← Κύπρος

MUFLIS T. IMAR BANKASI T.A.S. IFLAS IDARESI, υπό την ιδιότητα τους ως διαχειριστές Πτώχευσης «Bankruptcy Administrator» της τράπεζας T. IMAR BANKASI T

MUFLIS T. IMAR BANKASI T.A.S. IFLAS IDARESI, υπό την ιδιότητα τους ως διαχειριστές Πτώχευσης «Bankruptcy Administrator» της τράπεζας T. IMAR BANKASI T.A.S., ως εκπροσωπείται από τους TASSARUF MEVDUATI SIGORTA FONU ("TMSF") ν. UZAN κ.α., Αρ. Αγωγής: 3130/17, 8/6/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A338 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χριστοδουλίδου Μέσσιου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3130/17 Μεταξύ: MUFLIS T. IMAR BANKASI T.A.S. IFLAS IDARESI, υπό την ιδιότητα τους ως διαχειριστές Πτώχευσης «Bankruptcy Administrator» της τράπεζας T. IMAR BANKASI T.A.S., ως εκπροσωπείται από τους TASSARUF MEVDUATI SIGORTA FONU ("TMSF"), από την Τουρκία Εναγόντων και

  1. XXXXX XXXXX UZAN, από το Παρίσι
  2. XXXXX XXXXX UZAN, από το Παρίσι
  3. BAFERTON TRADING LTD, Λευκωσία Εναγομένων Ημερομηνία: 8 Ιουνίου 2021 Ε Μ Φ Α Ν Ι Σ Ε Ι Σ : Για τους Ενάγοντες Αιτητές: Η κα Τ. Χλωρακιώτου, για Γιώργος Ζ. Γεωργίου και Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Εναγόμενους Καθ' ων η Αίτηση: Ο κ. Τ. Κουκούνης, για Ανδρέας Κουκούνης και Σία Δ.Ε.Π.Ε. Ενδιάμεση απόφαση σε αίτηση ημερ. 16.3.21 για διόρθωση γραφικού λάθους και/ή λάθους από τυχαίο σφάλμα της ενδιάμεσης απόφασης ημερ. 26.2.20 που έχει δοθεί από Δικαστήριο με άλλη σύνθεση σε σχέση με την αντεξέταση της κυρίας XXXXX Στυλιανού Στις 17/8/17 καταχωρήθηκε η αγωγή με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό με Κλητήριο Γενικά Οπισθογραφημένο, εναντίον τριών Εναγομένων, δύο εκ των οποίων βρίσκονται εκτός δικαιοδοσίας, ενώ η Εναγόμενη 3 είναι Κυπριακή εταιρεία. Είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι και οι Ενάγοντες είναι αλλοδαποί. Με την αγωγή τους οι Ενάγοντες ζητούν ουσιαστικά Αναγνωριστική Απόφαση του Δικαστηρίου που να αναγνωρίζει την Τουρκική απόφαση του Δεύτερου Πρωτόδικου Εμπορικού Δικαστηρίου της Κωνσταντινούπολης ημερομηνίας 19/6/13 και αριθμού 2013/147, που εκδόθηκε, μεταξύ άλλων, των Εναγομένων 1 και 2 για διάφορα ποσά και όπως διατάξει τους Εναγόμενους 1 και 2 να πληρώσουν τα εν λόγω ποσά. Ζητούν επίσης δηλωτική απόφαση του Δικαστηρίου εναντίον της Εναγόμενης 3 ότι ενεργούσε ως το "alter ego" των Εναγομένων 1 και 2 υπό τον νομικό μανδύα νομικού προσώπου και συμμετείχε σε απατηλές και δόλιες πράξεις με σκοπό την υποβοήθηση και/ή της εξαπάτησης και/ή καταδολίευσης πιστωτών. Ζητούν επίσης αποζημιώσεις εναντίον της Εναγόμενης 3 και/ή των Διευθυντών της για απάτη, δόλο, συνωμοσία, καταδολίευση πιστωτών και πρόκληση ζημιάς με παράνομα μέσα. Την ίδια ημέρα καταχωρήθηκε από τους Ενάγοντες μονομερή αίτηση με την οποία ζητούσαν την έκδοση Διαταγμάτων τύπου Mareva, Διατάγματα αποκάλυψης, Διατάγματα που να απαγορεύεται στους Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και 3 και άλλα πρόσωπα από του να αποξενώνουν την περιουσία των Εναγομένων 1, 2 και 3, και Διατάγματα τύπου Norwich Pharmacal. Δικαστήριο με άλλη σύνθεση που επιλήφθηκε της αίτησης, εξέδωσε μονομερή Διατάγματα ως οι παραγράφοι Γ, Δ και Ε της αίτησης, επιβάλλοντας ως όρο την υπογραφή εγγύησης ύψους € 400.000, ενώ όσον αφορά τα υπόλοιπα αιτητικά, αλλά και τα Διατάγματα που έχουν εκδοθεί, διέταξε την επίδοση τους στις 28/8/
  4. Στις 27/9/17 καταχωρήθηκε ένσταση από τις Zedana Secretarial Ltd, XXXXX Ντίαρ και XXXXX Μαγνήτη. Εν τω μεταξύ στις 18/8/17 καταχωρήθηκε από τους Αιτητές μονομερής αίτηση με την οποία ζητούσαν Διατάγματα για άδεια για έκδοση και επίδοση ειδοποίησης του κλητηρίου εκτός δικαιοδοσίας μέσω courier ή της επίσημης οδού, δηλαδή του Υπουργείου Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης και όπως καθοριστεί χρόνος για την εμφάνιση των Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και
  5. Δικαστήριο με άλλη σύνθεση και πάλι εξέδωσε μονομερώς τα εν λόγω Διατάγματα. Ένσταση στην αίτηση ημερομηνίας 17/8/17 καταχώρησαν και οι Εναγόμενοι Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και
  6. Η ένσταση που καταχωρήθηκε εκ μέρους της Zedana Secretarial Ltd συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της κυρίας XXXXX Μαγνήτη, ενώ η ένσταση που καταχωρήθηκε εκ μέρους των Εναγομένων 1, 2 και 3, συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της κυρίας XXXXX Στυλιανού, δικηγορικής υπάλληλου στη δικηγορική εταιρεία Ευστάθιος Κ. Ευσταθίου Δ.Ε.Π.Ε, που είναι το γραφείο επίδοσης των δικηγόρων των Εναγομένων 1 - 3, Αντρέας Κουκούνης και Σια Δ.Ε.Π.Ε. Όπως προκύπτει μέσα από τον φάκελο του Δικαστηρίου, είχαν καταχωρηθεί στις 22/10/18 και 14/4/18 αιτήσεις από τους Εναγόμενους 1, 2 και 3 αντίστοιχα για παραμερισμό και/ή διαγραφή του Κλητηρίου Εντάλματος, οι οποίες εκδικάστηκαν από Δικαστήριο με άλλη σύνθεση και απορρίφθηκαν. Ακολούθησαν καταχωρήσεις σημειωμάτων εμφάνισης και από τους τρεις Εναγόμενους μετά την απόρριψη των αιτήσεων ως ανωτέρω και στις 14/11/2019 οι Ενάγοντες καταχώρησαν την Έκθεση Απαίτησης τους. Στις 14/11/2019 καταχωρήθηκε από τους Ενάγοντες αίτηση με την οποία ζητείτο η έκδοση Διατάγματος που να διατάσσει την παρουσία της XXXXX Στυλιανού, ενόρκως δηλούσας, στην ένορκη δήλωση ημερομηνίας 24/9/2019 που συνοδεύει την ένσταση των Εναγομένων 1 - 3 στην αίτηση για έκδοση προσωρινών Διαταγμάτων, για να αντεξεταστεί επί συγκεκριμένων παραγράφων της ένορκης δήλωσης της που συνοδεύει την ένσταση. Στην εν λόγω αίτηση καταχωρήθηκε ένσταση εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση 1 - 3 στις 18/12/
  7. Η αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση και στις 26/2/20 Δικαστήριο με άλλη σύνθεση και πάλι, εξέδωσε Διάταγμα με το οποίο διέτασσε την παρουσία της κυρίας XXXXX Στυλιανού στο Δικαστήριο για να αντεξεταστεί σε σχέση με τις παραγράφους 1, 5, 6, 10, 17, 25, 29 και 31 της ένορκης δήλωσης της, ημερομηνίας 17/8/
  8. Ακολούθως, η υπόθεση μετά από την εξαίρεση άλλου Δικαστή τέθηκε ενώπιον μου για εκδίκαση και την ημέρα που ήταν ορισμένη για ακρόαση για την αντεξέταση της κυρίας XXXXX Στυλιανού που ήταν παρούσα στο Δικαστήριο, το Δικαστήριο επεσήμανε στους δικηγόρους ότι η απόφαση για αντεξέταση της κυρίας Στυλιανού ημερομηνίας 26/2/20 στην αίτηση ημερομηνίας 14/11/19 και η οποία αφορούσε την ένορκη δήλωση της κυρίας XXXXX Στυλιανού ημερομηνίας 24/9/2019, παρουσίαζε κάποιο λάθος υπό την έννοια του ότι η εξέταση της αίτησης έγινε αναφορικά με άλλες παραγράφους της ένορκης δήλωσης της κυρίας XXXXX Στυλιανού και συγκεκριμένα η εξέταση της αίτησης έγινε για τις παραγράφους 5, 10, 17, 25, 29 και 31 της ένορκης δήλωσης της κας Στυλιανού, ενώ με την αίτηση τους οι Αιτητές ζητούσαν την αντεξέταση της κυρίας Στυλιανού αναφορικά με τις παραγράφους 1, 5, 6, 10, 17, 25, 29 και 31 της ένορκης της δήλωσης ημερομηνίας 17/8/17, και παρά του ότι η εξέταση της έγινε για άλλες παραγράφους της ένορκης δήλωσης, η κατάληξη του Δικαστηρίου ήταν ότι εγκρίνεται η αίτηση και δόθηκε άδεια για αντεξέταση της κας XXXXX Στυλιανού σε σχέση με τις παραγράφους 1, 5, 6, 10, 17, 25, 29 και 31 της ένορκης της δήλωσης ημερομηνίας 17/8/
  9. Δηλαδή, εξετάστηκαν άλλες παραγράφοι της ένορκης δήλωσης της κυρίας Στυλιανού και δόθηκε τελικά άδεια αντεξέτασης για άλλες παραγράφους. Όταν επισημάνθηκε το γεγονός αυτό από το Δικαστήριο τη μέρα που ήταν ορισμένη η υπόθεση για ακρόαση, το έθεσε ενώπιον των συνήγορων και ενόψει της κατάληξης της απόφασης για αντεξέταση της κυρίας Στυλιανού, ζήτησε από τους συνηγόρους, αν ήταν δυνατό, να βρεθεί κοινή συναίνεση στον τρόπο αντιμετώπισης και επίλυσης του προβλήματος, κάτι το οποίο δυστυχώς δεν έγινε. Στις 16/3/21 οι Ενάγοντες καταχώρησαν την υπό κρίση αίτηση με την οποία ζητούν: "Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τη διόρθωση του γραφικού λάθους και/ή του λάθους από τυχαίο σφάλμα επί της κατάληξης της ενδιάμεσης απόφασης ημερομηνίας 26/2/20 στη σελίδα 13, με την αντικατάσταση της ημερομηνίας 17/8/17, με την ημερομηνία 24/8/2019 και τη διόρθωση του συντεταγμένου Διατάγματος του Δικαστηρίου με την ίδια αντικατάσταση". Η Νομική βάση της αίτησης είναι η Δ.25 θθ.5- 9, Δ.39 θθ 1- 21, Δ.48 θθ1 - 4 και 7 - 9, η Δ.59 και η Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, όπως επίσης οι γενικές και συμφυείς εξουσίες και η γενική πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα τα οποία αφορούν την αίτηση φαίνονται στη συνημμένη ένορκη δήλωση του δικηγόρου XXXXX Πασιαρδή, ο οποίος αναφέρει ότι είναι δικηγόρος και εργάζεται στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους Ενάγοντες, γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης από μελέτη του φακέλου της υπόθεσης και από πληροφορίες που έλαβε από τους δικηγόρους που τη χειρίζονται και για όσα θέματα δεν έχει προσωπική γνώση αποκαλύπτει την πηγή πληροφόρησης του. Αναφέρει, ότι προβαίνει ο ίδιος στην ένορκη δήλωση αντί για τους Ενάγοντες, οι οποίοι βρίσκονται στο εξωτερικό και δεν μπορούν να έρθουν αυτή τη στιγμή στην Κύπρο για να την ορκιστούν. Δηλώνει ότι, δεν χειρίζεται ο ίδιος την παρούσα υπόθεση και ότι ένας άλλος λόγος που προβαίνει δικηγόρος στην ένορκη δήλωση είναι επειδή αφορά καθαρά νομικά θέματα. Προβαίνει ακολούθως σε μια σύντομη περιγραφή των διαφόρων διαδικασιών που ακολουθήθηκαν σε σχέση με την παρούσα αγωγή και αναφέρει ότι στις 8/3/21 όταν η αίτηση για αντεξέταση της κυρίας XXXXX Στυλιανού ήταν ορισμένη για ακρόαση και η ίδια ήταν παρούσα στο Δικαστήριο, το Δικαστήριο διέκρινε ότι υπήρχε στην απόφαση για αντεξέταση της Στυλιανού εκ παραδρομής αναφορά στην ένορκη δήλωση της κυρίας Στυλιανού ημερομηνίας 17/8/17 και όχι στην ένορκη δήλωση της ημερομηνίας 24/9/
  10. Είναι η θέση του ότι πρόκειται καθαρά περί σφάλματος στην κατάληξη του Δικαστηρίου, αφού η ένορκη δήλωση ημερομηνίας 17/8/17, στην οποία κατά την άποψη τους εκ παραδρομής αναφέρθηκε το Δικαστήριο στην κατάληξη της απόφασης του, είναι η ένορκη δήλωση του κ. Sevenoaks, δηλαδή, ουσιαστικά διατάττεται η αντεξέταση της κυρίας Στυλιανού επί παραγράφων ένορκης δήλωσης άλλου προσώπου, δηλαδή του κ. Sevenoaks. Είναι η θέση του ότι τούτο αδιαμφισβήτητα αποτελεί τυχαίο σφάλμα και γραφικό λάθος, αφού το αίτημα των Αιτητών, όπως φαίνεται από το σώμα της απόφασης, εξετάστηκε σε συνάρτηση με τη σωστή ένορκη δήλωση αυτή της κυρίας Στυλιανού με ημερομηνία 24/9/
  11. Είναι όμως γεγονός ότι λόγω του σφάλματος ούτε οι διάδικοι ούτε το Δικαστήριο δεν μπορούν να συμμορφωθούν με την απόφαση του Δικαστηρίου, γι' αυτό καθίσταται, κατά την άποψη του, επάναγκες να διορθωθεί από το Δικαστήριο το τυπογραφικό λάθος στην κατάληξη της απόφασης. Ειλικρινά πιστεύει ότι η τροποποίηση της απόφασης είναι απαραίτητη ώστε να εναρμονιστεί η κατάληξη της με την πραγματική βούληση του Δικαστηρίου, που είναι διάχυτη σε όλο το σώμα της απόφασης, δηλαδή, να αντεξεταστεί η κυρία Στυλιανού επί των συγκεκριμένων παραγράφων της ένορκης της δήλωσης ημερομηνίας 24/9/
  12. Αναφέρει επίσης το γεγονός ότι αυτή ήταν η πραγματική πρόθεση του Δικαστηρίου, είναι διάχυτη σε όλη την απόφαση, δηλαδή και στην ημερομηνία της ένορκης δήλωσης της κυρίας Στυλιανού, στον τίτλο και σε όλο το κείμενο της απόφασης πλην της κατάληξης τους. Άρα είναι η θέση του, και τυγχάνει σχετικά συμβουλής από της δικηγόρους που χειρίζονται την υπόθεση, ότι το ζήτημα μπορεί να θεραπευτεί από το παρόν Δικαστήριο χωρίς να υπάρχει ανάγκη να αφεθεί για εξέταση από τον Δικαστή που εξέδωσε την απόφαση. Στην αίτηση καταχωρήθηκε ένσταση από τους Καθ' ων η Αίτηση Εναγόμενους 1 και 2 στις 28/4/
  13. Η νομική βάση της ένστασης είναι παρόμοια με αυτή της αίτησης, στηρίζεται επίσης στη νομολογία των Αγγλικών Δικαστηρίων και προβάλλονται σε αυτήν 9 λόγοι ένστασης. Συνοδεύεται δε και πάλι από ένορκη δήλωση της κυρίας XXXXX Στυλιανού. Πολύ συνοπτικά οι λόγοι ένστασης είναι ότι η παρούσα περίπτωση δεν είναι τέτοια που να δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, η ενδιάμεση απόφαση ημερ. 26.2.20 αναφέρεται σε άλλη ένορκη δήλωση και όχι στην ένορκη δήλωση της κυρίας XXXXX Στυλιανού, η αίτηση ημερ. 16.3.21, υποβάλλεται χωρίς βάσιμο λόγο αποσκοπεί στην καθυστέρηση της διαδικασίας, γίνεται με σκοπό να εισάξει νέα βάση αγωγής, δεν γίνει με καλή τη πίστη, υποβλήθηκε με υπερβολική καθυστέρηση και συγκεκριμένα 13 μήνες μετά την έκδοση της ενδιάμεσης απόφασης ημερ. 26.2.20, η απόφαση ημερ. 26.2.20 έχει εκδοθεί από άλλο Δικαστή, οι Ενάγοντες Αιτητές με την υπό κρίση αίτηση τους δεν παρουσιάζουν εύλογη αιτία που να δικαιολογεί την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος και η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ημερ. 16.3.21 δεν υποστηρίζει επαρκώς την αίτηση. Η ένορκη δήλωση της XXXXX Στυλιανού που συνοδεύει την ένσταση είναι πολύ σύντομη, ουσιαστικά δηλώνει εξουσιοδοτημένη από τους Εναγομένους να προβεί σε αυτή και δηλώνει ότι έχει λάβει νομική συμβουλή από τους δικηγόρους τους, αναφέρει ότι εναντίον της Εναγόμενης 3 εταιρείας έχει πια εκδοθεί διάταγμα εκκαθάρισης στις 18.2.20 μετά από αίτηση των Εναγόντων, υιοθετεί όλους τους λόγους ένστασης και είναι η θέση της, όπως τη συμβουλεύουν οι δικηγόροι που χειρίζονται την υπόθεση, ότι η παρούσα περίπτωση δεν είναι τέτοια που να δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για διόρθωση λάθους. Η αίτηση προχώρησε σε ακρόαση με τους συνηγόρους και των δύο πλευρών να καταθέτουν στο Δικαστήριο γραπτές αγορεύσεις εμπεριστατωμένες και με αναφορά σε νομολογία, τις οποίες, ως οι οδηγίες του Δικαστηρίου, είχαν προηγουμένως ανταλλάξει μεταξύ τους. Έχω μελετήσει με προσοχή τα όσα αναφέρονται στις αγορεύσεις και των δυο συνηγόρων και έχω ανατρέξει και στη νομολογία στην οποία με παραπέμπουν. Η νομική βάση της αίτησης είναι ουσιαστικά η Δ.25 θ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία προνοεί τα ακόλουθα: «
  14. Γραφικά λάθη σε δικόγραφα, αποφάσεις ή διατάγματα, ή λάθη που προκύπτουν σ' αυτά από οποιοδήποτε τυχαίο σφάλμα ή παράλειψη, μπορούν σε οποιοδήποτε χρόνο να διορθωθούν ανάλογα με τη φύση και έκταση του λάθους από το Δικαστήριο κατόπιν αίτησης, γραπτής ή προφορικής, χωρίς δικαίωμα έφεσης.» Όπως έχει νομολογηθεί και παραπέμπω σχετικά στις υποθέσεις Μ. Μονιάτη και Υιοί Λτδ ν. Γεωργίου Νεοφύτου

(2009)1 Α.Α.Δ.557 και Σιβιτανίδης ν. Χαραλάμπους
(1993)1 Α.Α.Δ.179, δυνάμει της πιο πάνω Διαταγής το Δικαστήριο έχει εξουσία να διορθώνει τόσο γραμματικά λάθη σε αποφάσεις ή Διατάγματα των Δικαστηρίων όσο και λάθη που πηγάζουν από τυχαία αβλεψία ή παράλειψη. Στην υπόθεση Θεόδωρος Λαζάρου ν. Νέμεσις Εργοληπτική Δημόσια Εταιρεία Λτδ κ.ά.
(2012)1 Α.Α.Δ.1101 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «. όπως έχει ερμηνευθεί η Δ.25 θ.6, η διόρθωση σε απόφαση ή διάταγμα Δικαστηρίου αφορά είτε λανθασμένη αναγραφή ή τυπογραφικό λάθος («clerical mistakes»), είτε σε λάθη που προέρχονται από τυχαία παράλειψη. Η Δ.25 θ.6, εμπεριέχει τον κανόνα της απλής παράλειψης ή λάθους («slip rule») και έχει διεξοδικά αναλυθεί, μεταξύ άλλων, και στην υπόθεση Katarina Shipping v. Ship "Poly"
(1978)1 C.L.R. 486, καθώς και στην υπόθεση Ορφανίδης ν. Μιχαηλίδη
(1968)1 C.L.R. 295. Η εφαρμογή του «slip rule» σημαίνει τη δυνατότητα διόρθωσης παραλείψεων ή λαθών άνευ ουσιαστικής σημασίας αναγόμενα στην εκ παραδρομής τυπογραφική παράλειψη διατύπωσης γεγονότος κατά τη σύνταξη της απόφασης ή του διατάγματος, που φανερά δεν μεταφέρουν ορθά είτε το λεκτικό το οποίο αποτέλεσε το σκεπτικό του Δικαστηρίου, είτε τη σημασία του. Το τελεσίδικο των δικαστικών αποφάσεων, περιλαμβανομένων και αυτών στο επίπεδο του Εφετείου, δεν αφήνει περιθώρια για διόρθωση αποφάσεων με τη συμπερίληψη διαταγών που αφορούν ουσιαστικές ρυθμίσεις και οι οποίες δεν μπορούν να ταξινομηθούν ως λάθη, (Ντάγκλας ν. Ντάγκλας
(2008)1 Α.Α.Δ. 744). Το αντίστοιχο O.28 r.11 των τότε ισχυόντων Αγγλικών Θεσμών, έχει ερμηνευθεί κατά αυτό τον τρόπο και όπως εξηγείται στο Annual Practice 1958 σελ. 633-644, το λάθος ή η παράλειψη πρέπει να αφορά σε λάθος στην έκφραση της πρόδηλης πρόθεσης του Δικαστηρίου. Εάν η απόφαση ή διάταγμα συνταχθεί στη βάση της απόφασης, όπως αυτή έχει εκφραστεί και διατυπωθεί, δεν μπορεί να γίνει διόρθωση εφόσον δεν θεωρείται ότι υπήρχε απλή γραμματική ή λανθασμένη αναγραφή, λάθος ή παράλειψη στη διατύπωση της απόφασης ή του διατάγματος. Στην Oxley & others v. Link [1914] 2 K.B. 734, λέχθηκε ότι για να έχει εφαρμογή το «slip rule», πρέπει να διαπιστωθεί ότι ορισμένα μέλη της απόφασης είναι ορθά και ορισμένα λάθος που χρήζουν διόρθωσης. Εάν η απόφαση είναι ορθή, τότε είναι δυνατή η διόρθωση με την προσθήκη κάποιου δεδομένου εάν το λάθος οφείλεται σε παράλειψη το οποίο χρειάζεται τροποποίηση ή διόρθωση κάποιου είδους. Από αυτή την άποψη το λεκτικό της καταληκτικής απόφασης του Εφετείου είναι σαφέστατο και δεν αφήνει περιθώρια εφαρμογής της Δ.25 θ.
  1. Υπάρχει όμως πάντοτε η σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου να τροποποιεί τις αποφάσεις ή τα διατάγματα του ώστε να μεταφερθεί ορθά το μήνυμα τους ή να τα αποσαφηνίσει. Όπως αναφέρεται επί λέξει στη σελ. 633 του Annual Practice 1958, όπου στα πλαίσια του σχολιασμού του O. 28 r. 11, εξηγείται και η σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου: «Apart from the Rule, the Court has an inherent power to vary its own orders so as to carry out its own meaning and to make its meaning plain (Lawrie v. Lees, 7 App. Cas. Pp. 34, 35; Milson v. Carter [1893] A.C. 640; Kay v. Lovell, [1941] Ch. 420); City Housing Trust, [1942] Ch.
  2. "Where an error of that kind has been committed it is always within the competency of the Court, if nothing has intervened which would render it inexpedient or inequitable to do so, to correct the record in order to bring it into harmony with the order which the Judge obviously meant to pronounce.»» Ως προς το τι συνιστά γραμματικό λάθος στα πλαίσια της Δ.25 θ.6 στην υπόθεση Σιβιτανίδης (ανωτέρω) έχουν αναφερθεί τα ακόλουθα: «Γραμματικό είναι το λάθος το οποίο ανάγεται αποκλειστικά στη διατύπωση σε αντίθεση με τη διαμόρφωση των θέσεων του διαδίκου και αποβλέπει στην εναρμόνιση του λόγου με την έκδηλη πρόθεση. . Ο όρος γραμματικό λάθος ενέχει την ίδια έννοια σε σχέση με δικαστικές αποφάσεις και σκοπεί στην εναρμόνιση του κειμένου της απόφασης με την καταφανή πρόθεση του Δικαστηρίου.» Σχετική είναι επίσης η απόφαση Sofocli v. Leonidou
(1988)1 C.L.R.583. Επίσης σύμφωνα με τη Δ.25 θ.6 και τη νομολογία η εξουσία για διόρθωση απόφασης ή διατάγματος με βάση την εν λόγω Διαταγή ασκείται από το ίδιο το Δικαστήριο που εξέδωσε την απόφαση ή το διάταγμα εκτός εάν υπάρχουν περιστάσεις που δικαιολογούν διαφορετική προσέγγιση. Παραπέμπω και πάλι στις υποθέσεις Σιβιτανίδης, Μ. Μονιάτη και Υιοί και Oxley and others (ανωτέρω). Οι συνήγοροι των Αιτητών σε σχέση με το πιο πάνω θέμα παραπέμπουν στην πρωτόδικη απόφαση Αναφορικά με τον Λάμπρο Ξενή, Αίτηση Πτώχευσης αρ.131/09, ημερ. 12.12.16, στην οποία έχουν αναφερθεί τα ακόλουθα: «. παραπέμπω στις αποφάσεις του Εφετείου στις υποθέσεις Μ. Μονιάτη & Υιοί Λτδ. v Νεοφύτου
(2009)1 Α.Α.Δ. 557 και Γεώργιος Σοφοκλέους κ. α. ν Alpha Bank Ltd
(2011)1 Α.Α.Δ. 1478, όπου το ζήτημα αυτό, αν και δεν αποτέλεσε λόγο ένστασης ή έφεσης, για να εξεταστεί και αποφασιστεί από το Εφετείο ειδικά, ήταν στα υπόψη του Ανωτάτου Δικαστηρίου ότι η απόφαση διόρθωσης είχε εκδοθεί από σύνθεση Εφετείου διαφορετική από αυτή που εξέδωσε την απόφαση (στην Μ. Μονιάτη & Υιοί Λτδ. ανωτέρω), ή από Δικαστή άλλο από τον Δικαστή που εξέδωσε την απόφαση (στην Γεώργιος Σοφοκλέους κ. α. ανωτέρω), χωρίς αυτή η πρακτική να αποδοκιμαστεί ως λανθασμένη. Κατά την άποψη μου, μόνο στην περίπτωση όπου το Δικαστήριο που έχει δικαιοδοσία να εξετάσει το αίτημα για διόρθωση, αντιμετωπίζει δικαιολογημένη πρακτική αδυναμία να το πράξει, οφειλόμενη στο ίδιο το γεγονός ότι αυτή εξεδόθη από άλλο Δικαστή, μπορεί, είτε να απορρίψει το αίτημα για αυτό τον λόγο, ή εάν το κρίνει σκόπιμο, να αναστείλει την διαδικασία εξέτασης του αιτήματος, ώστε, σε κατάλληλο στάδιο και όταν το πρόγραμμα του Δικαστηρίου το επιτρέπει, να καταστεί δυνατή η εξέτασης του από τον Δικαστή που εξέδωσε την απόφαση » Η θέση των συνηγόρων των Αιτητών είναι ότι η απάντηση στο ερώτημα του κατά πόσο το υπό εξέταση λάθος συνιστά γραφικό/γραμματικό λάθος και κατά πόσο το παρόν Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να τροποποιήσει την ενδιάμεση απόφαση, είναι καταφατικό γι' αυτό και ζητούν την έκδοση του διατάγματος ως η αίτηση. Τέλος, σε σχέση με το επιχείρημα των συνηγόρων των Εναγομένων Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 ότι υπήρξε καθυστέρηση απαντούν ότι κανένας εκ των συνηγόρων δεν είχε διαπιστώσει το σφάλμα αυτό μέχρι που το υπέδειξε το Δικαστήριο στις 8.3.20 όταν εμφανίστηκαν ενώπιον του για να ξεκινήσει η αντεξέταση της κυρίας Στυλιανού, και είναι η θέση τους ότι έδρασαν το συντομότερο δυνατό. Στην απέναντι πλευρά ο δικηγόρος των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 συμφωνώντας και ουσιαστικά παραθέτοντας τις ίδιες αρχές της νομολογίας, όπως και οι Αιτητές, αλλά και την πιο πρόσφατη απόφαση Αλέξης Οικονομόβ ν. G. Hassapis Sons Ltd κ.ά., αρ. Αγωγής 260/06, ημερ. 10.6.11, όπως και την υπόθεση Σάββας Παύλου ν. Αδελφοί Λανίτη Δημόσια Λτδ, Π.Ε.262/08, ημερ. 18.3.11, καταλήγουν ακριβώς στο αντίθετο αποτέλεσμα, δηλαδή ότι δεν πρόκειται για γραμματικό λάθος, ούτε λάθος που έχει προκύψει από τυχαίο σφάλμα ή παράλειψη και επίσης θεωρούν ότι το παρόν Δικαστήριο με την υφιστάμενη σύνθεση του δεν μπορεί να διορθώσει απόφαση που έχει εκδοθεί από Δικαστήριο με άλλη σύνθεση και παραπέμπουν σχετικά στην πρωτόδικη απόφαση Μαρία Χρυσοστόμου ν. Medochemie Ltd, αρ. Αγωγής 498/08, ημερ. 11.4.
  1. Επομένως, το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει τα εξής ερωτήματα:
  2. Κατά πόσο το λάθος του οποίου επιδιώκεται η διόρθωση με αυτό τον τρόπο είναι γραμματικό λάθος με την έννοια που έχει δοθεί στη φράση αυτή από τη νομολογία και η οποία έχει παρατεθεί ανωτέρω.
  3. Αν η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι καταφατική, κατά πόσο το παρόν Δικαστήριο μπορεί να διορθώσει την επίδικη απόφαση η οποία εκδόθηκε από Δικαστήριο με άλλη σύνθεση και
  4. κατά πόσο όντως υπάρχει καθυστέρηση στην υποβολή του αιτήματος εκ πλευράς Αιτητών. Ξεκινώντας από το τελευταίο αναφέρω ότι σαφέστατα η θέση μου στο πιο πάνω ερώτημα είναι αρνητική, δηλαδή δεν θεωρώ ότι υπήρξε καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης εφόσον, όπως αναντίλεκτα προκύπτει, το λάθος αυτό δεν είχε γίνει αντιληπτό από κανένα εκ των συνηγόρων, το εντόπισε το Δικαστήριο και τους το ανέφερε στις 8.3.21 που ήταν ορισμένη η υπόθεση για ακρόαση, έδωσε την ευκαιρία στους συνηγόρους να δουν κατά πόσο μπορούσαν να καταλήξουν σε κάποια διευθέτηση της όλης κατάστασης και εφόσον δεν κατέληξαν η αίτηση καταχωρήθηκε στις 16.3.21, δηλαδή λίγες μόνο μέρες μετά την ημερομηνία 8.3.21 που εντοπίστηκε το λάθος. Έχω αμφιβολίες με βάση τη νομολογία όπως έχει ερμηνεύσει το γραμματικό λάθος που προνοείται στη Δ.25 θ.6 ότι το λάθος που παρουσιάζεται στην παρούσα υπόθεση είναι αυτής της υφής, δηλαδή που να μπορεί να διορθωθεί με βάση τη Δ.25 θ.6, αλλά και τη σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου. Το πιο βασικό όμως είναι ότι κατά την άποψη μου δεν μπορεί το παρόν Δικαστήριο με την παρούσα σύνθεση να διορθώσει αυτού του είδους του λάθους που εκδόθηκε από Δικαστήριο με άλλη σύνθεση. Δεν πρόκειται για μια απλή διόρθωση ημερομηνίας, ποσού ή ονόματος, όπως τυχαίνει στις πλείστες αποφάσεις που αφορούν διόρθωση γραμματικών λαθών. Η υπόθεση είναι αδύνατο να τεθεί ενώπιον του Δικαστή που εξέδωσε την απόφαση και θεωρώ ότι δεν μπορώ να προχωρήσω στη «διόρθωση» της απόφασης άλλου Δικαστηρίου με τον τρόπο που ζητείται από τους Αιτητές στην παρούσα υπόθεση. Είναι καταληκτικά η θέση μου ότι η αίτηση είναι καταδικασμένη σε αποτυχία και διά της παρούσας απορρίπτεται. Επιδικάζονται υπέρ των Εναγομένων 1 και 2 Καθ' ων η Αίτηση και εναντίον των Εναγόντων Αιτητών τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας όπως υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η υπόθεση ορίζεται για οδηγίες για να προγραμματιστεί η περαιτέρω πορεία της στις 24.6.21 και ώρα 9:00 π.μ. Σε περίπτωση που οποιοσδήποτε διάδικος έχει σκοπό να καταχωρήσει οποιαδήποτε αίτηση ενόψει της απόφασης του Δικαστηρίου, καλείται να το πράξει τούτο μέχρι τότε και με δικές μου οδηγίες να ζητηθεί από το Πρωτοκολλητείο όπως η οποιαδήποτε τυχόν αίτηση να οριστεί στις 24.6.
  5. (Υπ.) .................. Στ. Χριστοδουλίδου Μέσσιου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Σ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.