ΖΑΜΠΑ ν. ΚΥΝΟΛΟΓΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ ΚΥΠΡΟΥ, Αριθ. Αγωγής 4054/2019, 25/6/2021

(2009)1 ΑΑΔ 1540, το Ανώτατο Δικαστήριο υπενθύμισε ότι στα δικόγραφα «δικογραφούνται μόνο γεγονότα και όχι μαρτυρία, με την οποία θα υποστηριχθούν τα γεγονότα που προκύπτουν ως επίδικα από τα δικογραφήματα». Πιο πρόσφατα στην Αγγελίδου ν Μούσουλου

(2012)1 ΑΑΔ 1846, το Ανώτατο Δικαστήριο επανέλαβε την ίδια δικονομική και νομολογιακή αρχή, εξής։ «Τα δικόγραφα αποτελούν το πλαίσιο μέσα στο οποίο αρχίζει και τελειώνει η προσφερόμενη δυνατότητα παρουσίασης της υπόθεσης ενός εκάστου διαδίκου. Η Δ.19 θ.4 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας επιτακτικά καθορίζει ότι πρέπει να συμπεριλαμβάνονται στα δικόγραφα γεγονότα, κατ' αντίθεση προς τη μαρτυρία, και κατά δεύτερο λόγο τα γεγονότα στα οποία γίνεται αναφορά από ένα διάδικο πρέπει να είναι ουσιώδη σχετιζόμενα με το επίδικο ζήτημα που τίθεται προς εκδίκαση. (βλ. Μαυρομιχάλη κ.ά. ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας

(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 530, Γεωργίου Καψού

(1997)1(Α) Α.Α.Δ. 164 και Παγκύπριος Εταιρεία Αρτοποιών Λτδ ν. Σαββίδη

(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 685. Στην υπόθεση Soboh Petroleum (Cyprus) Ltd v. Hussein Ali Nasrat Abdallah κ.α.

(2013)1 ΑΑΔ 1520, η οποία αφορούσε αίτηση για διαγραφή λόγων ένστασης, καθώς και ισχυρισμών από ένορκη δήλωση, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Η Δ.39 - θ. 18* και η Δ.19 - θ. 26** των Θεσμών, τους οποίες, μεταξύ άλλων, στηρίζεται η αίτηση, παρέχουν τη δυνατότητα να διαγραφεί - η μεν πρώτη από ένορκη δήλωση, η δε δεύτερη από δικόγραφο - οτιδήποτε είναι αχρείαστο ή σκανδαλώδες, ή το οποίο τείνει να επηρεάσει δυσμενώς, ή να προκαλέσει αμηχανία, ή να καθυστερήσει τη δίκαιη δίκη τους αγωγής. Η εξουσία διαγραφής που παρέχεται από τις πιο πάνω Διαταγές είναι διακριτικής μορφής και, ταυτόχρονα, πλατιά. Στη Vector Onega A.G. ν. Πλοίου M/V Girvas κ.ά. (Αρ. 1)

(2000)1 Α.Α.Δ. 16, αναφέρθηκε ότι:- (σελ. 23) «Ακόμη και τους περιπτώσεις που οι συνθήκες υπαγορεύουν στένεμα τους εξουσίας για να ασκηθεί κατά συγκεκριμένο τρόπο, τους όταν επιζητείται διαγραφή υλικού από δικόγραφο λόγω δεδικασμένου, η εξουσία αυτή δε χάνει ολότελα το διακριτικό τους χαρακτήρα.» Σύμφωνα δε με το Annual Practice, 1958, σελ. 477 - 479, η φράση: «Tend to prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action" - («τείνουν να επηρεάσουν δυσμενώς, να προκαλέσουν αμηχανία, ή να καθυστερήσουν τη δίκαιη δίκη τους αγωγής») - έχει ερμηνευθεί φιλελεύθερα από τα δικαστήρια, έτσι ώστε απλή πολυλογία να μην προκαλεί αμηχανία. Το Δικαστήριο δεν υποδεικνύει στα μέρη πώς θα διαμορφώσουν την υπόθεσή τους, εφόσον αυτά δεν παραβαίνουν τους κανόνες. Δικόγραφα, έστω και αν δεν είναι απόλυτα σύμφωνα με τους σχετικούς κανόνες, δε διαγράφονται. Το γεγονός ότι δικόγραφο περιέχει αχρείαστα ζητήματα δεν είναι αρκετό για να οδηγήσει σε διαγραφή του, εφόσον δεν προκαλείται ζημιά στον αντίδικο. Εάν, σε δικόγραφο, περιέχονται ισχυρισμοί παντελώς άσχετοι, από τους οποίους θα προκληθούν έξοδα και καθυστέρηση στην υπόθεση, τότε αυτοί δικαιολογείται να διαγραφούν. Ισχυρισμοί που προβάλλονται για ανεντιμότητα και συμπεριφορά προσβλητική για τον αντίδικο, εφόσον δεν είναι σχετικοί με τα επίδικα ζητήματα, θεωρούνται σκανδαλώδεις.». (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι του παρόντος Δικαστηρίου.) Ως προς την έννοια της λέξης «scandalous», σχετικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από το σύγγραμμα «The Annual Practice 1958», στην σελ.478: «The Court has a general jurisdiction to expunge scandalous matter in any record or proceeding... Allegations of dishonesty and outrageous conduct, etc. are not scandalous, if relevant to the issue. The mere fact that these paragraphs state a scandalous fact does not make them scandalous. But if degrading charges be made which are irrelevant, or if, though the charge be relevant, unnecessary details are given, the pleading becomes scandalous» Δηλαδή το γεγονός ότι ορισμένες παραγράφοι αναφέρονται σε ένα γεγονός που συνιστά σκάνδαλο, δεν σημαίνει ότι εν λόγω παραγράφοι είναι «σκανδαλώδεις», αλλά αν οι ισχυρισμοί που προβάλλονται στις εν λόγω παραγράφους είναι μειωτικοί / απαξιωτικοί για τον αντίδικο, εφόσον δεν είναι σχετικοί με τα επίδικα ζητήματα, τότε θεωρούνται σκανδαλώδεις. Ενδεικτικά αναφέρω ότι, κατ' εφαρμογήν της πιο πάνω νομολογιακής αρχής, στην ίδια υπόθεση Αγγελίδου ν Μούσουλου, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι θα έπρεπε να διαγραφούν μερικές από τις παραγράφους της Έκθεσης Υπεράσπισης που είχε καταχωρηθεί από τον Εφεσίβλητο, διότι։

1. Οι εκφράσεις που χρησιμοποιούσε ο εφεσίβλητος σε συγκεκριμένες παραγράφους όπως «έντονες ερωτικές ιστορίες», «πολλούς επώνυμους άνδρες», «τον έντονο ερωτικό δεσμό» ήταν διατυπώσεις που δεν συνήδαν με τη σύνταξη δικογράφου.
2. Ήταν άσχετη και αχρείαστη η αναφορά στην αμφισβήτηση της πατρότητας των παιδιών της αιτήτριας, από τον πρώτο της γάμο, και ειδικότερα η αναφορά σε προβλήματα που είχε με τα πρώην πεθερικά της.
3. Η υπόθεση αφορούσε μια αίτηση για καθορισμό συνεισφοράς διατροφής ανηλίκου τέκνου των διαδίκων και μόνο. Δεν αποτελούσε ουσιώδες γεγονός η αναφορά στο δικόγραφο ότι τελικά η εφεσείουσα «κατάφερε» να παντρευτεί τον εφεσίβλητο.
4. Η παράγραφος στο δικόγραφο του εφεσίβλητου που περιελάμβανε αυτολεξεί στιχομυθία που είχαν οι διάδικοι μεταξύ τους, μέσω μηνυμάτων από κινητά τηλέφωνα, ήταν έκδηλα ανεπίτρεπτο να περιλαμβάνεται σε δικόγραφο.
5. Ο εφεσίβλητος αναφερόταν με λεπτομέρεια σε ερωτική σχέση την οποία κατ' ισχυρισμόν είχε η εφεσείουσα, δίδοντας λεπτομέρειες. Σ' άλλο σημείο, αναφερόταν σε ισχυριζόμενη παράνομη ενέργεια στην οποία είχε προβεί η εφεσείουσα δίδοντας και πάλι λεπτομέρειες οι οποίες ήταν αχρείαστες να περιλαμβάνονται σε δικόγραφο.
6. Αναφορές όπως «διότι ο πρώην ερωμένος της αποφάσισε να την αφήσει και να νυμφευθεί μια άλλη κοπέλα» και σε ισχυριζόμενη σεξουαλική πρόκληση που η τελευταία απηύθυνε προς τον εφεσίβλητο, σαφώς δεν μπορούσαν να θεωρηθούν ότι ήταν στοιχεία που έπρεπε να συμπεριληφθούν σ' ένα δικόγραφο.
7. Αυτού του είδους οι διατυπώσεις σαφώς δεν περιοριζόταν σε γεγονότα και δη ουσιώδη αλλά επεκτεινόταν σε μαρτυρία και δη σε χαρακτηρισμούς οι οποίοι δεν οδηγούσαν αναπόφευκτα σε θέματα που θα αποφασίζονταν από το Δικαστήριο.
8. Ήταν ορθή η θέση της αιτήτριας ότι και οι παράγραφοι αυτές ήταν επιλήψιμες και θα έπρεπε να διαγραφούν.» Σε άλλη υπόθεση, Σάουρου ν Μ. Κ. Φιλίππου ως Διαχειρίστριας της Περιουσίας της Αποβιωσάσης Μ. Χατζηανδρέα, συζύγου Κ. Λοϊζου

(2012)1 ΑΑΔ 2141, το Ανώτατο Δικαστήριο ανέτρεψε πρωτόδικη απόφαση με την οποία είχε απορριφθεί αίτηση διαγραφής μέρους της Έκθεσης Απαίτησης. Έκρινε ότι θα έπρεπε να είχε γίνει δεκτή η αίτηση διαγραφής και να είχαν διαγραφεί εκείνοι οι ισχυρισμοί που αφορούσαν σε πρόσωπο το οποίο δεν ήταν καν διάδικος στην αγωγή. Το Ανώτατο Δικαστήριο επεσήμανε ότι։

1. Η υπόθεση παρουσίαζε μια ιδιαιτερότητα. Αφορούσε σε ένα δικόγραφο, την Έκθεση Απαίτησης, δομημένο ως εάν η αποβιώσασα να ήταν διάδικος. Τούτο καταφαινόταν από την παράθεση των γεγονότων.
2. Η ιδία δομή παράθεσης των γεγονότων ακολουθείτο για να στοιχειοθετηθεί η απαίτηση εναντίον των εφεσιβλήτων. Στις παραγράφους 9, 10, 11 και 12 παρατίθετο ο τρόπος απόκτησης του κτήματος από τους εφεσείοντες, και η παράγραφος 13 κατέληγε με την προβολή των ισχυρισμών για διάπραξη δόλου και ή ψευδών παραστάσεων από την αποβιώσασα ως και τους εναγομένους 1 και
3. Δίδονταν δε σχετικές λεπτομέρειες.
4. Η εφεσίβλητη-ενάγουσα, δεν περιοριζόταν σε παράθεση γεγονότων αλλά ενέπλεκε την αποβιώσασα σε σειρά άλλων ενεργειών που οδήγησαν στην αμφισβητούμενη εγγραφή του κτήματος στο όνομα της.
5. Η συμπερίληψη των σχετικών παραγράφων στην Έκθεση Απαίτησης ήταν όντως ενοχλητική που η διατήρηση τους θα έθετε τους εφεσίβλητους σε δυσμενή θέση να έχουν να αντικρίσουν γεγονότα που αφορούσαν άτομο, που βρισκόταν ως μη διάδικος, εκτός του πλαισίου της αγωγής.
6. Εκδόθηκε διάταγμα διαγραφής των αιτουμένων παραγράφων. Επισημαίνω ότι στην ίδια υπόθεση, ως άνω αναφερόμενη Σάουρου, ακολούθησε η Πoλιτική ΄Εφεση αρ. 89/2013, στην οποία εκδόθηκε απόφαση στις 20.2.
7. Διευκρινίστηκε εκεί ότι η διαγραφή ορισμένων παραγράφων από την Έκθεση Απαίτησης, όπου διαπιστώνεται ότι αφορούν σε πρόσωπο που δεν είναι διάδικος δεν ισοδυναμεί με απόρριψη απαίτησης εναντίον εκείνου του προσώπου, αφού ακριβώς είναι «μόνον η ύπαρξη κάποιου ως διαδίκου αποτελεί προϋπόθεση για την όποια διεκδίκηση» και συνεπώς η έγκριση ή απόρριψη της διεκδίκησης εναντίον του θα κριθεί μόνον εκεί όπου αυτός εισάγεται ως διάδικος (βλ. KNG Autoparts v. Ιωάννου,

(1996)1 Α.Α.Δ. σελ.689). Ασφαλώς, η εφαρμογή της αρχής αυτής εξαρτάται πρώτα από τη διαπίστωση του κατά πόσον ένα πρόσωπο είναι αναγκαίος διάδικος (βλ. Mepa Underwriting Management Ltd κ.ά. ν. Αγροτικής Ανώνυμης Ελληνικής Εταιρείας Γενικών Ασφαλίσεων,

(1997)1 Α.Α.Δ. 772). Στην ενώπιον μου υπόθεση, με την υπό κρίση αίτηση τους ημερ. 25/11/2020, ο Εναγόμενος Κυνολογικός Όμιλος - Αιτητής εξαιτείται συγκεκριμένα: «Α. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να διαγράφει τις ακόλουθες παραγράφους ή/ και μέρη των παραγράφων από την Έκθεση Απαίτησης ημερομηνίας30/6/2020 της Ενάγουσας XXXXX Ζαμπά : Παράγραφος 8: «Η συγκληθείσα Έκτακτη Γενική και Καταστατική Συνέλευση έλαβεν χώρα στα γραφεία του εναγόμενου με όσα άτομα επέτρεψε το Διοικητικό Συμβούλιο και ειδικά ο πρόεδρος του κ. XXXXX Χατζησάββας και/ή ο Γενικός Γραμματέας κ. XXXXX Κασσιανίδης να παρευρεθούν αφού είχαν προσλάβει φρουρούς ασφαλείας αντιλαμβανόμενοι και αναγνωρίζοντας προφανώς και οι ίδιοι ότι δικαιολογημένα θα υπήρχαν αντιδράσεις για τις έκνομες και/ή παράνομες και/ή αντί καταστατικές ενέργειές τους. Οι εν λόγω φρουροί ασφαλείας βρίσκονταν στην είσοδο του κτηρίου και άφηναν να εισέλθουν όσους για τους οποίους τους είχαν δοθεί οδηγίες. Αξίζει να σημειωθεί ότι κατά την Έκτακτη Γενική και Καταστατική Συνέλευση στις 9/12/2019 ο πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του εναγόμενου επέλεξε να ξεκινήσει με το θέμα υπ' αριθμόν 8 της Ημερήσιας Διάταξης που ήταν η έγκριση νέων τακτικών και/ή άλλων μελών προφανώς με απώτερο σκοπό τα μέλη αυτά να είναι εγκεκριμένα και να μπορεί να τα χρησιμοποιήσει μετά κατά τις ψηφοφορίες και/ή συζητήσεις για οιονδήποτε θέμα αφού επρόκειτο για φιλικά και/ή έμπιστα προς αυτόν και/ή άλλα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου πρόσωπα. Για τις λεπτομέρειες για το τι έλαβεν χώραν έξω και/ή μέσα στα γραφεία του εναγόμενου την ημέρα της Έκτακτης Γενικής και Καταστατικής Συνέλευσης η ενάγουσα επιφυλάσσεται να προσκομίσει σχετική μαρτυρία». Παράγραφος 9 «Η ενάγουσα και κάποια άλλα τακτικά μέλη του εναγόμενου οι οποίοι προσπάθησαν να εισέλθουν στο κτήριο και να παραστούν στην παράνομη Συνέλευση εμποδίστηκαν από τους φρουρούς ασφαλείας. Σκοπός και στόχος της σύγκλησης της εν λόγω Έκτακτης Γενικής και Καταστατικής Συνέλευσης από το εναπομείναν εξαμελές Διοικητικό Συμβούλιο ήταν, μεταξύ άλλων, η τροποποίηση του καταστατικού του εναγόμενου έτσι ώστε να επιτρέπεται η συνέχιση και/η νομιμοποίηση της λειτουργίας του καθώς και ο πλήρης έλεγχος του από τον πρόεδρο και/ή το γενικό γραμματέα και/ή το Διοικητικό Συμβούλιο να ελέγχει όλα τα όργανα του εναγόμενου. Αυτό θα επιτυγχανόταν με την πρόβλεψη να είναι αναγκαία η μείωση του αριθμού του Διοικητικού Συμβουλίου «κάτω των πέντε» για να είναι απαραίτητο να διενεργηθούν εκλογές ενώ ο αριθμός αυτός ήταν επτά προηγουμένως. Επίσης άλλη μία επιδιωχθείσα τροποποίηση ήταν η απαγόρευση της Εξελεγκτικής Επιτροπής να ενεργεί αυτεπάγγελτα αλλά να είναι υποχρεωμένη να συνεργάζεται με το Διοικητικό Συμβούλιο για να είναι προφανώς υπό τον έλεγχο του προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου του κ. XXXXX Χατζησάββα έτσι ώστε να έχει τον πλήρη και απόλυτο έλεγχο του εναγόμενου. Επιπρόσθετα αλλά όχι εξαντλητικά αξίζει να γίνει αναφορά στην επιδιωχθείσα τροποποίηση ότι το Διοικητικό Συμβούλιο ουσιαστικά μπορεί να ενεργεί ως Πειθαρχικό όργανο και/ή ως οιωνεί Πειθαρχικό όργανο και να επιβάλλει πειθαρχικές και/ή άλλες ποινές και/ή να λαμβάνει άλλα μέτρα εναντίον των μελών του εναγόμενου». Παράγραφος 11: «Προφανώς με βάση την βεβαίωση που έλαβε η ενάγουσα το υφιστάμενο Διοικητικό Συμβούλιο και/ή ο πρόεδρος και/ή ο γενικός γραμματέας του Διοικητικού Συμβουλίου του εναγόμενου φαίνεται να μην ενημέρωσαν και/ή δεν ενημέρωσαν δεόντως τον Έφορο Σωματείων και Ιδρυμάτων για τις παραιτήσεις, αποβολές και αναστολές της ιδιότητας του μέλους σε μέλη του με αποτέλεσμα να παραμείνουν έξι και/ή αν έχει ενημερωθεί δεόντως τότε λανθασμένα και/ή παράνομα και/ή αντικανονικά έχει εκδοθεί η εν λόγω βεβαίωση». Παράγραφος 19 «Πέραν όλων των πιο πάνω ο πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του εναγόμενου κ. XXXXX Χ"Σάββα κατακρατεί παράνομα και/ή αντικαταστατικά τις εισπράξεις του εναγόμενου από διάφορες εκδηλώσεις και τα οποία όφειλε να καταθέσει σε τραπεζικό λογαριασμό επ'ονόματι του εναγόμενου και/ή εν πάση περιπτώσει να τα θέσει υπό τον έλεγχό του, Επιπρόσθετα ο πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του εναγόμενου κ. XXXXX Χ'Σάββα επωφελείται προσωπικά και/ή καλύπτει προσωπικά του έξοδα από τις εισπράξεις του εναγόμενου από διάφορες εκδηλώσεις, πέραν των επιτρεπομένων βάση το καταστατικό και/ή άλλως πως , και τις οποίες κατακρατεί υπό την κατοχή του και/ή τον έλεγχό του παράνομα και/ή αντικαταστατικά». Β. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να διαγράφει τα ακόλουθα Αιτητικά από το Κλητήριο Ένταλμα ημερομηνίας 13/12/2019 και την Έκθεση Απαίτησης ημερομηνίας 30/6/2020 της Ενάγουσας XXXXX Ζαμπά: «Κ. Αναγνωριστική και/ή δεσμευτική δήλωση και/ή απόφαση του Σεβαστού Δικαστηρίου ότι ο Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου κ. XXXXX Χατζησάββας κατακρατεί παράνομα και/ή αντί καταστατικά τις εισπράξεις του εναγόμενου από διάφορες εκδηλώσεις και τις οποίες όφειλε να είχε καταθέσει σε τραπεζικό λογαριασμό επ' ονόματι του εναγόμενου και/ή εν πάση περιπτώσει να τα θέσει υπό τον έλεγχό του. Λ. Αναγνωριστική και/ή δεσμευτική δήλωση και/ή απόφαση του Σεβαστού Δικαστηρίου ότι ο Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου κ. XXXXX Χατζησάββας επωφελείται προσωπικά και/ή καλύπτει προσωπικά του έξοδα από τις εισπράξεις του εναγόμενου, πέραν των επιτρεπόμενων βάση του καταστατικού και/ή άλλως πως, από διάφορες εκδηλώσεις και τις οποίες κατακρατεί υπό την κατοχή του και/ή τον έλεγχό του παράνομα και/ή αντικαταστατικά». Αρχίζοντας από το αιτητικό «Β» της υπό κρίση αίτησης, παρατηρώ ότι όσο και αν τα παρακλητικά «Κ» και «Λ» της Έκθεσης Απαίτησης διατυπώθηκαν υπό τη μορφή «Δηλωτικών Αποφάσεων» παρά αιτιών αγωγής, εντούτοις δεν παύουν από το να αφορούν το πρόσωπο του κ. XXXXX Χατζησάββα, όχι μόνον υπό την ιδιότητά του ως Προέδρου του Διοικητικού Σωματείου του Εναγομένου, αλλά και υπό την ατομική / προσωπική του ιδιότητα. Είναι αλληλένδετες οι θεραπείες «Κ» και «Λ» που ζητούνται, αφού προκύπτει αβίαστα από τη διατύπωσή τους, ότι αποδίδεται στον κ. Χατζησάββα ότι προβαίνει σε κατακράτηση χρημάτων που ανήκουν στον Εναγόμενο, για ίδιον όφελος του κ. Χατζησάββα, κατά τρόπο παράνομο και αντικαταστατικό. Προσομοιάζει η παρούσα υπόθεση σε αυτήν την πτυχή της Έκθεσης Απαίτησης, με όσα εντόπισε ο Έντιμος κ. Παμπαλλής στην υπόθεση Σάουρου ν Μ. Κ. Φιλίππου ως Διαχειρίστριας της Περιουσίας της Αποβιωσάσης Μ. Χατζηανδρέα, συζύγου Κ. Λοϊζου

(2012)1 ΑΑΔ 2141, την οποία έχω μνημονεύσει πιο πάνω. Κρίνω πως είναι άτοπα, ενοχλητικά και σκανδαλώδη τα παρακλητικά «Κ» και «Λ», από τη στιγμή που η Ενάγουσα δεν έχει εισάξει τον κ. Χατζησάββα (μαζί με τον Εναγόμενο) ως Εναγόμενο, ενώ φαίνεται πως θα ήταν υπό τις περιστάσεις που η ίδια η Ενάγουσα εκθέτει στην Έκθεση Απαίτησης αναγκαίος διάδικος για να προωθήσει τα συγκεκριμένα παρακλητικά «Κ» και «Λ». Καταλήγω, υπό τις πιο πάνω σκέψεις, να εγκρίνω το αιτητικό «Β» της υπό κρίση αίτησης. Διατάσσεται η διαγραφή των παρακλητικών «Κ» και «Λ» της παραγράφου 21 της Έκθεσης Απαίτησης. Στρέφομαι τώρα στο παρακλητικό «Α» της υπό κρίση αίτησης. Παρά το ότι στην παρα. 8 της Έκθεσης Απαίτησης χρησιμοποιήθηκε η φράση «αντιλαμβανόμενοι και αναγνωρίζοντας προφανώς και οι ίδιοι ότι δικαιολογημένα θα υπήρχαν αντιδράσεις», η οποία φράση εμπεριέχει το στοιχείο της γνώμης ή του συμπεράσματος παρά του ισχυρισμού γεγονότος, που ορθό θα ήταν να αποφεύγετο να συμπεριληφθεί σε ένα κείμενο που απαιτείται να περιέχει μόνο ισχυρισμούς γεγονότων, εντούτοις κρίνω ότι αυτή η φράση από μόνη της δεν καθιστά ενοχλητική ή σκανδαλώδη την Έκθεση Απαίτησης και δεν θα διατάξω τη διαγραφή της. Ομοίως, η χρήση της λέξης «προφανώς» στην παρα. 9 της Έκθεσης Απαίτησης, εκεί που είναι η φράση «για να είναι προφανώς υπό τον έλεγχο του προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου», και πάλιν εμπεριέχει το υποκειμενικό στοιχείο της γνώμης ή/και υποθετικού συλλογισμού, αλλά δεν θεωρώ αναγκαίο να διατάξω διαγραφή της, διότι δεν θεωρώ ότι καθιστά ενοχλητική τη δίκη. Το ίδιο αποφασίζω και αναφορικά με τη χρήση της λέξης «Προφανώς» στην παρα. 11 της Έκθεσης Απαίτησης. Όσον αφορά την παρα. 19 της Έκθεσης Απαίτησης, κρίνω ότι αυτή επιβάλλεται να διαταχθεί να διαγραφεί, δεδομένων όσων επεσήμανα ανωτέρω με παραπομπή σε όσα αποφασίστηκαν στην υπόθεση Σάουρου ν Μ. Κ. Φιλίππου ως Διαχειρίστριας της Περιουσίας της Αποβιωσάσης Μ. Χατζηανδρέα, συζύγου Κ. Λοϊζου

(2012)1 ΑΑΔ 2141. Διατάσσεται, λοιπόν, η διαγραφή της παρα. 19 της Έκθεσης Απαίτησης, χωρίς επηρεασμό των δικονομικών δικαιωμάτων της Ενάγουσας για τυχόν υποβολή αιτήματος τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησής της στο μέλλον. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Η αίτηση επιτυγχάνει εν μέρει. Εγκρίνεται το αιτητικό «Α» σε ό,τι αφορά τη διαγραφή της παρα. 19 της Έκθεσης Απαίτησης και το αιτητικό «Β» σε ό,τι αφορά τα παρακλητικά «Κ» και «Λ» της Έκθεσης Απαίτησης. Εκδίδεται επίσης Διάταγμα, ως το αιτητικό «Γ» της αίτησης για παράταση του χρόνου καταχώρησης Έκθεσης Υπεράσπισης κατά 30 ημέρες από σήμερα. Ακολουθώντας το αποτέλεσμα, τα έξοδα της υπό κρίση αίτησης, κρίνω δίκαιο να επιδικασθούν υπέρ του Εναγομένου και εναντίον της Ενάγουσας, αλλά να είναι πληρωτέα στο τέλος της δίκης στην αγωγή. Η ξεχωριστή αίτηση για απόφαση που καταχώρησε η Ενάγουσα στις 21.9.20 ορίζεται στις 21.9.21, 9 π.μ. για απόδειξη, εκτός αν καταχωρηθεί η Έκθεση Υπεράσπισης του Εναγομένου εντός της προθεσμίας που τάχθηκε διά της παρούσας απόφασης. Σε εκείνην την αίτηση, τα έξοδα θα είναι στην πορεία. (υπ.).............. Α Πανταζή - Λάμπρου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο