← Κύπρος

ΠΙΤΣΙΛΛΟΥ ν. GAN DIRECT INSURANCE LTD, Αρ. Αγωγής: 1508/2019, 2/4/2021

ΠΙΤΣΙΛΛΟΥ ν. GAN DIRECT INSURANCE LTD, Αρ. Αγωγής: 1508/2019, 2/4/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A291 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: N. Α. Π. Γεωργιάδη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1508/2019 ΜΕΤΑΞΥ: XXXXX ΠΙΤΣΙΛΛΟΥ Ενάγουσας και GAN DIRECT INSURANCE LTD Εναγομένης ------------------ Ημερομηνία: 2 Απριλίου,

  1. Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα: κ. Ανδρέας Μ. Κλεάνθους. Για την Εναγομένη: κα Νάταλι Πελαβά για κ.κ. Χαβιαράς & Φιλίππου Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ Ι. ΟΙ ΕΓΓΡΑΦΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ Η Απαίτηση
  2. Η Ενάγουσα απαιτεί εναντίον της Εναγομένης €1494,78 ως ειδικές αποζημιώσεις για ζημιές που προκλήθηκαν στο αυτοκίνητο της από τροχαίο δυστύχημα που προκάλεσε ασφαλισμένος οδηγός της Εναγομένης, νόμιμο τόκο από την ημερομηνία του δυστυχήματος και έξοδα.
  3. Σύμφωνα με την Απαίτηση, η Ενάγουσα είναι ιδιοκτήτρια του οχήματος με αρ. εγγραφής XXXXX61 (το «όχημα XXXXXP») και η Εναγομένη κάλυπτε ως ασφαλιστική εταιρεία το όχημα με αρ. εγγραφής XXXXX51 (το «όχημα XXXXXH»).
  4. Την 16/11/2018 περί ώρα 07:20 ο XXXXX Μιχαηλίδης, σύζυγος της Ενάγουσας, οδηγούσε το όχημα XXXXXP όταν ο οδηγός του οχήματος XXXXXH, XXXXX Florentin, συγκρούστηκε με το πίσω μέρος του οχήματος με αρ. εγγραφής XXXXX07 (το «όχημα XXXXXΒ»), το οποίο ακολουθούσε το όχημα XXXXXP και είχε ελαττώσει ταχύτητα και/ή σταματήσει με αποτέλεσμα το XXXXXΒ να ωθηθεί και να συγκρουστεί με το XXXXXP προκαλώντας ζημιές.
  5. Αφού παρατίθενται λεπτομέρειες αμελούς οδήγησης του οδηγού του οχήματος XXXXXH, η Ενάγουσα ισχυρίζεται ότι υπέστη τις ακόλουθες ειδικές ζημιές στην § 7 της Έκθεσης Απαίτησης: «(α) Εργατικά, εξαρτήματα ισιώματα και μπογιαντίσματα €1382,78 (β) Έξοδα εκτιμητή αυτοκινήτου LBP 261 €70,00 (γ) Απώλεια χρήσης €42,00 ------------ Σύνολο €1494,78» Η Υπεράσπιση
  6. Η Εναγομένη αρνείται την ευθύνη πρόκλησης του εν λόγω δυστυχήματος και ισχυρίζεται ότι το δυστύχημα προκλήθηκε από τη σύγκρουση του οχήματος XXXXXΒ επί του οχήματος XXXXXP και όχι εξαιτίας της σύγκρουσης του οχήματος XXXXXH επί του XXXXXΒ. Ισχυρίζεται επίσης ότι η σύγκρουση προκλήθηκε από αμελή οδήγηση του XXXXXP, το οποίο, μεταξύ άλλων, φρέναρε απότομα χωρίς να δώσει περιθώριο στα οχήματα που ακολουθούσαν. Αρνείται επίσης τις ζημιές της Ενάγουσας. Η Απάντηση
  7. Με την Απάντηση της η Ενάγουσα αντιδικεί (joins issue) με την Εναγομένη επί όλων των επιδίκων θεμάτων και αρνείται τους ισχυρισμούς και θέσεις που προβάλλει. ΙΙ. Η ΠΡΟΣΑΧΘΕΙΣΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ
  8. Η ακρόαση της υπόθεσης έγινε στη βάση των διατάξεων της Δ.30, Θ.Θ.5

(1)και
(2)των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας. Η κάθε πλευρά παρουσίασε στο Δικαστήριο, υπό μορφή ενόρκων δηλώσεων, τη μαρτυρία της.
  1. Εκ μέρους της Ενάγουσας κατέθεσαν ένορκες δηλώσεις («ΕΔ») η Ενάγουσα (ΜΕ 1), ιδιοκτήτρια του οχήματος XXXXXP, ο κ. XXXXX Μιχαηλίδης (ΜΕ 2), οδηγός του οχήματος XXXXXP και η κα. XXXXX Ταματτίρη (ΜΕ 3), οδηγός του οχήματος XXXXXΒ.
  2. Εκ μέρους της Εναγομένης κατέθεσαν ένορκες δηλώσεις ο κ. XXXXX Florentin (ΜΥ 1), οδηγός του XXXXXH, ο Αστ. XXXXX Δημητριάδης (ΜΥ 2) και ο κ. XXXXX Ιακώβου (ΜΥ 3), ως μεταφραστής.
  3. Ουδείς των μαρτύρων αντεξετάστηκε.
  4. Μέρος του μαρτυρικού υλικού αποτέλεσαν φωτογραφίες των εμπλεκόμενων οχημάτων (Τεκμήριο 1 - ΕΔ του ΜΕ 2 και Τεκμήριο 1 - ΕΔ του ΜΥ 1).
  5. Η ένορκη δήλωση του ΜY 1 έγινε στην Αγγλική γλώσσα και μεταφράστηκε στα Ελληνικά από τον ΜΥ
  6. Αν και δεν τέθηκε ζήτημα από πλευράς Ενάγουσας, με προβλημάτισε κατά πόσο αυτή θα έπρεπε να γίνει αποδεκτή. Στην ένορκη δήλωση του ο ΜΥ 1 δεν αναφέρει αν τα αγγλικά είναι η μητρική του γλώσσα (βλ. Faz
(2007)1Β ΑΑΔ 707, 715, Nazar
(2003)1Β ΑΑΔ 772, 777, Φωτίου
(2003)1Β ΑΑΔ 782, 788), ενώ ο ΜΥ 3 δεν αναφέρει τα προσόντα του. Αφήνω κατά μέρος ότι ο ΜΥ 3 βεβαιώνει ότι μετέφρασε την ένορκη δήλωση «από τα Ελληνικά στα Αγγλικά» και όχι αντίστροφα (βλ. § 2 της ΕΔ του ΜΥ 3). Έχοντας όμως κατά νου τις πρόνοιες του άρθρου 5 του περί Επισήμων Γλωσσών της Δημοκρατίας Νόμου, Ν.67/1988, αποφάσισα να δεχθώ το κείμενο της ένορκης δήλωσης στα Αγγλικά και να το αξιολογήσω ανάλογα (βλ. Scattergood ν ΓΕ
(2005)1Α ΑΑΔ 142, 149). Εν όψει των πιο πάνω δεν θα γίνει άλλη αναφορά στην ένορκη δήλωση του ΜΥ 3 αφού αφορά μόνο τη μετάφραση της ένορκης δήλωσης του ΜΥ
  1. Μη αμφισβητούμενα γεγονότα
  2. Από την ενώπιον μου μαρτυρία αποτέλεσαν κοινές θέσεις όλων των διαδίκων ή δεν αμφισβητήθηκαν, εν τέλει, τα ακόλουθα:
(1)Το όχημα XXXXXP είναι ιδιοκτησίας της Ενάγουσας (Τεκμήριο 1 - ΕΔ Ενάγουσας, τίτλος ιδιοκτησίας). Κατά τον επίδικο χρόνο το όχημα οδηγείτο από τον σύζυγο της, ΜΕ 2.
(2)Το όχημα XXXXXH κατά τον επίδικο χρόνο ήταν ασφαλισμένο στην Εναγομένη και οδηγείτο από τον ΜΥ 1.
(3)Το όχημα XXXXXΒ κατά τον επίδικο χρόνο οδηγείτο από την ΜΕ 3.
(4)Και τα τρία οχήματα την 16/11/2018 περί τις 07:15 - 07:20 οδηγούνταν επί της Λεωφόρου Λεμεσού, παρά τα «φώτα Καλησπέρα» με κατεύθυνση προς Λατσιά/Λεμεσό. Όλοι συμφωνούν ότι, όταν έγινε η σύγκρουση, το όχημα XXXXXP προπορευόταν, το όχημα XXXXXΒ ήταν δεύτερο στη σειρά και το όχημα XXXXXH τρίτο.
(5)Αποτελεί επίσης κοινή θέση όλων των μερών ότι το όχημα XXXXXΒ συγκρούστηκε με το πίσω μέρος του οχήματος XXXXXP. Εκεί που υπάρχει διαφωνία και αποτελεί επίδικο θέμα είναι η αιτία της σύγκρουσης, αν δηλαδή, το όχημα XXXXXH συγκρούστηκε πρώτα με το όχημα XXXXXΒ με αποτέλεσμα αυτό να ωθηθεί μπροστά και να κτυπήσει με τη σειρά του στο όχημα XXXXXP ή αν η σύγκρουση του οχήματος XXXXXΒ με το όχημα XXXXXP προηγήθηκε.
  1. Για όλες τις πιο πάνω κοινές θέσεις προβαίνω και σε ανάλογα ευρήματα. Η μαρτυρία της Ενάγουσας (ΜΕ 1)
  2. Η Ενάγουσα αναφέρθηκε στο κόστος των επιδιορθώσεων του οχήματος XXXXXP. Παρουσίασε ως Τεκμήριο 2 τιμολόγιο με αρ. 6281, ημερ. 11/12/2018, για το ποσό των €1382,78, του κ. XXXXXΠηλαβάκη για το κόστος των εξαρτημάτων, ισιωμάτων και μπογιαντισμάτων και ως Τεκμήριο 3, τιμολόγιο με αρ. 15081756, ημερ. 27/11/2018, για το ποσό των €623,68 της Cyprus Import Corporation Ltd, (και το οποίο συμπεριλαμβάνεται στο Τεκμήριο 2) για το κόστος των εξαρτημάτων του οχήματος. Προς τεκμηρίωση της απαίτησης ετοιμάστηκε έκθεση εκτίμησης από τον κ. XXXXX Μανούρη (Τεκμήριο 4). Το κόστος εκτίμησης ήταν €
  3. Η εκτίμηση των ζημιών ανήλθε στα €1387,
  4. Όλα τα τιμολόγια εξοφλήθηκαν από την ασφαλιστική της εταιρεία, πλην του ποσού των €250 το οποίο κατέβαλε η ίδια ως excess (Τεκμήριο 5 - απόδειξη). Το συνολικό ύψος της Απαίτησης ανέρχεται στα €1452,78 πλέον τόκοι και έξοδα. Για την «απώλεια χρήσης» ύψους €42 δεν προσφέρθηκε μαρτυρία. Η μαρτυρία του κ. XXXXX Μιχαηλίδη (ΜΕ 2)
  5. Ο ΜΕ 2 ανέφερε τα ακόλουθα ως προς τον τρόπο που έγινε το δυστύχημα (§ 4 της ΕΔ): «Οδηγούσα το αυτοκίνητο XXXXX61 στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας της Λεωφ. Λεμεσού, η οποία είναι τριπλής κατευθύνσεως και κατευθυνόμουν προς Λεμεσό. Πλησιάζοντας τα φώτα τροχαίας ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ με χαμηλή ταχύτητα λόγω τροχαίας κίνησης και ήμουν σε αναμονή, πίσω μου ακολουθούσε το αυτοκίνητο με αρ. XXXXX07 το οποίο ήταν σταματημένο και πίσω του ακολουθούσε το αυτοκίνητο XXXXX51 το οποίο κτύπησε στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου XXXXX07 με αποτέλεσμα να μετατοπισθεί μπρος τα εμπρός και να συγκρουστεί στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου μου.»
  6. Την συγκεκριμένη ώρα επικρατούσε πυκνή τροχαία κίνηση και τα οχήματα κινούνταν με χαμηλή ταχύτητα. Ο οδηγός του οχήματος XXXXXH δεν διατηρούσε ασφαλή απόσταση με αποτέλεσμα να συγκρουστεί με το όχημα XXXXXΒ το οποίο ακολούθως ωθήθηκε μπροστά και κτύπησε το δικό του όχημα. Ο οδηγός του οχήματος XXXXXH, ήταν η θέση του, είχε την αποκλειστική ευθύνη πρόκλησης του δυστυχήματος.
  7. Στη σκηνή μετέβη υπάλληλος της εταιρείας Resculine Auto Service Ltd, κ. XXXXXΓρηγορίου, ο οποίος συμπλήρωσε σε σχετικό έντυπο τα στοιχεία των οδηγών, ετοίμασε σχέδιο και φωτογράφησε τα αυτοκίνητα. Τα σχετικά έγγραφα και φωτογραφίες επισυνάπτονται ως Τεκμήριο
  8. Η μαρτυρία της κας XXXXX Ταματτίρη (ΜΕ 3)
  9. Η ΜΕ 3 ανέφερε ότι κατευθυνόταν με το όχημα XXXXXΒ, με χαμηλή ταχύτητα, προς τα «φώτα του Καλησπέρα» με κατεύθυνση προς Λατσιά. Ενώ ήταν ακινητοποιημένη σε αναμονή πίσω από το όχημα XXXXXP, το όχημα XXXXXH συγκρούστηκε στο πίσω μέρος του οχήματος της με αποτέλεσμα το όχημα της να ωθηθεί προς τα εμπρός και να συγκρουστεί με το πίσω μέρος του οχήματος XXXXXP. Κατέβηκε από το όχημα της. Ο οδηγός του XXXXXH της είπε «οκ» αλλά μετά άλλαξε τη θέση του. Λίγο αργότερα μετέβη στη σκηνή ο κ. XXXXX Γρηγορίου, υπάλληλος της Rescueline Auto Service Ltd ο οποίος κατέγραψε τα στοιχεία των οδηγών, ετοίμασε σχέδιο και φωτογράφισε τα οχήματα. Η μαρτυρία του κ. XXXXX Florentin (ΜΥ 1)
  10. Η θέση του ΜΥ 1 καταγράφεται στις §§ 2 - 5 της ΕΔ (τις παραθέτω αυτολεξεί): «
  11. On the 16.11.2018 and around the time 07:15 I was driving my car within my legal rights with registration number XXXXX51 in the Lemesou Avenue near the traffic Lights known as "Kalispera", on the left lane of the road with direction from Nicosia to highway.
  12. While I was moving with very low speed about 5km/h - l0km/h I saw the car with registration number XXXXX61 to start after the sign of a Police Officer who was there and regulated traffic. Behind the said car and in front of my own was the car with registration number XXXXX
  14. For some reason, I do not know why, the car with registration number XXXXX61 stopped and as a result the car with registration number XXXXX07 hit it and move it about 2 meters from the position it was.
  15. At this very moment and not having time to stop, I hit the car that was in front of me lightly at the back bumper with my front bumper and bonnet.»
  16. Ακολούθως ανέφερε ότι η ταχύτητα του ήταν τέτοια που δεν θα μπορούσε να ωθηθεί μπροστά το όχημα XXXXXΒ ώστε να συγκρουστεί με το όχημα XXXXXP. Παραπέμποντας στις φωτογραφίες (Τεκμήριο 1 στην ΕΔ), ανέφερε ότι η ζημιά που υπέστη το όχημα XXXXXP ήταν τέτοιας φύσεως που το κτύπημα του οχήματος XXXXXΒ ήταν μεγαλύτερης έντασης από αυτό που δέχθηκε το όχημα XXXXXΒ από το δικό του όχημα. Επομένως, ήταν η θέση του, το δυστύχημα προκλήθηκε από τον οδηγό του οχήματος XXXXXΒ και όχι από τον ίδιο. Κακώς επομένως δεν αξιώθηκε το ποσό της απαίτησης από την οδηγό του XXXXXΒ. Ισχυρίζεται επίσης ότι οι απαιτήσεις της Ενάγουσας είναι υπερβολικές. Η μαρτυρία του Αστ. XXXXX Δημητριάδη (ΜΥ 21)
  17. Ο ΜΥ 2 ανέφερε ότι την επίδικη ημερομηνία και ώρα εκτελούσε καθήκοντα ρύθμισης της τροχαίας κίνησης επί της Λεωφόρου Λεμεσού κοντά στα «φώτα του Καλησπέρα». Η τροχαία κίνηση ήταν πυκνή και τα οχήματα που κατευθύνονταν προς Λεμεσό κινούνταν με χαμηλή ταχύτητα. Σε κάποια στιγμή είχε κάνει νόημα στο όχημα XXXXXP να προχωρήσει. Τρίτο όχημα που επιχειρούσε να εισέλθει σε χώρο στάθμευσης του ανέκοψε την πορεία, με αποτέλεσμα το όχημα XXXXXP να σταματήσει απότομα. Προχώρησε και ανέφερε τα ακόλουθα στις § 5 - 7 της ΕΔ: «
  18. Μετά την πιο πάνω αναφερόμενη σύγκρουση είδα το όχημα με αρ. εγγραφής XXXXX07 το οποίο βρισκόταν πίσω του οχήματος XXXXX61 να κτυπά σε αυτό. Θυμάμαι ότι το όχημα XXXXX07 πήγαινε με φόρα.
  19. Μετά είδα το όχημα με αρ. εγγραφής XXXXX51 να κτυπά ελαφρώς το προπορευόμενο του όχημα με αρ. εγγραφής XXXXX
  21. Συνολικά υπήρξαν δύο συγκρούσεις, μία μεταξύ των οχημάτων XXXXX07 με το όχημα XXXXX61 και μια μεταξύ των οχημάτων XXXXX51 με το όχημα XXXXX07.» ΙΙΙ. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΚΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΟΛΟΓΙΑ
  22. Και οι δύο συνήγοροι αναφέρθηκαν στη μαρτυρία αλλά και στη νομολογία επί του θέματος.
  23. Ο συνήγορος της Ενάγουσας ανέφερε ότι οι ειδικές ζημιές της Ενάγουσας δεν έχουν αμφισβητηθεί. Η μαρτυρία των ΜΥ 1 και ΜΥ 2 είναι συγκρουόμενη αφού ο ΜΥ 1 καμία αναφορά έκανε σε ανακοπή οχήματος, η οποία, εν πάση περιπτώσει, είναι εκτός δικογράφων. Η αναφορά του ΜΥ 2 επίσης στην ανακοπή ως «σύγκρουση» (βλ. § 5 της ΕΔ του ΜΥ2) δεν συνάδει με τα όσα αναφέρει μετά για δύο συγκρούσεις. Ως εκ τούτου η μαρτυρία των μαρτύρων της Ενάγουσας θα πρέπει να γίνει δεκτή και η απαίτηση να επιτύχει.
  24. Η συνήγορος της Εναγομένης ανέφερε ότι ο ΜΕ 2 απέκρυψε την πληροφορία για ανακοπή του οχήματος του από τρίτο όχημα. Η μαρτυρία του ΜΥ 2 είναι ανεξάρτητη και αποδεικνύει πως ακριβώς έγιναν οι δύο συγκρούσεις. Εν όψει της μη συμπερίληψης της ΜΕ 3 ως Εναγομένης η αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί. Δεν έχουν αποδειχθεί επίσης οι ειδικές ζημιές, αφού παρουσιάστηκαν απλά εκτίμηση και τιμολόγια και όχι μαρτυρία για την καταβολή του ποσού. Τα τιμολόγια, ανέφερε, δεν έχουν αυτοδύναμη αποδεικτική αξία.
  25. Όπως αναφέρθηκε στην Σωκράτους ν Αστυνομίας
(1989)2 ΑΑΔ 1, 4 (Δ. Πικής, όπως ήταν τότε), η αμέλεια σύγκειται στην παράλειψη εκπληρώσεως του καθήκοντος μέριμνας και φροντίδας για την ασφάλεια άλλων προσώπων που χρησιμοποιούν το δρόμο. Το καθήκον φροντίδας και μέριμνας (duty of care) οφείλεται σε κάθε πρόσωπο που κατά λογική πρόβλεψη μπορεί να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού. Το απρόσωπα προσδιοριζόμενο καθήκον προς κάθε ένα που είναι λογικά δυνατό να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού, συγκεκριμενοποιείται στα πλαίσια των γεγονότων της υποθέσεως για να αποφασισθεί:
(1)η φύση του καθήκοντος και
(2)όπου διαπιστώνεται η ύπαρξη του κατά πόσο ο οδηγός το έχει εκπληρώσει. 27. Το κριτήριο για τη διαπίστωση αμέλειας είναι αντικειμενικό, και μέτρο ο προσεκτικός και όχι ο τέλειος οδηγός. Η πρόβλεψη συναρτάται με τις κοινές εμπειρίες και τη λογική συνέπεια. Η συμπεριφορά ενός οδηγού εξετάζεται και κρίνεται με βάση το επίπεδο του μέσου συνετού ανθρώπου και όχι του οδηγού που ενέχεται (βλ. Markantonis v Demakis
(1989)1 CLR 387, 392[1]) και ο προσδιορισμός του καθήκοντος ενός εκάστου ποικίλλει ανάλογα με τα αντικειμενικά δεδομένα που επικρατούν στη σκηνή. Το καθήκον για τη λήψη μέτρων προφύλαξης μορφοποιείται ενόψει κινδύνου ο οποίος διαφαίνεται κατά λογική πρόβλεψη (βλ. Βίκης v Νεοφύτου
(1990)1 ΑΑΔ 345, 350). 28. Στη Φοινικαρίδης ν Γεωργίου κ.α.
(1991)1 ΑΑΔ 475, 483, κρίθηκε ότι η αμέλεια ως πραγματικό γεγονός συνίσταται στην παράλειψη επίδειξης εύλογης προσοχής κάτω από τις συγκεκριμένες περιστάσεις της κάθε υπόθεσης. Γενικά, εφόσον η πιθανότητα δημιουργίας κινδύνου είναι εύλογα εμφανής, η παράλειψη λήψης μέτρων προφύλαξης συνιστά αμέλεια. ΙV. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΚΑΙ ΕΥΡΗΜΑΤΑ
  1. Έχω μελετήσει το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων της κάθε πλευράς και των Τεκμηρίων σε συνάρτηση με τις κοινά αποδεκτές θέσεις τις οποίες παρέθεσα πιο πάνω (βλ. § 13).
  2. Κοινώς αποδεκτά γεγονότα τα οποία επίσης είναι αξιόπιστα, μπορούν να αποτελέσουν τη βάση ελέγχου της αξιοπιστίας των μαρτύρων (βλ. A Guide for the Magistrate in the Commonwealth: Fundamental Principles and Recommended Practice, (Commonwealth Magistrates' and Judges' Association, January 2017) στη σελ. 83[2] και T. Bingham (LJ), The Judge as Juror: The Judicial Determination of Factual Issues, The Business of Judging, Selected Essays and Speeches (OUP 2000), σελ. 6[3]).
  3. Σε υποθέσεις τροχαίων δυστυχημάτων η πραγματική μαρτυρία έχει ιδιαίτερη σημασία. Παρέχει αντικειμενικό οδηγό για τη διαπίστωση της ροής των γεγονότων για την κρίση τόσο της αξιοπιστίας και της αξιολόγησης διιστάμενων εκδοχών, όσο και της ακρίβειας της μαρτυρίας για τις συνθήκες του δυστυχήματος (βλ. Conway v Ηλία
(2003)1Α ΑΑΔ 540, 546, Ευαγγέλου ν Γιαννακού
(1992)1Β ΑΑΔ 1243, 1246 και Ιωαννίδου ν Γιαννή
(1990)1Β ΑΑΔ 213, 216). Αποτελεί οδηγό για τον έλεγχο των λεπτομερειών της μαρτυρίας σε θέματα στα οποία οι άμεσα αναμεμειγμένοι εύκολα μπορεί να κάμουν λάθος όπως οι αποστάσεις και ο χρόνος που μεσολαβεί μεταξύ των διαδραματιζόμενων (Ιωαννίδου, πιο πάνω). 32. Στην προκειμένη περίπτωση δεν έχει τεθεί ενώπιον μου πραγματική μαρτυρία η οποία να βοηθά στην ανάλυση των εκδοχών που προβλήθηκαν. Οι αναφορές του ΜΥ 1 στις ζημιές και στα συμπεράσματα που μπορούν να προκύψουν δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη, αφορούν ζήτημα γνώμης ειδικού (βλ. Siakos v Nicolaou
(1980)1 CLR 333, 343). Το Δικαστήριο για να δεχθεί μαρτυρία γνώμης πρέπει αυτή να αφορά ζήτημα που να εμπίπτει στα πλαίσια μαρτυρίας ειδικού, να τεθεί το αναγκαίο υπόβαθρο προσόντων του και η γνώμη του να μην εκφεύγει του πλαισίου παράθεσης γνώμης (βλ. μεταξύ άλλων, Kayat Trading Ltd v Genzyme Corporation
(2013)1Α ΑΑΔ 438). Ακολούθως η μαρτυρία αυτή θα μπορεί να αξιολογηθεί.
  1. Ως προς τις περιστάσεις του δυστυχήματος η μαρτυρία των ΜΕ 2 και ΜΕ 3 συμπίπτει. Η μαρτυρία του ΜΥ 2, που είναι ανεξάρτητος μάρτυρας, ως μη εμπλεκόμενος οδηγός, διαφέρει και τείνει να υποστηρίξει αυτή του ΜΥ
  2. Αυτό που με προβλημάτισε όμως, είναι η αναφορά του σε ανακοπή του οχήματος του ΜΕ 2 από τρίτο όχημα την οποία μάλιστα περιέγραψε ως «σύγκρουση». Στην Υπεράσπιση της Εναγομένης δεν γίνεται αναφορά σε ανακοπή από τρίτο όχημα. Περιγράφεται ως γενεσιουργός αιτία το αμελές απότομο φρενάρισμα του ΜΕ 2, οδηγού του οχήματος XXXXXP. Η εκδοχή αυτή επομένως, όχι μόνο συγκρούεται με τη μαρτυρία του ΜΥ 1, είναι και εκτός δικογράφων. Ως τέτοια επομένως θα αγνοηθεί. Σημειώνω ότι δεν έχει εξηγηθεί ποια πορεία ακολούθησε το τρίτο αυτοκίνητο (χωρίς μάλιστα να δίδεται ο αριθμός εγγραφής του). Η ενέργεια ήταν τέτοιας φύσης που ο ΜΕ 2 επίσης δεν θα είχε κανένα λόγο να την αποκρύψει.
  3. Κρίνω ότι η μαρτυρία των μαρτύρων της Ενάγουσας είχε περισσότερη συνοχή. Η αναφορά του ΜΕ 2 καταγράφηκε αμέσως στο έντυπο του εκπροσώπου της ασφαλιστικής του εταιρείας (Τεκμήριο 1 στην ΕΔ του ΜΕ 2) και ούτε διαπιστώνω λόγο που να οδηγεί σε συμπέρασμα ότι έγινε απόκρυψη του πραγματικού λόγου που έγινε το δυστύχημα. Ως εκ τούτου δέχομαι την εκδοχή του ως επίσης και της ΜΕ 3 και απορρίπτω αυτή του ΜΥ
  4. Δέχομαι επομένως ότι η σύγκρουση προκλήθηκε αφού το όχημα XXXXXH συγκρούστηκε στο πίσω μέρος του οχήματος XXXXXΒ το οποίο ωθήθηκε ακολούθως μπροστά με αποτέλεσμα να συγκρουστεί με το πίσω μέρος του οχήματος XXXXXP. Τα οχήματα XXXXXΒ και XXXXXP, τη δεδομένη στιγμή, ήταν ακινητοποιημένα και σε αναμονή. Η σύγκρουση επομένως προκλήθηκε συνεπεία της αποκλειστικής αμέλειας του ΜΥ 1 ο οποίος δεν οδηγούσε με τη δέουσα προσοχή και επιμέλεια με αποτέλεσμα να συγκρουστεί με το όχημα XXXXXΒ.
  5. Η Ενάγουσα, ως προς το κόστος επιδιόρθωσης, παρουσίασε έκθεση εκτιμητή (Τεκμήριο 4 στην ΕΔ της Ενάγουσας). Δεν έχει τεθεί ενώπιον μου κάτι που να δεικνύει ότι η εκτίμηση αυτή ήταν εσφαλμένη, και ως εκ τούτου την αποδέχομαι.
  6. Ως προς την εκτέλεση των επιδιορθώσεων, η συνήγορος της Εναγομένης ανέφερε ότι τα τιμολόγια δεν έχουν αυτοδύναμη αποδεικτική αξία και ότι απλά συνεκτιμούνται με την υπόλοιπη μαρτυρία (παρέπεμψε σχετικά στις Palatino Developments Ltd v Telectronics Communication Ltd
(2002)1B ΑΑΔ 962, Haleko Hanseatisches Lebensmittelkor GMBH & CO OHG v LSE Life Style Enterprises Ltd
(2011)1B ΑΑΔ 1055 και Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ v Πολυβίου
(2009)1A ΑΑΔ 339). Ανέφερε επίσης ότι εν όψει της απουσίας αποδείξεων πληρωμής δεν θα πρέπει γίνει δεκτή η απαίτηση. 37. Οι αναφορές της συνηγόρου της Εναγομένης δεν με βρίσκουν σύμφωνο. Η Palatino Developments Ltd, ανωτέρω, είχε αποφασισθεί προτού τροποποιηθεί ο περί Αποδείξεως Νόμος, Κεφ. 9 («Κεφ. 9»), οπότε κατάθεση εξ ακοής μαρτυρίας δεν ήταν επιτρεπτή. Τιμολόγια ή καταστάσεις λογαριασμών δεν μπορούσαν να κατατεθούν προς απόδειξη του περιεχομένου τους (βλ. Θεοδώρου ν Χριστάκης Χ. Αντωνίου Ξυλουργικές Εργασίες Λτδ
(2003)1Γ ΑΑΔ 1492, 1496). Στις Haleko και Τσαππή, ανωτέρω, (που ακολούθησαν της τροποποίησης του Κεφ. 9) απλά αναφέρθηκε το αυτονόητο, ότι αξιολογούνται δηλαδή με το σύνολο της μαρτυρίας έστω και ως εξ ακοής (βλ. Τσαππής, ανωτέρω σελ. 348).
  1. Στην προκειμένη περίπτωση η προσκομισθείσα μαρτυρία σε σχέση με τα τιμολόγια είναι εξ ακοής, αφού αναφέρεται σε εργασίες (και καταχωρίσεις σε έγγραφα) που εκτέλεσαν τρίτα πρόσωπα. Το Δικαστήριο οφείλει να αξιολογήσει τέτοια μαρτυρία σύμφωνα με το άρθρο 27 του Κεφ. 9 (βλ. μεταξύ άλλων, Assad v Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 164/2016, 6/12/2017). Έχω εξετάσει τα τιμολόγια, Τεκμήρια 2 και 3 της ΕΔ της ΜΕ 2). Το Τεκμήριο 2 περιέχει και τις χρεώσεις του τιμολογίου, Τεκμήριο
  2. Αφορούν χρεώσεις για εξαρτήματα και εργασίες που συμπίπτουν και με την παρουσιασθείσα έκθεση εκτίμησης. Δεν έχει υποδειχθεί από την πλευρά της Εναγομένης ακριβώς τί αμφισβητεί και γιατί καθίσταται η μαρτυρία αυτή αναξιόπιστη. Αντίθετα, ο ΜΥ 1 στη μαρτυρία του απλά ανέφερε ότι οι απαιτήσεις είναι υπερβολικές. Κρίνω ότι, υπό τις περιστάσεις, η Ενάγουσα έχει παρουσιάσει αξιόπιστη μαρτυρία για τις εργασίες που εκτελέστηκαν, την τελική χρέωση και την καταβολή εκ μέρους της του ποσού των €250 και του υπολοίπου από την ασφαλιστική της εταιρεία και ότι έχει αποδείξει τις ειδικές ζημιές που απαιτεί, όπως αυτές έχουν περιοριστεί με την αφαίρεση του ποσού των €42 για απώλεια χρήσης.
  3. Σημειώνω ότι επί των ειδικών αποζημιώσεων επιδικάζεται τόκος από την ημέρα του ατυχήματος, αλλά μειωμένος κατά το ήμισυ μέχρι την απόφαση, ούτως ώστε να αντισταθμιστεί με το γεγονός ότι δεν προκύπτει όλη η ζημιά από την αρχή (βλ. Φ. Νικολαΐδη, Αποζημιώσεις για Σωματικές Βλάβες και Θανατηφόρα Ατυχήματα,
(2019), σελ. 85 - 86, § 1-49). V. ΚΑΤΑΛΗΞΗ
  1. Εκδίδεται απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγομένης για το ποσό των €1452,78 με νόμιμο τόκο από την 16/11/2018 μέχρι σήμερα, μειωμένο κατά το ήμισυ και με νόμιμο τόκο από σήμερα μέχρι εξόφλησης.
  2. Τα έξοδα, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στην ανάλογη κλίμακα, επίσης επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγομένης, με νόμιμο τόκο από την καταχώριση της αγωγής. (Υπ.) ............... Ν. Α. Π. Γεωργιάδης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής [1] 'the test concerns the mind of a reasonable man and not of the driver involved' [2] 'As indicated in Fox v Percy there are other techniques for assessing the credibility and reliability of a witness other than that based on a personal assessment of demeanour:
  3. Assess the evidence of a witness by reference to undisputed or indisputable facts. The witness is likely to be considered to be unreliable if their evidence is, in any serious respect, inconsistent with those facts; ...' [3] 'The main tests needed to determine whether a witness is lying or not are, I think, the following, although their relative importance will vary widely from case to case:
(1)the consistency of the witness's evidence with what is agreed, or clearly shown by other evidence, to have occurred; ....' cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.