CHASEHILL INVESTMENTS S.A. ν. CAPTAIN VRUNGEL YACHTING LIMITED, Αρ. Αγωγής: 703/19, 3/6/2021

(3)αιτήσεις, ήτοι η Αίτηση της Ενάγουσας για Προσωρινά Διατάγματα ημερομηνίας 07/03/2019, η Αίτηση της Εναγόμενης ημερ. 23/05/2019 για Παραμερισμό/Αναστολή της διαδικασίας και η Αίτηση της Ενάγουσας ημερομηνίας 28/06/2020 για Ειδική αποκάλυψη και επιθεώρηση εγγράφων. Με τη συμφωνία των συνηγόρων, το Δικαστήριο αποφάσισε να ακούσει μαζί τις Αιτήσεις για προσωρινά διατάγματα και για παραμερισμό του κλητηρίου, αφού πρώτα εκδικαζόταν η Αίτηση αποκάλυψης εγγράφων, όπως και έγινε. Ακολούθησε, όμως και άλλη αίτηση με την οποία ζητήθηκε η αντεξέταση του Θ. Θεμιστοκλέους επί συγκεκριμένων παραγράφων της ένορκης δήλωσης του που συνοδεύει την ένσταση της Εναγόμενης για προσωρινά διατάγματα. Αφού εκδικάστηκε και αυτή η Αίτηση, οι δύο, πιο πάνω, Αιτήσεις ακούστηκαν μαζί και το Δικαστήριο επεφύλαξε την ενδιάμεση απόφαση του στις 16/03/2021. Οι παρούσες Αιτήσεις Α) Αίτηση ημερ. 07/03/2019 Με την υπό κρίση Αίτηση, η Ενάγουσα ζητά την έκδοση διαταγμάτων: (α) παγοποίησης περιουσιακών στοιχείων της Εναγόμενης μέχρι ποσού €150 εκ. και άλλα σχετικά απαγορευτικά διατάγματα (θεραπείες Α-Ε) και (β) αποκάλυψης πληροφοριών προς υποβοήθηση των διαταγμάτων παγοποίησης (Αιτητικό Στ). Η Αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του κ. Κ. Μεϊβάτζη, διευθυντή της Εταιρείας που παρέχει εταιρικές υπηρεσίες στην Ενάγουσα. Αφού εξηγεί τους λόγους για τους οποίους προβαίνει ο ίδιος στην ένορκη δήλωση και την πηγή της πληροφόρησης του, υποστηρίζει, επιγραμματικά, τα ακόλουθα:

1. i)Η Ενάγουσα είναι εγγεγραμμένη Εταιρεία στον Παναμά και κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν η εγγεγραμμένη (πρώτη) ιδιοκτήτρια του ιστιοπλοϊκού γιοτ "Black Pearl" (στη συνέχεια «το σκάφος»). Η Εναγόμενη είναι κυπριακή Εταιρεία, εγγραφείσα στις 13/09/2017 και ασχολείται, ανάμεσα σε άλλα, με τις αγοραπωλησίες σκαφών.
2. ii)Με βάση γραπτή συμφωνία ημερ. 23/03/2018 (Τεκμήριο 4), η Ενάγουσα συμφώνησε να πωλήσει στην Εναγόμενη το σκάφος έναντι του συμφωνηθέντος ποσού των €150 εκ. Όπως υποστηρίζει, ήταν όρος της συμφωνίας ότι η Εναγόμενη θα κατέβαλλε το τίμημα κατά την παράδοση του σκάφους και την υπογραφή του Bill of Sale (στη συνέχεια "BoS") που συμφωνήθηκε ότι θα λάμβαναν χώρα την ίδια ημέρα. iii) Παρά το γεγονός ότι η Ενάγουσα εκπλήρωσε τις πιο πάνω υποχρεώσεις της, υπογράφοντας το BoS και παραδίδοντας το σκάφος στην Εναγόμενη, η τελευταία παρέλειψε να καταβάλει το πιο πάνω αναφερθέν τίμημα πώλησης του. Η Ένσταση Με την Ειδοποίηση Ένστασης που καταχώρισε η Εναγόμενη στις 23/05/2019, υποστηρίζει πως δεν δικαιολογείται η έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων υποστηρίζοντας ότι: - δεν πληρούνται οι νομικές προϋποθέσεις για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων - το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να εκδικάσει την υπόθεση - η Ενάγουσα εμποδίζεται να προωθεί την αγωγή λόγω της εκκρεμοδικίας που υπάρχει στο Πριγκιπάτο του Μονακό στα πλαίσια αίτησης διαζυγίου που καταχώρισε η τελική ιδιοκτήτρια της Ενάγουσας εναντίον του τελικού ιδιοκτήτη της Εναγόμενης (εν διαστάσει συζύγων) στην οποία το επίδικο σκάφος αποτελεί, ανάμεσα σε άλλα, ένα από τα αντικείμενα των διαφορών τους - απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα, αναφορικά με την ιδιοκτησία και/ή την καταπιστευματοδοχική ιδιότητα της στην Ενάγουσα Εταιρεία, το κόστος και τα έξοδα απόκτησης του σκάφους καθώς και το γεγονός ότι η Ενάγουσα απάλλαξε την Εναγόμενη από την πληρωμή του τιμήματος πώλησης, αναγνωρίζοντας ότι έχει εξοφληθεί. Η ένσταση υποστηρίζεται από μακροσκελή ένορκη δήλωση (αποτελούμενη από 30 σελίδες), του Θ. Θεμιστοκλέους, διευθυντή της Εναγόμενης Εταιρείας, υποστηρίζοντας, συνοπτικά, τα ακόλουθα: (α) Τελική ιδιοκτήτρια της Ενάγουσας Εταιρείας είναι η XXXXX Bourlakova (στη συνέχεια «η LB») η οποία κατέχει τις μετοχές της Ενάγουσας ως καταπιστευματοδόχος του πρώην συζύγου της XXXXX Bourlagov (στη συνέχεια «ο OB») και του συνεταίρου του XXXXX Kazagov (στη συνέχεια «ο NK»), ο οποίος τυγχάνει κουνιάδος του. Αναφέρει, επίσης, ότι ο ΟΒ είναι ο τελικός δικαιούχος της πλειοψηφίας των μετοχών της Εναγόμενης Εταιρείας. (β) Ο ΟΒ και η LB, τέλεσαν γάμο το έτος 1972 και απέκτησαν δύο θυγατέρες. Λόγω απόπειρας απαγωγής των θυγατέρων τους και απειλών που είχαν δεχθεί το έτος 1994, μετακόμισαν οικογενειακώς στην Ελβετία και ακολούθως σε διάφορες άλλες χώρες για να καταλήξουν εν τέλει, το έτος 2006, στο Πριγκιπάτο του Μονακό. (γ) Στα πλαίσια των προσπαθειών για ρευστοποίηση της αμύθητης περιουσίας που είχαν στη Ρωσία οι ΟΒ και ΝΚ (περί τα 2.450.000.000 δολάρια ως αναφέρεται στην παράγραφο 8 της Ε/Δ) λόγω και των απειλών που συνέχιζε να δέχεται ο ΟΒ από εγκληματικά στοιχεία, συμφώνησε με τον ΝΚ και την LB, όπως τα χρήματα από τη ρευστοποίηση της περιουσίας των συνεταίρων (ΟΒ και ΝΚ) στη Ρωσία μεταφερθούν σε προσωπικούς τραπεζικούς λογαριασμούς της LB και σε εταιρείες στις οποίες ήταν η ίδια τελική δικαιούχος, η οποία θα κατείχε τα χρήματα ως καταπιστευματοδόχος τους. (δ) Ως αναφέρεται στις παραγράφους 13 και 14, τα χρήματα από την πώληση μίας εκ των Εταιρειών των ΟΒ και ΝΚ στη Ρωσία (περί το 1 δις δολάρια ΗΠΑ) μεταφέρθηκαν σε λογαριασμούς που διατηρούσε η LB σε τράπεζες στην Ελβετία ενώ μέρος από την πώληση άλλης εταιρείας τους στη Ρωσία, μεταφέρθηκε σε λογαριασμό Εταιρείας εγγεγραμμένης στις Σεϋχέλλες (Greenbay) με τελική δικαιούχο την LB. (ε) Ουδέποτε, υποστηρίζει ο ενόρκως δηλών, πριν από τη ρήξη που επήλθε στις σχέσεις του ζεύγους (ΟΒ και LB) αμφισβητήθηκε από την LB το γεγονός ότι πραγματικοί δικαιούχοι των χρημάτων που εμβάστηκαν στους προσωπικούς λογαριασμούς της και σε εταιρείες στις οποίες κατέστη η ίδια τελική δικαιούχος, ως άνω, ήταν οι ΟΒ και ΝΚ. Καθ' όλη δε την περίοδο που ενεργούσε ως καταπιστευματοδόχος τους, ήτοι από το 2007 μέχρι και το 2018, εκτελούσε πάντοτε τις οδηγίες του ΟΒ ή του δικηγόρου του, σε σχέση με μεταφορές χρημάτων, εντολές ή συναλλαγές που αφορούσαν τα χρηματικά ποσά τα οποία είχαν εμβασθεί επ' ονόματι της, ως ανωτέρω αναφέρεται (βλ. Τεκμήριο 5). (στ) Σε σχέση με την απόκτηση του σκάφους από την Ενάγουσα, αφού επεξηγεί τους λόγους που αποφάσισε ο ίδιος και ο συνέταιρος του να το αποκτήσουν, υποστηρίζει ότι:
3. i)ο ΟΒ φρόντισε, αρχικά, να μεταφερθούν οι μετοχές που κατείχε στην Ενάγουσα (προσωπικά και δια λογαριασμό του ΝΚ) στην LB - για τους ίδιους λόγους που αναφέρθηκαν πιο πριν - (βλ. Τεκμήρια 6 και 7).
4. ii)Ακολούθως η Ενάγουσα με πρωτοβουλία και ενέργειες του ιδίου και/ή μέσω του δικηγόρου του, αγόρασε το σκάφος, το οποίο ναυπηγήθηκε κατόπιν ειδικής παραγγελίας και οδηγιών για μετατροπές που έδινε ο ίδιος με χρήματα που κατέβαλε ο ίδιος, ή που προήλθαν από δάνεια που παραχώρησαν στην Ενάγουσα Εταιρείες συμφερόντων του ιδίου και του ΝΚ (βλ. Τεκμήρια 9-46). iii) Το τελικό κόστος κατασκευής του σκάφους ανήλθε στο ποσό των €173.062.024 (βλ. Τεκμήριο 47), ποσό που καταβλήθηκε εξ ολοκλήρου από χρήματα που προήλθαν από την πώληση των Ρωσικών, ως άνω, εταιριών των ΟΒ και ΝΚ τα οποία μεταφέρθηκαν σε εταιρείες στις οποίες τελικός δικαιούχος ήταν η LB, με την αναφερθείσα συμφωνία ότι κατείχε τις μετοχές ως καταπιστευματοδόχος τους.
5. iv)Ο λόγος που μεταβιβάστηκε το σκάφος στην Εναγόμενη, ήταν η επιθυμία τους να το χρησιμοποιούν σε Ευρωπαϊκά ύδατα. Για τούτο, με βάση και συμβουλές που έλαβαν από τους φορολογικούς τους συμβούλους, αποφάσισαν και ενέγραψαν την Εναγόμενη Εταιρεία στην οποία μεταφέρθηκε εν τέλει το σκάφος, στη βάση του μνημονίου συμφωνίας (Τεκμήριο 4 ΕΔ Μεϊβάτζη).
6. v)Η Ενάγουσα, αναγνωρίζοντας ότι ολόκληρο το κόστος για την αγορά του σκάφους προήλθε από χρήματα που ανήκουν στους ΟΒ και ΝΚ, αναγνώρισε, μέσω του BoS (Τεκμήριο 5 στην ΕΔ Μεϊβάτζη) ότι έλαβε το τίμημα πώλησης. (ζ) Μετά την μεταβίβαση του σκάφους, ως ανωτέρω, από την Ενάγουσα στην Εναγόμενη, η τελευταία ενοικίασε σε άλλη «συγγενική» εταιρεία το σκάφος και ακολούθως, στις 10/12/2018, το πώλησε στην υπό αναφορά συγγενική Εταιρεία. Είναι, ως εκ τούτου, η θέση του πως το σκάφος άλλαξε ιδιοκτησία πολύ πριν καταχωριστεί η παρούσα αγωγή, γεγονός που καθιστά μάταιη την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, καθόσον δεν υπάρχουν οποιαδήποτε περιουσιακά στοιχεία δυνάμενα να δεσμευθούν. (θ) Εν συνεχεία αναφέρεται στην αίτηση διαζυγίου την οποία καταχώρισε η LB εναντίον του ΟΒ στο Δικαστήριο του Μονακό, στα πλαίσια της οποίας καταχώρισε ενδιάμεση αίτηση, ζητώντας μεταξύ άλλων, διάταγμα του Δικαστηρίου για διορισμό συμβολαιογράφου για την ανάκτηση, ρευστοποίηση και διανομή των περιουσιακών στοιχείων του ζεύγους (βλ. Τεκμήρια 49 και 50). Στα περιουσιακά στοιχεία, διατείνεται ο ενόρκως δηλών, η LB συμπεριέλαβε και το σκάφος, ως προκύπτει από Τεκμήρια που παρουσίασε στα πλαίσια της διαδικασίας διαζυγίου (βλ. Τεκμήριο 51) και σχετική επιστολή του δικηγόρου του ΟΒ (Τεκμήριο 52). (ι) Συνεπεία της επελθούσης ρήξης των σχέσεων τους, καταλήγει ο ενόρκως δηλών, η LB, ανέστειλε την εξουσιοδότηση της στον ΟΒ να έχει πρόσβαση στους λογαριασμούς και στις Εταιρείες τις οποίες διαχειριζόταν προς όφελος των ΟΒ και ΝΚ, δίδοντας οδηγίες στους παρόχους υπηρεσιών να μην δέχονται πλέον οδηγίες από τον ΟΒ. Παράλληλα έλαβε τον έλεγχο της Ενάγουσας και κίνησε την παρούσα αγωγή. (κ) Ο ΟΒ, έχοντας πλέον απωλέσει τον έλεγχο των περιουσιακών του στοιχείων, προέβη σε καταγγελίες και καταχωρίστηκαν ποινικές διαδικασίες εναντίον της LB στο Μονακό και στη Ζυρίχη, αποδίδοντας της κατηγορίες, ανάμεσα σε άλλα, για παράβαση εμπιστεύματος, υπεξαίρεση περιουσιακών στοιχείων, ξέπλυμα βρόμικου χρήματος κλπ (βλ. Τεκμήριο 53). Β) Αίτηση ημερ. 23/05/2019 Με την πιο πάνω Αίτηση, η Εναγόμενη ζητά: (α) Διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται η αναστολή της διαδικασίας για το λόγο ότι εκκρεμούν ενώπιον του Πριγκιπάτου του Μονακό διαδικασίες στενά συνδεδεμένες με την παρούσα αγωγή και (β) Διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται η αναστολή και/ή απόρριψη της αγωγής γιατί συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας και/ή είναι σκανδαλώδης και/ή ενοχλητική. Η Αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του διευθυντή της Εναγόμενης, κ. Θ. Θεμιστοκλέους, ο οποίος, κατ' ουσίαν, υιοθετεί και επαναλαμβάνει την ένορκη δήλωση που υπέγραψε στα πλαίσια της ένστασης στην αναφερθείσα πιο πάνω Αίτηση της Ενάγουσας για προσωρινά διατάγματα, την οποία επισυνάπτει ως Τεκμήριο 1. Πέραν τούτου, επανακαταθέτει αντίγραφο της Αίτησης διαζυγίου που καταχώρισε η Αιτήτρια στις 19/12/2018, στο Μονακό (Τεκμήριο 2) και την Ενδιάμεση Αίτηση της ημερομηνίας 29/03/2019 (Τεκμήριο 3) με την οποία επιδιώκει, ανάμεσα σε άλλα, το διαμοιρασμό των περιουσιακών στοιχείων του ζεύγους, στα οποία φέρεται να συμπεριλαμβάνει και το επίδικο σκάφος (βλ. Τεκμήριο 4). Ενόψει των ανωτέρω, υποστηρίζει ο ενόρκως δηλών, η προώθηση της παρούσας αγωγής συνιστά κατάχρηση και θα πρέπει να διαταχθεί η αναστολή της διαδικασίας, εφόσον προηγήθηκε η καταχώριση της αίτησης διαζυγίου στο Μονακό, στα πλαίσια της οποίας επιδιώκει το διαμοιρασμό της περιουσίας του ζεύγους, στην οποία ζητά να συμπεριληφθεί και το σκάφος, την αξία του οποίου διεκδικεί και με την παρούσα αγωγή. Η Ένσταση Με την Ένσταση της η Ενάγουσα υποστηρίζει πως η Αίτηση είναι αντιφατική και εντελώς ανεδαφική, σε βαθμό που το Δικαστήριο θα πρέπει να την απορρίψει γιατί αφ' ενός ζητούν την αναστολή υπέρ των διαδικασιών του Μονακό ενώ, αφετέρου, υποστηρίζουν ότι η διαφορά εμπίπτει στη δικαιοδοσία του Οικογενειακού Δικαστηρίου της Κύπρου και/ή του Ναυτοδικείου. Η Ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Μ. Κ. Λοΐζίδη, δικηγόρου στη δικηγορική εταιρεία που εκπροσωπεί την Ενάγουσα, ο οποίος αρνείται τους ισχυρισμούς του Θ. Θεμιστοκλέους που περιέχονται στις δύο ένορκες δηλώσεις του, ως άνω, υποστηρίζοντας, σε συντομία, τα ακόλουθα: - Ουδεμία συμφωνία ή αναγνώριση υπήρξε από την Ενάγουσα για διευθέτηση του χρέους, ως ισχυρίζεται η Εναγόμενη. Η δε καταγραφή του λεκτικού στο BoS, οφείλεται σε, κατ' ισχυρισμό, διευκόλυνση της διαδικασίας μεταβίβασης, ώστε να μην προκληθεί καθυστέρηση. Αντίθετα, υποδεικνύει, το συμβόλαιο πώλησης καθορίζει με σαφήνεια το ύψος του τιμήματος και τον τρόπο πληρωμής, δηλαδή με τραπεζική μεταφορά. - Όσον αφορά τις διαδικασίες στο Μονακό, υποστηρίζει πως είναι εντελώς άσχετες με το επίδικο θέμα της παρούσας αγωγής, η οποία αφορά το τίμημα πώλησης του σκάφους. Με βάση νομική γνωμάτευση των δικηγόρων της Ενάγουσας, την οποία επισυνάπτει, στα πλαίσια των διαδικασιών εκείνων δεν θα εξεταστούν τα επίδικα θέματα της παρούσας αγωγής. Πέραν τούτου, η μαρτυρία και τα έγγραφα που κατατέθηκαν στα πλαίσια της αίτησης διαζυγίου στο Μονακό δεν μπορεί να ληφθούν υπόψη και θα πρέπει να αγνοηθούν από το Δικαστήριο, γιατί αποτελούν ευαίσθητες και εμπιστευτικές πληροφορίες που άπτονται των δικαιωμάτων της ιδιωτικής ζωής της LB και ως τέτοιες δεν επιτρέπεται με βάση το δίκαιο του Μονακό να χρησιμοποιηθούν για άλλο σκοπό, πέραν της διαδικασίας εκείνης. - Υποδεικνύεται, επίσης, πως με την αγωγή διεκδικείται το τίμημα πώλησης του σκάφους από την Ενάγουσα Εταιρεία και όχι από την LB και σε περίπτωση επιτυχίας το πρόσωπο που θα επωφεληθεί είναι τη Εταιρεία που είναι ξεχωριστό (νομικό) πρόσωπο. - Όσον αφορά τέλος τις ποινικές διαδικασίες που επικαλέστηκε η Εναγόμενη, οι οποίες άρχισαν μετά από καταγγελίες του ΟΒ στο Μονακό και στην Ζυρίχη, υποστηρίζει πως είναι εντελώς άσχετες με την παρούσα διαδικασία. Σε κάθε, όμως, περίπτωση αναφέρει πως η ποινική υπόθεση που άρχισε εναντίον της LB στη Ζυρίχη τερματίστηκε με αποφάσεις τόσο του δημόσιου κατηγόρου, όσο και του Δικαστηρίου της Ζυρίχης (Τεκμήρια 2 και 3, αντίστοιχα). Οι αγορεύσεις των συνηγόρων Με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων ανέπτυξαν με επάρκεια τους λόγους για τους οποίους θεωρούν ότι θα πρέπει να γίνουν αποδεκτές οι θέσεις της πλευράς που ο κάθε συνήγορος εκπροσωπεί. Δεν θεωρώ απαραίτητο να σχολιάσω σε έκταση τις θέσεις και εισηγήσεις της κάθε πλευράς. Θα περιοριστώ να παραθέσω, συνοπτικά, τα κύρια σημεία που ανέδειξαν οι συνήγοροι, παρόλο που το Δικαστήριο έχει λάβει δεόντως υπόψη το σύνολο των επιχειρημάτων και εισηγήσεων της κάθε πλευράς. Όσον αφορά την Αίτηση για προσωρινά διατάγματα, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι της Ενάγουσας κ.κ. Γ. Ζ. Γεωργίου, Λοϊζίδης και Πασιαρδής επεσήμαναν τα ακόλουθα: 1. Η αξίωση της Ενάγουσας στηρίζεται σε μια απλή, ως υποστήριξαν, συμφωνία πώλησης και από τη μαρτυρία που προσκόμισαν, έχει καταδειχθεί ότι η Εναγόμενη δεν κατέβαλε το συμφωνηθέν τίμημα. Υπό τα δεδομένα αυτά, ικανοποιούνται, κατά τους συνηγόρους, οι δύο πρώτες προϋποθέσεις. Όσον αφορά τους ισχυρισμούς της Εναγόμενης περί διευθέτησης του ποσού, λόγω κατ' ισχυρισμό άλλων συμφωνιών και πληρωμών που εγίνοντο από συνδεδεμένες εταιρείες, επικαλέστηκαν την πάγια νομολογιακή αρχή ότι στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο οφείλει να αποφεύγει την εξαγωγή συμπερασμάτων αναφορικά με την ουσία της υπόθεσης. Υπέδειξαν, περαιτέρω οι ευπαίδευτοι συνήγοροι της Ενάγουσας, την αντιφατική, κατά την εισήγησή τους, εκδοχή και στάση της Ενάγουσας η οποία υποστήριξε από τη μια πως είχαν διενεργηθεί πληρωμές μέσω, συνδεδεμένων εταιρειών, ενώ από την άλλη κινήθηκαν αγωγές για κατ' ισχυρισμό δάνεια που είχαν χορηγηθεί στην Ενάγουσα από τις συνδεδεμένες αυτές εταιρείες 2. Ως προς την τρίτη προϋπόθεση, οι συνήγοροι υπέδειξαν το γεγονός ότι η Εναγόμενη έχει αποξενώσει το μοναδικό περιουσιακό της στοιχεία, που ήταν το επίδικο σκάφος, ενώ όπως η ίδια αποδέχεται δεν κατέχει «απτά» περιουσιακά στοιχεία για να εξασφαλίσει την αξίωση της Ενάγουσας. 3. Όσον αφορά, τέλος, το ισοζύγιο της ευχέρειας, εισηγούνται ότι κλίνει καταφανώς υπέρ της Ενάγουσας, λόγω της «ανέντιμης», ως ισχυρίστηκαν, στάσης της Εναγόμενης αλλά και για να διατηρηθεί το status quo. 4. Όσον αφορά την Αίτηση για παραμερισμό/αναστολή της αγωγής ως καταχρηστικής, επειδή εκκρεμεί η αίτηση διαζυγίου στο Μονακό, οι συνήγοροι της Ενάγουσας υπέδειξαν πως ουδεμία σχέση ή διασύνδεση υπάρχει μεταξύ των δύο διαδικασιών. Η διαδικασία στο Μονακό αφορά αποκλειστικά το διαζύγιο και τις περιουσιακές διαφορές των LB και ΟΒ και το σκάφος δεν αποτελεί αντικείμενο της διαδικασίας εκείνης. Δεν υπάρχει ταυτότητα διαδίκων στις δύο διαδικασίες και δεν είναι κατάλληλη περίπτωση για άρση του εταιρικού πέπλου. 5. Στην αντίπερα όχθη, ο ευπαίδευτος συνήγορος της Εναγόμενης, κ. Ν. Κυπραίος, υποστήριξε πως η Ενάγουσα αναγνώρισε την εξόφληση του τιμήματος πώλησης, με την υπογραφή του BoS. Η Εναγόμενη, επεσήμανε ο κ. Κυπραίος, επεξήγησε με επάρκεια, δίδοντας λεπτομέρειες για τη φύση της όλης συναλλαγής. Δίδεται, έτσι, λογική εξήγηση της αναφοράς που περιέχεται στο BoS για διευθέτηση της οφειλής με τον τρόπο που επεξηγήθηκε στην ένορκη δήλωση Θεμιστοκλέους, η μαρτυρία του οποίου περιέχει σαφείς και επαρκείς λεπτομέρειες. Από την άλλη, συνέχισε ο συνήγορος, η θέση της Ενάγουσας παρουσιάζεται εντελώς ανίσχυρη, υποδεικνύοντας ότι ισχυρίζεται ότι πώλησε ένα σκάφος αξίας €150 εκ., χωρίς να πάρει ούτε ένα σεντ και χωρίς να προβεί σε οποιαδήποτε όχληση για ένα χρόνο μετά από την παράδοση του. Η δήλωση που περιέχεται στο BoS, κατέληξε ο κ. Κυπραίος, εμποδίζει την Ενάγουσα να υποστηρίζει ότι δεν έχει πληρωθεί, προσθέτοντας ότι το γεγονός αυτό αποτελεί τροχοπέδη για την επιτυχία της αξίωσης της. 6. Σε σχέση με την Αίτηση της Εναγόμενης για παραμερισμό της Αγωγής, ο συνήγορος υποστήριξε πως η αγωγή είναι προφανέστατα καταχρηστική, αφού επιδιώκεται διπλό όφελος από την LB, παραπέμποντας στη μαρτυρία και τα Τεκμήρια που κατατέθηκαν από την πλευρά της Εναγόμενης, από τα οποία προκύπτει ότι διεκδικεί μερίδιο επί του σκάφους και στα πλαίσια της αίτησης διαζυγίου που καταχώρισε στο Μονακό. Δεν μπορεί να είναι τυχαίο, επεσήμανε ο συνήγορος, το γεγονός ότι η παρούσα αγωγή κινήθηκε αμέσως μετά την καταχώριση της διαδικασίας στο Μονακό. Όσον αφορά τη θέση της Ενάγουσας πως η παρούσα αγωγή αφορά το τίμημα από την πώληση του σκάφους και δεν μπορεί να διασυνδεθεί με τις διαδικασίες στο Μονακό, που αφορούν σε περιουσιακές διαφορές συζύγων, ο κ. Κυπραίος υποστήριξε πως από τα γεγονότα, όπως έχουν εκτεθεί από την Εναγόμενη και δεν αμφισβητήθηκαν, συνάγεται αβίαστα πως πίσω από τις Εταιρείες «κέλυφη», όπως τις αποκάλεσε, κρύβεται το ζεύγος LB και ΟΒ. Νομική πτυχή-Κατάληξη Οι αρχές με βάση τις οποίες ασκείται η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων είναι ευρύτατα γνωστές και θεωρώ αχρείαστο να τις επαναλάβω. Θα περιοριστώ να επισημάνω τις τρεις προϋποθέσεις που πρέπει να συνυπάρχουν, ώστε να δύναται να ασκηθεί η εξουσία που παρέχεται στο Δικαστήριο από το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 να χορηγήσει τέτοια θεραπεία. Αυτές είναι: (α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. Τούτο, ως ερμηνεύθηκε από τη νομολογία, δεν επιβάλλει ο,τιδήποτε πέραν από την αποκάλυψη μιας συζητήσιμης υπόθεσης. (β) Η ύπαρξη πιθανότητας επιτυχίας της αγωγής. Αυτό που ζητείται από τον Αιτητή είναι να καταδείξει ότι έχει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας, που σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή πιθανότητα, αλλά κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. (γ) Εκτός εάν εκδοθεί το προσωρινό διάταγμα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Το Δικαστήριο οφείλει να εξετάσει εάν η θεραπεία των αποζημιώσεων είναι, κάτω από τις περιστάσεις που περιβάλλουν την υπόθεση, επαρκής. Πέραν των ανωτέρω τριών προϋποθέσεων, ως έχει νομολογηθεί, το Δικαστήριο θα πρέπει να σταθμίσει όλα τα δεδομένα της υπόθεσης για να κρίνει εάν είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει τέτοιο διάταγμα (βλ. μεταξύ άλλων Odysseos v. Pieris Estetes Ltd and others

(1982)1 C.L.R. 557, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χ''Βασίλη

(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 152 και Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστοφόρου κ.ά.

(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Όσον αφορά την αίτηση της Εναγόμενης για αναστολή της διαδικασίας λόγω κατάχρησης, πλούσια είναι η νομολογία ως προς την εξουσία του Δικαστηρίου αναστολής ή απόρριψης υπόθεσης όταν απολήγει σε καταπίεση ή δυσμενή επηρεασμό του αντιδίκου (βλ. Διευθυντής Φυλακών ν. Περέλλα

(1995)1 Α.Α.Δ. 217, Δημοκρατία ν. Ηλιάδης, Ποινική Έφεση Αρ. 348/2018 ημερ. 31/05/2019). Ειδικότερα, σε σχέση με την επιδίωξη του ιδίου σκοπού στα πλαίσια διαφορετικών δικαστικών διαδικασιών, που ενδιαφέρει την παρούσα υπόθεση, στην υπόθεση Beogradska DD

(1996)1 Α.Α.Δ. 911, η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου απόρριψε την Έφεση των εκεί εφεσειόντων, λόγω κατάχρησης των διαδικασιών, επειδή έκρινε ότι τα ζητήματα που εγείρονταν με την Έφεση εκαλύπτοντο πλήρως από άλλη έφεση των εφεσειόντων. Στην υπό αναφορά υπόθεση, η Ολομέλεια προέβη σε ευρεία ανασκόπηση της νομολογίας, υιοθετώντας όσα είχαν υποδειχθεί στην υπόθεση Περέλλα - πιο πάνω - με αναφορά, μεταξύ άλλων και στην Αγγλική υπόθεση Thames Launches v. Trinity Hours [1961] 1 All E.R. 26, στην οποία ο Δικαστής Buckley προσέγγισε το ζήτημα ως εξής: «If there are two courts which are faced with substantially the same question, it is desirable to be sure that that question is debated in only one of those two courts, if by that means justice can be done. It does not appear to me, that it would make any difference whether the problems which confronted one court were of a wider and more general nature than the problems which confronted the other court. ................................................................................................ Counsel for the defendants says that the principle is that a man should not pursue a remedy in respect of the same matter in more than one court. In my judgment, the principle is rather wider than that. It is that no man should be allowed to institute proceedings in any court if the circumstances are such that to do so would really be vexatious.» Μετάφραση στα ελληνικά: «Εάν υπάρχουν δυο δικαστήρια τα οποία αντιμετωπίζουν ουσιαστικά το ίδιο ζήτημα είναι επιθυμητό να είμαστε βέβαιοι ότι εκείνο το ζήτημα συζητείται σε μόνο ένα από εκείνα τα δικαστήρια εάν με αυτό τον τρόπο μπορεί να αποδοθεί δικαιοσύνη. Δεν μου φαίνεται ότι θα έκαμνε οποιαδήποτε διαφορά αν τα προβλήματα που αντιμετώπιζε το ένα δικαστήριο ήταν πιο πλατιάς, και πιο γενικής φύσης από τα προβλήματα τα οποία αντιμετώπιζε το άλλο δικαστήριο. ................................................................................................ Ο συνήγορος των εναγομένων λέγει ότι ένας δεν πρέπει να προωθεί μια θεραπεία σε σχέση με το ίδιο ζήτημα σε περισσότερο από ένα δικαστήριο. Κατά την κρίση μου η αρχή είναι μάλλον πιο πλατειά. Είναι ότι σε κανένα δεν πρέπει να επιτρέπεται να εγείρει διαδικασία σε οποιοδήποτε δικαστήριο εάν οι περιστάσεις είναι τέτοιες που αν του επιτρέπετο να το πράξει στην πραγματικότητα αυτό θα ήταν ενοχλητικό.» Αρχίζοντας από την Αίτηση για προσωρινά διατάγματα, η πρώτη επισήμανση του Δικαστηρίου είναι η καθυστέρηση στην καταχώριση της αγωγής και, κατ' επέκταση, στην επιδίωξη, μέσω αυτής, ενδιάμεσων θεραπειών για προσωρινά διατάγματα παγοποίησης περιουσιακών στοιχείων της Εναγόμενης και αποκάλυψης πληροφοριών. Όπως εύστοχα επεσήμανε ο συνήγορος της Εναγόμενης, η αγωγή καταχωρίστηκε ένα χρόνο μετά τη συμφωνία πώλησης και την παράδοση του σκάφους, για το διόλου ευκαταφρόνητο ποσό των €150 εκ., χωρίς να έχει τεθεί μαρτυρία από την οποία να προκύπτει όχληση της Εναγόμενης για πληρωμή του τιμήματος πώλησης. Το γεγονός αυτό δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο. Η εξουσία του Δικαστηρίου για χορήγηση προσωρινής θεραπείας ασκείται στις κατάλληλες εκείνες περιπτώσεις όπου κρίνεται ότι ενδείκνυται να προστατευθούν τα δικαιώματα του Αιτητή, μέχρι να διαγνωστεί η ουσία της αξίωσης του. Η έκδοση προσωρινών διαταγμάτων δεν αποτελεί αυτοσκοπό, όπως πλειστάκις έχει νομολογηθεί. Ο αιτητής οφείλει να αποτείνεται στο Δικαστήριο ζητώντας βοήθεια, με την παροχή ενδιάμεσης θεραπείας, χωρίς καθυστέρηση. Η αδράνεια που επέδειξε η Ενάγουσα για ένα σχεδόν χρόνο, δεν της επέτρεπε να αιτηθεί την έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων. Ιδιαίτερα, λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιάζουσες περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης, με βάση τις οποίες πώλησε στην Εναγόμενη ένα σκάφος αξίας €150 εκ., χωρίς, ως ισχυρίζεται, να της καταβάλει η Εναγόμενη οποιοδήποτε ποσό. Ανεξάρτητα από το πιο πάνω εμπόδιο θα απέρριπτα την αίτηση και επί της ουσίας της Αίτησης και ειδικότερα επί της πιθανότητας επιτυχίας της αξίωσης της Ενάγουσας. Υποδεικνύεται ότι η αξίωση στηρίζεται σε σύμβαση πώλησης πλοίου (Τεκμήριο 4). Με βάση τους όρους της υπό αναφορά σύμβασης, το τίμημα θα καταβαλλόταν με τραπεζικό έμβασμα (bank transfer) κατά την παράδοση του σκάφους (βλ. άρθρα 7, 10, 18 και 19 του Τεκμηρίου 4). Είναι σημαντικό να υποδειχθεί ότι η Ενάγουσα με την υπογραφή του BoS (Τεκμήριο 5), αναγνώρισε ότι εισέπραξε το τίμημα πώλησης. Σημαντικό, επίσης, είναι και το γεγονός ότι το BoS, υπεγράφη κατά την παράδοση του σκάφους, όπως προβλεπόταν στη συμφωνία πώλησης. Πέραν τούτου, η Εναγόμενη αιτιολογεί επαρκώς το κόστος κατασκευής και τον τρόπο πληρωμής της αξίας του σκάφους στους κατασκευαστές. Από την άλλη, η Ενάγουσα περιορίστηκε στον ισχυρισμό ότι η καταγραφή της αναγνώρισης είσπραξης του ποσού αποσκοπούσε, απλά, στο να διευκολύνει τη μεταβίβαση του σκάφους στην Εναγόμενη. Το ερώτημα, βεβαίως, που εγείρεται είναι γιατί θα έπρεπε να «διευκολύνει» η Ενάγουσα τη μεταβίβαση, καταγράφοντας ρητή διαβεβαίωση ότι εισέπραξε το τίμημα πώλησης, χωρίς προηγουμένως να διασφάλιζε την πληρωμή του ποσού από την Εναγόμενη; Το Δικαστήριο γνωρίζει πολύ καλά την αρχή ότι στο στάδιο αυτό οφείλει να αποφεύγει την αξιολόγηση της μαρτυρίας και την εξαγωγή τελικών συμπερασμάτων. Όπως, επίσης και την πάγια νομολογία όσον αφορά το επίπεδο της μαρτυρίας που απαιτείται από τον Αιτητή για την ικανοποίηση της πρώτης και δεύτερης προϋπόθεσης, που δεν είναι άλλο από την απόδειξη συζητήσιμης υπόθεσης με ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας. Στην κρινόμενη όμως υπόθεση, τα γεγονότα βοούν. Είναι έκδηλο, πως η Ενάγουσα προώθησε την αγωγή, ένα χρόνο μετά την πώληση και παράδοση του σκάφους, χωρίς κατά το διαρρεύσαν διάστημα να εγείρει θέμα μη πληρωμής του τιμήματος πώλησης από την Εναγόμενη. Τουναντίον, αναγνώρισε την ημέρα της παράδοσης του σκάφους ότι είχε εισπράξει το συμφωνηθέν ποσό της πώλησης. Η εισήγηση των συνηγόρων της Ενάγουσας ότι η δήλωση της Ενάγουσας επί του BoS ότι το τίμημα είχε πληρωθεί, δεν πρέπει να επενεργήσει εις βάρος της και ότι όφειλε η Εναγόμενη να αποδείξει ότι εξόφλησε το τίμημα με τραπεζικό έμβασμα, ως προβλεπόταν στη συμφωνία πώλησης (Τεκμήριο 4), δεν είναι βάσιμη. Το Δικαστήριο συμφωνεί με τη θέση του συνηγόρου της Εναγόμενης ότι η δήλωση που περιέχεται στο Τεκμήριο 4 είναι σαφής και εμποδίζει την Ενάγουσα να υποστηρίζει το αντίθετο (estoppel by deed). Στο υπό αναφορά Έγγραφο (Τεκμήριο 4) η Ενάγουσα δηλώνει ενυπογράφως ότι: "We . in consideration of the sum of €150.000.000 . Paid to us by said . the receipt whereof is hereby acknowledged, hereby transfer . Executed as a Deed and delivered by Director of the transferor.". Είναι πολύ καλά θεμελιωμένη αρχή ότι η σαφής δήλωση σε έγγραφο εμποδίζει το διάδικο ο οποίος έχει προβεί στη δήλωση να προσαγάγει μαρτυρία για να την αντικρούσει (βλ. μεταξύ άλλων, Χ''Στυλλή ν. Κυπριακές Αερογραμμές

(2012)1 Α.Α.Δ. 989 και Ζαχαριάδη ν. Universal Life Ins. Co Ltd κ.ά. ECLI:CY:AD:2019:A145, Πολιτική Έφεση Αρ. 144/2013, ημερ. 16/04/2019). Πέραν τούτου, δεν μπορεί να είναι τυχαίο το γεγονός ότι η αγωγή ηγέρθη μετά την καταχώριση της διαδικασίας διαζυγίου από την LB, τελική δικαιούχο της Ενάγουσας, εναντίον του ΟΒ, τελικό δικαιούχο της πλειοψηφίας των μετοχών της Εναγόμενης, στο Πριγκιπάτο του Μονακό. Ενόψει της κατάληξης μου για αποτυχία της Αίτησης, τόσο λόγω της καθυστέρησης, όσο και λόγω της μη στοιχειοθέτησης της δεύτερης προϋπόθεσης του άρθρου 32, παρέλκει η εξέταση των υπόλοιπων λόγων ένστασης. Κρίνεται, συνεπώς, αχρείαστη και η ενασχόληση του Δικαστηρίου με την τρίτη προϋπόθεση και το ισοζύγιο της ευχέρειας. Ερχόμενος τώρα στην Αίτηση της Εναγόμενης για αναστολή της διαδικασίας, λόγω της καταχώρισης αίτησης διαζυγίου στο Μονακό, στα πλαίσια της οποίας διεκδικείται από την LB, μερίδιο επί των περιουσιακών στοιχείων του ζεύγους, στα οποία φέρεται να συγκαταλέγεται και το σκάφος, θα περιοριστώ να υποδείξω πως δεν υπάρχει ταυτότητα διαδίκων στις δύο διαδικασίες. Κρίνεται πως δεν είναι το κατάλληλο στάδιο για να διαπιστωθεί με βεβαιότητα ότι η LB επιδιώκει να εξασφαλίσει διπλό όφελος από τις δύο διαδικασίες. Για να δυνηθεί το Δικαστήριο να κρίνει εάν δικαιολογείται το αίτημα, είναι αναγκαίο να προβεί σε ευρήματα επί της πτυχής αυτής, ώστε να αποφασίσει εάν δικαιολογείται, υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης, άρση του εταιρικού πέπλου, διεργασία που είναι απαραίτητη, προκειμένου να διαπιστωθεί εάν επιδιώκεται διπλό όφελος για τα ίδια επίδικα ζητήματα. Υποδεικνύεται πως με βάση τα παραδεκτά γεγονότα που κατατέθηκαν με την κοινή δήλωση των συνηγόρων ημερ. 16/03/2021 (βλ. Έγγραφο Ω), διευθυντές της Ενάγουσας είναι τρία νομικά πρόσωπα από τις Μπαχάμες, με τις οποίες έχουν επικοινωνία οι συνήγοροι της Ενάγουσας και λαμβάνουν οδηγίες δια λογαριασμό της (Ενάγουσας Εταιρείας). Πουθενά δεν αναφέρεται στα παραδεκτά γεγονότα ότι λαμβάνουν οδηγίες από την LB. Πέραν τούτου, υπάρχει διάσταση επί των γνωματεύσεων των εμπειρογνωμόνων των δύο πλευρών στο κατά πόσο στη διαδικασία που εκκρεμεί ενώπιον του Δικαστηρίου στο Μονακό θα εξεταστεί ή θα συμπεριληφθεί και το επίδικο σκάφος. Κρίνεται συνεπώς, ότι θα ήταν προσφορότερο και καταλληλότερο να εξεταστεί και αποφασιστεί το ζήτημα αυτό κατά την εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης, όταν θα τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου η μαρτυρία που περιβάλλει τη πτυχή αυτή της υπόθεσης. Για τους πιο πάνω λόγους: (Α) Η Αίτηση της Ενάγουσας ημερ. 07/03/2019 για προσωρινά διατάγματα απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Εναγόμενης, όπως θα υπολογιστούν από την Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο αλλά να είναι πληρωτέα στο τέλος. (Β) Η Αίτηση της Εναγόμενης ημερομηνίας 23/05/2019 απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Ενάγουσας, όπως θα υπολογιστούν από την Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο αλλά να είναι πληρωτέα στο τέλος. (Υπ.) Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /κπ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο