SUN TOWER HOME CENTER D.I.Y. LTD κ.α. ν. Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Αρ. Αγωγής: 2033/17, 18/6/2021

(4)του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου 9/1965 μετά των συναφών τροποποιήσεων και αφορά και/ή σχετίζεται την υποθήκη υπ' αριθμόν Υ. XXXXX/2006, η οποία παραλήφθηκε με σύνηθες ταχυδρομείο κατά παράβαση του Νόμου και/ή κοινοποιήθηκε στον Ενάγοντα αρ. 5-Αιτητή αρ. 5 και στον XXXXX Χατζηβασίλη περί τις 05/12/2019. Δ. Προσωρινό απαγορευτικό διάταγμα τύπου «Quia Timet» με το οποίο να εμποδίζονται η Καθ' ης η αίτηση και το ενδιαφερόμενο μέρος APS DEBT SERVICING CYPRUS LTD να προχωρήσουν και/ή προβούν στην ολοκλήρωση των διαδικασιών εκποίησης και/ή μεταβίβασης των τίτλων ιδιοκτησίας προς όφελος και/ή δια λογαριασμό της Εναγόμενης-Καθ' ης η αίτηση και/ή διάθεσης του προϊόντος πώλησης των ενυπόθηκων ακινήτων που βαρύνονταν με τις υποθήκες Υ.XXXXX/2006, Υ.XXXXX/2009, Υ.XXXXX/2013 και Υ.XXXXX/2013 καθ' ότι έτσι παραβιάζονται δυσανάλογα τα δικαιώματα των Εναγόντων-Αιτητών για δίκαιη δίκη και προσφυγή ενώπιον του Δικαστηρίου ενώ υπάρχει άμεσος και ορατός κίνδυνος δημιουργίας τετελεσμένων και/ή μη αναστρέψιμων αποτελεσμάτων και πρόκλησης ζημίας, πριν την ολοκλήρωση της κυρίως υπόθεσης και/ή της απόφασης επί της ουσίας της επίδικης διαφοράς. Ε. Προσωρινό διάταγμα και/ή παρεμπίπτον διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η αναστολή και/ή παύση οποιονδήποτε περαιτέρω μέτρων και/ή ενεργειών και/ή ακύρωση οποιονδήποτε ενεργειών και/ή διαδικασιών που τυχόν προωθήθηκαν και/ή λήφθηκαν και/ή δύναται να ληφθούν και/ή να προωθηθούν εκ μέρους της Εναγόμενης-Καθ' ης η αίτηση για επικύρωση και διάθεση του κατ' ισχυρισμόν προϊόντος πώλησης, που προέκυψε από την εκποίηση των υποθηκών υποθήκες Υ.XXXXX/2006, Υ.XXXXX/2009, Υ.XXXXX/2013 και Υ.XXXXX/2013, μέχρι την πλήρη και τελική εκδίκαση της αξίωσης και/ή της αγωγής των Εναγόντων - Αιτητών και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Η Αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Ενάγοντα 5/Αιτητή 5, XXXXX Χατζηβασίλη, ο οποίος, αφού αναφέρει πως οι Ενάγουσες 1, 2 και 3 αποτελούν οικογενειακές Εταιρείες, επεξηγεί τη συγγενική τους σχέση (Εναγόμενος 6 αδελφός, Εναγόμενη 4 θυγατέρα και Εναγόμενη 7 σύζυγος) και επαναλαμβάνει, στην ουσία, τους ισχυρισμούς που προβάλλονται στην Έκθεση Απαίτησης. Ότι, δηλαδή: - Η Εναγόμενη παραχώρησε, κατά καιρούς, δάνεια και άλλες τραπεζικές διευκολύνσεις στις Ενάγουσες 1, 2 και 3 Εταιρείες, με προσωπικές εγγυήσεις των Εναγόντων 4-7 και ενυπόθηκες εξασφαλίσεις όλων των Εναγόντων. Πέραν τούτων, υποστηρίζει ότι υπήρχε επί πλέον εξασφάλιση από τις καταθέσεις που είχαν στην Εναγόμενη, οι οποίες υπερέβαιναν τα €2.5 εκ. - Μέχρι το έτος 2013, όταν ξέσπασε η οικονομική κρίση, οι σχέσεις τους με την Εναγόμενη ήταν αρμονικές. Τα προβλήματα άρχισαν μετά το 2013, όταν, λόγω της οικονομικής κρίσης, μειώθηκε ο κύκλος εργασιών των Εναγουσών 1, 2 και 3 και ένεκα τούτου υπήρχαν καθυστερήσεις στις πληρωμές των δόσεων. - Η Εναγόμενη, ενεργώντας από θέση ισχύος, ως υποστηρίζει, αντί να τους βοηθήσει να αντιμετωπίσουν τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετώπιζαν, αποφάσισε τη μείωση των διευκολύνσεων και την άσκηση πιέσεων, προκειμένου να αποδεχτούν επαχθέστερους όρους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, αναφέρει, ήταν η απόφαση της Εναγόμενης να μειώσει το όριο παρατραβήγματος από €2 εκ. σε €100.000, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα «τον οικονομικό στραγγαλισμό τους». - Αρνείτο, περαιτέρω, να τους εφοδιάσει με αντίγραφα των αναλυτικών καταστάσεων των λογαριασμών καθώς και των δανείων, εγγυήσεων και άλλων συμφωνιών που υπέγραψαν κατά καιρούς με την Εναγόμενη, γεγονός που τους εμπόδιζε να λάβουν καθοδήγηση από σύμβουλο αφερεγγυότητας, ώστε να προέβαιναν σε δίκαιη και βιώσιμη αναδιάρθρωση των υποχρεώσεων τους προς την Εναγόμενη. Σε συναντήσεις, δε που είχαν με εκπροσώπους της Εναγόμενης, δέχονταν απειλές πως εάν δεν συμφωνούσαν με τους όρους που τους επέβαλλαν, από θέση ισχύος, θα προέβαιναν σε εκποιήσεις των υποθηκών. - Υλοποιώντας τις υπό αναφορά απειλές, συνεχίζει ο ενόρκως δηλών, η Εναγόμενη προχώρησε με την εκποίηση των επίδικων υποθηκών, οι οποίες εξαγοράστηκαν από την APS Debit Servicing Cyprus Ltd (στη συνέχεια το Ενδιαφερόμενο μέρος «ΕΜ») χωρίς να τύχουν οποιασδήποτε ενημέρωσης για την εμπλοκή του ως άνω ΕΜ. - Αφού, εν συνεχεία, υποστηρίζει πως η πώληση των επίδικων πιστωτικών διευκολύνσεων από την Εναγόμενη στο ΕΜ δεν είναι νόμιμη τονίζει ότι οι τρεις από τις τέσσερις επίδικες υποθήκες (υπ' αρ. XXXXX/2009, XXXXX/2013 και XXXXX/2013) αποτελούν ακίνητα επί των οποίων είχαν ανεγερθεί οι κύριες κατοικίες του ιδίου και της θυγατέρας του (Εναγόμενης 4), οι οποίες είχαν συμπληρωθεί/ανεγερθεί πριν από την ημερομηνία κατάρτισης των υποθηκών. - Υποστηρίζει τέλος, ότι οι διαδικασίες εκποίησης των υποθηκών και οι ειδοποιήσεις που έχουν αποσταλεί από την Εναγόμενη στους Ενάγοντες, σε σχέση με την προτεινόμενη διάθεση των προϊόντων πώλησης των Υποθηκών (βλ. Τεκμήρια 2-4) αποστάληκαν παράνομα και κατά παράβαση του άρθρου 44Ε

(1)του Ν. 9/

1. Η Ένσταση Η Καθ' ης καταχώρισε Ένσταση υποστηρίζοντας ότι ουδεμία από τις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60, έχει ικανοποιηθεί. Πέραν τούτου και το ισοζύγιο της ευχέρειας συνηγορεί υπέρ της απόρριψης της Αίτησης. Η Ένσταση υποστηρίζεται από την Ένορκη δήλωση της κας XXXXX Παφίτη, υπαλλήλου του ΕΜ, το οποίο ανέλαβε τη διαχείριση των προβληματικών λογαριασμών της Καθ' ης, ανάμεσα στους οποίους, ήταν και οι επίδικοι λογαριασμοί των Εναγόντων. Πολύ συνοπτικά, αναφέρεται στις επίδικες υποθήκες, οι οποίες, ως επεξηγεί, εξασφάλιζαν τις πιστωτικές διευκολύνσεις που είχαν παραχωρηθεί από την Καθ' ης στις Εναγόμενες 1 και
2. Συγκεκριμένα, ως αναφέρει στην υπό αναφορά ένορκη δήλωση της η κα Παφίτη: (α) Η υποθήκη υπ' αρ. XXXXX/2006 παραχωρήθηκε από την Αιτήτρια 1 για Τραπεζική διευκόλυνση που της είχε παραχωρηθεί από την Καθ' ης και αφορούσε σε οικόπεδο στο Στρόβολο (βλ. Τεκμήριο 1). Επεξηγεί, ακολούθως, ότι η Καθ' ης προχώρησε με διαδικασία εκποίησης της υπό αναφορά υποθήκης αλλά, λόγω της αποτυχίας του πλειστηριασμού, η Καθ' ης, εξασκώντας το δικαίωμα που της παρέχουν οι πρόνοιες του άρθρου 44(I)(Α) του Μέρους VIA του Νόμου και ακολουθώντας τις διαδικασίες που προβλέπονται στο Νόμο, αγόρασε και ενέγραψε το ενυπόθηκο ακίνητο επ' ονόματι της (βλ. Τεκμήρια 17, 18 και 19 της Ένορκης δήλωσης Παφίτη καθώς και το Τεκμήριο Α της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης της - στη συνέχεια «ΣΕΔ» -). Σημειώνεται ότι η ΣΕΔ, κατεχωρήθη στις 24/03/2021, κατόπιν σχετικής άδειας του Δικαστηρίου. (β) Η υποθήκη υπ' αρ. XXXXX/2009 παραχωρήθηκε από τον Αιτητή 5 προς εξασφάλιση διευκολύνσεων που είχαν παραχωρηθεί από την Καθ' ης στην Αιτήτρια 1 και αφορούσε σε οικόπεδο στην Έγκωμη (βλ. Τεκμήριο 2). Ως δε επεξηγεί, ακολουθώντας ανάλογη, ως άνω, διαδικασία εκποίησης και αφού απέτυχε ο πρώτος πλειστηριασμός, αγόρασε η ίδια η Καθ' ης το ενυπόθηκο ακίνητο, ακολουθώντας όλες τις νόμιμες διαδικασίες, με βάση τις πρόνοιες του Μέρους VIA του Νόμου. Επισυνάπτει τις σχετικές Ειδοποιήσεις που απέστειλε προς τον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα ως Τεκμήρια 25 και
3. Αναφέρει επίσης, στη ΣΕΔ της, πως η Αίτηση/Έφεση που καταχώρισε ο Αιτητής 5 με την οποία προσέβαλε τη διαδικασία ειδοποίησης και ενημέρωσης, απορρίφθηκε με απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 22/10/2020 (βλ. Τεκμήριο Β ΣΕΔ Παφίτη). (γ) Η υποθήκη υπ' αρ. XXXXX/2013 (δεύτερη υποθήκη), παραχωρήθηκε από την Αιτήτρια 4 προς όφελος της Καθ' ης και αφορούσε οικόπεδο στην Έγκωμη. Το ίδιο οικόπεδο αφορούσε και η υποθήκη με αρ. XXXXX/2013 για το οποίο είχε παραχωρηθεί η (πρώτη) υποθήκη με τον υπό αναφορά αριθμό (XXXXX/2013) από την Αιτήτρια 4 προς όφελος της Καθ' ης, προς εξασφάλιση στεγαστικού δανείου που είχε χορηγηθεί από τη δεύτερη προς την πρώτη. Λόγω των καθυστερήσεων στις πληρωμές των συμφωνημένων δόσεων, η Καθ' ης τερμάτισε το σχετικό λογαριασμό δανείου της Αιτήτριας 4 και προώθησε τη διαδικασία εκποίησης της υπό αναφορά υποθήκης (XXXXX/2013), ενώ η Αίτηση/Έφεση που είχε καταχωρίσει η Αιτήτρια 4, απορρίφθηκε από το Δικαστήριο με απόφαση του ημερ. 06/09/2017 (βλ. Τεκμήριο 9). Λόγω της αποτυχίας του πρώτου πλειστηριασμού η Καθ' ης ενεργοποίησε τις πρόνοιες του Μέρους VIA του Νόμου και αγόρασε η ίδια το ενυπόθηκο ακίνητο. Ως δε επεξηγείται στη ΣΕΔ της κας Παφίτη, το μόνο που υπολείπεται είναι η έκδοση του τίτλου ιδιοκτησίας επ' ονόματι της Καθ' ης από το αρμόδιο κτηματολογικό γραφείο. Υπό τα πιο πάνω δεδομένα, καταλήγει η ενόρκως δηλούσα, η Καθ' ης έχει προωθήσει νόμιμα όλες τις διαδικασίες που αφορούν τις επίδικες υποθήκες και οι ισχυρισμοί των Αιτητών καταρρίπτονται από τα γεγονότα που έχει παραθέσει. Οι Αιτητές, υποστηρίζει, απέτυχαν να καταδείξουν συζητήσιμη υπόθεση ενώ δεν συντρέχει η τρίτη προϋπόθεση αφού οι τυχόν ζημιές που θα υποστούν οι Αιτητές μπορούν να αποκατασταθούν. Επιπλέον, καταλήγει, το ισοζύγιο της ευχέρειας κλείνει προς όφελος της Καθ' ης η Αίτηση. Οι αγορεύσεις των συνηγόρων Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι κατέθεσαν εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις των διαδίκων, με παραπομπές στην πλούσια επί των εγειρόμενων θεμάτων νομολογία. Ειδικότερα: - Ο ευπαίδευτος συνήγορος των Αιτητών κ. Σ. Αργυρού, αφού αναφέρθηκε στα γεγονότα, όπως καταγράφονται στην Ε/Δ του Αιτητή 5, προσδιόρισε ως αντισυμβατική και/ή καταπιεστική τη συμπεριφορά και στάση της Καθ' ης απέναντι στους Αιτητές επειδή, κατ' ισχυρισμόν: (α) Αρνήθηκε να εφοδιάσει τους Αιτητές με αντίγραφα των συμφωνιών δανείων και/ή άλλων συμφωνιών και με αναλυτικές καταστάσεις. (β) Αρνήθηκε να συζητήσει επικοδομητικά προς εξεύρεση συναινετικής συμφωνίας για αναδιάρθρωση των χρεών των Αιτητών, εκβιάζοντας τους ότι θα προχωρούσε με εκποιήσεις των ενυπόθηκων ακινήτων. (γ) Ενεργώντας από θέση ισχύος, εντελώς αυθαίρετα και καταχρηστικά, προέβη στη μείωση του παρατραβήγματος, χωρίς οι Αιτητές να έχουν τη δυνατότητα να αντιδράσουν. (δ) Υλοποιώντας τις απειλές της, προχώρησε με τις εκποιήσεις των επίδικων υποθηκών, οι τρεις

(3)από τις οποίες αφορούσαν τις πρώτες και κύριες κατοικίες των Αιτητών 4 και 5. Πέραν των ανωτέρω, ο κ. Αργυρού υποστηρίζει ότι η Καθ' ης παραβίασε τις πρόνοιες της Νομοθεσίας στις διαδικασίες εκποίησης των επίδικων υποθηκών, παραπέμποντας στους ισχυρισμούς του Αιτητή 5 για κατ' ισχυρισμό έλλειψη ή/και εκπρόθεσμη ενημέρωση για τις ημερομηνίες των πλειστηριασμών και για τις προτεινόμενες διαθέσεις των προϊόντων πώλησης. Υποδεικνύει συναφώς, ότι οι Ειδοποιήσεις για την προτεινόμενη διάθεση του προϊόντος πώλησης εστάλησαν στους Αιτητές μετά την παρέλευση των 30 ημερών που προβλέπεται στο άρθρο 44Ι

(2)του Νόμου 9/1965. Παραπονείται περαιτέρω ο συνήγορος ότι οι Ειδοποιήσεις δεν επιδόθηκαν κατά τα διαλαμβανόμενα στο άρθρο 44ΙΕ του Νόμου (με συστημένη επιστολή) αλλά αποστάληκαν με απλό ταχυδρομείο. Επιπρόσθετα με τα πιο πάνω, ο κ. Αργυρού υποστηρίζει πως η διαδικασία εκποίησης των επίδικων υποθηκών είναι άκυρη, λόγω της εμπλοκής του ΕΜ, χωρίς να έχει διαφανεί ποιος ήταν ο ρόλος του στη διαδικασία και χωρίς να έχει αποδειχθεί ότι έχει εξαγοράσει νόμιμα τις επίδικες οφειλές των Αιτητών. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε από το συνήγορο των Αιτητών στο γεγονός ότι οι Αιτητές 4 και 5 βρίσκονται αντιμέτωποι με τον κίνδυνο να απωλέσουν τη στέγη τους, αφού στα ενυπόθηκα ακίνητα έχουν ανεγερθεί οι κατοικίες τους στις οποίες στεγάζονται οι ίδιοι και οι οικογένειες τους. Δικαιολογείται, συνεπώς, εισηγήθηκε ο κ. Αργυρού, η έκδοση των προληπτικών διαταγμάτων που ζητούνται με τα Αιτητικά Δ και Ε (Quia timet), αφού η μελλοντική πρόκληση ανεπανόρθωτης βλάβης, λόγω του «ξεριζωμού» από τα σπίτια τους, είναι αυταπόδεικτη. Ο κ. Αργυρού δεν παρέλειψε, τέλος, να εισηγηθεί ότι το Μέρος VIA του Ν. 9/1965, ως έχει τροποποιηθεί, είναι αντισυνταγματικό επειδή, κατά την εισήγηση του, προσκρούει στα άρθρα 9, 10, 23, 25, 26, 28, 30 και 35 του Συντάγματος. - Στην αντίπερα όχθη, η ευπαίδευτη συνήγορος της Καθ' ης κα Α. Νεοφύτου, υποστήριξε πως η Καθ' ης, έχει αποδείξει μέσα από τα Τεκμήρια που κατέθεσε και τα γεγονότα που παρέθεσε με την ένορκη δήλωση και τη ΣΕΔ της, κας Ε. Παφίτη, ότι η Καθ' ης, ακολουθώντας τη προβλεπόμενη διαδικασία του Νόμου, προώθησε τη διαδικασία που προβλέπεται στο Μέρος VIA του Νόμου για την εκποίηση των επίδικων υποθηκών, με απόλυτη συμμόρφωση στις πρόνοιες του Νόμου. Ουδεμία, παράβαση ή παρατυπία έχει καταδειχθεί από όσα καταλογίζονται στην Καθ' ης και οι περί του αντιθέτου ισχυρισμοί του Αιτητή 5 παράμειναν μετέωροι και ανυποστήρικτοι. Σε σχέση με τον ισχυρισμό των Αιτητών ότι το «ΕΜ», έχει εξαγοράσει τις πιστωτικές διευκολύνσεις των Αιτητών, παρέπεμψε στην αναντίλεκτη μαρτυρία της κας Παφίτη, με βάση την οποία επεξηγείται ότι η APS ανέλαβε, στη βάση συμφωνίας συνεργασίας με την Καθ' ης, ανάμεσα σε άλλα, τη διαχείριση των επίδικων πιστωτικών διευκολύνσεων. Η Καθ' ης εξακολουθεί, κατά συνέπεια, να διατηρεί την ιδιοκτησία του επίδικου χαρτοφυλακίου και οι περί του αντιθέτου θέσεις των Αιτητών είναι παντελώς ατεκμηρίωτες. Συνεχίζοντας η συνήγορος, επικαλούμενη τη μαρτυρία και τα Τεκμήρια που κατέθεσε η κα Παφίτη στην αρχική και συμπληρωματική Ε/Δ της, επισημαίνει ότι η Καθ' ης αγόρασε καθόλα νόμιμα τα ενυπόθηκα ακίνητα. Υπέδειξε, περαιτέρω, ότι τα δύο από τα τρία ενυπόθηκα ακίνητα έχουν ήδη μετεγγραφεί στο όνομα της ενώ για το τρίτο το μόνο που εκκρεμεί είναι η έκδοση του τίτλου επ' ονόματι της από το Κτηματολόγιο. Υπό τα δεδομένα αυτά, εισηγήθηκε η κα Νεοφύτου, η Αίτηση έχει καταστεί πλέον άνευ αντικειμένου, αφού δεν τίθεται ζήτημα για την Καθ' ης η Αίτηση να προβεί σε περαιτέρω ενέργειες. Παραπέμποντας στη γνωστή επί του εγειρόμενου σημείου νομολογία εισηγήθηκε πως η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί τουλάχιστον, καθόσον αφορά τα Αιτητικά Α, Γ, Δ και Ε αφού δεν υπάρχει πλέον οποιαδήποτε ουσιαστική διαφορά προς επίλυση. Τα ενυπόθηκα ακίνητα έχουν μετεγγραφεί και περαιτέρω ενασχόληση του Δικαστηρίου επί του ζητήματος αυτού θα ήταν μάταιη. Εισηγήθηκε, περαιτέρω η κα Νεοφύτου, ότι η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί λόγω κατάχρησης της διαδικασίας, υποδεικνύοντας ότι η Αιτήτρια 4 είχε καταχωρήσει στο παρελθόν παρόμοια ενδιάμεση Αίτηση, αξιώνοντας τις ίδιες κατ' ουσίαν θεραπείες, σε σχέση με την υποθήκη XXXXX/2013, την οποία εν τέλει απέσυρε. Πέραν τούτου, η Αιτήτρια 4 είχε καταχωρίσει και την Αίτηση/Έφεση Αρ. 355/2017, επιδιώκοντας την ακύρωση του πλειστηριασμού της υποθήκης XXXXX/2013, ενώ ο Αιτητής 5 καταχώρισε την Έφεση Αρ. 404/2017 (την οποία απέσυρε) και τις Εφέσεις Αρ. 71/2019 και 483/2019, αξιώνοντας τον παραμερισμό της Ειδοποίησης «ΙΑ» και της επίδοσης της Ειδοποίησης/Ενημέρωσης της προτεινόμενης διάθεσης του προϊόντος πώλησης, αντίστοιχα. Και οι δύο πιο πάνω Εφέσεις απορρίφθηκαν από το Δικαστήριο. Σε κάθε περίπτωση, υποστήριξε η συνήγορος της Καθ' ης, οι Αιτητές απέτυχαν να αποδείξουν τη συνδρομή οποιασδήποτε από τις τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32, δίδοντας ιδιαίτερη έμφαση στην τρίτη προϋπόθεση, υποδεικνύοντας, με παραπομπές σε σχετική νομολογία, ότι οι Αιτητές, αφ' ενός, κωλύονται να ισχυρίζονται ότι θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά, ενώ, αφετέρου, δεν έχει αμφισβητηθεί η ικανότητα της Καθ' ης να ικανοποιήσει την όποια οικονομική ζημιά ήθελε φανεί ότι έχουν υποστεί οι Αιτητές. Νομική πτυχή-Κατάληξη Οι αρχές με βάση τις οποίες ασκείται η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων είναι ευρύτατα γνωστές και θεωρώ αχρείαστο να τις επαναλάβω. Θα περιοριστώ να επισημάνω τις τρεις προϋποθέσεις που πρέπει να συνυπάρχουν, ώστε να δύναται να ασκηθεί η εξουσία που παρέχεται στο Δικαστήριο από το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 να χορηγήσει τέτοια θεραπεία. Αυτές είναι: (α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. Τούτο, ως ερμηνεύθηκε από τη νομολογία, δεν επιβάλλει ο,τιδήποτε πέραν από την αποκάλυψη μιας συζητήσιμης υπόθεσης. (β) Η ύπαρξη πιθανότητας επιτυχίας της αγωγής. Αυτό που ζητείται από τον Αιτητή είναι να καταδείξει ότι έχει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας, που σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή πιθανότητα, αλλά κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. (γ) Εκτός εάν εκδοθεί το προσωρινό διάταγμα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Το Δικαστήριο οφείλει να εξετάσει εάν η θεραπεία των αποζημιώσεων είναι, κάτω από τις περιστάσεις που περιβάλλουν την υπόθεση, επαρκής. Πέραν των ανωτέρω τριών προϋποθέσεων, ως έχει νομολογηθεί, το Δικαστήριο θα πρέπει να σταθμίσει όλα τα δεδομένα της υπόθεσης για να κρίνει εάν είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει τέτοιο διάταγμα (βλ. μεταξύ άλλων Odysseos v. Pieris Estetes Ltd and others

(1982)1 C.L.R. 557, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χ''Βασίλη

(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 152 και Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστοφόρου κ.ά.

(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Έχω εξετάσει την Αίτηση, υπό το πρίσμα των πιο πάνω νομικών αρχών, λαμβάνοντας δεόντως υπόψη τις θέσεις και εισηγήσεις των διαδίκων, όπως τέθηκαν, με πολλή επιμέλεια, ενώπιον του Δικαστηρίου από τους ευπαίδευτους συνηγόρους τους. Αρχίζοντας από τις πρώτες δύο, ως άνω, προϋποθέσεις, η πρώτη επισήμανση του Δικαστηρίου είναι πως με την αγωγή τους οι Αιτητές επιδιώκουν (καθόσον αφορά τουλάχιστον τις επίδικες υποθήκες που είναι το ζητούμενο στην παρούσα ενδιάμεση διαδικασία) την ακύρωση των υποθηκών επειδή, καταρτίστηκαν, κατ' ισχυρισμό, κατά παράβαση της κείμενης νομοθεσίας και/ή συνεπεία δόλου και/ή ψευδών παραστάσεων. Ούτε, όμως, στην Έκθεση Απαίτησης αλλά ούτε και στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση για προσωρινά διατάγματα, προβάλλονται ισχυρισμοί ή παρατίθενται λεπτομέρειες των, κατ' ισχυρισμό, ψευδών παραστάσεων ή δόλιων ενεργειών της Καθ' ης. Γίνεται, μάλιστα, παραδεκτό ότι οι επίδικες υποθήκες παραχωρήθηκαν από τους Καθ' ων 1, προς εξασφάλιση δανείων και άλλων πιστωτικών διευκολύνσεων που είχαν παραχωρηθεί από την Καθ' ης στις Αιτήτριες 1, 2 και 3 (βλ. παραγράφους 3.1-3.5 της ένορκης δήλωσης του Αιτητή 5 που υποστηρίζει την Αίτηση). Το μόνο ζήτημα που προβάλλουν οι Αιτητές, σε σχέση με την κατάρτιση των υποθηκών, είναι πως η Καθ' ης δεν τους παρέδωσε αντίγραφα των εγγράφων υποθήκης, των δανείων και των άλλων τραπεζικών διευκολύνσεων για τα οποία παραχωρήθηκαν οι υποθήκες. Τα ουσιαστικά παράπονα των Αιτητών σε σχέση με τις επίδικες υποθήκες σχετίζονται με κατ' ισχυρισμό παραβάσεις της νομοθεσίας που αφορούν στις διαδικασίες που προώθησε η Καθ' ης για την εκποίηση των ενυπόθηκων ακινήτων. Τα άλλα παράπονα των Αιτητών σχετίζονται με κατ' ισχυρισμό άρνηση της Καθ' ης να τους εφοδιάσει με αναλυτικές καταστάσεις στους λογαριασμούς, στους οποίους υπήρχαν κατ' ισχυρισμό παράνομες/αντισυμβατικές χρεώσεις τόκων, καθώς και η κατ' ισχυρισμό αυθαίρετη και μονομερής απόφαση τους να περιορίσουν το όριο παρατραβήγματος στους λογαριασμούς τους. Παραπονούνται, επίσης, ότι η Καθ' ης αρνήθηκε να διαπραγματευθεί για αναδιάρθρωση των υπολοίπων που παρουσίαζαν οι λογαριασμοί που διατηρούσαν οι Αιτητές, υποχρεώνοντας τους, μέσω απειλών, ότι θα εκποιούσε τις υποθήκες, να αποδεχθούν επαχθέστερους όρους. Υποδεικνύεται πως η Καθ' ης απέρριψε όλους τους ισχυρισμούς και τα πιο πάνω παράπονα των Αιτητών, μέσω της Ε/Δ Παφίτη, υποστηρίζοντας, μεταξύ άλλων ότι οι επίδικες υποθήκες καταρτίστηκαν νόμιμα από τους Αιτητές, προς εξασφάλιση τραπεζικών διευκολύνσεων που είχαν παραχωρηθεί από την Καθ' ης προς τις Αιτήτριες 1 και 4. Υποστηρίζει, περαιτέρω, ότι οι Αιτητές είχαν λάβει αντίγραφα όλων των εγγράφων, τόσο για τις τραπεζικές διευκολύνσεις και τις εξασφαλίσεις όσο και των καταστάσεων λογαριασμών. Υπό τα δεδομένα αυτά, κρίνεται ορθή η εισήγηση της συνηγόρου της Καθ' ης πως οι Αιτητές, με τους γενικόλογους και αόριστους ισχυρισμούς που περιέχονται στην ένορκη δήλωση η οποία υποστηρίζει την Αίτηση, απέτυχαν να καταδείξουν συζητήσιμη υπόθεση με ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας. Είναι έκδηλο μέσα από τους ισχυρισμούς που προβάλλονται στην ένορκη δήλωση του Αιτητή 5 που υποστηρίζει την Αίτηση, ότι βάλλεται η ορθότητα της διαδικασίας που προώθησε η Καθ' ης για την εκποίηση των ενυπόθηκων ακινήτων, χωρίς να αμφισβητείται η εγκυρότητα των επίδικων υποθηκών, όσον αφορά την κατάρτιση τους. Όπως, όμως, θα υποδειχθεί στη συνέχεια, τα ζητήματα αυτά ηγέρθηκαν ή/και θα μπορούσαν να είχαν εγερθεί στα πλαίσια των Αιτήσεων/Εφέσεων που καταχώρισαν οι Αιτητές και δεν είναι δυνατό να τους επιτραπεί να τα επαναφέρουν. Ισχυρίζονται, επίσης, οι Αιτητές ότι η Καθ' ης πώλησε τις επίδικες πιστωτικές διευκολύνσεις στο ΕΜ (APS), κατά παράβαση του Ν. 169(Ι)/2015 (Ο περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και για Συναφή θέματα Νόμος του 2015). Τέτοιο ζήτημα, όμως, δεν εγείρεται με την αγωγή ούτε και η APS είναι διάδικος. Σε κάθε περίπτωση, με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση, η Καθ' ης ξεκαθάρισε, χωρίς να αμφισβητηθεί, ότι εξακολουθεί να είναι ιδιοκτήτρια των επίδικων διευκολύνσεων και η APS, ενεργεί απλά ως διαχειρίστρια του χαρτοφυλακίου των μη εξυπηρετούμενων δανείων, στα οποία συμπεριλαμβάνονται και οι επίδικες πιστωτικές διευκολύνσεις. Ενόψει των ανωτέρω, καταλήγω ότι οι Αιτητές απέτυχαν να τεκμηριώσουν τις δύο πρώτες προϋποθέσεις. Πέραν των ανωτέρω, δεν έχω ικανοποιηθεί πως εάν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί ορθά η δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Όπως ορθά, επεσήμανε η συνήγορος της Καθ' ης, δεν υπήρξε μαρτυρία εκ μέρους των Αιτητών ότι η Καθ' ης δεν είναι σε θέση να αποκαταστήσει την τυχόν οικονομική ζημιά που θα υποστούν οι Αιτητές, στην περίπτωση που επιτύχουν οι αξιώσεις τους. Έχει, βέβαια, υποδειχθεί, πως ο χρηματικός παράγοντας δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη. Συνυπολογίζονται και άλλοι μεταβλητοί παράγοντες (βλ. μεταξύ άλλων, Κυρίσαββα ν. Κύζη

(2001)1 Α.Α.Δ. 1245, Zena Company Ltd v. Demenian Catering Ltd κ.ά.

(2011)1 Α.Α.Δ. 1848, Loucas Panayiotou Estates Ltd v. Hellenic Bank Public Co Ltd, Πολ. Έφ. Αρ. Ε203/2013 ημερ. 11/09/2019). Στην υπό κρίση υπόθεση δεν παραγνωρίζεται το γεγονός ότι τα ενυπόθηκα ακίνητα αποτελούν τις κατοικίες των Αιτητών 4, 5 και 7, ως υποδείχθηκε και στη γραπτή αγόρευση του συνηγόρου τους. Από την άλλη όμως, η Καθ' ης είναι τραπεζικό ίδρυμα και η φερεγγυότητα της δεν τελεί υπό αμφισβήτηση. Όπως, εύστοχα, υποδείχθηκε από τη συνήγορο της Καθ' ης, οι Αιτητές, υποθηκεύοντας τα ακίνητα τους στην Τράπεζα, τα έθεσαν υπό ενδεχόμενη πώληση, λόγω εκποίησης της υποθήκης (βλ. συναφώς, Loucas Panayiotou v. Hellenic Bank - πιο πάνω -). Καταλήγω, ως εκ των ανωτέρω, ότι και η τρίτη προϋπόθεση δεν έχει ικανοποιηθεί. Αλλά και το ισοζύγιο της ευχέρειας θα κατέληγα ότι συνηγορεί με την απόρριψη της Αίτησης, αφού ενέχει τους λιγότερους κινδύνους στην περίπτωση που ήθελε κριθεί λανθασμένη η απόφασή μου (βλ. Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd

(1996)1 Α.Α.Δ. 788). Επανερχόμενος στο ζήτημα της προώθησης των Αιτήσεων Εφέσεων, με τις οποίες οι Αιτητές, επεδίωξαν ανεπιτυχώς την ακύρωση των πλειστηριασμών ή/και των Ειδοποιήσεων αναφορικά με τη διάθεση του προϊόντος πώλησης (βλ. Τεκμήριο 20 Ε/Δ Παφίτη και Τεκμήρια Α και Β ΣΕΔ), συμφωνώ με την εισήγηση της συνηγόρου της Καθ' ης, ότι η προώθηση της παρούσας Αιτήσεως συνιστά κατάχρηση (βλ. Beogradska DD

(1996)1 Α.Α.Δ. 911). Είναι εμφανές ότι οι Αιτητές επιδιώκουν με την παρούσα Αίτηση να ακυρώσουν ή εμποδίσουν τις διαδικασίες ολοκλήρωσης των πλειστηριασμών των επίδικων ενυπόθηκων ακινήτων, κάτι που επεδίωξαν και μέσω των αναφερθέντων Αιτήσεων/Εφέσεων. Ανεξάρτητα από τα ανωτέρω, θα απέρριπτα την Αίτηση και για τον επιπρόσθετο λόγο ότι έχει καταστεί άνευ αντικειμένου, δεδομένου ότι με βάση τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα της υπόθεσης οι διαδικασίες εκποίησης των επιδίκων ακινήτων έχουν ολοκληρωθεί και τα ακίνητα, είτε έχουν μετεγγραφεί επ' ονόματι της Καθ' ης (ακίνητα με αρ. εγγραφής 01/19081 και 4/2965) είτε απομένει μόνο η έκδοση του νέου τίτλου από το Κτηματολόγιο (ακίνητο με αρ. 4/2966). Αποτελεί καλά θεμελιωμένη αρχή ότι τα Δικαστήρια δεν εκδικάζουν υποθέσεις στις οποίες δεν υφίσταται αντικείμενο. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Εμπορική Εταιρεία Λούκος Λτδ ν. Εταιρείας Ρέινμποου Πλήτσιγκ και Ντάϊγκ Κο Λτδ

(2001)1 Α.Α.Δ. 2055, τα Δικαστήρια δεν ενεργούν επί ματαίω, αφού, όπως αναφέρθηκε: «Το θέμα καθίσταται πλέον ακαδημαϊκό γιατί δεν θα έχει πλέον καμία συνέπεια για τους διαδίκους .». Έτσι και στην κρινόμενη υπόθεση, καμιά συνέπεια δεν θα είχε για τους Αιτητές, η έκδοση προσωρινών διαταγμάτων αναστολής προώθησης των διαδικασιών εκποίησης των επίδικων υποθηκών, από τη στιγμή που οι διαδικασίες έχουν ολοκληρωθεί. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η Αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Καθ' ης και εναντίον των Εναγόντων/Αιτητών, όπως θα υπολογιστούν από την Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, στο τέλος της υπόθεσης. (Υπ.) Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /κπ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο