Μακρομάλλη ν. Σακκά, Αρ. Αγωγής: 8851/2012, 9/7/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A360 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 8851/2012 Μεταξύ: XXXXX Μακρομάλλη Ενάγοντος -και- XXXXX Σακκά Εναγομένου Αίτηση ημερομηνίας 11.12.2020 για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης Ημερομηνία: 9.7.2021 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενο/Αιτητή: κ.κ. Θεοφάνης Β. Παυλήμπεης Δ.Ε.Π.Ε. Για Ενάγοντα/Καθ' ου η αίτηση: Δρ. Ανδρέας Π. Ποιητής & Σία Δ.Ε.Π.Ε Ενδιάμεση Απόφαση Εισαγωγή Αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας είναι η αίτηση ημερομηνίας 11.12.2020, με την οποία ο Εναγόμενος ζητεί την έκδοση διατάγματος αναστολής εκτέλεσης της απόφασης ημερομηνίας 1ης .6.
- Η αίτηση βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.35, Θ.18, 19, Δ.40, Θ.7(β) και Δ.48 Θ.1,2,3,4,8 και 9, στο άρθρο 47 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/1960 όπως έχει τροποποιηθεί και στις Γενικές και Συμφυείς Εξουσίες του Δικαστηρίου. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Εναγομένου στην οποία αναπτύσσει του λόγους για τους οποίους ζητεί την αιτούμενη αναστολή εκτέλεσης. Ο Εναγόμενος προβάλλει τη θέση ότι σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσής του θα είναι αδύνατο να ανακτηθούν μέσω της νομικής οδού τα ποσά που δυνατόν θα δοθούν προς συμμόρφωση με την απόφαση. Ως αιτία για το πιο πάνω ο Αιτητής προβάλει την ηλικία του Ενάγοντα, ο οποίος είναι 77 ετών και το γεγονός ότι αυτός είναι συνταξιούχος. Ο Ενάγων στις 22.4.21 καταχώρησε ειδοποίηση περί προθέσεως ένστασης. Οι λόγοι ένστασης παρατίθενται αυτούσιοι κατωτέρω:
- Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
- Ο Αιτητής δεν δικαιολογεί επαρκώς ή καθόλου γιατί θα είναι αδύνατο να ανακτήσει οποιοδήποτε ποσό καταβάλει στον ενάγοντα, σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσής του.
- Το γεγονός ότι ο Ενάγοντας-Καθ' ου η αίτηση είναι ηλικίας 77 ετών και συνταξιούχος δεν αποτελεί λόγο για επιτυχία της αίτησης.
- Τουναντίον, το πιο πάνω γεγονός αποτελεί λόγο για απόρριψη της αίτησης και πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους στον ενάγοντα εκ μέρους του Εναγομένου το συντομότερο.
- Η έφεση του Εναγομένου-Αιτητή δεν έχει καμία προοπτική επιτυχίας και μείωσης των αποζημιώσεων κάτω από το ποσό των €10.000, ποσό το οποίο προτάθηκε στον Αιτητή για διευθέτηση της παρούσας αίτησης, πρόταση την οποία ο Εναγόμενος απέρριψε. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της XXXXX Κονναρή, υπαλλήλου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον Ενάγοντα. Διαδικασία - Γεγονότα Στην υπό κρίση υπόθεση οι διάδικες πλευρές δεν ζήτησαν αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων και ούτε καταχωρίστηκε οποιαδήποτε συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Έτσι, κατά την ακρόαση και οι δύο πλευρές προώθησαν τις θέσεις τους μέσω ιδιαίτερα εμπεριστατωμένων αγορεύσεων, το περιεχόμενο των οποίων το Δικαστήριο έχει κατά νου. Συνεπώς, για όσα γεγονότα δεν εμφαίνονται από τον φάκελο της διαδικασίας, το Δικαστήριο θα βασισθεί στις κατατεθειμένες ένορκες δηλώσεις, λαμβανομένου υπόψη του βάρους απόδειξης εκάστης πλευράς και της παράλειψης αντεξέτασης των ενόρκως δηλούντων. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Louis Vuitton ν. Δέρμοσακ
(1992)1(Β) Α.Α.Δ 1453, Iacovou brothers (constructions) Ltd v Fashionwise ltd
(2000)1Β ΑΑΔ 1377, Thinking Steel International BV ν. Caramondani Bros Public Co Ltd,
(2012)1 Α.Α.Δ. 1460 και Α. Messios & Sons Ltd κ.ά v. Ανδρέας Λεωνίδα
(2010)1 ΑΑΔ 195. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω προχωρώ να εξετάσω τη νομική πτυχή της υπόθεσης. Νομική Πτυχή Η εξουσία για έκδοση διατάγματος αναστολής εκτέλεσης της απόφασης εκκρεμούσης της έφεσης παρέχεται στην Δ.35 θ.18, η οποία διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «An appeal shall not operate as a stay of execution or of proceedings under the decision appealed from except so far as the Court appealed from or the Court of Appeal, or a Judge of either Court, may order; and no intermediate act or proceeding shall be invalidated, except so far as the Court appealed from the direct. Before any order staying execution is entered, the person obtaining the order shall furnish such security (if any) as may have been directed. If the security is to be given by means of a bond, the bond shall be made to the party in whose favour the decision under appeal was given». Προκύπτει, συνεπώς, ότι η έκδοση σχετικού διατάγματος ανάγεται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Τα κριτήρια που λαμβάνονται υπόψη στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου έχουν αναλυθεί σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Θεμελιακή επί του προκείμενου είναι η απόφαση Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1147, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα : «Η διασφάλιση του τελεσφόρου της πρωτόδικης απόφασης, αφενός, και της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης, αφετέρου, συνιστούν τους κατεξοχή παράγοντες που επενεργούν στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου. Η εξισορρόπηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων επιβάλλει η στάθμιση κάθε γεγονότος που σχετίζεται τόσο με τις επιπτώσεις της αναστολής, όσο και τη ζωτικότητα του δικαιώματος για την άσκηση έφεσης. Οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης είναι μεν παράγοντας σχετικός, αλλά οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις. Το πλαίσιο για τη διάγνωση των δικαιωμάτων του εφεσείοντα σε συνάρτηση με την αποτίμηση των λόγων της έφεσης είναι η ακρόαση της έφεσης. Μόνο όπου μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της έφεσης, χωρίς περαιτέρω συζήτηση του θέματος, ο παράγοντας αυτός αποκτά σπουδαιότητα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου». Οι πιο πάνω αρχές επαναδιατυπώθηκαν σε σειρά μεταγενέστερων αποφάσεων. Ενδεικτικά παραπέμπω στην απόφαση Χαραλάμπους ν. A. Panayides Contracting Ltd
(2001)1Γ Α.Α.Δ 1978. Η ουσία των σχετικών νομολογιακών αρχών συνοψίσθηκε στην απόφαση Βογαζιανός v. Γενικού Εισαγγελέα
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 591, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα : "Το ορθό κριτήριο για την παροχή δικαστικής αναστολής έγκειται στην εξισορρόπηση δύο παραγόντων. Πρώτον, της φυσιολογικής προσδοκίας του ενάγοντα να δρέψει άμεσα τους καρπούς της νίκης του στο δικαστικό αγώνα που διεξήγαγε. Και, δεύτερον, την ανάγκη η ενδεχόμενη επιτυχία της έφεσης να μη χάσει τη σημασία της μένοντας χωρίς κανένα αντίκρυσμα.» Το πλαίσιο της πιο πάνω στάθμισης έχει επεξηγηθεί την σχετικά πρόσφατη απόφαση Χ''Ιωάννου v. Gordian Holdings Limited, ECLI:CY:AD:2020:A298, Πολιτική Έφεση 273/2019, ημερομηνίας 8.9.2020, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «δεν είναι η προοπτική του επιτυχόντα διάδικου να εισπράξει το ποσό της απόφασης που εξισορροπείται με το ενδεχόμενο να μην μπορέσει ο αποτυχών διάδικος να επανακτήσει το ποσό που θα πληρώσει αν η εκτέλεση της απόφασης δεν ανασταλεί. Είναι η διασφάλιση του τελεσφόρου της πρωτόδικης απόφασης, δηλαδή η ικανοποίηση του επιτυχόντα διαδίκου τώρα και όχι στο μέλλον. Η πληρωμή του ποσού της απόφασης στο Δικαστήριο ή η παροχή άλλης εξασφάλισης μπορεί να τεθεί ως όρος από το Δικαστήριο για την χορήγηση της αναστολής.» Στην πιο πάνω απόφαση τονίστηκε ότι αυτό που ενδιαφέρει είναι η προοπτική επιστροφής μεγάλου ποσού της απόφασης στον Εφεσείοντα σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης, στη βάση της οικονομικής δυνατότητας του Εφεσείοντα, στο βαθμό που μπορεί να προβλεφθεί. Σε σχέση δε με το βάρος απόδειξης του πιο πάνω ζητήματος το Εφετείο, με παραπομπή στην απόφαση National Industrial Credit Bank Ltd v. Aquinas Francis Wasike and Others, Civil Application No.238/2005 του Εφετείου της Ναϊρόμπι της Κένυας, υπέδειξε πως όταν ο εξ αποφάσεως οφειλέτης προβάλει ένα λογικό φόβο ότι ο εξ αποφάσεως πιστωτής δεν θα μπορέσει να πληρώσει πίσω το ποσό της απόφασης, το μαρτυρικό βάρος απόδειξης πρέπει τότε να μεταφέρεται στον τελευταίο να καταδείξει τι πόρους έχει, εφόσον το ζήτημα βρίσκεται στη δική του αποκλειστική γνώση. Από τα πιο πάνω εξάγεται συμπέρασμα ότι και η έννοια του λογικού φόβου ότι o εξ αποφάσεως πιστωτής δεν θα πληρώσει το ποσό της απόφασης πρέπει να συναρτάται με την οικονομική φερεγγυότητα αυτού. Αφ' ης στιγμής, η σχετική υποχρέωση του εξ αποφάσεως πιστωτή επικεντρώνεται στους οικονομικούς του πόρους, έπεται ότι και το γεγονός που ενεργοποιεί την πιο πάνω υποχρέωση πρέπει να συναρτάται με την οικονομική του φερεγγυότητα. Προκύπτει, συνεπώς, ότι πρωταρχικό στοιχείο που πρέπει να αποδειχθεί από τον εξ αποφάσεως οφειλέτη είναι ο λογικός φόβος για την οικονομική φερεγγυότητα του εξ αποφάσεως πιστωτή. Σε σχέση με την υπό εξέταση υπόθεση, ευθύς εξ αρχής, σημειώνω ότι ο παράγοντας της προοπτικής επιτυχίας της έφεσης δεν μπορεί να επηρεάσει ιδιαίτερα την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Συγκεκριμένα, μέσα από το περιεχόμενο των λόγων έφεσης, διαπιστώνω ότι δεν μπορεί να γίνει με βεβαιότητα πρόγνωση για την επιτυχία της, αφού οι πλείστοι λόγοι βάλλουν κατά της αξιολόγησης της μαρτυρίας, έργο εξ αντικείμενου δύσκολο σύμφωνα με τη νομολογία. Ως προς το πιο πάνω ενδεικτικά παραπέμπω στην απόφαση Σολωμού ν. Vineyard View Tourist Ent. Ltd
(1998)1 A.A.Δ. 300. Συνεπώς, ο παράγοντας της προοπτικής επιτυχίας της έφεσης δεν αποκτά σπουδαιότητα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Η ουσία της υπό κρίση υπόθεσης έγκειται στην στάθμιση μεταξύ της φυσιολογικής προσδοκίας του ενάγοντα να δρέψει άμεσα τους καρπούς της νίκης του και στην ανάγκη η ενδεχόμενη επιτυχία της έφεσης να μη χάσει τη σημασία της μένοντας χωρίς κανένα αντίκρισμα. Εν προκειμένω, ουδεμία μαρτυρία προσφέρθηκε για την οικονομική φερεγγυότητα του εξ αποφάσεως πιστωτή. Η ανησυχία του εξ αποφάσεως οφειλέτη περιστρέφεται γύρω από την ηλικία του εξ αποφάσεως πιστωτή. Η ηλικία, όμως, του οποιουδήποτε πρόσωπου δεν συναρτάται με την οικονομική του φερεγγυότητα. Περαιτέρω, το γεγονός ότι κάποιο πρόσωπο λαμβάνει σύνταξη είναι στοιχείο που από μόνο του μπορεί να δημιουργήσει λογικό φόβο ότι το εν λόγω πρόσωπο δεν θα είναι σε θέση να επιστρέφει το ποσό της απόφασης. Η θέση του συνηγόρου του Αιτητή ότι δεν επιτρέπεται γενικά εκτέλεση απόφασης επί σύνταξης δεν είναι ακριβής. Το άρθρο 82
(1)του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου δεν επιτρέπει την έκδοση μηνιαίας δόσης επί σύνταξης που ανέρχεται σε ποσό κάτω από το ποσό που καθορίζεται ως όριο φτώχειας. Η πιο πάνω διάταξη δεν καθορίζει γενική απαγόρευση εκτέλεσης επί σύνταξης. Εν πάση περιπτώσει, η έκδοση διατάγματος καταβολής μηνιαίων δόσεων προς εξόφληση κάποιου χρέους δεν είναι το μοναδικό μέτρο εκτέλεσης. Συνακόλουθα, η ηλικία του Ενάγοντα σε συνάρτηση με το γεγονός ότι είναι συνταξιούχος δεν δημιουργεί λογικό φόβο ότι ο τελευταίος δεν θα είναι σε θέση να επιστρέψει το ποσό της απόφασης. Έτσι ο Ενάγοντας - Καθ' ου η αίτηση δεν είχε υποχρέωση να προσκομίσει μαρτυρία για την οικονομική του φερεγγυότητα. Υπό το φως των πιο πάνω, δεν μπορεί να κριθεί ότι η έφεση θα χάσει τη σημασία της, αφού δεν έχει καταδειχτεί ότι σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης ο Ενάγοντας δεν θα είναι σε θέση να επιστρέψει το ποσό πίσω. Αντίθετα, υπό τις πιο πάνω περιστάσεις τυχόν έγκριση του αιτήματος θα ανέτρεπε αδικαιολόγητα τη φυσιολογική προσδοκία του Ενάγοντα να δρέψει τους καρπούς της επιτυχίας του. Επομένως, υπό το φως των ενώπιόν μου δεδομένων, κρίνω ότι η διακριτική μου ευχέρεια πρέπει να ασκηθεί προς την απόρριψη του αιτήματος. Κατάληξη Συνεπακόλουθα της πιο πάνω κατάληξής μου, η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ του Ενάγοντα/Καθ' ου η Αίτηση, ως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Υπ. ............... Μ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΜΧ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο