← Κύπρος

ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. Τσίγκης κ.α., Αρ. Αγωγής: 672/18, 19/7/2021

ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. Τσίγκης κ.α., Αρ. Αγωγής: 672/18, 19/7/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A391 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χριστοδουλίδου Μέσσιου Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 672/18 Μεταξύ: ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Εναγόντων και

  1. XXXXX Τσίγκη
  2. XXXXX τσίγκης
  3. T&A CYVIEW DEVELOPERS AND CONSTRUCTIONS LTD
  4. XXXXX Τσίγκης
  5. XXXXX Τσίγκης Εναγομένων ------------------------------------------------------------------------------------------- Ημερομηνία: 19 Ιουλίου 2021 Ε Μ Φ Α Ν Ι Σ Ε Ι Σ : Για Ενάγοντες Αιτητές: Η κα Σπ. Χαραλάμπους, για Δημήτρης Ι. Ηλιάδης και Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγομένους Καθ' ων η Αίτηση: Ο κ. Χ. Τσίγκης, για Χάρης Γ. Τσίγκης ----------- Ενδιάμεση απόφαση σε αίτηση ημερομηνίας 10/4/2019 για έκδοση απαγορευτικού διατάγματος υπό Εναγόντων Αιτητών Μια απλή αναδρομή στον φάκελο της παρούσας υπόθεσης καταδεικνύει ότι η αγωγή με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό καταχωρήθηκε σε κλητήριο ειδικά οπισθογραφημένο στις 14/3/
  6. Με αυτήν οι Ενάγοντες αξιώνουν εναντίον των Εναγομένων 1‑5 διάφορα ποσά, ως αυτά περιγράφονται αναλυτικά στην παράγραφο 48A‑Δ της Έκθεσης Απαίτησης, πλέον διατάγματα του Δικαστηρίου που να διατάσσουν την πώληση με τον δημόσιο πλειστηριασμό ενυπόθηκης κινητής περιουσίας των Εναγομένων 1 και 2, όπως και δηλώσεις του Δικαστηρίου με την οποία να επιφυλάσσονται τα διατάγματα των Εναγόντων αναφορικά με τις ασφάλειες ζωής των Εναγομένων 1 και 2 με την Universal Life Insurance Ltd. Αξιώνουν επίσης δηλώσεις και διατάγματα του Δικαστηρίου ότι δυνάμει έγγραφων εκχωρήσεων δικαιωμάτων αγοραπωλητηρίων συμβολαίων ανάμεσα στους Ενάγοντες και τον Εναγόμενο 4 αναφορικά με διαμέρισμα που αγόρασε ο Εναγόμενος 4 από την εταιρεία T and A (CYVIEW) DEVELOPERS LTD και το οποίο ο Εναγόμενος 4 εκχώρησε προς τους Ενάγοντες όπως και όλα τα δικαιώματα που απορρέουν από το εν λόγω αγοραπωλητήριο έγγραφο ως αγοραστή του εν λόγω διαμερίσματος, πρέπει να μεταβιβαστούν στο όνομα των Εναγόντων και ζητούν δηλώσεις του Δικαστηρίου που να διατάσσει τόσο τους Εναγόμενους 1 και 2, αλλά και την εταιρεία T and A (CYVIEW) DEVELOPERS LTD, καθώς και οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο έχει στην κατοχή του την επίδικη υποθηκευμένη περιουσία να την παραδώσει στους Ενάγοντες. Είναι η θέση των Εναγόντων ότι τα πιο πάνω προκύπτουν ως οφειλόμενα σε αυτούς δυνάμει συμβάσεων δανείων μεταξύ των Εναγόντων και των Εναγομένων 1 και 2 στα οποία οι Εναγόμενοι 4 και 5 υπέγραψαν ως εγγυητές. Η αγωγή επιδόθηκε στους Εναγόμενους 1, 2, 4 και 5 οι οποίοι καταχώρησαν σημείωμα εμφάνισης μέσω δικηγόρου, και στον Εναγόμενο 3 ο οποίος επίσης καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης μέσω άλλου δικηγόρου. Μέσα από τον φάκελο φαίνεται ότι οι Εναγόμενοι 1 και 2 καταχώρησαν Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση στις 6/7/2018 ενώ την ίδια μέρα καταχωρήθηκε και η Υπεράσπιση των Εναγομένων 4 και
  7. Οι Εναγόμενοι 3 οι οποίοι άλλαξαν δικηγόρο καταχώρησαν τη δική τους Υπεράσπιση στις 24/11/
  8. Αφού οι Ενάγοντες καταχώρησαν Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση όλων των Εναγομένων καταχώρησαν κλήση για οδηγίες με βάση τη Δ.30 στις 16/10/20 η οποία και εκκρεμεί για έκδοση οδηγιών από το Δικαστήριο. Στις 10/4/19 οι Ενάγοντες καταχώρησαν μονομερώς την υπό κρίση αίτηση με την οποία ζητούν διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να εμποδίζεται και/ή να απαγορεύεται στον Εναγόμενο 4 να πωλήσει, μεταβιβάσει, υποθηκεύσει, αποξενώσει, επιβαρύνει και/ή άλλως πως διαθέσει την ακίνητη περιουσία του με τα ακόλουθα στοιχεία εγγραφής διαμέρισμα αριθμός XXXXX, πρώτος όροφος, επί του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 13/1XXXXX8, Φύλλο/Σχέδιο 21/55.W. 2, τεμάχιο 1XXXXX7 μερίδιο το όλο που βρίσκεται στον Άγιο Δημήτριο στον Στρόβολο, Επαρχίας Λευκωσίας σε οποιοδήποτε πρόσωπο εκτός από την Τράπεζα Κύπρου, δηλαδή τους Ενάγοντες μέχρι την αποπεράτωση της παρούσας αγωγής. Νομική βάση της αίτησης είναι ο περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμος Κεφ.6, άρθρα 4, 5 και 9, ο περί Δικαστηρίων Νόμος 14/60 άρθρο 32, ο περί Αστικών Αδικημάτων Νόμος Κεφ.148, ο περί Συμβάσεων Νόμος Κεφ.149 και ιδιαίτερα το άρθρο 70 αυτού, οι θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.48, θ.1‑4 και 7‑9 και η γενική πρακτική και οι συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Την αίτηση συνοδεύει η ένορκος δήλωση του XXXXX Κουντούρη, υπαλλήλου στην υπηρεσία των Εναγόντων, ο οποίος δηλώνει ότι γνωρίζει πολύ καλά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης τόσο προσωπικά, όσο και από πληροφορίες και έγγραφα και στοιχεία που έχει ενώπιόν του και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος από τους Ενάγοντες να προβεί στην παρούσα ένορκη δήλωση. Αναφέρει το ιστορικό συνεργασίας των Εναγόντων με τους Εναγόμενους όπως αυτό περιγράφεται στην Έκθεση Απαίτησης την οποία υιοθετεί, και αναφέρει ότι ως μέρος των εξασφαλίσεων που ζήτησαν και έλαβαν οι Ενάγοντες από τους Εναγόμενους, με έγγραφη συμφωνία εκχώρησης δικαιωμάτων αγοραπωλητηρίου συμβολαίου ημερομηνίας 12/6/08 μεταξύ Εναγόντων και Εναγόμενου 4 συμφωνήθηκε όπως ο Εναγόμενος 4 ως αγοραστής του επίδικου διαμερίσματος δυνάμει συμβολαίου ημερομηνίας 23/5/08 μεταξύ του και των Εναγομένων 3, εκχωρήσει προς όφελος των Εναγόντων όλα τα δικαιώματα που πηγάζουν από το εν λόγω αγοραπωλητήριο συμβόλαιο και ειδικότερα το δικαίωμα για ειδική εκτέλεση του αγοραπωλητηρίου συμβολαίου και εγγραφής του στο όνομα των Εναγόντων καθώς και σε περίπτωση που το συμβόλαιο αυτό δεν έχει ακόμα κατατεθεί στο Κτηματολόγιο για σκοπούς εκτέλεσης το δικαίωμα των Εναγόντων να καταχωρήσουν αγωγή και να ζητούν αποζημιώσεις. Επισυνάπτει ως Τεκμήρια 1 και 2 στην ένορκη δήλωσή του τη συμφωνία εκχώρησης ημερομηνίας 12 Ιουνίου του 2008 μεταξύ των Εναγόντων και του Εναγόμενου 4, την απόδειξη κατάθεση του συμβολαίου στο Κτηματολόγιο, το αγοραπωλητήριο έγγραφο ημερομηνίας 23 Μαΐου του 2008 μεταξύ της εταιρείας T and A (CYVIEW) DEVELOPERS LTD και του Εναγόμενου
  9. Είναι περαιτέρω η θέση του κύριου Κουντούρη, ενώ καταχωρήθηκε και επιδόθηκε η παρούσα αγωγή ο Διευθυντής του Κτηματολογίου και Χωρομετρίας απέστειλε ενημέρωση στους Ενάγοντες ότι προτίθετο να μεταβιβάσει το εν λόγω ακίνητο επ' ονόματι του Εναγόμενου 4 παρά την ύπαρξη υποθήκης προς όφελος της τράπεζας ως αποτέλεσμα αίτησης που υποβλήθηκε από τον Εναγόμενο 4 ως εγκλωβισμένο αγοραστή. Σχετικό είναι το Τεκμήριο
  10. Στις 23/5/18 λόγω του ότι οι Ενάγοντες δεν εμφανίστηκαν ενώπιον του Κτηματολογίου και δεν καταχώρησαν ένσταση, ο Διευθυντής του Κτηματολογίου προέβηκε στη μεταβίβαση του εν λόγω ακινήτου επ' ονόματι του Εναγόμενου
  11. Είναι τελικά η θέση του ότι παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις των Εναγόντων προς τον Εναγόμενο 4 αυτός αρνείται να το υποθηκεύσει εκ νέου προς όφελος τους παρά τη δέσμευση που υπέγραψε στη συμφωνία μεταξύ του και των Εναγόντων. Είναι επίσης η θέση του ότι επειδή υπάρχει ο κίνδυνος μεταβίβασης του εν λόγω ακινήτου σε άλλα πρόσωπα πρέπει το Δικαστήριο να προχωρήσει και να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Δικαστήριο με άλλη σύνθεση που επιλήφθηκε της αίτησης διέταξε την επίδοσή της στον Εναγόμενο 4 ο οποίος καταχώρησε την ένστασή του στις 2/7/
  12. Η νομική βάση της ένστασης είναι οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.48, θ θ.1‑4 και 7‑9, τα άρθρα 4, 5, 9 και 86‑91 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6, το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60, το άρθρο 70 του περί Συμβάσεων Νόμου Κεφ.149, ο περί Αστικών Αδικημάτων Νόμος Κεφ.148 και οι γενικές εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι λόγοι για τους οποίους στηρίζεται η ένσταση είναι ότι οι Ενάγοντες δεν έχουν καλή και νόμιμη βάση εναντίον των Εναγομένων, αναφέρουν παραπλανητικά και αναληθή στοιχεία και γεγονότα στην αίτησή τους, δεν εμφανίστηκαν στο Κτηματολόγιο, ούτε και υπέβαλαν ένσταση κατά τον ουσιώδη χρόνο στην ισχυριζόμενη μεταβίβαση επ' ονόματι του Εναγόμενου 4, ουδέποτε ενόχλησαν τους Εναγόμενους και οι Ενάγοντες είναι πλήρως εξασφαλισμένοι. Την ένσταση συνοδεύει η ένορκος δήλωση του Εναγόμενου 4 XXXXX Τσίγκη, ο οποίος αναφέρει ότι προβαίνει σε αυτήν έχοντας προσωπική γνώση όλων των γεγονότων της υπόθεσης εκτός όπου τα θέματα που τίθονται είναι νομικής φύσης για τα οποία έχει λάβει γνώση από τον δικηγόρο του και είναι εξουσιοδοτημένος και από τους Εναγόμενους 1, 2 και 5 όπως προβεί σε αυτή. Αγνοεί, διαφωνεί και απορρίπτει τους ισχυρισμούς των Εναγόντων ότι έχουν καλή και βάσιμη υπόθεση εναντίον των Εναγομένων και πολύ μεγάλες πιθανότητες επιτυχίας της αγωγής τους. Απορρίπτει επίσης όλα όσα ο XXXXX Κουντούρης αναφέρει στην ένορκη δήλωσή του αναφορικά με τα γεγονότα που έλαβαν χώρα σε σχέση με τη μεταβίβαση του επίδικου διαμερίσματος και αναφέρει ότι σε ό,τι αφορά τη συμφωνία εκχώρησης δικαιωμάτων ημερομηνίας 12/6/08 θα παραθέσει ενώπιον του Δικαστηρίου την ερμηνεία της κατά την ακρόαση της υπόθεσης. Είναι επίσης ισχυρισμός του ότι ουδέποτε στάληκε γραπτή ενημέρωση από το Κτηματολόγιο προς τους Εναγόμενους 1, 2 και 5 ότι ο Διευθυντής προτίθετο να μεταβιβάσει το εν λόγω ακίνητο επ' ονόματι του Εναγόμενου
  13. Είναι απορίας άξιο ότι οι Ενάγοντες αφού ισχυρίζονται ότι έλαβαν γνώση ούτε εμφανίστηκαν, ούτε υπέβαλαν ένσταση στην ισχυριζόμενη μεταβίβαση και τους καλούν σε πλήρη και αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών τους. Απορρίπτει επίσης τους ισχυρισμούς των Εναγόντων ότι διατρέχουν κίνδυνο. Αντίθετα, θεωρεί ότι είναι πλήρως εξασφαλισμένοι και δεν προέβηκαν σε κανένα διάβημα εγκαίρως και ως εκ τούτου δεν δικαιούνται τις αιτούμενες θεραπείες. Η αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση με τους δικηγόρους των δύο πλευρών να καταχωρούν στο Δικαστήριο τις αγορεύσεις τους χωρίς να ζητηθεί είτε η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, είτε η αντεξέταση οποιουδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες. Οι αγορεύσεις είχαν ανταλλαγεί μεταξύ των συνηγόρων των δύο πλευρών προτού παραδοθούν στο Δικαστήριο, ως οι σχετικές οδηγίες του Δικαστηρίου. Στη δική τους γραπτή αγόρευση οι Ενάγοντες επαναλαμβάνουν τι ζητούν με την υπό κρίση αίτηση και αναφέρουν ότι για σκοπούς της αγόρευσής τους επαναλαμβάνουν και υιοθετούν το ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα της παρούσας αγωγής, τη μονομερή αίτηση ημερομηνίας 10/4/19 και την ένορκη δήλωση του κύριου XXXXX Κουντούρη, ίδιας ημερομηνίας που τη συνοδεύει ενώ απορρίπτουν πλήρως τους λόγους ένστασης του Εναγόμενου/Καθ' ου η Αίτηση 4 στην ένστασή του ημερομηνίας 2/7/19 όπως επίσης και την ένορκη δήλωσή του που την συνοδεύει. Ακολούθως πραγματεύονται τη νομική βάση της παρούσας αίτησης που είναι κυρίως το άρθρο 32 του Ν.14/60 και τα άρθρα 4 και 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6 που παρέχουν στο Δικαστήριο την εξουσία για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Παραθέτουν τις αρχές της νομολογίας και αναφέρουν ότι με βάση και τις αρχές της νομολογίας οι δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 στην παρούσα υπόθεση ικανοποιούνται από μια απλή ανάγνωση της Έκθεσης Απαίτησης και του ειδικά οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος. Είναι η θέση τους ότι οι Ενάγοντες έχουν πετύχει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι ικανοποιούνται οι δύο πρώτες προϋποθέσεις, δηλαδή ότι έχουν συζητήσιμη υπόθεση και ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας κάτι που φαίνεται ολοφάνερα από τη συμφωνία εκχώρησης δικαιωμάτων αγοραπωλητηρίου συμβολαίου ημερομηνίας 12/6/08 Τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση του XXXXX Κουντούρη και από το Τεκμήριο 3 στην ένορκη δήλωση του ίδιου προσώπου. Είναι η θέση τους ότι αν και ο Εναγόμενος 4 έχει κληθεί επανειλημμένα από τους Ενάγοντες να μεταβιβάσει σε αυτούς το ακίνητο, παραλείπει να το κάνει, και είναι ολοφάνερο ότι οι δύο πρώτες προϋποθέσεις ικανοποιούνται. Όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση, αφού αναφέρουν πληθώρα νομολογίας στην οποία εξετάστηκε το θέμα, αναφέρουν ότι εκείνο που το Δικαστήριο θα πρέπει να διερωτηθεί είναι κατά πόσο η επιδίκαση αποζημιώσεων υπέρ των Εναγόντων/Αιτητών στο τελικό στάδιο της υπόθεσης είναι αρκετή για να κατοχυρωθούν τα δικαιώματά τους. Είναι η θέση τους ότι αφ' ης στιγμής η ακίνητη ιδιοκτησία του Εναγόμενου/Καθ' ου η Αίτηση 4 έχει μεταβιβαστεί επ' ονόματί του και δεν έχει φέρει καμία επιβάρυνση ο Εναγόμενος 4 μπορεί ανά πάσα στιγμή να προβεί σε οποιανδήποτε πράξη αποξένωσής του προς όφελος τρίτου προσώπου. Οι Εναγόμενοι δεν έχουν πληρώσει στους Ενάγοντες τα ποσά που έχουν δανειστεί και έτσι είναι απολύτως αναγκαίο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα για να έχουν οι Ενάγοντες τουλάχιστον την εξασφάλιση του εν λόγω διαμερίσματος διαφορετικά κινδυνεύουν να υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά αφού είναι ολοφάνερο ότι οι Εναγόμενοι δεν έχουν χρήματα να εξοφλήσουν τις οφειλές τους, ενώ καμία ζημιά δεν πρόκειται να προκληθεί στον Εναγόμενο 4 από την έκδοση του διατάγματος. Ούτως ή άλλως καταλογίζουν στον Εναγόμενο 4 δόλια συμπεριφορά εφόσον έχει πράξει κατά τρόπο αντίθετο της παραγράφου 7 της σύμβασης εκχώρησης αγοραπωλητηρίου εγγράφου, το Τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση XXXXX Κουντούρη, από το οποίο είναι ολοφάνερο ότι ο Εναγόμενος 4 όφειλε με την έκδοση του τίτλου να εγγράψει υποθήκη προς όφελος των Εναγόντων, κάτι που δεν έπραξε. Για να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη το Δικαστήριο θα πρέπει να προχωρήσει στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και είναι επίσης η θέση τους ότι και το ισοζύγιο της ευχέρειας συγκλίνει προς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος αφού εάν αυτό δεν εκδοθεί οι Ενάγοντες θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά και αδικία που δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα αφού δυνατό ο Εναγόμενος 4 να αποξενώσει το επίδικο ακίνητο και σε περίπτωση που οι Ενάγοντες εξασφαλίσουν δικαστική απόφαση υπέρ τους τότε θα παραμείνουν χωρίς εξασφάλιση. Αντίθετα, καμία απολύτως ζημιά δεν θα υποστεί ο Εναγόμενος 4 και παραθέτοντας νομολογία θεωρούν ότι η διατήρηση κατάστασης πραγμάτων (status quo) συγκλίνει υπέρ της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος. Ακολούθως, αντικρούουν έναν προς έναν τους λόγους ένστασης του Εναγόμενου/Καθ' ου η Αίτηση 4 αναφέροντας ότι έχουν καλή υπόθεση εναντίον των Εναγομένων, άρα ο λόγος 1 είναι ανυπόστατος, ο λόγος ένστασης 2 ότι δήθεν οι Ενάγοντες/Αιτητές στην αίτησή τους αναφέρουν παραπλανητικά και/ή αναληθή στοιχεία και γεγονότα δεν εξειδικεύονται σε καμίαν περίπτωση, άρα ο λόγος αυτός επίσης δεν ευσταθεί. Σε ό,τι αφορά τους λόγους 3 και 4 αναφέρουν ότι είναι άσχετο το γεγονός ότι οι Ενάγοντες/Αιτητές δεν εμφανίστηκαν στο Κτηματολόγιο κατά τον ουσιώδη χρόνο και δεν υπέβαλαν ένσταση κατά την ισχυριζόμενη μεταβίβαση αφού υπήρχε από πριν εγγραφή, δέσμευση του Εναγόμενου 4 να εγγράψει και υποθηκεύσει το κτήμα επ' όφελος των Εναγόντων σε περίπτωση που εκδίδονταν ξεχωριστοί τίτλοι. Τέλος, απορρίπτουν τη θέση του Εναγόμενου 4 ότι είναι πλήρως εξασφαλισμένοι αναφέροντας ότι αντίθετα με το γεγονός ότι ο Εναγόμενος 4 δεν υποθήκευσε επ' όφελος των Εναγόντων το επίδικο ακίνητο είναι ένας λόγος που ξεκάθαρα δεικνύει τον κίνδυνο που διατρέχουν οι Ενάγοντες. Στη δική του αγόρευση ο Εναγόμενος 4 αφού επαναλαμβάνει το αιτητικό της αίτησης και συνοπτικά τα γεγονότα που ισχυρίζονται οι Ενάγοντες σύμφωνα με την ένορκη δήλωση του XXXXX Κουντούρη αναφέρεται στην ένσταση που έχει καταχωρήσει και τους λόγους ένστασης που εξειδικεύει στην ένστασή του. Αναφέρει πρώτα απ' όλα ότι ενώ το κλητήριο ένταλμα καταχωρήθηκε στις 14/3/18 η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε στις 10/4/19, δηλαδή 13 μήνες μετά και είναι άξιο απορίας πώς από αυτό το γεγονός μπορεί να στοιχειοθετεί το θέμα του κατ' επείγοντος. Στο εν λόγω επιχείρημα απαντώ από τώρα ότι δεν εγείρεται ως λόγος ένστασης και συνεπώς το ότι αναφέρεται στην αγόρευση του Εναγόμενου 4 δεν μπορεί να ληφθεί υπ' όψιν εφόσον θεωρείται ότι δεν έχει νομότυπα εγερθεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Ο Εναγόμενος 4 έχει εξειδικεύσει συγκεκριμένους λόγους στην ένστασή του και το θέμα της καθυστέρησης και/ή της μη απόδειξης του κατ' επείγοντος δεν είναι ένας από αυτούς. Εν πάση περιπτώσει και ανεξαρτήτως τούτου, το Δικαστήριο που επιλήφθηκε μονομερώς την αίτηση διέταξε την επίδοσή της, επομένως το θέμα του κατ' επείγοντος θα εξεταζόταν με βάση όλο το φάσμα των γεγονότων της υπόθεσης αν όντως είχε εγερθεί ενώπιον του Δικαστηρίου κατά τον ορθό τρόπο. Ακολούθως ισχυρίζεται ότι είναι παραδεκτό γεγονός ότι ενώ οι Ενάγοντες/Αιτητές είχαν ειδοποιηθεί από το αρμόδιο Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας με σχετική ειδοποίηση 8/3/18 η οποία δεν έχει σταλεί στους Εναγόμενους 1, 2 και 4 και 5 και ενώ η αγωγή είχε ήδη καταχωρηθεί στις 14/3/18 στις 23/5/18 οπόταν και το επίδικο ακίνητο ενεγράφη επ' ονόματι του Εναγόμενου 4 οι Ενάγοντες δεν εμφανίστηκαν ενώπιον του Κτηματολογίου ούτε και ήγειραν οποιανδήποτε ένσταση, επομένως θεωρεί ότι έχουν απεμπολήσει το δικαίωμά τους να ζητούν οτιδήποτε σε σχέση με το επίδικο ακίνητο. Είναι επιπρόσθετα η θέση του ότι το γεγονός ότι το επίδικο ακίνητο μεταβιβάστηκε επ' ονόματι του Εναγόμενου 4 από τις 23/5/18, και μέχρι και σήμερα, Ιούλιο του 2019, ο Εναγόμενος 4 δεν έχει πράξει οτιδήποτε για να το μεταβιβάσει σε τρίτο πρόσωπο ή να το αποξενώσει κάτι που καταρρίπτει τους φόβους και τις θέσεις των Εναγόντων/Αιτητών. Τέλος, επαναλαμβάνει τη θέση του ότι εκ των πραγμάτων καταρρίπτεται η θέση των Εναγόντων/Αιτητών ότι αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα θα είναι δύσκολη αν όχι αδύνατη η ικανοποίηση της απαίτησης των Εναγόντων και η απονομή της Δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο και επίσης επαναλαμβάνει τη θέση του ότι η απαίτηση των Εναγόντων/Αιτητών είναι πλήρως καλυμμένη από τις υπόλοιπες εγγεγραμμένες υποθήκες που έχουν οι Ενάγοντες προς όφελός τους από τους υπόλοιπους Εναγόμενους στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης. Νομολογία Οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Ν.14/60 Το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Ν.14/60, στο οποίο βασίζεται, μεταξύ άλλων η αίτηση, παρέχει το ουσιαστικό δίκαιο για την έκδοση συντηρητικών διαταγμάτων, κάτι το οποίο επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Οι προϋποθέσεις που πρέπει απαραίτητα να συνυπάρχουν για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος με βάση το εν λόγω άρθρο είναι: (α) Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, (β) Ύπαρξη πιθανότητας ότι ο ενάγων δικαιούται σε θεραπεία ή ότι έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας, και (γ) Δυσκολία ή αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε κατοπινό στάδιο εκτός αν εκδοθεί το προσωρινό διάταγμα. Όπως υποδεικνύεται στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates Ltd and Others

(1982)1 C.L.R.557, πέραν των πιο πάνω το Δικαστήριο θα πρέπει επιπρόσθετα να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει τέτοιο διάταγμα - βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Πασχάλη Χ΄΄Βασίλη
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ.152. Σε τέτοιου είδους αιτήσεις, ο αιτητής πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι πληρούνται και οι τρεις προαναφερόμενες προϋποθέσεις για να δημιουργηθεί το υπόβαθρο πάνω στο οποίο το Δικαστήριο στην ενάσκηση της διακριτικής του ευχέρειας θα προχωρήσει να αποφασίσει υπέρ ή εναντίον της έκδοσης του προσωρινού διατάγματος. Το Δικαστήριο, σε αυτό το στάδιο, δεν καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης, κάτι το οποίο θα αποτελέσει την κρίση του κατά την εξέταση της ουσίας της υπόθεσης. Αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας είναι η διαπίστωση περί του κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση του διατάγματος. Σχετικά παραπέμπω στις υποθέσεις Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R.663 και Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστοφόρου κ.ά.
(1995)1 Α.Α.Δ.248. Στην πιο πρόσφατη υπόθεση Milton Investment Co Ltd κ.ά. v. Dryden Group Ltd
(2014)1(Α) Α.Α.Δ.731, τονίστηκε και πάλι πως «στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο το Δικαστήριο πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα που ουσιαστικά θα ισοδυναμούσαν με απόφαση επί της ουσίας της αγωγής». Είναι επίσης νομολογημένο ότι στο στάδιο εξέτασης των τριών προϋποθέσεων του άρθρου 32 και της σωρευτικής ικανοποίησης των κριτηρίων, το Δικαστήριο εξετάζει το δικόγραφο και την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ώστε να ικανοποιηθεί ότι συντρέχουν οι δυο πρώτες προϋποθέσεις (βλ. Recnex Trading Ltd κ.ά. ν Τράπεζας Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ, Πολ. Εφ.71/11 ημερ. 16.4.14). Για σκοπούς ικανοποίησης της πρώτης προϋπόθεσης, δηλαδή της ύπαρξης σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, είναι αρκετό να αποκαλύπτεται με βάση τα δικόγραφα συζητήσιμη υπόθεση. Στην έννοια του δικογράφου περιλαμβάνονται σε τέτοιες διαδικασίες και οι ένορκες δηλώσεις. Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, αυτή της ύπαρξης πιθανότητας επιτυχίας, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι με βάση τη μαρτυρία που έχει προσαχθεί υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας του ενάγοντος στην αγωγή. Ενδεικτικά παραπέμπω το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Κυτάλα κ.ά. ν. Χρυσάνθου κ.ά.
(1996)1 Α.Α.Δ.253: «Η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας που αποτελεί προϋπόθεση γίνεται στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας: Βλ. Odysseos v. Pieris Estates Ltd. and Others
(1982)1 C.L.R.557. Διευκρινίζουμε ότι η μαρτυρία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας. Το Εφετείο στην υπόθεση Constantinides v. Makriyiorghou
(1978)1 C.L.R.585, παρέθεσε επιδοκιμαστικά το εξής απόσπασμα από την απόφαση του δικαστή Slade J., στη Re Lord Cable (deceased) Garatt and Others v. Waters and Others
(1976)3 All E.R.417 (σελ.430) στην οποία εξηγείται ότι, ακόμα και μετά την απόφαση στην American Cyanamid v. Ethicon
(1975)1 All E.R.504, η προοπτική επιτυχίας δε μπορεί παρά να εξετάζεται στη βάση μαρτυρίας: "Nevertheless, in my judgment it is still necessary for any plaintiff who is seeking interlocutory relief to adduce sufficiently precise factual evidence to satisfy the Court that he has a real prospect of succeeding in his claim for a permanent injunction at the trial. If the facts adduced by him in support of his motion do not by themselves suffice to satisfy the Court as to this, he cannot in my judgment expect it to assist him by inventing hypotheses of fact on which he might have a real prospect of success. For example, if he wishes the Court to grant him relief on the basis that another person has at all material times held certain assets as nominee for a third party, he must adduce sufficient factual evidence to show both the grounds on which such claim is made and that he has a real prospect of establishing that such assets are so held. Likewise, if he wishes the Court to grant him relief on the basis that certain trustees have in the past been acting in breach of trust, he must adduce factual evidence sufficient to show not only what acts or omissions are relied on but also that he has a real prospect of establishing that they constituted a breach of trust under the relevant system of law."» Η τρίτη προϋπόθεση συναρτάται με τα συγκεκριμένα γεγονότα της κάθε υπόθεσης, και όπως τονίστηκε στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates Ltd and Others (ανωτέρω), το ζήτημα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων εξετάζεται μέσα στα πλαίσια αυτής της προϋπόθεσης. Όσο απομακρύνεται η πιθανότητα να συνιστά επαρκή θεραπεία η θεραπεία των αποζημιώσεων, τόσο ενισχύεται η πιθανότητα να πληρούται η τρίτη προϋπόθεση. Αν η υπόθεση εκ της φύσης της δεν επιδέχεται τη θεραπεία των αποζημιώσεων ή ο υπολογισμός των αποζημιώσεων θα είναι αδύνατος, τότε εύκολα μπορεί να λεχθεί ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μελλοντικό στάδιο εκτός αν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Αντίθετα, εκεί που η ζημιά μπορεί να υπολογιστεί, έστω και με κάποια δυσκολία, τότε δεν θεωρείται ανεπανόρθωτης φύσης και γι' αυτό δεν μπορεί να ευσταθήσει ο ισχυρισμός ότι το Δικαστήριο δεν είναι σε θέση να αποδώσει πλήρη δικαιοσύνη. Επιπρόσθετα, στην υπόθεση Κυρισάββας κ.ά. v. Κίζη
(2001)1Β Α.Α.Δ.1245, λέχθηκε ότι η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο, περιλαμβάνει και άλλα μεταβλητά κριτήρια, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά, και ότι ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψιν. Σχετικές επί τούτου είναι επίσης οι υποθέσεις Zena Company Ltd v. Demenian Catering Ltd
(2011)1(Γ) Α.Α.Δ.1848 και Παπαστράτης ν. Πιερίδης
(1979)1 C.L.R.
  1. Εφαρμόζοντας τώρα τις ως άνω αρχές στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης σε ό,τι αφορά την πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/60 θεωρώ ότι στο στάδιο αυτό και με βάση το επίπεδο απόδειξης που ισχύει όπως έχει νομολογιακά καθιερωθεί, και σχετική παραπομπή γίνεται στις αποφάσεις ανωτέρω, φαίνεται ότι ικανοποιείται. Την ίδια θέση και για τους ίδιους λόγους έχω αναφορικά και με τη δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/
  2. Σε ό,τι αφορά την τρίτη προϋπόθεση, όπως έχει λεχθεί και στη νομολογία που έχω παραθέσει πιο πάνω, αυτή συναρτάται με τα συγκεκριμένα γεγονότα της κάθε υπόθεσης και με το ζήτημα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων. Εξετάζοντας την υπό κρίση αίτηση με βάση τις αρχές της νομολογίας και τα γεγονότα της όπως έχουν αναφερθεί ανωτέρω σημειώνω τα ακόλουθα: Είναι άγνωστη η αξία του επίδικου διαμερίσματος του Εναγόμενου 4 κάτι που είναι σημαντικό το Δικαστήριο να γνωρίζει λαμβανομένου υπ' όψιν του ύψους της οφειλής των Εναγομένων 1, 2, 4 και 5 προς τους Ενάγοντες. Είναι γεγονός ότι υπάρχουν υποθήκες για άλλα διαμερίσματα που ανήκουν στους Εναγόμενους 1 και 2 υποθηκευμένα προς όφελος των Εναγόντων όπως και εκχωρήσεις για ασφάλειες ζωής. Επίσης, αγνώστου αξίας αφού σε κανένα σημείο είτε της αίτησης, είτε της αγόρευσης, είτε στην ένορκη δήλωση του κύριου XXXXX Κουντούρη δεν παρατίθενται οι αξίες αυτών των ακινήτων για να γνωρίζει το Δικαστήριο και να μπορεί να εξετάσει τη θέση των Εναγόντων κατά πόσο πρόκειται περί εξασφαλισμένους ή μη πιστωτές. Παραμένει ανεξήγητο το γεγονός και καμία δικαιολογία δεν έχει προβληθεί προς τούτο προς το Δικαστήριο από τους Ενάγοντες/Αιτητές γιατί ενώ ειδοποιήθηκαν ως οι ισχυρισμοί τους δεόντως από το Κτηματολόγιο για την προτιθέμενη μεταβίβαση του επίδικου διαμερίσματος από τους Εναγόμενους 3 στον Εναγόμενο 4 (προφανώς εκ λάθους στην αίτησή τους και σε κάποιο σημείο της αγόρευσής τους αναφέρονται στον Εναγόμενο 5) δεν φρόντισαν να παραστούν στο Κτηματολόγιο την ημέρα που θα γινόταν η μεταβίβαση και είτε να ενστούν σε αυτή είτε να ζητήσουν την εγγραφή της υποθήκης επ' ονόματί τους ταυτόχρονα με τη μεταβίβαση του διαμερίσματος επ' ονόματι του Εναγόμενου 4 ως προνοούσε η συμφωνία μεταξύ τους για την εκχώρηση του διαμερίσματος. Επίσης δεν δύναται καμία δικαιολογία γιατί ενώ η ειδοποίηση περί της πρόθεσης μεταβίβασης του ακινήτου στο όνομα του Εναγόμενου 4 με την οποία ειδοποιήθηκε η τράπεζα ως ο ισχυρισμός της φέρει ημερομηνία 8/3/18, και ενώ τους δόθηκε χρόνος 45 ημερών να υποβάλουν οποιανδήποτε ένσταση δεν το έπραξαν και επίσης δεν παρουσιάστηκαν στο Κτηματολόγιο την ημέρα της μεταβίβασης που ήταν 23/5/18 ενώ η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε στις 10/4/19, δηλαδή έναν ολόκληρο χρόνο σχεδόν μετά χωρίς να παρέχεται καμία απολύτως δικαιολογία για αυτήν την καθυστέρηση. Τέλος, θεωρώ ότι η θέση του Εναγόμενου 4, ότι δηλαδή ενώ το εν λόγω διαμέρισμα έχει εγγραφεί επ' ονόματί του από τις 23/5/2018 μέχρι σήμερα που έχουν παρέλθει πέραν των 2 ετών δεν έχει προβεί σε καμίαν κίνηση αποξένωσής του ή μεταβίβασής του ή με οποιονδήποτε άλλο τρόπο διάθεσής του αδυνατίζει τη θέση των Αιτητών ότι θα πρέπει να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα αλλιώς οι Αιτητές κινδυνεύουν από τυχόν αποξένωση του ακινήτου εκ πλευράς Εναγόμενου
  3. Καταληκτικά, είναι η θέση μου ότι με βάση και τις αρχές της νομολογίας, αναφορά στις οποίες έχει γίνει ανωτέρω, οι προϋποθέσεις 1 και 2 του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 μπορεί να θεωρηθεί στο στάδιο αυτό ότι πληρούνται. Σίγουρα όμως δεν πληρείται η τρίτη προϋπόθεση, Παρά την κατάληξη του Δικαστηρίου ότι δεν πληρείται η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/60 και την απόρριψη των άλλων θέσεων των Εναγόντων/Αιτητών, κρίνω ότι εν πάση περιπτώσει, το ισοζύγιο της ευχέρειας δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι κλίνει υπέρ των Αιτητών στην παρούσα υπόθεση. Στην υπόθεση Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1 (Β) Α.Α.Δ.788 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στη σελ. 795: «Αναφορικά με το ισοζύγιο της ευχέρειας αυτό υποδηλώνει το ενδιαφέρον του δικαστηρίου να ισοζυγίσει τον κίνδυνο αδικίας η οποία θα προκύψει αν φανεί ότι η απόφασή του που δόθηκε στο ενδιάμεσο στάδιο ήταν εσφαλμένη. Όπως το έχει θέσει ο δικαστής Huffman στην Films Rover International Limited v. Cannon Film Sales Limited [1987] 1 W.L.R. 670: "Το κύριο δίλημμα σε σχέση με την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, είτε αυτά είναι απαγορευτικά ή επιτακτικά, είναι ότι υπάρχει εξ ορισμού ο κίνδυνος ότι το δικαστήριο μπορεί να πάρει εσφαλμένη απόφαση, με το νόημα ότι έχει χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο ο οποίος αποτυγχάνει ν' αποδείξει τα δικαιώματα του κατά τη δίκη (ή θα αποτύγχανε αν υπήρχε δίκη) ή διαζευκτικά με το να παραλείψει να χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο που επιτυγχάνει (ή θα πετύχει) στη δίκη. Αποτελεί επομένως θεμελιώδη αρχή ότι το δικαστήριο πρέπει να υιοθετήσει εκείνη την πορεία η οποία φαίνεται ότι ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας εάν ήθελε φανεί ότι η απόφαση του ήταν «εσφαλμένη» με το πιο πάνω νόημα. Οι κατευθυντήριες γραμμές για τη χορήγηση και των δυο ειδών προσωρινών διαταγμάτων πηγάζουν από αυτή την αρχή."» Πέραν των πιο πάνω, το Δικαστήριο έχει εξουσία να εκδίδει προσωρινά διατάγματα και με βάση τα άρθρα 4 και 5 του Κεφ. 6. Τα άρθρα αυτά αφορούν ειδικές περιπτώσεις χωρίς όμως να επηρεάζουν τις πρόνοιες του άρθρου 32 πιο πάνω (βλ. ΑΒΡ Holdings κ.ά. ν. Κιταλίδη κ.α. (Αρ.2)
(1994)2 Α.Α.Δ.694). Το άρθρο 4 του Κεφ. 6 αφορά την έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος στις περιπτώσεις που ζητείται η δέσμευση ή προστασία περιουσίας που αποτελεί το αντικείμενο της αγωγής ενώ το άρθρο 5 του ίδιου νόμου, ρυθμίζει την έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος που αφορά τη δέσμευση περιουσίας που δεν αποτελεί το αντικείμενο της αγωγής. Από το κείμενο του άρθρου 5 του Κεφ. 6 προκύπτει ότι, το Δικαστήριο μπορεί να εκδώσει διάταγμα με το οποίο να εμποδίζεται ο εναγόμενος να διαθέσει ή αποξενώσει τόσο μέρος της ακίνητης ιδιοκτησίας του, που κατά τη γνώμη του, είναι επαρκές να ικανοποιήσει την απαίτηση του ενάγοντα. Όπως έχει ήδη αναφερθεί, η ύπαρξη πρόθεσης ή η μη ύπαρξη πρόθεσης για αποξένωση δεν είναι καταλυτικής σημασίας Στην C. Phasarias (Automotive Centre) Ltd ανωτέρω αναφέρθηκε ότι: «...δεν είναι (καν) αναγκαία η προσαγωγή μαρτυρίας για πρόθεση των εναγομένων για αποξένωση ή επιβάρυνση. Εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση, εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί υπέρ του ενάγοντες.» Στην Δημήτρης Τσιολάκης κ.ά. ν. Ανδρέα Στυλιανίδη
(1992)1 Α.Α.Δ. 782 αναφέρθηκε ότι ο όρος «good cause of action» στο άρθρο 5 του Κεφ. 6 έχει την ίδια έννοια με τον όρο «υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση» στο άρθρο 32
(1)του Περί Δικαστηρίων Νόμου και ότι και στις δύο περιπτώσεις επιβάλλεται η αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης ως προϋπόθεση για την έκδοση συντηρητικού διατάγματος. Έχει επίσης νομολογηθεί ότι, διατάγματα του είδους που προβλέπονται από το άρθρο 5 του Κεφ. 6, μπορούν να εκδοθούν επίσης και δυνάμει του άρθρου 32 πιο πάνω, όμως σε τέτοια περίπτωση πρέπει σωρευτικά να ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις των δύο άρθρων (βλ. επίσης Lakatamitis ν. Τheodorou
(1983)1 Α.Α.Δ.520). Εν όψει των πιο πάνω, είναι η θέση μου ότι η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει, αντίθετα είναι καταδικασμένη σε αποτυχία και διά της παρούσης απορρίπτεται. Επιδικάζονται υπέρ του Εναγόμενου 4/Καθ' ου η Αίτηση και εναντίον των Εναγόντων/Αιτητών τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .................. Στ. Χριστοδουλίδου Μέσσιου Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Σ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.