Αναφορικά με την Αίτηση της Εταιρείας ΚΩΣΤΟΥΛΟΣ & ΣΙΑ ΛΙΜΙΤΕΔ ν. Αναφορικά με την Εταιρεία MILTIADES NEOPHYTOY CIVIL ENGINEERING CONTRACTORS & DEVELOPERS LIMITED, Αρ. Αίτηση: 84/2020, 30/6/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A352 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Γ. Φιλίππου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αίτηση: 84/2020 Αναφορικά με τον Περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113 και Αναφορικά με την Αίτηση της Εταιρείας ΚΩΣΤΟΥΛΟΣ & ΣΙΑ ΛΙΜΙΤΕΔ, για την Εκκαθάριση και/ή Διάλυση της Εταιρείας MILTIADES NEOPHYTOY CIVIL ENGINEERING CONTRACTORS & DEVELOPERS LIMITED και Αναφορικά με την Εταιρεία MILTIADES NEOPHYTOY CIVIL ENGINEERING CONTRACTORS & DEVELOPERS LIMITED ----------------- Ημερομηνία: 30 Ιουνίου, 2021 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: Η κα Κορίνα Οδυσσέως για Ηρακλής Ν. Κυριακίδης Δ.Ε.Π.Ε. Για την Καθ' ης η αίτηση: Ο κ. Α. Χριστοδούλου για Π. Αγαπητός Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η (σε αίτηση παραμερισμού και/ή ακύρωσης και/ή αναστολής αίτησης εκκαθάρισης) Η ΑΙΤΗΣΗ: Εναντίον της Αιτήτριας εταιρείας στην υπό κρίση αίτηση καταχωρίστηκε αίτηση για εκκαθάριση της από πιστωτή. Με την παρούσα αιτείται διατάγματα τα οποία αποσκοπούν στον παραμερισμό και/ή απόρριψη και/ή αναστολή και/ή διαγραφή της αίτησης εκκαθάρισης της και/ή οποιαδήποτε διαδικασία σχετίζεται με αυτήν, ένεκα του ότι είναι παράτυπη και/ή δεν πληροί τις εκ του Νόμου και/ή νομολογίας απαιτούμενες προϋποθέσεις και/ή είναι κακόπιστη και/ή αντικανονική και/ή ενοχλητική και/ή κακόβουλη και/ή καταπιεστική και/ή εκβιαστική και/ή αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας και/ή έχει καταχωρισθεί για αλλότριους σκοπούς. Αιτείται επίσης παρεμφερές διάταγμα με το οποίο να απαγορεύεται στην Aιτήτρια στην αίτηση εκκαθάρισης και/ή σε οποιοδήποτε εκπρόσωπο και/ή αντιπρόσωπο και/ή υπάλληλο και/ή οποιοδήποτε πρόσωπο ενεργεί για λογαριασμό της, από του να προβεί σε οποιαδήποτε δημοσίευση και/ή δημοσιοποίηση και/ή κοινοποίηση και/ή γνωστοποίηση της υπό τον ως άνω με αριθμό και τίτλο αίτησης και/ή περίληψη της σε οποιανδήποτε εφημερίδα και/ή οποιοδήποτε πρόσωπο και/ή άλλως πως. Η αίτηση βασίζεται στους περί Εταιρειών (Διάλυση) Κανονισμούς του 1933 Καν. 3, 92, στους Διαδικαστικούς Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας, Δ.17, Δ.19, θ.26, Δ.27, θ.3, Δ.33, θ.3 και 5, Δ.40, θ.11, Δ.48, θ.1, 2, 3, 5, 6, 7, και 8,, Δ.57, Δ.64, θ.1 και 2, του άρθρου 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, τους περί Εταιρειών Κανονισμούς, του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμου του 2012 (66(Ι)/2012) άρθρα 2, 3, 4, 7, 12, 13, 17, 21 ως τροποποιήθηκε, στον περί Εταιρειών Νόμο Κεφ.113, άρθρα 1-10, 205, 211, 212 (α), 213, 214, 215- 242, 243, 382 στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, νομολογία, δίκαιο της επιείκειας, στις γενικές εξουσίες, στην σύμφυτη εξουσία και στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης εκτίθεται σε ένορκη δήλωση του Διευθυντή της Αιτήτριας κ. XXXXX Νεοφύτου. Δηλώνει εξουσιοδοτημένος από την Αιτήτρια να προβεί στην ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης. Πέραν της ιδιότητας του και της προσωπικής γνώσης των γεγονότων της υπόθεσης και την αναφορά του στην πηγή της πληροφόρησης του για όσα δεν γνωρίζει προσωπικά και της νομικής συμβουλής που έλαβε για τα νομικά σημεία, επί της ουσίας αναφέρει τα ακόλουθα προς απόρριψη του περιεχομένου της ένορκης δήλωσης με την οποία υποστηρίζεται η αίτηση (παρατίθενται αυτολεξεί): «
- Η Αιτήτρια απορρίπτει κατηγορηματικά τη θέση της Καθ' ης η Αίτηση ότι, η ίδια οφείλει το ποσό των €159.638.04 στην τελευταία, καθώς και ότι έχει με οιονδήποτε τρόπο αναγνωρίσει το χρέος αυτό στην ίδια. Τουναντίον, ισχυρίζεται ότι, η εν λόγω απαίτηση ουδέποτε έγινε αποδεκτή, ενώ βάσιμα και καλόπιστα αμφισβητείται ως μη εκκαθαρισμένη απαίτηση. Συνεπεία τούτου, εξ' όσων λαμβάνω νομική συμβουλή, η Καθ' ης η Αίτηση δεν νομιμοποιείται να προωθεί την παρούσα διαδικασία εναντίον της Αιτήτριας. Ειδικότερη ανάλυση και επεξήγηση σε σχέση με την θέση μου αυτή, θα γίνει κατωτέρω.
- Η Εταιρεία, είναι ιδιωτική εταιρεία περιορισμένης ευθύνης νομίμως εγγεγραμμένη στην Κύπρο, με έδρα την Λευκωσία και ασχολείται μεταξύ άλλων με την παροχή οικοδομικών και εργολαβικών υπηρεσιών. Είναι δε εγγεγραμμένη στο μητρώο του Εφόρου Εταιρειών και φέρει αριθμό ΗΕ
- Η συνεργασία μεταξύ της Εταιρείας και Καθ' ης η Αίτηση, ανατρέχει στα τελευταία 22 περίπου έτη. Η συνεργασία αυτή, αφορούσε κατά κύρια βάση, την παροχή υπηρεσιών εκτέλεσης χωματουργικών εργασιών, εκσκαφών, επιχωματώσεων και προμήθειας υλικών από την Καθ' ης η Αίτηση στην Εταιρεία, στα πλαίσια συμφωνιών υπεργολαβίας, σε διάφορα έργα που είχε αναλάβει ως εργολάβος η τελευταία. Η Εταιρεία ήταν ανέκαθεν τυπική προς τις υποχρεώσεις της προς την Καθ' ης η Αίτηση, σε αντίθεση με την τελευταία, η οποία κατά διαστήματα δημιουργούσε προβλήματα στην εκτέλεση και συνέχιση έργων, τα οποία είχε αναλάβει η πρώτη, διορίζοντας ως υπεργολάβο της αυτή.
- Στα πλαίσια της γενικής συνεργασίας τους αλλά και ως καθορίζεται ανά σύμβαση υπεργολαβίας εκάστου έργου μεταξύ της Καθ' ης η Αίτηση και της Εταιρείας, η πρώτη υπείχε υποχρέωση όπως παρέχει άριστης ποιότητας υπηρεσίες και υλικά, σύμφωνες με τα σχέδια και τεχνικούς όρους είτε της ίδιας της Εταιρείας, είτε του εκάστοτε αρχιτέκτονα και εργοδότη εκάστου έργου, για τα οποία και ελάμβανε η Καθ' ης η Αίτηση δέουσα πληροφόρηση και εγγυόταν την τήρηση αυτών.
- Σε περίπτωση καθυστέρησης στην εκτέλεση εργασιών, η Καθ' ης η Αίτηση ήταν υπόλογη σε αποζημιώσεις προς την Εταιρεία, για ποσά αντίστοιχα της ζημιάς που τυχόν προκαλούσε σε αυτήν, συνεπεία των καθυστερήσεων. Τα ποσά τούτα δε, νομιμοποιείτο η Εταιρεία να τα αφαιρέσει και συμψηφίσει με τυχόν ποσά που ήταν πληρωτέα σε αυτή.
- Περαιτέρω, δυνάμει της μεταξύ τους συνεργασίας, το αντίτιμο των εργασιών και υπηρεσιών τους, θα καθορίζετο με την έκδοση και έγκριση τελικού λογαριασμού, σε έκαστο έργο που αφορούσαν, ενώ η καταβολή του προς την Καθ' ης η Αίτηση, θα γινόταν μετά την αποδοχή και έγκριση του από τον αρχιτέκτονα και εργοδότη αυτού και σε κάποιες περιπτώσεις, μετά την καταβολή του αντίστοιχου ποσού που αυτές αφορούσαν από τον εργοδότη του σχετικού έργου στην Εταιρεία.
- Στα πλαίσια αυτής της συνεργασίας, είχαν τεθεί τόσο εγγράφως όσο και προφορικώς μεταξύ της Εταιρείας και Καθ' ης η Αίτηση, οι υποχρεώσεις και δικαιώματα καθώς και οι όροι που θα διέπαν την συνεργασία αυτή, είτε γενική ως συνεργάτες είτε ως υπεργολάβος της πρώτης σε διάφορα έργα, οι οποίοι και μπορούν να συνοψιστούν στους ακόλουθους: I. Πάσα εργασία της Καθ' ης Αίτηση δεσμεύτηκε όπως είναι άριστης ποιότητας και σύμφωνη με τα σχέδια και τους τεχνικούς όρους του εκάστοτε αρχιτέκτονα ενός έργου, ενώ θα ετύγχαναν έγκρισης, τόσο από τον εν λόγω αρχιτέκτονα, όσο και από τον εργοδότη του έργου αυτού. II. Η Καθ' ης η Αίτηση υπέχει υποχρέωση πιστής τήρησης του προγράμματος του εκάστοτε εργοδότη ή της Εταιρείας. III. Σε περίπτωση μη πιστής τήρησης των τεθέντων υπό την Εταιρεία χρονικών περιθωρίων ή παράλειψης της να ακολουθήσει πιστά το πρόγραμμα της Εταιρείας ή και των γραπτών ή προφορικών οδηγιών της, ή σε περίπτωση που παραλείψει η Καθ' ης η Αίτηση να αποπερατώσει τις εργασίες της μέχρι την καθορισθείσα ημερομηνία αποπεράτωσης, τότε αυτή θα είναι υπόχρεη σε καταβολή αποζημιώσεων προς την Εταιρεία. IV. Η Καθ' ης η Αίτηση θα είναι υπόχρεη σε αποκατάσταση της Εταιρείας, για τυχόν ζημιές ή έξοδα υποστεί εξ' υπαιτιότητας της και η Εταιρεία θα δύναται να αφαιρέσει ή και συμψηφίσει αυτά, από οιαδήποτε τυχόν οφειλόμενα υπ' αυτήν χρήματα. V. Το αντίτιμο των εργασιών και υπηρεσιών της Καθ' ης η Αίτηση θα καθορίζεται με την έκδοση και έγκριση τελικού λογαριασμού, ενώ η καταβολή του ποσού προς την Καθ' ης η Αίτηση, θα γινόταν μετά την αποδοχή και έγκρισή του από τον αρχιτέκτονα και εργοδότη του εκάστοτε υπό εκτέλεση έργου. Στις πλείστες περιπτώσεις δε, η καταβολή του ποσού για εργασίες εκτελεσθείσες υπό την Καθ' ης η Αίτηση, ως αυτό θα συμφωνείτο μεταξύ τους στα πλαίσια ενός τελικού λογαριασμού θα γινόταν μόνο, άμα τη καταβολή του αντίστοιχου ποσού που αυτές αφορούσαν, από τον εργοδότη του σχετικού έργου, στην Εταιρεία.
- Ως εκ τούτου, η Καθ' ης η Αίτηση προχωρούσε σε χρεώσεις στον χρεοπιστωτικό λογαριασμό που διατηρούσε επ' ονόματι της Εταιρείας ή και εξέδιδε σχετικά τιμολόγια, η πληρωμή των οποίων στην βάση της μεταξύ των μερών συμφωνίας, τελούσε υπό την αίρεση αποδοχής των εργασιών της Καθ' ης η Αίτηση από την ίδια την Εταιρεία ή από τον εκάστοτε εργοδότη, ή ακόμα και υπό την αίρεση έκδοσης και έγκρισης τελικού λογαριασμού στο έργο για το οποίο και προσφέρθηκαν. Σε ορισμένες περιπτώσεις μάλιστα τελούσε και υπό τον όρο πληρωμής στην Εταιρείας από τον εργοδότη εκάστου έργου, των ποσών που τα τιμολόγια αυτά αφορούσαν, προκειμένου να καταστούν αυτά πληρωτέα και απαιτητά προς όφελος της Καθ' ης η Αίτηση.
- Ειδικότερα, ένεκα ζημιών και εξόδων που υπέστη η Εταιρεία, εξ 'υπαιτιότητας της Καθ' ης η Αίτηση στα διάφορα έργα για τα οποία παρείχε υπηρεσίες η τελευταία, η πρώτη νόμιμα και ασκώντας τα απορρέοντα δια των μεταξύ τους συμφωνιών υπεργολαβίας καθώς και στα πλαίσια της μεταξύ τους γενικής συνεργασίας, δικαιώματα, προχώρησε σε αποκοπές και κρατήσεις από τις πληρωμές προς την Καθ' ης η Αίτηση, ενώ σε διάφορες περιπτώσεις αμφισβήτησε τιμολόγια της τελευταίας, ως τιμολόγια τα οποία συμπεριλάμβαναν αδικαιολόγητες χρεώσεις και υπερχρεώσεις. Επίσης, συμψήφιζε ποσά που χρωστούσε στην Καθ' ης η Αίτηση, με πρόστιμα που επιβαρυνόταν η Αιτήτρια λόγω παραβιάσεων των κανονισμών ασφάλειας και υγείας από την Καθ' ης η Αίτηση, καθώς και με ποσά που αναγκάστηκε να καταβάλει στα Ταμεία Κοινωνικών Ασφαλίσεων, προς εξόφληση των υποχρεώσεων της τελευταίας προς τους εργοδοτούμενούς της κατ' απαίτηση εργοδοτών σε έργα που είχε αναλάβει η Εταιρεία και χρησιμοποίησε ως υπεργολάβο μεταξύ άλλων και την Καθ' ης η Αίτηση.
- Ως εκ των ανωτέρω, οι ισχυρισμοί της Καθ' ης η Αίτηση ως αναλύονται στις παραγράφους 3 και 4 της Ένορκης Δήλωσης, ουδόλως ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και ουδεμία βαρύτητα μπορεί να αποδοθεί στις καταστάσεις λογαριασμού που επισυνάπτονται στην Ένορκη Δήλωση ως Τεκμήριο
- Τούτες οι καταστάσεις περιλαμβάνουν χρεώσεις και τιμολόγια που εκδίδονταν ανά περιόδους, η πληρωμή όμως των οποίων τελούσε υπό την αίρεση που προαναφέρθηκε και καθίσταντο πληρωτέα και απαιτητά σύμφωνα με τους όρους και προϋποθέσεις εκάστης συμφωνίας στην βάση των οποίων εκδίδονταν. Νόμιμα σαφώς και ορθά σύμφωνα με τους όρους εκάστοτε συμβολαίου που δίεπε την μεταξύ των εδώ διαδίκων είτε γενική συνεργασία είτε συνεργασία στα πλαίσια υπεργολαβίας, η Καθ' ης η Αίτηση δεν προχωρούσε σε πληρωμή τους. Εξ' όσων με πληροφορούν οι δικηγόροι μου, οι καταχωρήσεις σε καταστάσεις λογαριασμού που παρουσιάζονται στο Δικαστήριο, επιβάλλεται να αποδειχθούν μια προς μια, ώστε να συνάδουν και να δικαιολογούν το ποσό που αξιώνεται, πόσω δε μάλλον για να κριθεί ότι το ποσό που αυτές αφορούν είναι εκκαθαρισμένο. Ως εκ τούτου, σε καμία περίπτωση, δεν δύναται αυτές οι πρόχειρες καταστάσεις λογαριασμού που επισυνάπτονται ως Τεκμήριο 2 στην Ένορκη Δήλωση, οι οποίες αφορούν κατ' ισχυρισμό της Καθ' ης η Αίτηση απαιτητά και πληρωτέα τιμολόγια και χρεώσεις για παροχή υπηρεσιών (που δεν είναι η περίπτωση), να αποδεικνύουν την κατ' ισχυρισμό απαίτηση της Καθ' ης η Αίτηση εναντίον της Εταιρείας, πόσον μάλλον βέβαιη και εκκαθαρισμένη, που απαιτείται να υφίσταται, προκειμένου να νομιμοποιείται η πρώτη να προωθεί την Αίτηση Εκκαθάρισης της Εταιρείας. Σημειώνω μάλιστα πως η καταστάσεις αυτές είναι και ελλιπείς, με αποτέλεσμα να μην είναι καν εφικτή η εξέταση όλων των χρεώσεων που αυτές περιλαμβάνουν.
- Αναφορικά με τα Τεκμήρια 3 και 4 της Ένορκης Δήλωσης, σημειώνω ότι οι εν λόγω καταστάσεις λογαριασμού της Εταιρείας αποτελούν κατάσταση της ιδίας όπου καταγράφονταν τα τιμολόγια που εξέδιδε η Καθ' ης η Αίτηση και πληρωμές που γίνονταν προς αυτή. Οι χρεώσεις που σημειώνονται επ' αυτής, ως ισχύει και για τις καταστάσεις που ως η Καθ' ης η Αίτηση ισχυρίζεται ότι διατηρούσε επ' ονόματι της Εταιρείας και παρουσιάζει ως Τεκμήριο 2, αφορούν χρεώσεις και τιμολόγια τα οποία σύμφωνα με την θέση της τελευταίας, ουδέποτε έχουν καταστεί ληξιπρόθεσμα και απαιτητά ή αφορούν εκκαθαρισμένη απαίτηση εναντίον της. Όπως έχουμε προαναφέρει, ο τρόπος και ο χρόνος πληρωμής εκάστου τιμολογίου, καθώς και το δικαίωμα της Εταιρείας να αρνηθεί, την πληρωμή των, διεπόταν από την εκάστοτε εν ισχύ μεταξύ των εδώ διαδίκων συμφωνία, είτε στα πλαίσια της γενικής τους συνεργασίας, είτε στα πλαίσια συνεργασίας τους στην βάση συμβολαίων υπεργολαβίας. Ανάλυση των θεμάτων που αφορούν τις καταστάσεις αυτές και τα τιμολόγια που αποτελούν μέρος τους θα γίνει πιο κάτω.
- Καθ' όλη την διάρκεια εκτέλεσης εργασιών από την Καθ' ης η Αίτηση, είτε για έργα που της ανέθεσε ως υπεργολάβος η Εταιρεία είτε για έργα που της ανέθεσε απευθείας, για περίοδο 2013-2015, την κρίσιμη κατά την Καθ' ης η Αίτηση περίοδο που σχετίζεται με τις δήθεν εκκαθαρισμένες απαιτήσεις της, πέραν του ότι παρουσίαζε αδικαιολόγητες καθυστερήσεις στην συμφωνηθείσα εντός των καθορισμένων χρονικών πλαισίων προθεσμία, δημιουργώντας αλυσιδωτές επιπτώσεις στις μετέπειτα εργασίες επί του εκάστοτε έργου, ορισμένες εκ των εκτελεσθεισών υπ' αυτήν εργασιών, δεν συνάδαν με τις υποδείξεις του εκάστοτε υπεύθυνου αρχιτέκτονα. Ένεκα τούτου, γίνονταν επανειλημμένες παρατηρήσεις, οχλήσεις και υποδείξεις στην Καθ' ης η Αίτηση, τόσο από τον εκάστοτε υπεύθυνο αρχιτέκτονα, όσο και επιβλέποντα μηχανικό του εκάστοτε έργου, αφού οι καθυστερήσεις αυτές, είτε έγκειντο σε μη ορθή εκτέλεση των οδηγιών του αρχιτέκτονα, είτε σε καθαρή καθυστέρηση μη έγκαιρης ολοκλήρωσης σχετικών με επιχωματώσεις εργασιών, δημιουργούσαν μεγάλη αναστάτωση και αλλαγή σειράς εργασιών, επηρεάζοντας όλα τα στάδια των έργων.
- Σημειώνω στο σημείο αυτό πως, εάν για οιονδήποτε λόγο ήθελε θεωρηθεί ως αδικαιολόγητη η καθυστέρηση που η Καθ' ης η Αίτηση παρουσίαζε κατά την εκτέλεση των εργασιών της ή ότι δεν ακολουθούσε πιστά τις οδηγίες του αρχιτέκτονα ή οι εργασίες της παρουσίαζαν κακοτεχνίες, τότε, όπως ισχύει και για κάθε υπεργολάβο της Εταιρείας και αποτελεί κανόνα σε συμβάσεις εργολαβίας, το κόστος για τούτες το επωμίζεται ο εργολάβος. Στην περίπτωση μας δηλαδή, η Εταιρεία, προς διασφάλιση των συμφερόντων του εργολάβου έναντι των υπεργολάβων σε τέτοιου είδους απαιτήσεις, είθισται να ενσωματώνει σε συμφωνίες υπεργολαβίας, κάτι που σε κάθε περίπτωση αποτελεί και εξυπακουόμενο όρο της μεταξύ εργολάβου και υπεργολάβου συνεργασίας, το δικαίωμα του πρώτου να απαιτήσει από τον τελευταίο, ή να αρνηθεί να καταβάλει σε αυτόν, οιονδήποτε οφειλόμενο ποσό, αντίστοιχο με αυτό που τυχόν κληθεί να καταβάλει ή απωλέσει και γενικά οιαδήποτε ζημιά υποστεί εξ υπαιτιότητας του. Τούτο ίσχυε και στις πλείστες αν όχι όλες τις περιπτώσεις που αφορούσαν την Καθ' ης η Αίτηση. Εξού και σε ορισμένες περιπτώσεις, ενώ οι χρεώσεις και έξοδα μεταξύ αυτής και της Εταιρείας για εκτελεσθείσες υπ' αυτήν εργασίες ως υπεργολάβος της είχαν συμφωνηθεί, τα προβλήματα που δημιουργούνταν στο εκάστοτε έργο και σχετίζονταν με τις εργασίες αυτές, είχαν αντίκτυπο στις πληρωμές που ο εργοδότης της κατέβαλλε στην Εταιρεία και συγκεκριμένα γίνονταν αποκοπές ή και άρνηση πληρωμής ποσών προς την ίδια με αποτέλεσμα να δημιουργούνται διαφορές που οδηγούσαν σε ορισμένες περιπτώσεις σε διαιτησία.
- Ένεκα των προαναφερόμενων και ειδικότερα των διαφορών που είχαν δημιουργηθεί μεταξύ εργοδοτών έργων που η Καθ' ης η Αίτηση εκτελούσε χρέη υπεργολάβου και της Εταιρείας, οι οποίες σχετίζονταν μεταξύ άλλων, με παράδοση εργασιών εκτός των χρονικών πλαισίων, αυθαίρετες χρεώσεις κ.α., συμφωνήθηκε μεταξύ της Εταιρείας και της Καθ' ης η Αίτηση όπως οι διαφορές τους παγοποιηθούν, μέχρι την επίλυση των διαφορών της Εταιρείας με τους εργοδότες είτε στα πλαίσια διαπραγματεύσεων είτε στα πλαίσια αγωγών ή διαιτησίας. Ήταν άλλωστε, ρητός όρος της μεταξύ τους συμφωνίας, πως ακόμα και με την έκδοση τελικών πιστοποιητικών πληρωμής, αυτά τελούσαν υπό την αίρεση έγκρισής τους από τον εκάστοτε εργοδότη, κάτι που δεν ισχύει στις περιπτώσεις όπου ανέκυπταν διαφορές ως πιο πάνω, ενώ υπήρχαν και περιπτώσεις που οιοδήποτε ποσό προς την Καθ' ης η Αίτηση θα καθίστατο πληρωτέο και απαιτητό, μόνο με την καταβολή του αντίστοιχου ποσού στην ίδια από τον εργοδότη. Κάτι που και σαφώς στις περιπτώσεις που ανέκυπταν διαφορές ως πιο πάνω, δεν ίσχυε.
- Αξίζει να σημειώσω, όσον αφορά το έργο για την Πλατεία Ελευθερίας, παρά το γεγονός ότι οι εκκρεμούσες αγωγές μεταξύ της Εταιρείας και εργοδότη αποσύρθηκαν καταλήγοντας σε συμφωνία διακανονισμού, υπήρχε ρητή εκ μέρους του τελευταίου άρνηση αποδοχής των εργασιών που εκτέλεσε η Καθ' ης η Αίτηση στο έργο, λόγω καθυστερήσεων και παράδοσης μέρους αυτών που δεν ανταποκρίνονταν στις συμφωνημένες προδιαγραφές, κάτι για το οποίο ήταν πλήρως ενημερωμένη η Καθ' ης η Αίτηση. Εξ ου και ορθά και νόμιμα και σύμφωνα με τους όρους που διέπαν την μεταξύ τους συνεργασία, η Εταιρεία δεν προχώρησε σε πληρωμή ποσών που αφορούσαν τις εργασίες αυτές, προς την Καθ' ης η Αίτηση. Επίσης, αναφορικά με το έργο «Φιλοξένια», εκκρεμεί η αγωγή υπ' αριθμό 3580/2018 μεταξύ της Εταιρείας και του εργοδότη, η οποία και αναμένεται να εκδικαστεί, ενώ οι διαφορές του εργοδότη και της Εταιρείας αναφορικά με το έργο θέατρο «ΘΟΚ», επιλύονται στα πλαίσια διαιτησίας, οι οποίες και συμπεριλαμβάνουν και απαιτήσεις που αφορούν τις εκτελεσθείσες υπό την Καθ' ης η Αίτηση εργασίες στο εν λόγω έργο.
- Ένεκα του ότι, η συνεργασία της Εταιρείας και της Καθ' ης η Αίτηση συνεχίστηκε και συνεχίζεται μέχρι και σήμερα, σε περιορισμένα μεν επίπεδα και για συγκεκριμένες εργασίες, ένεκα των διαφορών που προέκυψαν σε σχέση με τις εργασίες που εκτέλεσε η τελευταία ως πιο πάνω, αποτέλεσε κοινό έδαφος ότι, οι μεταξύ τους διαφορές, θα παγοποιούντο και καμία από τις δύο πλευρές δεν θα προχωρούσε στην διεκδίκηση οιουδήποτε ποσού. Για κάποια ζητήματα και συγκεκριμένες συμφωνίες προέβησαν δε, σε φιλικούς διακανονισμούς. Τούτο επιβεβαιώνει και η αισθητή σιωπή της Καθ' ης η Αίτηση από το 2014 που ισχυρίζεται ότι η Εταιρεία της οφείλει ποσά. Προφανώς και ο λόγος ήταν ότι γνώριζε ότι αυτά δεν ήταν πραγματικά οφειλόμενα ή σε κάθε περίπτωση, εάν η Εταιρεία αποφάσιζε να κινηθεί εναντίον της για τις ζημιές και έξοδα που υπέστηκε εξ' υπαιτιότητάς της, τα ποσά των αποζημιώσεων αυτών ενδεχομένως και να ξεπερνούσαν την όποια κατ' ισχυρισμό απαίτηση της.
- Ως εκ των ανωτέρω, ουδεμία υπόσχεση ή διαβεβαίωση προς την Καθ' ης η Αίτηση έγινε, πόσω μάλλον διαβεβαίωση καταβολής, οιουδήποτε ποσού σ' αυτήν και ουδέποτε αναγνωρίστηκε οιοδήποτε χρέος της Εταιρείας προς αυτή. Οι περί αντιθέτου ισχυρισμοί της Καθ' ης η Αίτηση ως διαλαμβάνονται στις παραγράφους 5, 6 και 7 της Ένορκης Δήλωσης είναι παντελώς αναληθείς και εκτός πραγματικότητας. Επίσης, ουδεμία σχέση έχει το ακίνητο στην Αγλαντζιά που αφορά το Τεκμήριο 5 με δήθεν οφειλόμενα προς την Καθ' ης η Αίτηση, ποσά. Η ίδια η Καθ' ης η Αίτηση σκοπούσε στην αγορά του εν λόγω ακινήτου και το μόνο που είχε σημειωθεί, ήταν ότι θα μπορούσε να συμφωνηθεί διαφορετικός τρόπος αποπληρωμής του αντιτίμου ή μέρους αυτού, ήτοι με την παροχή εργασιών από την Καθ' ης η Αίτηση στην Εταιρεία. Ένεκα του ότι κατά τον χρόνο, δεν εκκρεμούσε οιαδήποτε εργασία που θα μπορούσε να αναλάβει η Καθ' ης η Αίτηση, η μεταβίβαση ουδέποτε προχώρησε αλλά ούτε και η Καθ' ης η Αίτηση όχλησε την Εταιρεία για το αντίθετο.
- Αποτελεί θέση της Καθ' ης η Αίτηση, ότι η Αίτησης Εκκαθάρισης είναι έκδηλα καταχρηστική και παράτυπη. Η Αιτήτρια πέραν των ελλιπών και πρόχειρων καταστάσεων λογαριασμών, το υπόλοιπο του οποίου αμφισβητείται στην ολότητά του, ουδέν έγγραφο παρουσιάζει για την απόδειξη της απαίτησής της. Αρνείται γενικά και αόριστα τις θέσεις της Εταιρείας ως προβλήθηκαν δια της επιστολής των δικηγόρων της ημερομηνίας 02/04/2019 εις απάντηση της επιστολής της Καθ' ης η Αίτηση ημερομηνίας 08/03/2019 και επικαλείται την ύπαρξη επικοινωνίας και αλληλογραφίας, στα πλαίσια των οποίων δήθεν γίνονται παραδοχές του χρέους, την οποία ωστόσο, 'παραλείπει' να παρουσιάσει στο Δικαστήριο. Προφανώς λόγω του ότι τέτοια αλληλογραφία δεν υφίσταται.
- Αποτελεί θέση της Αιτήτριας ότι, η υπό εκδίκαση αίτηση καταχωρήθηκε για αλλότριους σκοπούς, με εκβιαστικά κίνητρα και με αποκλειστικό σκοπό την κακόβουλη άσκηση οικονομικής πίεσης σε αυτή. Προφανέστατα, η Αίτηση Εκκαθάρισης είναι καταχρηστική και σίγουρα δεν αποτελεί την ενδεδειγμένη μέθοδο είσπραξης του φερόμενου ως οφειλόμενου ποσού, αφού κάλλιστα θα μπορούσε η Καθ' ης η Αίτηση να διεκδικήσει τα κατ' ισχυρισμό της οφειλόμενα ποσά, στα πλαίσια μίας πολιτικής αγωγής ή διαιτησίας, όπου και θα μπορούσαν να διασαφηνιστούν και ακόμα να επιλυθούν οι διαφορές των εδώ διαδίκων. Η Καθ' ης η Αίτηση ωστόσο, ενώ είχε και έχει την ευχέρεια της διαζευκτικής θεραπείας, προσπαθεί με την Αίτηση Εκκαθάρισης να εξαναγκάσει την Εταιρεία να της καταβάλει τα μη εκκαθαρισμένα και αμφισβητούμενα ποσά. Εξ όσων με πληροφορούν οι δικηγόροι της Εταιρείας, ο λόγος τούτος από μόνος του, θεωρείται ως εύλογος για τον παραμερισμό αιτήσεως τέτοιας φύσεως.
- Περαιτέρω, όπως με συμβουλεύουν και οι δικηγόροι της Εταιρείας, η Καθ' ης η Αίτηση σε ουδεμία περίπτωση μπορεί να θεωρηθεί πιστωτής εν τη εννοία του σχετικού Νόμου, ήτοι για τους σκοπούς των άρθρων 212 (α) του Κεφ.
- Η γνήσια και καλόπιστη αμφισβήτηση της ισχυριζόμενης οφειλής είναι τέτοιας φύσεως στην παρούσα υπόθεση, ώστε να μην δικαιολογείται η απόδοση στην Καθ' ης η Αίτηση της ιδιότητας του "πιστωτή" εντός της εννοίας του Νόμου, αφού μεταξύ άλλων, το ισχυριζόμενο οφειλόμενο ποσό τελεί υπό ουσιαστική αμφισβήτηση και δεν είναι εκκαθαρισμένο, ούτε επιβεβαιώνεται μέσω κάποιας δικαστικής απόφασης ή άλλως πως, ενώ επίσης η Καθ' ης η Αίτηση, στερείται ένεκα των άνωθεν θέσεων μου, του απαραίτητου locus standi για να αιτηθεί την εκκαθάριση της Εταιρείας.
- Περαιτέρω, η απαίτηση της Καθ' ης η Αίτηση με τον τρόπο που παρουσιάζεται δια της Αίτησης Εκκαθάρισης, δεν είναι καν εφικτό να συγκεκριμενοποιηθεί με αντιστοιχία ποσών τιμολογίων ή χρεώσεων για εργασίες που δήθεν παρασχέθηκαν, αφού αφορά μεγάλο αριθμό έργων στα πλαίσια της επί χρόνια συνεργασίας των εδώ διαδίκων, καθιστώντας έτσι ανέφικτη και την μια προς μια ανάλυση και επαρκή αντίκρουση/επεξήγηση αυτών.
- Ανεξαρτήτως των πιο πάνω, επισημαίνω επίσης ότι, οι μεταξύ των εδώ διαδίκων διαφορές, αφορούν αμοιβές και υπηρεσίες εργολάβου και υπεργολάβου και συγκεκριμένα της Καθ' ης η Αίτηση, που ανατρέχουν στην προ του 2015 περίοδο, ως άλλωστε προκύπτει από τα έγγραφα που παρουσιάζει η ίδια η Καθ' ης η Αίτηση στην Αίτηση Εκκαθάρισης. Η δε συνεργασία που ακολούθησε μεταξύ των διαδίκων μετά το έτος 2016 όπως προαναφέρθηκε είναι περιορισμένη, ενώ το συμφωνηθέν αντίτιμο της έχει εξοφληθεί από την Εταιρεία, επιβεβαιώνοντας έτσι και την οικονομική ευρωστία της Εταιρείας.
- Ως λαμβάνω νομική συμβουλή, σύμφωνα με το άρθρο 7 του Περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμου στου 2012, ως αυτός έχει τροποποιηθεί, αμοιβή μεταξύ άλλων, εργολάβου ή άλλου ανεξάρτητου επαγγελματία, παραγράφεται μετά την πάροδο τριών ετών από την ημέρα συμπλήρωσης της βάσης αγωγής.
- Επομένως, η όποια απαίτηση της Καθ' ης η Αίτηση, ακόμα και εκκαθαρισμένη, που δεν είναι, έχει παραγραφεί στις 01.01.2019 στην βάση του πιο πάνω Νόμου, λαμβανομένης υπόψη και της αναστολής ισχύος αυτού. Η Αίτηση Εκκαθάρισης δε, καταχωρήθηκε σε χρόνο μεταγενέστερο, ήτοι την 04/02/2020, με αποτέλεσμα αυτή να βασίζεται όχι μόνο σε αμφισβητούμενη απαίτηση αλλά σε απαίτηση που σε κάθε περίπτωση έχει παραγραφεί και είναι επομένως μη εκτελεστή.
- Εκ των ανωτέρω λοιπόν, προκύπτει πως ακόμα και εάν ήθελε φανεί, που δεν είναι η περίπτωση, ότι, η Καθ' ης η Αίτηση κατατασσόταν στην κατηγορία των πιστωτών εν τη έννοια του Περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113, προϋπόθεση απαραίτητη για να νομιμοποιείται να προωθεί την υπό τον ως άνω με αριθμό και τίτλο Αίτηση, ως λαμβάνω νομική συμβουλή, η ιδιότητα της τούτη έχει απολεσθεί από την 01/01/2019 και ως εκ τούτου η Καθ' ης η Αίτηση, στερείται του αναγκαίου locus standi στην προώθησή αυτής
- Επιπρόσθετα, πιθανή συνέχιση προώθησης ή έστω δημοσίευσης ή κοινοποίησης της Αίτησης Εκκαθάρισης, θα επιφέρει με βεβαιότητα καταστροφικά αποτελέσματα και ανεπανόρθωτες ζημίες στην Εταιρεία. Θα συμβάλει στην απώλεια πελατών και συνεργατών της, στην ραγδαία μείωση του κύκλου εργασιών της, ενώ θα παγοποιηθούν οι τραπεζικοί λογαριασμοί της. Τούτο θα έχει ως απότοκό την αδυναμία της Εταιρείας να ανταπεξέλθει στις καθημερινές της υποχρεώσεις, πληρωμές και έξοδα λειτουργίας της, χωρίς να παραβλέπουμε τον αναπόφευκτο κίνδυνο απόλυσης όλων των εργαζομένων της και τις δυσμενείς επιπτώσεις που θα επέλθουν στους ίδιους αλλά και στις οικογένειες τους.
- Να αναφέρω επίσης ότι η απαγόρευση δημοσιεύσεων ή κοινοποιήσεων της εκκρεμμούσας αίτησης εκκαθάρισης της Εταιρείας, δεν θα επηρεάσει δυσμενώς τα δικαιώματα οποιουδήποτε πιστωτή ή της ίδιας της Καθ' ης η Αίτηση, ενώ αντιθέτως, η ζημιά που θα προκληθεί στην Εταιρεία θα είναι ανεπανόρθωτη και δυσανάλογα μεγάλη από οποιαδήποτε άλλη πιθανή επίπτωση σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο ή πιστωτή της.
- Ενδεικτικά σημειώνω ότι η τυχόν δημοσίευση ή κοινοποίηση της αίτησης εκκαθάρισης εναντίον της Εταιρείας, αλλά και η ίδια η συνέχιση και προώθηση της αίτησης αυτής, θέτει σε κίνδυνο την συνέχιση ισχύος των υφιστάμενων, εκκρεμούντων προς εκτέλεση συμβολαίων της. Η δε φήμη και πελατεία της Εταιρείας με την τυχόν γνωστοποίηση ή δημοσίευση της αίτησης εκκαθάρισης, θα πληγεί ανεπανόρθωτα, με αντίστοιχες οικονομικές και άλλες ζημιές και απώλεια κερδών. Εξ ου και προωθεί την Αίτηση Εκκαθάρισης η Καθ' ης η Αίτηση, εκβιαστικά και με τον κίνδυνο απώλειας των έργων που η Εταιρεία εκτελεί με το δημόσιο αλλά και ιδιώτες, επιδιώκει δια της αιτήσεως αυτής, να την εξαναγκάσει σε καταβολή μη εκκαθαρισμένων και δικαίως αμφισβητούμενων ποσών.
- Αξίζει να σημειωθεί ότι, η Εταιρεία στο παρόν στάδιο είναι συμβαλλόμενο μέρος με το Δημόσιο, είτε αποκλειστικά ως μόνος εργολάβος, είτε σε συνεργασία με άλλες εταιρείες, σε δημόσια έργα και συγκεκριμένα, μεταξύ άλλων: I. Έχει αναλάβει την κατασκευή και 10ετή συντήρηση του βιολογικού σταθμού στο ΒΑΤΙ II. Την 20ετή λειτουργία του βιολογικού σταθμού στον Αστρομερίτη III. Την 10ετή συντήρηση του συνεδριακού Κέντρου «Φιλοξένια» στην Λευκωσία IV. Την 15ετή συντήρηση του Κτηρίου Πολεοδομίας και Οικήσεως στην Λευκωσία V. Ανέγερση του Νέου Γηπέδου Λεμεσού στο Κολόσσι («Limassol Arena»)
- Η κατακύρωση δε υπέρ της Εταιρείας, της προσφοράς για την ανέγερση του γηπέδου της Λεμεσού, φρονώ ότι αποτέλεσε την αφορμή για την καταχώρηση της Αίτησης Εκκαθάρισης. Τυχόν προώθηση αυτής, ή ακόμα και απλής δημοσίευσης ή γνωστοποίησης της σχετικής προς το σκοπό τούτο αίτησης, θα αναγκάσει την Εταιρεία να εγκαταλείψει τα έργα, και αν δεν το κάνει, θα την εξαναγκάσει το ίδιο το Δημόσιο ως εργοδότης να το πράξει, καθότι αποτελεί ρητό όρο όλων των συμβολαίων του δημοσίου, η άμεση παύση και τερματισμός τους, στις περιπτώσεις που έχει προωθηθεί σχετική αίτηση εναντίον του συμβαλλομένου εργολάβου του. Αυτό το γνωρίζει πολύ καλά η Καθ' ης η Αίτηση, ένεκα όπως προανέφερα, της συνεργασίας της με την Εταιρεία τα τελευταία 22 περίπου χρόνια, εξ ου και επέλεξε την οδό της Αίτησης Εκκαθάρισης. Για να εξαναγκάσει την Εταιρεία να της καταβάλει ποσά μη εκκαθαρισμένα προκειμένου να αποφύγει το ρίσκο κατάρρευσης της, ακόμα και με την απλή δημοσίευση της αίτησης αυτής.
- Η Εταιρεία είναι βέβαιο πως γνήσια, καλόπιστα και ουσιαστικά αμφισβητεί το κατ' ισχυρισμό της Καθ' ης η Αίτηση οφειλόμενο χρέος, γεγονός το οποίο διαφαίνεται από τα όσα έχω προαναφέρει. Ως εκ τούτου, εξ όσων με συμβουλεύουν οι δικηγόροι της Εταιρείας και πιστεύω ως ορθό, η καταχώρηση και η συνέχιση της διαδικασίας για έκδοση Διατάγματος εκκαθάρισης της συνιστά από μέρους της Καθ' ης η Αίτηση, κατάχρηση των δικαστικών διαδικασιών.
- Η ανικανότητα δε της Εταιρείας να αποπληρώσει τυχόν οφειλόμενα δεν ευσταθεί, και αυτό αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι εξακολουθεί να είναι ενεργή στην εκτέλεση έργων, κυρίως με το δημόσιο, συνεχίζει να αναλαμβάνει έργα και να δραστηριοποιείται στον εργοληπτικό τομέα απρόσκοπτα, όπως συνοπτικά μεν, στοιχειοθετημένα δε, αναφέρθηκα πιο πάνω, ενώ από το έτος 2015 και έπειτα για όποιες εργασίες παρασχέθηκαν σ' αυτήν από την Καθ' ης η Αίτηση οι οποίες και δεν αμφισβητούνταν, καλύφθηκαν πλήρως προς την τελευταία.
- Για όλους τους ανωτέρω λόγους, ευσεβάστως αιτούμαι από το Σεβαστό Δικαστήριο την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων και όπως Αίτηση Εκκαθάρισης παραμεριστεί και απορριφθεί με έξοδα υπέρ της εδώ Αιτήτριας». Η ΕΝΣΤΑΣΗ: Η Καθ' ης η αίτηση καταχώρισε ένσταση προβάλλοντας τους ακόλουθους λόγους: "
- Τα γεγονότα τα οποία έχουν κατατεθεί από τους Αιτητές σκόπιμα ερμηνεύονται λανθασμένα και/ή παρουσιάζονται λανθασμένα με απώτερο σκοπό την παραπλάνηση και/ή εξαπάτηση του Δικαστηρίου.
- Η Αίτηση είναι καταχρηστική, με μόνο στόχο να περιπλέξει και/ή να καθυστερήσει τη διαδικασία.
- Η Αιτήτρια καταχώρησε την παρούσα Αίτηση καταχρηστικά και/ή κακόβουλα και/ή κινούμενη από εκδικητικά και/ή αλλότρια κίνητρα.
- Δεν πληρούνται οι νόμιμες προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και η αίτηση είναι ουσιαστικά αβάσιμη και νομικά αστήρικτη και/ή μη τεκμηριωμένη επαρκώς.
- Τα αιτούμενα διατάγματα και/ή κάποια εξ' αυτών είναι προστακτικής και/ή απαγορευτικής φύσεως και λόγω αυτού δεν είναι ορθό και δίκαιο να εκδοθούν.
- Η Αιτήτρια με την αίτηση της επιδιώκει την στέρηση του δικαιώματος της Καθ' ης η Αίτηση να παρουσιάσει την υπόθεση της ενώπιον του Δικαστηρίου.
- Η καταχώρηση της Αίτησης αποτελεί ύστατη προσπάθειά της Αιτήτριας να εμποδίσει την Αιτήτρια - Καθ' ης η Αίτηση και/ή να επηρεάσει δυσμενώς τα δικαιώματά της και/ή να αποτρέψει και/ή εμποδίσει αυτήν από το να αξιώσει τα δικαιώματα της.
- Δεν συντρέχουν οι πραγματικές και νομικές προϋποθέσεις έκδοσης των Αιτούμενων Διαταγμάτων και ούτε υπάρχει οποιοσδήποτε ισχυρισμός και/ή τεκμηρίωση προς αυτό.
- Δεν προβάλλεται από την Αιτήτρια καλόπιστη αμφισβήτηση του χρέους.
- Η διαγραφή δικογράφου αποτελεί εξαιρετικό μέτρο το οποίο δικαιολογείται μόνο εφόσον το δικόγραφο κρίνεται αναντίλεκτα ανυπόστατο. Η διαγραφή αίτησης εκκαθάρισης γίνεται μόνο εφόσον το περιεχόμενο της είναι ξεκάθαρα και οφθαλμοφανώς αβάσιμο. Η επίκληση της συμφυούς δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου για διαγραφή δικογράφου ασκείται με εξαιρετική φειδώ και μόνο εφόσον διαπιστώνεται ότι το Δικόγραφο συνιστά κατάχρηση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου.
- Η αίτηση αποτελεί κακόπιστο δικονομικό μέσο εφόσον έχει σκοπό να στερήσει, χωρίς δίκη, τους Καθ' ων η Αίτηση από το δικαίωμα τους να προσφύγουν στο Δικαστήριο για προστασία των δικαιωμάτων τους». Η νομική βάση της ένστασης βασίζεται στην Δ.39 θ.18, Δ.48 Θ.Θ. 1 - 4, 7, 8 και 9, Δ.64 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, στο Άρθρο 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6, στους περί Εταιρειών (Διάλυση) Κανονισμούς του 1933 Καν. 3, στον περί Εταιριών Νόμο Κεφ. 113 Άρθρα 211-242, στο Άρθρο 30 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στη διακριτική ευχέρεια, στις Γενικές και Συμφυείς εξουσίες και την πρακτική του Δικαστηρίου, στη νομολογία, στις αρχές του Κοινοδικαίου και του Δικαίου της Επιείκειας. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση υποστηρίζονταν στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση της κας XXXXX Νικολάου η οποία δηλώνει ότι είναι μια εκ των Διευθυντών της Καθ' ης η αίτηση πιστώτριας της Αιτήτριας στην παρούσα και ότι γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης από πληροφορίες και από έγγραφα που συνέλεξε και που έχει στην κατοχή της, καθώς και από την προσωπική εμπλοκή της στην παρούσα υπόθεση. Δηλώνει ότι είναι πλήρως εξουσιοδοτημένη από την Καθ' ης η αίτηση να προβεί στην ένορκη δήλωση. Δηλώνει ακόμα ότι για τα γεγονότα εκείνα για τα οποία δεν έχει προσωπική γνώση, αναφέρει την πηγή των πληροφοριών της, ενώ για νομικά θέματα αναφέρει ότι έλαβα νομική συμβουλή από τους δικηγόρους που εκπροσωπούν στην παρούσα την Καθ' ης η αίτηση. Δηλώνει ότι υιοθετεί το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης της που υποστηρίζει την Αίτηση Εκκαθάρισης και ότι διάβασε την παρούσα Αίτηση και την ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει το περιεχόμενο των οποίων και απορρίπτει και ζητεί όπως η υπό κρίση αίτηση απορριφθεί με έξοδα σε βάρος της Αιτήτριας. Δηλώνει απόλυτα πεπεισμένη, ότι η Αιτήτρια δεν έχει δικαιολογήσει με την Αίτηση της τους λόγους, για τους οποίους είναι απαραίτητος ο παραμερισμός της Αίτησης Εκκαθάρισης και επιπλέον τους λόγους για τους οποίους δεν πρέπει να δημοσιευτεί η εν λόγω Αίτηση Εκκαθάρισης. Στην ένορκη δήλωση επισημαίνεται επίσης ότι η Αιτήτρια δεν καταχώρησε Ειδοποίηση Περί Πρόθεσης Ένστασης στην Αίτηση και αντ' αυτού προέβη στην καταχώριση της επίδικης Αίτησης, με την οποία αιτείται Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται ο παραμερισμός ή η διαγραφή της Αίτησης Εκκαθάρισης της Αιτήτριας. Παραθέτω στη συνέχεια αυτολεξεί όσα η ενόρκως δηλούσα υποστηρίζει επί της ουσίας της ένστασης: "
- .Αναφορικά δε με τους διάφορους ισχυρισμούς του κ. Νεοφύτου περί δήθεν συμψηφισμού των οφειλόμενων ποσών, αναφέρω ότι αυτοί δεν ευσταθούν, ουδέποτε είχε συμφωνηθεί συμψηφισμός ποσών μεταξύ των μερών και μπορούν μόνο να αποδοθούν είτε σε μια κακόπιστη προσπάθεια της Αιτητρίας να επηρεάσει δυσμενώς το Δικαστήριο, είτε σε μια προσπάθεια της να διακυμανθεί η παρούσα διαδικασία. Όπως με συμβουλεύουν οι Δικηγόροι μου, με την παρούσα αίτηση και τα αιτούμενα διατάγματα, η Αιτήτρια ουσιαστικά επιζητεί την καθυστέρηση της διαδικασίας αλλά και επιζητεί να αποφύγει την έκδοση των αιτούμενων με την Αίτηση Εκκαθάρισης διαταγμάτων.
- Συγκεκριμένα παραπέμπω το Σεβαστό σας Δικαστήριο στην παράγραφο 5 της Ένορκης δήλωσης του ομνύοντα κ. Νεοφύτου, όπου αναφέρεται στην συνεργασία της Αιτήτριας με την Καθ' ης η Αίτηση και ψευδώς αναφέρει ότι η Αιτήτρια ήταν ανέκαθεν τυπική στις υποχρεώσεις της προς την Καθ' ης η Αίτηση και αναφέρω ότι βάση τα Τεκμήρια 3 και 4 που προσκόμισα στην Ένορκή μου δήλωση παρουσιάζεται ξεκάθαρα ότι η Αιτήτρια οφείλει στην Καθ' ης η Αίτηση το ποσό των €159,638.
- Περαιτέρω είναι άξιο απορίας το γεγονός ότι η Αιτήτρια συνέχισε να συνεργάζεται με την Καθ΄ ης η Αίτηση για είκοσι δύο
(22)έτη εφόσον ως κακόπιστα ισχυρίζεται ο ομνύοντας, η δεύτερη δημιουργούσε προβλήματα στην εκτέλεση εργασιών και δεν ήταν ευχαριστημένοι με την απόδοση της Καθ' ης η Αίτηση.
- Σε αυτό το σημείο επισημαίνω, ότι η Ένορκη Δήλωση του ομνύοντα είναι μια πασιφανής προσπάθεια αθέμιτου επηρεασμού του Σεβαστού Δικαστηρίου που καταφέρεται εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση. Ενδεικτικό, είναι το περιεχόμενο των παραγράφων 5 και 14 της Ένορκης Δήλωσης του κ. Νεοφύτου, στις οποίες ο ομνύοντας κακόπιστα επιχειρεί να πλήξει την αξιοπιστία της Καθ΄ ης η Αίτηση αναφέροντας ατεκμηρίωτους ισχυρισμούς για κακοτεχνίες και καθυστερήσεις στην εκπλήρωση έργων από μέρους της Καθ΄ ης η Αίτηση. Είναι πασιφανές ότι η Ένορκη Δήλωση του κ. Νεοφύτου φαίνεται να επικεντρώνεται ιδιαιτέρως στο να πλήξει την αξιοπιστία και τον επαγγελματισμό της Καθ' ης η Αίτηση.
- Απορρίπτω περαιτέρω τον ισχυρισμό που περιέχεται στην παράγραφο 7 της Ένορκης Δήλωσης του κ. Νεοφύτου, ήτοι ότι οι δύο συμβαλλόμενες Εταιρείες είχαν συμφωνήσει ότι η Αίτητρια νομιμοποιείτο να αφαιρεί και να συμψηφίζει ποσά χωρίς την οποιαδήποτε ενημέρωση ή έγκριση της Καθ' ης η Αίτηση. Η Καθ' ης η Αίτηση ουδέποτε συμφώνησε, είτε προφορικά είτε γραπτά σε συμψηφισμό ή αφαίρεση ποσών και είναι η θέση μου ότι ο ισχυρισμός του ομνύοντα είναι εκ των υστέρων σκέψεις της Αιτήτριας, για αποφυγή πληρωμής του οφειλόμενου ποσού προς την Καθ' ης η Αίτηση. Είναι άνευ λογικής η Αιτήτρια να ισχυρίζεται ότι οποιαδήποτε Εταιρεία θα συμφωνούσε στον πιο πάνω αναφερόμενο όρο, ήτοι στις αυθαίρετες αποκοπές από το άλλο μέρος. Πέραν του ότι θεωρώ τον εν λόγω ισχυρισμό κακόπιστο και ανυπόστατο, όπως με ενημερώνουν και οι Δικηγόροι μου ο εν λόγω ισχυρισμός παραμένει ατεκμηρίωτος εφόσον κανένα τεκμήριο ή συμφωνία μεταξύ των Μερών δεν παρουσίασε ο ομνύοντας για να υποστηρίξει τον εν λόγω ισχυρισμό του.
- Απορρίπτω επιπλέον τον ισχυρισμό του ομνύοντα στην παράγραφο 9 της Ένορκης του δήλωσης και περαιτέρω επαναλαμβάνω τους ισχυρισμούς μου όπως αυτοί παρουσιάζονται στην παράγραφο 11 ανωτέρω. Επιπλέον αναφέρω ότι ενώ ο ομνύοντας αναφέρει ότι "στα πλαίσια αυτής της συνεργασίας, είχαν τεθεί τόσο εγγράφως όσο και προφορικώς μεταξύ της Εταιρείας και της Καθ' ης η Αίτηση, οι υποχρεώσεις και δικαιώματα καθώς και οι όροι που θα διέπουν την συνεργασία αυτή", και πάλι αμέλησε να προσκομίσει οποιοδήποτε τεκμήριο που να τεκμηριώνει τον ισχυρισμό του αναφορικά με την συνεργασία της Αιτήτριας και της Καθ' ης η Αίτηση, και τους όρους που διέπουν αυτή. Αντιθέτως, ο ομνύοντας παρουσιάζει σκόρπιους όρους συμφωνίας χωρίς να αναφέρει από ποια συμφωνία απορρέουν, τα μέρη αυτής, την ημερομηνία της ή οτιδήποτε άλλο σχετικό προς υποστήριξη των ισχυρισμών του.
- Περαιτέρω, ο ομνύοντας ισχυρίζεται στην παράγραφο 11 ότι η Αιτήτρια υπέστη ζημίες εξ' υπαιτιότητας της Καθ' ης η Αίτηση και προχώρησε σε αποκοπές και κρατήσεις από τις πληρωμές προς την Καθ' ης η Αίτηση. Αναφέρω δε ότι ουδέποτε η Αιτήτρια ενημέρωσε την Καθ' ης η Αίτησης για κακοτεχνία ή καθυστέρηση, ως ισχυρίζεται η Αιτήτρια. Περαιτέρω αναφέρω, ότι οι εν λόγω ισχυρισμοί του ομνύοντα είναι εκ των υστέρων σκέψεις που αποσκοπούν στην μείωση και αποφυγή του οφειλόμενου ποσού. Περαιτέρω αναφέρω ότι ουδέποτε συμφωνήθηκε μεταξύ της Αιτήτριας και της Καθ΄ ης η Αίτηση, αυθαίρετο δικαίωμα αποκοπής ποσών από την Αιτήτρια καθότι θα ήταν ζημιογόνο και ανεξέλεγκτο για την Καθ' ης η Αίτηση. Περαιτέρω αναφέρω ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση ήταν και είναι πλήρως αξιόχρεη και έχει εκπληρώσει όλες της τις υποχρεώσεις απέναντι στους εργοδοτούμενους της, είτε αυτό αφορά τα Ταμεία Κοινωνικών Ασφαλίσεων είτε στα θέματα υγείας και ασφάλειας τους. Ο ισχυρισμός που προβάλλει η Αίτητρια είναι καθόλα δυσφημιστικός, απαράδεκτος και επιχειρεί να πλήξει την φήμη και το όνομα της Καθ΄ ης η Αίτησης ενώπιον Δικαστηρίου.
- Αρνούμαι κατηγορηματικά τον ισχυρισμό που προβάλλεται στην παράγραφο 12 της ένορκης δήλωσης του κ. Νεοφύτου και περαιτέρω αναφέρω ότι οι καταστάσεις λογαριασμού που παρουσιάζονται ως Τεκμήρια 2 και 3 στην ένορκη μου δήλωση είναι η μόνη μέθοδος καταμέτρησης των ποσών μεταξύ της Καθ' ης η Αίτησης και της Αιτήτριας, η οποία χρησιμοποιούταν μεταξύ της Καθ΄ ης η Αίτησης και της Αιτήτριας για όλες τις συνεργασίες τους. Αρνούμαι τον ισχυρισμό του ομνύοντα, ήτοι ότι οι εν λόγω καταστάσεις λογαριασμού είναι ελλιπείς καθότι ο ομνύοντας δεν διευκρινίζει σε ποιο σημείο ή τους λόγους που θεωρεί ότι οι εν λόγω καταστάσεις είναι ελλιπείς και περαιτέρω καλώ τον ομνύοντα σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών του. Αντιθέτως, αναφέρω στο Σεβαστό Δικαστήριο ότι οι εν λόγω καταστάσεις αντικατοπτρίζουν την αλήθεια και τα πραγματικά δεδομένα των οφειλόμενων ποσών προς την Καθ' ης η Αίτηση.
- Αναφορικά δε με το περιεχόμενο της παραγράφου 13 της Ένορκης δήλωσης του κ. Νεοφύτου, αναφέρω ότι αυτό είναι κακόπιστο και αναληθές. Οι καταστάσεις λογαριασμού, οι οποίες επισυνάφθηκαν ως Τεκμήρια 2 και 3 στην ένορκη μου δήλωση, ήταν λογαριασμοί τους οποίους διατηρούσε η Καθ΄ ης η Αίτηση αναφορικά με την συνεργασία της με την Αιτήτρια, τις οποίες απέστειλε στην Αιτήτρια και η Αιτήτρια τις αποδέχτηκε χωρίς οποιαδήποτε αμφισβήτηση. Συγκεκριμένα παραπέμπω στο Τεκμήριο 3 όπου φαίνεται ότι η κατάσταση λογαριασμού, Τεκμήριο 3, είχε σταλεί με τηλεομοιότυπο από την Αιτήτρια στην Καθ΄ ης η Αίτηση. Περαιτέρω αναφορικά με τον ισχυρισμό του κ. Νεοφύτου, ήτοι " . το δικαίωμα της Εταιρίας να αρνηθεί, την πληρωμή των, διέπετο από την εκάστοτε εν ισχύ μεταξύ των διαδίκων συμφωνία, είτε στα πλαίσια της γενικής τους συνεργασίας, είτε στα πλαίσια συνεργασίας τους στη βάση συμβολαίων υπεργολαβίας.."., αναφέρω ότι η Καθ' ης η Αίτηση ουδέποτε αποδέχτηκε ότι η Αιτήτρια είχε δικαίωμα να αρνηθεί να πληρώσει την Καθ' ης η Αίτηση, χωρίς να αιτιολογήσει στην Καθ' ης η Αίτηση την άρνηση της αυτή με αποδεικτικά στοιχεία ή σχετικά πιστοποιητικά. Η Αιτήτρια ουδέποτε έστειλε στην Καθ΄ ης η Αίτηση άρνηση της να πληρώσει αιτιολογώντας την πράξη αυτή. Η άρνηση της Αιτήτριας να πληρώσει το οφειλόμενο ποσό στην Καθ' ης η Αίτηση παραμένει μέχρι και σήμερα αναιτιολόγητο και ατεκμηρίωτο.
- Αρνούμαι κατηγορηματικά το περιεχόμενο των παραγράφων 14 και 15 της Ένορκης δήλωσης και περαιτέρω επαναλαμβάνω ότι η Αιτήτρια ουδέποτε παραπονέθηκε ή ενημέρωσε την Καθ' ης η Αίτηση για οποιεσδήποτε καθυστερήσεις ή κακοτεχνίες ως εκ των υστέρων ισχυρίζεται ο ομνύοντας. Η Καθ' ης η Αίτηση μέχρι και σήμερα δεν έχει λάβει οποιαδήποτε υπόδειξη ή παρατήρηση από την Αιτήτρια ή από τους εκάστοτε υπεύθυνους αρχιτέκτονες. Περαιτέρω, όπως με ενημερώνουν οι δικηγόροι μου, ο ομνύοντας δεν έχει παρουσιάσει κανένα τεκμήριο ή αποδεικτικό για να υποστηρίξει τον εν λόγω κακόπιστο ισχυρισμό του. Ευσεβάστως εισηγούμαι ότι οι ισχυρισμοί του κ. Νεοφύτου στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι πρόδηλα εκδικητικοί και χωρίς κανένα πραγματικό έρεισμα.
- Αναφορικά με το περιεχόμενο της παραγράφου 16, συμφωνήθηκε όντως μεταξύ της Αιτήτριας και της Καθ' ης η Αίτηση η προσωρινή παύση της επίλυσης των διαφορών τους, αρνούμαι όμως ότι οι λόγοι της προσωρινής παύσης ήταν οι λόγοι που εκτίθενται στην παράγραφο 16 της ένορκης δήλωσης του ομνύοντα και περαιτέρω αναφέρω ότι η προσωρινή παύση είχε συμφωνηθεί μεταξύ των μερών λόγω της οικονομικής κρίσης της χώρας και λόγω της αδυναμίας της Αιτήτριας να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της συνέπεια της προαναφερόμενης κρίσης. Η Καθ' ης η Αίτηση αποδέχτηκε το αίτημα της Αιτήτριας για προσωρινή παύση των συζητήσεων για εξώδικη διευθέτηση ως ένδειξη καλή θέλησης και λόγω της χρόνιας συνεργασίας της με την Αιτήτρια. Περαιτέρω, αναφέρω ότι στις καταστάσεις λογαριασμού Τεκμήρια 2 και 3, έχουν συμπεριληφθεί οποιεσδήποτε αποκοπές είχε θεωρήσει ο εκάστοτε υπεύθυνος αρχιτέκτονας ότι έπρεπε να αποκοπούν βάση τις εκάστοτε συνεργασίας και του εκάστοτε εργοδότη.
- Στο σημείο αυτό αναφέρω, ότι η Αιτήτρια ουδέποτε ανάφερε ή συμπεριέλαβε την Καθ' ης η Αίτηση σε οποιεσδήποτε διαπραγματεύσεις ή διαιτησίες για τυχόν διαφορές που τυχόν να είχε η Αιτήτρια με τους εκάστοτε εργοδότες, και ως εκ τούτου η Καθ' ης η Αίτηση δεν είναι ενήμερη για εκκρεμούσες διαιτησίες ή αγωγές μεταξύ της Αιτήτριας και των εργοδοτών, ως ο ατεκμηρίωτος ισχυρισμός του ομνύοντα. Η Καθ' ης η Αίτηση ως υπεργολάβος συνεργάζετο αυστηρά με τους εργολάβους, ήτοι στην παρούσα περίπτωση με την Αιτήτρια, και οποιεσδήποτε διαφορές προέκυπταν μεταξύ της Αιτήτριας και των εργοδοτών, η Αιτήτρια είχε την υποχρέωση να τις επιλύσει και να ενημερώσει ανάλογα την Καθ' ης η Αίτηση, γεγονός που ουδέποτε έπραξε.
- Αρνούμαι τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας που εκτίθενται στην παράγραφο 17 και περαιτέρω επαναλαμβάνω την θέση μου ότι η Καθ' ης η Αίτηση ουδέποτε ενημερώθηκε από την Αιτήτρια για κακοτεχνίες ή καθυστερήσεις αναφορικά με το έργο της Πλατείας Ελευθερίας ή το έργο του 'ΘΟΚ' ή διαιτησίες αναφορικά με τα εν λόγω έργα και είναι η θέση μου ότι σε περίπτωση που οι ισχυρισμοί του ομνύοντα αναφορικά με τα εν λόγω έργα ήταν βάσιμοι, θα ενημέρωνε αμέσως της Καθ΄ ης η Αίτηση ή τουλάχιστον θα προσκόμιζε στην επίδικη αίτηση του έγγραφα με τα οποία να αποδεικνύονται οι εν λόγω ψευδείς ισχυρισμοί του.
- Αναφορικά με το περιεχόμενο της παραγράφου 18 της ένορκης δήλωσης αναφέρω ότι είχαν παγοποιηθεί οι διαφορές της Αιτήτριας και της Καθ΄ ης η Αίτηση λόγω του ότι υπήρχε φιλική διάθεση από μέρους της Καθ' ης η Αίτηση στο να εξευρεθεί λύση μεταξύ των μερών και να καταστεί δυνατό η Αιτήτρια να αποπληρώσει τα οφειλόμενα στην Καθ΄ ης η Αίτηση. Η παγοποίηση των διαφορών των δύο μερών ουδέποτε ερμηνεύθηκε από τα δύο μέρη ως αποποίηση των δικαιωμάτων μας ή ακύρωσης των οφειλόμενων ποσών.
- Αρνούμαι τους ισχυρισμούς του ομνύοντα στην παράγραφο 19 και περαιτέρω αναφέρω ότι η Καθ' ης η Αίτηση ουδέποτε σκοπούσε στην αγορά ακινήτου από την Αιτήτρια καθώς δεν όφειλε η Καθ΄ ης η Αίτηση οποιοδήποτε ποσό στην Αιτήτρια. Η εν λόγω πρόταση αγοράς ακινήτου έγινε από την Αιτήτρια προς τον δικηγόρο μας από τον ομνύοντα για σκοπούς διαπραγμάτευσης του ποσού ή και εξόφλησης του.
- Αρνούμαι κατηγορηματικά το περιεχόμενο της παραγράφου 20 της ένορκης δήλωσης της Αιτήτριας και περαιτέρω αναφέρω ότι πραγματικά πιστεύω ότι η Καθ' ης η Αίτηση έχει παρουσιάσει και έχει τεκμηριώσει την θέση της σε αντίθεση με την Αιτήτρια, η οποία δεν έχει παρουσιάσει κανένα τεκμήριο για να αποδείξει τους εκάστοτε ισχυρισμούς της. Όπως με συμβουλεύουν και οι δικηγόροι μου, δεν τεκμηριώθηκε κανένας ισχυρισμός της Αιτήτριας.
- Αναφορικά με τον ισχυρισμό της Αιτήτριας στις παραγράφους 25 και 26 αναφέρω ότι η απαίτηση της Καθ' ης η Αίτηση για καταβολή του οφειλόμενου ποσού έχει σταλεί στις 8/3/2019 βάσει τις πρόνοιες του περί Εταιριών Νόμου (Κεφάλαιο 113) άρθρα 211 (ε) και 212 (α) όπως ανάφερε και ο ίδιος ο ομνύοντας στην παράγραφο 18 της ένορκης του δήλωσης, οι διαφορές των μερών είχαν παγοποιηθεί. Ως εκ τούτου η απαίτηση της Καθ΄ ης η Αίτηση για πληρωμή του οφειλόμενου ποσού επήλθε στις 8.3.2019 με την αποστολή της απαίτησης πληρωμής εντός 21 ημερών σύμφωνα με το Κεφάλαιο 113, στην οποία η Αιτήτρια δεν συμμορφώθηκε, και όχι το 2014 ως ισχυρίζεται ο ομνυόντας. Είναι έκδηλα φανερό ότι ο εν λόγω ισχυρισμός του ομνύοντα αποπειράται την δόλια αποφυγή καταβολής του οφειλόμενου ποσού.
- Αρνούμαι το περιεχόμενο της παραγράφου 27 και συγκεκριμένα ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση δεν έχει το απαραίτητο locus standi για σκοπούς προώθησης της Αίτησης εκκαθάρισης και περαιτέρω, ως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου αναφέρω ότι οι λόγοι οι οποίοι εγείρονται και αναδεικνύονται με την επίδικη αίτηση παραμερισμού και ειδικότερα το κατά πόσο η Καθ' ης η Αίτηση μπορεί να θεωρηθεί ότι φέρει την ιδιότητα του πιστωτή, συνιστούν ζητήματα τα οποία θα εξεταστούν εντός της διαδικασίας εξέτασης της αίτησης εκκαθάρισης και όχι κατά την εκδίκαση της αίτησης παραμερισμού της Αιτήτριας.
- Αρνούμαι το περιεχόμενο των παραγράφων 28, 29 και 30, ήτοι ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση δεν θα υποστεί ζημία από την έκδοση των επίδικων διαταγμάτων καθότι με την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων η Καθ' ης η Αίτηση θα στερηθεί του δικαιώματος της στην απαίτηση του οφειλόμενου ποσού από την Αιτήτρια και ως εκ τούτου η ζημία θα είναι ανεπανόρθωτη. Επιπλέον το ποσό το οποίο οφείλει η Αιτήτρια στην Καθ΄ ης η Αίτηση είναι απαραίτητο για την εύρυθμη λειτουργία της Καθ' ης η Αίτηση.
- Αναφορικά με τον ισχυρισμό του ομνύοντα στην παράγραφο 31 ευσεβάστως υποβάλλω ότι είναι έργα, τα οποία ισχυρίζεται ο ομνύοντας ότι έχει κατοχυρώσει η Αιτήτρια χωρίς να παρουσιάζει οποιαδήποτε τεκμήρια ή αποδεικτικά, τα οποία να τεκμηριώνουν την θέση του. Ως εκ τούτου καλώ τον ομνύοντα σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών του. Ως με ενημερώνουν οι δικηγόροι μου, η συνεργασία της Αιτήτριας με τρίτα πρόσωπα δεν αποτελεί δικαστική γνώση και ως εκ τούτου η Αιτήτρια δεν έχει καταφέρει να αποδείξει την οικονομική της δυνατότητα και την φερεγγυότητα της.
- Ειλικρινά πιστεύω και έχω τύχει νομικής συμβουλής ότι τυχόν έγκριση των αιτούμενων διαταγμάτων θα αποστερήσουν από την Καθ' ης η Αίτηση την αξίωση δικαιωμάτων, θα θολώσει την διαδικασία και ως εκ τούτου ειλικρινά πιστεύω και έχω τύχει νομικής συμβουλής ότι το Σεβαστό Δικαστήριο δύναται να αποφασίσει προς την απόρριψη της αίτησης ημερομηνίας 25.02.2020 με έξοδα υπέρ της Καθ΄ ης η Αίτησης και εναντίον της Αιτήτριας». ΟΙ ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι που εκπροσώπησαν τις δύο πλευρές προχώρησαν με τις αγορεύσεις τους παραπέμποντας στα γεγονότα της υπόθεσης όπως αυτά αντικατοπτρίζονται στις αντίστοιχες ένορκες δηλώσεις και σε νομική πτυχή που διέπει τα επίδικα ζητήματα. Τις έχω μελετήσει με προσοχή και λαμβάνω υπόψιν τις εισηγήσεις τους, όπου δε χρειαστεί στη συνέχεια θα γίνει αναφορά σε αυτές. Απαντήσεις στις διάφορες εισηγήσεις και επιχειρήματα θα δοθούν με το σκεπτικό του Δικαστηρίου που θα ακολουθήσει χωρίς να απαιτείται από το Δικαστήριο να ενδιατρίψει σε κάθε επί μέρους εισήγηση όταν αυτή κρίνεται ότι δεν εξυπηρετεί οποιονδήποτε σκοπό προς επίλυση των επίδικων ζητημάτων (βλ. Οδυσσέα v. Αστυνομίας
(1999)2 ΑΑΔ 490). ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ ΣΕ ΣΥΣΧΕΤΙΣΜΟ ΜΕ ΤΗ ΝΟΜΙΚΗ ΤΗΣ ΠΤΥΧΗ: Η αίτηση βασίζεται στα άρθρα 211 (ε) και 212(α) του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113, λόγω κατ' ισχυρισμό της ανικανότητας της τελευταίας, να καταβάλει σ' αυτήν, το ποσό των €159,683,04σ. και/ή λόγω του ότι είναι αναξιόχρεη. Ουσιαστικά στην αίτηση παραμερισμού προβάλλεται ότι δεν υπάρχει εκκαθαρισμένη και βέβαιη απαίτηση της Αιτήτριας στην αίτηση εκκαθάρισης της προς την Καθ' ης η αίτηση εταιρεία εφόσον αυτή αμφισβητείται και κατά συνέπεια δεν εμπίπτει εντός της έννοιας του όρου «πιστωτής», ως αυτή αποδίδεται στον περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113 (ο «Νόμος») και/ή τη Νομολογία προκειμένου να νομιμοποιείται να προωθεί την διαδικασία του άρθρου 212(α) και/ή 211 (ε) του Νόμου εναντίον της. Όπως προκύπτει από το φάκελο της υπόθεσης, μετά από σχετική άδεια του Δικαστηρίου η Αιτήτρια καταχώρισε και ένσταση στην αίτηση εκκαθάρισης. Θεωρώ ότι είναι το κατάλληλο σημείο εδώ να επισημάνω ότι από την νομολογία προκύπτει ότι η γνωστοποίηση της αίτησης για εκκαθάριση της εταιρείας (όπως η Αίτηση Εκκαθάρισης παρ. 14.2) μπορεί να παρεμποδιστεί στα πλαίσια γραπτής αίτησης η οποία να στρέφεται κατά της Αίτησης Εκκαθάρισης ενώπιον του Δικαστηρίου, ως για παράδειγμα για τον λόγο ότι η Αίτηση για Εκκαθάριση υποβάλλεται ενώ δεν υπάρχει εκκαθαρισμένη απαίτηση ή ότι δεν υποβάλλεται καλόπιστα ή συνιστά κατάχρηση διαδικασίας του Δικαστηρίου, όπως προβλήθηκε εδώ (βλ. Re A. Company
(1894)2 Ch.349). Σύμφωνα με τα αναμφισβήτητα γεγονότα της υπόθεσης, η συνεργασία των εδώ διαδίκων ανατρέχει σε βάθος χρόνου, που ξεπερνά τα 22 περίπου έτη. Η συνεργασία αυτή, αφορούσε κατά κύρια βάση, την παροχή υπηρεσιών εκτέλεσης χωματουργικών εργασιών, εκσκαφών, επιχωματώσεων και προμήθειας υλικών από την Καθ' ης η αίτηση στην Αιτήτρια, στα πλαίσια συμφωνιών υπεργολαβίας, σε διάφορα έργα που είχε αναλάβει ως εργολάβος η τελευταία. Η Αιτήτρια στην παρούσα παραθέτει με λεπτομέρεια τους όρους συνεργασίας της με την Καθ' ης η αίτηση καθ' όλα αυτά τα χρόνια, οι οποίοι συνοψίζονται σε αυτούς που έχουν καταγραφεί πιο πάνω. H Καθ' ης η αίτηση στην ένσταση της αρνείται τους όρους που η Αιτήτρια επικαλείται ότι ίσχυαν τη μεταξύ τους συνεργασία χωρίς όμως να παραθέτει ταυτόχρονα οποιονδήποτε όρο που βάσιμα και τεκμηριωμένα υποστηρίζει τα αντίθετα από αυτά που υποστηρίζει η Αιτήτρια. Επομένως παρέμειναν στη σφαίρα της αοριστολογίας και γενικής άρνησης χωρίς οποιανδήποτε τεκμηρίωση. Από την άλλη ούτε και η απαίτηση της φαίνεται να προβάλλεται τεκμηριωμένα. Ούτως ή άλλως, όπως η ίδια εξάλλου διατείνεται, το κατ' ισχυρισμό υπόλοιπο του λογαριασμού τους προήλθε από σωρεία έργων στο πλαίσιο των οποίων είχαν συνεργαστεί. Και ενώ προωθεί μία δραστική διαδικασία ως η παρούσα από την άλλη δεν φροντίζει να παρουσιάσει τεκμηριωμένα και εμπεριστατωμένα τη θέση της περί της εκκαθαρισμένης απαίτησης της. Ούτε παρουσιάζει ή επεξηγεί ποια ήταν τα έργα για τα οποία έχει απαίτηση, ποια τα ποσά που απαιτεί για καθένα από αυτά. Αρκείται στο να παρουσιάσει μια κατάσταση λογαριασμού που ανατρέχει στο έτος 2014 με εκ μεταφοράς υπόλοιπο ποσό ύψους €134.732,79σ. Και ενώ ισχυρίζεται ότι για το συνολικό ποσό που κατά την ίδια είναι εκκαθαρισμένο, εκδίδονταν τιμολόγια και διατακτικά πληρωμής τα οποία παρέμειναν απλήρωτα, δεν παρουσιάζει οποιαδήποτε αποδεικτικά, ούτε και απαντά στις θέσεις της Αιτήτριας για το αβάσιμο και μη εκκαθαρισμένο της απαίτησης της. Η Αιτήτρια κλήθηκε εδώ να αντιμετωπίσει μία απαίτηση που αφορά άγνωστο αριθμό έργων. Συμφωνώ δε με τους συνηγόρους της Αιτήτριας ότι δεν θα ήταν ούτε λογικό ούτε και αναμενόμενο, να υποχρεωθεί η ίδια να «καλύψει» την αδυναμία και κενά της υπόθεσης της Καθ' ης η αίτηση, παρουσιάζοντας ογκωδέστατο αριθμό εγγράφων που αφορούσαν ένα προς ένα τα έργα στα οποία συμβλήθηκαν οι δύο, ως η απαίτηση που προωθεί μέσω της ένστασης η Καθ' ης η αίτηση. Σημειώνεται ότι στην ένορκη δήλωση της που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση, η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι περί το έτος 2014 δημιουργήθηκαν διαφορές μεταξύ αυτής και της Καθ' ης η αίτηση, καθώς και της Αιτήτριας με εργοδότες έργων που οι εργασίες της Καθ' ης η αίτηση αφορούσαν. Αποτέλεσμα τούτου, ήταν η Αιτήτρια να προβεί σε αποκοπές, κρατήσεις και/ή παύση πληρωμών που αφορούσαν εργασίες της Καθ' ης η αίτηση, σύμφωνα πάντα με τους μεταξύ τους όρους συνεργασίας ή στην βάση των συμφωνιών υπεργολαβίας που τυχόν ίσχυαν σε συγκεκριμένα έργα. Η συνεργασία τους ωστόσο συνεχίστηκε και η Καθ' ης η αίτηση ανέλαβε άλλες εργασίες για την Αιτήτρια, για τις οποίες και πληρώθηκε δεόντως. Πέραν όμως των πιο πάνω στα πλαίσια της μεταξύ τους συνεργασίας, η Αιτήτρια προχωρούσε σε χρεοπιστώσεις σε λογαριασμό που διατηρούσε επ' ονόματι της Καθ' ης η αίτηση, στη βάση της μεταξύ τους συμφωνίας συνεργασίας, οι οποίες όμως τελούσαν υπό την αίρεση αποδοχής των εργασιών της Αιτήτριας από τον εκάστοτε εργοδότη, έκδοσης και έγκρισης τελικού λογαριασμού και σε ορισμένες περιπτώσεις πληρωμής της, από τον εργοδότη, προκειμένου να καταστούν οι εν λόγω χρεώσεις ή και εκδοθέντα τιμολόγια πληρωτέα και απαιτητά. Αυτά δε δεν ήταν κατά την Αιτήτρια πρόχειρες χρεοπιστώσεις και η κατάσταση λογαριασμού που τηρούσε η Καθ' ης η αίτηση δεν μπορεί να θεωρηθεί ως το αποδεικτικό στοιχείο μιας εκκαθαρισμένης και χωρίς αμφισβήτηση απαίτησης. Η Καθ' ης η αίτηση, αφού αποφάσισε να προωθήσει τις όποιες διαφορές της μέσω Αίτησης Εκκαθάρισης, όφειλε αυτή, να παραθέσει συγκεκριμένα και τεκμηριωμένα στοιχεία που να επιβεβαιώνουν την κατ' ισχυρισμόν απαίτηση της και όχι να αρκεστεί σε υποθετικές και ανυπόστατες παραδοχές. Σύμφωνα με περαιτέρω γεγονότα όπως αυτά προκύπτουν από τις ένορκες δηλώσεις η Καθ' ης η αίτηση, ενώ παρέλειψε να διεκδικήσει το ισχυριζόμενο υπ' αυτής οφειλόμενο ποσό για περίοδο πέραν των 5 περίπου ετών, προχώρησε στις 08.03.2019 σε αποστολή επιστολής προς την Αιτήτρια δυνάμει του άρθρου 212 (α) του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113, η οποία επιδόθηκε στις 12.03.2019, απαιτώντας το σαν εκκαθαρισμένο, χωρίς να είναι. Η Αιτήτρια απάντησε δεόντως στην εν λόγω επιστολή δια μέσω των δικηγόρων της, στις 02.04.2019 και αρνήθηκε κατηγορητικά την ύπαρξη οποιασδήποτε οφειλής προς την Καθ' ης η αίτηση. Ουδέποτε προηγουμένως απεστάλη οποιαδήποτε επιστολή απαίτησης οποιουδήποτε ποσού από την Καθ' ης η αίτηση προς την Αιτήτρια ή οποιαδήποτε όχληση σε πληρωμή δήθεν οφειλόμενων ποσών. Θα πρέπει να σημειωθεί ως προς το ζήτημα της εκκαθαρισμένης ή όχι απαίτησης της Καθ' ης η αίτηση η αναφορά της στη παρ.13 της ένορκης δήλωσης της κας Νικολάου (όπως αυτή καταγράφεται πιο πάνω στη σελ. 180) αναδεικνύει μια εγγενή αντίφαση στα όσα υποστηρίζονται κατά τα άλλα στην ίδια ένορκη δήλωση. Επαναλαμβάνω εδώ το περιεχόμενο της για να καταδειχθεί του λόγου το αληθές: «Παρ. 13: Αναφορικά με το περιεχόμενο της παραγράφου 18 της ένορκης δήλωσης αναφέρω ότι είχαν παγοποιηθεί οι διαφορές της Αιτήτριας και της Καθ΄ ης η Αίτηση λόγω του ότι υπήρχε φιλική διάθεση από μέρους της Καθ' ης η Αίτηση στο να εξευρεθεί λύση μεταξύ των μερών και να καταστή δυνατό η Αιτήτρια να αποπληρώσει τα οφειλόμενα στην Καθ΄ ης η Αίτηση. Η παγοποίηση των διαφορών των δύο μερών ουδέποτε ερμηνεύθηκε από τα δύο μέρη ως αποποίηση των δικαιωμάτων μας ή ακύρωσης των οφειλόμενων ποσών». Υπάρχει δηλαδή ρητή παραδοχή εκ μέρους της Καθ' ης η αίτηση περί ύπαρξης διαφορών με την Αιτήτρια οι οποίες είχαν παγοποιηθεί κατά κοινή παραδοχή. Οτιδήποτε άλλο λεχθεί είναι εκ του περισσού σε σχέση με το υπό αναφορά ζήτημα. Το γεγονός ότι η Αιτήτρια εξακολουθεί να είναι μέχρι και σήμερα ενεργή στην εκτέλεση έργων, κυρίως με το δημόσιο και συνεχίζει να αναλαμβάνει έργα και να δραστηριοποιείται στον εργοληπτικό τομέα απρόσκοπτα και κερδοφόρα δεν αμφισβητήθηκε από την αιτήτρια. To Δικαστήριο αντλεί εξουσία για παραμερισμό και/ή διαγραφή δικογράφων, τόσο από την Διάταξη 19 Θεσμός 26 όσο και από την Διάταξή 27 Θεσμός 3 (των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας). Οι εν λόγω διαδικαστικοί κανονισμοί, τυγχάνουν εφαρμογής και στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας, δυνάμει του Κανονισμού 3 των περί Εταιρειών Δικαστικών Κανονισμών[1]. Πέραν όμως τούτων, υπάρχει και σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου να διαγράφει δικόγραφα ή να απορρίπτει αγωγές όταν αυτές αποτελούν κατάχρηση της διαδικασίας. Σχετική η υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση της Beogradska D.D.
(1996)1(Β) Α.Α.Δ. 911)[2]. Τα πιο πάνω ισχύουν αναλογικά όσον αφορά την διαγραφή αιτήσεων, είτε γενικών είτε ενδιάμεσων. Σχετικά είναι όσα αναφέρονται στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of Engalnd, 4th edition, vol.37, para.430- 431: «These powers may be exercised on the ground:
(1)that the pleading or indorsement discloses no reasonable cause of action or defence, as the case may be;
(2)that it is scandalous, frivolous or vexation;
(3)that it may prejudice, embarrass or delay the fair trial of the action; or
(4)that it is otherwise an abuse of the process of the court». Στο σύγγραμμα «Applications to Wind up Companies» του Derek French σελ.221, αναφέρονται τα εξής: «An application to the Court for an Order striking out a petition [.] invoked the Court's inherent jurisdiction to prevent abuse of its process. This is so despite the existence of provisions in rules of court concerning abuse of process». Τέλος, στην απόφαση Διευθυντής των Φυλακών ν. Τζεννάρο Περρέλα
(1995)1 Α.Α.Δ. 217, 222, η οποία συνιστά αυθεντία, όσον αφορά την σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου να αποτρέπει την εκδίκαση καταχρηστικών διαδικασιών, όπου το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε τα εξής: «Η δικαιοδοσία για την παρεμπόδιση, περιστολή, απόρριψη ή αναστολή διαδικασίας που συνιστά κατάχρηση των διαδικασιών του Δικαστηρίου, εκπηγάζει από την ίδια τη φύση της δικαστικής λειτουργίας που έχει ως λόγο το δίκαιο και μέσο τους μηχανισμούς που προάγουν την κατίσχυσή του. Γι' αυτό η δικαιοδοσία για τη χρήση πρόσφορων μέσων για την παρεμπόδιση κατάχρησης των δικαιοδοσιών είναι σύμφυτη, ενυπάρχει σε κάθε Δικαστήριο, απόρροια της κυριαρχίας των Δικαστηρίων στους μηχανισμούς για την απονομή της δικαιοσύνης. Τα μέσα για την αποτροπή της κατάχρησης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου δεν συναρτούνται με οποιοδήποτε συγκεκριμένο διάταγμα ή διατάγματα, μπορεί να προσλάβουν οποιαδήποτε μορφή που επιβάλλει η ανάγκη στη συγκεκριμένη περίπτωση για την περιφρούρηση του σκοπού για τον οποίο παρέχονται οι δικαιοδοσίες του Δικαστηρίου». Ως εκ των ανωτέρω κρίνω ότι το Δικαστήριο δύναται τόσο με βάση τις Δ.19 Θ. 26 και Δ.27 Θ.3. όσο και ενασκώντας την σύμφυτη εξουσία του, να εξετάσει την υπό κρίση αίτηση και να απορρίψει εκ προοιμίου την Αίτηση Εκκαθάρισης. Σε σχέση με τον χρόνο καταχώρισης αίτησης παραμερισμού και/ή διαγραφής της Αίτησης Εκκαθάρισης είναι σημαντικό όπως τέτοιας φύσεως αιτήσεις ως η Αίτηση Παραμερισμού, να καταχωρούνται άμεσα και χωρίς οιαδήποτε καθυστέρηση. Ειδικότερα, ως έχει νομολογηθεί η αίτηση για παραμερισμό δικογράφου ή αίτησης πρέπει να προηγείται οιουδήποτε διαβήματος απάντησης σε αυτό/ή. Σχετική είναι η αναφορά στο σύγγραμμα The Annual Practice 1959, σελ. 575: «It should be made promptly; it may be made before any Defence is delivered. [...] It may be made even after the pleadings are closed [...] but was refused after the action had been set down for trial, and was only forty out of the list». Καθοδηγητική ως προς το ζήτημα του χρόνου, εξακολουθεί να είναι και η απόφαση Williams and Glyn's Bank Limited v.The Ship "Maria"
(1984)1 CLR 821, όπου το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε τα εξής σε σχέση με το στάδιο καταχώρισης αίτησης για διαγραφή δικογράφου: «Held further, that although an application for striking out may be made at any stage of the proceedings it should always be made promptly; and that it is only in exceptional circumstances that it may be made after the close οf pleadings, but in any event the Court may refuse to hear such an application after the action is set down for trial; that allowing applications of this kind after such long delay and after the action is set down for hearing, or the hearing has commenced would amount to availing a party wishing to postpone the hearing, the opportunity of achieving his target by taking steps to have any averment the pleadings struck out; and that accordingly, the application must be dismissed». Ερχόμενος τώρα στα γεγονότα της παρούσας, διαπιστώνω ότι η υπό κρίση αίτηση, καταχωρίσθηκε εντός λιγότερου χρόνου του ενός μηνός από την καταχώριση της Αίτησης Εκκαθάρισης και ειδικότερα κατά την ημερομηνία του πρώτου ορισμού αυτής και πριν την καταχώριση ένστασης στην τελευταία. Είναι λοιπόν σαφές, αντλώντας καθοδήγηση από τις πιο πάνω νομολογιακές αρχές, ότι τούτη προωθήθηκε εντός των νομολογιακά καθοριζομένων χρονικών πλαισίων που επιτρέπουν την εξέταση της από το Δικαστήριο. Στην βάση των πιο πάνω, η αναφορά της Καθ' ης η αίτηση στην παρ. 6 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση, περί μη προώθησης ένστασης της Αιτήτριας στην Αίτηση Εκκαθάρισης και αντ' αυτής προωθείται η υπό κρίση αίτηση, πέραν από γενική και αόριστη, δεν δημιουργεί οιονδήποτε κώλυμα ή επηρεάζει τη νομιμότητα της αίτησης αυτής. Εξετάζοντας τώρα ειδικότερα τις προϋποθέσεις για την επιτυχία μιας αίτησης παραμερισμού και/ή διαγραφής αίτησης εκκαθάρισης εταιρείας, στην υπόθεση Re Pelmako Development Ltd,
(1991)1 A.A.Δ. 246 λέχθηκε ότι, αίτηση για διαγραφή αίτησης για εκκαθάριση σαν μη αποκαλύπτουσα αγώγιμο δικαίωμα, επιπόλαια και ενοχλητική (frivolous and vexation) και σαν αποτελούσα κατάχρηση της διαδικασίας (abuse of process) δυνάμει των προνοιών της Δ.19, Θ.26 και Δ.27, Θ.3, κρίνεται αποκλειστικά με βάση την αντικειμενική υπόσταση του περιεχομένου της, ανεξάρτητα από την μαρτυρία η οποία την υποστηρίζει. Εξετάζοντας επομένως την αίτηση υπό το πιο πάνω πρίσμα διαπιστώνεται ότι η Καθ' ης η αίτηση, προώθησε την Αίτηση Εκκαθάρισης στη βάση των άρθρων 211(ε)(στ) και 212 (α)(γ)(δ) και το άρθρο 213 του Νόμου, τα οποία εξετάστηκαν και ερμηνεύτηκαν σε σωρεία αγγλικών και κυπριακών αποφάσεων, οι οποίες σε ευθυγράμμιση τονίζουν πως πρωταρχικό ζήτημα που εξετάζεται από το Δικαστήριο σε τέτοιου είδους αιτήσεις, είναι κατά πόσον οι Αιτητές στην Αίτηση Εκκαθάρισης, συγκαταλέγονται στην εντός του Νόμου έννοια του όρου «πιστωτής». Ερμηνεία του όρου «πιστωτής» Για σκοπούς διαπίστωσης του κατά πόσον ο αιτών την εκκαθάριση μίας νομικής οντότητας, εμπίπτει εντός της εννοίας του όρου πιστωτής δυνάμει του Νόμου, το Δικαστήριο, στη βάση των καθιερωμένων νομολογιακών αρχών και δοθέντων ερμηνειών, αξιολογεί την επίδικη απαίτηση προκειμένου να διαπιστώσει, εάν τούτη αποτελεί οφειλή, την οποία η κατ' ισχυρισμό οφειλέτης, έχει υποχρέωση να πληρώσει, εντός της καθορισμένης από το άρθρο 212(α) του Νόμου, προθεσμίας των 21 ημερών. Για να υφίσταται δε τέτοια υποχρέωση, η απαίτηση αυτή θα πρέπει να 1) υπερβαίνει το ποσό των €5.000 2) να είναι βέβαιη και 3) εκκαθαρισμένη. Μόνο όταν συνυπάρχουν και τα τρία αυτά στοιχεία, δύναται ο αιτών την εκκαθάρισης μίας εταιρείας, να κριθεί ως πιστωτής εντός της έννοιας του Νόμου και να αποδοθεί σ' αυτόν το απαραίτητο locus standi προώθησης τέτοιας αίτησης. Σαφώς λοιπόν και η έννοια του όρου «Πιστωτής» στα πλαίσια του Νόμου, έχει άρρηκτα συνδεθεί με την έννοια των όρων βέβαιη, εκκαθαρισμένη και γνήσια απαίτηση. Η σύνδεση αυτή τονίστηκε εύστοχα, μεταξύ άλλων, στην υπόθεση Χατζηγιάννης ν. C & J Kyprianou Promotions Ltd
(2010)1 A.A.Δ. 991, ως ακολούθως: «Όπως καθαρά διαφαίνεται από τις πρόνοιες του εδαφίου (α) του Άρθρου 212, τις οποίες κατά κύριο λόγο επικαλείται ο εφεσείων, η γραπτή απαίτηση για καταβολή οφειλής που οφείλεται από εταιρεία, θα πρέπει να προέρχεται από "πιστωτή". Τίθεται επομένως ευθέως το ερώτημα ποίος θεωρείται "πιστωτής" ή πιο συγκεκριμένα κατά πόσο ο εφεσείων - αιτητής στην εκδικασθείσα αίτηση μπορούσε να θεωρηθεί ως "πιστωτής". Παρόμοιο θέμα που αφορούσε στη διακρίβωση του ποιος μπορεί να θεωρηθεί ως "πιστωτής" μέσα στην έννοια του επόμενου άρθρου που ακολουθεί, δηλαδή του Άρθρου 213(ι) του Νόμου, το οποίο παραθέτει τη διαδικασία υποβολής της αίτησης για εκκαθάριση εταιρείας, εξετάστηκε από το Εφετείο στη Σπανού v. G.I.P. Constructions Ltd
(1999)1(A) Α.Α.Δ. 315. Εξετάζοντας το θέμα τούτο, το Εφετείο, αφού υπενθύμισε ότι οι πρόνοιες του Άρθρου 213
(1)του Κυπριακού περί Εταιρειών Νόμου ήταν ταυτόσημες με τις πρόνοιες του S.224
(1)του Αγγλικού Companies Act 1948, ανέφερε και τα εξής στη σελίδα 321 του τόμου αποφάσεων: «Ο όρος "πιστωτής", βάσει του ίδιου άρθρου του αγγλικού νόμου, δεν περιλαμβάνει "a person whose debt is substantially disputed even if the company is in fact insolvent" - πρόσωπο του οποίου η οφειλή τελεί υπό ουσιαστική αμφισβήτηση ακόμα και αν η εταιρεία είναι στην πραγματικότητα αφερέγγυα (βλ. Mann v. Golastein [1968] 1 W.L.R. 1091, Re Lympne Investments [1972] 1 W.L.R. 523, Palmer's πιο πάνω, σελ. 1127, παρ. 85-14, Halsbury's Laws of England, 4th Ed., Vol. 7, para. 1004). Δεν περιλαμβάνει, επίσης, πρόσωπο του οποίου αμφισβητείται αυτή τούτη η ιδιότητα του πιστωτή. Δεν περιλαμβάνει, επίσης, πρόσωπο το οποίο έχει βέβαιη απαίτηση για αποζημιώσεις οι οποίες όμως δεν είναι εκκαθαρισμένες (βλ. Re Pen-y-van Colliery Co. [1877] 6 Ch. D. 477)». Όπως δε πρόσθεσε το Εφετείο στην ίδια απόφαση, έστω ακόμα και αν ένα μέρος της απαίτησης του αιτητή ήταν για εκκαθαρισμένες αποζημιώσεις, αυτός εστερείτο του απαραίτητου locus standi ώστε να αιτηθεί την εκκαθάριση της εταιρείας. Ακόμη και πολύ παλαιότερα τα Δικαστήρια ακολουθούσαν την ίδια σταθερή προσέγγιση επί του εξεταζόμενου θέματος. Όπως είχε λεχθεί και στην Αγγλική απόφαση στην υπόθεση New Travellers' Chambers Ltd v. Cheese and Green [1894] 70 LT 271 επανειλημμένα έχει αποφασισθεί ότι η υποβολή αίτησης για εκκαθάριση εταιρείας δεν είναι πρόσφορη μέθοδος εκδίκασης αμφισβητούμενης οφειλής. Εάν υφίσταται οποιαδήποτε εύλογη βάση αμφισβήτησης της ύπαρξης του χρέους, όχι απλά του ύψους του, δεν πρέπει να υποβάλλεται τέτοια αίτηση. Ούτε και ασφαλώς είναι επιτρεπτό όπως χρησιμοποιείται καταχρηστικά η διαδικασία υποβολής αίτησης για εκκαθάριση ως μέθοδος άσκησης πίεσης σε εταιρεία να καταβάλει χρήματα τα οποία αμφισβητεί ότι οφείλει (Re a company [1992] 2 Αll E.R. 797)». Στην ίδια πιο πάνω απόφαση τονίστηκε ότι, εάν υφίσταται οποιαδήποτε εύλογη βάση αμφισβήτησης της ύπαρξης του χρέους, τότε δεν είναι επιτρεπτή η προώθηση αίτησης εκκαθάρισης, ενώ η παράλειψη μιας εταιρείας να συμμορφωθεί με την ειδοποίηση του άρθρου 212(α) του Νόμου, δεν συνιστά «αμέλεια» εντός της έννοιας του εν λόγω εδαφίου, εάν υπάρχει εύλογη αιτία για την παράλειψη αυτή. Τέτοια εύλογη αιτία, αποτελεί η καλόπιστη και ουσιαστική αμφισβήτηση της απαίτησης.[3] Για να εξακριβωθεί επομένως εάν ο αιτών την εκκαθάριση μίας νομικής οντότητας, εμπίπτει εντός της έννοιας που αποδίδεται στον Νόμο, του όρου πιστωτής, θα πρέπει να εξεταστεί η βασιμότητα της απαίτησης του, το βέβαιο, εκκαθαρισμένο και γνήσιο αυτής. Χαρακτηριστικά τα οποία αποβάλλει όπου ευλόγως και βασίμως αμφισβητείται η απαίτηση αυτή, αφαιρώντας έτσι και το απαραίτητο locus standi του αιτούντως την εκκαθάριση εταιρείας, στην προώθηση τέτοιας αίτησης, η οποία και υπόκειται εκ προοιμίου σε απόρριψη δια της ορθής νομικής διαδικασίας, ήτοι μέσω προώθησης αίτησης παραμερισμού/διαγραφής της, όπως έγινε και εν προκειμένω. Βέβαιη, εκκαθαρισμένη και γνήσια απαίτηση. Το τι συνιστά βέβαιη, εκκαθαρισμένη και γνήσια απαίτηση, ερμηνεύτηκε σε σωρεία δικαστικών αποφάσεων. Σχετική είναι η υπόθεση Parmalat Capital Finance Ltd v Food Holdings Ltd [2008] UKPC 21, η οποία έτυχε αναφοράς και επίκλησης σε αριθμό κυπριακών αποφάσεων από την οποία παρατίθεται το ακόλουθο σχετικό απόσπασμα: «If a petitioner's debt is bona fide disputed on substantial grounds, the normal practice is for the court to dismiss the petition and leave the creditor first to establish his claim in an action. The main reason for this practice is the danger of abuse of the winding-up procedure. A party to a dispute should not be allowed to use the threat of a winding-up petition as a means of forcing the company to pay a bona fide disputed debt». Όσον αφορά την αμφισβήτηση χρέους, στα πλαίσια αιτήσεων εκκαθάρισης οφειλετών, τούτη αρκεί να αποκαλύπτει και/ή παρουσιάζει γνήσιο θέμα προς συζήτηση ("genuine triable issue"), προκειμένου να κριθεί ως ικανή να καταρρίψει τον χαρακτηρισμό του χρέους αυτού ως βέβαιο, γνήσιο και εκκαθαρισμένο και συνάμα την ιδιότητα του αιτούντα την εκκαθάρισή τους, ως πίστωσης εντός της ερμηνείας που αποδίδεται στο Νόμο. Σχετική είναι η απόφαση Abbey National Plc v. JSF Finance & Currency Exchange Co Ltd
(2006)EWCA Civ. 328, όπου το Δικαστήριο έκρινε ότι: «In order to establish that there are substantial grounds for disputing the debt, the company should be able to show that its contention is fairly arguable and that there is prima facie evidence of the relevant facts to support its contention». Όπου κριθεί δε πως υπάρχει γνήσιο θέμα προς συζήτηση ("genuine triable issue")[4] και/ή υφίσταται αμφιβολία στο κατά πόσο χρέος το οποίο απαιτείται δυνάμει του άρθρου 212(α) του Νόμου οφείλεται ή όχι, τότε η εταιρεία κατά της οποίας στρέφεται η αμφισβητούμενη αυτή απαίτηση, είναι και η μόνη που θα πρέπει να επωφεληθεί. Σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την παρ. 7-063 του Συγγράμματος Commercial Litigation Pre - emptive remedies Sweet & Maxwell 2007: «On application by the company for an injunction to restrain the presentation of a winding up petition, the court must balance an unpaid creditors undoubted right to petition on the basis of an undisputed debt as against the company's right not to have its commercial standing and credit damaged, so being pressured into paying a debt which in not due. Ιf there is doubt as to whether there is a genuine dispute as to whether the debt is owed or not, then it should be the company which is entitled to the benefit of it». Περαιτέρω, όπου αποκαλύπτεται γνήσια αμφισβήτηση οφειλής απαιτούμενης δια της διαδικασίας του αρ. 212 (α) του Νόμου, η κατ' ισχυρισμό οφειλέτης εταιρεία, δικαιωματικά δύναται να απαιτήσει και να επιτύχει άρση της κατάχρησης που σημειώνεται μέσω της προώθησης της διαδικασίας του άρθρου αυτού, δια αιτήσεως παραμερισμού και/ή διαγραφής της προωθούμενης αίτησης εκκαθάρισης εναντίον της. Μέτρο καθ' όλα δραστικό και άμεσο, από το να προβάλει απλώς λόγους ένστασης στην επιτυχία της αίτησης αυτής. Το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Stonegate Securities Ltd v. Gregory
(1980)1 All E.R. 241 είναι σχετικό: «Since there was a bona fide dispute whether the money was presently due from the company to the defendant and there was evidence that the defendant was nonetheless threatening to present a petition on the basis that it was so due, the company was entitled as of right to an injuction restraining the defendant from presenting a petition for the winding up of the company on that basis..» H κατάλληλη οδός σε περίπτωση αμφισβητούμενης οφειλής, είναι αυτή της αγωγής και όχι της διαδικασίας εκκαθάρισης μιας νομικής οντότητας, στην βάση του άρθρου 212 του Νόμου. Σχετική η υπόθεση Charles Forte Investments Ltd v. Amanda [1963] Αll ER 940 όπου λέχθηκε ότι: «The petition to wind up was misconceived as there were alternative and more suitable remedies, namely, an action» όπως και η Mann v. Goldstein
(1968)1 WLR 1091, 1098-1099, στην οποία το Δικαστήριο ανέφερε πως: «the winding up jurisdiction is not for the purpose of deciding a disputed debt». Επίσης στον Buckley on the Companies Act,13th ed. Σελ.451 αναφέρονται τα εξής: «A winding up petition is not a legitimate means of seeking to enforce payment of a debt which is bona fide disputed by the company. A petition presented ostensibly for a winding up order but really to exercise pressure will be dismissed and under circumstances may be stigmatized as a scandalous abuse of the process of court. At one time petitions founded on disputed debt were directed to stand over till the debt was established by action. If however there was no reason to believe that the debt, if established, would not be paid, the petition was dismissed. The modern practice is to dismiss such petitions. But of course if the debt is not disputed on some substantial ground the Court may decide it on the petition and make the order». Στην υπόθεση Χατζηγιάννης v. C. & J. Kyprianou Promotions Ltd
(2010)1 A.A.Δ. 991 λέχθηκε ότι: «Ακόμη και πολύ παλαιότερα τα Δικαστήρια ακολουθούσαν την ίδια σταθερή προσέγγιση επί του εξεταζόμενου θέματος. Όπως είχε λεχθεί και στην Αγγλική απόφαση στην υπόθεση New Travellers' Chambers Ltd v. Cheese and Green [1894] 70 LT 271 επανειλημμένα έχει αποφασισθεί ότι η υποβολή αίτησης για εκκαθάριση εταιρείας δεν είναι πρόσφορη μέθοδος εκδίκασης αμφισβητούμενης οφειλής. Εάν υφίσταται οποιαδήποτε εύλογη βάση αμφισβήτησης της ύπαρξης του χρέους, όχι απλά του ύψους του, δεν πρέπει να υποβάλλεται τέτοια αίτηση. Ούτε και ασφαλώς είναι επιτρεπτό όπως χρησιμοποιείται καταχρηστικά η διαδικασία υποβολής αίτησης για εκκαθάριση ως μέθοδος άσκησης πίεσης σε εταιρεία να καταβάλει χρήματα τα οποία αμφισβητεί ότι οφείλει (Re a company [1992] 2 Αll E.R. 797)». Σχετική επίσης αναφορά γίνεται στο σύγγραμμα Pennighton's Company Law, 4η έκδοση, σελ. 678: «Defenses to the creditor's claim. On the hearing of a creditor's petition the court is reluctant to go into the merits of any defence which the company has to his claim and if the defence is a substantial one and is put forward in good faith, the court will dismiss the petition and entertain a fresh only when the creditor has successfully sued the company by action». Επίσης, στην σελίδα 679 του ίδιου συγγράμματος αναφέρονται: «if a creditor has reason to expect that the company will raise a plausible defence to his claim, his best course is to sue the company by action and to present a winding up petition when he has obtained judgment against it. The company will then be estopped by the judgment from disputing the petitioner's claim on its merits». Επανερχόμενος στα γεγονότα της υπό κρίση υπόθεσης διαπιστώνεται ότι η απαίτηση της Καθ' ης η αίτηση εναντίον της Αιτήτριας, ούτε βέβαιη είναι, ούτε γνήσια και εκκαθαρισμένη. Παρέμεινε δε η Καθ' ης η αίτηση, για περίοδο πέραν των 6 ετών, και συγκεκριμένα από το έτος 2014, έως και την αποστολή της πρώτης επιστολής απαίτησης της δυνάμει των προνοιών του Νόμου στις 08.03.2019, εντελώς αδρανής σε σχέση με την προώθηση οιωνδήποτε δικαστικών μέτρων προς είσπραξη του κατ' ισχυρισμό της οφειλόμενου ποσού. Και όχι μόνο δικαστικών μέτρων αλλά και έστω απλών οχλήσεων. Τίποτε δεν έχει παραθέσει η Καθ' ης η αίτηση που να υποστηρίζει ότι όχλησε με οποιονδήποτε τρόπο την Αιτήτρια για πληρωμή των εδώ απαιτούμενων ποσών καθ' οιονδήποτε τρόπο. Την μόνη επιστολή απαίτησης που απέστειλε ήταν μόλις την 8.03.2019 η οποία και αποτέλεσε έναυσμα για προώθηση αίτησης εκκαθάρισης εναντίον της. Ως προκύπτει από τις πιο πάνω νομολογιακά καθιερωμένες αρχές, προκειμένου να προωθείται καλόπιστα και νόμιμα μια αίτηση εκκαθάρισης εταιρείας, πρέπει να παρουσιάζεται εκ πρώτης όψεως τουλάχιστον βέβαιη, γνήσια και εκκαθαρισμένη απαίτηση, προκειμένου να διαπιστώνεται η ιδιότητα και παράλληλα νομιμοποίηση του Αιτητή ως πιστωτή δυνάμει του Νόμου. Σε περίπτωση, που τα πιο πάνω χαρακτηριστικά της απαίτησης, διαπιστώνονται, το Δικαστήριο θα αναζητήσει το κατά πόσον εγείρεται οποιαδήποτε γνήσια υπεράσπιση εκ μέρους της εταιρείας εναντίον της οποίας καταχωρίσθηκε αίτηση εκκαθάρισης. Όπου ενυπάρχει θέμα προς συζήτηση σε σχέση με την κατ' ισχυρισμό απαίτηση επί της οποίας βασίζεται η αίτηση αυτή, τότε η απαίτηση αυτή ουδόλως δύναται να θεωρηθεί πως πληροί τα χαρακτηριστικά της βέβαιης, γνήσιας και εκκαθαρισμένης απαίτησης που απαιτεί ο Νόμος, προκειμένου να δύναται να προωθηθεί περαιτέρω η αίτηση εκκαθάρισης. Το Δικαστήριο δε, οφείλει να απορρίψει αυτήν εκ προοιμίου, με το κατάλληλο διάβημα εκ μέρους της Καθ' ης η αίτηση, χωρίς να υπεισέλθει καν στην εξέταση της ουσίας της αίτησης αυτής. Το διάβημα αυτό είναι η αίτηση παραμερισμού και/ή διαγραφής της, όπως η υπό κρίση αίτηση. Προκειμένου δε να δύναται ο ίδιος ο κατ' ισχυρισμό πιστωτής να προχωρήσει εκ νέου με αίτηση εκκαθάρισης σε περίπτωση επιτυχίας της αίτησης για τον παραμερισμό της, θα πρέπει προηγουμένως να έχει εξασφαλίσει υπέρ του δικαστική απόφαση (βλ. πιο πάνω απόσπασμα από Pennighton's Company Law σελ.678: « entertain a fresh only when the creditor has successfully sued the company by actions»). Με όσα προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω καταλήγω ότι στην προκείμενη περίπτωση δεν ενυπάρχει εκκαθαρισμένη απαίτηση ούτε και πιστωτής στην έννοια του νόμου. Επομένως οποιαδήποτε άλλη συζήτηση επί των διαφόρων άλλων ζητημάτων που θέτει η Αιτήτρια όπως αυτό της παραγραφής αγώγιμου δικαιώματος και το ζήτημα της κατάχρησης της Αίτησης Εκκαθάρισης και των Αλλότριων Κινήτρων και δεν τίθεται θέμα προς εξέταση κατά πόσο η Αιτήτρια είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της με βάση την παρ.(γ) του Άρθρου 212 του Νόμου, κατά την αντίληψη μου δεν θα πρόσθεταν οτιδήποτε και θα συνιστούσαν μια ακαδημαϊκού περιεχομένου συζήτηση. Στη βάση όσων πιο πάνω έχω εξηγήσει η υπό κρίση αίτηση πετυχαίνει. Οι λόγοι ένστασης δεν έχουν αντίκρισμα ούτε στα γεγονότα της υπόθεσης ούτε και ως προς τη νομολογιακή τους αντίκριση και απορρίπτονται. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Η αίτηση πετυχαίνει και εκδίδονται τα διατάγματα ως αυτά προσδιορίζονται σε αυτή υπό στοιχεία 1 και 2. Τα έξοδα θα είναι υπέρ της εδώ Αιτήτριας και εναντίον της Καθ' ης η αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Σε αυτά δεν θα συμπεριληφθούν οποιαδήποτε έξοδα συνεπάγεται η καταχώριση ένστασης από μέρους της Καθ' ης η αίτηση στην Αίτηση Εκκαθάρισης εφόσον αυτή κρίνεται ότι δεν ενδεικνυόταν σε εκείνο το στάδιο. (Υπ.) ............ Χρ. Γ. Φιλίππου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] ΚΜC MOTORS LTD V. JOREPHANO TRADING & CONTRACTING COMPANYLTD
(1984)1CLR 390 [2] Βλ. επίσης Re Martin Coulter Enterprises Ltd [1988] ΒCLC 12, 19 όπου αποφασίστηκε ότι: "The power to strike out proceedings on the ground that it is in abuse of the process of the court is founded on the principle that parties are not to be harassed by frivolous, vexatious or hopeless litigation. «Αντίστοιχα, στην υπόθεση Re A Company [1894] 2 Ch. 349, 350 λέχθηκε ότι:"But the Court has an inherent jurisdiction to stay proceedings where they amount to an abuse of its process». [3] Palmer's Company Precedents, 17η έκδοση, Μέρος 2 σελ. 27 «The mere omission of a company to comply with a notice requiring payment of a debt, served pursuant to the above para. (a), is not "neglect" within the meaning of that paragraph if there is reasonable cause for the omission and the fact that the debt in question is bona fide disputed is a reasonable cause» [4] Abbey National Plc v. JSF Finance & Currency Exchange Co Ltd
(2006)EWCA Civ. 328 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο