Επί τοις αφορώσι την αίτηση της Alpha Bank Cyprus Ltd ν. Αποστόλου κ.α., Αρ. Αγωγής: 5390/2013, 29/6/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A349 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Γ. Φιλίππου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5390/2013 Μεταξύ: EMPORIKI BANK-CYPRUS LTD Εναγόντων και 1. Επίσημο Παραλήπτη ως διαχειριστή της περιουσίας της XO-ME LIMITED 2. XXXXX Ερωτοκρίτου 3. XXXXX Αποστόλου Εναγόμενων Και ως ετροποποιήθει δυνάμει Διαταγής του Δικαστηρίου ημερ. 9.2.2015 Μεταξύ: EMPORIKI BANK-CYPRUS LTD Εναγόντων Και 1. Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη ως Προσωρινού Εκκαθαριστή της περιουσίας της XO-ME LIMITED 2. XXXXX Ερωτοκρίτου 3. XXXXX Αποστόλου Εναγόμενων Και ως ετροποποιήθει δυνάμει Διαταγής του Δικαστηρίου ημερ. 9.6.2015 Μεταξύ: Alpha Bank Cyprus Ltd Εναγόντων και 1. Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη ως Προσωρινού Εκκαθαριστή της περιουσίας της XO-ME LIMITED 2. XXXXX Ερωτοκρίτου 3. XXXXX Αποστόλου Εναγόμενων Επί τοις αφορώσι τον Περί Παρεμποδίσεων Δολίων Μεταβιβάσεων Νόμο Κεφ. 62 και Επί τοις αφορώσι την αίτηση της Alpha Bank Cyprus Ltd Αιτητών και 1. XXXXX Αποστόλου 2. XXXXX Χρυσοστόμου Γεωργίου 3. XXXXX Αποστόλου Καθ' ων η αίτηση ---------------------- Ημερομηνία: 29 Ιουνίου, 2021 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: Ο κ. Ν. Ν. Καλλένος για Χρυσαφίνης και Πολυβίου Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Καθ' ων η αίτηση: Ο κ. Αυγ. Τσάρκατζιης για Χρίστος Πατσαλίδης Δ.Ε.Π.Ε. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η (σε αίτηση για έκδοση προσωρινού απαγορευτικού διατάγματος) Η ΑΙΤΗΣΗ: Οι Ενάγοντες/ Αιτητές (στη συνέχεια οι Αιτητές) στα πλαίσια της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής, η οποία καταχωρίστηκε στις 14.08.2013, καταχώρισαν στις 9.07.2019 διά κλήσεως αίτηση και ταυτόχρονα μονομερή αίτηση με την οποία και εξασφάλισαν προσωρινό διάταγμα 11.07.2019 με το οποίο να εμποδίζονται οι Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 από του να πωλήσουν, δωρίσουν, υποθηκεύσουν ή καθ' οιονδήποτε άλλον τρόπο αποξενώσουν και/ή δεσμεύσουν και/ή επιβαρύνουν 13 ακίνητα τους ευρισκόμενα σε χωριό της Επαρχίας Λευκωσίας πλήρης περιγραφή ων οποίων γίνεται στην αίτηση μέχρι τελικής εκδίκασης της κυρίως δια κλήσεως αίτησης και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο όταν τέθηκε για πρώτη φορά ο φάκελος ενώπιον του για να επιληφθεί της παρούσας αίτησης είχε ζητήσει από τους ευπαίδευτους συνηγόρους των δύο πλευρών όπως τοποθετηθούν σε εισήγηση του να καταχωριστεί η ένσταση στην Κυρίως Αίτηση έτσι που να εκδικαζόταν αυτή κατά προτεραιότητα προς αποφυγή πολλαπλών διαδικασιών. Προβαίνοντας στην εισήγηση του, το Δικαστήριο αναφέρθηκε ότι ο χρόνος που θα απαιτείτο για την έκδοση απόφασης στην Κυρίως Αίτηση θα ήταν ο ίδιος και ότι προέκρινε αυτή την πορεία της υπόθεσης προς αποφυγή καθυστέρησης και περιττών εξόδων. Η πλευρά των καθ' ων η αίτηση δεν αποδέχθηκε την εισήγηση με αποτέλεσμα να προχωρήσει η παρούσα σε ακροαματική διαδικασία. Θα πρέπει να επισημανθεί ότι η ευθύνη για την γρήγορη απονομή της Δικαιοσύνης βαραίνει εξ ίσου όλους τους Λειτουργούς της και σ' αυτούς συμπεριλαμβάνονται και οι δικηγόροι. Τέτοια αντίκριση κατά την αντίληψη μου, με όλο τον σεβασμό προς τους δικηγόρους των Καθ' ων η αίτηση, δεν συμβάλλει σε αυτή την προσπάθεια. Η αίτηση στηρίζεται επί του περί Δολίων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμου Κεφ. 62 άρθρα 1 - 5, επί του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 άρθρα 4, 5, 7, 9, 10, 14, 22 - 71, 91Α - 91Δ, 92, 95, 96Α, 97 -100, επί του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 Ν.14/60άρθρα 21, 29, 30, 31, 32, 41, 42, επί των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας Δ.32, Δ.33 Θ.15, Δ.38, Δ.39, Δ.40 Θ.Θ. 10 και 11, Δ.41, Δ.42, Δ.42Α, Δ.43, Δ.43Α, Δ.43Β, Δ.48 Θ.Θ. 1 - 9, Δ.57, Δ.64, επί των άρθρων 91(Α) - (Δ) του περί Πολιτικής Δικονομίας Τροποποιητικού (Αρ. 2) Νόμου του 1999 (Ν.134(Ι)/99), στα άρθρα 23, 26, 30 και 172 του Συντάγματος, επί των γενικών κανόνων και/ή γενικές αρχές της νομολογίας και/ή του κοινοδικαίου και/ή δικαίου της επιεικείας και στις συμφυείς εξουσίες, νομολογία, διακριτική ευχέρεια και πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία βασίζεται η Αίτηση υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση την οποία υπογράφει ο κ. XXXXX Θεοδώρου (ΕΔ Θεοδώρου) και από το φάκελο του Δικαστηρίου. Ο κ. Θεοδώρου δηλώνει ότι είναι υπάλληλος της Αιτήτριας και δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκη δήλωση. Δηλώνει ότι γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης προσωπικά και από έγγραφα που έχει στην κατοχή και υπό τη φύλαξη του όπως και από πληροφορίες που έχει συγκεντρώσει όπως και από την μελέτη του φακέλου που διατηρεί η Τράπεζα σε σχέση με την πιο πάνω υπόθεση. Δηλώνει ότι λαμβάνει νομική συμβουλή από τους δικηγόρους της Αιτήτριας στην παρούσα υπόθεση. Ο ενόρκως δηλών εξηγεί την ιδιότητα της Αιτήτριας ως τραπεζικού οργανισμού και τη στο μεταξύ αλλαγή του ονόματος της μετά την εκχώρηση ολόκληρης της επιχείρησης και ιδιοκτησίας, υποχρεώσεων και δικαιωμάτων της Emporiki Bank - Cyprus Ltd τα οποία μεταβιβάστηκαν και/ή εκχωρήθηκαν και/ή ανατέθηκαν και/ή παραχωρήθηκαν στην Alpha Bank Cyprus Ltd σύμφωνα με το Τεκμ. 1. Επί της ουσίας ο ενόρκως δηλών αναφέρει τα ακόλουθα τα οποία καταγράφονται στη συνέχεια αυτολεξεί: "1. Αιτητές είναι πιστωτές (δανειστές) των Εναγομένων συμπεριλαμβανομένου του Εναγόμενου 3 / Καθ' ου η αίτηση 1 εναντίον του οποίου, μεταξύ άλλων, έχει καταχωρηθεί η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγή. Πριν από την καταχώρηση της παρούσας Αγωγής, οι Αιτητές είχαν αποστείλει σε όλους τους Εναγόμενους αρχικά επιστολές ημερ. 22.4.2013 με τις οποίες ενημέρωναν τόσο την πρωτοφειλέτιδα Εναγόμενη 1 εταιρεία XO-ME LIMITED (HE162954) δια του Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη ως Εκκαθαριστή της περιουσίας της όσο και τους Εναγόμενους 2 και 3 / εγγυητές συμπεριλαμβανομένου του Καθ'ου η αίτηση 1, ως εγγυητή, για τις υπερβάσεις και καθυστερήσεις των επίδικων λογαριασμών υπ' αρ. XXXXX70-49, XXXXX40-09 και XXXXX13-80 και καλούσαν αυτούς όπως εντός 10 ημερών καταβάλουν τα εκεί αναγραφόμενα ποσά πλέον τόκους και έξοδα προς εξόφληση των υπολοίπων των επίδικων λογαριασμών. Περαιτέρω ενημέρωναν πως σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με την πάροδο της αναφερόμενης προθεσμίας οι Αιτητές θα προχωρούσαν με τον τερματισμό της λειτουργίας των επίδικων λογαριασμών και λήψη δικαστικών μέτρων εναντίον τόσο της πρωτοφειλέτιδας εταιρείας XO-ME LIMITED (HE162954) δια του Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη όσο, μεταξύ των άλλων Eναγομένων, και εναντίον του Καθ'ου η αίτηση 1 ως Εγγυητή. Οι προαναφερθείσες επιστολές που είχαν αποσταλεί από τους Αιτητές προς τον Καθ'ου η αίτηση 1 και τους λοιπούς Εναγόμενους δεν έχουν επιστραφεί στους Αιτητές και ως εκ τούτου έχουν παραλειφθεί από όλους τους Εναγόμενους συμπεριλαμβανομένου και του Καθ'ου η αίτηση 1. Δέσμη αντιγράφων των προαναφερθείσων επιστολών ημερ. 22.4.2013 που αποστάληκαν μεταξύ άλλων και προς τον Καθ'ου η αίτηση 1 επισυνάπτονται με την παρούσα ως Τεκμήριο 2. 2. Ακολούθως και λόγω παράλειψης των Εναγομένων (πρωτοφειλέτιδας και εγγυητών) να συμμορφωθούν με τις υποχρεώσεις τους και με τις επιστολές των Αιτητών ημερ. 22.4.2013, οι Αιτητές με περαιτέρω επιστολές τους ημερ. 5.7.2013 που απέστειλαν προς όλους τους Εναγομένους συμπεριλαμβανομένου και του Καθ'ου η αίτηση 1 τερμάτισαν τις μεταξύ των μερών συμφωνίες των επίδικων τραπεζικών διευκολύνσεων και την λειτουργία των επίδικων λογαριασμών και απαίτησαν τόσο από την πρωτοφειλέτιδα εταιρεία XO-ME LIMITED (HE162954) δια του Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη όσο και από τους λοιπούς Εναγόμενους / εγγυητές συμπεριλαμβανομένου και του Καθ'ου η αίτηση 1, ως εγγυητή, την εξόφληση ολόκληρων των εκεί αναγραφόμενων χρεωστικών υπόλοιπων για τα οποία ευθύνονται περιλαμβανομένου κεφαλαίου και τόκων αλλά αυτοί αμέλησαν και/ή παρέλειψαν να το πράξουν. Με τις προαναφερθείσες επιστολές όλοι οι Εναγόμενοι συμπεριλαμβανομένου και του Kαθ'ου η αίτηση 1 ενημερώθηκαν πως παράλειψη συμμόρφωσης με τις εν λόγω επιστολές θα συνεπάγετο την λήψη δικαστικών μέτρων εναντίον τους. Οι προαναφερθείσες επιστολές που είχαν αποσταλεί από τους Αιτητές προς τον Καθ'ου η αίτηση 1 και τους λοιπούς Εναγόμενους δεν έχουν επιστραφεί στους Αιτητές και ως εκ τούτου έχουν παραλειφθεί από όλους τους Εναγόμενους συμπεριλαμβανομένου και του Καθ'ου η αίτηση 1. Δέσμη αντιγράφων των προαναφερθείσων επιστολών ημερ. 5.7.2013 που αποστάληκαν μεταξύ άλλων και προς τον Καθ'ου η αίτηση 1 επισυνάπτονται με την παρούσα ως Τεκμήριο 3. 3. Η υπό τον ως άνω με αριθμό και τίτλο Αγωγή καταχωρήθηκε την 14.8.2013 και αφότου ακολούθησε, κατόπιν διαταγμάτων του Δικαστηρίου, η καταχώρηση από μέρους των Αιτητών τροποποιημένου Κλητηρίου Εντάλματος την 26.2.2015 και την 1.7.2015 αντίστοιχα, αυτή, δια των τροποποιημένων κλητήριων ενταλμάτων ημερ. 26.2.2015 και 1.7.2015, επιδόθηκε δεόντως στον Καθ'ου η αίτηση 1 την 2.4.2015 και 21.7.2015 αντίστοιχα κατόπιν διαταγμάτων υποκατάστατης επίδοσης δια της αφέσεως στην σύζυγο του Καθ'ου η αίτηση 1 κας. XXXXX Αποστόλου. Λόγω παράλειψης καταχώρησης εμφάνισης εκ μέρους του Καθ'ου η αίτηση 1 στην διαδικασία οι Αιτητές με την καταχώρηση ένορκης δήλωσης προχώρησαν σε απόδειξη της υπόθεσης εναντίον του Καθ'ου η αίτηση 1 ο οποίος σημειώνεται πως αποτελεί και Διευθυντής της Εναγόμενης 1 πρωτοφειλέτιδας εταιρείας και το Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση υπέρ των Αιτητών και εναντίον του Καθ'ου η ECLI:CY:AD:2016:D147, αίτηση 1 στις 18.3.2016 για το ποσό των €24.072,54 πλέον τόκο 10,50% τον χρόνο από 5.7.2013 μέχρι εξοφλήσεως με κεφαλαιοποίηση των τόκων δύο φορές ετησίως την 30.6 και 31.12, πλέον το ποσό των €35.650,70 πλέον τόκοι προς 9,25% από 5.7.2013 μέχρι εξοφλήσεως με κεφαλαιοποίηση των τόκων δύο φορές ετησίως την 30.6 και 31.12, πλέον το ποσό των €79.453,07 πλέον τόκοι προς 9,25% από 5.7.2013 μέχρι εξοφλήσεως με κεφαλαιοποίηση των τόκων δύο φορές ετησίως την 30.6 και 31.12, πλέον το ποσό των €1.385,00 έξοδα της Αγωγής περιλαμβανομένων των εξόδων της απόφασης, με τόκο 5,5% το χρόνο από 14.8.2013 μέχρι 31.12.2014 και με 4% τόκο από 1.1.2015 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον €11,00 έξοδα επίδοσης, πλέον ΦΠΑ. Αντίγραφο της συνταχθείσας απόφασης ημερ. 18.3.2016 που εξεδόθη υπέρ των Αιτητών και εναντίον του Καθ'ου η αίτηση 1 επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 4. Ο Καθ'ου η αίτηση 1 έλαβε δεόντως γνώση για την εκκρεμούσα δικαστική διαδικασία εναντίον του αναφορικά με την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγή καθότι αυτή του επιδόθηκε δεόντως. Εν πάση περιπτώσει, ενδεικτικό της γνώσης του Καθ'ου η αίτηση 1 για την πιο πάνω Αγωγή υπ' αρ. 5390/2013 είναι και σχετική επιστολή ημερ. 30.4.2015 που αποστάληκε από τους Δικηγόρους κ.κ. Χρίστος Πατσαλίδης Δ.Ε.Π.Ε. προς τους εξωτερικούς μας νομικούς συμβούλους κ.κ. Χρυσαφίνης και Πολυβίου Δ.Ε.Π.Ε., ουσιαστικά επιβεβαιώνοντας πως ο Καθ'ου η αίτηση 1 ουσιαστικά είχε λάβει γνώση για την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγή και πως κατά τους ουσιώδεις χρόνους επίδοσης της πιο πάνω Αγωγής είχε απευθυνθεί στους κ.κ. Χρίστος Πατσαλίδης Δ.Ε.Π.Ε. με σκοπό να τους διορίσει ως Δικηγόρους του στην πιο πάνω Αγωγή υπ' αρ. 5390/2013. Αντίγραφο της επιστολής ημερ. 30.4.2015 από τους κ.κ. Χρίστος Πατσαλίδης Δ.Ε.Π.Ε. προς τους κ.κ. Χρυσαφίνης και Πολυβίου Δ.Ε.Π.Ε. επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 5. Θα πρέπει να σημειωθεί πως παρά την πιο πάνω επιστολή ημερ. 30.4.2015 ο Καθ'ου η ECLI:CY:AD:2016:D147, αίτηση 1 παρέλειψε να καταχωρήσει εμφάνιση στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγή με αποτέλεσμα οι Αιτητές να προχωρήσουν με απόδειξη της υπόθεσης τους λόγω παράλειψης καταχώρησης εμφάνισης και να ακολουθήσει η έκδοση από το Σεβαστό Δικαστήριο στις 18.3.2016 η Δικαστική Απόφαση ημερ. 18.3.2016 υπέρ των Αιτητών και εναντίον του Καθ'ου η αίτηση 1 ως το Τεκμήριο 4 της παρούσης ένορκης δήλωσης μου. Περαιτέρω και σε ότι αφορά την Εναγόμενη 1 πρωτοφειλέτιδα Εταιρεία αναφέρω πως εναντίον της εξεδόθη επίσης Δικαστική Απόφαση στις 16.5.2016 λόγω παράλειψης εμφάνισης της στην διαδικασία και αντίγραφο της οποίας επισυνάπτω ως Τεκμήριο 6. Σε ότι αφορά τον Εναγόμενο 2 αυτός καταχώρησε εμφάνιση δια μέσω Δικηγόρων στην δικαστική διαδικασία και η υπόθεση παραμένει ορισμένη για Ακρόαση εναντίον του στις 19.2.2020. 4. Οι Αιτητές μετά την έκδοση της προαναφερθείσας απόφασης εναντίον του Εναγόμενου 3 / Καθ'ου η ECLI:CY:AD:2016:D147, αίτηση 1 προχώρησαν με την λήψη μέτρων προς εκτέλεση της Δικαστικής Απόφασης και στις 8.12.2016 καταχώρησαν προς σφράγιση εντάλματος δι' εκποίηση κινητής περιουσίας του Καθ'ου η αίτηση 1 του οποίου η εκτέλεση όμως δεν κατέστη εφικτή. Αντίγραφο της ειδοποίησης του Δικαστικού Επιδότη του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ημερ. 18.1.2017 επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 7. Περαιτέρω οι Αιτητές καταχώρησαν το ΜΕΜΟ υπ' αρ. ΕΒ3974/2016 επί της ακίνητης περιουσίας του Καθ'ου η αίτηση 1 το οποίο αφορά τέσσερα ακίνητα υπ' αρ. εγγρ. 0/3XXXXX6, 0/1XXXXX5, 0/8XXXXX2 και 0/1XXXXX7 στην Επαρχία Λευκωσίας. Η απόδειξη εγγραφής δικαστικής απόφασης (ΜΕΜΟ) υπ' αρ. ΕΒ3974/2016 και σχετικό πιστοποιητικό έρευνας επί της εγγεγραμμένης ακίνητης ιδιοκτησίας του Καθ'ου η αίτηση 1 επισυνάπτονται ως Τεκμήριο 8 και Τεκμήριο 9 αντίστοιχα. Σε σχέση δε με τα ακίνητα του Καθ'ου η αίτηση 1 υπ' αρ. εγγρ. 0/3XXXXX6, 0/1XXXXX5, 0/8XXXXX2 και 0/1XXXXX7 στα οποία η Τράπεζα έχει εγγράψει το ΜΕΜΟ υπ' αρ. ΕΒ3974/2016 θα ήθελα να αναφέρω πως τα εν λόγω ακίνητα και/ή η αξία τους δεν μπορούν να καλύψουν τις εξ' αποφάσεως υποχρεώσεις του Καθ'ου η αίτηση 1 προς την Τράπεζα για σκοπούς εκτέλεσης της δικαστικής απόφασης και/ή είσπραξης του εξ' αποφάσεως χρέους καθότι: (α) το εξ' αποφάσεως χρέος του Καθ'ου η αίτηση 1 προς την Τράπεζα κατά ή περί την 18.3.2019 ανέρχεται σε €247.008,09 πλέον τόκους. Επισυνάπτω σχετικές καταστάσεις λογαριασμών ως Τεκμήριο 10. (β) η αξία καταναγκαστικής πώλησης του ακινήτου υπ' αρ. εγγρ. 0/1XXXXX7 ιδιοκτησίας του Καθ'ου η αίτηση 1 επί του οποίου η Τράπεζα έχει εγγράψει το ΜΕΜΟ υπ' αρ. ΕΒ3974/2016 ανέρχεται με βάση εκτίμηση ημερ. 28.4.2017 την οποία επισυνάπτω με την παρούσα μου ένορκη δήλωση ως Τεκμήριο 11 σε €2.250 ενώ η αγοραία αξία αυτού ανέρχεται σε €3.000. (γ) τα ακίνητα ιδιοκτησίας του Καθ'ου η αίτηση 1 υπ' αρ. εγγρ. 0/3XXXXX6 και 0/1XXXXX5 επί των οποίων η Τράπεζα έχει εγγράψει το ΜΕΜΟ υπ' αρ. ΕΒ3974/2016 βαρύνονται, ως εμφαίνεται από το Τεκμήριο 9 της παρούσης ένορκης δήλωσης μου, με προγενέστερες του ΜΕΜΟ υπ' αρ. ΕΒ3974/2016 Υποθήκες τις οποίες έχουν εγγράψει και/ή διατηρούν άλλοι πιστωτές του Καθ'ου η αίτηση 1 ήτοι η Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρείας Λτδ η οποία και διατηρεί ως ενυπόθηκος δανειστής σειρά προτεραιότητας και συνεπακόλουθα, ουδέν επαρκές και/ή ικανοποιητικό πλεόνασμα θα μπορούσε να προκύπτει από μια ενδεχόμενη πώληση των εν λόγω ακινήτων για σκοπούς εκτέλεσης της δικαστικής απόφασης και/ή είσπραξης και/ή εξόφλησης του εξ' αποφάσεως χρέους του Καθ'ου η αίτηση 1. (δ) το ακίνητο ιδιοκτησίας του Καθ'ου η αίτηση 1 υπ' αρ. εγγρ. 0/8492 επί του οποίου η Τράπεζα έχει επίσης εγγράψει το ΜΕΜΟ υπ' αρ. ΕΒ3974/2016 ευρίσκεται σε εντός μη ελεγχόμενης περιοχής της Κυπριακής Δημοκρατίας και/ή εντός των κατεχομένων περιοχών για τις οποίες η Κυπριακή Δημοκρατία δεν ασκεί έλεγχο και ως εκ τούτου, ουδεμία αξία και/ή επαρκής αξία θα μπορούσε να προσδοθεί την δεδομένη στιγμή στο εν λόγω ακίνητο υπ' αρ. εγγρ. 0/8492 και/ή ουδέν αποτελεσματικό διάβημα θα μπορούσε να ληφθεί για σκοπούς εκτέλεσης της δικαστικής απόφασης και/ή είσπραξης του εξ' αποφάσεως χρέους. 5. Σε σχέση δε με τα αναγραφόμενα στην Δικαστική Απόφαση που εξεδόθη εναντίον της Εναγόμενης 1 / πρωτοφειλέτιδας Εταιρείας ημερ. 16.5.2016 (Τεκμήριο 6) ενυπόθηκα ακίνητα ιδιοκτησίας της Εναγόμενης 1 υπ' αρ. εγγρ. 0/2XXXXX7 και 0/1XXXXX6 που βαρύνονται με τις προς όφελος της Τράπεζας Υποθήκες Υ. XXXXX/2006 και XXXXX/2007 θα ήθελα να αναφέρω πως ούτε η αξία αυτών είναι αρκετή για να καλύψει τις εξ'αποφάσεως υποχρεώσεις. Προς υποστήριξη τούτου, επισυνάπτω ως Τεκμήριο 12 εκτίμηση ημερ. 5.7.2016 που διενεργήθηκε επί του ακινήτου υπ' αρ. εγγρ. 0/2XXXXX7 και ως Τεκμήριο 13 εκτίμηση ημερ. 22.7.2016 που διενεργήθηκε επί του ακινήτου με αρ. εγγρ. 0/1XXXXX6. Με βάση την εκτίμηση (Τεκμήριο 12) η αξία καταναγκαστικής πώλησης του ακινήτου υπ' αρ. εγγρ. 0/2XXXXX7 ανέρχεται σε €25.000 και η αγοραία αξία αυτού ανέρχεται σε €33.000 ενώ με βάση την εκτίμηση (Τεκμήριο 13) η αξία καταναγκαστικής πώλησης του ακινήτου υπ' αρ. εγγρ. 0/1XXXXX6 ανέρχεται σε €42.000 και η αγοραία αξία αυτού ανέρχεται σε €61.000. Η δε Εναγόμενη 1 / πρωτοφειλέτιδα εταιρεία ευρίσκεται υπό καθεστώς εκκαθάρισης και εν πάση περιπτώσει, δεν έχει οποιαδήποτε άλλη ελεύθερη περιουσία ελεύθερη από οποιοδήποτε βάρος. Η δε ακρόαση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγής εναντίον του Εναγόμενου 2, όπως ανέφερα ανωτέρω, εκκρεμεί μέχρι και σήμερα ενώπιον του Δικαστηρίου. 6. Είναι εμφανές, με βάση τα ανωτέρω, πως οι υφιστάμενες ενυπόθηκες εξασφαλίσεις που διατηρεί η Τράπεζα καθώς επίσης και τα υφιστάμενα ακίνητα ιδιοκτησίας του Καθ'ου η αίτηση 1 επί των οποίων ενέγραψε η Τράπεζα το ΜΕΜΟ υπ' αρ. ΕΒ3974/2016 δεν μπορούν να καλύψουν το ύψος των ήδη καταχωρηθέντων επιβαρύνσεων και/ή το ύψος των εξ' αποφάσεως υποχρεώσεων του Καθ'ου η αίτηση 1 προς τους Αιτητές για σκοπούς εκτέλεσης της δικαστικής απόφασης και/ή είσπραξης και/ή εξόφλησης του εξ' αποφάσεως χρέους. 7. Ενόψει των ανωτέρω, οι Αιτητές προέβηκαν ακολούθως σε περαιτέρω έρευνα αναφορικά με τον Καθ'ου η αίτηση 1 για να δώσουν οδηγίες στους Δικηγόρους τους με σκοπό να προβούν σε τυχόν περαιτέρω διαβήματα και/ή μέτρα για σκοπούς εκτέλεσης της προς όφελος τους Δικαστικής Απόφασης ημερ. 18.3.2016. Διαπιστώθηκε, κατόπιν έρευνας που ακολούθησε στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λευκωσίας, πως ο Καθ'ου η αίτηση 1 κατά πάντα ουσιώδεις χρόνους των γεγονότων και/ή των συνθηκών που οδήγησαν στην καταχώρηση της παρούσας Αγωγής εναντίον του και ενώ αρχικά του είχε αποσταλεί η επιστολή τερματισμού ημερ. 5.7.2013 και ενώ καταχωρήθηκε στις 14.8.2013 η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγή και μεταγενέστερα εκκρεμούσε ενώπιον του Δικαστηρίου η υπό κρίση Αγωγή, ήταν εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης περαιτέρω ακίνητης περιουσίας επί της οποίας οι Αιτητές θα μπορούσαν να εγγράψουν την προαναφερθείσα δικαστική απόφαση (Τεκμήριο 4) η οποία όμως ακίνητη περιουσία είχε μεταβιβαστεί από τον Καθ'ου η αίτηση 1 σε τρίτα πρόσωπα σε διάφορες ημερομηνίες κατά το έτος 2014 - δηλαδή μετά την επιστολή τερματισμού ημερ. 5.7.2013 - και μεταγενέστερα ενώ είχε ήδη καταχωρηθεί και εκκρεμούσε στο Δικαστήριο η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγή. 8. Πιο συγκεκριμένα, ο Καθ' ου η αίτηση 1, κατά πάντα ουσιώδεις χρόνους των γεγονότων και/ή των συνθηκών που οδήγησαν στην καταχώρηση της παρούσας Αγωγής εναντίον του και ενώ αρχικά του είχε αποσταλεί η προειδοποιητική επιστολή ημερ. 22.4.2013 και ακολούθησε η επιστολή τερματισμού ημερ. 5.7.2013 και ενώ καταχωρήθηκε στις 14.8.2013 η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγή και μεταγενέστερα εκκρεμούσε ενώπιον του Δικαστηρίου η υπό κρίση Αγωγή, ήταν εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης των 9. Όπως έχω αναφέρει ανωτέρω, κατόπιν έρευνας στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λευκωσίας, διαπιστώθηκε ότι ο Καθ' ου η αίτηση 1 ήταν κάτοχος των προαναφερθέντων ακινήτων μέχρι και/ή πριν από την 7.3.2014. Από πληροφορίες που λάβαμε από το Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λευκωσίας διαπιστώθηκε ότι κατά την χρονική περίοδο από την 29.1.2014 μέχρι και την 7.3.2014, ο Καθ' ου η αίτηση 1, ενώ προηγουμένως είχε λάβει γνώση και γνώριζε για τις καθυστερήσεις των λογαριασμών που εγγυήθηκε και ότι οι Αιτητές προχώρησαν στον τερματισμό των λογαριασμών για τους οποίους είχε παραχωρήσει εγγύηση, και ενώ προηγουμένως είχε λάβει γνώση και γνώριζε ότι οι Αιτητές προτίθεντο να προχωρήσουν με λήψη δικαστικών μέτρων, μεταξύ άλλων, και εναντίον του (Τεκμήρια 2 και 3) όπως και έπραξαν με την καταχώρηση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγής, κατόπιν αιτήσεων του μεταβίβασε τα ως άνω ακίνητα δυνάμει δωρεάς στους Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 οι οποίοι είναι συγγενικά του πρόσωπα, δηλαδή η Καθ'ης η αίτηση 2 είναι σύζυγος του και ο Καθ'ου η αίτηση 3 είναι υιός του. Το προαναφερθέν Πιστοποιητικό Έρευνας Ακίνητης Περιουσίας του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας αναφορικά με την αποξενωθείσα περιουσία του Καθ'ου η αίτηση 1 επισυνάπτεται με την παρούσα ως Τεκμήριο 14. Περαιτέρω, επισυνάπτω ως Τεκμήριο 15, πρόσφατη έκθεση εκτίμησης ημερ. 19.4.2019 αναφορικά με την αποξενωθείσα περιουσία του Καθ'ου η αίτηση 1 όπου καταδεικνύει πως η αξία της αποξενωθείσας περιουσίας είναι αρκετή για να καλύψει το εξ' αποφάσεως χρέος του Καθ'ου η αίτηση 1 για σκοπούς εκτέλεσης της δικαστικής απόφασης και/ή είσπραξης του εξ' αποφάσεως χρέους. 10. Ειλικρινά πιστεύω ότι οι ως άνω μεταβιβάσεις έγιναν κακόπιστα, χωρίς αντάλλαγμα και δόλια με πρόθεση να εμποδιστούν οι Αιτητές (
- i)να προχωρήσουν με την εγγραφή της δικαστικής απόφασης επί των ακινήτων του Καθ' ου η αίτηση 1 και ακολούθως (
- ii)να εκτελέσουν τη δικαστική απόφαση και να εισπράξουν τα εξ' αποφάσεως οφειλόμενα χρέη. 11. Εξ όσων γνωρίζω και πιστεύω οι Καθ΄ ων η αίτηση 2 και 3 συγγενικά πρόσωπα του Καθ'ου η αίτηση 1, ήτοι η σύζυγος και ο υιός του Καθ'ου η αίτηση 1 αντίστοιχα, εδέχθησαν επ΄ ονόματι τους την εγγραφή και μεταβίβαση των ως άνω ακινήτων δόλια και κακόπιστα και με πρόθεση να εμποδίσουν τους Αιτητές από την εκτέλεση της ως άνω αποφάσεως και να εμποδίσουν την είσπραξη του εξ αποφάσεως χρέους. 12. Ειλικρινά πιστεύω ότι εάν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο με την επίδοση της κυρίως δια κλήσεως αίτησης με την οποία επιζητείται η ακύρωση της δόλιας μεταβίβασης, οι Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 να αποξενώσουν την εν λόγω περιουσία και να καταστεί αδύνατη η απονομή της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο αφού θα καταστεί άνευ αντικειμένου η κυρίως δια κλήσεως αίτηση που καταχωρήθηκε από τους Αιτητές με σκοπό την ακύρωση της δόλιας μεταβίβασης. Εξ όσων κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω ο Καθ΄ ου η αίτηση 1 σήμερα στερείται άλλης ιδιοκτησίας πλην αυτής που φαίνεται στο Τεκμήριο 14, την οποία κακόπιστα και δόλια μεταβίβασε στους Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 δυνάμει δωρεάς, καθώς επίσης και οιασδήποτε άλλης ιδιοκτησίας πλην αυτής που αναφέρεται στο Τεκμήριο 9, η οποία εν πάση περιπτώσει δεν καλύπτει το εξ' αποφάσεως χρέος του Καθ'ου η αίτηση 1 προς τους Αιτητές. Ειλικρινά πιστεύω ότι με την επίδοση της κυρίως δια κλήσεως αίτησης για ακύρωση της μεταβίβασης υπάρχει σοβαρός και πρόδηλος κίνδυνος οι Καθ΄ ων η αίτηση 2 και 3 να αποξενώσουν τα ακίνητα με δωρεά και/ή με καθ'οιονδήποτε άλλο τρόπο σε τρίτα πρόσωπα. 13. Ο Αιτητές με την κυρίως δια κλήσεως αίτηση τους αιτούνται την ακύρωση της μεταβίβασης των εν λόγω ακινήτων επ' ονόματι των Καθ΄ ων η αίτηση 2 και 3 και επανεγγραφής τους επ΄ ονόματι του Καθ' ου η αίτηση 1. Εξ'όσων με πληροφορούν οι εξωτερικοί μας νομικοί σύμβουλοι κ.κ. Χρυσαφίνης και Πολυβίου Δ.Ε.Π.Ε., υπάρχει σοβαρό θέμα προς εκδίκαση και πολύ καλές και ορατές πιθανότητες επιτυχίας της κυρίως δια κλήσεως αίτησης της Τράπεζας λαμβάνοντας υπόψη τα ειδικά περιστατικά της παρούσας υπόθεσης. 14. Η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος δεν θα προκαλέσει οιανδήποτε ταλαιπωρία στους Καθ΄ ων η αίτηση και έχοντας υπόψη τις μέχρι σήμερα ενέργειες των Καθ΄ ων η αίτηση ειλικρινά πιστεύω ότι είναι επείγον και επιτακτικό να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα για διατήρηση της υφιστάμενης κατάστασης πραγμάτων μέχρι την τελική εκδίκαση της κυρίως αίτησης. 15. Ειλικρινά πιστεύω και έχω τύχει νομική συμβουλής από τους εξωτερικούς μας νομικούς συμβούλους κ.κ. Χρυσαφίνης και Πολυβίου Δ.Ε.Π.Ε. ότι οι Αιτητές κινήθηκαν άμεσα στην καταχώρηση και προώθηση της παρούσας διαδικασίας αφότου έλαβαν γνώση για την διενεργηθείσα αποξένωση αφού έγιναν όλες οι απαραίτητες διεργασίες για την ανεύρεση όλων των απαραίτητων στοιχείων, πληροφοριών και εγγράφων για την σύνταξη των απαραίτητων δικαστηριακών εγγράφων και αφότου ανέμεναν την ολοκλήρωση της διενέργειας εκτίμησης της αποξενωθείσας περιουσίας του Καθ'ου η αίτηση 1 αμέσως αποτάθηκαν στο Δικαστήριο για να προστατεύσουν τα έννομα συμφέροντα και δικαιώματα τους. 16. Ως εκ των ανωτέρω ειλικρινά πιστεύω ότι είναι εύλογο και δίκαιον να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα και εξαιτούμαι την έκδοση τους». Η ΕΝΣΤΑΣΗ: Οι καθ' ων η αίτηση 2 και 3 καταχώρισαν ένσταση στην οριστικοποίηση του προσωρινού διατάγματος στην οποία προβάλλουν τους ακόλουθους λόγους: «1. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που προβλέπει το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν. 14/60, για την έκδοση του επίδικου Διατάγματος ημερ. 11/07/2019. 2. Το Δικαστήριο στερείτο εξουσίας να εκδώσει το προσωρινό διάταγμα ημερ. 11/07/2019 σύμφωνα με το άρθρο 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, καθότι υπήρξε υπέρμετρη καθυστέρηση εκ μέρους των Εναγόντων στο να προβούν στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης και/ή τα γεγονότα που στηρίζουν την αίτηση δεν δικαιολογούν την έκδοση μονομερούς προσωρινού Διατάγματος. 3. Δεν στοιχειοθετείται το κατεπείγον μέσα από τα γεγονότα που αναφέρονται στην ένορκη τους δήλωση καθότι από την ημερομηνία που καταχώρησαν οι ενάγοντες το ΜΕΜΟ υπ' αρ. ΕΒ3974/2016, ήτοι την 19/11/2016, κατά την οποία κατ' ισχυρισμό τους διαπίστωσαν ότι η αξία των ακινήτων δεν μπορεί να καλύψει το εξ' αποφάσεως χρέος του καθ' ου η αίτηση αρ.1, παρήλθαν σχεδόν 3 χρόνια μέχρι την καταχώρηση της παρούσας αίτησης, χωρίς να αναφέρονται οποιαδήποτε γεγονότα που επισυνέβησαν μετά την καταχώρηση του ΜΕΜΟ που να δικαιολογούν την παρέλευση σχεδόν 3 χρόνων από την καταχώρηση του ΜΕΜΟ μέχρι την καταχώρηση της παρούσας αίτησης. 4. Δεν στοιχειοθετείται το κατεπείγον μέσα από τα γεγονότα που αναφέρονται στην ένορκη τους δήλωση καθότι όσα γεγονότα αναφέρονται στις παραγράφους 6(α) μέχρι 6(δ) ήταν γνωστά και υπόψη των Εναγόντων - Αιτητών από τον Νοέμβριο του 2016 και ουδέν έπραξαν από τότε μέχρι τον Ιούλιο του 2019, οπότε και καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση. 5. Δεν στοιχειοθετείται το κατεπείγον μέσα από τα γεγονότα που αναφέρονται στην ένορκη δήλωση του κ. Ελευθέριου Θεοδώρου ημερ. 09/07/2019, καθότι από την κατ' ισχυρισμό μεταβίβαση των ακινήτων και/ή των αναφερόμενων στην Αίτηση ημερ. 09/07/2019 και στην ένορκη δήλωση ακινήτων μέχρι την καταχώρηση της αίτησης ημερ. 09/07/2019 παρήλθαν 5 1/2 έτη, χωρίς να αναφέρονται οποιαδήποτε ικανά γεγονότα και/ή μέτρα που λήφθησαν από τους Ενάγοντες - Αιτητές, μετά την κατ' ισχυρισμό μεταβίβαση των εν λόγω ακινήτων από τον Καθ' ου η Αίτηση 1, που να δικαιολογούν την παρέλευση 5 ½ ετών από την έκδοση απόφασης εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 1 μέχρι την καταχώρηση της παρούσας αίτησης. 6. Υπήρξε υπέρμετρη καθυστέρηση από την καταχώρηση του ΜΕΜΟ υπ' αρ. ΕΒ3974/2016, στις 19/11/2016 μέχρι την νέα έρευνα στην οποία προέβηκαν οι ενάγοντες τον Μάρτιο του 2019, χωρίς να δικαιολογείται με οιονδήποτε τρόπο το ενδιάμεσο αυτό χρονικό διάστημα που παρήλθε. 7. Οι Ενάγοντες δεν επεξηγούν με οιονδήποτε τρόπο για ποιο λόγο παρήλθε διάστημα 4 μηνών από την έρευνα που διεξήγαγαν στο Κτηματολόγιο μέχρι την καταχώρηση της παρούσας αίτησης. 8. Οι Αιτητές απέκρυψαν ουσιώδη γεγονότα, τα οποία αφορούν την παρούσα υπόθεση, καθιστώντας το προσωρινό διάταγμα ημερ. 11/09/2019 ακυρωτέο. 9. Εσφαλμένα εκδόθηκε το επίδικο Διάταγμα, καθώς οι Αιτητές για το δάνειο που παραχώρησαν προς τους Εναγόμενους και/ή τον Εναγόμενο 3 - Καθ' ου η Αίτηση 1, είχαν λάβει εξασφαλίσεις και συγκεκριμένα είχαν εξασφαλίσει τις Υποθήκες αρ. XXXXX/2006 και XXXXX/2007 επί ακινήτων της Εναγόμενης 1 εταιρείας, τα οποία είχαν κρίνει ως ικανοποιητικά για την έγκριση και παραχώρηση του εν λόγω δανείου, οπότε η παρούσα αίτηση είναι καταχρηστική και το προσωρινό διάταγμα δέον ακυρωθεί. Περαιτέρω, με την Απόφαση τους ημερ. 18/03/2016, οι Αιτητές ενέγραψαν ΜΕΜΟ επί ακίνητης περιουσίας του Καθ' ου η Αίτηση 1. 10. Η παρούσα αίτηση είναι καταχρηστική, διότι η αξία των ακινήτων επί των οποίων η Καθ' ης η Αίτηση 1 παραχώρησε Υποθήκη υπέρ των Αιτητών καλύπτει και/ή υπερκαλύπτει το ποσό της Απόφασης ημερ. 18/03/2016 και 16/05/2016, οπότε κωλύονται από τον περιορισμό του Καθ' ου η Αίτηση 1 αλλά και των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 στη διατήρηση και διάθεση των περιουσιακών τους στοιχείων. 11. Η παρούσα αίτηση είναι καταχρηστική και το εκδοθέν διάταγμα πρέπει να ακυρωθεί, διότι η αξία των ακινήτων, τη δέσμευση των οποίων αιτούνται οι Αιτητές κι έχουν προσωρινά εξασφαλίσει με το προσωρινό διάταγμα ημερ. 11/09/2019, υπερβαίνει κατά πολύ το ποσό της Απόφασης στην παρούσα αγωγή και/ή των όποιων συνολικά οφειλόμενων ποσών προς τους Αιτητές από τον Καθ' ου η Αίτηση 1. 12. Οι εκτιμήσεις των Ακίνητων που οι Αιτητές προσκόμισαν στο Δικαστήριο δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και/ή παρουσιάζουν κατά πολύ χαμηλότερα τις αξίες των ακίνητων από τη πραγματική τους αξία και/ή τις αξίες που δίδει το Κτηματολόγιο». Η ένσταση βασίζεται στον περί Δολίων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμο ΚΕΦ. 62 , άρθρα 1 - 5, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο ΚΕΦ.6, άρθρα 4, 5, 8, 9, 10, 14, 22 - 71, 91 Α - 91Δ, 92, 95 , 96 Α, 97 - 100, στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 άρθρα 21, 29, 30, 31, 32, 41 και 42, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.32, Δ.38, Δ.39, Δ.40 Θ. θ 10 και 11, Δ.41, Δ.42, Δ.42 Α, Δ.43, Δ.43 Α, Δ.43Β, Δ.48 Θ. θ. 1 - 9, Δ.57 και Δ.64, επί των Γενικών Κανόνων και/ή γενικές αρχές της νομολογίας και/ή του κοινοδικαίου και/ή του δικαίου της επιείκειας και στις συμφυείς εξουσίες, διακριτική ευχέρεια και πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση υποστηρίζονται με ένορκη δήλωση την οποία υπογράφει η κα ΧΧΧΧΧ Χρυσοστόμου Γεωργίου και ο κ. ΧΧΧΧΧ Αποστόλου (η Ε.Δ. Γεωργίου & Αποστόλου), οι οποίοι πέραν της ιδιότητας τους, της προσωπικής γνώσης των γεγονότων της υπόθεσης και από πού προέρχεται και της νομικής συμβουλής που έλαβαν για τα νομικά ζητήματα, αφού απορρίπτουν όσα η Αιτήτρια υποστηρίζει στην Αίτηση, επί της ουσίας υποστηρίζουν τα ακόλουθα και στη βάση αυτών εισηγούνται την απόρριψη της αίτησης με έξοδα σε βάρος της Αιτήτριας (παρατίθενται αυτολεξεί): «1. Παραδεχόμαστε τις παραγράφους 1, και 2 της ένορκης δήλωσης του κ. ΧΧΧΧΧ Θεοδώρου. 2. Από την παράγραφο 3 της ένορκης δήλωσης του κ. ΧΧΧΧΧ Θεοδώρου, παραδεχόμαστε ότι οι Αιτητές είναι πιστωτές (δανειστές) των Εναγομένων συμπεριλαμβανομένου και του Εναγόμενου 3 - Καθ' ου η Αίτηση 1, εναντίον του οποίου έχει καταχωριστεί η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή. Σε ότι αφορά τους λοιπούς ισχυρισμούς του κ. Θεοδώρου, τους αγνοούμε και δεν τους παραδεχόμαστε. 3. Παραδεχόμαστε το περιεχόμενο της παραγράφου 5 της ένορκης δήλωσης του κ. ΧΧΧΧΧ Θεοδώρου, η οποία έχει ως κεντρικό θέμα την εναντίον του Καθ' ου η ECLI:CY:AD:2016:D147, Αίτηση 1 έκδοση δικαστικής απόφασης την 18/03/2016 και εναντίον της πρωτοφειλέτιδας εταιρείας την 16/05/2019. 4. Αναφορικά με τους ισχυρισμούς στην παράγραφο 6 της ένορκης δήλωσης του κ. Θεοδώρου, έχουμε να παρατηρήσουμε ότι όλες οι αναφερόμενες ενέργειες των Αιτητών για την εκτέλεση της Απόφασης ημερ. 18/03/2016, σύμφωνα και με τα Τεκμήρια 7, 8 και 9, τα οποία επισυνάπτονται στη ρηθείσα ένορκη δήλωση, άρχισαν μήνες μετά την έκδοση της εν λόγω απόφασης. Ως εμφαίνεται και από το Τεκμήριο 8 στην Ένορκη Δήλωση του κ. Θεοδώρου, η εγγραφή του ΜΕΜΟ ΕΒ3974/16 έγινε μόλις την 10/11/2016, 7 (επτά) μήνες μετά την έκδοση απόφασης, γεγονός που από μόνο του αποδεικνύει, κατά την εισήγησή μας, τη βραδύτητα που παρατηρήθηκε κατά τη διαδικασία εκτέλεσης της Απόφασης ημερ. 18/03/2016. Επίσης παρατηρούμε ότι από την έκδοση της απόφασης ημερ. 18/03/2016, οι Αιτητές μόλις την 06/03/2019 αιτήθηκαν Πιστοποιητικού Έρευνας Ακίνητης Ιδιοκτησίας σε σχέση με τον Καθ' ου η Αίτηση 1 (Τεκμήριο 9) και ότι από την 13/03/2019 που λήφθηκε το εν λόγω Πιστοποιητικό, μεσολάβησαν άλλοι 4 μήνες μέχρι την καταχώριση της παρούσας Αίτησης. Η παρέλευση των 4 αυτών μηνών χωρίς να δίδεται ικανοποιητική εξήγηση για τον χρόνο που διέρρευσε είναι καταλυτική διά την ακύρωση του μονομερούς διατάγματος λόγω του ότι δεν πληρείτο η προϋπόθεση του κατεπείγοντος, όπως μας εξηγούν οι δικηγόροι μας. 5. Όπως μας εξηγούν οι δικηγόροι μας, δεν στοιχειοθετείται το κατεπείγον μέσα από τα γεγονότα που αναφέρονται στην ένορκη δήλωση του κ. ΧΧΧΧΧ Θεοδώρου ημερ. 09/07/2019, καθότι από την κατ' ισχυρισμό μεταβίβαση των ακινήτων μέχρι την καταχώρηση της αίτησης ημερ. 09/07/2019 παρήλθαν 5 1/2 έτη, χωρίς να αναφέρονται οποιαδήποτε ικανά γεγονότα και/ή μέτρα που λήφθησαν από τους Ενάγοντες - Αιτητές, μετά την κατ' ισχυρισμό μεταβίβαση των εν λόγω ακινήτων από τον Καθ' ου η Αίτηση 1, που να δικαιολογούν την παρέλευση 5 ½ ετών από την έκδοση απόφασης εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 1 μέχρι την καταχώρηση της παρούσας αίτησης. Περαιτέρω, υπήρξε υπέρμετρη καθυστέρηση από την καταχώρηση του ΜΕΜΟ υπ' αρ. ΕΒ3974/2016, στις 19/11/2016 μέχρι την νέα έρευνα στην οποία προέβηκαν οι ενάγοντες τον Μάρτιο του 2019, χωρίς να δικαιολογείται με οιονδήποτε τρόπο το ενδιάμεσο αυτό χρονικό διάστημα που παρήλθε. 6. Είναι η θέση μας και ως λαμβάνουμε σχετικά νομικής συμβουλής, ότι έχει παρατηρηθεί υπέρμετρη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώριση της παρούσας αίτησης, γεγονός που καταρρίπτει τον όποιον ισχυρισμό περί του κατεπείγοντος για την έκδοση του προσωρινού διατάγματος ημερ. 11/07/2019. Με το δεδομένο αυτό, το Δικαστήριο θα πρέπει να συνυπολογίσει το γεγονός ότι για την έκδοση και τη διατήρηση σε ισχύ προσωρινού διατάγματος, το οποίο εξεδόθη μονομερώς, θα πρέπει οπωσδήποτε να συντρέχουν - πέραν των τριών προϋποθέσεων που θέτει το άρθρο 32 του Ν. 14/60 - και να ικανοποιούνται οι επιταγές του άρθρου 9 του ΚΕΦ. 6, κάτι που εν προκειμένω υποβάλλουμε ότι δεν ισχύει. 7. Όπως συμβουλευόμαστε από τους δικηγόρους μας, δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που προβλέπει το άρθρο 9 του ΚΕΦ.6, για την έκδοση του Διατάγματος. Στην ένορκη δήλωση του κ. Θεοδώρου, η οποία υποστηρίζει την αίτηση τους, οι Ενάγοντες-Αιτητές αποκαλύπτουν το χρονικό των ενεργειών τους σε σχέση με την εκτέλεση της Απόφασης ημερ. 18/03/2016, το οποίο είναι ενδεικτικό της μεγάλης και αδικαιολόγητης καθυστέρησης που επέδειξαν ως προς την καταχώριση της παρούσας αίτησης. 8. Σαφώς και δεν στοιχειοθετείται το κατεπείγον μέσα από τα γεγονότα που αναφέρονται στην ένορκη τους δήλωση καθότι από την ημερομηνία που καταχώρησαν οι ενάγοντες το ΜΕΜΟ υπ' αρ. ΕΒ3974/2016, ήτοι την 19/11/2016, κατά την οποία κατ' ισχυρισμό τους διαπίστωσαν ότι πως η αξία των ακινήτων δεν μπορεί να καλύψει το εξ' αποφάσεως χρέος του Καθ' ου η Αίτηση αρ.1, παρήλθαν σχεδόν 3 χρόνια μέχρι την καταχώρηση της παρούσας αίτησης, χωρίς να αναφέρονται οποιαδήποτε γεγονότα που επισυνέβησαν μετά την καταχώρηση του ΜΕΜΟ που να δικαιολογούν την παρέλευση σχεδόν 3 χρόνων από την καταχώρηση του ΜΕΜΟ μέχρι την καταχώρηση της παρούσας αίτησης. 9. Τα γεγονότα που αναφέρονται στην ένορκη δήλωση του κ. Θεοδώρου, στις παραγράφους 6(α) μέχρι 6(δ), ήταν γνωστά και υπόψη των Εναγόντων - Αιτητών από τον Νοέμβριο του 2016 και ουδέν έπραξαν από τότε μέχρι τον Ιούλιο του 2019, οπότε και καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση. 10. Περαιτέρω, από τις αναφερόμενες στην ένορκη δήλωση του κ. Θεοδώρου, ενέργειες των Εναγόντων - Αιτητών διαφαίνεται ότι είχαν ζητηθεί και παραχωρηθεί εξασφαλίσεις από την πρωτοφειλέτιδα εταιρεία για την παραχώρηση του δανείου, τις οποίες είχαν λάβει υπό μορφή Υποθηκών και τις οποίες είχαν κρίνει ως επαρκείς και ικανοποιητικές για το σκοπό αυτό. Ως συμβουλευόμαστε από τους δικηγόρους μας, οι Ενάγοντες - Αιτητές δεν νομιμοποιούνται να αναζητούν περαιτέρω τρόπους εξασφάλισης και ικανοποίησης της απαίτησής τους, μετά την πάροδο μάλιστα τόσο μεγάλου χρονικού διαστήματος, ιδιαιτέρως δε με την δέσμευση, ως εν προκειμένω, ακινήτων, τα οποία υπερκαλύπτουν στο πολλαπλάσιο την απαίτησή τους. 11. Σε ότι αφορά τους ισχυρισμούς του κ. Θεοδώρου στις παραγράφους 6, 7 και 8 της ένορκης του δήλωσης, αναφέρουμε ότι τα ποσά, τα οποία αναφέρονται ως αξία των επιβαρυμένων ακινήτων, είτε με ΜΕΜΟ είτε με Υποθήκη, είναι υπερβολικά χαμηλά και δεν ανταποκρίνονται στην πραγματική αξία των ακινήτων αυτών. Είναι μάλιστα βάσει της πλασματικής υποτίμησης της αξίας των εξασφαλίσεων, που οι Ενάγοντες - Αιτητές, παρουσιάζουν στο Δικαστήριο την ανάγκη για - περαιτέρω - δέσμευση των τέως περιουσιακών στοιχείων του Καθ' ου η Αίτηση 1, κάτι που ευσεβάστως εισηγούμαστε δεν ευσταθεί. Επισυνάπτουμε ως Τεκμήριο Α δέσμη με τις αξίες εκάστου ακινήτου κατά το 2018 που δέσμευσαν οι Ενάγοντες - Αιτητές, αλλά και των ακινήτων που είναι υποθηκευμένα προς εξασφάλιση του χρέους της Εναγόμενης 1, σύμφωνα με τις τιμές του Κτηματολογίου, διά των οποίων φαίνεται ότι οι αξίες των μεριδίων των ακινήτων που έχουν δεσμεύσει οι Ενάγοντες - Αιτητές με την αίτηση τους ανέρχονται στο ποσό των €598,100.00. Όπως φαίνεται από το Τεκμήριο Α, η αξία των 13 ακινήτων που αναφέρονται στο Διάταγμα ανέρχεται στο ποσό των €598,100.00 και τα ακίνητα που είναι υποθηκευμένα διά το χρέος της εταιρείας ανέρχονται στο ποσό των €201,000. Συνεπώς, τα ακίνητα που είναι υποθηκευμένα υπέρ των Εναγόντων -Αιτητών, μαζί με τα ακίνητα που έχουν δεσμεύσει οι Ενάγοντες - Αιτητές με τον εκδοθέν Διάταγμα υπερβαίνουν κατά €600,000 το ισχυριζόμενο χρέος του Καθ' ου η Αίτηση 1 προς τους Ενάγοντες. Κατ' ακρίβεια, θα εισηγούμασταν ότι το χρέος του Καθ' ου η Αίτηση 1 προς τους Ενάγοντες καλύπτεται από τα ακίνητα που είναι υποθηκευμένα προς όφελος των Εναγόντων. Επισυνάπτουμε ως Τεκμήριο Β πίνακα με τις τιμές όλων των ακινήτων που οι Ενάγοντες δέσμευσαν και αυτών που είναι υποθηκευμένα, όπου στην 1η στήλη φαίνονται οι αξίες των ακινήτων με βάση της εκτίμησης που έκαναν οι Ενάγοντες, στη 2η στήλη η αξία μεριδίου που εμείς κατέχουμε στα ακίνητα, στη 3η στήλη οι αξίες των ακίνητων κατά το 2018 με βάση τις εκτιμήσεις του Κτηματολογίου και στην 4η στήλη η αξία μεριδίου που έχουμε στα ακίνητα με βάση τις τιμές του Κτηματολογίου. Εάν λάβουμε υπόψη ότι οι τιμές των ακινήτων έχουν λάβει ανοδική πορεία τον τελευταίο χρόνο, η διαφορά μεταξύ της πραγματικής αξίας των ακινήτων που έχουν δεσμευτεί και της αξίας που οι Ενάγοντες παρουσίασαν στο Δικαστήριο για να λάβουν το ισχύον Διάταγμα είναι ακόμη μεγαλύτερη. 12. Θα θέλαμε επίσης να υπογραμμίσουμε ότι οι εκτιμήσεις των ενυπόθηκων ακινήτων που επισύναψαν οι Ενάγοντες στην ένορκη τους δήλωση είναι του 2016 και σε καμία περίπτωση δεν αντικατοπτρίζουν τη πραγματική και σημερινή αξία των ακινήτων. 13. Είμαστε βέβαιοι ότι, εάν όλα τα προαναφερόμενα ήταν υπόψη του Δικαστηρίου, το Δικαστήριο δεν θα εξέδιδε το ισχύον προσωρινό Διάταγμα και στη χείριστη για εμάς περίπτωση, θα δέσμευε ένα με δύο ακίνητα μικρής αξίας. 14. Ως λαμβάνουμε συμβουλής από το δικηγόρο κ. Τσάρκατζιη, το γεγονός αυτό καθιστά το Προσωρινό Διάταγμα υποκείμενο σε ακύρωση, καθώς οι Ενάγοντες - Αιτητές έχουν αποκρύψει στοιχεία και γεγονότα, τα οποία ενδεχομένως να επηρέαζαν την κρίση του Δικαστηρίου κατά την απόφασή του επί της τύχης της Μονομερούς Αίτησης ημερ. 09/07/2019 και τη συνεπακόλουθη έκδοση του σχετικού Προσωρινού Διατάγματος. 15. Περαιτέρω και ως λαμβάνουμε νομικής συμβουλής, μάλιστα δε ως και οι Ενάγοντες - Αιτητές αναγνωρίζουν μέσω της ένορκης δήλωσης του κ. Θεοδώρου (παράγραφος 5), η απαίτηση των Εναγόντων - Αιτητών στρέφεται και εναντίον άλλου προσώπου, του Εναγόμενου 2, για τον οποίο η Αγωγή είναι ορισμένη για Ακρόαση την 19/02/2020. Θεωρούμε υπερβολική αλλά και αδικαιολόγητη την εξάντληση κάθε μέσου για είσπραξη ολόκληρου του διεκδικούμενου ποσού από τον Εναγόμενο 3 - Καθ' ου η Αίτηση 1, ενώ παράλληλα οι Ενάγοντες - Αιτητές παρουσιάζουν προς το Δικαστήριο ότι η εξασφάλιση του λαβείν τους περιορίζεται μόνο σε ότι αφορά τον Εναγόμενο 3 - Καθ' ου η Αίτηση 1. 16. Όπως συμβουλευόμαστε περαιτέρω από τους δικηγόρους μας, ο Καθ' ου η Αίτηση 1 δεν είχε καταστεί για τους σκοπούς του Περί Δολίων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμου, οφειλέτης των Εναγόντων - Αιτητών και οι μεταβιβάσεις στις οποίες προέβη προς όφελος μας δεν δύναται να θεωρηθούν ως δόλιες, καθώς κατά τον ουσιώδη χρόνο, τόσο των προειδοποιητικών επιστολών προς την πρωτοφειλέτιδα εταιρεία, όσο και προς τον Καθ' ου η Αίτηση 1, αλλά και της έγερσης αγωγής εναντίον τους, ο Καθ' ου η Αίτηση 1 ειλικρινώς πίστευε ότι η όποια οφειλή προς τους Ενάγοντες - Αιτητές θα διευθετείτο και ότι οι παρασχεθείσες εξασφαλίσεις - Υποθήκες, που είχαν παραχωρηθεί ήταν ικανές να εξοφλήσουν την όποια οφειλή. Με το δεδομένο αυτό, ειλικρινώς κρίνουμε και πιστεύουμε ότι οι ενέργειες του Καθ' ου η Αίτηση 1 σε ότι αφορά τη μεταβίβαση των αναφερόμενων ακινήτων επ' ονόματί μας, δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ως δόλιες. Περαιτέρω δε, αναφέρουμε ότι οι Ενάγοντες - Αιτητές δεν έχουν στοιχεία και λεπτομέρειες που να καταδεικνύουν τη δολιότητα των εν λόγω μεταβιβάσεων. 17. Όπως συμβουλευόμαστε από τους δικηγόρους μας και έχει αναφερθεί ανωτέρω, το Δικαστήριο στερείτο δικαιοδοσίας σύμφωνα με το άρθρο 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου να εκδώσει μονομερώς προσωρινό Διάταγμα, καθότι οι Ενάγοντες - Αιτητές δεν παρέθεσαν στην ένορκη τους δήλωση οποιαδήποτε γεγονότα που να καταδεικνύουν το κατεπείγον της έκδοσης του προσωρινού διατάγματος. Σύμφωνα με τα όσα μας αναφέρουν οι δικηγόροι μας, οι Ενάγοντες - Αιτητές όφειλαν να παραθέσουν στην ένορκη τους δήλωση τέτοια γεγονότα, τα οποία να στοιχειοθετούν την επείγουσα ανάγκη για την παροχή θεραπείας με μονομερή αίτηση. Υπήρξε υπέρμετρη καθυστέρηση εκ μέρους των Εναγόντων - Αιτητών να προβούν σε οποιαδήποτε ένδικα μέσα εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 1 και της πρωτοφειλέτιδας εταιρείας, τα γεγονότα δε που στηρίζουν την αίτηση δεν δικαιολογούν τη μονομερώς έκδοση προσωρινού Διατάγματος. 18. Δεν στοιχειοθετείται το κατεπείγον μέσα από τα γεγονότα που αναφέρονται στην ένορκη δήλωση του κ. Θεοδώρου, που συνοδεύει τη μονομερή αίτηση ημερ. 09/07/2019, καθότι από τις κατ' ισχυρισμό ημερομηνίες μεταβίβασης των επίδικων ακινήτων μέχρι σήμερα, ουδεμία μεταβολή επήλθε στο ιδιοκτησιακό καθεστώς τους και ούτε οι Ενάγοντες - Αιτητές έχουν αναφέρει και καταδείξει οποιοδήποτε άμεσο και επικείμενο κίνδυνο αποξένωσης των επίδικων ακινήτων, ώστε να δικαιολογείται - εν μέρει έστω - η έκδοση του προσωρινού διατάγματος ημερ. 11/09/2019. 19. Επισημαίνουμε ότι τα ίδια γεγονότα που αναφέρουν οι Ενάγοντες - Αιτητές και ο κ. Θεοδώρου στην ένορκη του δήλωση ημερ. 09/11/2019 (παράγρ. 9 και 10 της ένορκης δήλωσης του κ. Θεοδώρου), επικαλούμαστε κι εμείς οι ίδιοι σε ότι αφορά το γεγονός ότι από το 2014 μέχρι σήμερα παραμένουμε ιδιοκτήτες των εκεί αναφερόμενων και επίδικων ακινήτων, συνεπώς οι Ενάγοντες - Αιτητές δεν έχουν αποκαλύψει και στοιχειοθετήσει το κατεπείγον, το οποίο συνιστά απαραίτητη προϋπόθεση για την έκδοση προσωρινού διατάγματος. 20. Τέλος, επαναλαμβάνουμε ότι από την πρώτη προειδοποιητική επιστολή των Εναγόντων προς τους Εναγόμενους την 22/04/2013 μέχρι την έκδοση απόφασης εναντίον του Καθ' ου η ECLI:CY:AD:2016:D147, Αίτηση 1 ημερ. 18/03/2016, παρήλθαν 35 μήνες και από την έκδοση της εν λόγω απόφασης μέχρι την καταχώριση της παρούσας παρήλθαν άλλοι 40 μήνες. Εφόσον, οι Ενάγοντες - Αιτητές προχώρησαν με την εγγραφή ΜΕΜΟ επί ακίνητης περιουσίας του Καθ' ου η Αίτηση 1 το 2016 (παράγραφος 6 της ένορκης δήλωσης του κ. Θεοδώρου), λογικά οι Ενάγοντες θα έπρεπε να γνώριζαν ήδη και θα μπορούσαν να γνώριζαν περί των επίδικων μεταβιβάσεων. Εδώ έγκειται ακριβώς η μεγάλη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση στη λήψη οποιωνδήποτε μέτρων, όπως η καταχώριση της παρούσας αίτησης ημερ. 09/07/2019, χωρίς να αναφέρονται οποιαδήποτε γεγονότα που να δικαιολογούν την καθυστέρηση αυτή. 21. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, ευσεβάστως εισηγούμαστε ότι το προσωρινό διάταγμα ημερ. 11/07/2019 πρέπει να ακυρωθεί. Όλα τα ανωτέρω τα ορκιζόμαστε ως ορθά και αληθή, βάσει των όσων καλύτερα γνωρίζουμε και πιστεύουμε». ΟΙ ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Η ακροαματική διαδικασία της αίτησης περιορίστηκε στις αγορεύσεις των ευπαιδεύτων συνηγόρων των δύο πλευρών οι οποίοι παρέπεμψαν στα γεγονότα της υπόθεσης και στη νομική πτυχή που τη διέπει. Τις έχω μελετήσει με προσοχή και λαμβάνω υπόψιν τις εισηγήσεις τους, όπου δε χρειαστεί στη συνέχεια θα γίνει αναφορά σε αυτές και απαντήσεις στις διάφορες εισηγήσεις και επιχειρήματα θα δοθούν με το σκεπτικό του Δικαστηρίου που θα ακολουθήσει χωρίς να απαιτείται από το Δικαστήριο να ενδιατρίψει σε κάθε επί μέρους εισήγηση όταν αυτή κρίνεται ότι δεν εξυπηρετεί οποιονδήποτε σκοπό προς επίλυση των επίδικων ζητημάτων (βλ. Οδυσσέα v. Αστυνομίας,
(1999)2 ΑΑΔ 490). ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΚΑΙ ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΩΝ ΠΟΥ ΘΕΤΕΙ Η ΣΧΕΤΙΚΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΚΑΙ ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ ΕΠΙΖΗΤΟΥΜΕΝΟΥ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ Η αίτηση στηρίζεται, μεταξύ άλλων, στον περί Δόλιων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμο (Κεφ.62) και στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο (Κεφ.6). Επιζητείται η έκδοση διαταγμάτων με τα οποία να διατάσσεται η ακύρωση της μεταβίβασης και εγγραφής της ακίνητης περιουσίας που περιγράφεται στην εν λόγω δια κλήσεως Αίτηση η οποία έγινε από τον Καθ' ου η αίτηση 1, προς τους Καθ' ων η αίτηση 2 και 3/ ΧΧΧΧΧ Χρυσοστόμου Γεωργίου και ΧΧΧΧΧ Αποστόλου («Καθ' ων η αίτηση 2 και 3») δυνάμει δωρεάς, δόλια και με πρόθεση να εμποδίσει την Αιτήτρια στην εκτέλεση της προς όφελος της Δικαστικής Απόφασης ημερ. 18.03.2016 στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγή. Υπογραμμίζεται ότι οι Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 δεν ζήτησαν την αντεξέταση του κ. Θεοδώρου αλλά ούτε και προσφέρθηκε οποιαδήποτε θετική μαρτυρία προς αντίκρουση των όσων αναφέρονται στην ΕΔ Θεοδώρου. Στην προκείμενη περίπτωση, οι ισχυρισμοί του κ. Θεοδώρου συνεπώς παραμένουν αναντίλεκτοι και αδιαμφισβήτητοι. Για τη σημασία της μη αντεξέτασης ενός ενόρκως δηλούντος για προβαλλόμενο ισχυρισμό (βλ. Phipson on Evidence 12η έκδοση παρ. 1593 σελ. 657, Αναφορικά με την αίτησης της εταιρείας Εκδόσεις Αρκτίνος Λτδ κ.α.
(2006)1Β Α.Α.Δ. 1013, Favero General Trading Ltd v. Medusa Constructions Ltd, Πολ. Έφεση 258/09 ημερ. 12/11/2012 και Adidas v. The Jonitexo
(1987)1 C.L.R. 383. Σχετικές είναι επίσης οι υποθέσεις Global Consolidator vs Lasala
(2007)1 ΑΑΔ 162, Πατούρης ν. Hellenic Bank
(2001)1G AAD 2118, Blue Arrow General Trading Co Ltd vs Μικρού
(2000)1Β ΑΑΔ 1427). Η μονομερής αίτηση στην βάση της οποίας επιζητείται η έκδοση του διατάγματος στηρίζεται, μεταξύ άλλων, στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60. Το εν λόγω άρθρο δίδει ευρεία διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να εκδίδει τέτοια διατάγματα εφόσον βέβαια ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που θέτει το εν λόγω άρθρο. Πέραν τούτου, τα άρθρα 4 και 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, τα οποία αναφέρονται σε εξειδικευμένες περιπτώσεις, παρέχουν επίσης εξουσία για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Όπως έχει νομολογηθεί, τα εν λόγω άρθρα του Κεφ. 6 δεν επηρεάζουν τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Ν. 14/60, το οποίο προσδιορίζει το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας των Δικαστηρίων στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων (βλ. ABP Holdings Ltd κ.α. v. Κιταλίδη κ.α. (Αρ. 2)
(1994)2 Α.Α.Δ. 694 και Γρηγορίου κ.α. v. Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Στην προκειμένη περίπτωση το μονομερώς εκδοθέν διάταγμα εκδόθηκε σε συνάρτηση με την κυρίως δια κλήσεως αίτηση με την οποία, ως έχει ήδη αναφερθεί, σκοπείται η ακύρωση δόλιας μεταβίβασης στην οποία προέβη ο Καθ' ου η αίτηση 1 που είναι εξ αποφάσεως χρεώστης της Αιτήτριας και η οποία κυρίως αίτηση βασίζεται στο Κεφ. 62. Στην υπόθεση Ιωακείμ κ.ά. ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ (Αρ. 1)
(2003)1 Α.Α.Δ. 198, αναφέρεται ότι η αίτηση, δυνάμει του Κεφ. 62, ανήκει στην κατηγορία αιτήσεων που έχουν πρωτογενή χαρακτήρα. Παρόλο δε που δικονομικά εντάσσεται στα πλαίσια της αγωγής, πρόκειται για αυτόνομη διαδικασία, «sui generis» η οποία κατατάσσεται στην ευρύτερη κατηγορία των αγωγών. Λέχθηκαν συγκεκριμένα τα εξής: «Κατά τη γνώμη μας η αίτηση κάτω από τις διατάξεις του Κεφ. 62 ανήκει στην κατηγορία αιτήσεων που έχουν πρωτογενή χαρακτήρα. Και για την οποία ισχύει η προθεσμία καταχώρησης έφεσης των έξι εβδομάδων. Παρόλο που δικονομικά τέτοια αίτηση είναι ενταγμένη στο πλαίσιο της αγωγής, εντούτοις ο ομφάλιος λώρος με αυτή έχει αποκοπεί. Πρόκειται για αυτόνομη διαδικασία, που στοχεύει σε άλλης μορφής θεραπεία και που κατατάσσεται, όπως προελέχθη, για το σκοπό που συζητούμε, στην ευρύτερη κατηγορία των αγωγών». Επομένως, στην υπό κρίση περίπτωση η σχετική προϋπόθεση για ύπαρξη αιτίας αγωγής πληρείται. Σύμφωνα με τη νομολογία μας η εμβέλεια του Άρθρου 32 του Ν.14/60 είναι πολύ ευρεία ώστε να καλύπτει αιτήσεις ως είναι και η υπό κρίση (δηλαδή, που έχει υποβληθεί στα πλαίσια αιτήσεως που έχει πρωτογενή χαρακτήρα) (βλ. Ιωακείμ κ.α. v. Λαικής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ (Αρ. 1)
(2003)1Α Α.Α.Δ 198). Οι τρείς προϋποθέσεις που θέτει το Άρθρο 32 του Ν. 14/60 συνοψίζονται ως εξής: (α) Πρέπει να υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά την ακροαματική διαδικασία. (β) Πρέπει να υπάρχει πιθανότητα ο Αιτητής να δικαιούται σε θεραπεία. (γ) Εάν δεν εκδοθεί το διάταγμα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Ως λέχθηκε στην υπόθεση Γρηγορίου v. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, στην παρ.269: «.το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται στη διαπίστωση του κατά πόσο ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του Νόμου 14/60.Το Δικαστήριο, κατά την εκδίκαση αίτησης για προσωρινό διάταγμα, πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης». 1η Προϋπόθεση - Ύπαρξη Σοβαρού Ζητήματος προς Εκδίκαση: Εκείνο που έχει επεξηγηθεί σε πολλές αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου είναι ότι η 1η προϋπόθεση του άρθρου 31 του Ν. 14/60 δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν του να καταδειχθεί μία συζητήσιμη υπόθεση (arguable case) με βάση τα δικόγραφα (βλ. Odysseos v. Pieris Estates
(1982)1 CLR 557). Όπως προκύπτει από την American Cyanamid v Ethicon
(1975)1 All E.R. 504 οι ένορκες δηλώσεις μπορούν να αποτελέσουν το βάθρο για τη χορήγηση προσωρινής θεραπείας. Στην σελ. 123 του συγγράμματος Διατάγματα:Injunctions, οι Γ. Ερωτοκρίτου και Π. Αρτέμης αναφέρουν τα εξής: «. το πρώτο ζήτημα το οποίο το δικαστήριο θα στρέψει την προσοχή του, είναι αναφορικά με τη νομική πτυχή της υπόθεσης. Αναμένεται να εξετάσει κατά πόσο ο ενάγων έδειξε ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση. Στα πλαίσια της εξέτασης του, θα ερευνήσει το αγώγιμο δικαίωμα του ενάγοντα.Το επίπεδο δεν είναι πολύ ψηλό .». Σύμφωνα με το άρθρο 2 του Ν. 14/60 μία βάση αγωγής «περιλαμβάνει το σύνολον των γεγονότων των θεμελιούντων το αγώγιμον δικαίωμα, περί ου η αγωγή». Το δε αγώγιμο δικαίωμα, ως έχει αναφερθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Bank of Cyprus Ltd v. Ambrosia Oils and Margarine Insdustry Ltd κ.ά.
(1986)1 CLR 190, είναι μία πραγματική κατάσταση, η ύπαρξης της οποίας, δίδει το δικαίωμα σε ένα πρόσωπο να εξασφαλίσει από το Δικαστήριο θεραπεία, από ένα άλλο πρόσωπο. Ο όρος «θεραπεία», με την σειρά του, είναι τόσο ευρύς που περιλαμβάνει, οποιαδήποτε θετική επίλυση ο νόμος μπορεί να προσφέρει σε ένα πρόβλημα με την παρέμβαση του Δικαστηρίου (βλ. άρθρο 31 του Ν.14/60). Επιπρόσθετα, στην σελ. 57 του συγγράμματος τους, Διατάγματα:Injunctions, οι Γ. Ερωτοκρίτου και Π. Αρτέμης αναφέρουν τα εξής: «Το αγώγιμο δικαίωμα μπορεί να στηρίζεται είτε σε παραβίαση νομικού δικαιώματος είτε σε επαπειλούμενη παραβίαση δικαιώματος..». Επιπλέον, στην υπόθεση T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 Α.Α.Δ. 1802, λέχθηκαν τα εξής στην παρ.1809: «Σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του. Αυτό είναι το πραγματικό νόημα των επί του θέματος αποφάσεων μας.Αυτό συχνά παραγνωρίζεται στα Επαρχιακά Δικαστήρια τόσο από δικηγόρους όσο και από δικαστές με αποτέλεσμα η διαδικασία να γίνεται απαραδέκτως πολύπλοκη και μακρά». Στην υπόθεση PARICO ALUMINIUM DESIGNS LTD v. MUSKITA
(2002)1Γ Α.Α.Δ. 2015, ο κ. Καλλής, Δ, παρέθεσε απόσπασμα από το σύγγραμμα Copinger and Skone James on Copyright, 12η έκδοση, και ανέφερε τα ακόλουθα: «Συζητήσιμη υπόθεση: .Αυτό που πρέπει να αποκαλύπτεται από την ένορκη δήλωση είναι ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση και ότι ο ενάγων έχει προοπτικές επιτυχίας οι οποίες υφίστανται στην ουσία και στην πραγματικότητα. Ο ενάγων δεν έχει υποχρέωση, όπως ήταν προηγουμένως η αντίληψη, να αποδείξει ότι έχει ισχυρή εκ πρώτης όψεως υπόθεση ή εκ πρώτης όψεως υπόθεση ή ακόμα πιθανότητα να επιτύχει στη δίκη. Το βάρος στον ενάγοντα είναι λιγότερο, πρέπει να αποδείξει ότι έχει συζητήσιμη υπόθεση.». Αναφορικά με την πρώτη προϋπόθεση σύμφωνα με τη νομολογία ό,τι απαιτείται στο στάδιο αυτό είναι η κατάδειξη απλά μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως έχει ήδη λεχθεί ανωτέρω, το μονομερώς εκδοθέν διάταγμα εκδόθηκε σε συνάρτηση με την κυρίως δια κλήσεως υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτηση με την οποία σκοπείται η ακύρωση δόλιας μεταβίβασης στην οποία προέβη ο Καθ' ου η αίτηση 1 που είναι εξ αποφάσεως χρεώστης της Αιτήτριας και η οποία κυρίως αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στον περί Δόλιων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμο (ΚΕΦ.62) και στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο (Κεφ.6). Δεδομένου δε του ότι ως έχει ήδη αναφερθεί στην υπόθεση Ιωακείμ κ.ά. ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ (Αρ.1) (ανωτέρω)., αίτηση δυνάμει του Κεφ. 62, ανήκει στην κατηγορία αιτήσεων που έχουν πρωτογενή χαρακτήρα και αποτελεί αυτόνομη διαδικασία που κατατάσσεται στην ευρύτερη κατηγορία των αγωγών και έχει ως σκοπό της, να καταστήσει κάποια περιουσία, η οποία υπό διαφορετικές συνθήκες δεν θα ήταν διαθέσιμη, διαθέσιμη προς εκτέλεση με σκοπό την ικανοποίηση του εξ αποφάσεως χρέους κρίνω ότι η πρώτη προϋπόθεση εκπληρώνεται. Στην υπό κρίση περίπτωση κρίνω ότι πράγματι εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση στα πλαίσια της κυρίως δια κλήσεως Αίτησης και αφ' ης στιγμής η υπό κρίση διαδικασία σχετίζεται με αναγνωρισμένο από το Νόμο δικαίωμα της Αιτήτριας για ενεργοποίηση της διαδικασίας του Κεφ. 62 που αφορά σε νομοθετικό μηχανισμό που αποσκοπεί στην διασφάλιση περιουσίας από δόλια αποξένωση περιουσίας των εξ' αποφάσεως οφειλετών έναντι των πιστωτών τους, για σκοπούς εκτέλεσης της δικαστικής απόφασης. Χαρακτηριστικά εν προκειμένω είναι κατά τα αναφερόμενα από την έντιμη Δικαστή Μιχαηλίδου (ως ήταν τότε) στην απόφαση της στην Αγωγή υπ' αρ. 2635/2006 του Ε.Δ. Λεμεσού στην Μαίρη Κουτσοκούμνη v. Γιώργου Οικονόμου κ.α. ημερ. 29.2.2012: « ... Παρέχει δηλαδή ο Νοµοθέτης ένα αυτοτελή µηχανισµό στον αιτητή, µια µέθοδο προώθησης δικαστικής διαδικασίας άλλης από το κλητήριο ένταλμα, ώστε να µπορεί µε τον τρόπο αυτό να ενεργήσει, για να αναζητήσει τη δόλια διασπάθιση της περιουσίας του κινητής ή ακίνητης µε σκοπό πάντοτε να τον εξασφαλίσει σε περίπτωση που έχει επιτύχει την έκδοση απόφασης την εκτέλεση της, είτε αν ακόµα βρίσκεται στη διαδικασία να εκδώσει υπέρ του µια απόφαση». 2η Προϋπόθεση - Πιθανότητα Επιτυχίας κατά την ακροαματική διαδικασία Στην υπόθεση Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd
(1982)1 C.L.R. 557, το Ανώτατο Δικαστήριο σε ότι αφορά την 2η προϋπόθεση αποφάσισε ότι: «There is no reason in principle or on authority to interpret "a serious question to be tried at the hearing" in the context of the proviso to s.32
(1)-Law 14/60, as requiring anything beyond the disclosure of an arguable case on the strength of the pleadings, as the House of the Lords suggested in the Ethicon case..that the standard required for the plaintiff to overcome the evidential hurdle is not very high; that he is only required to establish a "probability" of success; that the concept of a "probability" imports something more than a mere possibility but something much less than the "balance of probabilities", the standard required for proof of a civil action.». Περαιτέρω, στην υπόθεση Κυτάλα v. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 Α.Α.Δ. 253, λέχθηκαν τα εξής: «Είναι πάντως σαφές από τον επιθετικό προσδιορισμό ότι η αιτία αγωγής πρέπει να διακρίνεται από την ποιότητα της. Το ότι διατυπώνεται αιτία αγωγής δεν είναι από μόνο του αρκετό. Η αιτία αγωγής πρέπει να είναι καλή με την έννοια ότι, από άποψης ποιότητας συγκεντρώνει πιθανότητα επιτυχίας. Πρόκειται λοιπόν για προϋπόθεση με την έννοια ότι, από άποψης ποιότητας συγκεντρώνει πιθανότητα επιτυχίας. Πρόκειται λοιπόν για προϋπόθεση όμοια με την αντίστοιχη στην επιφύλαξη του άρθρου 32
(1)του περί Δικαστηρίων Νόμου 1960». Σύμφωνα με την υπόθεση Κυτάλα (ανωτέρω), η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας γίνεται στην βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας η οποία και πρέπει να αναφέρεται σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας για εξασφάλιση θεραπείας ενώ όπως λέχθηκε στην υπόθεση Σεβαστού v. Σεβαστού
(2002)1 Α.Α.Δ. (Γ) 1980, επιτρέπεται μόνο πρωταρχική εξέταση της μαρτυρίας για σκοπούς συνεκτίμησης της αποδεικτικής δύναμης της κάθε πλευράς. Έχοντας υπ' όψιν τα πιο πάνω σύμφωνα με τα γεγονότα της υπόθεσης όπως προκύπτουν από τις ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν την αίτηση αλλά και την ένσταση κρίνω ότι ξεκάθαρα ικανοποιείται και η 2η προϋπόθεση που θέτει το άρθρο 32 του Ν. 14/60. Σύμφωνα με τα όσα έχουν λεχθεί στην πρόσφατη απόφαση στην υπόθεση ΔΗ.ΜΑ.ΡΩ. ΛΤΔ (ΣΕ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ) ΗΕ 106855 κ.α. ν. LAKIS GEORGIOU CONSTRUCTION LTD, ECLI:CY:AD:2018:A422, Πολιτική Έφεση Αρ. 214/2012, 28/9/2018: «Ένα Δικαστήριο έχει κατά το άρθρο 91Γ του Κεφ. 6, τη δυνατότητα ακύρωσης καταδολιευτικής μεταβίβασης και, αναλόγως, δύναται να διατάξει την ακύρωση της εγγραφής και την επαναεγγραφή στο όνομα του οφειλέτη, με ταυτόχρονη εγγραφή του εξ αποφάσεως χρέους ως επιβάρυνση επί του περιουσιακού στοιχείου. Κατά δε το άρθρο 91Α του Κεφ. 6, μεταξύ άλλων, θεωρείται πράξη καταδολίευσης εξ αποφάσεως πιστωτή, η δωρεά, μεταβίβαση ή επιβάρυνση προς όφελος τρίτου οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου του εξ αποφάσεως οφειλέτη εφόσον γίνεται με σκοπό την παρεμπόδιση ή καθυστέρηση ικανοποίησης των εξ αποφάσεως χρεών. Τέτοια πράξη λογίζεται κατά το εδάφιο
(2)του άρθρου ως γενόμενη με σκοπό την καταδολίευση του εξ αποφάσεως πιστωτή μέχρις αποδείξεως του αντιθέτου. Περαιτέρω, τέτοια πράξη θεωρείται καταδολιευτική, ανεξαρτήτως του αν έγινε πριν ή μετά την καταχώρηση αγωγής δυνάμει της οποίας εκδόθηκε απόφαση υπέρ του πιστωτή. Παρατηρείται επομένως ότι υπάρχει τεκμήριο το οποίο λειτουργεί υπέρ του πιστωτή με τον οφειλέτη να βαρύνεται με την απόδειξη του αντιθέτου. Απόδειξη που ικανοποιείται στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων, (Ευαγγέλου ν. Κωστάκης Κουρέας και Υιός Λτδ
(2005)2 Α.Α.Δ. 415). Η δωρεά, όπως είναι εν προκειμένω η περίπτωση, προς όφελος τρίτου του περιουσιακού στοιχείου της εφεσείουσας εταιρείας τεκμαίρεται να αποτελεί πράξη καταδολίευσης των εφεσιβλήτων και αυτό ανεξάρτητα από το χρονικό σημείο που έγινε η μεταβίβαση δηλαδή πριν ή μετά την καταχώρηση αγωγής, ή, στα δεδομένα της παρούσας διαφοράς, της έκδοσης της διαιτητικής απόφασης και της μεταγενέστερης εγγραφής της στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου». Το άρθρο 3
(1)του Κεφ. 62 επί του οποίου εδράζεται επίσης η κυρίως δια κλήσεως αίτηση, προνοεί μεταξύ άλλων ότι κάθε δωρεά, πώληση ή άλλη μεταβίβαση ή διάθεση οποιασδήποτε κινητής ή ακίνητης περιουσίας που γίνεται από οποιοδήποτε πρόσωπο με πρόθεση να παρεμποδίσει ή καθυστερήσει τους πιστωτές του να ανακτήσουν από αυτόν τα χρέη του, θα θεωρείται ότι είναι δόλια και θα είναι άκυρη έναντι του εν λόγω πιστωτή. Το άρθρου 3
(2)του Κεφ. 62 προνοεί πως σε oπoιαδήπoτε αίτηση, βάσει τωv διατάξεωv τoυ Νόμoυ για ακύρωση μεταβίβασης ή εκχώρησης oπoιασδήπoτε περιoυσίας πoυ έγιvε σε oπoιoδήπoτε γovιό, σύζυγo, παιδί, αδελφό ή αδελφή τoυ δικαιoπάρoχoυ ή εκχωρητή, όχι με χρηματικό αvτάλλαγμα ή με αvτάλλαγμα άλλη περιoυσία ισoδύvαμης αξίας ή με καλή αvτιπαρoχή, τo βάρoς απόδειξης ότι αυτή η μεταβίβαση ή εκχώρηση έγιvε καλή τη πίστει και δεv έγιvε με πρόθεση vα παρεμπoδίσει ή καθυστερήσει τoυς πιστωτές τoυ θα έχει o δικαιoπάρoχoς ή εκχωρητής και τo πρόσωπo στo oπoίo έγιvε η εv λόγω μεταβίβαση ή εκχώρηση. Συνεπώς, το άρθρο 3
(2)του Κεφ. 62 σχετίζεται με το βάρος απόδειξης, το οποίο σε συγκεκριμένες, ρητά καθοριζόμενες περιπτώσεις, εναποτίθεται στον δικαιοπάροχο ή εκχωρητή και το πρόσωπο στο οποίο έγινε η μεταβίβαση ή εκχώρηση. Σε τέτοιου είδους αιτήσεις για ακύρωση δόλιας μεταβίβασης δυνάμει δωρεάς από γονέα σε τέκνο, οι Καθ΄ ων η αίτηση φέρουν το βάρος απόδειξης ότι οι μεταβιβάσεις έγιναν καλόπιστα. Συγκεκριμένα, το άρθρο 3 του Κεφ. 62 προνοεί ότι σε οποιαδήποτε αίτηση στη βάση των διατάξεων του Κεφ. 62 για ακύρωση μεταβίβασης που έγινε σε τέκνο δυνάμει δωρεάς όπως στην παρούσα περίπτωση, το βάρος απόδειξης ότι αυτή η μεταβίβαση έγινε καλή τη πίστει και δεν έγινε με πρόθεση να παρεμποδίσει ή καθυστερήσει τους πιστωτές του το έχει ο δικαιοπάροχος στην περίπτωση αυτή ο Καθ' ου η αίτηση 1 και το πρόσωπο στο οποίο έγινε η εν λόγω μεταβίβαση (Καθ΄ ων η αίτηση 2 και 3). Παράλληλα δυνάμει του άρθρου 91Α
(1)και
(2)του Κεφ. 6 η μεταβίβαση περιουσίας από γονέα σε παιδί δυνάμει δωρεάς τεκμαίρεται, μέχρις απόδειξης του αντιθέτου, ότι έγινε με σκοπό την καταδολίευση του εξ αποφάσεως πιστωτή, ανεξαρτήτως εάν έγινε πριν ή μετά την καταχώρηση της αγωγής δυνάμει της οποίας εκδόθηκε απόφαση την εκτέλεση της οποίας επιδιώκει ο εξ αποφάσεως πιστωτής. Σύμφωνα δε με τη σχετική με το θέμα νομολογία για να λογίζεται κάποια διάθεση περιουσίας ως δόλια θα πρέπει πρώτα να διαπιστωθεί ότι αυτή έγινε με πρόθεση παρεμπόδισης ή καθυστέρησης της ανάκτησης κάποιου χρέους από τον πιστωτή. Η πρόθεση του προσώπου, το οποίο κάνει τη διάθεση είναι λοιπόν το κύριο στοιχείο. Συγκεκριμένα στην Mailos v. Constantinides & others
(1979)1 J.S.C. 242 λέχθηκαν τα εξής: «The law of Cyprus as stated in the sections cited above makes the intent of the transferor the crucial test for deciding whether the transfer or disposal is to be deemed to be "fraudulent". The fraud contemplated is not what has been called "moral fraud"; but consists in the intention of the transferor to "hinder" or "delay" (that is something less than "prevent") his creditors. Whether or not that intention exists, must be decided as an inference of fact from considering all the circumstances of the case». Στην υπόθεση Lymperopoulou v. Christodoulou a.ο.
(1957)Vol. 22 C.L.R. 184 η οποία υιοθετήθηκε και αργότερα στην Pambos Zenios Trading Ltd κ.α. v. Μιχάλης Χατζηπαύλου & Υιος Λτδ κ.α.
(2011)1(Γ) Α.Α.Δ. 2322 όπως και στην Σταυρούλλα Τζιέπρα v. Χαράλαμπου Σάββα κ.α.
(2013)1Γ Α.Δ.Δ. 241 αποφασίστηκε ότι μια δόλια μεταβίβαση είναι άκυρη εναντίον πιστωτή ή πιστωτών τους οποίους, ο μεταβιβάζων και ο δεχόμενος τη μεταβίβαση είχαν πρόθεση να παρεμποδίσουν ή να καθυστερήσουν να ανακτήσουν τα χρέη τους. Δόλια μεταβίβαση δυνάμει των προνοιών του Άρθρου 3
(1)του περί Δολίων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμου, Κεφ. 62 μπορεί ν' ακυρωθεί εάν ο πιστωτής, που υποβάλλει την αίτηση ακύρωσης, συγκαταλέγεται μεταξύ αυτών που ο μεταβιβάζων (χρεώστης), κατά το χρόνο της μεταβίβασης, είχε πρόθεση να παρεμποδίσει ή να καθυστερήσει, στην ανάκτηση του οφειλόμενου, προς αυτόν, χρέους του. Ο Νόμος δεν παρέχει θεραπεία για «μεταγενέστερο πιστωτή», δηλαδή πιστωτή ο οποίος δεν βρισκόταν στη σκέψη του χρεώστη κατά το χρόνο της δόλιας μεταβίβασης. Στην ίδια υπόθεση αναφέρθηκε ότι πιστωτές, όπως διαφαίνεται από το άρθρο 2 του νόμου, είναι οι εξ αποφάσεως πιστωτές και τα πρόσωπα που έχουν αποδείξει το δικαίωμα τους να κατατάσσονται ως πιστωτές, κατά τη διανομή της περιουσίας πτωχεύσαντος ή αφερέγγυου προσώπου. Κρίσιμος δε χρόνος για τη διαπίστωση της ύπαρξης ή απουσίας δόλου, καλής πίστης και νόμιμης αντιπαροχής είναι ο χρόνος κατά τον οποίο έλαβε χώρα η μεταβίβαση ή εκχώρηση (βλ. Kotsapas v. The Official Receiver
(1966)1 C.L.R. 119). Το άρθρο 4 του Κεφ. 62 προνοεί πως οπoιαδήπoτε τέτοια δωρεά, πώληση, εvέχυρo, υπoθήκη ή άλλη μεταβίβαση ή διάθεση oπoιασδήπoτε κιvητής ή ακίvητης περιoυσίας πoυ θεωρείται ως δόλια βάσει τωv διατάξεωv τoυ άρθρoυ 3 τoυ Νόμoυ η oπoία έγιvε πριv από ή μετά τηv έvαρξη αγωγής ή άλλης διαδικασίας στηv oπoία τo δικαίωμα για αvάκτηση τoυ χρέoυς έχει απoδειχτεί, δύvαται vα ακυρωθεί με διάταγμα τoυ Δικαστηρίoυ πoυ εξασφαλίζεται με αίτηση oπoιoυδήπoτε εξ απoφάσεως πιστωτή πoυ γίvεται στηv εv λόγω αγωγή ή άλλη διαδικασία, και στo Δικαστήριo εvώπιov τoυ oπoίoυ η αγωγή ή άλλη διαδικασία έχει ακoυστεί ή εκκρεμεί. Από το περιεχόμενο της ΕΔ Θεοδώρου αλλά και τον φάκελο του Δικαστηρίου, προκύπτουν μεταξύ άλλων και τα ακόλουθα σημαντικά: (α) Η υπό τον ως άνω με αριθμό και τίτλο Αγωγή καταχωρίστηκε την 14.8.2013 και αφότου ακολούθησε, κατόπιν διαταγμάτων του Δικαστηρίου, η καταχώριση από μέρους των Αιτητών τροποποιημένου Κλητηρίου Εντάλματος την 26.2.2015 και την 1.7.2015 αντίστοιχα, αυτή, δια των τροποποιημένων κλητήριων ενταλμάτων ημερ. 26.2.2015 και 1.7.2015, επιδόθηκε δεόντως στον Καθ' ου η αίτηση 1 την 2.4.2015 και 21.7.2015 αντίστοιχα κατόπιν διαταγμάτων υποκατάστατης επίδοσης δια της αφέσεως στην σύζυγο του Καθ' ου η αίτηση 1 κας. Γεωργία Αποστόλου. Ο Καθ' ου η αίτηση 1 έλαβε δεόντως γνώση για την δικαστική διαδικασία που εκκρεμούσε εναντίον του και εντούτοις παρέλειψε να καταχωρίσει εμφάνιση στην διαδικασία (βλ. παρ. 5 και Τεκμήριο 5 της ΕΔ Θεοδώρου). (β) Η Αιτήτρια εξασφάλισε προς όφελος της και εναντίον του Καθ' ου η ECLI:CY:AD:2016:D147, αίτηση 1 στα πλαίσια της παρούσας Αγωγής Δικαστική Απόφαση ημερ. 18.3.2016 για το ποσό των €24.072,54 πλέον τόκο 10,50% τον χρόνο από 5.7.2013 μέχρι εξοφλήσεως με κεφαλαιοποίηση των τόκων δύο φορές ετησίως την 30.6 και 31.12, πλέον το ποσό των €35.650,70 πλέον τόκοι προς 9,25% από 5.7.2013 μέχρι εξοφλήσεως με κεφαλαιοποίηση των τόκων δύο φορές ετησίως την 30.6 και 31.12, πλέον το ποσό των €79.453,07 πλέον τόκοι προς 9,25% από 5.7.2013 μέχρι εξοφλήσεως με κεφαλαιοποίηση των τόκων δύο φορές ετησίως την 30.6 και 31.12, πλέον το ποσό των €1.385,00 έξοδα της Αγωγής περιλαμβανομένων των εξόδων της απόφασης, με τόκο 5,5% το χρόνο από 14.8.2013 μέχρι 31.12.2014 και με 4% τόκο από 1.1.2015 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον €11,00 έξοδα επίδοσης, πλέον ΦΠΑ (παρ. 5 και Τεκμ. 4 της ΕΔ Θεοδώρου). (γ) Η Αιτήτρια μετά την έκδοση της προαναφερθείσας απόφασης εναντίον του Καθ' ου η αίτηση 1 προχώρησε με την λήψη διάφορων μέτρων προς εκτέλεση της Δικαστικής Απόφασης όμως οι υφιστάμενες ενυπόθηκες εξασφαλίσεις που διατηρεί η Τράπεζα καθώς επίσης και τα υφιστάμενα ακίνητα ιδιοκτησίας του Καθ' ου η αίτηση 1 επί των οποίων ενέγραψε η Τράπεζα ΜΕΜΟ δεν μπορούν να καλύψουν το ύψος των ήδη καταχωρισμένων επιβαρύνσεων και/ή το ύψος των εξ' αποφάσεως υποχρεώσεων του Καθ' ου η αίτηση 1 προς την Αιτήτρια για σκοπούς εκτέλεσης της δικαστικής απόφασης και/ή είσπραξης και/ή εξόφλησης του εξ' αποφάσεως χρέους (παρ. 6 - 8 και τα εκεί σχετικά επισυνημμένα Τεκμ. της ΕΔ Θεοδώρου). (δ) Ο Καθ' ου η αίτηση 1 κατά πάντα ουσιώδεις χρόνους των γεγονότων και/ή των συνθηκών που οδήγησαν στην καταχώρηση της παρούσας Αγωγής εναντίον του και ενώ αρχικά του είχε αποσταλεί σχετική επιστολή τερματισμού ημερ. 5.7.2013 και ενώ καταχωρήθηκε στις 14.8.2013 η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγή και μεταγενέστερα εκκρεμούσε ενώπιον του Δικαστηρίου η παρούσα Αγωγή, ήταν εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης περαιτέρω ακίνητης περιουσίας, ως αυτά καταγράφεται στην ΕΔ Θεοδώρου, επί της οποίας η Αιτήτρια θα μπορούσε να εγγράψει την προαναφερθείσα δικαστική απόφαση και η οποία όμως ακίνητη περιουσία είχε μεταβιβαστεί με δωρεά από τον Καθ' ου η αίτηση 1 σε τρίτα πρόσωπα ήτοι τους Καθ΄ ων η αίτηση 2 και 3 οι οποίοι αποτελούν συγγενικά πρόσωπα του Καθ' ου η αίτηση 1, σε διάφορες ημερομηνίες κατά το έτος 2014 - δηλαδή μετά την επιστολή τερματισμού ημερ. 5.7.2013 - και μεταγενέστερα ενώ είχε ήδη καταχωρηθεί και εκκρεμούσε στο Δικαστήριο η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγή (παρ. 9-13 και Τεκμ. 14 της ΕΔ Θεοδώρου). (ε) Οι ως άνω μεταβιβάσεις είναι εμφανές πως, με βάση το περιεχόμενο της ΕΔ Θεοδώρου και τα εκεί επισυνημμένα τεκμήρια, έγιναν κακόπιστα, χωρίς αντάλλαγμα και δόλια με πρόθεση να εμποδιστεί η Αιτήτρια (
- i)να προχωρήσει με την εγγραφή της δικαστικής απόφασης επί των ακινήτων του Καθ' ου η αίτηση 1 και ακολούθως (
- ii)να εκτελέσει τη δικαστική απόφαση και να εισπράξει τα εξ' αποφάσεως οφειλόμενα χρέη. Οι Καθ΄ ων η αίτηση 2 και 3 συγγενικά πρόσωπα του Καθ' ου η αίτηση 1, ήτοι η σύζυγος και ο υιός του Καθ' ου η αίτηση 1 αντίστοιχα, δέχθηκαν επ' ονόματι τους την εγγραφή και μεταβίβαση των ως άνω ακινήτων δόλια και κακόπιστα και με πρόθεση να εμποδίσουν την Αιτήτρια από την εκτέλεση της ως άνω αποφάσεως και να εμποδίσουν την είσπραξη του εξ αποφάσεως χρέους (παρ. 12-14 της ΕΔ Θεοδώρου). Ενόψει των ανωτέρω, κρίνω ότι ενυπάρχει και ως προς το πιο πάνω ζήτημα ορατή πιθανότητα οι θέσεις της Αιτήτριας περί δόλιας μεταβίβασης από μέρους του Αιτητή να επιτύχουν, δηλαδή τίθεται βάσιμα ζήτημα διερεύνησης των ισχυρισμών της Αιτήτριας ως αυτοί εκτίθενται στην κυρίως δια κλήσεως Αίτηση για ακύρωση δόλιας μεταβίβασης. Άλλωστε, το γεγονός της έκδοσης απόφασης υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ' ου η αίτηση 1 στην παρούσα Αγωγή δεν αμφισβητήθηκε και εν πάση περιπτώσει προκύπτει και από το περιεχόμενο του φακέλου του Δικαστηρίου. Ως προς το ζήτημα της ιδιοκτησίας και αποξένωσης των αναγραφόμενων στην Αίτηση ακινήτων κατά τους ουσιώδεις χρόνους που καταχωρήθηκε και εκκρεμούσε η παρούσα Αγωγή εναντίον του Καθ' ου η αίτηση 1 ευσεβάστως υποβάλλουμε ότι το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 14 της ΕΔ Θεοδώρου είναι επαρκές για να καταδείξει ορατή πιθανότητα επιτυχίας της κυρίως αίτησης για ακύρωση δόλιας μεταβίβασης. Ο δε Καθ' ου η αίτηση 1 ως εμφαίνεται και από το φάκελο του Δικαστηρίου, είχε γνώση για την καταχώρηση της παρούσας Αγωγής εναντίον του, αφού αυτή του επεδόθη νομότυπα εξ ου και ακολούθησε η έκδοση απόφασης στην απουσία του, δεδομένης της επιλογής του να μην καταχωρήσει εμφάνιση. Ενόψει των αδιαμφισβήτητων γεγονότων ως αυτά προκύπτουν από την ΕΔ Θεοδώρου σε ότι αφορά το χρόνο των μεταβιβάσεων, ήτοι κατά την χρονική περίοδο από την 29.1.2014 μέχρι και την 7.3.2014, αφού προηγουμένως και συγκεκριμένα στις 14.8.2013 καταχωρήθηκε και η παρούσα αγωγή, δηλαδή μετά την ταχυδρόμηση των προειδοποιητικών επιστολών ημερ. 22.4.2013, και των επιστολών τερματισμού ημερ. 5.7.2013 αναφορικά με τις επίδικες στην παρούσα Αγωγή διευκολύνσεις εφ' όσον τα επίδικα χρέη δεν εξυπηρετούντο, του τρόπου μεταβίβασης (δυνάμει δωρεάς) και τη σχέση του δωρεοπάροχου και δωρεοδόχου (πατέρας-σύζυγος και παιδί), κρίνω ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 που προνοούν για την ύπαρξη καλής βάσης της κυρίως αίτησης για ακύρωση δόλιας μεταβίβασης στη βάση των σχετικών προνοιών του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 με καλές προοπτικές επιτυχίας της αίτησης με την έννοια ότι η Αιτήτρια αποκαλύπτει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και πιθανόν να δικαιούται στις επιδιωκόμενες με την δια κλήσεως Αίτηση θεραπείες. Από τα ως άνω τα οποία προκύπτουν και τεκμηριώνονται στην ΕΔ Θεοδώρου ότι η Αιτήτρια απέδειξε στον απαιτούμενο βαθμό για σκοπούς οριστικοποίησης του εκδοθέντος διατάγματος ημερ. 11.07.2019 την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση αλλά και ορατού ενδεχομένου επιτυχίας της κυρίως δια κλήσεως Αίτησης για ακύρωση δόλιας μεταβίβασης. 3η Προϋπόθεση - Εάν δεν εκδοθεί το διάταγμα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο: Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση που θέτει ο Νόμος, το Δικαστήριο πρέπει να ικανοποιηθεί ότι εκτός και αν εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Το ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσο η Αιτήτρια θα υποστεί ανεπανόρθωτη βλάβη εάν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Zena Company Ltd v. Demenian Catering Ltd,
(2011)1 AAΔ.1848 σύμφωνα με τη νομολογία «η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο.» περιλαμβάνει και διάφορα άλλα μεταβλητά κριτήρια εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά, όπως έχει υποδείξει και η υπόθεση Παπαστράτης ν. Πετρίδης
(1979)1 ΑΑΔ 240 (βλ. επίσης και Παπαπέτρου v. Παπαπέτρου
(2003)1Β ΑΑΔ 741). Στην Όξυνος v. Λου
(2011)1Β Α.Α.Δ. 1066, τονίστηκε ότι σε τελική ανάλυση, η αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο εξαρτάται από το σύνολο των γεγονότων που περιβάλλουν το αίτημα, σε συνάρτηση με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του διαδίκου που επιδιώκει τη θεραπεία. Στην σελ. 135 του συγγράμματος των Γ. Ερωτοκρίτου και Π. Αρτέμη Διατάγματα:Injunctions, τονίζονται, με ειδική αναφορά σε Νομολογία, τα εξής: «Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με την στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς, αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου τη θεραπεία. η προϋπόθεση ότι αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα «θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη», δεν πρέπει να θεωρείται ταυτόσημη με τον όρο «ανεπανόρθωτη ζημιά», εφόσον μπορεί να περιλαμβάνει και άλλους παράγοντες. σε τελική ανάλυση, η αδυναμία στην απονομή πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο εξαρτάται από το σύνολο των γεγονότων που περιβάλλουν το αίτημα, σε συνάρτηση με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του διαδίκου που επιδιώκει τη θεραπεία.». Στην υπόθεση HIGHGATE PRIMARY SCHOOL LTD κ.α. v. Φυλακτίδης κ.α.,
(2009)1 ΑΑΔ 317 λέχθηκε ότι: «Η έννοια της απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι ταυτόσημη με την αποκατάσταση μόνο της υλικής ζημιάς, αλλά είναι ευρύτερη και σε αυτήν περιλαμβάνεται και η προστασία των δικαιωμάτων των αιτητών. Το γεγονός δηλαδή ότι οι εφεσείοντες μπορεί να είναι σε οικονομική κατάσταση που τους επιτρέπει να αποζημιώσουν τους εφεσίβλητους σε περίπτωση επιτυχίας των εφεσίβλητων στην αγωγή, δεν εξυπακούει αυτόματα ότι δεν θα προκληθεί οποιαδήποτε αδικία στους εφεσίβλητους - ενάγοντες, υπό την ευρύτερη έννοια». Ενόψει των ανωτέρω, κρίνω ότι στην παρούσα περίπτωση είναι βέβαιο πως η μη συνέχιση της ισχύος και οριστικοποίηση του υφιστάμενου διατάγματος θα παρεμποδίσει την απονομή πλήρης δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο όπου θα εκδικαστούν εις βάθος όλες οι θέσεις της Αιτήτριας, ως εκτίθενται στην Κυρίως στη Δια Κλήσεως Αίτηση η οποία ευρίσκεται κατατεθειμένη στον Δικαστηριακό φάκελο καθότι εάν δεν συνεχιστεί η διατήρηση της ισχύος του ήδη εκδοθέντος προσωρινού διατάγματος και εάν δεν οριστικοποιηθεί το εν λόγω Διάταγμα υπάρχει πρόδηλος κίνδυνος οι Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 να προχωρήσουν σε περαιτέρω αποξένωση της επίδικης ακίνητης ιδιοκτησίας και σε μια τέτοια περίπτωση η παρούσα διαδικασία που αφορά την δια κλήσεως Αίτηση για ακύρωση δόλιας μεταβίβασης θα καταστεί άνευ αντικειμένου και περαιτέρω θα παραμείνει ανικανοποίητη η προς όφελος της Αιτήτριας εκδοθείσα δικαστική απόφαση που η Τράπεζα νομότυπα εξασφάλισε. Εξάλλου σύμφωνα με την ΕΔ Θεοδώρου ο Καθ΄ ου η αίτηση 1 σήμερα στερείται άλλης ιδιοκτησίας πλην αυτής που φαίνεται στο Τεκμήριο 14 της ΕΔ Θεοδώρου την οποία ο Καθ' ου η αίτηση 1 κακόπιστα και δόλια μεταβίβασε στους Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 δυνάμει δωρεάς, καθώς επίσης και οιασδήποτε άλλης ιδιοκτησίας πλην αυτής που αναφέρεται στο Τεκμ. 9 της ΕΔ Θεοδώρου η οποία εν πάση περιπτώσει δεν καλύπτει το εξ' αποφάσεως χρέος του Καθ' ου η αίτηση 1 προς την Αιτήτρια. Περαιτέρω, θα πρέπει να αναφερθεί πως οι Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 δια μέσω της ΕΔ των που συνοδεύει την ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης δεν αρνούνται το ενδεχόμενο να προχωρήσουν σε παραπέρα αποξένωση και/ή μεταβίβαση των επίδικων ακινήτων σε τρίτους σε περίπτωση που δεν συνεχίσει η ισχύς του εκδοθέντος απαγορευτικού διατάγματος. Επομένως, η μη οριστικοποίηση του εκδοθέντος διατάγματος κατά την άποψη μου θα καταστήσει την κυρίως δια κλήσεως Αίτηση της Αιτήτριας, η οποία εκκρεμεί ενώπιον του Δικαστηρίου στην πιο πάνω Αγωγή, άνευ αντικειμένου με αποτέλεσμα να είναι αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Στην υπόθεση National Bank of Jamaica v. Olint Corp Ltd
(2009)1 WLR 1405, αναφέρεται πως ο σκοπός ενός ενδιάμεσου διατάγματος είναι να βελτιώσει τις πιθανότητες του Δικαστηρίου να απονέμει δικαιοσύνη μετά την εκδίκαση της ουσίας κατά τη δίκη. Επομένως, κατά το ενδιάμεσο στάδιο, το Δικαστήριο θα πρέπει να εκτιμήσει κατά πόσο η έκδοση ή μη του διατάγματος -στην προκείμενη περίπτωση η διατήρηση ή μη του εκδοθέντος διατάγματος- είναι πιο πιθανό να δημιουργήσει ένα δίκαιο αποτέλεσμα. Σε αμφότερες τις περιπτώσεις, απαγορευτικών και προστακτικών διαταγμάτων, η βασική αρχή είναι κοινή, ότι δηλαδή το Δικαστήριο θα πρέπει να ακολουθήσει την πορεία εκείνη που φαίνεται πως θα προκαλέσει τη λιγότερο μη αθεράπευτη δυσχέρεια στη μια ή την άλλη πλευρά. Η Αιτήτρια με την υπό κρίση διαδικασία επιζητεί τη διατήρηση της υφιστάμενης κατάστασης πραγμάτων (status quo ante) και την διασφάλιση και διατήρηση των νόμιμων εξ' αποφάσεων και συμβατικών συμφερόντων και δικαιωμάτων της. Δεν διαφάνηκε από τα γεγονότα της υπόθεσης ότι η οριστικοποίηση του εκδοθέντος διατάγματος θα προκαλέσει οποιανδήποτε ζημιά και/ή δυσμένεια στους Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 αλλά ούτε και οι Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 ισχυρίζονται ότι συνέπεια της έκδοσης του εν λόγω διατάγματος έχει προκληθεί οποιαδήποτε δυσμένεια στους ίδιους. Τουναντίον, με την οριστικοποίηση του Διατάγματος κρίνω ότι θα διαφυλαχθεί και διαφυλάσσεται η υφιστάμενη «κατάσταση πραγμάτων» (status quo ante) μέχρι την τελική αποπεράτωση της κυρίως δια κλήσεως Αίτησης, παρεμποδίζοντας έτσι την πρόκληση ανεπανόρθωτης ζημιάς στην Αιτήτρια. Τέλος, συμφωνώ με τη θέση των ευπαίδευτων συνηγόρων της Αιτήτριας ότι με την υπό κρίση αίτηση και την ΕΔ Θεοδώρου έχουν τεθεί ενώπιον μου συγκεκριμένοι και/ή εξειδικευμένοι ισχυρισμούς καθώς επίσης και όλο εκείνο το αναγκαίο μαρτυρικό υλικό και υπόβαθρο, που επιμαρτυρεί την ύπαρξη αγώγιμου δικαιώματος και την ικανοποίηση των προϋποθέσεων που θέτει το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 και καθιστούν επιτακτική και/ή αναγκαία την οριστικοποίηση του ήδη εκδοθέντος διατάγματος μέχρι τελικής εκδίκασης της δια κλήσεως κυρίως Αίτησης. Όσον αφορά το ισοζύγιο της ευχέρειας (balance of probabilities) ενόψει όλων των ανωτέρω, κρίνω ότι και αυτό γέρνει προς την πλευρά της Αιτήτριας. Η οριστικοποίηση του εκδοθέντος διατάγματος δεν θα προκαλέσει οποιανδήποτε ζημιά στους Καθ' ων η αίτηση και αυτοί δεν θα βρεθούν σε δυσμενέστερη θέση από την θέση που βρίσκονται τώρα, σε αντίθεση με την Αιτήτρια η οποία σε περίπτωση που δεν διατηρηθεί η ισχύς του εκδοθέντος διατάγματος θα καταστεί η δια κλήσεως Αίτηση της άνευ αντικειμένου και θα είναι δύσκολή ή αδύνατη η απονομή δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Εάν η επίδικη περιουσία αποξενωθεί παραπέρα υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να καταστεί άνευ αντικειμένου η κυρίως αίτηση ή και να παραμείνει ανικανοποίητη η απόφαση που νομότυπα εκδόθηκε προς όφελος της Αιτήτριας. Κρίνω ακόμα ότι οι προϋποθέσεις του άρθρου 4 και 5 του Κεφ. 6 ικανοποιούνται στην προκείμενη περίπτωση, και επομένως η έκδοση και/ή οριστικοποίηση του υπό κρίση απαγορευτικού Διατάγματος του Δικαστηρίου είναι επιτακτική. ΛΟΓΟΙ ΕΝΣΤΑΣΗΣ ΠΟΥ ΕΓΕΙΡΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΑΘ'ΩΝ Η ΑΙΤΗΣΗ 2 ΚΑΙ 3 Εξετάζοντας τώρα τους λόγους ένστασης ξεκινώ από τον ισχυρισμό των Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 περί της μη στοιχειοθέτησης του κατεπείγοντος στην έκδοση του διατάγματος και περί ύπαρξης καθυστέρησης από μέρους της Αιτήτριας στην καταχώριση της υπό κρίση Αίτησης Όπως έχει τονιστεί επανειλημμένως από τη σχετική νομολογία, δεν είναι αναγκαίο να προσκομιστεί μαρτυρία για την πρόθεση αποξένωσης, παραπέμπω σχετικά στην υπόθεση C. Phasarias (Automotive Centre) Ltd v. Σκυροποιία «Λεωνίκ»
(2001)1(Β) ΑΑΔ 785, στις σελίδες 789-790 όπου τονίστηκαν τα ακόλουθα: «Ακούσαμε τις δυο πλευρές και καταλήγουμε πως επιβάλλεται να παρέμβουμε. Δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε πως αναδύεται ως ανάγκη η προσαγωγή μαρτυρίας για πράγματι πρόθεση του εναγομένου για αποξένωση ή επιβάρυνση. Εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση, εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί. Ο κίνδυνος, δηλαδή, να μή ικανοποιηθεί η δικαστική απόφαση αν μεταβιβαστεί ή επιβαρυνθεί η περιουσία. (Βλ. Lakatamitis (ανωτέρω) στη σελ. 525). Έχουμε υπόψη την Κυριάκος Παναγιώτου ν. Σταυρινής Κολλάτου
(1999)1 Α.Α.Δ. 1306. Εκεί έγινε αναφορά σε πρόθεση αποξένωσης αλλά αυτή ήταν η μαρτυρία που υπήρχε και δεν απασχόλησε τέτοιο θέμα. Όπως δε εξηγήθηκε στην απόφαση του Λοΐζου Π. στην Ζεμενίδης (ανωτέρω) εκδίδεται το διάταγμα "ώστε να αποφευχθεί τέτοια αποξένωση ως αποτέλεσμα της οποίας να μή μπορεί να ικανοποιηθεί ο ενάγων". Τα ίδια και στην Tσιολάκκη και άλλη (ανωτέρω). Όπως αναφέρεται στην απόφαση του Πική Δ., όπως ήταν τότε, στη σελίδα 785, εκείνο που απαιτείται είναι "η πιθανότητα παρεμβολής εμποδίου (hindered) στην ικανοποίηση απόφασης η οποία ήθελε εκδοθεί υπέρ του ενάγοντος». Κατ' αναλογία, η θέση των Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 ότι το διάταγμα θα πρέπει να ακυρωθεί διότι δεν υφίστατο ζήτημα κατεπείγοντος στην έκδοση του εφόσον κατ' αυτούς δεν προκύπτει κίνδυνος αποξένωσης είναι αντίθετο με την πιο πάνω αναφερόμενη νομολογία. Είναι εκ των ων ουκ άνευ η δέσμευση της επίδικης μεταβιβασθείσας ακίνητης περιουσίας σε περίπτωση καταχώρισης αίτησης δόλιας μεταβίβασης, ο δε χρόνος που διέρρευσε μέχρι την καταχώριση της αίτησης, δεν θα πρέπει να υπολογίζεται από την έκδοση της απόφασης αλλά από τη λήψη γνώσης της Τράπεζας για τις μεταβιβάσεις και αυτός ο χρόνος σύμφωνα με τα γεγονότα όπως παρουσιάζονται δεν θα μπορούσε να λεχθεί πως είναι μεγάλος ή υπερβολικός για να ακυρωθεί το εν λόγω εκδοθέν διάταγμα λαμβάνοντας υπόψη την παράγραφο 17 της ΕΔ Θεοδώρου της οποίας τα διαλαμβανόμενα παρέμειναν αναμφισβήτητα δεδομένου του γεγονότος ότι ο κ. Θεοδώρου δεν αντεξετάστηκε, ότι η Αιτήτρια κινήθηκε άμεσα στην καταχώριση και προώθηση της παρούσας διαδικασίας αφότου έλαβε γνώση για την διενεργηθείσα αποξένωση αφού έγιναν όλες οι απαραίτητες διεργασίες για την ανεύρεση όλων των απαραίτητων στοιχείων, πληροφοριών και εγγράφων για την σύνταξη των απαραίτητων δικαστηριακών εγγράφων και αφότου ανέμεναν την ολοκλήρωση της διενέργειας εκτίμησης (Τεκμ.15) της αποξενωθείσας περιουσίας του Καθ' ου η αίτηση 1 αμέσως στη συνέχεια αποτάθηκε στο Δικαστήριο για να προστατεύσει τα έννομα συμφέροντα και δικαιώματα της. Οι οποιοδήποτε ισχυρισμοί περί της ύπαρξης καθυστέρησης και/ή κωλυσιεργίας θεωρώ ότι δεν έχουν αντίκρισμα στα γεγονότα της υπόθεσης. Επομένως, κρίνω ότι η Αιτήτρια ενήργησε εύλογα υπό τις περιστάσεις αποζητώντας το συντομότερο δυνατόν, από την λήψη γνώσης της επικείμενης μεταβίβασης, θεραπεία ούτως ώστε να διαφυλαχθεί η υφιστάμενη κατάσταση πραγμάτων (βλ. CTO Public Co Ltd κ.α. v. BAT (Cyprus) Ltd κ.α.
(2012)1Α Α.Α.Δ. 178). Έτσι οι οποιοδήποτε ισχυρισμοί περί της ύπαρξης καθυστέρησης απορρίπτονται. Άλλωστε, κατά την εξέταση της μονομερής αίτησης ημερ. 9.7.2019 που οδήγησε στην έκδοση του απαγορευτικού διατάγματος από μέρους του αδελφού Δικαστού που το εξέδωσε, αυτός έλαβε υπ' όψιν του τόσο το στοιχείο του κατεπείγοντος όσο και τον παράγοντα χρόνο και προχώρησε στην έκδοση του αφότου ικανοποιήθηκε ότι συνέτρεχαν όλες οι προϋποθέσεις για τον σκοπό αυτό. Ούτε οι προβαλλόμενοι από τους Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 ισχυρισμοί περί δήθεν μη πλήρης και αληθινής αποκάλυψης όλων των ουσιωδών στοιχείων που σχετίζονται με την υπόθεση και/ή εσκεμμένης απόκρυψης από την Αιτήτρια ουσιωδών γεγονότων δεν θα μπορούσαν καθ' οιονδήποτε τρόπο να έχουν αντίκρισμα καθ' ότι η Αιτήτρια, δια μέσω της ΕΔ Θεοδώρου που συνοδεύει την μονομερή αίτηση κρίνω ότι προέβη σε αποκάλυψη και παράθεση όλων εκείνων των σχετικών ουσιωδών γεγονότων που ήταν απαραίτητα και που μπορεί να ασκούσαν επιρροή στην Δικαστική Κρίση και κανένα τέτοιο στοιχείο δεν υποδείχθηκε έτσι που παρέμεινε ο ισχυρισμός αόριστος και ως εκ τούτου ατεκμηρίωτος. Στην υπόθεση Παναγιώτου v. Κολλάτου,
(1999)1Β ΑΑΔ 1306 εξετάστηκε η μη αποκάλυψη κινητής περιουσίας για σκοπούς του άρθρου 5 του Κεφ. 6, κρίθηκε πως η μη αποκάλυψη ότι ο εναγόμενος είναι ιδιοκτήτης και κινητής περιουσίας δεν μπορεί να επηρεάσει τη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου, εφόσον το στοιχείο αυτό δεν είναι απόλυτα σχετικό με τη λειτουργία του συγκεκριμένου άρθρου. Συνεπώς, ούτε ο πιο πάνω λόγος ένστασης περί δήθεν απόκρυψης και/ή μη αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων ευσταθεί και έτσι απορρίπτεται. Δεν γίνονται αποδεχτοί επίσης οι ισχυρισμοί των Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 ότι δεν παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο η ορθή και/ή πραγματική αξία των επίδικων ακινήτων και ότι οι αξίες των επίδικων ακινήτων με τιμές του Κτηματολογίου του έτους 2018 αποτελούσαν ουσιώδες γεγονός το οποίο όφειλε η Αιτήτρια να παρουσιάσει καθότι θα επενεργούσε στην κρίση του Δικαστηρίου κατά την εξέταση της μονομερούς αίτησης. Οι εν λόγω ισχυρισμοί των Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 θεωρώ πως θα πρέπει να απορριφθούν καθότι, η οποιαδήποτε τυχόν αξία των επίδικων ακινήτων δεν θα μπορούσε να αποτελεί ουσιώδες γεγονός για την παρούσα υπόθεση και αυτό διότι η αξία των επίδικων ακινήτων -όποια και εάν είναι αυτή - δεν θα μπορούσε να περιορίσει καθ' οιονδήποτε τρόπο το δικαίωμα της Αιτήτριας ως εξ' αποφάσεως πλέον πιστωτή να προχωρήσει σε εκτέλεση της προς όφελος της Δικαστικής Απόφασης με την δέσμευση της εν λόγω περιουσίας και/ή την εγγραφή της απόφασης επί της εν λόγω περιουσίας. Αυτό διότι, ούτε ο περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο (Κεφ.6), αλλά ούτε και ο περί Δόλιων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμο (Κεφ.62), θέτουν οποιουσδήποτε περιορισμούς σε σχέση με την αξία των ακινήτων ιδιοκτησίας εξ' αποφάσεως οφειλέτη τα οποία δύνανται να δεσμευτούν προς εκτέλεση μιας δικαστικής απόφασης. Δεν υπάρχει καθορισμένο ύψος για την αξία ακίνητης περιουσίας που δεσμεύεται ως ικανοποιητική εγγύηση για την πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους. Η θέση ότι ο εξ αποφάσεως πιστωτής έχει υποχρέωση να μην δεσμεύσει περιουσία δυσανάλογη από το εξ αποφάσεως χρέος δεν βρίσκει έρεισμα σε οποιεσδήποτε νομοθετικές πρόνοιες αλλά ούτε και στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Καταλήγω ότι οι Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 δεν έχουν προβάλει οποιουσδήποτε πειστικούς και επαρκείς λόγους που να καταδεικνύουν πως οι προϋποθέσεις που θέτει ο Ν. 14/60, σε σχέση με την ισχύ του υπό κρίση απαγορευτικού διατάγματος, δεν έχουν ικανοποιηθεί. Αντίθετα, περιορίζεται σε ασάφειες και γενικόλογες και αόριστες αναφορές. Τονίζεται, πως το υπό κρίση απαγορευτικό διάταγμα δεν επιφέρει οποιεσδήποτε επιπτώσεις και/ή αρνητικές επιπτώσεις και/ή επηρεασμό των δικαιωμάτων των Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 αφού ουσιαστικά επιζητείται αποκλειστικά και μόνο η διατήρηση της υφιστάμενης κατάστασης πραγμάτων. Το υπό κρίση απαγορευτικό Διάταγμα δεν επιβάλλει οποιανδήποτε διαφοροποίηση και/ή μεταβολή στο υφιστάμενο status quo ούτως ώστε να θεωρείται πως αυτά επηρεάζουν καθ' οιονδήποτε τρόπο τους Καθ' ων η αίτηση 2 και 3. Είναι η θέση της Αιτήτριας ότι καθ' όλο τον ουσιώδη χρόνο έπραττε νόμιμα και ορθά και σε πλήρη συμμόρφωση με τους ισχύοντες Νόμους και Κανονισμούς. Θέση η οποία δεν μπορεί να αμφισβητηθεί. Από την άλλη οι Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 δεν διευκρινίζουν και/ή εξειδικεύουν πως η συνέχιση της ισχύς του υπό κρίση Διατάγματος θα επιφέρει οποιανδήποτε ζημιά και/ή επηρεασμό ή παραβίαση των δικαιωμάτων τους, αφ' ης στιγμής το μόνο που επιτυγχάνεται με το υπό κρίση Διάταγμα είναι η διατήρηση υφιστάμενης κατάστασης πραγμάτων. Υπενθυμίζεται επίσης το γεγονός ότι η Αιτήτρια, με την έκδοση του απαγορευτικού Διατάγματος έχει υπογράψει εγγύηση ύψους €100.000 για πλήρη κάλυψη οποιονδήποτε ζημιών και εξόδων δύναται να υποστεί οποιοσδήποτε από τους Καθ' ων η Αίτηση ως αποτέλεσμα από την έκδοση του εν λόγω Διατάγματος. Εν πάση περιπτώσει οι Καθ' ων η αίτηση 2 και 3 δεν διευκρινίζουν και/ή συγκεκριμενοποιούν πως η έκδοση του υπό κρίση Διατάγματος και/ή η οριστικοποίηση του προκάλεσε και ενδέχεται να προκαλέσει συγκεκριμένη ζημιά στους ιδίους. Στην σελ. 146 του συγγράμματος τους, Διατάγματα:Injunctions, οι Γ. Ερωτοκρίτου και Π. Αρτέμης αναφέρουν τα εξής: «Αν ο ενάγων ικανοποιήσει το δικαστήριο για τις βασικές προϋποθέσεις του άρθρου 32, τότε η συζήτηση μεταφέρεται στο κατά πόσον θα ήταν δίκαιο ή πρόσφορο να εκδοθεί το διάταγμα. Τόσο ο ενάγων, αλλά περισσότερο ο εναγόμενος, θα προσπαθήσουν να τονίσουν τις αρνητές επιπτώσεις στους ίδιους. Θα μπορούσε να λεχθεί στην πράξη το περισσότερο βάρος είναι στον εναγόμενο να αποδείξει ότι οι επιπτώσεις στον ίδιο θα είναι τέτοιες που έστω και αν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32, το δικαστήριο δεν θα πρέπει να εκδόσει το αιτούμενο διάταγμα, λόγω των αρνητικών συνεπειών για παράδειγμα από αδικαιολόγητη καθυστέρηση» (Βλ. Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1B ΑΑΔ 788). Υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης κρίνω καταληκτικά ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας γέρνει υπέρ της οριστικοποίησης του εκδοθέντος προσωρινού διατάγματος. Οι λόγοι ένστασης δεν έχουν αντίκρισμα ούτε στα γεγονότα της υπόθεσης ούτε και ως προς τη νομολογιακή τους αντίκριση και απορρίπτονται. ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Στη βάση των όσων έχω εξηγήσει πιο πάνω, η υπό κρίση αίτηση πετυχαίνει και το προσωρινά εκδοθέν της 11.07.2019 διάταγμα ως το Α της Αίτησης διά του παρόντος οριστικοποιείται. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής οπότε και θα είναι πληρωτέα. (Υπ.) ............ Χρ. Γ. Φιλίππου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο