Αγαθαγγέλου ν. Επιστημονικού Τεχνικού Επιμελητηρίου Κύπρου (Ε.Τ.Ε.Κ.), Αρ. Αγωγής: 7635/12, 30/6/2021

Αγαθαγγέλου ν. Επιστημονικού Τεχνικού Επιμελητηρίου Κύπρου (Ε.Τ.Ε.Κ.), Αρ. Αγωγής: 7635/12, 30/6/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A334 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ε. ΕΦΡΑΙΜ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 7635/12 Μεταξύ: . Αγαθαγγέλου Ενάγοντος v. Επιστημονικού Τεχνικού Επιμελητηρίου Κύπρου (Ε.Τ.Ε.Κ.) Εναγομένων Ημερομηνία: 30 Ιουνίου 2021 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: κ. Κ. Δαμιανός με κα Κ. Πατσαλίδου για Μαρκίδη, Μαρκίδη & Σια ΔΕΠΕ Για τους Εναγόμενους: κ. Γ. Χατζηγιώργης για Τάσσος Παπαδόπουλος & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα Αγωγή ο Ενάγων αξιώνει το ποσό των €630.000 πλέον αποζημιώσεις για ηθική βλάβη ως δίκαιη και εύλογη αποζημίωση δυνάμει του άρθρου 146.6 του Συντάγματος για τις ζημιές τις οποίες υπέστη συνεπεία των ακυρωθεισών από το Ανώτατο Δικαστήριο στις Προσφυγές 948/04, 850/07 και 1085/09 αποφάσεων των Εναγομένων να μην τον εγγράψουν στο Μητρώο Μελών του Ε.Τ.Ε.Κ. στον Κλάδο Επιμέτρησης και Εκτίμησης Γης. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της έκθεσης απαίτησης, ο Ενάγων κατέχει τον τίτλο του Professional Member of Chartered Surveyors και στις 13.2.04 υπέβαλε αίτηση στους Εναγόμενους για την εγγραφή του ως μέλος τους στον κλάδο της Επιμέτρησης και Εκτίμησης Γης. Κατόπιν απόρριψης της εν λόγω αίτησης, ο Ενάγων καταχώρισε Προσφυγή στα πλαίσια της οποίας το Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσε την απορριπτική απόφαση. Μετά από επανεξέταση της αίτησης, αυτή και πάλι απερρίφθη με αποτέλεσμα την καταχώριση νέας Προσφυγής στην οποία και πάλι το Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσε την εν λόγω απόφαση. Με επιστολή του δικηγόρου του ο Ενάγων ζήτησε από τους Εναγόμενους την επαναφορά στη νομιμότητα βάσει της τελευταίας απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου και εξέφρασε την πρόθεση του να διεκδικήσει αποζημιώσεις. Κατόπιν επανεξέτασης της υπόθεσης, οι Εναγόμενοι απέρριψαν εκ νέου την αίτηση του Ενάγοντος ο οποίος καταχώρισε τρίτη Προσφυγή, στην οποία και πάλι το Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσε την εν λόγω απόφαση. Ακολούθησε ανταλλαγή επιστολών μεταξύ των διαδίκων, με αποτέλεσμα τη λήψη απόφασης στις 4.5.12 για την εγγραφή του Ενάγοντος στο Μητρώο Μελών, πλην όμως οι Εναγόμενοι δεν ικανοποίησαν την απαίτηση του για αποζημιώσεις. Ο Ενάγων ισχυρίζεται ότι υπέστη ζημιές, ήτοι την απώλεια εισοδημάτων τα οποία θα λάμβανε αν εργαζόταν ως αδειούχος και εγγεγραμμένος εκτιμητής για την περίοδο από 17.8.04 μέχρι 4.5.12 και συγκεκριμένα για 92 ½ μήνες επί €6.180 μηνιαίως. Εξ ου και ο Ενάγων αξιώνει το ποσό των €630.000 ως απώλεια εισοδημάτων και αποζημιώσεις για ηθική βλάβη. Στην Υπεράσπιση τους οι Εναγόμενοι εγείρουν προδικαστική ένσταση ότι ο Ενάγων δεν νομιμοποιείται στην έγερση της παρούσας Αγωγής καθότι αφενός η νομιμότητα έχει αποκατασταθεί με τη νέα διοικητική πράξη και ή απόφαση και αφετέρου η ισχυριζόμενη ζημιά δεν προέκυψε άμεσα από την ακυρωθείσα πράξη. Επίσης αρνούνται οποιαδήποτε ευθύνη για τις ισχυριζόμενες συνέπειες στον Ενάγοντα. Οι Εναγόμενοι παραδέχονται το ιστορικό των γεγονότων αναφορικά με τις αποφάσεις τους, την καταχώριση και το αποτέλεσμα των Προσφυγών καθώς επίσης και τη μεταγενέστερη ανταλλαγή επιστολών. Ισχυρίζονται περαιτέρω ότι η αιτούμενη ζημιά δεν δύναται να αποτελέσει αντικείμενο αξίωσης καθότι αποζημίωση δυνάμει του άρθρου 146.6 δίδεται για ζημιά άμεσα προκληθείσα από την ακυρωθείσα απόφαση ενώ στην υπό κρίση περίπτωση ο Ενάγων δεν έχει αξίωση στην άδεια αλλά στην προσδοκία παραχώρησης άδειας. Τέλος, ισχυρίζονται ότι ο Ενάγων ουδέποτε απώλεσε εισοδήματα καθότι από το 2004 εργαζόταν ως εκτιμητής ακινήτων σε γραφείο και συνεπώς είχε εισόδημα και ότι δεν δικαιούται σε αποζημιώσεις για ηθική βλάβη. Στην Απάντηση στην Υπεράσπιση ο Ενάγων αναφέρει ότι δικαιούται να εγείρει την Αγωγή καθότι η ζημιά την οποία έχει υποστεί δεν έχει εξαλειφθεί ούτε αποκατασταθεί, οι Εναγόμενοι είναι οι μόνοι υπεύθυνοι για τις ζημιές τις οποίες υπέστη και οι απαιτούμενες ζημιές προκλήθηκαν συνεπεία των ακυρωθεισών αποφάσεων των Εναγομένων. Κατά την ακροαματική διαδικασία κατέθεσαν δύο μάρτυρες για τον Ενάγοντα ενώ δεν κλήθηκε μάρτυρας για την πλευρά των Εναγομένων. Ο Ενάγων (ΜΕ1) ήταν ο πρώτος μάρτυρας. Κατά την κυρίως εξέταση του ο ΜΕ1 αναφέρθηκε στο ιστορικό των γεγονότων, από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης εγγραφής του μέχρι και την απόρριψη από τους Εναγόμενους της απαίτησης του για την καταβολή αποζημιώσεων. Ο ΜΕ1 ανέφερε ότι συνεπεία των ακυρωτικών αποφάσεων υπέστη ζημιές τις οποίες και διεκδικεί. Ειδικότερα ο ΜΕ1 ισχυρίστηκε ότι οι ζημιές συνίστανται στην απώλεια εισοδημάτων για περίοδο οκτώ ετών και κατέθεσε έγγραφο από τη Στατιστική Υπηρεσία του Υπουργείου Οικονομικών στο οποίο καταγράφεται η μέση κανονική μηνιαία αντιμισθία για τους εκτιμητές για τα έτη 2004-

1. Ο ίδιος επικαλέστηκε λόγους, όπως π.χ. την πολυετή εμπειρία του, τη δυνατότητα εργοδότησης του στο γραφείο των παιδιών του και την προοπτική ανοίγματος γραφείου στην Πάφο, για τους οποίους θεωρεί δικαιολογημένη την επιδίκαση αυξημένων ποσών. Τόνισε ότι κατά την εγγραφή του έγινε 70 ετών και αδυνατούσε πλέον να εργαστεί. Τέλος, χαρακτήρισε την όλη στάση των Εναγομένων ως έκδηλη καταφρόνηση των αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αλαζονεία και καταπιεστική συμπεριφορά προς τον ίδιο. Κατά την αντεξέταση του ο ΜΕ1 ρωτήθηκε εκτεταμένα για την εμπειρία του, τις συνθήκες απασχόλησης του στο γραφείο των παιδιών του και τις προοπτικές του στην περίπτωση ενωρίτερης εγγραφής του ως εκτιμητής. Επίσης κλήθηκε να αναλύσει και επεξηγήσει τον τρόπο υπολογισμού των διεκδικούμενων ποσών ως ισχυριζόμενη απώλεια εισοδημάτων. Η δεύτερη μάρτυρας για τον Ενάγοντα ήταν η κα ΦΛ, ΜΕ2, Λειτουργός στη Στατιστική Υπηρεσία. Η ΜΕ2 ήταν αυτή που εξέδωσε το έγγραφο για τη μέση μηνιαία αντιμισθία και τόσο στην κυρίως εξέταση όσο και στην αντεξέταση της κλήθηκε να επεξηγήσει τον τρόπο και τη μέθοδο που χρησιμοποίησε για την έκδοση του εν λόγω εγγράφου. Η ΜΕ2 εξέφρασε τη θέση ότι το εν λόγω έγγραφο ετοιμάστηκε με τη χρήση αναγνωρισμένης Ευρωπαϊκής και διεθνούς μεθοδολογίας και ότι αυτό είναι καθόλα έγκυρο και η καλύτερη δυνατή εκτίμηση που θα μπορούσε να γίνει. Οι δικηγόροι και των δύο πλευρών κατέθεσαν γραπτές αγορεύσεις. Ο δικηγόρος του Ενάγοντος ανέλυσε εκτεταμένα τη μαρτυρία των δύο μαρτύρων που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου καταλήγοντας ότι και οι δύο πρόσφεραν καθόλα αξιόπιστη μαρτυρία η οποία και θα πρέπει να γίνει δεκτή. Ο κ. Δαμιανός εισηγήθηκε ότι ο Ενάγων δικαιούται στις αιτούμενες αποζημιώσεις και ότι απέδειξε στον απαιτούμενο βαθμό την πρόκληση ζημιάς και το ύψος αυτής, προσθέτοντας ότι η συμπεριφορά των Εναγομένων δικαιολογεί την επιδίκαση και τιμωρητικών ή παραδειγματικών αποζημιώσεων. Ο δικηγόρος των Εναγομένων εξέφρασε αντίθετη άποψη. Ήταν η θέση του πως ο ΜΕ1 περιέπεσε σε πάμπολλες αντιφάσεις και δεν μπορεί να θεωρηθεί αξιόπιστος μάρτυρας ενώ η ΜΕ2 έθεσε ένας παντελώς απρόσφορο και μη ασφαλές υπόβαθρο για τον υπολογισμό του μέσου μηνιαίου εισοδήματος ενός εκτιμητή ακινήτων για τα συγκεκριμένα έτη. Ο κ. Χατζηγιώργης εισηγήθηκε ότι εν πάση περιπτώσει η ισχυριζόμενη απώλεια εισοδημάτων δεν προκύπτει ως άμεση συνέπεια των ακυρωθεισών αποφάσεων των Εναγομένων, ότι ο Ενάγων δεν απέδειξε πως υπέστη οποιαδήποτε ζημιά καθότι διεφάνη πως αυτός απασχολείτο στο γραφείο των παιδιών του χωρίς εισόδημα και ότι δεν δικαιούται σε αποζημιώσεις για ηθική βλάβη. Στα πλαίσια της αξιολόγησης της προσαχθείσας μαρτυρίας, έχει ήδη λεχθεί πως το ιστορικό των γεγονότων είναι κοινώς παραδεκτό και από τις δύο πλευρές μέσω των δικογράφων τους και ουδόλως αποτέλεσε αντικείμενο ενασχόλησης και αμφισβήτησης από την Υπεράσπιση κατά την αντεξέταση του ΜΕ
2. Επομένως, αυτό το ιστορικό γίνεται πλήρως δεκτό και αποτελεί μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου ως ακολούθως:
3. Οι Εναγόμενοι αποτελούν νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου το οποίο ιδρύθηκε και λειτουργεί δυνάμει του περί Επιστημονικού Επιμελητηρίου Ν.224/90και μεταξύ των εξουσιών και αρμοδιοτήτων του είναι η εγγραφή προσοντούχων προσώπων στο Μητρώο Μελών του και η έκδοση σχετικών πιστοποιητικών και αδειών άσκησης επαγγέλματος.
4. Στις 4.2.04 ο Ενάγων υπέβαλε αίτηση στους Εναγόμενους για εγγραφή του ως μέλος στον κλάδο της Επιμέτρησης και Εκτίμησης στην Εκτίμηση Γης καταβάλλοντας και τα σχετικά τέλη.
5. Στην εν λόγω αίτηση η οποία φέρει ημερομηνία 30.1.04, ο Ενάγων επισύναψε τα έγγραφα τα οποία δείκνυαν ότι κατά τα έτη 1998-2001 φοίτησε στο College of Estate Management στην Αγγλία, εκπλήρωσε με επιτυχία τρία θέματα του Diploma in Surveying, και συγκεκριμένα Statutory Valuation, Development Policy & Practice και Applied Valuation, και πήρε το δίπλωμα επαγγελματία μέλους (professional member) του Royal Institution of Chartered Surveyors (RICS) την 1η Νοεμβρίου
6. Η αίτηση με τα συνημμένα έγγραφα κατατέθηκε ως Τεκμήριο
8. Σε συνέχεια της αίτησης του, με επιστολή του ημ. 30.1.04 προς τους Εναγόμενους ο Ενάγων επεξήγησε το χρονικό εγγραφής του ως μέλος του RICS. Η εν λόγω επιστολή κατατέθηκε ως Τεκμήριο
10. Οι Εναγόμενοι απέρριψαν την αίτηση και ενημέρωσαν τον Ενάγοντα περί τούτου με επιστολή τους ημ. 17.8.04, Τεκμήριο
12. Εναντίον της απορριπτικής απόφασης ο Ενάγων καταχώρισε την Προσφυγή 948/04, στα πλαίσια της οποίας με απόφαση του ημ. 10.8.06 το Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσε την απορριπτική απόφαση λόγω έλλειψης δέουσας έρευνας κατά πόσο το προσόν του Ενάγοντος συνιστούσε «ισοδύναμο προσόν» και λόγω έλλειψης αιτιολογίας. Η απόφαση ημ. 10.8.06 κατατέθηκε ως Τεκμήριο
14. Μετά από επανεξέταση της αίτησης, οι Εναγόμενοι την απέρριψαν εκ νέου και ενημέρωσαν σχετικά τον Ενάγοντα με επιστολή τους ημ. 3.5.07, Τεκμήριο
16. Εναντίον της εν λόγω απορριπτικής απόφασης ο Ενάγων καταχώρισε την Προσφυγή 850/07, Τεκμήριο 6, στα πλαίσια της οποίας με απόφαση του ημ. 20.10.08 το Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσε την απορριπτική απόφαση λόγω της μη δέουσας έρευνας σε σχέση με την ερμηνεία του όρου «ισοδύναμο προσόν», της μη εφαρμογής των ΚΔΠ 17/94 και 302/02 και της εσφαλμένης εφαρμογής και ή μη εφαρμογής και ή ερμηνείας του Ν.179(Ι)/
17. Η απόφαση κατατέθηκε ως Τεκμήριο
19. Με επιστολή ημ. 23.12.08, Τεκμήριο 8, του δικηγόρου του Ενάγοντος, κ. Α. Μαρκίδη, οι Εναγόμενοι κλήθηκαν να προβούν στις αναγκαίες ενέργειες για επάνοδο στη νομιμότητα στη βάση της απόφασης ημ. 20.10.
21. Με επιστολή τους ημ. 11.2.09, Τεκμήριο 9, οι Εναγόμενοι πληροφόρησαν τον δικηγόρο του Ενάγοντος ότι χειρίζονταν το θέμα με τους νομικούς τους συμβούλους και ότι ανέμεναν πως εντός Φεβρουαρίου θα μπορούσαν να ενημερώσουν τον Ενάγοντα για τις σχετικές αποφάσεις τους.
22. Ο Ενάγων μέσω επιστολής ημ. 27.3.09, Τεκμήριο 10, του δικηγόρου του γνωστοποίησε την πρόθεση του να διεκδικήσει αποζημιώσεις δυνάμει του άρθρου 146.6 του Συντάγματος στη βάση της ακυρωτικής απόφασης στην Προσφυγή 850/07, εκφράζοντας την προθυμία να δεχθεί κάποιο συγκεκριμένο ποσό προς εξώδικη διευθέτηση του ζητήματος.
23. Οι Εναγόμενοι με επιστολή τους ημ. 13.4.09, Τεκμήριο 11, προς τον δικηγόρο του Ενάγοντος, τον πληροφόρησαν ότι το θέμα εξεταζόταν από τις αρμόδιες για θέματα εγγραφών επιτροπές τους και ακολούθως από τη Διοικούσα Επιτροπή, σύμφωνα με τους σχετικούς κανονισμούς του ΕΤΕΚ και ότι οι Εναγόμενοι θα λάμβαναν σχετικές αποφάσεις κατά τον Μάιο.
24. Με επιστολή τους ημ. 24.6.09, Τεκμήριο 12, οι Εναγόμενοι πληροφόρησαν τον Ενάγοντα πως μετά από επανεξέταση της αίτησης του, αποφάσισαν την εκ νέου απόρριψη αυτής.
25. Εναντίον της εν λόγω απόφασης ο Ενάγων καταχώρισε την Προσφυγή 1085/09, Τεκμήριο 13, στα πλαίσια της οποίας με απόφαση του ημ. 30.9.11, Τεκμήριο 14, το Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσε την απορριπτική απόφαση στη βάση του δεδικασμένου, χαρακτηρίζοντας την εν λόγω απόφαση των Εναγομένων ως έκδηλη καταφρόνηση της δικαστικής απόφασης και τη συμπεριφορά τους ως άκρως απαράδεκτη.
26. Με επιστολή ημ. 19.10.11, Τεκμήριο 15, των δικηγόρων του Μαρκίδη & Μαρκίδη, ο Ενάγων κάλεσε τους Εναγόμενους όπως συμμορφωθούν άμεσα με τις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου και αποκαταστήσουν τη νομιμότητα με την εγγραφή του στο Μητρώο των Εναγομένων, επιφυλάσσοντας όλα τα δικαιώματα του.
27. Προς απάντηση της εν λόγω επιστολής, οι Εναγόμενοι απέστειλαν επιστολή ημ. 5.12.11, Τεκμήριο 16, προς τον δικηγόρο του Ενάγοντος ενημερώνοντας τον πως το θέμα εξεταζόταν από τις αρμόδιες για θέματα εγγραφών επιτροπές τους και ακολούθως θα προωθείτο στη Διοικούσα Επιτροπή.
28. Οι δικηγόροι του Ενάγοντος απέστειλαν επιστολή ημ. 6.3.12, Τεκμήριο 17, προς τους Εναγόμενους με την οποία ζήτησαν εκ νέου την άμεση αποκατάσταση της νομιμότητας με την εγγραφή του Ενάγοντος και τους κάλεσαν σε άμεση διαπραγμάτευση σε σχέση με το ύψος των αποζημιώσεων.
29. Οι Εναγόμενοι με επιστολή τους ημ. 12.3.12, Τεκμήριο 18, προς τον δικηγόρο του Ενάγοντος, τον πληροφόρησαν πως το θέμα είχε εξεταστεί από τις αρμόδιες αρχές και θα προωθείτο στη Διοικούσα Επιτροπή περί τα τέλη Μαρτίου 2012 για λήψη σχετικής απόφασης.
30. Με επιστολή των δικηγόρων του ημ. 30.4.12, Τεκμήριο 19, ο Ενάγων τους πληροφόρησε πως σε περίπτωση μη συμμόρφωσης τους με την ακυρωτική απόφαση ημ. 30.9.11, θα προχωρούσε στα αναγκαία μέτρα για τη διαφύλαξη των δικαιωμάτων του. Ανέφερε επίσης ότι συνεπεία των ακυρωθεισών αποφάσεων, υπέστη ζημιά ύψους €630.000, καλώντας τους σε άμεση διαπραγμάτευση για το ύψος των αποζημιώσεων, αλλιώς θα προχωρούσε με αγωγή δυνάμει του άρθρου 146.6 του Συντάγματος.
31. Οι Εναγόμενοι με επιστολή τους ημ. 30.4.12, Τεκμήριο 20, την οποία ο Ενάγων παρέλαβε στις 4.5.12, τον ενημέρωσαν πως η Διοικούσα Επιτροπή των Εναγομένων αποφάσισε την εγγραφή του στο Μητρώο Μελών του ΕΤΕΚ στον κλάδο Επιμέτρηση και Εκτίμηση Γης, στην Εκτίμηση Γης, καλώντας τον να καταβάλει την ετήσια συνδρομή και την ετήσια άδεια άσκησης επαγγέλματος για το έτος
33. Με επιστολή των δικηγόρων του ημ. 14.5.12, Τεκμήριο 21, ο Ενάγων δήλωσε ότι θα κατέβαλλε τα απαιτούμενα ποσά, με πλήρη επιφύλαξη των δικαιωμάτων του επαναλαμβάνοντας ότι υπέστη τεράστια ζημιά ύψους €630.000 και ότι σε περίπτωση μη θετικής ανταπόκρισης θα προχωρούσε με αγωγή δυνάμει του άρθρου 146.6 του Συντάγματος.
34. Οι Εναγόμενοι με επιστολή τους ημ. 23.5.12, Τεκμήριο 22, προς τους δικηγόρους του Ενάγοντος, απέρριψαν την απαίτηση του Ενάγοντος, λέγοντας ότι η αξίωση του είναι εξωπραγματική και υπερβολικά μεγάλη και ότι δεν ικανοποιούνται οι συνταγματικές και νομολογιακές προϋποθέσεις για την καταβολή αποζημίωσης. Το υπόλοιπο της μαρτυρίας του ΜΕ1 επικεντρώθηκε στις ζημιές τις οποίες υπέστη συνεπεία των ακυρωθεισών από το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσεων των Εναγομένων και συγκεκριμένα την απώλεια εισοδημάτων τα οποία θα λάμβανε αν οι Εναγόμενοι αποδέχονταν την πρώτη αίτηση του και τον ενέγραφαν στο Μητρώο τους. Καθόλη τη διάρκεια της μαρτυρίας του ήταν εμφανής η έντονη αδικία και απογοήτευση την οποία αισθανόταν λόγω της πορείας της αίτησης του και κυρίως της στάσης των Εναγομένων, οδηγώντας τον βασικά σε ένα πολυετή και δύσκολο αγώνα μέχρι να καταφέρει τελικώς να εξασφαλίσει τη θετική απάντηση από τους Εναγόμενους με την εγγραφή του. Ομολογουμένως και αντικειμενικά ιδωμένη, η όλη εξέλιξη των γεγονότων με μια μάχη διάρκειας πέραν των οκτώ ετών, την καταχώριση και τη δικαίωση σε τρεις δικαστικές διαδικασίες και στην ηλικία που ο ΜΕ1 βρισκόταν, εύλογα του δημιούργησαν το αίσθημα έντονης αδικίας, αγανάκτησης και θυμού προκαλώντας την επικριτική στάση εκ μέρους του έναντι των Εναγομένων. Στα πλαίσια μιας γνήσιας και ειλικρινούς έκφρασης αυτής της πτυχής της μαρτυρίας του, το Δικαστήριο αποκόμισε την εντύπωση πως ο ΜΕ1 γενικά κατέθεσε με ειλικρίνεια ως προς το ότι μετά την αφυπηρέτηση του ως Κτηματολογικός Λειτουργός, απέκτησε τα απαιτούμενα προσόντα για να έχει τη δυνατότητα υλοποίησης της επιθυμίας του να εγγραφεί και εργαστεί ως εκτιμητής ακινήτων την οποία βεβαίως ανέκοψαν και εμπόδισαν οι Εναγόμενοι με την επαναλαμβανόμενη και επίμονη απόρριψη της αίτησης του. Όπως θα διαφανεί από την αξιολόγηση κατωτέρω, το Δικαστήριο διέκρινε και μια δόση υπερβολής, διόγκωσης και αυτοπροβολής του ΜΕ1 τόσο για την εμπειρία του όσο και για τις σπουδές του, η οποία όμως δεν είναι ικανή να συμπαρασύρει το σύνολο της μαρτυρίας του. Επίσης ο ΜΕ1 δεν ήταν σε θέση να δώσει συγκεκριμένες και σαφείς απαντήσεις για κάποια ζητήματα, κάτι το οποίο κρίνεται δικαιολογημένο σε κάποιον βαθμό ούτως ώστε και πάλι να μην επηρεάζει την όλη αξιοπιστία του. Σε αυτό το πλαίσιο ο ΜΕ1, στην κυρίως εξέταση του, αναφέρθηκε στην πολυετή (17ετή) και εκτεταμένη ενασχόληση του στον κλάδο εκτιμήσεων ενόσω εργαζόταν στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού, όπου εργάστηκε και ως προϊστάμενος του Κλάδου Αναγκαστικών Πωλήσεων και Επιβαρύνσεων και εγγραφής αγοραπωλητηρίων εγγράφων, λέγοντας ότι απέκτησε τεράστια εμπειρία στη μελέτη εκτιμήσεων και σε εμφανίσεις ενώπιον των Δικαστηρίων ως μάρτυρας εκ μέρους του Κτηματολογίου. Αυτή η αναφορά του αποτέλεσε αντικείμενο ενασχόλησης κατά την αντεξέταση του, κατά την οποία και πάλι ο ΜΕ1 παρουσίασε εαυτόν ως ένα ιδιαίτερα έμπειρο και ικανό λειτουργό, με καθοριστικό και προεξέχοντα ρόλο στην ανάπτυξη και διαμόρφωση της πολιτικής και της νομοθεσίας για θέματα του Κτηματολογίου. Ειδικότερα, ο ΜΕ1 ανέφερε ότι ήταν καλός γνώστης των νομοθεσιών που αφορούν το Κτηματολόγιο, και ειδικότερα του Κεφ. 224 και του περί Ειδικής Εκτελέσεως Νόμου, και τύγχανε συνεχούς εκπαίδευσης. Μάλιστα δεν δίστασε να αναφέρει ότι το 1987 τον κάλεσε η τότε Υπουργός Οικονομικών κα ΣΣ η οποία ήθελε να συζητήσει κάποια θέματα με τον πιο έμπειρο λειτουργό του Κτηματολογίου για αγοραπωλησίες, και ο ίδιος της εξήγησε διάφορα θέματα τα οποία τελικά οδήγησαν στη θέσπιση του τροποποιητικού του Κεφ. 232 Νόμου του
35. Πρόσθεσε ότι μετά το 1974 τον κάλεσε ο τότε Υπουργός Εσωτερικών κ. Β και του ανέθεσε την ανέγερση των συνοικισμών. Επανέλαβε πως η εργασία του στο Κτηματολόγιο περιλάμβανε συνεργασία με τις Τράπεζες και μαρτυρία στο Δικαστήριο για την οποία (μαρτυρία) ζητούσε και τη γνώμη του Γενικού Εισαγγελέα όπου είχε δυσκολία και γενικά χαρακτήρισε τον εαυτό του ως «αρεστό» σε όλους τους εργοδότες. Στην επίμονη αμφισβήτηση των προοπτικών εργοδότησης του, δήλωσε ότι τον γνώριζε όλη η Κύπρος, οι Τράπεζες και οι εργολάβοι έργων και ότι είχε τέτοια κατάρτιση που τον είχε καλέσει η τότε Έφορος Εταιρειών, κα ΜΚ, για να διαβάσει κείμενο του στον Σύνδεσμο Τραπεζών. Μέχρι και ότι ο ίδιος υπολόγισε με ακρίβεια την εκτίμηση μιας πώλησης στο Λονδίνο όπως αυτή δημοσιεύτηκε μετά σε Ελληνική εφημερίδα. Αυτές οι αναφορές του προκάλεσαν την εικόνα ενός ατόμου που ήθελε την αυτοπροβολή και που πίστευε πως ήταν ξεχωριστός λειτουργός ο οποίος αναγνωριζόταν από όλους στον τομέα του, σε σημείο που πρόσθεσε ακόμα ότι ήταν ο μοναδικός στην Κύπρο με την άποψη πως λανθασμένα οι εκτιμήσεις γίνονταν μόνο με βάση τις συγκριτικές πωλήσεις και πως θα έπρεπε να λαμβανόταν υπόψιν το εισόδημα, κάτι το οποίο υιοθετήθηκε μεταγενέστερα. Παρόλο που αυτές οι αναφορές του παρέμειναν αναντίλεκτες, εντούτοις το Δικαστήριο αποκόμισε την εντύπωση ότι ο ΜΕ1 θεωρούσε και παρουσίασε εαυτόν ως ένα εξέχοντα λειτουργό με ιδιαίτερο ζήλο και θέληση για μάθηση στον τομέα του, ικανότητες και εμπειρία, προσπαθώντας ταυτόχρονα να καταδείξει ότι ήταν μοναδικός και περιζήτητος, εξ ου και τον καλούσαν και συμβουλεύονταν μέχρι και αξιωματούχοι του κράτους. Αυτό το σκέλος της μαρτυρίας του κατέδειξε στο Δικαστήριο την εικόνα ενός ατόμου που πίστευε γνήσια τα όσα έλεγε πλην όμως τα παρουσίασε με κάποια υπερβολή. Αυτή η εντύπωση του Δικαστηρίου επιβεβαιώνεται και από την ετοιμότητα του μάρτυρος και κάποιου βαθμού φλυαρία του στο να αναδεικνύει σε κάθε περίπτωση τόσο την αξία και τις ικανότητες του όσο και τον κόπο και την απόδοση του για την απόκτηση των προσόντων του στην Αγγλία. Εξ ου και δεν δίστασε να μιλήσει για τους καθηγητές και τις εργασίες που παρέδωσε μέχρι και να τονίσει ότι κινδύνευσε για να λάβει το δίπλωμα του καθότι κατά τη διάρκεια των μαθημάτων στην Αγγλία, μια φορά ταξίδευσε με τραίνο στην Αγγλία και ξαφνικά μπήκαν νερά στο βαγόνι. Κατά την κυρίως εξέταση του ο ΜΕ1 ανέφερε ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο και αν εγγραφόταν εξαρχής στο Μητρώο των Εναγομένων, θα μπορούσε να εργοδοτείτο άμεσα στο εκτιμητικό γραφείο των δύο υιών του και ότι σκοπός του ήταν όπως στα πλαίσια αυτής της εργοδότησης άνοιγε γραφείο στην Πάφο, του οποίου θα ήταν επικεφαλής καθότι υπήρχε η απαραίτητη αγορά λόγω της ανόδου της κτηματαγοράς και των εκτιμήσεων κατά το
36. Ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι για την επίδικη περίοδο η οποία διήρκησε πέραν των οκτώ ετών, οι Εναγόμενοι του στέρησαν αδικαιολόγητα το δικαίωμα να εργαστεί, και έτσι απώλεσε εισοδήματα ύψους €630.000, καταθέτοντας το έγγραφο του Υπουργείου Οικονομικών με το μέσο μηνιαίο εισόδημα και κατάσταση της σύνταξης του ως το μοναδικό του εισόδημα, Τεκμήρια 23 και 24 αντίστοιχα. Κατά την αντεξέταση του ο ΜΕ1 ανέφερε ότι στα 59 του έχασε πολλά χρήματα στο Χρηματιστήριο και έτσι αποφάσισε να επικεντρωθεί στα μαθήματα του και να γίνει εκτιμητής ακινήτων. Αφού αφυπηρέτησε και δεν του διδόταν η άδεια εγγραφής, απασχολείτο στο γραφείο των παιδιών του ως κλητήρας, καθημερινά μεταξύ των ωρών 09:00-13:00, χωρίς να λαμβάνει μισθό και κατέθεσε σχετική Βεβαίωση επί τούτου, Τεκμήριο
37. Ο ίδιος επέμενε σταθερά στο ότι δεν θα μπορούσε να ζητήσει μισθό από τα παιδιά του για να τους εξυπηρετεί ως κλητήρας, ιδιαίτερα εφόσον η σύνταξη του ήταν ικανοποιητική για τα έξοδα διαβίωσης του ιδίου και της συζύγου του. Δήλωσε ακόμα πως ενόσω απασχολείτο εκεί, ήταν σε θέση να παρακολουθεί την εξέλιξη των διαφόρων νομοθεσιών και γενικότερα των γεγονότων αναφορικά με την εκτίμηση ακινήτων, μέσω εφημερίδων κ.λπ., έβλεπε τις συγκριτικές πωλήσεις στα Κτηματολόγια Λευκωσίας και Λεμεσού, κρατούσε στατιστικές ιδιαίτερα μετά την είσοδο της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση και ως κλητήρας πήγαινε ταχυδρομείο και παρέδιδε εκτιμήσεις στους διάφορους οίκους. Χωρίς να διαφεύγει την προσοχή του Δικαστηρίου η στενή σχέση μεταξύ του ΜΕ1 και των ιδιοκτητών του γραφείου στο οποίο απασχολείτο για όλη την επίδικη περίοδο και αμισθί, εντούτοις η αμεσότητα, σταθερότητα και συνέπεια των απαντήσεων του μάρτυρος καθόλη τη διάρκεια της αντεξέτασης ικανοποίησε το Δικαστήριο πως πράγματι ο ΜΕ1 απασχολείτο στο γραφείο και κρατείτο ενημερωμένος για τα τεκταινόμενα στον τομέα εκτιμήσεων ακινήτων. Η αδυναμία του να τοποθετηθεί με ακρίβεια στο αν κατά τη διάρκεια της εκεί απασχόλησης του αναμείχθηκε στην ετοιμασία και κάποιας έκθεσης εκτίμησης θεωρείται δικαιολογημένη και εύλογη, ειδικά ενόψει της παρόδου τόσων ετών από τότε και της αδυναμίας να εργαστεί ως εκτιμητής ακινήτων εφόσον δεν ήταν εγγεγραμμένος. Το Δικαστήριο θεωρεί επίσης βάσιμη και εύλογη τη θέση του πως κατά τον επίδικο χρόνο δεν είχε αποταθεί σε άλλο γραφείο λόγω του ότι δεν είχε τα προσόντα και δεν ήθελε να εργάζεται αλλού ως κλητήρας. Ήταν δε σαφής άλλωστε πως ακόμα και με την εγγραφή του δεν θα αναζητούσε αλλού εργασία αλλά θα παρέμενε στο γραφείο των υιών του και θα άνοιγαν γραφείο στην Πάφο, δίδοντας και περαιτέρω εξηγήσεις και λεπτομέρειες πως βασικά αυτός θα το αναλάμβανε καθότι ο τόπος διαμονής του στη Λεμεσό τον βόλευε να πηγαίνει στην Πάφο και πως με τα δεδομένα της τότε εποχής αναμενόταν αυξημένη εργασία εκεί. Ειδικότερα ο ΜΕ1 ανέφερε ότι με τους υιούς του είχαν κάνει και κάποια προεργασία - έρευνα και διαπίστωσαν πως οι εκτιμήσεις στην Πάφο ήταν πιο ψηλές, οι εκτιμητές λίγοι και επομένως υπήρχε περιθώριο εισδοχής τους σε εκείνη την αγορά. Βεβαίως και επί αυτού προστέθηκε και η αναφορά του στο ότι θα ήταν περιζήτητος από τα υπόλοιπα εκτιμητικά γραφεία, χωρίς βεβαίως αυτή να υποστηριζόταν από οποιαδήποτε ενέργεια του προς εργοδότηση του σε αυτά και επομένως αυτή η θέση παρέμεινε ως απλή εκτίμηση του ιδίου και μάλιστα στα πλαίσια της υπερβολής ως προς την αξία και τις ικανότητες του. Το Δικαστήριο θεωρεί πως παρά ταύτα ο ΜΕ1 κατέθεσε με ειλικρίνεια καθότι, όταν ρωτήθηκε ευθέως, δήλωσε χωρίς δισταγμό ότι τα καθήκοντα του στο Κτηματολόγιο δεν ήταν άμεσα σχετικά ως επί το πλείστο (κατά 70-80%, όπως χαρακτηριστικά είπε) με τον κλάδο εκτίμησης ακινήτων, όμως έδωσε τη βάσιμη εξήγηση πως του προσέφεραν εμπειρίες οι οποίες απέβησαν χρήσιμες για το πτυχίο του και θα μπορούσαν να ήταν ωφέλιμες για μελλοντικές συνεργασίες του με το κοινό. Επίσης, ενώ αναφέρθηκε στην έρευνα για τις προοπτικές εργασίας στην Πάφο, δήλωσε σαφώς πως δεν είχε ούτε και μπορούσε να παρουσιάσει κάτι γραπτώς επί τούτου, δείχνοντας έτσι πως δεν επιχειρούσε ούτε και επιθυμούσε να αναφέρει οτιδήποτε παραπάνω προς παραπλάνηση του Δικαστηρίου. Είναι γεγονός ότι ενώ ο ΜΕ1 αναφέρθηκε στις ανωτέρω συνθήκες απασχόλησης του στο γραφείο των υιών του, στην αίτηση, Τεκμήριο 1, δήλωσε ως παρούσα απασχόληση του πως ήταν εκτιμητής ακινήτων στο εν λόγω γραφείο. Αυτό αφενός έρχεται σε αντίφαση με τα λεγόμενα του ιδίου όσον αφορά την απασχόληση του στο γραφείο και αφετέρου δεν θα μπορούσε να ανταποκρινόταν στην αλήθεια από τη στιγμή που ο ίδιος δεν ήταν εγγεγραμμένος και δεν δικαιούτο να εργάζεται ως εκτιμητής. Παρά ταύτα ο ίδιος αναγνώρισε ως ορθή τη συγκεκριμένη καταγραφή στην αίτηση του, προβάλλοντας ως λόγο το ότι κατείχε πλέον πτυχίο ως εκτιμητής και γενικότερα τις θυσίες και τη δυσκολία του να λάβει τα προσόντα για να δικαιούται να εγγραφεί ως εκτιμητής ακινήτων. Είναι σε αυτό το σημείο μάλιστα που αναφέρθηκε στην περιπέτεια του με το τραίνο. Θεωρώ πως αυτή η καταγραφή στην αίτηση του δεν καθιστά τρωτή και αναξιόπιστη τη μαρτυρία του ως προς τις συνθήκες απασχόλησης του και προοπτική εργοδότησης του στο γραφείο των υιών του η οποία, ως έχει ήδη λεχθεί, παρουσιάζει συνέπεια, συνοχή και λογική. Ήταν ιδιαίτερα χαρακτηριστική η επιμονή του ΜΕ1 καθόλη τη διάρκεια της αντεξέτασης του πως από το 2008 μέχρι και το 2012 οι Τράπεζες αύξησαν τις εργασίες τους και ζητούσαν νέες πρόσφατες εκτιμήσεις, εξ ου και αυξήθηκαν και οι εργασίες των εκτιμητών ενώ με την κατάρρευση της οικονομίας το 2013 η αγορά ήταν πλέον κλειστή και κατέρρευσε και οι εκτιμήσεις σταμάτησαν να γίνονται. Βεβαίως αυτή η θέση του είναι μια εκτίμηση του η οποία στον βαθμό που θα μπορούσε να συγκριθεί με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 23, το οποίο θα αξιολογηθεί κατωτέρω, δεν φαίνεται να επιβεβαιώνεται από αυτό καθότι στο Τεκμήριο 23 για τα έτη 2008-2012 και για τα έτη 2013 και μετέπειτα παρουσιάζεται μια σχετικά μικρή αυξομείωση του μέσου όρου των μηνιαίων απολαβών. Ο ΜΕ1 δεν ήταν σε θέση να δώσει πληροφορίες για τους εργοδοτούμενους στο γραφείο των υιών του ή για τους μισθούς τους και γενικότερα για τις ετήσιες εισπράξεις του γραφείου τους. Αυτή η αδυναμία θεωρείται δικαιολογημένη ενόψει της παρόδου μεγάλου χρονικού διαστήματος από τότε και καθότι ο ΜΕ1 ανέφερε ότι υπήρχαν κατά καιρούς μόνο ασκούμενοι υπάλληλοι οι οποίοι όμως μετά από κάποιο στάδιο αποχωρούσαν και άνοιγαν δικό τους γραφείο. Η θέση του πως δεν γνώριζε για τους μισθούς των υπαλλήλων κρίνεται λογική και εν πάση περιπτώσει ανέφερε ότι οι μισθοί κυμαίνονταν μεταξύ €900-€
38. Δήλωσε σαφώς όμως πως υπήρχε μόνο μια υπάλληλος, γραμματέας, στο γραφείο και ότι το 2013 οι δύο υιοί χώρισαν και ο καθένας άνοιξε το δικό του γραφείο. Το Τεκμήριο 26, έντυπο ημ. 3.8.21 από το διαδίκτυο του γραφείου ενός των υιών του, το οποίο υπεδείχθη στον ΜΕ1 από τον δικηγόρο των Εναγομένων, δεν αντικρούει με οποιονδήποτε τρόπο τις θέσεις του μάρτυρος. Και τούτο, καθότι αυτό αναφέρεται σε πολύ πρόσφατη ημερομηνία και σε αυτό αναγράφονται ο υιός του ΜΕ1, ΓΑ ως εκτιμητής, η προαναφερόμενη υπάλληλος ως αναλύτρια-ερευνήτρια, η κα ΕΣ, σύζυγος του κ. ΓΑ η οποία, ως ανέφερε ο ΜΕ1, απασχολείτο κάποιες ώρες στο γραφείο και φέρεται ως υπεύθυνη για τη διαχείριση απαλλοτριώσεων και των δικαστικών υποθέσεων καθώς επίσης και για τη διαχείριση πληροφοριών σχετικά με την αγορά και τέλος η κα ΜΣ, ως υπεύθυνη για τη διαχείριση του γραφείου και το Λογιστήριο και η οποία, σύμφωνα με τον ΜΕ1, εργαζόταν κάποιες μέρες και ώρες και όχι σε πλήρη απασχόληση. Η αναφορά του ΜΕ1 πως κατά τον χρόνο εγγραφής του ήταν ήδη 70 ετών και είχε κουραστεί πολύ από τον πολυετή αγώνα του για να καταφέρει την εγγραφή του, και επομένως δεν είχε πλέον την αντοχή να εργαστεί δεν συνεπάγεται δίχως άλλο πως ουδέποτε ήταν πρόθεση του να εργαστεί ως εκτιμητής αν εγγραφόταν ενωρίτερα. Όπως ο ίδιος εξήγησε βάσιμα και πειστικά, όταν ενεγράφη είχε ήδη φθάσει σε ηλικία όπου οι φυσικές του δυνάμεις δεν του επέτρεπαν να πηγαίνει καθημερινά στην εργασία του από τις οκτώ το πρωί και να μετακινείται για την εξέταση ακινήτων από τη μια πόλη ή περιοχή στην άλλη. Επίσης, η σύζυγος του τον παρότρυνε να ξεκουραστεί και να βάλουν ένα τέλος σε αυτή όλη τη μακρόχρονη περιπέτεια. Ως εκ τούτου κρίνεται αξιόπιστη η θέση του πως κατά το στάδιο της εγγραφής του το 2012 δεν ήταν πλέον σε κατάσταση να εργαστεί και ασκήσει το επάγγελμα του εκτιμητή. Η θέση του ΜΕ1 πως δεν πλήρωνε συνδρομές ως εκτιμητής για τα έτη 2004-2012 εφόσον δεν είχε ακόμα εγγραφεί, κρίνεται καθόλα βάσιμη και λογική. Ακόμα και η θέση του πως μετά την εγγραφή του συνεχίζει ανελλιπώς να πληρώνει κάθε χρόνο για την ανανέωση της άδειας του καθαρά για λόγους τιμής αποτελεί αφενός ένδειξη της ταλαιπωρίας του μέχρι να πετύχει την εγγραφή του και αφετέρου την έντονη επιθυμία και περηφάνια του για την επίτευξη αυτής της εγγραφής. Τέλος, ο ΜΕ1 ρωτήθηκε εκτεταμένα για τον τρόπο υπολογισμού του αιτούμενου ποσού ως απώλεια εισοδημάτων. Ήταν εμφανές και διάχυτο από τη μαρτυρία του ΜΕ1 και παρά την επίμονη αντεξέταση του επί τούτου πως ο ίδιος βάσιμα δεν ήταν σε θέση να δώσει τις αναγκαίες εξηγήσεις προς το Δικαστήριο και πως αυτό προέκυπτε στη βάση των όσων του έλεγε ο δικηγόρος του κ. Μαρκίδης και των δικών του τελευταίου ενεργειών. Η ειλικρίνεια του μάρτυρος διεφάνη και από την παραδοχή του πως ο κ. Μαρκίδης κατέληξε στο ποσό κατόπιν κάποιων τηλεφωνημάτων που είχε κάνει σε εκτιμητές, χωρίς να γνωρίζει οτιδήποτε περαιτέρω, όπως π.χ. αν αυτοί ήταν αυτοτελώς εργαζόμενοι ή υπάλληλοι, πόσα χρόνια εργάζονταν κ.λπ., και ο μάρτυρας απλώς μετέφερε στον δικηγόρο του όσες πληροφορίες γνώριζε από όσα άκουγε στο γραφείο των παιδιών του. Όταν του υπεδείχθη πως με την επιστολή ημ. 27.3.09 ζητούσε το μηνιαίο ποσό των €1.880, ο ΜΕ1 έδωσε τη λογική απάντηση πως αυτή η επιστολή αφορούσε τη χρονική περίοδο μέχρι και το 2009, ενώ, όπως έχει ήδη λεχθεί, ο ΜΕ1 δεν παρουσίασε εαυτόν ως γνώστη του θέματος και παρέπεμπε στον δικηγόρο του που χειριζόταν αυτό το θέμα στον οποίο ο ΜΕ1 είχε εμπιστοσύνη, εξ ου και δεν ερωτάτο πριν την αποστολή της κάθε επιστολής. Το Δικαστήριο δεν υιοθετεί τη θέση του δικηγόρου των Εναγομένων πως η αρχική έκφραση άγνοιας και η μετέπειτα αναφορά περί μεταγενέστερης ενημέρωσης για τις επιστολές υποδηλούν αντίφαση στα λεγόμενα του μάρτυρος. Και τούτο γιατί πράγματι ο ΜΕ1 δήλωσε πως ο δικηγόρος του έστελνε τις επιστολές εν αγνοία του για να εξηγήσει αμέσως μετά πως ο δικηγόρος δεν τον ρωτούσε για το πώς θα χειριζόταν την υπόθεση και τον ενημέρωνε για κάθε επιστολή μετά την αποστολή της, δίδοντας και την καθόλα λογική εξήγηση πως ο ίδιος είχε εμπιστοσύνη στον δικηγόρο του και επομένως ο τελευταίος μπορούσε να στείλει επιστολή χωρίς να τον ρωτήσει. Ακόμα ένα στοιχείο το οποίο δείχνει την επιθυμία του να μην αναφέρει οτιδήποτε πέραν των όσων ο ίδιος γνώριζε ή πίστευε είναι και η τοποθέτηση του πως το Δικαστήριο θα αποφασίσει κατά πόσο δικαιούται σε οποιαδήποτε αποζημίωση για την αιτούμενη περίοδο από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης του ή από την ημερομηνία απόρριψης αυτής την πρώτη φορά μέχρι και την ημερομηνία εγγραφής του. Εδώ κρίνεται σκόπιμο να λεχθεί πως τόσο με την Αγωγή όσο και κατά τη μαρτυρία του η απαίτηση του Ενάγοντος για απώλεια μισθών αφορά στην περίοδο από την πρώτη ημερομηνία απόρριψης της αίτησης μέχρι και την εγγραφή του. Παρά ταύτα ο Ενάγων δεν έπεισε το Δικαστήριο ως προς τον καθορισμό του ύψους του μηνιαίου εισοδήματος του στις €6.810 ο οποίος κρίνεται παντελώς αυθαίρετος και υπερβολικός. Και τούτο, καθότι αφενός η μαρτυρία του περί της αύξησης στις εκτιμήσεις ακινήτων κατά τα επίδικα έτη δεν αντικατοπτρίζεται από το Τεκμήριο 23, όπως επεξηγείται ανωτέρω, και αφετέρου δεν λαμβάνει υπόψιν τα εξής στοιχεία, ήτοι ότι θα αναλάμβανε νέο γραφείο και ότι δεν μπορεί να λεχθεί με βεβαιότητα από το Δικαστήριο πως θα ήταν σε θέση να εργάζεται επί πλήρους βάσης και απασχόλησης μέχρι και το 2012 καθ΄ ον χρόνο ο ίδιος αναγνώρισε πως δεν μπορούσε πλέον να εργαστεί. Με βάση όλα όσα αναφέρονται ανωτέρω, το Δικαστήριο ικανοποιείται πως ο ΜΕ1 κατέθεσε με ειλικρίνεια για τις συνθήκες και την πρόθεση εργοδότησης του στο γραφείο των υιών του, παρουσιάζοντας ταυτόχρονα με κάποια δόση υπερβολής την εμπειρία και ικανότητες του. Έτσι γίνεται δεκτό πως κατά τα έτη 2004-2012 ο ΜΕ1 απασχολείτο σε μερική βάση στο γραφείο των παιδιών του, χωρίς αμοιβή και εξυπηρετώντας τους ως κλητήρας, ενώ πρόθεση του ήταν η εργοδότηση του εκεί και η ετοιμασία εκτιμήσεων στο γραφείο το οποίο θα άνοιγαν στην Πάφο όπου αυτός θα ήταν επικεφαλής. Τα ακαδημαϊκά προσόντα, η εμπειρία και οι γνώσεις της ΜΕ2 ουδόλως αποτέλεσαν αντικείμενο ενασχόλησης ή αμφισβήτησης από την Υπεράσπιση και έτσι γίνονται πλήρως δεκτά από το Δικαστήριο. Συγκεκριμένα γίνεται δεκτό πως η ΜΕ2 κατέχει πανεπιστημιακό πτυχίο στον κλάδο των αναλογικών επιστημών και μεταπτυχιακό στα χρηματοοικονομικά. Επομένως αυτή θεωρείται ως ειδική και κατέχει τις απαραίτητες γνώσεις και εμπειρία για να προβεί στην στατιστική εκτίμηση όπως αποτυπώνεται στο Τεκμήριο
39. Η ΜΕ2 ήταν ιδιαίτερα επεξηγηματική ως προς τον τρόπο και τη μέθοδο που ακολούθησε για τη διεξαγωγή της εκτίμησης της και πως αυτή είναι αναγνωρισμένη τόσο σε διεθνές όσο και σε Ευρωπαϊκό επίπεδο. Μέσα από το σύνολο της μαρτυρίας της ήταν εμφανές πως η ΜΕ2 ήταν καλή γνώστης του αντικειμένου της και μπορούσε να διαφωτίσει πλήρως το Δικαστήριο ως προς τον τρόπο κατάρτισης του Τεκμηρίου
40. Ειδικότερα, η ΜΕ2 ανέφερε ότι ο τρόπος έρευνας ήταν διαφορετικός για τα έτη 2004-2009 και βασιζόταν στην ετήσια έρευνα των μέσων μηνιαίων απολαβών από τη Στατιστική Υπηρεσία, καθότι μέχρι τότε δεν υπήρχε η κατηγοριοποίηση για επαγγέλματα. Μάλιστα η ίδια δήλωσε πως για τα συγκεκριμένα έτη είχε φέρει μαζί της τα σχετικά στοιχεία τα οποία βρίσκονται δημοσιευμένα στην ιστοσελίδα της Στατιστικής Υπηρεσίας, προς υποστήριξη των όσων έλεγε, χωρίς να της ζητηθεί να τα παρουσιάσει ή να αμφισβητηθεί αυτή η δήλωση της. Σύμφωνα πάντα με τη ΜΕ2, από το 2010 και μετέπειτα εφάρμοσε την ετήσια μεταβολή στους μέσους μισθούς των υπαλλήλων για όλα τα επαγγέλματα καθότι ξεκίνησε η ομαδοποίηση-κατηγοριοποίηση βάσει των διεθνών κωδικοποιήσεων ISCO και του γραφείου διεθνούς προστασίας Eurostar και χρησιμοποίησε τον τετραψήφιο κωδικό ο οποίος κάλυπτε τις δύο κατηγορίες επαγγελμάτων μαζί, εκτιμητών και δημοπρατών. Η ΜΕ2 εξήγησε πως υπάρχει ομαδοποίηση επαγγελμάτων με δύο ψηφία η οποία όμως καλύπτει περισσότερα επαγγέλματα, εξ ου και επέλεξε τη χρήση των τεσσάρων ψηφίων για να είναι όσο το δυνατόν πιο ακριβής. Συγκεκριμένα, τα δύο ψηφία αφορούν στα επαγγέλματα των βοηθών λογιστών, συμβούλων και ειδικών πωλήσεων ενώ τα τέσσερα ψηφία αφορούν στους εκτιμητές και δημοπράτες. Η πηγή για το μηνιαίο εισόδημα είναι το αρχείο των Κοινωνικών Ασφαλίσεων και οι έρευνες είναι δειγματοληπτικές. Τόσο οι εξηγήσεις της μάρτυρος όσο και η αναντίλεκτη μαρτυρία της πως χρησιμοποίησε αναγνωρισμένες Ευρωπαϊκές και διεθνείς μεθόδους στατιστικής, ούτως ώστε τα αποτελέσματα τους να είναι συγκρίσιμα σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, ικανοποιούν το Δικαστήριο πως πράγματι η ΜΕ2 προέβη σε αυτή την καταγραφή βασιζόμενη σε έγκυρη και επιστημονικά αποδεκτή μέθοδο η οποία δίνει όσο το δυνατό καλύτερα και ακριβέστερα αποτελέσματα. Δήλωσε επίσης πως λήφθηκαν υπόψιν οι ακαθάριστοι μισθοί και, όπως καταγράφεται στην κατάσταση, λήφθηκε υπόψιν η αντιμισθία, ήτοι ο βασικός ανά μήνα μισθός για κανονικές ώρες εργασίας, το τιμαριθμικό, κανονικά φιλοδωρήματα και παροχές σε είδος, όπως π.χ. ο 13ος μισθός. Εξ ου και η αδυναμία της μάρτυρος να αναφέρει τον αριθμό των δειγματοληψιών και δη για κάθε ξεχωριστό επάγγελμα στη συγκεκριμένη κατηγορία, και κατά πόσο πρόκειται για διευθυντές γραφείων οι οποίοι λαμβάνουν μισθό ή απλούς υπαλλήλους ή κατά πόσο πρόκειται για έμπειρους ή νέους υπαλλήλους ή ακόμα την εικόνα ανά επαρχία, δεν επηρεάζει την εγκυρότητα της στατιστικής της έρευνας η οποία γίνεται δεκτή από το Δικαστήριο ότι αντιπροσωπεύει, με έγκυρη μέθοδο, τα στατιστικά αποτελέσματα για τις εν λόγω χρονολογίες. Η απαίτηση του Ενάγοντος βασίζεται στο άρθρο 146.6 του Συντάγματος, δυνάμει του οποίου με την ακύρωση διοικητικής πράξης, ο διοικούμενος έχει το δικαίωμα να αποταθεί στο αρμόδιο Επαρχιακό Δικαστήριο και να ζητήσει αποζημιώσεις ή άλλη θεραπεία. Η αποζημίωση αυτή ή άλλη θεραπεία έχει καθοριστεί μέσα από τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου να είναι η δίκαιη και εύλογη αποζημίωση που κρίνεται υπό τις περιστάσεις ορθή να αποδοθεί στο ζημιωμένο διάδικο και έχει χαρακτηριστεί ως ένα ιδιάζον δικαίωμα που δεν σχετίζεται με τις συνήθεις αποζημιώσεις που αποδίδονται στο αστικό δίκαιο. Ενδεικτικά παραπέμπω στην υπόθεση Frangoulides ν. The Republic