Shchukin ν. Rostovtsev κ.α., Αρ. Αγωγής: 425/17, 30/7/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A371 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 425/17 Μεταξύ: XXXXX Filippovich Shchukin Ενάγοντα και 1) XXXXX Borisovich Rostovtsev 2) Abacus Limited 3) Samdel Limited 4) Abacus (Cyprus) Limited Εναγόμενοι Ημερομηνία: 30/07/2021 Αίτηση ημερ. 15/03/2019 για παραμερισμό του κλητηρίου και/ή ακύρωση του διατάγματος επίδοσης του κλητηρίου στον Εναγόμενο 1 και άλλων συναφών διαταγμάτων που εκδόθηκαν από το Δικαστήριο Εμφανίσεις: Για τον Εναγόμενο 1/Αιτητή: κ. Γ. Χριστοδούλου και κ. Χρ. Γαλανός Για τον Ενάγοντα/Καθ' ου η Αίτηση: κ. Αδαμίδης με κ. Αλ. Γαβριηλίδη και κα Παπαγιώργη --------------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Σύντομο ιστορικό Με γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο που καταχώρισε ο Ενάγων - Ρώσος υπήκοος - εναντίον του Εναγομένου 1 - Ρώσου υπηκόου - και τριών κυπριακών εταιρειών (Εναγομένων 2, 3 και 4), διεκδικεί αποζημιώσεις ύψους 147,5 εκ δολαρίων (εκατό σαράντα επτάμιση εκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ) για κατ' ισχυρισμό δόλο, συνομωσία, παράβαση εμπιστοσύνης κλπ. Επιδιώκει, επίσης, την έκδοση αναγνωριστικών αποφάσεων («Διακηρύξεων του Δικαστηρίου») με βάση τις οποίες να αναγνωρίζεται ως ο τελικός δικαιούχος των ρωσικών Εταιρειών OAO Razrez Novokazanskiy και ZAO Shakhtoupravlenie Taldinskoe-Yazhnoe (στη συνέχεια "RN" και "STY", αντίστοιχα). Στη βάση μονομερών αιτήσεων του Ενάγοντα εκδόθηκαν, ανάμεσα σε άλλα, διατάγματα από το Δικαστήριο για επίδοση του κλητηρίου στον Εναγόμενο 1 στη Ρωσική Ομοσπονδία (εκτός δικαιοδοσίας) στις 24/03/2017 και για υποκατάστατη επίδοση στο δικηγόρο Γ. Χριστοδούλου, στις 21/12/
- Όπως προκύπτει από τους ισχυρισμούς που προβάλλονται στα πλαίσια των πιο πάνω μονομερών αιτήσεων που καταχώρισε ο Ενάγων, οι ως άνω εταιρείες δραστηριοποιούνται στη Ρωσία στον τομέα εξόρυξης άνθρακα. Θέση του Ενάγοντα είναι πως ο Εναγόμενος 1, υφάρπαξε δολίως το μερίδιο του (50%) στην κοινή με τον Εναγόμενο 1 επιχείρηση εξόρυξης άνθρακα, μεταβιβάζοντάς το σε εταιρείες δικών του συμφερόντων. Απώλεσε έτσι τα ποσά που επένδυσε για την απόκτηση του μεριδίου του στην επιχείρηση εξόρυξης άνθρακα, που κυμαίνονται πέριξ των 100 εκ. δολαρίων Αμερικής. Περισσότερες λεπτομέρειες της κοινής επένδυσης, των συμφωνιών τους και του σχήματος των Εταιρειών μέσω των οποίων συμμετείχαν στην κοινή τους επιχείρηση, περιέχονται στις ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν τις, ως άνω, μονομερείς αιτήσεις του Ενάγοντα καθώς και στην Έκθεση Απαίτησης που έχει καταχωριστεί και βρίσκεται εντός του φακέλου του Δικαστηρίου. Προτού καταχωρίσει την παρούσα αγωγή, ο Ενάγων καταχώρισε άλλες δικαστικές διαδικασίες, στην Κύπρο και στη Ρωσία, μεταξύ των οποίων τις ακόλουθες: (α) Την αγωγή 6310/2015 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας εναντίον των ιδίων ως άνω εναγομένων 1-3, και μιας άλλης Κυπριακής εταιρείας (Price Nominees Ltd), στην οποία προβάλλονται αξιώσεις για κατ΄ ισχυρισμό δόλια απόσπαση από τον Εναγόμενο 1 του μεριδίου του στην STK. Υποδεικνύεται ότι η STK μαζί με την STY (Ρωσικές εταιρείες) είναι οι ιδιοκτήτριες της υπό αναφοράν επιχείρησης εξόρυξης άνθρακα. Ο ενάγων και ο εναγόμενος 1 κατείχαν από 50% έκαστος του μετοχικού κεφαλαίου των υπό αναφοράν εταιρειών μέσω διαφόρων άλλων Ρωσικών, Κυπριακών και ή αλλοδαπών εταιρειών. Στα πλαίσια της υπό αναφοράν αγωγής ο Ενάγων εξασφάλισε, μετά από ακρόαση, προσωρινό διάταγμα τύπου Mareva εναντίον του Εναγομένου 1, καθώς και άλλα επικουρικά διατάγματα. Υποδεικνύεται ότι η πρωτόδικη απόφαση επικυρώθηκε από το εφετείο με σχετική απόφασή του ημερομηνίας 05.07.
- Σχετική είναι η υπόθεση Rostovtsev v. Shchukin Πολιτική Έφεση Ε415/2016, ημερ. 05.07.
- (β) Τη Ρωσική Αγωγή Αρ. Α27-15083/2016 ενώπιον του Διαιτητικού Δικαστηρίου της περιοχής του Kemerovo. Είναι παραδεκτό ότι η υπό αναφοράν αγωγή καταχωρίστηκε από τον Ενάγοντα εναντίον δύο Ρωσικών εταιρειών (Antracite Trade LLC και Taldinskaya Mining Company LLC), οι οποίες ανήκουν στον Εναγόμενο
- Είναι επίσης παραδεκτό ότι η αγωγή στρεφόταν, αρχικά, και εναντίον του Εναγομένου 1, ο οποίος στην πορεία μετατράπηκε σε τρίτο μέρος (third party). Ο Ενάγων υποστηρίζει πως από λάθος είχε συμπεριληφθεί στην αγωγή ο Εναγόμενος 1, ως εναγόμενος στη διαδικασία εκείνη. Με την εν λόγω αγωγή ο Ενάγων ζητούσε να του αναγνωριστεί δικαίωμα ιδιοκτησίας, τόσο στην STY που αφορά τις αξιώσεις του στην παρούσα αγωγή, όσο και στην STK, που αφορά τις αξιώσεις του στην αγωγή 6310/
- Είναι παραδεκτό ότι στα πλαίσια της υπό αναφορά Ρωσικής διαδικασίας, το αρμόδιο Ρωσικό Δικαστήριο απέρριψε την αξίωση του Ενάγοντα, με την απόφασή του ημερομηνίας 28.11.
- Είναι επίσης παραδεκτό ότι η πιο πάνω απόφαση του Ρωσικού Δικαστηρίου έχει καταστεί τελεσίδικη. Αποδεκτό είναι, τέλος και το γεγονός ότι το Δικαστήριο του Kemerovo ήταν αρμόδιο να εκδικάσει την αξίωση του Eνάγοντα για το ιδιοκτησιακό καθεστώς των STK και STY. Εκείνο που αμφισβητείται είναι το κατά πόσο το Δικαστήριο θα μπορούσε να επιδικάσει αποζημιώσεις για δόλο που διαπράχθηκε σε άλλες δικαιοδοσίες, σε σχέση με το ιδιοκτησιακό καθεστώς των μετοχών των υπό αναφορά εταιρειών. Ο Eνάγων υποστηρίζει ότι το Ρωσικό Δικαστήριο δεν έχει τέτοια δικαιοδοσία, θέση που δεν αποδέχεται ο Eναγόμενος
- Υποδεικνύεται ότι για τα θέματα αυτά κατατέθηκε μαρτυρία από εμπειρογνώμονες (Ρώσους δικηγόρους) στα πλαίσια της Αίτησης, της ένστασης, καθώς και των συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων που καταχώρισαν οι δύο πλευρές, κατόπιν αδείας του Δικαστηρίου. (γ) Τη Ρωσική Αγωγή Αρ. Α41-20656/17 η οποία καταχωρίστηκε από τον Ενάγοντα εναντίον του Eναγόμενου 1, επιδιώκοντας την έκδοση απαγορευτικών και άλλων διαταγμάτων, προκειμένου να εξασφαλιστεί η εκτέλεση του διατάγματος ημερομηνίας 30.11.2016 που είχε εκδοθεί από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, στα πλαίσια της αγωγής 6310/2015, ως ανωτέρω αναφέρεται. Είναι παραδεκτό ότι οι υπό αναφοράν αξιώσεις του Eνάγοντα απορρίφθηκαν σε όλες τις βαθμίδες από τα αρμόδια Ρωσικά Δικαστήρια. Η παρούσα Αίτηση Στις 22/01/2019, επιδόθηκε στο δικηγόρο του Εναγόμενου 1 κ. Γ. Χριστοδούλου, το Κλητήριο Ένταλμα, Ειδοποίηση του κλητηρίου και άλλα συνοδευτικά έγγραφα, στη βάση του αναφερθέντος διατάγματος ημερ. 21/12/
- Μετά την επίδοση των ως άνω, καθώς και άλλων εγγράφων και διαταγμάτων στον υπό αναφορά δικηγόρο, η οποία, ως έχει αναφερθεί, έλαβε χώρα στις 22/01/2019, ο Εναγόμενος 1 καταχώρισε την υπό εκδίκαση αίτηση παραμερισμού των ως άνω διαταγμάτων καθώς και της υποκατάστατης επίδοσης που διενεργήθηκε. Με την ίδια αίτηση επιζητείται ο παραμερισμός του κλητηρίου και/ή η αναστολή της διαδικασίας λόγω, κατ' ισχυρισμό, έλλειψης δικαιοδοσίας του δικαστηρίου ή/και επειδή δεν είναι το κατάλληλο Forum να εκδικάσει την υπόθεση. Επιδιώκεται, τέλος, η έκδοση αναγνωριστικού διατάγματος ότι η αγωγή είναι σκανδαλώδης και συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας. Υποδεικνύεται ότι προτού καταχωριστεί η παρούσα Αίτηση, ο Εναγόμενος 1, καταχώρισε, στις 20/02/2019, εμφάνιση υπό διαμαρτυρία. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της V. Nenasheva, μέλος της νομικής ομάδας που εκπροσωπεί τον Εναγόμενο 1 στη Ρωσία, η οποία αναφέρεται στο πιο πάνω ιστορικό, υποστηρίζοντας, συνοπτικά τα ακόλουθα: - Σε σχέση με την αρχική αίτηση του Ενάγοντα ημερομηνίας 09.03.2017 και το εκδοθέν διάταγμα ημερομηνίας 24.03.2017, αναφέρει ότι η Ρωσική εταιρεία Zao Sibir, στη διεύθυνση της οποίας διατάχθηκε η επίδοση των εγγράφων στον Eναγόμενο 1, τελούσε υπό καθεστώς εκκαθάρισης από τις 28.11.2016, ήτοι προτού ζητηθεί η επίδοση στον εναγόμενο 1, στη διεύθυνση της υπό αναφοράν εταιρείας. - Επί της ουσίας υποστηρίζει ότι ο Eνάγων παρουσίασε αναληθή και παραπλανητική εικόνα. Συγκεκριμένα υποστηρίζει ότι ο Ενάγων απέκρυψε το γεγονός ότι στις 15.04.2009 υπεγράφη συμφωνία μεταξύ του Eνάγοντα και του εναγομένου 1, στη βάση της οποίας ο Eναγόμενος 1 αγόρασε το μερίδιο του Eνάγοντα στην επιχείρηση εξόρυξης άνθρακα, έναντι του ποσού των 45 εκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ. Επί πλέον ο Eναγόμενος 1 ανέλαβε την εξόφληση των δανείων προς την τράπεζα ύψους 41.208.967,81 δολαρίων. Αντίγραφο της συμφωνίας επισυνάπτει με τη δήλωσή του ως Τεκμήριο 1Α στη Ρωσική γλώσσα, με Αγγλική μετάφραση (Τεκμήριο 1Β). - Ο Eναγόμενος 1, συνεχίζει, κατέβαλε προς τον ενάγοντα όχι μόνο το ποσό της συμφωνίας, αλλά και το επί πλέον ποσό των USD 725.000, για το οποίο επιφυλάσσει τα δικαιώματά του, παραθέτοντας στοιχεία και λεπτομέρειες των πληρωμών, καθώς και αλληλογραφία που ανταλλάγηκε μεταξύ των εκπροσώπων των δύο πλευρών (Stebeneva και Uzbekov). - Όσον αφορά τις υποχρεώσεις για τα τραπεζικά δάνεια, παραθέτει λεπτομέρειες των πληρωμών και τις διευθετήσεις στις οποίες προέβη για την εξόφλησή τους (βλ. Τεκμήρια 3-11Β). - Ο Eνάγων, προσθέτει, απέστειλε επιστολές (Τεκμήρια 12, 13 και 14) με τις οποίες εξουσιοδότησε τη μεταβίβαση των μετοχών επί του συμφέροντός του. - Επισημαίνει περαιτέρω ότι ο Eνάγων, υποστήριξε στα πλαίσια της αγωγής 6310/2015 ότι η πιο πάνω συμφωνία και οι οδηγίες του προς την Abacus για τη μεταβίβαση των μετοχών, είναι πλαστογραφημένα και ότι οι υπογραφές δεν ανήκουν στον ίδιο. Διαφωνώντας με τη θέση αυτή του Eνάγοντα, η VN επισυνάπτει γραφολογικές εκθέσεις που ετοιμάστηκαν από Ρώσο εμπειρογνώμονα (Τεκμήρια 15Α-Δ), καθώς και Κύπριο - Α. Παναγιώτου - (Τεκμήριο 16Α), οι οποίες διαψεύδουν τον ενάγοντα ότι δεν είναι δικές του οι υπογραφές. - Σε σχέση με το ιδιοκτησιακό καθεστώς των μετοχών των δύο μητρικών εταιρειών STK και STY, επισημαίνει πως το αρμόδιο Ρωσικό δικαστήριο αποφάσισε επί του θέματος, επισυνάπτοντας αντίγραφο της απόφασης του Ρωσικού Δικαστηρίου ημερομηνίας 28.11.2016 στην αναφερθείσα πιο πάνω αγωγή Α27-15083/2016, με την οποία απέρριψε την αγωγή του Eνάγοντα (βλ. Τεκμήρια 17Α και 17Β). - Επισυνάπτει, επίσης, αντίγραφα των αποφάσεων των Ρωσικών δικαστηρίων (Τεκμήρια 18Α-Η), με τις οποίες απορρίφθηκαν οι αξιώσεις του ενάγοντα για έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων εναντίον του Eναγόμενου 1, στα πλαίσια της αγωγής Α41-20656/17 για την οποία έγινε αναφορά πιο πριν. - Όσον αφορά την επίδοση των εγγράφων στο δικηγόρο Γ. Χριστοδούλου στη βάση του διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης ημερομηνίας 21.12.2018, υποστηρίζει ότι ουδέποτε είχαν δοθεί οδηγίες υπό τον Eναγόμενο 1 να δεχθεί, εκ μέρους του, επιδόσεις δικαστικών εγγράφων και ότι, περαιτέρω, ο κ. Χριστοδούλου δεν είχε απευθείας επικοινωνία με τον Eναγόμενο
- - Υποστηρίζει τέλος πως τα Κυπριακά Δικαστήρια δεν έχουν δικαιοδοσία να εκδικάσουν την υπόθεση και σε κάθε περίπτωση δεν είναι το κατάλληλο forum, ενόψει: (α) Του γεγονότος ότι τόσο ο ενάγων όσο και ο Eναγόμενος 1 είναι κάτοικοι Ρωσίας. (β) Η επίδικη επιχείρηση εξόρυξης άνθρακα βρίσκεται στη Ρωσία. (γ) Η STK και STY είναι Ρωσικές νομικές οντότητες. (δ) Η πλειοψηφία των μαρτύρων είναι Ρώσοι. (ε) Αρκετές από τις εταιρείες-οχήματα δεν είναι Κυπριακές εταιρείες. (στ) Οι συμβατικές σχέσεις των διαδίκων διέπονται από το Ρωσικό δίκαιο και τα Ρωσικά δικαστήρια είναι αρμόδια να εκδικάσουν τις διαφορές τους. (ζ) Οι διαφορές των διαδίκων έχουν εκδικαστεί ή συνεχίζουν να εκδικάζονται ενώπιον Ρωσικών δικαστηρίων. Η ένσταση Η ένσταση υποστηρίζεται από τις ένορκες δηλώσεις της Γιούλης Οικονόμου, δικηγόρου στο δικηγορικό οίκο που εκπροσωπεί τον ενάγοντα (στη συνέχεια «η Ε/Δ ΓΟ» και του Ρώσου δικηγόρου Alexei v. Panich (στη συνέχεια «η Ε/Δ ΑP»). Ειδικότερα: - Η ΓΟ, αφού υιοθετεί τις προηγηθείσες ένορκες δηλώσεις της που υποστηρίζουν, μεταξύ άλλων, τις μονομερείς Αιτήσεις του ενάγοντα για άδεια επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας, καθώς και για υποκατάστατη επίδοση στο δικηγόρο Γ. Χριστοδούλου, υποστηρίζει, συνοπτικά, τα ακόλουθα: (α) Σε σχέση με το διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης, επαναλαμβάνοντας τους ισχυρισμούς της που περιέχονται στην ένορκη δήλωσή της που υποστηρίζει την Αίτηση, υποδεικνύει ότι ο εναγόμενος 1 έχει αδιαμφισβήτητα λάβει γνώση της αγωγής και εκπροσωπείται στη διαδικασία, αφού καταχώρισε την παρούσα Αίτηση, μέσω, μάλιστα, του ιδίου δικηγορικού οίκου. (β) Επί του ισχυρισμού της VN για έλλειψη δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, παραπέμπει, επίσης, στην ένορκη δήλωσή της ημερομηνίας 09.03.2017, προσθέτοντας πως όλα τα ζητήματα που εγείρονται με την Αίτηση έχουν αποφασιστεί με την Ενδιάμεση Απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 30.11.2016 στα πλαίσια της αγωγής 6310/
- Σε κάθε περίπτωση, επισημαίνει, οι προβαλλόμενοι ισχυρισμοί απαντώνται από την ένορκη δήλωσή της ημερομηνίας 09.03.
- (γ) Ανάλογες θέσεις προβάλλει και σε σχέση με τους λόγους που επικαλείται η VN για μη καταλληλότητα των Κυπριακών Δικαστηρίων να εκδικάσουν την υπόθεση. Όλα τα θέματα σε σχέση και με αυτή την πτυχή, επισημαίνει, έχουν αποφασιστεί με την Ενδιάμεση Απόφαση του Δικαστηρίου 6310/2015, στη σχετική αγωγή. Το γεγονός ότι η παρούσα αγωγή, καταλήγει, στηρίζεται σε αστικά αδικήματα που διαπράχθηκαν στην Κύπρο ή και σε βάσεις αγωγής που προέκυψαν στην Κύπρο, είναι αρκετό για να καταστήσει κατάλληλα τα Κυπριακά Δικαστήρια να εκδικάσουν την αγωγή. (δ) Επί της ουσίας, αρνείται τους ισχυρισμούς που περιέχονται στις παραγράφους 13-25 της Ε/Δ VN, υιοθετώντας όλα όσα αποφασίστηκαν με τις Ενδιάμεσες Αποφάσεις του Δικαστηρίου στην αγωγή 6310/2015 ημερομηνίας 30.11.2016, 26.4.2017 (Τεκμήριο 4) καθώς και στην Απόφαση του ιδίου Δικαστηρίου ημερομηνίας 29.11.2016 (Τεκμήριο 6) στα πλαίσια της Αίτησης για επανάνοιγμα της διαδικασίας (Τεκμήριο 5). Δεν είναι επιτρεπτό, υποστηρίζει η ΓΟ, να καλείται το Δικαστήριο να αποφασίσει επί των ιδίων θεμάτων τα οποία αποφασίστηκαν από το Δικαστήριο με τις υπό αναφοράν Ενδιάμεσες Αποφάσεις του στην αναφερθείσα αγωγή 6310/
- - Ο ΑΡ, με τη σειρά του, σχολιάζοντας τους ισχυρισμούς που περιέχονται στις παραγράφους 22-25 της Ε/Δ VN, υποστηρίζει, συνοπτικά, ότι: (α) Η Ρωσική διαδικασία αρ. Α27-1083/2016 δεν σχετίζεται με την παρούσα διαδικασία, ούτε ως προς το αντικείμενο, ούτε σε σχέση με τους διαδίκους. Στη Ρωσική διαδικασία, υποστηρίζει, ο εναγόμενος 1 δεν ήταν διάδικος αλλά τρίτο μέρος (Third Party) και είχε, αρχικά, προστεθεί από λάθος ("bly mistake") στη διαδικασία. (β) Αποδεχόμενος ότι τα Ρωσικά Δικαστήρια έχουν αποκλειστική δικαιοδοσία να αποφασίσουν επί του ιδιοκτησιακού καθεστώτος των μετοχών των Εταιρειών STK και STY, υποστηρίζει ότι δεν έχουν δικαιοδοσία να επιδικάσουν αποζημιώσεις για ζημιές που προκύπτουν από δόλιες πράξεις, οι οποίες λαμβάνουν χώρα σε ξένες δικαιοδοσίες. (γ) Σε κάθε περίπτωση, αναφέρει, το Ρωσικό Δικαστήριο (της περιοχής του Kemerovo) δεν αποφάσισε ότι τα επίδικα θέματα των δύο διαδικασιών (Ρωσικού και Κυπριακού Δικαστηρίου) είναι τα ίδια, ως αναφέρεται στην Ε/Δ VN. Με τη φράση «grounds of claim" που αναφέρεται στο Ρωσικό κείμενο της απόφασης, υπονοείται, κατά τον ενόρκως δηλούντα, το υπόβαθρο γεγονότων που θεμελιώνει την αξίωση («.. The factual background that formed the basis of the claim"). Μετά από άδεια του Δικαστηρίου καταχωρίστηκαν συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις εκατέρωθεν. Για την πλευρά του Εναγομένου 1 καταχωρίστηκε ένορκη δήλωση από τον Evg. Zhilin, Ρώσο δικηγόρο (στη συνέχεια «η ΣΕΔ ΕΖ») και για τον ενάγοντα από τον Al. Panich (στη συνέχεια «η ΣΕΔ ΑΡ). Στη ΣΕΔ του ο ΕΖ, διαφωνώντας με τη θέση του κ. Panich περί λανθασμένης προσθήκης του εναγομένου στη Ρωσική διαδικασία, επισυνάπτει την Έκθεση Απαίτησης που είχε καταχωρίσει ο ενάγοντας στη Ρωσική διαδικασία (βλ. Τεκμήρια 4 και 4Α). Το γεγονός ότι ο Εναγόμενος 1 μετατράπηκε από Εναγόμενο σε τρίτο μέρος, δεν είχε καταστεί αμέτοχος στη διαδικασία, όπως υποστήριξε ο ΑΡ. Εξακολούθησε, υποδεικνύει, να είχε ρόλο στη διαδικασία, έχοντας το δικαίωμα να εγείρει ενστάσεις, εξετάζει/αντεξετάζει μάρτυρες και να λαμβάνει, εν γένει, μέρος στη δικαστική διαδικασία, δεσμευόμενος από το αποτέλεσμά της. Όπως υποστηρίζει, τα τρίτα μέρη (third parties), με βάση το Ρωσικό δίκαιο, έχουν τα ίδια δικαιώματα, όπως και τα διάδικα μέρη, πλην του δικαιώματος να αλλάξουν τη βάση της αξίωσης, ή να μειώσουν/αυξήσουν το ποσό της απαίτησης, να προβούν σε συμβιβασμό, να καταχωρήσουν ανταπαίτηση ή να ζητήσουν την εκτέλεση της δικαστικής απόφασης. Από την άλλη, ο ΑΡ στη ΣΕΔ του, επαναλαμβάνει τη θέση πως οι δύο διαδικασίες, Ρωσική και η παρούσα - Κυπριακή - δεν έχουν το ίδιο αντικείμενο. Δεν διαφωνεί με τις θέσεις που διατυπώνει ο ΕΖ στη ΣΕΔ του πως το Ρωσικό Δικαστήριο αποφάσισε τελεσίδικα για το ζήτημα της ιδιοκτησίας των μετοχών των δύο Ρωσικών εταιρειών (STK και STY). Υποστηρίζει όμως ότι ορθά προωθείται η αγωγή στα Κυπριακά Δικαστήρια, μέσω της οποίας διεκδικούνται αποζημιώσεις, ζήτημα το οποίο δεν ήταν επίδικο στα πλαίσια των Ρωσικών διαδικασιών (βλ. παραγράφους 36, 47 και 48 της ΣΕΔ ΑΡ). Όπως δε υποστηρίζει στην παράγραφο 28, ".. the fact that the two companies involved in the proceedings of the Kemerovo Court were companies owned and/or controlled by Mr. Rostovtsev clearly does not preclude Mr Shchukin, either by reason of res judicata or for any other reason, from claiming damages against Mr Rostovtsev personally in the context to the Action ..". Κατά τα άλλα, διαφωνεί με τις θέσεις του ΑΡ σε σχέση με το ρόλο που διαδραμάτισε ο Εναγόμενος 1 στη Ρωσική διαδικασία και τις νομικές προεκτάσεις της μετατροπής του από Εναγόμενο σε τρίτο πρόσωπο. Παραπέμποντας σε συγκεκριμένες διατάξεις του Ρωσικού Αστικού Κώδικα, υποστηρίζει πως η μόνη ουσιαστική έννομη συνέπεια από το γεγονός, είναι ότι ο Ενάγων εμποδίζεται να καταχωρίσει νέα αγωγή εναντίον του Εναγόμενου 1, επιδιώκοντας την ίδια θεραπεία. Πέραν των ανωτέρω, οι συνήγοροι των δύο πλευρών κατέθεσαν από κοινού, αντίγραφο της απόφασης του Ρωσικού Διαιτητικού Δικαστηρίου του Kemerovo, ημερομηνίας 8.10.2020 (Τεκμήρια Α1 και Α2), με την οποία απορρίφθηκε η αξίωση του Ενάγοντα εναντίον του Εναγομένου 1, με επιφύλαξη του δικαιώματος της κάθε πλευράς να αναφερθεί στο περιεχόμενο της απόφασης στο στάδιο των αγορεύσεων. Οι αγορεύσεις των συνηγόρων Με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις και προφορικές διευκρινίσεις, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις των διαδίκων, με παραπομπές σε έγκριτα νομικά συγγράμματα και πληθώρα νομολογίας επί των εγειρομένων θεμάτων. Οι συνήγοροι αναφέρθηκαν στο πιο πάνω ιστορικό, κάνοντας εκτενείς αναφορές στο περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων και πολλών εγγράφων τα οποία κατατέθηκαν ως Τεκμήρια. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε από τους ευπαίδευτους συνηγόρους του Αιτητή, κ.κ. Γ. Χριστοδούλου και Χρ. Γαλανό, στους ακόλουθους λόγους: (Ι) Μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων στις μονομερείς αιτήσεις του Ενάγοντα. (ΙΙ) Αντικανονικότητα διαταγμάτων επίδοσης λόγω παράβασης της διμερούς σύμβασης Κύπρου-Ρωσίας. (ΙΙΙ) Έλλειψη δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου να εκδικάσει την υπόθεση. (IV) Ύπαρξη δεδικασμένου λόγω των αποφάσεων που εκδόθηκαν από τα Ρωσικά Δικαστήρια. (V) Μη καταλληλότητα των Κυπριακών Δικαστηρίων (forum non conveniens). Από την άλλη, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι του Καθ΄ ου, κ.κ. Αδαμίδης και Γαβριηλίδης, υποστήριξαν πως η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί τόσο για τυπικούς λόγους όσο και επί της ουσίας. Επί των προδικαστικών λόγων, εισηγήθηκαν πως, ο Αιτητής, παραλείποντας να εξασφαλίσει άδεια για εμφάνιση υπό διαμαρτυρία ή/και να καταχωρίσει την παρούσα Αίτηση ταυτόχρονα με την εμφάνιση υπό όρους - δίχως να εξασφαλίσει την προηγούμενη άδεια του Δικαστηρίου - έχει υπαχθεί στη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου και η εμφάνισή του κατέστη ανεπιφύλακτη. Επί της ουσίας υποστήριξαν ότι επληρούντο όλες οι προϋποθέσεις για τη χορήγηση άδειας για επίδοση της αγωγής εκτός δικαιοδοσίας, δυνάμει τη Δ.6, θθ 1 και 4 και ότι ο Ενάγων έχει καταδείξει ότι έχει εκ πρώτης όψεως καλή αιτία αγωγής εναντίον του Εναγομένου
- Καθοριστική σημασία για τα ζητήματα που εγείρονται με την Αίτηση, έχει, κατά τους συνηγόρους του Ενάγοντα, η απόφαση του Ιωαννίδη, Π.Ε.Δ., ως ήταν τότε, στην αγωγή 6310/
- Διαφωνώντας, περαιτέρω, με τις εισηγήσεις των συνηγόρων του Αιτητή, υποστήριξαν πως ουδείς από τους λόγους που επικαλέστηκαν ευσταθεί. Τα Κυπριακά Δικαστήρια έχουν δικαιοδοσία, και είναι τα καταλληλότερα, υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης, βήματα για εκδίκαση της επίδικης διαφοράς. Κανένα εμπόδιο, πρόσθεσαν, έχει δημιουργηθεί εκ των αποφάσεων που έχουν εκδοθεί από τα Ρωσικά Δικαστήρια, γιατί οι Ρωσικές διαδικασίες αφορούσαν εντελώς διαφορετικά θέματα. Όσον αφορά την κατ΄ ισχυρισμό μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων, υποστήριξαν πως το εύρος του καθήκοντος στις αιτήσεις αυτής της φύσης είναι περιορισμένο. Δεν θα επεκταθώ στο παρόν στάδιο σε περαιτέρω ανάλυση των θέσεων και εισηγήσεων που περιέχονται στις εκτεταμένες και επιμελείς αγορεύσεις των ευπαιδεύτων συνηγόρων. Δράττομαι όμως της ευκαιρίας να τους επαινέσω για την άρτια και την εις βάθος ανάλυση όλων των πτυχών που απασχόλησαν, γεγονός που βοήθησε το Δικαστήριο στην καλύτερη κατανόηση των θέσεων της κάθε πλευράς. Στοχευμένη επί μέρους αναφορά στις αγορεύσεις θα γίνει στη συνέχεια, εφόσον κριθεί αναγκαίο. Νομική Πτυχή - Κατάληξη Κατά λογική προτεραιότητα το πρώτο θέμα που χρήζει εξέτασης είναι η εισήγηση των συνηγόρων του Ενάγοντα ότι ο Εναγόμενος 1, κωλύεται να προωθεί την παρούσα Αίτηση επειδή δεν είχε εξασφαλίσει την άδεια του Δικαστηρίου για να εμφανιστεί υπό διαμαρτυρία και δεν καταχώρισε την Αίτηση ταυτόχρονα με την εμφάνιση. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι του ενάγοντα, εισηγήθηκαν πως στην υπό κρίση περίπτωση η εμφάνιση του Εναγόμενου 1 υπό διαμαρτυρία, έχει καταστεί ανεπιφύλακτη, επειδή δεν καταχώρισαν την Αίτηση ταυτόχρονα με την καταχώρηση του σημειώματος εμφάνισης υπό όρους. Έρεισμα για την εισήγησή τους αποτέλεσαν τα όσα σχετικά υποδεικνύονται στην υπόθεση G. J. Magdon Ltd v. A. L. Metal Trading Ltd
(2001)1 ΑΑΔ 2064. Στην υπό αναφοράν υπόθεση υποδείχθηκε, με αναφορά στις υποθέσεις Γεωργιάδης v. Χάσικου
(1991)1 ΑΑΔ 1136 και Παπακόκκινου v. Landroke P/C
(1995)1 AAΔ 1090 ότι «. Ο Κανονισμος που θέσαμε πιο πάνω, και η νομολογία, αποσκοπούν στην άμεση και κατά προτεραιότητα εξέταση πιθανής ένστασης στη δικαιοδοσία του δικαστηρίου. Τέτοιο ζήτημα δεν μπορεί να παραμένει στην ελεύθερη επιλογή χρόνου από τον εναγόμενο.». Η σχετική δικονομική διάταξη είναι η Δ.16, θ. 9, η οποία παρέχει στον εναγόμενο τη δυνατότητα να καταχωρήσει αίτηση για παραμερισμό της επίδοσης του Κλητηρίου, χωρίς να έχει εξασφαλίσει προηγουμένως άδεια από το Δικαστήριο για να εμφανιστεί υπό διαμαρτυρία. Σχετική είναι, επίσης, η υπόθεση Commerzbank Aktiengesellschaft ν. Το Πλοίο "Tour 2" (IMO. 9364112) Αγωγή Ναυτοδικείου Αρ. 2/2018, ημερομηνίας 25.05.2018, όπου η Δ. Μιχαηλίδου, πρώην Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου, συνόψισε την αρχή, ως ακολούθως: «Η εξέταση ζητήματος έγερσης πιθανής ένστασης ως προς την δικαιοδοσία του Δικαστηρίου, σύμφωνα με την νομολογία, πρέπει να εξετάζεται άμεσα και κατά προτεραιότητα. Σε κάθε περίπτωση δεν μπορεί να παραμένει στην ελεύθερη επιλογή χρόνου από τον εναγόμενο για την έγερση του. (G. J. Magdon Ltd v. A. L. Metal Trading Ltd
(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2064 και Κοιν. Και/ή Σύνδ. Ασφ. P.D. Upton α.ο. v. G. N. Ellinas Imp.-Exp. Ltd
(2005)1B A.A.Δ. 1327). Η υποχρέωση ενός διαδίκου να αποταθεί και να αμφισβητήσει τη δικαιοδοσία ή να επιδιώξει αναστολή της διαδικασίας, όπως εν προκειμένω, γίνεται πάντοτε με την πρώτη δυνατή ευκαιρία (Space Video Games Ltd v. Πλοίου "SILVER PALOMA"
(1996)1 A.A.Δ. 119). Οι αιτητές είχαν υποχρέωση να θέσουν αμέσως και κατά προτεραιότητα την ένσταση τους για έλλειψη δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου και να επιδιώξουν, είτε παραμερισμό της αγωγής, είτε αναστολή της διαδικασίας, με τη πρώτη δυνατή ευκαιρία.» Παρόμοιο ζήτημα απασχόλησε το Δικαστήριό μου και σε άλλες υποθέσεις, όπου υποβλήθηκαν αιτήσεις για παραμερισμό της επίδοσης και/ή του κλητηρίου, μετά την καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης υπό αίρεση. Ειδικότερα στην υπόθεση Εμπορική Bank v. Κεσίδης κ.ά. Αρ. Αγωγής 3473/2013, ημερομηνίας 7.10.2014, όπου η αίτηση καταχωρίστηκε 21 ημέρες μετά την καταχώριση του υπό αίρεση σημειώματος εμφάνισης, υπέδειξα πως δεν θα μπορούσε να υποστηριχθεί βάσιμα πως ο εκεί εναγόμενος είχε υποβάλει τον εαυτό του στη διαδικασία του Δικαστηρίου. Ανάλογη είναι η προσέγγισή μου στην παρούσα υπόθεση, όπου ο Αιτητής καταχώρισε την Αίτηση 23 ημέρες μετά από την καταχώριση του σημειώματος εμφάνισης υπό αίρεση. Δεδομένου, μάλιστα, ότι ο Εναγόμενος 1 είναι αλλοδαπός, μπορεί να δικαιολογηθεί το μικρό ως άνω χρονικό διάστημα που μεσολάβησε, μεταξύ της καταχώρησης του σημειώματος εμφάνισης (20.02.2019) και της ημερομηνίας καταχώρισης της Αίτησης (15.03.2019). Υπό τις πιο πάνω περιστάσεις, δεν διαπιστώνεται κώλυμα στην προώθηση της παρούσας Αίτησης. Ακολουθεί η εξέταση των ουσιαστικών λόγων της Αίτησης, αρχίζοντας από την κατ΄ ισχυρισμό παράλειψη του ενάγοντα να αποκαλύψει ουσιώδη γεγονότα της υπόθεσης στα πλαίσια της μονομερούς Αίτησής του για άδεια επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος εκτός δικαιοδοσίας. Οι συνήγοροι των Αιτητών υποστήριξαν πως, το γεγονός και μόνο ότι ο εναγόμενος 1 δεν αποκάλυψε την απόφαση του Ρωσικού Δικαστηρίου στα πλαίσια της μονομερούς Αίτησής του, αποτελεί ικανό λόγο για την ακύρωση του διατάγματος και τον παραμερισμό της επίδοσης. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι του Καθ΄ ου η Αίτηση αντέτειναν πως η μη αναφορά στη Ρωσική διαδικασία δεν συνιστά ουσιώδη παράλειψη και σε κάθε περίπτωση, το εύρος του καθήκοντος για πλήρη αποκάλυψη σε αιτήσεις αυτής της φύσης είναι πολύ πιο περιορισμένο. Αποτελεί καλά θεμελιωμένη νομολογιακή αρχή ότι ο διάδικος που προσφεύγει στο Δικαστήριο μονομερώς έχει καθήκον να αποκαλύψει όλα τα ουσιώδη γεγονότα που θα μπορούσαν, δυνητικά, να επιδράσουν στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου για τη χορήγηση της αιτούμενης θεραπείας. Όπως έχει ευρέως νομολογηθεί, η αποκάλυψη συναρτάται με την καλή πίστη η οποία πρέπει να επιδεικνύεται σε κάθε περίπτωση που επιδιώκεται θεραπεία, στην απουσία της αντίδικης πλευράς (βλ., μεταξύ άλλων, Demstar Ltd v. Zim Israel Nav. Co Ltd κ.ά.
(1996)1 Α.Α.Δ. 597, Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1 Α.Α.Δ. 598, Rybolovlev v. Rybolovleva
(2010)1 Α.Α.Δ. 82 και Commerzbank Auslandsbanken Holding AG κ.α. ν. Adeona Holdings Limited, Πολιτική Έφεση Αρ. Ε6/2014, ημερ. 27/02/20215). Ως προς το τι οφείλει να αποκαλύψει ένας Αιτητής που απευθύνεται μονομερώς στο Δικαστήριο, σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση M. & Ch. Mitsingas Trading Ltd κ.ά. v. Timberland Co of USA
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1791: «. Δεν αποτελεί υποχρέωση του αιτούντος την έκδοση προσωρινού διατάγματος να αποκαλύψει γεγονότα για τα οποία δεν έχει άμεση γνώση. Ούτε είναι υποχρέωσή του να προβάλλει αντεκδικήσεις, εκ μέρους τρίτων προς τα δικαιώματά του, τις οποίες αμφισβητεί. Το ουσιώδες ενός ζητήματος προσδιορίζεται στο πλαίσιο της αντιδικίας των μερών. Ότι πρέπει να αποκαλυφθεί, σε κάθε περίπτωση, είναι γεγονότα γνωστά στον αιτητή ή γεγονότα τα οποία θα μπορούσε να ανακαλύψει με εύλογες προσπάθειες, τα οποία σχετίζονται με: (α) το βάσιμο του δικαιώματός του όπως διαγράφεται στο δικόγραφό του, και (β) τη σοβαρότητα του ζητήματος το οποίο εγείρεται, καθώς και (γ) την πιθανότητα επιτυχίας.». Στην κρινόμενη υπόθεση, όπως είναι παραδεκτό, ο Καθ΄ ου δεν κάνει οποιαδήποτε αναφορά στις Ρωσικές διαδικασίες, στα πλαίσια της πιο πάνω μονομερούς αίτησής του. Εν προκειμένω, οι Ρωσικές διαδικασίες, ιδιαιτέρως η ως άνω αναφερθείσα αγωγή Α27-15083/2016, και η εκδοθείσα απόφαση ημερομηνίας 28.11.2016, του Διαιτητικού Δικαστηρίου του Kemerovo, κρίνεται ιδιαιτέρως σημαντική για τους σκοπούς εξέτασης της υπό αναφοράν αίτησης. Υποδεικνύεται πως, με βάση τα αδιαμφισβήτητα δεδομένα, όπως προκύπτουν μέσα από τις ένορκες δηλώσεις της VN, καθώς και των ΣΕΔ του ΕΖ και ΑΡ, το Δικαστήριο του Kemerovo, αποφάσισε τελεσίδικα ότι ο Καθ' ου/ Ενάγων στη διαδικασία εκείνη, όσο και στην παρούσα, δεν έχει αποδείξει οποιοδήποτε δικαίωμα επί των μετοχών των ρωσικών εταιρειών STK και STY. Αξίζει να αναφερθεί ότι με την παρούσα αγωγή ο Ενάγων ζητά, ανάμεσα σε άλλα, αποζημιώσεις από τον Εναγόμενο 1 Καθ' ου και από τις Εναγόμενες 2, 3 και 4 Κυπριακές εταιρείες, για κατ' ισχυρισμό δόλια υφαρπαγή των μετοχών των εταιρειών του, μέσω των οποίων κατείχε το 50% των μετοχών της Ρωσικής εταιρείας STY. Αξιοσημείωτο είναι και το γεγονός ότι με βάση την παραδεκτή, επί του ζητήματος αυτού, μαρτυρία των δύο εμπειρογνωμόνων (Zhilin και Panich) το Διαιτητικό Δικαστήριο του Kemezoro είναι το αρμόδιο forum για να αποφανθεί επί των ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων των μετοχών των εταιρειών STK και STY. Γίνεται, συνεπώς, αντιληπτό ότι η τελεσίδικη επί της πιο πάνω πτυχής απόφαση του Ρωσικού Δικαστηρίου, συναρτάται με το κατά πόσο ο Ενάγων έχει καλή αιτία αγωγής, στοιχείο το οποίο οφείλει να αποδείξει, προκειμένου το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για τη χορήγηση άδειας για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Είναι πολύ καλά γνωστές οι αρχές με βάση τις οποίες το Δικαστήριο ασκεί τη διακριτική του ευχέρεια για χορήγηση άδειας για σφράγιση κλητηρίου και επίδοση ειδοποίησης κλητηρίου εντάλματος εκτός δικαιοδοσίας, σύμφωνα με τις Διαταγές 2
(2)και 6
(1)και
(4)των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας. Όπως έχει υποδειχθεί από την πλούσια για το ζήτημα αυτό νομολογία, ο Ενάγων οφείλει να παραθέσει στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, στοιχεία από τα οποία να προκύπτει ότι υπάρχει καλή συζητήσιμη υπόθεση. Αυτό είναι, σύμφωνα με τον Κ.4 της Δ.6, το ζητούμενο. Να ικανοποιηθεί δηλαδή το Δικαστήριο για την ύπαρξη εκ πρώτης όψεως (Prima Facie) καλής αιτίας αγωγής. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό και το κατά πόσο θα ικανοποιηθεί το Δικαστήριο για την ύπαρξη καλής βάσης αγωγής, συναρτάται με τα ιδιαίτερα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Το Δικαστήριο δεν αποφαίνεται στο στάδιο αυτό ως προς την αξία της μαρτυρίας. Έχει επίσης υποδειχθεί πως απλή επιβεβαίωση από τον Ενάγοντα ότι έχει καλή αιτία αγωγής, δεν είναι από μόνη της αρκετή αν δεν προκύπτει, εξ αντικειμένου, από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης. (βλ. μεταξύ άλλων The Cyprus Potato Marketing Board v. Primlaks (Pacific Violet) BV κ.ά.
(1990)1 Α.Α.Δ. 219, Νozaki & Co Ltd κ.ά. ν. Σιουκούρογλου & Υιοί Λτδ
(1997)1 Α.Α.Δ. 1689, Gasto Shipping Company Limited v. Μineag Sqm (Africa)(Proprietory) Limited κ.ά.
(1999)1 Α.Α.Δ. 1634 και GCC Computers Ltd v. Penril Datacom Ltd
(2000)1 Α.Α.Δ. 1584). Οι πιο πάνω αρχές παρατέθηκαν, προκειμένου να καταδειχθεί η σημασία που είχε για τους σκοπούς της παρούσας υπόθεσης, η αποκάλυψη από τον Καθ' ου, των γεγονότων σε σχέση με την απόφαση του Ρωσικού Δικαστηρίου επί του ιδιοκτησιακού καθεστώτος των εταιρειών STK και STY. Χωρίς να παραγνωρίζεται το γεγονός ότι με την παρούσα αγωγή ο Καθ' ου, διεκδικεί αποζημιώσεις για κατ' ισχυρισμό δόλια υφαρπαγή των μετοχών του, από τον Εναγόμενο 1, δεν είναι χωρίς σημασία και οι αξιώσεις του για Διακηρύξεις του Δικαστηρίου, μέσω των οποίων επιδιώκεται η αναγνώριση των ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων του στη Ρωσική εταιρεία STY, ζήτημα το οποίο έχει τελεσίδικα κριθεί στην αναφερθείσα Ρωσική αγωγή. Εξ αντικειμένου, συνεπώς, κρίνεται ως ένα ουσιώδες γεγονός στην άσκηση της εξουσίας του Δικαστηρίου για τη χορήγηση ή μη της άδειας για επίδοση του κλητηρίου στον Εναγόμενο 1, εκτός δικαιοδοσίας. Δεν διαφωνώ με την εισήγηση των ευπαίδευτων συνηγόρων του Καθ' ου, πως το εύρος του καθήκοντος για αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων δεν είναι το ίδιο σε όλες τις μονομερείς αιτήσεις. Η κάθε μονομερής αίτηση έχει, ασφαλώς, τις δικές της ιδιαιτερότητες. Η υποχρέωση, όμως, για αποκάλυψη ενός τόσο ουσιώδους γεγονότος, που άπτεται, ως έχει επεξηγηθεί, της εξουσίας του Δικαστηρίου για τη χορήγηση της αιτούμενης θεραπείας, ήταν επιτακτική κάτω από τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης. Καταλήγω, συνεπώς, ότι ο Καθ' ου, παραλείποντας να αποκαλύψει τη Ρωσική, ως άνω, διαδικασία παρέβη το καθήκον που όφειλε στο Δικαστήριο για πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών, για την εξέταση της αίτησης γεγονότων. Η παράλειψη αυτή, κρίνεται, μοιραία για τον Καθ' ου, δεδομένου ότι το πιο πάνω γεγονός συναρτάται με το ζήτημα της απόδειξης καλής αιτίας αγωγής. Σε κάθε περίπτωση κρίνεται ότι θα μπορούσε, εάν αποκαλυπτόταν, να είχε επιδράσει στην απόφαση του Δικαστηρίου, κατά την εξέταση των προϋποθέσεων της Δ.6 θ.4, ως έχει επεξηγηθεί πιο πριν. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης μου η αίτηση, καθόσον αφορά την ακύρωση των διαταγμάτων για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας στον Εναγόμενο 1, καθώς και της υποκατάστατης επίδοσης στο δικηγόρο Γ. Χριστοδούλου, επιτυγχάνει. Εκδίδονται, κατά συνέπεια, διατάγματα ως οι παράγραφοι Α, Β(i)-(vii) και Γ της Αίτησης. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης μου, παρέλκει η εξέταση των άλλων λόγων που προβάλλονται με την αίτηση σε σχέση με κατ' ισχυρισμόν ακυρότητα της υποκατάστατης επίδοσης, λόγω παραβάσεων προνοιών της διμερούς Σύμβασης της Κυπριακής Δημοκρατίας με την Ένωση Σοβιετικών και Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών, περί νομικής βοήθειας σε Αστικά και Ποινικά θέματα. Ακολουθεί εξέταση των θεραπειών Δ. Ε και ΣΤ της Αίτησης για παραμερισμό της αγωγής ή/και αναστολή της διαδικασίας, αρχίζοντας από την εισήγηση ότι το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να εκδικάσει την αγωγή. Για το κεφάλαιο αυτό δεν απαιτείται να λεχθούν πολλά. Θα περιοριστώ να υποδείξω πως αποδίδεται με την Έκθεση Απαίτησης δόλος στον Εναγόμενο 1, που φέρεται να έχει διαπραχθεί στην Κύπρο. Εν προκειμένω, συμφωνώ με την απόφαση του Ι. Ιωαννίδη, Π.Ε.Δ., όπως ήταν τότε, επί του ζητήματος αυτού και ειδικά καθόσον αφορά την αιτία αγωγής για κατ' ισχυρισμό δόλια απόσπαση των μετοχών, μέσω των φερόμενων πλαστογραφημένων εγγράφων, από τον Εναγόμενο 1 (βλ. παρά 103 επ. της Ε/Α). Καταλήγω, συνεπώς, πως το Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει τα κατ' ισχυρισμόν αστικά αδικήματα που αποδίδονται με την Έκθεση Απαίτησης στον Εναγόμενο 1, τα οποία φέρονται να έχουν διαπραχθεί, εν μέρει, τουλάχιστον, στην Κύπρο ήτοι με την αποστολή των κατ' ισχυρισμό πλαστογραφημένων εγγράφων στις Εναγόμενες 2, 3 και 4, στην Κύπρο. Δεδικασμένο (res judicata) Επανερχόμενος στο ιστορικό της υπόθεσης και στα αδιαμφισβήτητα γεγονότα, όπως προέκυψαν μέσα από τις εκατέρωθεν ένορκες δηλώσεις, θα περιοριστώ να επαναλάβω, όσα ενδιαφέρουν το συγκεκριμένο κεφάλαιο, δηλαδή: (α) Ότι στις 28.11.2016 εκδόθηκε απόφαση από το Ρωσικό Δικαστήριο του Kemerovo, στα πλαίσια της αναφερθείσας πιο πάνω αγωγής του Ενάγοντα, με την οποία αποφασίστηκε οριστικά και τελεσίδικα το ιδιοκτησιακό καθεστώς της STY, η οποία αφορά τις αξιώσεις του Ενάγοντα στην παρούσα αγωγή. (β) Το Δικαστήριο του Kemerovo ήταν το αρμόδιο Δικαστήριο για να αποφασίσει για τα πιο πάνω ζητήματα, δηλαδή το ιδιοκτησιακό καθεστώς των μετοχών της εταιρείας STY. (γ) Με την αναφερθείσα απόφαση του, το ρωσικό Δικαστήριο, απέρριψε την αξίωση του Ενάγοντα για να αναγνωρισθεί μέτοχος της υπό αναφοράν εταιρείας. (δ) Διάδικοι στη διαδικασία ήταν, ο Καθ' ου, ως Ενάγων, και οι εταιρείες Antracite Trade LLC και Taldinskaya Mining Company LLC, οι οποίες , ως είναι παραδεκτό, ανήκουν στον Εναγόμενο 1 και κατέχουν το σύνολο των μετοχών της STY. Ο Αιτητής, ήταν αρχικά Εναγόμενος στη διαδικασία αλλά στην πορεία μετατράπηκε σε τρίτο μέρος (third party) με βάση την ισχύουσα νομοθεσία της Ρωσίας. (ε) Όσον αφορά το ρόλο, την όλη εμπλοκή και τα δικαιώματα/υποχρεώσεις του τρίτου μέρους με βάση τη Ρωσική νομοθεσία κατατέθηκαν από τους εμπειρογνώμονες διαφορετικές θέσεις, οι οποίες, στο βαθμό που ενδιαφέρει την παρούσα διαδικασία, συγκλίνουν στα ακόλουθα: (i) Το τρίτο μέρος, ως ήταν ο Εναγόμενος 1 στη Ρωσική διαδικασία, λαμβάνει μέρος στη διαδικασία και έχει δικαίωμα να παρουσιάζει τεκμήρια και να εξετάζει/αντεξετάζει μάρτυρες. (ii) Δεσμεύεται από το αποτέλεσμα της απόφασης και (iii) Αποκλείεται η καταχώριση νέας αγωγής από τον Ενάγοντα εναντίον του τρίτου μέρους με την ίδια αιτία αγωγής. Η διάσταση που υπάρχει αφορά, κυρίως, το κατά πόσο το Διαιτητικό Δικαστήριο του Kemerovo έχει αποκλειστική ή και καθόλου εξουσία να επιδικάζει αποζημιώσεις. Δεν αμφισβητήθηκε, ωστόσο, ότι είναι αρμόδιο για να αποφασίσει, όπως και αποφάσισε, για το ιδιοκτησιακό καθεστώς της Ρωσικής εταιρείας STY (και SKT). Υπό τα πιο πάνω δεδομένα θα εξεταστεί κατά πόσο τυγχάνει εφαρμογής το δόγμα του δεδικασμένου στα περιστατικά της υπόθεσης. Είναι πολύ καλά γνωστές οι αρχές που διέπουν το θέμα του δεδικασμένου. Όπως έχει υποδειχθεί κατ' επανάληψη, για να τύχει εφαρμογής ο κανόνας του δεδικασμένου, θα πρέπει να υπάρχει τελεσίδικη απόφαση και ταύτιση των διαδίκων καθώς και των επίδικων θεμάτων στις δύο αγωγές. Αποτελεί, επίσης, καλά θεμελιωμένη αρχή πως το δεδικασμένο καλύπτει όχι μόνο τα θέματα που είχαν εξεταστεί στην πρώτη διαδικασία αλλά και κάθε άλλο ζήτημα το οποίο δεν ηγέρθη αλλά θα μπορούσε να είχε εγερθεί από τους διαδίκους (βλ. Theori a.o. v. Djoni a.ο.
(1984)1 C.L.R. 296, K.S.R. Commercio S.A. κ.ά. ν. Blue Coral Navication Ltd
(1995)1 Α.Α.Δ. 309, Μιχαήλ ν. Σκουτέλλα
(2008)1 Α.Α.Δ. 1125 κ.α.). Όσον αφορά την έκταση του δεδικασμένου σε τρίτα πρόσωπα που δεν ήταν διάδικοι στην πρώτη αγωγή, έχει αναγνωριστεί πως το δεδικαμένο εκτείνεται και σε πρόσωπα τα οποία έλκουν συμφέροντα από την έκβαση της υπόθεσης αλλά παραλείπουν να παρέμβουν, παρότι ήταν γνώστες της αντιδικίας. Στην υπόθεση Boyadji v. Papachristoforou
(1958)23 C.L.R. 299, αποφασίστηκε ότι ο ενάγων εμποδιζόταν από δεδικασμένο να προωθήσει αγωγή εναντίον της αδερφής του, επειδή προηγήθηκε αγωγή της αδερφής εναντίον της μητέρα της με την οποία διεκδικούσε το ίδιο ακίνητο ως προικώο. Κατά παρόμοιο τρόπο, στην υπόθεση Θεοδώρου ν. Μάντη
(2010)1 Α.Α.Δ. 1036, κρίθηκε πως η Εναγόμενη εμποδίζεται λόγω δεδικασμένου να εγείρει αγωγή εναντίον του Τριτοδιαδίκου, τον οποίο είχε προσθέσει ως Τριτοδιάδικο, αλλά απέσυρε την αξίωση εναντίον του, χωρίς να συμμορφωθεί με τις πρόνοιες της Δ.15. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι του Καθ' ου εισηγήθηκαν πως δεν τυγχάνει εφαρμογής το δόγμα του δεδικασμένου στα περιστατικά της υπόθεσης, για τους ακόλουθους, κυρίως, λόγους: (α) Επειδή η απόφαση του Ρωσικού Δικαστηρίου δεν έχει εγγραφεί ή αναγνωρισθεί στην Κύπρο. Στήριξαν την εισήγηση της στην απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού στην υπόθεση Pimenov v. Μουκταρούδη, Αρ. Αγωγής 3607/14, υπό Χ. Μαλαχτού, Π.Ε.Δ., όπως ήταν τότε, στην οποία υπέδειξε πως «για να μπορεί να γίνει επίκληση δεδικασμένου στη βάση αλλοδαπής απόφασης αυτή θα πρέπει πρώτα να τύχει αναγνώρισης στην Κύπρο .». Σε κάθε περίπτωση, εισηγήθηκαν πως τα Δικαστήρια πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικά στην εφαρμογή κωλύματος λόγω δεδικασμένου, όταν πρόκειται για απόφαση αλλοδαπού Δικαστηρίου, παραπέμποντας στην πρόσφατη Αγγλική αυθεντία Mad Atelier International B.V. v. Manes
(2020)EWHC1014 (Comm). (β) Δεν υπάρχει ταύτιση διαδίκων, υποδεικνύοντας, συναφώς πως ο Εναγόμενος 1 δεν ήταν Εναγόμενος στη Ρωσική διαδικασία, αλλά προστέθηκε, από λάθος αρχικά και στη συνέχεια μετατράπηκε σε τρίτο μέρος. (γ) Η μόνη διασύνδεση του με τη Ρωσική αγωγή είναι το γεγονός ότι του ανήκαν οι Εναγόμενες εταιρείας (Antracite Trade LLC και Taldinskaya Mining Company LLC), γεγονός που δεν εμποδίζει τον Ενάγοντα να διεκδικήσει αποζημιώσεις προσωπικά από τον Εναγόμενο 1 στα πλαίσια της παρούσας αγωγής. (δ) Δεν υπάρχει ταύτιση επιδίκων θεμάτων, υποστηρίζοντας ότι η Ρωσική αγωγή αφορούσε την ιδιοκτησία των μετοχών των Ρωσικών εταιρειών, ενώ με την παρούσα αγωγή διεκδικούνται χρηματικές αποζημιώσεις για αστικά αδικήματα. Επικαλέστηκαν, περαιτέρω, σχετικό απόσπασμα από την απόφαση του Ρωσικού Δικαστηρίου στη δεύτερη υπόθεση, σε σχέση με τη διαδικασία εκτέλεσης του προσωρινού διατάγματος του Κυπριακού Δικαστηρίου και συγκεκριμένα την αναφορά ότι η αγωγή στο Δικαστήριο του Kemerovo ". has other subject (matter) and Participants in the case as compared to the claim considered in the bylaws Proceedings." Στην αντίπερα όχθη, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι του Αιτητή υποστήριξαν πως πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις για την εφαρμογή του δόγματος του δεδικασμένου. Ειδικότερα, σε σχέση με την ταύτιση των διαδίκων, υπέδειξαν, πως ο Εναγόμενος 1 ήταν μέρος (privy) στη Ρωσική διαδικασία, λόγω του αδιαμφισβήτητου γεγονότος ότι οι εκεί Εναγόμενες εταιρείες κατέχονταν ή ελέγχονταν από τον ίδιο. Σε κάθε περίπτωση, η συμμετοχή του Εναγομένου στη διαδικασία, αρχικά ως Εναγομένου και εν συνεχεία ως τρίτου μέρους, αποτελεί γεγονός αδιαμφισβήτητο. Ως εκ τούτου, εισηγήθηκαν, η ταύτιση των μερών στις δύο διαδικασίες είναι ξεκάθαρη. Όσον αφορά τα επίδικα θέματα των δύο διαδικασιών, υπέδειξαν ότι δεν αμφισβητείται το γεγονός ότι το ρωσικό Δικαστήριο του Kemerovo αποφάσισε οριστικά επί του ιδιοκτησιακού καθεστώτος της εταιρείας STY, απορρίπτοντας την αξίωση του Ενάγοντα. Σε σχέση με τη θέση του Καθ' ου ότι το Ρωσικό Δικαστήριο δεν είχε εξουσία να επιδικάσει αποζημιώσεις, υποστήριξαν πως η εν λόγω θέση καταρρίπτεται από την απόφαση του Δικαστηρίου του Kemerovo ημερομηνία 8.10.2020 στην υπόθεση Αρ.Α27-16277/20 (Τεκμήριο Α2), με την οποία ο Ενάγων αξίωσε χρηματική αποζημίωση ύψους RUB910.920.000,00. Έχω εξετάσει το πιο πάνω ζήτημα, με γνώμονα τις αρχές που διέπουν το ζήτημα του δεδικασμένου, συνεκτιμώντας τις σχετικές εισηγήσεις των συνηγόρων. Είναι έκδηλο μέσα από τη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, και επί τούτου δεν υπάρχει αμφισβήτηση, πως το ιδιοκτησιακό καθεστώς της εταιρείας STY (και STK) έχει αποφασιστεί από το αρμόδιο Ρωσικό Δικαστήριο του Kemerovo. Με βάση την απόφαση, η οποία έχει καταστεί τελεσίδικη, ο Ενάγων δεν απέδειξε ότι έχει οιοδήποτε δικαίωμα ή συμφέρον στις μετοχές της Ρωσικής εταιρείας STY και η σχετική με το ζήτημα αυτό αξίωση του απορρίφθηκε. Κατά συνέπεια, ως προς το ζήτημα αυτό, δεν χωρεί αμφιβολία, ότι ο Ενάγων κωλύεται, λόγω δεδικασμένου, να υποβάλει εκ νέου αξιώσεις επί των μετοχών της υπό αναφοράν Ρωσικής εταιρείας. Οι περί του αντιθέτου εισηγήσεις των συνηγόρων του Καθ' ου είναι εντελώς ανεδαφικές. Είτε στη βάση ότι δεν υπήρξε ταυτότητα διαδίκων, είτε επιδίκων θεμάτων. Ο Εναγόμενος 1 ήταν τρίτο μέρος στη διαδικασία και είχε λάβει μέρος, ως επεξηγήθηκε από τους εμπειρογνώμονες των δύο πλευρών. Η ουσία είναι πως δεν επιτρέπεται, τόσο με βάση το Ρωσικό δίκαιο, ως είναι αποδεκτό, όσο και στη βάση των γενικών αρχών που διέπουν το δεδικασμένο να εγερθεί από τον Ενάγοντα νέα αξίωση εναντίον του Εναγόμενου 1, που να αφορά το ιδιοκτησιακό καθεστώς των μετοχών της εταιρείας STY. Ακόμη όμως και να μην είχε λάβει μέρος στη διαδικασία ο Εναγόμενος 1 είτε ως Εναγόμενος, αρχικά, είτε ως τρίτο μέρος, στη συνέχεια, είναι παραδεκτό πως είναι το πρόσωπο που εδικαιούτο να κατέχει και να ελέγχει τις μετοχές της STY. Υπό την ιδιότητα του αυτή αποτελούσε μέρος (privy) της διαδικασίας και το δεδικασμένο εκτείνεται και στον ίδιο. Τοσούτο μάλλον, στην εξεταζόμενη υπόθεση, όπου ο Εναγόμενος έλαβε μέρος στη διαδικασία, έστω και υπό την ιδιότητα που έχει αναφερθεί. Η προσπάθεια των συνηγόρων του Ενάγοντα να υποστηρίξουν πως τα επίδικα θέματα των δύο αγωγών ή και οι αιτίες αγωγής είναι διαφορετικές, παραπέμποντας στις ΣΕΔ Panich, στερούνται λογικής από κάθε άποψη. Η ουσία είναι ότι με την απόφαση του Ρωσικού Δικαστηρίου, το ζήτημα της ιδιοκτησίας των μετοχών έχει αποφασιστεί οριστικά και τελεσίδικα. Δεν είναι δυνατό να επιτραπεί στον Ενάγοντα να επαναφέρει εκ νέου την αξίωση επί των υπό αναφοράν μετοχών, στα πλαίσια της παρούσας αγωγής είτε με την ίδια μορφή είτε με διαφορετική διατύπωση από την αξίωση του στη Ρωσική διαδικασία. Καταλήγω συνεπώς ότι ο Ενάγων κωλύεται, λόγω δεδικασμένου, να αξιώνει από τον Εναγόμενο 1 ή/και με τη μορφή διακηρύξεων του Δικαστηρίου, ότι δικαιούται να εγγραφεί εκείνος ως μέτοχος της Ρωσικής εταιρείας, είτε ευθέως είτε μέσω των εταιρικών σχημάτων, στις οποίες έχει ή είχε στο παρελθόν συμφέροντα. Για τους πιο πάνω λόγους, οι αξιώσεις του Ενάγοντα επί των μετοχών της STY σε σχέση με κατ' ισχυρισμό δικαιώματα του ιδίου ή και μέσω εταιρειών-οχημάτων-δικών του συμφερόντων, απορρίπτονται λόγω της εφαρμογής του κωλύματος του δεδικασμένου. Όσον αφορά, όμως, τις αξιώσεις του Ενάγοντα εναντίον του Εναγομένου για αποζημιώσεις, στη βάση αδικοπραξιών που κατ' ισχυρισμό διαπράχθηκαν εις βάρος του, το ζήτημα έχει άλλη διάσταση. Επ' αυτού θα πρέπει το Δικαστήριο να ακούσει και αξιολογήσει τη μαρτυρία που θα κατατεθεί στα πλαίσια της δίκης, προκειμένου να κρίνει εάν οι κατ' ισχυρισμόν αδικοπραξίες καλύπτονται ή όχι από δεδικασμένο. Η απορία και το ερώτημα που έθεσαν οι συνήγοροι του Εναγομένου «μα πως είναι δυνατό να διεκδικεί αποζημιώσεις ο Ενάγων για μετοχές που κρίθηκε από αρμόδιο Δικαστήριο ότι δεν του ανήκουν;» όσο λογική και αν ακούγεται, δεν είναι ικανή να εξουδετερώσει πλήρως το δικαίωμα του Ενάγοντα να αξιώσει από τον Εναγόμενο 1 αποζημιώσεις για ζημιές που κατ' ισχυρισμόν έχει υποστεί, λόγω δόλιων πράξεων του Εναγομένου 1 ή και άλλων αστικών αδικημάτων που του αποδίδονται, τα οποία φέρονται να έχουν διαπραχθεί στην Κύπρο. Οι συνήγοροι του Αιτητή επικαλέστηκαν την τελευταία ρωσική διαδικασία (Τεκμήριο Α2), υποστηρίζοντας ότι το Ρωσικό Δικαστήριο αποφάσισε επί του ζητήματος των αποζημιώσεων στην υπό αναφοράν αγωγή που ήγειρε ο Ενάγων εναντίον του Εναγόμενου στο Δικαστήριο του Kemerovo. Το Δικαστήριο δεν παραγνώρισε ούτε την πιο πάνω παράμετρο. Εκτιμά, όμως, πως η καταχώριση της πιο πάνω αγωγής δεν εμποδίζει τον Ενάγοντα να διεκδικήσει αποζημιώσεις από τον Εναγόμενο 1 στη βάση κατ' ισχυρισμό δόλου που διαπράχθηκε στην Κύπρο. Καταλληλότητα Δικαστηρίου (forum conveniens) Οι συνήγοροι του Καθ' ου υποστήριξαν πως τα Κυπριακά Δικαστήρια είναι καταλληλότερα από τα Ρωσικά να εκδικάσουν την υπόθεση γιατί πολλοί μάρτυρες και πολλά από τα έγγραφα που σχετίζονται με την αιτία αγωγής βρίσκονται στην Κύπρο. Ο σημαντικότερος όμως λόγος για τον οποίο το Δικαστήριο δεν πρέπει να αποποιηθεί τη δικαιοδοσία, είναι κατά τους συνήγορους, το γεγονός ότι το ζήτημα αποφασίστηκε στα πλαίσια της αγωγής 6310/15 με την απόφαση ημερ. 30.11.2016 και την Εφετειακή επικύρωση της. Διαφωνώ με την πιο πάνω εισήγηση. Το τι αποφασίστηκε στην αναφερθείσα αγωγή αφορά την απόφαση εκείνη, η οποία κρίθηκε στη βάση των δικών της δεδομένων και της μαρτυρίας που τέθηκε στα πλαίσια της ενδιάμεσης αίτησης. Ας σημειωθεί ότι η ενδιάμεση απόφαση στην αγωγή αφορούσε αίτηση για προσωρινά διατάγματα, ενώ η παρούσα αίτηση αφορά σε ακύρωση του κλητηρίου και των διαταγμάτων για επίδοση της αγωγής. Έχω εξετάσει το ζήτημα με βάση τις γνωστές αρχές που διέπουν το υπό εξέταση θέμα της βολικότητας του Δικαστηρίου (βλ. Zeeland Navigation Ltd v. Banque Wozms
(2000)1 Α.Α.Δ.707 του Hampton Advisory Group S.A. v. Bost Α.D. κ.ά.
(2212)1 Α.Α.Δ. 549. Κρίνω ότι όλοι οι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη, συνδέουν την υπόθεση με τη Ρωσία. Ειδικότερα: (α) Οι ουσιαστικοί διάδικοι στην υπόθεση είναι Ρώσοι υπήκοοι. (β) Πολλοί από τους μάρτυρες αναμένεται να είναι Ρώσοι, όπως εμπειρογνώμονες, μάρτυρες επί των γεγονότων κλπ. (γ) Τα ουσιώδη γεγονότα της υπόθεσης, σε σχέση την κατ' ισχυρισμό κοινή επιχείρηση των Εναγομένων διαδραματίστηκαν στη Ρωσία. Υποδεικνύεται, συναφώς, ότι οι αποζημιώσεις που επιδιώκει να του αποδοθούν ο Ενάγων, αφορούν στην απώλεια του μετοχικού μεριδίου του στην επιχείρηση εξόρυξης άνθρακα που βρίσκεται στη Ρωσία. Αναμένεται, ως εκ τούτου, ότι η μαρτυρία που θα κατατεθεί σε σχέση με την αξία της επιχείρησης θα προέρχεται από πραγματογνώμονες και άλλους εξειδικευμένους μάρτυρες από τη Ρωσία. (δ) Τα Ρωσικά Δικαστήρια, με βάση τη μαρτυρία των εμπειρογνωμόνων έχουν, παράλληλα, με τα Κυπριακά, δικαιοδοσία να επιδικάσουν αποζημιώσεις στον Ενάγοντα, για τις κατ' ισχυρισμό ζημιές που έχει υποστεί. Τούτο συνάγεται και από το γεγονός ότι ο Ενάγων έχει ήδη καταχωρίσει αγωγή για αποζημιώσεις εναντίον του Εναγομένου 1, στο Δικαστήριο του Kemerovo (βλ. Τεκμήρια Α1 και Α2). Καταλήγω, συνεπώς, ότι τα Ρωσικά Δικαστήρια είναι καταλληλότερα να εκδικάσουν την παρούσα υπόθεση. Ενόψει των ανωτέρω, η αγωγή εναντίον του Εναγομένου 1 αναστέλλεται λόγω ακαταλληλότητας του παρόντος Δικαστηρίου να εκδικάσει την υπόθεση (forum non conveniens). Ανεξάρτητα από την πιο πάνω διαταγή, οι αξιώσεις του ενάγοντα εναντίον του Εναγομένου 1, κατά την έκταση που αφορούν τις μετοχές της STY, απορρίπτονται λόγω κωλύματος δεδικασμένου. Επιπλέον, εκδίδονται διατάγματα με τα οποία ακυρώνονται τα διατάγματα με τα οποία δόθηκε άδεια για επίδοση του κλητηρίου εκτός δικαιοδοσίας και για υποκατάστατη επίδοση στο δικηγόρο Γ. Χριστοδούλου, ως οι παράγραφοι Α, Β και Γ της Αίτησης. Τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ του Εναγομένου 1/Αιτητή και εις βάρος του Ενάγοντα, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /κπ /σθ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο