείων. Στην παρούσα υπόθεση ο Εναγόμενος 1 αρνείται γενικά και αόριστα το ποσό της απόφασης που εκδόθηκε στην αγωγή, λέγοντας ότι έχει ήδη πληρώσει διάφορα ποσά έναντι του γραμματίου, χωρίς όμως να δίδει καθόλου λεπτομέρειες για τον ισχυρισμό αυτό, ούτε για ημερομηνίες πληρωμής ούτε για ποσά πληρωμής ούτε για αποδείξεις πληρωμής. Επομένως, δεν έχω πεισθεί για το καλόπιστο του ισχυρισμού του αυτού περί ύπαρξης καλής υπεράσπισης. Από την άλλη, η Εναγόμενη 2 ως εγγυήτρια δεν αμφισβητεί την υπογραφή της επί του γραμματίου, ούτε ισχυρίζεται ότι έχει ήδη εξοφλήσει την οφειλή του Εναγομένου 1 δυνάμει της συμφωνίας εγγύησης, παρά μόνο βασίζεται στα όσα αόριστα και γενικά της δήλωσε ο Εναγόμενος 1 περί πληρωμών, χωρίς άλλες λεπτομέρειες. ΚΑΤΑΛΗΞΗ. Ενόψει όλων των ανωτέρω, δεν έχω ικανοποιηθεί ότι οι Εναγόμενοι 1 και 2 έχουν αποδείξει τις αναγκαίες προϋποθέσεις (παράτυπο της επίδοσης και ύπαρξη εκ πρώτης όψεως καλής υπεράσπισης) ή/και την απαιτούμενη επιμέλεια κατά το διαρρεύσαν χρονικό διάστημα από την έκδοση της εκκαλούμενης απόφασης, ώστε να επιτύχουν στην υπό κρίση αίτηση. Απορρίπτω την αίτηση, με έξοδα υπέρ των Εναγόντων και εναντίον των Εναγομένων 1 και 2, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (υπ.)............ Α. Πανταζή - Λάμπρου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.