Billiton Ltd κ.α. ν. OJSC Bank of Moscow, Αρ. Αγωγής: 7537/2014, 5/7/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A374 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ε. ΕΦΡΑΙΜ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 7537/2014 Μεταξύ:
- Billiton Ltd κ.ά. Εναγουσών v. OJSC Bank of Moscow Εναγομένης Αίτηση Εναγουσών 1-81 - Αιτητριών ημ. 17.11.20 για Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση Ημερομηνία: 5 Ιουλίου 2021 Εμφανίσεις: Για τις Ενάγουσες 1-81 - Αιτήτριες: κ. Κ. Κληρίδης για Φοίβος, Χρίστος Κληρίδης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για την Εναγομένη - Καθ΄ ης η Αίτηση: κα Ε. Χριστοφή για Πατρίκιος Παύλου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα Αίτηση οι Ενάγουσες - Αιτήτριες ζητούν διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να επιτρέπεται η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της ένστασης τους ημ. 14.11.16, ως τα συνημμένα στην ένορκη δήλωση του κ. ΓΦ (εφεξής «ο ΓΦ») που υποστηρίζει την παρούσα Αίτηση, ήτοι τα Τεκμήρια 1-5 και το προσχέδιο της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, Τεκμήριο
- Σημειώνεται πως η ένσταση ημ. 14.11.16 καταχωρίστηκε στην αίτηση της Εναγομένης ημ. 25.4.16 για απόρριψη και ή αναστολή και ή παραμερισμό της Αγωγής λόγω κατάχρησης της διαδικασίας και ή λόγω μη καταλληλότητας και ή αρμοδιότητας του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας να εκδικάσει αυτή και ή λόγω δεδικασμένου. Τα γεγονότα στα οποία βασίζεται η Αίτηση περιέχονται στη συνημμένη σε αυτή ένορκη δήλωση του ΓΦ, πρώην Πρόεδρου της Ενάγουσας
- Σε αυτή ο ΓΦ ισχυρίζεται ότι άκρως σχετική με τα εκατέρωθεν επιχειρήματα και ισχυρισμούς στην αίτηση ημ. 25.4.16 είναι η απόφαση του Ρωσικού Ποινικού Δικαστηρίου ημ. 10.3.20 για την οποία εξασφαλίστηκε και γνωμάτευση από Ρώσο νομικό ημ. 23.6.20, Τεκμήρια 1 και
- Εξ ου και ο ΓΦ επιθυμεί να παρουσιάσει την απόφαση και τη γνωμάτευση μέσω της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, Τεκμήριο
- Επίσης επιθυμεί να παρουσιάσει νομική γνωμάτευση Ρώσου δικηγόρου ημ. 22.4.16, μια σύμβαση δανειοδότησης η οποία αποτέλεσε το αντικείμενο της Αίτησης 13/16 ΕΔ Λευκωσίας για εγγραφή αλλοδαπής διαιτητικής απόφασης, την Αίτηση και την απόφαση σε αυτή για την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης, Τεκμήρια 3-
- Οι λόγοι ένστασης της Εναγομένης - Καθ΄ ης συνοψίζονται ουσιαστικά στο ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έγκρισης της Αίτησης, με την Αίτηση επιχειρείται να εισαχθεί άσχετη και αντικανονικά και παράτυπα εξασφαλισθείσα μαρτυρία, και η Αίτηση είναι καταχρηστική και ή τείνει να προκαλέσει εκτροχιασμό της διαδικασίας και ή σημαντική καθυστέρηση. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της κας ΕΔ (εφεξής «η ΕΔ»), δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο το οποίο εκπροσωπεί την Εναγομένη - Καθ΄ ης. Σε αυτή η ΕΔ βασικά επαναλαμβάνει και αναλύει τους λόγους ένστασης. Η ακρόαση της Αίτησης διεξήχθη στη βάση γραπτών αγορεύσεων τις οποίες κατέθεσαν οι δικηγόροι των δύο πλευρών. Η Δ.48 θ.4
(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στην οποία βασίζεται η Αίτηση, προνοεί τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.» Στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση του Φιλόκυπρου Ματθαίου κ.ά.
(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 510, αναφέρεται ότι το κατά πόσο θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρίσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μια αίτηση ενδιάμεσης φύσης εμπίπτει σαφώς στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο θα πρέπει να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει καλός λόγος ώστε να δοθεί άδεια για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Χρήσιμη καθοδήγηση επί τούτου προσφέρει επίσης η υπόθεση Α. Messios & Sons Ltd κ.ά. ν. Λεωνίδα
(2010)1(Α) Α.Α.Δ. 195, στην οποία λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Θεωρούμε ότι η διακριτική ευχέρεια που παρέχεται στο δικαστήριο από τις σχετικές δικονομικές πρόνοιες, είναι ορθό και δίκαιο να ασκηθεί, στην προκείμενη περίπτωση υπέρ των εφεσειόντων-αιτητών. Κατά την εκτίμηση μας τα στοιχεία που επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του δικαστηρίου, οι εφεσείοντες-αιτητές, με τις δύο ένορκες δηλώσεις για τις οποίες ζητούν την άδεια του δικαστηρίου να καταχωρήσουν, είναι στοιχεία που σχετίζονται με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που πρόβαλε ο εφεσίβλητος-καθ' ου η αίτηση στην αρχική του ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης στην αίτηση επαναφοράς της έφεσης. Δεν πρόκειται, κατά την κρίση μας, για ανεπίτρεπτη μαρτυρία ούτε για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών των εφεσειόντων, αλλά για διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που είναι επιθυμητό να επιτραπεί στους εφεσείοντες-αιτητές να προβάλουν, ώστε το δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων.» Στην πιο πρόσφατη υπόθεση Κόκκινου v. Κόκκινου, Έφ. 29/14, ημ. 3.11.16, η οποία αφορούσε αίτηση για συμπληρωματική ένορκη δήλωση στα πλαίσια αίτησης για προσωρινό διάταγμα, το Εφετείο προσδιόρισε με σαφήνεια τον σκοπό καταχώρισης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης στο ακόλουθο απόσπασμα: «Το ζήτημα της παραχώρησης ή μη άδειας για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ανάγεται, ασφαλώς, στη διακριτική ευχέρεια του εκδικάσαντος Δικαστηρίου η οποία ασκείται σε συνάρτηση με τη φύση της ενδιάμεσης διαδικασίας και τα θέματα που αναδύονται ενώπιον του ως επίδικα. Η δυνατότητα άσκησης της εξουσίας αυτής υπέρ του αιτήματος, όπου ο επιδιωκόμενος σκοπός της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που εκδόθηκε μονομερώς, απασχόλησε το Ανώτατο Δικαστήριο πρόσφατα στην υπόθεση Χαράλαμπου Ανδρέα Κουππά ν. Πουλλάς Τσαδιώτης Λιμιτεδ κ.ά, Π.Ε. 312/2010, ημερομηνίας 17.7.2014 στην οποία λέχθηκαν τα εξής: «Σ΄ ότι δε αφορά τη δυνατότατα που παρέχεται από τη Δ.48 θ.4
(2)για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, δεν πρέπει να λησμονείται ότι η δυνατότητα αυτή παρέχεται υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης «καλού λόγου» και δεν βλέπουμε πώς η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που χορηγήθηκε μονομερώς θα μπορούσε να τεκμηριώσει «καλό λόγο».» Δεν υπάρχει, βέβαια, άκαμπτος κανόνας. . . Στην προκειμένη περίπτωση, το πρωτόδικο Δικαστήριο ορθά υπογράμμισε ότι η αίτηση του εφεσίβλητου για προσωρινό διάταγμα θα κρινόταν επί των γεγονότων που αναφέρονται στην αρχική ένορκη δήλωση του, εγκρίνοντας όμως το αίτημα για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης λησμόνησε αυτά που υπογράμμισε και, ουσιαστικά, κατέστησε την απάντηση των ισχυρισμών της εφεσείουσας αυτοσκοπό. Παρόλο δε που ο ευπαίδευτος συνήγορος του εφεσίβλητου, στα πλαίσια της συζήτησης της επίδικης αίτησης πρωτόδικα, αναφέρθηκε - όπως μνημονεύεται στην πρωτόδικη απόφαση - «στους ισχυρισμούς και στις ενότητες των ισχυρισμών από τις ένορκες δηλώσεις της καθ' ης η αίτηση, οι οποίοι, κατά την άποψη του, χρήζουν απάντησης», το Δικαστήριο δεν συνάρτησε την κρίση του με ό, τι θα μπορούσε να ήταν αναγκαίο για σκοπούς επίλυσης των επίδικων θεμάτων. «Καλός λόγος» προϋποθέτει την ύπαρξη κάποιας ανάγκης με απώτερο σκοπό την επίλυση των επίδικων ζητημάτων της ενδιάμεσης διαδικασίας και την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Εν προκειμένω, δεν είχε καταδειχθεί τέτοια ανάγκη.» (Η υπογράμμιση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Με την παρούσα Αγωγή οι Ενάγουσες ζητούν Δηλώσεις με τις οποίες να αναγνωρίζεται η εγκυρότητα και δεσμευτικότητα των δηλώσεων καταπιστεύματος και των μεταβιβάσεων μετοχών από τις Ενάγουσες 1-31 προς όφελος της Εναγομένης και η εξόφληση των δανείων των Εναγουσών 32-79 δυνάμει των εν λόγω δηλώσεων καταπιστεύματος και των εν λόγω μεταβιβάσεων μετοχών και ή δυνάμει συμφωνιών μεταξύ των Εναγουσών και της Εναγομένης κατά τα έτη 2006-
- Οι Ενάγουσες αξιώνουν επίσης αποζημιώσεις για παράβαση των ως άνω συμφωνιών οι οποίες συνήφθησαν κατά τα έτη 2006-2012 δυνάμει των οποίων οι Ενάγουσες 32-79 είχαν δικαίωμα να ξοφλήσουν τυχόν υπόλοιπα είτε με μεταβίβαση υπό μορφή εμπιστεύματος είτε με μεταβίβαση των μετοχών και της διεύθυνσης τους. Αξιώνουν επίσης διάταγμα με το οποίο η Εναγομένη να εμποδίζεται να προωθεί αιτήσεις εκκαθάρισης κατά των Εναγουσών 32-79 και ή να προωθεί αιτήσεις εγγραφής δικαστικών αποφάσεων εις βάρος τους και ή να προβαίνει σε διαβήματα εκτέλεσης προς είσπραξη των ανωτέρω δανείων. Στις 25.4.16 η Εναγομένη καταχώρισε την προαναφερόμενη αίτηση για απόρριψη και ή αναστολή και ή παραμερισμό της Αγωγής λόγω κατάχρησης της διαδικασίας και ή λόγω μη καταλληλότητας και ή αρμοδιότητας του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας να εκδικάσει αυτή και ή λόγω δεδικασμένου. Στις 27.6.16 η Εναγομένη καταχώρισε συμπληρωματική ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης της (1η σεδ Εναγομένης). Οι Ενάγουσες καταχώρισαν ένσταση στην εν λόγω αίτηση στις 14.11.
- Οι λόγοι ένστασης εστιάζονται στο ότι η αίτηση υπεβλήθη με μεγάλη καθυστέρηση, είναι κακόπιστη, δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έγκρισης της, τα επίδικα θέματα της Αγωγής δεν είναι τα ίδια με αυτά των διαιτητικών διαδικασιών, το ΕΔ Λευκωσίας είναι το κατάλληλο forum, τα Ρωσικά Δικαστήρια δεν παρέχουν εχέγγυα για την εκδίκαση πολιτικών υποθέσεων με αμεροληψία, οι ρήτρες διαιτησίας δεν καλύπτουν τα επίδικα θέματα και δεν ισχύει το δεδικασμένο. Ακολούθησε η καταχώριση από την Εναγομένη και δεύτερης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ημ. 18.5.18 (2η σεδ Εναγομένης). Στις 19.4.19 οι Ενάγουσες καταχώρισαν συμπληρωματική ένορκη δήλωση (1η σεδ Εναγουσών). Στις 28.1.20 καταχωρίστηκε τρίτη συμπληρωματική ένορκη δήλωση από την Εναγομένη (3η σεδ Εναγομένης). Με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση οι Ενάγουσες επιθυμούν να προσαγάγουν την απόφαση ημ. 10.3.20, Τεκμήριο 1, Ρωσικού Ποινικού Δικαστηρίου σε ποινική υπόθεση η οποία προωθείτο από την Εναγομένη ως παραπονούμενης και μάρτυρος εναντίον της εκδιωχθείσας πρώην διευθυντικής ομάδας της Εναγομένης. Σύμφωνα με τον ΓΦ, στην εν λόγω απόφαση το αλλοδαπό Δικαστήριο κατέληξε ότι τα δάνεια, πανομοιότυπα με τα υπό κρίση δάνεια, στη βάση των οποίων εκδόθηκαν και διαιτητικές αποφάσεις και τα οποία δόθηκαν στο πλαίσιο του διεθνούς εμπιστεύματος κατόπιν οδηγιών των τότε διευθυντών της Εναγομένης, ήταν εικονικά και έγιναν με μοναδικό σκοπό την καταδολίευση και ή απάτη και ή υπεξαίρεση χρημάτων από την Εναγομένη, εξ ου και οι πρώην διευθυντές της καταδικάστηκαν εκεί σε φυλάκιση. Σύμφωνα με τον ΓΦ, η εν λόγω απόφαση επιβεβαιώνει τη γνωμάτευση Ρώσου δικηγόρου ημ. 22.4.16, Τεκμήριο 3, η οποία είχε παρουσιαστεί στις Αιτήσεις εκκαθάρισης και σύμφωνα με την οποία η Εναγομένη ενεργεί καταχρηστικά. Ειδικότερα, ενώ από τη μια προωθεί ποινικές διαδικασίες εναντίον των πρώην διευθυντών της στη βάση του ότι οι δανειοδοτήσεις έγιναν στο πλαίσιο εγκληματικής δραστηριότητας, από την άλλη η ίδια προωθεί διαιτητικές διαδικασίες και διαδικασίες εκκαθάρισης ισχυριζόμενη ότι οι συμφωνίες δανειοδότησης ήταν καθόλα νόμιμες και έγκυρες. Ο ΓΦ επιθυμεί επίσης να παρουσιάσει τη σύμβαση δανειοδότησης στην οποία αφορά η ποινική Ρωσική απόφαση, Τεκμήριο 4, όπως καταχωρίστηκε στην Αίτηση 13/16 ΕΔ Λευκωσίας, την ίδια την Αίτηση (ημ. 11.1.16) και την απόφαση (ημ. 29.2.16) στην εν λόγω Αίτηση για εγγραφή, Τεκμήριο
- Τέλος, επιθυμεί να παρουσιάσει και νεότερη γνωμάτευση ημ. 23.6.20 Ρώσου νομικού επί της ποινικής απόφασης ημ. 10.3.20, Τεκμήριο 2, βάσει της οποίας γνωμάτευσης: · η σύμβαση δανειοδότησης είναι εξ υπαρχής άκυρη · η παρανομία συμπαρασύρει και την εγκυρότητα της ρήτρας διαιτησίας επομένως η διαδικασία εγγραφής της διαιτητικής απόφασης και της εκκαθάρισης πάσχουν εξ υπαρχής · η Εναγομένη προωθεί τις διαδικασίες καταχρηστικά και κατά το δοκούν · το Ρωσικό δίκαιο δεν επιτρέπει αντιφατικές αποφάσεις στη βάση από τη μια παράνομων και άκυρων δανειοδοτήσεων και από την άλλη νόμιμων δανειοδοτήσεων · τα ευρήματα του Ρωσικού Δικαστηρίου είναι δεσμευτικά για σκοπούς άλλων διαδικασιών στη Ρωσία. Ενόψει των πιο πάνω, ο ΓΦ ισχυρίζεται ότι η Εναγομένη δεν προσήλθε με καθαρά χέρια και ενεργεί κακόπιστα και αντιφατικά και επομένως η αίτηση ημ. 25.4.16 καταχωρίστηκε καταχρηστικά και υπόκειται σε απόρριψη. Ο ΓΦ ισχυρίζεται πως η εν λόγω μαρτυρία είναι καταλυτικής σημασίας για την αίτηση ημ. 25.4.16, είναι καθόλα αξιόπιστη εφόσον προέρχεται από δικαστική απόφαση και γνωμάτευση δικηγόρου στη Ρωσία και πως αυτή είναι αναγκαία για να παρουσιαστεί η ολοκληρωμένη εικόνα των γεγονότων από τις Ενάγουσες. Τέλος, αναφέρει ακόμα πως αυτή η μαρτυρία εξασφαλίστηκε πρόσφατα ενώ η ακρόαση της αίτησης ημ. 25.4.16 δεν έχει ακόμα αρχίσει. Κατ΄ αρχάς το Δικαστήριο θεωρεί πως δεν έχει καταδειχθεί καλός λόγος για την παρουσίαση της γνωμάτευσης ημ. 22.4.16 και των εγγράφων Τεκμηρίων 3-
- Και τούτο, καθότι σαφώς πρόκειται για έγγραφα τα οποία βρίσκονταν στην κατοχή και γνώση των Εναγουσών ακόμα και πριν καν την καταχώριση της αίτησης ημ. 25.4.16 και ασφαλέστατα πριν την ένσταση τους ημ. 14.11.
- Επομένως, αν οι Ενάγουσες θεωρούσαν πως αυτή η γνωμάτευση και τα θέματα που θίγει καθώς επίσης και τα σχετικά έγγραφα, ήτοι η συμφωνία, η Αίτηση και η απόφαση, ήταν σχετικά με την εν λόγω αίτηση, τότε αυτά θα έπρεπε να είχαν περιληφθεί στην αρχική ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση ή τουλάχιστον να επιχειρείτο να περιληφθούν στην 1η συμπληρωματική ένορκη δήλωση εκ μέρους των Εναγουσών. Δεν χωρεί αμφιβολία πως η έκδοση της Ρωσικής απόφασης και η εξασφάλιση της νεότερης γνωμάτευσης, Τεκμήρια 1 και 2, έγιναν σχετικά πρόσφατα και σίγουρα μεταγενέστερα της καταχώρισης της αίτησης ημ. 25.4.16 και της ένστασης ημ. 14.11.
- Όπως όμως αναγνωρίζει και ο ΓΦ, η απόφαση και συνακόλουθα η γνωμάτευση αφορούν σε άλλες συμβάσεις δανειοδότησης και σε διαδικασία μεταξύ διαφορετικών διαδίκων και μαρτύρων και όχι στις επίδικες. Επιπλέον, γίνεται αντιληπτό ότι εκείνο το οποίο επιχειρείται και επιζητείται με την παρουσίαση τους είναι να χρησιμοποιηθεί αυτή η απόφαση και οι όποιες διαπιστώσεις και κατάληξη του Ρωσικού Δικαστηρίου σε μια ποινική διαδικασία η οποία μάλιστα δεν αφορά τις επίδικες συμφωνίες δανειοδότησης και μεταξύ των ίδιων διαδίκων, ως η βάση για αντίστοιχη κατάληξη του παρόντος Δικαστηρίου κατά την εκδίκαση της αίτησης ημ. 25.4.
- Με άλλα λόγια, οι Ενάγουσες επιδιώκουν να καλέσουν το εκδικάζον την αίτηση ημ. 25.4.16 ημεδαπό Δικαστήριο να δεχθεί και υιοθετήσει τα ευρήματα ενός Ρωσικού Δικαστηρίου σε μια ποινική διαδικασία αναφορικά με άλλες (έστω και κατ΄ ισχυρισμό πανομοιότυπες) συμβάσεις δανείων ως ισχύοντα και δεσμεύοντα τόσο το ημεδαπό Δικαστήριο όσο και την υπό κρίση διαφορά και τις επίδικες συμβάσεις δανειοδότησης. Σαφώς αυτό δεν έχει βάσιμες προοπτικές επιτυχίας καθότι το παρόν Δικαστήριο υποχρεούται να αποφασίσει με βάση το σύνολο της μαρτυρίας που έχει τεθεί ενώπιον του στα πλαίσια της αίτησης ημ. 25.4.16 και τους εκατέρωθεν ισχυρισμούς και να προβεί στα δικά του συμπεράσματα, και όχι με βάση το τι ελέχθη και αποφασίστηκε από ένα Ρωσικό Δικαστήριο σε μια ποινική διαδικασία με άλλο επίδικο αντικείμενο. Αντίστοιχες είναι οι διαπιστώσεις του παρόντος Δικαστηρίου αναφορικά με τη γνωμάτευση η οποία φαίνεται να επεξηγεί και αναλύει την απόφαση και τις συνέπειες της. Με άλλα λόγια, η γνωμάτευση αποτελεί ερμηνεία της απόφασης και προβαίνει σε συμπεράσματα επί νομικών και άλλων θεμάτων στη βάση αυτής, η οποία (απόφαση) εν πάση περιπτώσει δεν μπορεί απλώς να υιοθετηθεί από το Δικαστήριο σύμφωνα με όσα έχουν ήδη αναφερθεί. Υπό το φως των πιο πάνω δεδομένων, το Δικαστήριο δεν ικανοποιείται ότι έχει καταδειχθεί καλός λόγος για την παρουσίαση αυτής της προσφάτως ληφθείσας μαρτυρίας, καθότι αυτή δεν κρίνεται σχετική με τα επίδικα θέματα της αίτησης ημ. 25.4.16 και εν πάση περιπτώσει δεν δύναται να αποτελέσει τη βάση για την όποια χρήση ή κατάληξη του Δικαστηρίου για σκοπούς και στα πλαίσια της εν λόγω αίτησης. Επιπλέον, το Δικαστήριο θεωρεί πως τυχόν παρουσίαση αυτής της προτεινόμενης μαρτυρίας εκτροχιάζει τη διαδικασία της αίτησης ημ. 25.4.16 καθότι επεκτείνει και περιπλέκει με μη σχετική και μη αναγκαία μαρτυρία το πλαίσιο της εν λόγω αίτησης. Αυτές οι διαπιστώσεις του Δικαστηρίου καταρρίπτουν τους ισχυρισμούς του ΓΦ πως η προτεινόμενη αυτή μαρτυρία είναι καταλυτικής επίδρασης ως προς την έκβαση και το αποτέλεσμα της αίτησης ημ. 25.4.
- Τέλος, η επιχειρούμενη διασύνδεση και ο συσχετισμός της απόφασης και της γνωμάτευσης με την προηγούμενη (παλαιότερη) γνωμάτευση δεν εξυπηρετεί οποιονδήποτε σκοπό. Όπως έχει ήδη λεχθεί, αφενός οι Ενάγουσες δεν έκριναν εξαρχής σχετική και σημαντική αυτή τη μαρτυρία παρά μόνο μετά την έκδοση της απόφασης και αφετέρου επ΄ ουδενί λόγο δεν θα ήταν αναγκαία η παρουσίαση της παλαιάς γνωμάτευσης και των σχετικών εγγράφων της σύμβασης δανειοδότησης που την αφορά και της διαδικασίας εγγραφής της απλώς και μόνο για να καταδειχθεί η επιβεβαίωση της παλαιάς γνωμάτευσης εφόσον το ζητούμενο, κατά τις Ενάγουσες, διαφαίνεται ξεκάθαρα από την πρόσφατη απόφαση και γνωμάτευση. Επομένως, ακόμα και σε περίπτωση που ήθελε κριθεί πως η πρόσφατη απόφαση και γνωμάτευση θα μπορούσαν να γίνουν δεκτές ως μαρτυρία σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση, τότε αναμφίβολα τα λοιπά έγγραφα, Τεκμήρια 3-5, δεν θα γίνονταν δεκτά. Όσον αφορά το υπόλοιπο μέρος της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, αυτό αφορά σε εισαγωγικά ζητήματα, επανάληψη των λόγων ένστασης και συμπεράσματα βάσει των προτεινόμενων εγγράφων, επομένως η προσαγωγή του αποτελεί εν μέρει αχρείαστη επανάληψη και εν μέρει άσχετη μαρτυρία και δεν εξυπηρετεί οποιονδήποτε σκοπό. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, το Δικαστήριο καταλήγει πως δεν έχει καταδειχθεί καλός λόγος που να δικαιολογεί την έγκριση της Αίτησης και ειδικότερα ότι η προτεινόμενη μαρτυρία είναι αναγκαία είτε για την παρουσίαση πιο ολοκληρωμένης εικόνας των γεγονότων της αίτησης ημ. 25.4.16 είτε για την επίλυση των επίδικων θεμάτων της εν λόγω αίτησης. Ως εκ τούτου, η Αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα αυτής επιδικάζονται υπέρ της Εναγομένης - Καθ΄ ης και εναντίον των Εναγουσών 1-81 - Αιτητριών αλληλεγγύως και ή κεχωρισμένως όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας της παρούσας Αγωγής. (Υπ.) .......... ΄Ε. Εφραίμ, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Ε.Ε./Ε.Ν. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο