ΠΑΠΑΘΕΟΔΩΡΟΥ ν. ΠΑΠΑΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, Αρ. Αίτησης: 5/2017, 23/7/2021

ΠΑΠΑΘΕΟΔΩΡΟΥ ν. ΠΑΠΑΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, Αρ. Αίτησης: 5/2017, 23/7/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A368 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. ΠΑΣΧΑΛΙΔΗ, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 5/2017 Μεταξύ: XXXXX ΠΑΠΑΘΕΟΔΩΡΟΥ Αιτητής και XXXXX ΠΑΠΑΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ Καθ' ης η αίτηση --------------------------------------------------------- (Αίτηση από καθ' ης η αίτηση ημερ. 14/05/21 για παραμερισμό του διατάγματος εγγραφής ημερ. 20/01/17) Ημερομηνία: 23 Ιουλίου 2021 Εμφανίσεις: Για αιτήτρια: κ. Π. Α. Μιχαήλ Για καθ' ου η αίτηση: κ. Σ. Παπαθεοδώρου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Το ιστορικό που περιβάλλει την παρούσα αίτηση παραμερισμού είναι κάπως ιδιόμορφο. Μέρος του ιστορικού αυτού έχει ήδη συνοψιστεί στην ενδιάμεση απόφαση που εξέδωσε το παρόν Δικαστήριο στις 10/05/2021, από την οποία παραθέτω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα. «Στις 05/01/17 ο αιτητής, ο οποίος είναι δικηγόρος, καταχώρησε μονομερή γενική αίτηση με την οποία ζητούσε άδεια και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου που να επιτρέπει την εγγραφή και εκτέλεση «.της απόφασης του Πρωτοκολλητή του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην ECLI:CY:AD:2015:A301, Πολιτική Έφεση Αρ.263/2010 ημερομηνίας 11.11.2015.(η οποία).αφορά τα ψηφισθέντα και πιστοποιημένα έξοδα τα οποία είναι πληρωτέα από την Καθ' ης η Αίτηση προς τον Αιτητή.». Σύμφωνα πάντα με τον αιτητή, αυτός είχε διοριστεί από την καθ' ης η αίτηση για να την εκπροσωπήσει στην αγωγή 4208/2005, η οποία αφού αποπερατώθηκε πρωτόδικα οδηγήθηκε σε έφεση, ήτοι την Π.Ε. 263/10, όπου και πάλι ο αιτητής εκπροσώπησε την καθ' ης η αίτηση. Όταν ολοκληρώθηκε και η έφεση, επειδή δεν υπήρξε συμφωνία μεταξύ αιτητή και καθ' ης η αίτηση αναφορικά με την αμοιβή του πρώτου σε σχέση με τις υπηρεσίες του στην έφεση, το θέμα τέθηκε ενώπιον του Πρωτοκολλητή του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ο οποίος, σύμφωνα πάντα με τον αιτητή, κατόπιν της διαδικασίας της ψήφισης εξέδωσε στις 11/11/15 σχετικό πιστοποιητικό με το οποίο πιστοποιούνταν προς όφελος του αιτητή και εναντίον της καθ' ης η αίτηση €1785 έξοδα πλέον ΦΠΑ 19% πλέον €267,25, ήτοι σύνολο €2391.

1. Το εν λόγω πιστοποιητικό, την εγγραφή και εκτέλεση του οποίου ο αιτητής επεδίωξε με την μονομερή γενική αίτηση του, επισυνάφθηκε στην εν λόγω αίτηση ως Τεκ.Β και εφόσον η αίτηση ήταν μονομερής, αυτή εγκρίθηκε από το Δικαστήριο στις 20/01/17 με την έκδοση σχετικού διατάγματος χωρίς να επιδοθεί ή άλλως πως γνωστοποιηθεί στην καθ' ης η αίτηση. Τρία περίπου χρόνια αργότερα, ήτοι στις 09/01/20, ο αιτητής καταχώρησε την παρούσα αίτηση ως πιστωτής δυνάμει δικαστικής απόφασης πλέον, και ισχυριζόμενος ότι η καθ' ης η αίτηση δεν έχει ικανοποιήσει καθόλου το χρέος της προς αυτόν, ζητά όπως εξεταστεί η οικονομική κατάσταση της τελευταίας με σκοπό την έκδοση διατάγματος πληρωμής του χρέους της με μηνιαίες δόσεις. Η αίτηση εδράζεται ουσιαστικά επί των προνοιών των 82, 87, 90 και 91Κεφ.6 και αν και περιλαμβάνει και αιτητικό για ενδεχόμενη έκδοση και άλλων διαταγμάτων, εντούτοις στην ουσία περιορίζεται μόνο στην έκδοση διατάγματος πληρωμής ολόκληρου του εξ' αποφάσεως χρέους με τέτοιες δόσεις που το Δικαστήριο ήθελε κρίνει εύλογες και εντός των οικονομικών δυνατοτήτων της καθ' ης η αίτηση. Το προαναφερόμενο πιστοποιητικό του Πρωτοκολλητή του Ανωτάτου Δικαστηρίου ημερ. 11/11/15 που ο αιτητής επεσύναψε στην γενική αίτηση, επισυνάπτεται και στην παρούσα ως Τεκ.
2. Αυτή τη φορά η αίτηση, ένεκα της φύσης της, επιδόθηκε στην καθ' ης η αίτηση και αν και δεν φαίνεται από το φάκελο να εκδόθηκε και η ανάλογη κλήση μάρτυρα, η τελευταία εμφανίστηκε αυτοπροσώπως στη διαδικασία και έθεσε τις θέσεις της γραπτώς, καταχωρώντας στις 12/06/20 έγγραφο που έφερε τίτλο «Ένορκη Δήλωση». Από το φάκελο φαίνεται ότι η Επαρχιακός Δικαστής που επιλήφθηκε τότε της υπόθεσης θεώρησε ότι τα όσα πρόβαλλε η καθ' ης η αίτηση έπρεπε να είχαν τεθεί σε ένσταση με τον ενδεδειγμένο τρόπο, οπόταν και αφού έδωσε σχετικές οδηγίες προς στο σκοπό αυτό, η τελευταία, διορίζοντας πλέον δικηγόρο, καταχώρησε στις 30/10/20 ένσταση η οποία περιλάμβανε μεταξύ άλλων και τα όσα αναφέρονταν στην «Ένορκη Δήλωση» της. Για ό,τι αφορά την παρούσα απόφαση, η θέση που προβάλλει η καθ' ης η αίτηση, τόσο στην «Ένορκη Δήλωση» όσο και στην ένσταση της είναι ότι η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει εφόσον το πραγματικό εξ αποφάσεως χρέος που ισχυρίζεται ο αιτητής ότι του οφείλεται δεν είναι αυτό που αναφέρετο στο πιστοποιητικό του Πρωτοκολλητή του Ανωτάτου που διατάχθηκε στις 20/01/17 να εγγραφεί και να εκτελεστεί, διότι κατά την καθ' ης η αίτηση το πραγματικό πιστοποιητικό είναι άλλο. Σύμφωνα με την καθ' ης η αίτηση, το πραγματικό πιστοποιητικό που εξέδωσε στην παρουσία της ο Πρωτοκολλητής στις 11/11/15 κατόπιν της διαδικασίας της ψήφισης, πιστό αντίγραφο το οποίου η καθ' ης η αίτηση επισυνάπτει ως Τεκμήριο, αναφέρει ότι το ποσό των εξόδων που επιδικάστηκαν εναντίον της ως δικηγορική αμοιβή είναι μεν το συνολικό ποσό των €2391.40 όμως το εν λόγω ποσό είχε επιδικαστεί και πιστοποιηθεί όχι ως αμοιβή αποκλειστικά του αιτητή αλλά και των δύο δικηγόρων που την εκπροσωπούσαν τότε από κοινού, ήτοι του αιτητή και του αποβιώσαντα σήμερα Γ. Μυλωνά. Είναι δε η θέση της καθ' ης η αίτηση ότι αρχικά ο Πρωτοκολλητής εξέδωσε το πιστοποιητικό που παρουσίασε και ενέγραψε ο αιτητής, καταγράφοντας όμως εσφαλμένα επί αυτού μόνο το όνομα του αιτητή ως δικαιούχου των επιδικασθέντων εξόδων, και στη συνέχεια, όταν του υπεδείχθη το λάθος του και ότι οι δικηγόροι ήταν δύο, το διόρθωσε εκδίδοντας νέο πιστοποιητικό της ίδιας ημερομηνίας. Επειδή λοιπόν σύμφωνα με το ορθό πιστοποιητικό η αμοιβή του αιτητή συνίστατο ουσιαστικά στο 1/2 του πιστοποιηθέντος ποσού, ήτοι €1195.70 και επειδή η ίδια είχε ήδη καταβάλει προς τον αιτητή προσωπικά €1.000 το 2010 με επιταγή και ακολούθως, στις 04/03/16, γνωστοποιώντας στον αιτητή το ορθό και πραγματικό πιστοποιητικό, του κατέβαλε προσωπικά ακόμη €195,70, και πάλι με επιταγή, αυτή είχε ουσιαστικά εξοφλήσει ό,τι ποσό όφειλε στον αιτητή ως πιστοποιηθείσα αμοιβή. Μάλιστα δε, ισχυρίζεται η καθ' ης η αίτηση, την εξόφληση τόσο του αιτητή όσο και του μ. Μυλωνά για τις υπηρεσίες που της προσέφεραν την επιβεβαίωσε γραπτώς ο τελευταίος προτού αποβιώσει, εκδίδοντας και παραδίδοντας της «Υπεύθυνη Δήλωση» στην οποία αναφέρετο στον από κοινού διορισμό του με τον αιτητή καθώς και στις πληρωμές που έγιναν σε αμφότερους προς πλήρη και τελεία εξόφληση της αμοιβής τους. Το περιεχόμενο της υπογεγραμμένης από τον μ. Μυλωνά «Υπεύθυνης Δήλωσης» ημερ. 20/01/17 δε, ο τελευταίος φαίνεται να το επανέλαβε και ενόρκως στα πλαίσια της αγωγής 53/17 που είχε καταχωρήσει ο αιτητής εναντίον της καθ' ης η αίτηση σε σχέση με την αμοιβή του για τις υπηρεσίες που της προσέφερε πρωτόδικα στην αγωγή 4208/05, αγωγή η οποία να σημειωθεί, σύμφωνα με τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου, φαίνεται ότι εν τέλει απορρίφθηκε από το Δικαστήριο κατόπιν ακρόασης διότι ο αιτητής δεν είχε μεριμνήσει να ζητήσει πρώτα όπως και εκείνη η αμοιβή του ψηφιστεί από τον Πρωτοκολλητή. Σημειώνω εδώ ότι στις γραπτές παραστάσεις της, η καθ' ης αίτηση επεσύναψε ως Τεκμήρια και την «Υπεύθυνη Δήλωση» μ.Μυλωνά, και την μαρτυρία που έδωσε ο τελευταίος στην αγωγή αλλά και αντίγραφα των επιστολών και των επιταγών που έστειλε στον αιτητή. Υποστηρίζοντας λοιπόν η καθ' ης η αίτηση ότι η πιστοποιηθείσα αμοιβή του αιτητή έχει εξοφληθεί και ότι ο αιτητής «εν γνώση του λανθασμένα» προώθησε και προωθεί το εσφαλμένο πιστοποιητικό του Πρωτοκολλητή ώστε να πληρωθεί ποσά που δεν δικαιούται, ζητά από το Δικαστήριο όπως απορρίψει την παρούσα αίτηση τόσο ως αφορώσα χρέος που έχει εξοφληθεί όσο και ως καταχρηστική και κακόβουλη. Σημειώνω εδώ ότι η καθ' ης η αίτηση αναφέρει στην ένσταση της και ισχυρισμούς που αφορούν την οικονομική της δυνατότητα, οι οποίοι όμως ισχυρισμοί, για τους λόγους που θα εξηγήσω, δεν αποτελούν προς το παρόν αντικείμενο εξέτασης στην παρούσα. Κατά την πρώτη λοιπόν ουσιαστική εμφάνιση αμφότερων των πλευρών ενώπιον μου, έθεσα στους συνηγόρους τον προβληματισμό του Δικαστηρίου ως προς το αν και πώς είναι που θα μπορούσαν να εξεταστούν στα πλαίσια αυτής της διαδικασίας τα όσα η καθ' ης η αίτηση ισχυριζόταν αναφορικά με το εσφαλμένο του πιστοποιητικού που εγγράφηκε με Δικαστικό διάταγμα στις 20/01/17 και τα περί εξόφλησης του πραγματικού χρέους προτού αυτό αποτελέσει αντικείμενο του εν λόγω Δικαστικού διατάγματος. Ο λόγος που έθεσα στους συνηγόρους τον εν λόγω προβληματισμό ήταν διότι η διαδικασία αποσκοπεί στην εξέταση της οικονομικής δυνατότητας της καθ' ης η αίτηση να αποπληρώσει το Δικαστικά πλέον αναγνωρισμένο χρέος της, νοουμένου βέβαια ότι δεν διαπιστώνεται να προκαλείται κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας και διότι η πλευρά της καθ' ης η αίτηση εξέφρασε πρόθεση να κλητεύσει τον Πρωτοκολλητή που εξέδωσε το πιστοποιητικό για να καταθέσει περί του θέματος, τη στιγμή όμως που η διαδικασία οικονομικής εξέτασης ενός εξ αποφάσεως χρεώστη είναι εξεταστικού χαρακτήρα και όχι αντιπαραθετικού ώστε να παρέχεται περιθώριο αξιολόγησης ενός μάρτυρα με τον τρόπο που γίνεται κατά τη διαδικασία ακρόασης μιας αγωγής. Θέση του κ. Μιχαήλ ήταν ότι οι ισχυρισμοί της καθ' ης η αίτηση μπορούσαν να εξεταστούν, αν μη τι άλλο διότι άπτονταν και του ισχυρισμού περί κατάχρησης της διαδικασίας ενώ θέση του αιτητή, οι οποίος δεν αναγνωρίζει ούτε και αποδέχεται την ύπαρξη ή την ορθότητα ενός δεύτερου πιστοποιητικού, ως αυτό που παρουσίασε ως τεκμήριο η καθ' ης η αίτηση ήταν ότι το παρόν Δικαστήριο είναι δεσμευμένο για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας από το διάταγμα της 20/01/17 με το οποίο δόθηκε άδεια για εγγραφή και εκτέλεση του πιστοποιητικού που αυτός παρουσίασε. Στη βάση των πιο πάνω τοποθετήσεων των δύο πλευρών έκρινα ορθό αλλά και αναγκαίο όπως ζητήσω από τους συνηγόρους να αγορεύσουν επί του συγκεκριμένου θέματος προτού το Δικαστήριο προχωρήσει με την οικονομική εξέταση της καθ' ης η αίτηση. Αυτό όχι μόνο γιατί η απόφαση επί του συγκεκριμένου θέματος θα καθορίσει την αναγκαιότητα ή μη της κλήτευσης του Πρωτοκολλητή για να δώσει μαρτυρία, με ό,τι διαδικαστικά θέματα μια τέτοια μαρτυρία συνεπάγεται, αλλά και διότι αν ήθελε φανεί ότι οι συγκεκριμένοι ισχυρισμοί της καθ' ης η αίτηση δεν μπορούν κατ' ουδένα λόγο να απασχολήσουν την παρούσα διαδικασία, τότε το μόνο θέμα που θα παραμείνει να εξεταστεί θα είναι η οικονομική εξέτασης της τελευταίας. Ευνόητο είναι βέβαια ότι αν ήθελε φανεί ότι οι επί του προκειμένου ισχυρισμοί ης καθ' ης η αίτηση μπορούν και θα πρέπει με κάποιο τρόπο να επηρεάσουν την παρούσα διαδικασία, τότε ανάλογη θα είναι και η απόφαση του Δικαστηρίου επί αυτού του «προδικαστικού» θέματος.» Επαναλαμβάνω εδώ για σκοπούς συνοχής, ότι το πιστοποιητικό που παρουσίασε και ενέγραψε στις 20/01/17 ο εδώ καθ' ου η αίτηση (εφ' εξής Παπαθεοδώρου) αναφέρει ότι ψηφίστηκαν προς όφελος του αποκλειστικά, έξοδα συνολικού ύψους €2391,40, ενώ το πιστοποιητικό που παρουσίασε η εδώ αιτήτρια (εφ' εξής η Παπαχριστοδούλου), το οποίο παρουσιάζεται να είναι σφραγισμένο από τον ίδιο Πρωτοκολλητή, να είναι της ίδιας ημερομηνίας και να αφορά στο ίδιο θέμα, ήτοι ψήφιση εξόδων μεταξύ δικηγόρου πελάτη, αναφέρει ότι το ίδιο ποσό εξόδων επιδικάσθηκε υπέρ δύο ομόδικων δικηγόρων, ήτοι του Παπαθεοδώρου και του μ. κ. Γ.Μυλωνά. Σχετικά με το πιστοποιητικό που παρουσίασε και ενέγραψε ο Παπαθεοδώρου, η θέση που είχε προβάλει η Παπαχριστοδούλου ήταν ότι ο Πρωτοκολλητής του Ανωτάτου εξέδωσε μεν κάποιο πιστοποιητικό στις 11/11/15 όμως είχε γίνει λάθος κατά τη σύνταξη του εφόσον δεν συμπεριλήφθηκε ως δικαιούχος των ψηφισθέντων εξόδων και ο Μυλωνάς και για το λόγο αυτό, λίγες μέρες αργότερα, ο ίδιος Πρωτοκολλητής διόρθωσε το λάθος του εκδίδοντας νέο πιστοποιητικό, ήτοι το πιστοποιητικό που αυτή παρουσίασε. Κατά την Παπαχριστοδούλου, ο Παπαθεοδώρου, ο οποίος γνώριζε ότι το πιστοποιητικό του Πρωτοκολλητή είχε διορθωθεί και ότι συνεπεία της ομοδικίας του με το Μυλωνά, αυτός δεσμευόταν από τις αποδείξεις πληρωμής και εξόφλησης που εξέδωσε ο τελευταίος, εκμεταλλεύτηκε το γεγονός ότι του είχε αρχικά δοθεί το εσφαλμένο πιστοποιητικό του Πρωτοκολλητη και για να διεκδικήσει να πληρωθεί ποσά που δεν δικαιούται να λάβει, καταχώρησε την πιο πάνω Γενική Αίτηση παρουσιάζοντας το εσφαλμένο πιστοποιητικό για εγγραφή, αποκρύβοντας ενσυνείδητα και σκόπιμα την ύπαρξη του διορθωμένου και πραγματικού πιστοποιητικού της 11/11/
3. Η πλευρά του Παπαθεοδώρου απέρριψε βέβαια την εγκυρότητα και νομιμότητα του φερόμενου ως ορθού πιστοποιητικού της Παπαχριστοδούλου και υποστήριξε την εγκυρότητα και ορθότητα του πιστοποιητικού που παρουσιάστηκε και εγγράφηκε στις 20/01/
4. Κρίθηκε λοιπόν στις 10/05/21 ότι αν και συνεπεία της ύπαρξης αυτού του άλλου πιστοποιητικού της Παπαχριστοδούλου, δημιουργούνταν σοβαρά ερωτηματικά ως προς το κατά πόσο είχε τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου κατά τη διαδικασία εγγραφής το ορθό και νομικά έγκυρο και δεσμευτικό πιστοποιητικό του Πρωτοκολλητή, τα σοβαρά αυτά ερωτηματικά θα μπορούσαν να ξεκαθαρίσουν μόνο στα πλαίσια αίτησης παραμερισμού του διατάγματος της 20/01/
5. Την ίδια στιγμή όμως, κρίθηκε και ότι το καθήκον του Δικαστηρίου να ενεργεί πάντοτε ως Δικαστήριο της δικαιοσύνης, επέβαλλε να μην αγνοηθούν παντελώς τα όσα παρουσιάστηκαν ενώπιον του και ότι θα έπρεπε με κάποιο τρόπο να διασφαλιστεί ότι δεν θα προκληθεί οποιαδήποτε κατάφορη αδικία ή εκτροχιασμός της δικαιοσύνης (miscarriage of justice) αν η διαδικασία εκτέλεσης προχωρήσει ενώ παρουσιάζονται να υπάρχουν δύο διαφορετικά πιστοποιητικά για το ίδιο θέμα. Διατάχθηκε συνεπώς όπως ανασταλεί η αίτηση οικονομικής εξέτασης της Παπαχριστοδούλου μέχρι τις 30/06/21 ώστε η τελευταία να καταχωρήσει, αν οι ισχυρισμοί της ήταν όντως γνήσιοι και καλόπιστοι, αίτηση για παραμερισμό του διατάγματος της 20/01/17, οπόταν και να μπορεί να εξεταστεί και να ξεκαθαρίσει στα πλαίσια μιας τέτοιας αίτησης το θέμα που είχε προκύψει . Τελικά η Παπαχριστοδούλου καταχώρησε στις 14/05/21 την παρούσα αίτηση με την οποία αυτή ζητά όπως παραμεριστεί το διάταγμα εγγραφής που εκδόθηκε μονομερώς στις 20/01/2017 εφόσον το πιστοποιητικό που ενέγραψε ο Παπαθεοδώρου δεν είναι το ορθό και νομικά δεσμευτικό πιστοποιητικό της 11/11/
6. Προς επίρρωση της εν λόγω θέσης της δε, η Παπαχριστοδούλου επανέλαβε με την αίτηση της τα όσα είχε ήδη ισχυριστεί προηγουμένως και επεσύναψε ως τεκμήρια, αντίγραφο του ορθού κατ' εκείνη πιστοποιητικού της 11/11/2015 καθώς επίσης και αντίγραφο του καταλόγου εξόδων που υποβλήθηκε στον Πρωτοκολλητή του Ανωτάτου για σκοπούς της διαδικασίας της ψήφισης, επί του οποίου καταγράφονται τα εκάστοτε πρακτικά που τήρησε ο εν λόγω Πρωτοκολλητής κατά τις εμφανίσεις των μερών ενώπιον του. Στην αντίπερα όχθη ο Παπαθεοδώρου καταχώρησε ένσταση στην αίτηση προβάλλοντας οχτώ συνολικά λόγους για τους οποίους θεωρεί ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Στην Ε/Δ που υποστηρίζει την ένσταση ο Παπαθεοδώρου κάμνει αναφορά στα όσα περιέβαλλαν τη σχέση δικηγόρου - πελάτη που υπήρχε μεταξύ του και της Παπαχριστοδούλου μέχρι και τη μέρα που εκδόθηκε το πιστοποιητικό της 11/11/2015, καθώς επίσης και στις ενέργειες που αυτός έκανε από τότε και μέχρι τις 20/01/17 που ενεγράφη το πιστοποιητικό ώστε να πληρωθεί το ποσό που εκεί αναφέρεται ότι ψηφίστηκε αποκλειστικά προς όφελος του. Θέση του Παπαθεοδώρου είναι ότι η Παπαχριστοδούλου ήταν πάντοτε ενήμερη για το πιστοποιητικό που ενεγράφη και ουδέποτε το αμφισβήτησε ή εξόφλησε το ποσό που εκεί αναφέρεται ότι οφείλεται στον ίδιο. Μεταξύ δε των όσων προβάλλει ο Παπαθεοδώρου για να υποστηρίξει την επί του προκειμένου θέση του είναι και τα όσα έλαβαν χώρα στα πλαίσια της αγωγής υπ. αρ. 53/17, όπου κατά τον Παπαθεοδώρου, ο ισχυρισμός της Παπαχριστοδούλου περί εξόφλησης της δικηγορικής του αμοιβής, εξετάστηκε και απορρίφθηκε από άλλο Επαρχιακό Δικαστή. Όσον αφορά τώρα το πιστοποιητικό που παρουσίασε η Παπαχριστοδούλου ως το κατ' εκείνη ορθό πιστοποιητικό του Πρωτοκολλητή, ο Παπαθεοδώρου περιορίζεται στην ένορκη δήλωσή του να αναφέρει ότι το πιστοποιητικό που αυτός έθεσε μονομερώς ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου και για το οποίο εκδόθηκε το διάταγμα εγγραφής της 20/01/2017, αυτό «.είναι σε πλήρη ισχύ, δεν άλλαξε ή ακυρώθηκε νόμιμα και κανονικά με οποιονδήποτε νόμιμο τρόπο. Η πιθανή ύπαρξη και άλλου πιστοποιητικού που είναι ως το ισχυριζόμενο Τεκμήριο 3 επί της ένορκης δήλωσης της Καθ΄ ης η Αίτηση, ημερομηνίας 14/05/2021, επί της αίτησής της, με κανέναν τρόπο ούτε αναφέρει ότι ακυρώνει το δικό μου πιστοποιητικό ούτε επηρεάζει το έγγραφο που είναι Τεκμήριο 3 στη δική μου ένορκη δήλωση... Η οποιαδήποτε αλλαγή που αφορά το πιστοποιητικό εξόδων εγκριθέντων από τον Πρωτοκολλητή μπορεί να γίνει μόνο με προνομιακό ένταλμα από το Ανώτατο Δικαστήριο.». Η ακρόαση της αίτησης ολοκληρώθηκε με την κατάθεση εμπεριστατωμένων γραπτών αγορεύσεων από τους ευπαίδευτους συνηγόρους των μερών, αναφορά στις οποίες κάνω πιο κάτω όπου κρίνεται αναγκαίο. Σημειώνω εδώ παρεμφερώς ότι η αίτηση εδράζεται επί των προνοιών της Δ.48 που αφορούν στο παραμερισμό απόφασης που εκδόθηκε μονομερώς, στις αρχές του κοινοδικαίου, καθώς επίσης και στις σύμφυτες εξουσίες του Δικαστηρίου. Εξέτασα με προσοχή τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου. Σημειώνω τα εξής. Όπως ανέφερα στην αρχή της απόφασής μου, η παρούσα περίπτωση είναι κάπως ιδιόμορφη και αυτό διότι το Δικαστήριο καλείται ουσιαστικά να εξετάσει κατά πόσο στις 20/01/17, όταν το Δικαστήριο επιλήφθηκε τότε της μονομερούς Γενικής Αίτησης του Παπαθεοδώρου, τελούσε υπό πλάνη ως προς τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης με αποτέλεσμα να διατάξει όπως εγγραφεί για σκοπούς εκτέλεσης ένα λανθασμένο και ανίσχυρο πιστοποιητικό εξόδων, παραβιάζοντας έτσι την ορθή απονομή της δικαιοσύνης (miscarriage of justice). Ο λόγος δε που το Δικαστήριο τελούσε τότε υπό πλάνη, ισχυρίζεται η αιτήτρια, οφείλεται στις πράξεις και παραλείψεις του αιτητή της εγγραφής, ήτοι του Παπαθεοδώρου, ο οποίος είχε τότε αυξημένο καθήκον για πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη της πραγματικότητας εφόσον επεδίωξε την εγγραφή μονομερώς και στην απουσία της άλλης πλευράς. Εφόσον λοιπόν με την παρούσα αίτηση εγείρεται θέμα παραμερισμού του διατάγματος εγγραφής της 20/01/2017 ώστε να αποκατασταθεί η δικαιοσύνη, ex debito justitiae δηλαδή, κρίνω σκόπιμο όπως παραθέσω εδώ μια σύνοψη των νομολογιακών αρχών που αφορούν στο συγκεκριμένο αυτό θέμα: Αν και υπάρχουν σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου που πραγματέυονται την εξουσία παραμερισμού απόφασης ex debito justitiae, εντούτοις θα παραπέμψω μόνο σε κάποιες από τις πιο πρόσφατες αποφάσεις, ήτοι στις CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LIMITED v. ΠΙΤΣΙΛΛΙΔΗΣ, Πολιτική Έφεση Αρ. 245/18, 17/7/2020, ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΔΟΥ ν. ΕΜΚΙΝ CONSULTING LTD κ.α., Πολιτική ECLI:CY:AD:2019:B131, Αίτηση Αρ. 80/2018, 4/4/2019 Ηλία Μανώλη ν. Ελληνικής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ, ECLI:CY:AD:2017:A37, ECLI:CY:AD:2017:A37, Πολ. Έφ. Αρ. 413/2011, ημερ. 3.2.2017, HOSSAN v. Γ. & Χ. ΛΑΜΨΗ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ ΛΤΔ κ.α., Πολιτική Έφεση Αρ. E134/2014, 21/4/2021, MASLENIKOVA v. Μ. ΧΑΤΖΗΧΑΝΝΑ ΩΣ ΠΑΡΑΛΗΠΤΗ/ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ REALBACK MANAGEMENT LIMITED (ΥΠΟ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ), Πολιτική Έφεση Αρ. Ε197/2019, 15/1/2021, στις οποίες παρατίθενται και εξηγούνται με περισσή επάρκεια οι αρχές που έχουν διαχρονικά εδραιωθεί από τη νομολογία αναφορικά με το συγκεκριμένο θέμα. Οι αρχές λοιπόν που συνάγονται από τις προαναφερθείσες αποφάσεις είναι ότι το κατά πόσο οι αιτητές είχαν γνώση της ημερομηνίας που ορίστηκε η υπόθεση τους είναι η αφετηρία αλλά και η ουσία του πράγματος (βλ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΔΟΥ) και διαδικασία που έπρεπε να επιδοθεί και δεν επιδόθηκε και ούτε περιήλθε σε γνώση του εναγομένου είναι άκυρη και όχι ακυρώσιμη, μη υποκείμενη σε θεραπεία ή νομιμοποίηση με οποιαδήποτε μεταγενέστερη πράξη ή διάβημα οποιουδήποτε μέρους (βλ. Μανώλη και Maslenikova). Η ερήμην δε έκδοση απόφασης υπό αυτές τις συνθήκες συνιστά απόφαση που εδράζεται επί ανυπόστατου νομικά υποβάθρου και κατ' επέκταση είναι εξ υπαρχής άκυρη και μη δυνάμενη να διασωθεί, οπόταν και ο εναγόμενος νομιμοποιείται δικαιωματικά σε παραμερισμό της (βλ. Hossan, Μανώλη και Maslenikova). Για τον παραμερισμό αυτό δεν απαιτείται να ληφθεί προδιαγεγραμμένη ενέργεια ή συγκεκριμένο δικονομικό διάβημα αλλά ούτε και χρειάζεται να υποβληθεί αίτηση ή να γίνει επίκληση συγκεκριμένων δικονομικών προνοιών. Μάλιστα δε, μπορεί να μην υπάρχουν καν δικονομικές πρόνοιες που να καλύπτουν την συγκεκριμένη περίπτωση (βλ. CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LIMITED και την αναφορά που εκεί γίνεται στις Δημοκρατία ν. Πουλλή