Λοΐζου ν. ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΚΥΠΡΟΥ, Αρ. Αγωγής: 344/11, 23/7/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A395 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χριστοδουλίδου Μέσσιου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 344/11 Μεταξύ: XXXXX Λοΐζου Ενάγουσας και ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΚΥΠΡΟΥ Εναγομένων ----------------------------------------------------------------------------------------------- Ημερομηνία: 23 Ιουλίου 2021 Ε Μ Φ Α Ν Ι Σ Ε Ι Σ : Για την Ενάγουσα Καθ' ης η Αίτηση: Ο κ. Θ. Ιωαννίδης, Θεόδωρος Μ. Ιωαννίδης και Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Εναγόμενους Καθ' ων η Αίτηση: Ο κ. Π. Πολυβίου, για Χρυσαφίνης και Πολυβίου Δ.Ε.Π.Ε. ------------- Ενδιάμεση απόφαση, σε αίτηση ημερομηνίας 14.4.21 Υποεναγομένων‑Αιτητών, για παραμερισμό και ή ακύρωση και ή διαγραφή της αγωγής και ή του ειδικά οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος Προτού ασχοληθώ με την υπό κρίση αίτηση, θεωρώ ορθό όπως προβώ σε μια πολύ σύντομη περιγραφή του ιστορικού της υπόθεσης, η οποία εκτός από το ότι, όπως επιμαρτυρεί και ο αριθμός της, είναι από τις παλαιότερες που εκκρεμούν στο ημερολόγιο του Δικαστηρίου, είναι και αρκετά ταλαιπωρημένη, υπό την έννοια του ότι είχε αρχίσει και σχεδόν ολοκληρωθεί η ακροαματική διαδικασία, αλλά λόγω του διορισμού του Δικαστή που της επιλαμβανόταν στη θέση του Δικαστή του Ανώτατου Δικαστηρίου, η υπόθεση τέθηκε στο ημερολόγιο του παρόντος Δικαστηρίου, για να ξεκινήσει από την αρχή (de novo). Πρέπει επίσης να αναφέρω ότι κατά τη διάρκεια του δικαστικού έτους, από τον Σεπτέμβριο του 2020 μέχρι και σήμερα, δεν κατέστη δυνατόν να ξεκινήσει η ακρόαση της παρούσας υπόθεσης, τόσο λόγω των ιδιαζόντων συνθηκών που επικρατούσαν εν όψει της πανδημίας του κορωνοϊού, αλλά και διότι στην αρχή καταβλήθηκαν γνήσιες και έντονες προσπάθειες από πλευράς και των δύο συνήγορων που εμφανίζονται στην υπόθεση για τον συμβιβασμό της και μάλιστα είχαν καταλήξει και σε σημείο που η υπόθεση είχε σχεδόν συμβιβαστεί, αλλά τελικά άλλαξαν τα δεδομένα και επίσης, επειδή η ίδια η Ενάγουσα, ζητούσε όπως η ακρόαση της υπόθεσης να μην ξεκινήσει, προτού εκδοθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο απόφαση σε έφεση άλλης υπόθεσης που καταχώρησε η ίδια εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας, και η οποία έχει επιφυλαχθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο. Πολύ συνοπτικά, όπως προκύπτει από το ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα που καταχώρησε η Ενάγουσα, κατά όλους τους ουσιώδεις για την παρούσα αγωγή χρόνους, αυτή έχαιρε άκρας υγείας, ήταν μνηστευμένη και είχε προγραμματίσει και τον γάμο της για τον Ιούνιο του
- Εργοδοτείτο, στους Εναγόμενους, από τις 22.12.97, λαμβάνοντας μηνιαίο μισθό και 13ο μισθό. Είναι ο ισχυρισμός της ότι, κατά το έτος 2002, παρουσιάστηκαν προβλήματα με τον εξαερισμό των υποστατικών των Εναγόμενων, που βρίσκεται στη Λεωφόρο ΡΙΚ στη Αγλαντζιά της επαρχίας Λευκωσίας, στα οποία εργαζόταν για όλους τους ουσιώδεις για την παρούσα αγωγή χρόνους η Ενάγουσα. Λόγω αυτών των προβλημάτων, κατά ή περί της 15.7.04, έγινε επιθεώρηση στα υποστατικά των Εναγόμενων από το Τμήμα Επιθεώρησης Εργασίας, με σκοπό να εξακριβωθεί κατά πόσο υπήρχαν παραβάσεις της σχετικής εργατικής νομοθεσίας. Είναι η θέση της Ενάγουσας ότι, συνεπεία της αναφερόμενης έρευνας από το Τμήμα Εργασίας, διαπιστώθηκε αριθμός παραβάσεων, μεταξύ των οποίων και οι ακόλουθες παραβάσεις: ‑ Μη επαρκής εξαερισμός και ή θερμοκρασία και ή υγρασία αέρα. ‑ Ακατάλληλη θερμοκρασία και υγρασία. ‑ Παραγωγή και ή ύπαρξη αυξημένου και ή επικίνδυνου βαθμού σκόνης και επικίνδυνων αναθυμιάσεων και ή αδυναμία συλλογής και ή απομάκρυνσης και ή διοχέτευσής τους έξω από τους χώρους εργασίας. ‑ Παράλειψη λήψης επαρκών ή κατάλληλων ή οποιωνδήποτε μέτρων, για την παρεμπόδιση έκθεσης των εργαζόμενων σε επιβλαβείς για την υγεία τους ουσίες, όπως προνοούν οι περί Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία Νόμοι, του 1996‑ 2003, εν όψει κυρίως του γεγονότος ότι τμήματα των υποστατικών των Εναγομένων είναι κατασκευασμένα από, και ή περιέχουν αμίαντο. Είναι περαιτέρω η θέση της ότι αναφορικά με τα πιο πάνω, το Τμήμα Επιθεώρησης Εργασίας, είχε ζητήσει γραπτώς από τους Εναγόμενους, τη λήψη μέτρων και προφυλάξεων. Ακολούθως έγιναν και άλλες επιθεωρήσεις από το Τμήμα Επιθεώρησης Εργασίας στα υποστατικά των Εναγόμενων, συγκεκριμένα στις 7.3.05 και στις 8.7.09, όπου το Τμήμα Επιθεώρησης Εργασίας, διαπίστωσε ότι οι Εναγόμενοι δεν είχαν λάβει κανένα από τα μέτρα και ή τις προφυλάξεις που τους είχαν εισηγηθεί κατά την προηγούμενη επιθεώρηση, και μάλιστα σημείωσαν ότι η κατάσταση κατέστη χειρότερη. Μετά την επίσκεψή της 7.3.2005, στάληκε από το Τμήμα Επιθεώρησης Εργασίας, νέα επιστολή στο ΡΙΚ, με την οποία τους καλούσαν να ενεργήσουν, έτσι ώστε μέσα σε 3 μήνες, να λάβουν όλες τις απαραίτητες ενέργειες και να προβούν στα κατάλληλα μέτρα, ως παρατηρήθηκαν κατά την επιθεώρηση κατά παράβαση αυτών, μετά την επιθεώρηση της 8.7.09, διαπιστώθηκε ότι όχι μόνο δεν λήφθηκε κανένα μέτρο για καλυτέρευση της κατάστασης, ως οι συστάσεις του Τμήματος Εργασίας, αλλά ότι η κατάσταση είχε γίνει χειρότερη και πιο επικίνδυνη και περιγράφονται με λεπτομέρεια οι παρατηρήσεις του Τμήματος Εργασίας, κατά την εν λόγω ημερομηνία. Είναι περαιτέρω, η θέση της Ενάγουσας ότι τον Φεβρουάριο του 2009 και τον Ιούλιο του 2009, έγιναν από ιδιωτικές εταιρείες και άλλες μελέτες και ή επιθεωρήσεις στα υποστατικά των Εναγόμενων, εκ μέρους και κατ' εντολή των Εναγόμενων. Όλες οι εν λόγω εταιρείες, εξέδωσαν εκθέσεις και πορίσματα, σύμφωνα με τα οποία οι συνθήκες στα εν λόγω υποστατικά ήταν επικίνδυνες για τους εργαζομένους σ' αυτά, λόγω της κατάστασης του αέρα και ή του εξαερισμού σ' αυτά. Τον Απρίλιο του 2010 και τον Ιούνιο του 2010, οι Εναγόμενοι ανέθεσαν σε άλλες δύο ιδιωτικές εταιρείες, να προβούν σε επιθεώρηση των χώρων εργασίας τους, στους οποίους εργαζόταν κατά πάντα ουσιώδη χρόνο η Ενάγουσα, και στις εκθέσεις που και αυτοί εξέδωσαν, ανέφεραν ότι υπήρχαν σοβαρά προβλήματα, μεγάλη ποσότητα σκόνης και ακαθαρσιών στους αεραγωγούς καθαρού αέρα, με αποτέλεσμα ο καθαρός αέρας να μολύνεται και το σύστημα εξαερισμού και ή κλιματισμού, να είναι πεπαλαιωμένο και επικίνδυνο. Η έκθεση Ιουνίου, περεταίρω ανέφερε ότι όλοι οι χώροι των Εναγόμενων, παρουσίαζαν προβλήματα σε διάφορους βαθμούς κινδύνου για τους εργαζομένους σε αυτούς, λόγω της κατάστασης του αέρα και ή του εξαερισμού. Είναι συναφώς η θέση της Ενάγουσας, ότι οι πράξεις και ή παραλείψεις των Εναγόμενων που αναφέρονται πιο πάνω, δείχνουν ότι οι Εναγόμενοι ενήργησαν αμελώς και κατά παράβαση των εκ του νόμου και ή κανονισμών απορρεόντων καθηκόντων τους και προβαίνει σε μια εκτενή παράθεση των λεπτομερειών αμέλειας που αποδίδει στους Εναγόμενους, οι οποίες είχαν ως αποτέλεσμα, να εκθέσουν την ίδια σε μεγάλου και επικίνδυνου βαθμού συγκεντρώσεων βιολογικών και χημικών παραγόντων, την εξέθεσαν σε κινδύνους από παθητικό κάπνισμα, παρέλειψαν να ακολουθήσουν τις συστάσεις του Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας και των ιδιωτών που προέβηκαν σε επιθεώρηση των εγκαταστάσεων των Εναγόμενων και επίσης επικαλείται την αρχή res ipsa loquitur. Είναι περαιτέρω, η θέση της Ενάγουσας, ότι κατά ή περί τον Απρίλιο του 2007, ασθένησε και ή άρχισε να παρουσιάζει συμπτώματα συμβατά με ιογενή εγκεφαλίτιδα και ή συναφείς και ή άλλες παθήσεις εκ μέρους της αμέλειας και ή παράβασης των εκ του νόμων και ή κανονισμών καθηκόντων των Εναγόμενων και προβαίνει σε μια λεπτομερή παράθεση της κατάστασης της υγείας της και τις θεραπείες και ή τα ιατρικά κέντρα, τα οποία αναγκάστηκε να επισκεφθεί για να τύχει κάποιας θεραπείας. Είναι η θέση της Ενάγουσας ότι, συνεπεία της αναφερόμενης αμέλειας και ή της παράβασης καθηκόντων εκ πλευράς Εναγόμενων, οι οποίοι την εξέθεσαν σε κίνδυνο και επηρέασαν την υγεία της, υπέστη ζημιές και ή απώλειες και προβαίνει στην παράγραφο 16 της Έκθεσης Απαίτησης της σε μια λεπτομερή παράθεση των διαφόρων εξόδων που σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της προέβηκε, συνεπεία των πιο πάνω, που ανέρχονται στο συνολικό ποσό των €136.339,
- Είναι επίσης η θέση της ότι, και άλλοι υπάλληλοι του ΡΙΚ, έπαθαν συνεπεία της παράβασης των καθηκόντων του ΡΙΚ ως ανωτέρω, διάφορα προβλήματα υγείας. Ισχυρίζεται επίσης ότι για να αντιμετωπίσει την κατάσταση της υγείας της, αναγκάστηκε να ξεκινήσει πιλάτες, τις οποίες συνεχίζει ανελλιπώς μέχρι σήμερα και θα συνεχίζει μέχρι το υπόλοιπο της ζωής της, προς €30 την ώρα και χρειάζεται 8 ώρες μηνιαίως. Επίσης, ακολουθεί φαρμακευτική αγωγή, φυσιοθεραπευτική αγωγή, οστεοπαθητική αγωγή, οι οποίες όμως θεραπείες ούτε είχαν ούτε θα έχουν στο μέλλον, την ικανοποιητική και ή ολοκληρωτική αποκατάσταση των τραυμάτων της. Το μόνο δυνατό αποτέλεσμά τους, είναι κάποια παροδική και μερική ανακούφιση της και είναι η θέση της, ότι ως αποτέλεσμα των σωματικών της βλαβών, η ικανότητά της για εργασία έχει μειωθεί σημαντικά και αξιώνει ποσό αποζημιώσεων για ζημιές στην αγορά εργασίας (loss in the labour market). Αναφέρει επίσης ότι βρίσκεται υπό συνεχή ιατρική παρακολούθηση, υποφέρει από συχνές και έντονες κρίσεις συμπτωμάτων και υποβάλλεται και θα συνεχίσει για το υπόλοιπο της ζωής της, να υποβάλλεται σε θεραπείες. Είναι αδύνατο να εκτελεί τις οικιακές της εργασίες και για τούτο, χρειάζεται και θα συνεχίσει να χρειάζεται, ως το τέλος της ζωής της, οικιακή βοηθό, ο μισθός της οποίας υπολογίζεται σε €470 μηνιαίως. Είναι επίσης ο ισχυρισμός της ότι, ως αποτέλεσμα των σωματικών της βλαβών, αναγκάστηκε να διακόψει τη διδακτορική της μελέτη και φοίτηση, στο πανεπιστήμιο Trent Nottingham, μετά από 8 χρόνια φοίτησης, ενώ βρισκόταν πολύ κοντά στο τέλος των σπουδών της και λόγω των σωματικών της βλαβών, είναι αβέβαιο κατά πόσο θα καταφέρει να ξεκινήσει ξανά και επίσης αναγκάστηκε να διακόψει τον αρραβώνα thw κατά ή περί τον Μάιο του 2007 και εκ τότε, αδυνατεί να συνάψει σχέση. Παρόλο που είναι νεαρό άτομο, έχει απώλεια στην αγορά εργασίας, καθώς και όλες τις απολαύσεις της ζωής της, εξαιτίας των σωματικών βλαβών της, αισθάνεται πόνο και ταλαιπωρία και θα συνεχίσει και στο μέλλον να αισθάνεται πόνο και ταλαιπωρία, έχει στερηθεί τα ενδιαφέροντά της και γενικά η ζωή της, έχει επηρεαστεί σε μεγάλο βαθμό μόνιμα. Τέλος, αναφέρει ότι για να καλύψει τα ιατρικά και ή συναφή έξοδά της, σύναψε κατά ή περί της 4.12.09, με το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Αστυνομικών Κύπρου Λτδ, συμφωνία δανείου για €205.000 με τόκο 4.85%, και επομένως αξιώνει εναντίον των Εναγόμενων, γενικές αποζημιώσεις για πόνο, ταλαιπωρία και μόνιμη ανικανότητα, αποζημιώσεις για απώλεια στην αγορά εργασίας και συγκεκριμένα κονδύλια ειδικών αποζημιώσεων. Η αγωγή επιδόθηκε στο Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου (Ρ.Ι.Κ.), οι οποίοι καταχώρησαν εμφάνιση μέσω συνηγόρου, και στις 27.5.11, καταχώρησαν την Υπεράσπισή τους. Στην Υπεράσπισή τους οι Εναγόμενοι αρνούνται όλους τους ισχυρισμούς της Ενάγουσας και τη θέτουν σε αυστηρή απόδειξη των όσων αναφέρει, παραδέχονται ότι την εργοδοτούσαν υπό τους όρους που αναφέρει στην Έκθεση Απαίτησής τους, και παραδέχονται ότι στις 15.7.04, έγινε επιθεώρηση από το Τμήμα Επιθεώρησης Εργασίας, στα υποστατικά τους στη Λεωφόρο ΡΙΚ, αλλά αρνούνται τα όσα αναφέρει η Ενάγουσα, σε σχέση με το αποτέλεσμα αυτής της επιθεώρησης και την καλούν σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών της. Το ίδιο ισχύει και για την επίσκεψη επιθεώρησης του Τμήματος Εργασίας, ημερομηνίας 8.7.
- Είναι η θέση τους ότι, κατά πάντα ουσιώδη χρόνο, ενεργούσαν και ή έπρατταν πάντοτε εντός των πλαισίων του Νόμου καθοριζόμενων υποχρεώσεών τους και σε καμιά περίπτωση, παρέβηκαν αυτές και πάντοτε βρίσκονταν συμμορφούμενοι με τις νομικές τους υποχρεώσεις. Επιφυλάσσουν δε το δικαίωμά τους να αναφερθούν κατά την ακρόαση της υπόθεσης, με κάθε λεπτομέρεια στη θέση τους που υποστηρίζει ότι πάντοτε ήταν σε συμμόρφωση με τις νομικές τους υποχρεώσεις. Παραδέχονται επίσης, ότι έγιναν και επιθεωρήσεις από ιδιωτικές εταιρείες και άλλους φορείς στα υποστατικά τους, κατά τις ημερομηνίες που αναφέρονται στην Έκθεση Απαίτησης, αλλά διαφωνούν, με τα αποτελέσματα που αναφέρει η Ενάγουσα και τη θέτουν σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών της. Αρνούνται επίσης τις λεπτομέρειες αμέλειας που αναφέρονται στην παράγραφο 13 της Έκθεσης Απαίτησης, και αναφέρουν ότι βρίσκονταν πάντοτε πλήρως συμμορφωμένοι με τις υποχρεώσεις τους και πάλι την καλούν σε αυστηρή απόδειξη όλων όσων έχει αναφέρει. Αρνούνται επίσης, όλους τους ισχυρισμούς της Ενάγουσας περί της κατάστασης υγείας της και τα προβλήματα που καθ' ισχυρισμό έχει επιφέρει σε αυτήν η κατάσταση των υποστατικών των Εναγόμενων, όλα τα ιατρικά της έξοδα και τις λεπτομέρειες αυτών, και την καλούν να αποδείξει πλήρως και αυστηρώς, όλους τους ισχυρισμούς της. Είναι τέλος η θέση τους ότι, ουδέποτε παρέμβηκαν οποιοδήποτε καθήκον τους που απορρέει από τον Νόμο και ότι εάν η Ενάγουσα πάσχει από οποιαδήποτε ασθένεια, αυτή, δεν έχει καμιά σχέση ή συνάφεια ή αιτιώδη συνάφεια, με όσα καταλογίζει στους Εναγόμενους. Τέλος, αρνούνται όλους τους ισχυρισμούς των ειδικών και γενικών αποζημιώσεων και ζημιών που ισχυρίζεται η Ενάγουσα και την καλούν πάλι σε πλήρη και αυστηρή απόδειξη αυτών. Στις 10.6.21, καταχωρήθηκε η Απάντηση της Ενάγουσας, η οποία είναι πολύ σύντομη, ουσιαστικά απορρίπτει όλα όσα αναφέρουν οι Εναγόμενοι στην Υπεράσπισή τους, επαναλαμβάνει τους ισχυρισμούς της στην Έκθεση Απαίτησής της και ισχυρίζεται ότι όλα τα προβλήματα υγείας που παρουσίασε, όπως εκτίθενται με λεπτομέρεια στην Έκθεση Απαίτησης, οφείλονται στις συνθήκες υγιεινής, που επικρατούσαν στον χώρο εργασίας της και στην εκ μέρους των Εναγόμενων παράβαση των υποχρεώσεών τους. Επαναλαμβάνει όλους τους ισχυρισμούς της, και αιτείται την έκδοση απόφασης, ως η απαίτησή της. Στις 10.4.12, η Ενάγουσα καταχώρησε αίτηση, με την οποία ζητούσε από το Δικαστήριο, Διάταγμα, που να διατάσσει την τροποποίηση του κλητηρίου εντάλματος και της Έκθεσης Απαίτησής της, προσθέτοντας νέα ιατρικά προβλήματα που προέκυψαν και ειδικά μετά από εξετάσεις της, στις 8.9.11, 23.12.11 και το γεγονός ότι στις 23.1.12, είχε εισαχθεί σε νοσοκομείο του Λονδίνου, όπως και αργότερα εξετάστηκε από ειδικό νευρολόγο στη Θεσσαλονίκη, αλλάζοντας τις λεπτομέρειες των ειδικών ζημιών της, κατά αύξοντα αριθμό, σε σχέση με όσα αναφέρονται στην Έκθεση Απαίτησης. Το Διάταγμα τροποποίησης εκδόθηκε εκ συμφώνου στις 8.10.12 και καταχωρήθηκε σχετικά τροποποιημένο κλητήριο ένταλμα και τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης. Οι Εναγόμενοι καταχώρησαν την Υπεράσπισή τους στην τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης την 1.11.12, στην οποία και πάλι αρνούνται όλες τις θέσεις της Ενάγουσας. Ακολούθησε η έκδοση εκ συμφώνου και εκατέρωθεν ένορκων δηλώσεων αποκάλυψης εγγράφων, μεσολάβησε αλλαγή των δικηγόρων της Ενάγουσας στις 17.6.13, όπου ο νέος της δικηγόρος απευθύνθηκε προς τον Διοικητικό Πρόεδρο του Δικαστηρίου Λευκωσίας, στις 31 Ιανουαρίου του 2014, με επιστολή του στην οποία εσώκλειε εμπιστευτικά ιατρικά πιστοποιητικά αναφορικά με την κατάσταση υγείας της Ενάγουσας, και ζητούσε από το Δικαστήριο, όπως η υπόθεση οριστεί για ακρόαση το συντομότερο δυνατό. Στις 10.10.14, η Ενάγουσα και πάλι άλλαξε δικηγόρο, η υπόθεση είχε οριστεί για ακρόαση και είχαν δοθεί και οδηγίες από τον Δικαστή που της επιλαμβανόταν τότε, αναφορικά με το πώς θα προχωρούσε η ακροαματική διαδικασία με την ετοιμασία γραπτών δηλώσεων, στις οποίες να επισυνάπτονται και τα σχετικά ιατρικά πιστοποιητικά. Στις 25 Οκτωβρίου του 2016, καταχωρήθηκε εκ πλευράς των Εναγόμενων αίτηση, με την οποία ζητούσαν Διαταγή του Δικαστηρίου που να αναστέλλει την εκδίκαση της παρούσας υπόθεσης μέχρις ωσότου η Ενάγουσα συγκατατεθεί σε εξέταση από τους γιατρούς δρ XXXXX Αναστασίου, Ψυχολόγο Ψυχίατρο και δρ XXXXX Παγδατή, πνευμονολόγο από τη Λευκωσία. Ενώ το θέμα αυτό ήταν σε εκκρεμότητα, η Ενάγουσα προέβηκε σε νέα αίτηση για τροποποίηση του κλητηρίου εντάλματος και της Έκθεσης Απαίτησής της, στο οποίο και πάλι οι Εναγόμενοι συγκατατέθηκαν και καταχωρήθηκε σχετικά τροποποιημένο κλητήριο ένταλμα και Έκθεση Απαίτησης στις 13.11.16, και τροποποιημένη Υπεράσπιση των Εναγόμενων στις 2.12.
- Ενώ η αίτηση 25.10.16, ήταν σε εξέλιξη, καταχωρήθηκε συμπληρωματική ένορκη δήλωση, από δικηγόρο που εργάζεται στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους Εναγόμενους. Μετά από ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου, σε αίτηση ημερομηνίας 20.1.17, που καταχωρήθηκε εκ πλευράς του ΡΙΚ και στην οποία η Ενάγουσα καταχώρησε ένσταση, ημερομηνίας 30.1.17, σύμφωνα με την οποία, ο λόγος που προέκυψε η ανάγκη της ιατρικής εξέτασης της Ενάγουσας, από τον δρ Αναστασίου, ήταν η επιθυμία του δρ XXXXX Σωτηριάδη, Ιατρός Εργασίας‑ Επιδημιολόγος, ο οποίος με επιστολή του προς τον κύριο Πολυβίου, δικηγόρο του ΡΙΚ, ζήτησε πρόσθετη αξιολόγηση της Ενάγουσας, από τους δρ Παγδατή και δρ Αναστασίου, διευκρινίζοντας τους λόγους για τους οποίους ζητούσε αυτήν την επιπρόσθετη εξέταση. Η Ενάγουσα καταχώρησε ένσταση στην αίτηση του ΡΙΚ, για εξέτασή της από τους δρ Αναστασίου και δρ Παγδατή αναφέροντας τους λόγους για τους οποίους ενίστατο στην εν λόγω αίτηση. Στις 18.9.17, η αίτηση, ημερομηνίας 25.10.16, για εξέταση της Ενάγουσας από τους δρ Παγδατή και δρ Αναστασίου, απεσύρθη και η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση. Η Ενάγουσα καταχώρησε συμπληρωματική ένορκη δήλωση αποκάλυψης εγγράφων στις 18.12.17, ενώ η ακροαματική διαδικασία ξεκίνησε και συνεχιζόταν ενώπιον του έντιμου Ν. Γ. Σάντη, τότε Προέδρου του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας και νυν Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στις 3.12.18, η Ενάγουσα καταχώρησε αίτηση, με την οποία ζητούσε όπως παραπεμφθούν για γνωμάτευση ενώπιον του Δικαστηρίου Ευρωπαϊκής Ένωσης, αριθμός νομικών ερωτημάτων, τα οποία θεωρούσε αναγκαία για την επίλυση της αγωγής. Στην εν λόγω αίτηση, καταχωρήθηκε ένσταση εκ πλευράς του δικηγόρου του ΡΙΚ, την 1.3.
- Το Δικαστήριο, υπό την προεδρία του έντιμου Ν. Γ. Σάντη, τότε Π.Ε.Δ., εξέδωσε στις 22 Ιουλίου του 2019, την απόφασή του στην αίτηση ημερομηνίας 3.12.18, για παραπομπή προδικαστικών ερωτημάτων στο Δ.E.E, με το οποίο απέρριψε την αίτηση της Ενάγουσας. Στις 10.2.20, ο συνήγορος των Εναγόμενων καταχώρησε αίτηση παρόμοιου περιεχομένου, όπως αυτή η υπό κρίση, με την οποία δηλαδή ζητούσε Διάταγμα του Δικαστηρίου, με το οποίο να παραμερίζεται και ή να ακυρώνεται και ή να διαγράφεται, η αγωγή και το ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, καθ' ότι η Ενάγουσα με ρητές πράξεις και ή παραλείψεις της και ή μέσω γραπτών δηλώσεων και της ένορκης δήλωσής της, ημερομηνίας 22.11.19, έχει απεμπολήσει και ή εγκαταλείψει και ή παραιτηθεί των όποιων αγώγιμων δικαιωμάτων και ή αξιώσεων και ή θεραπειών είχε και ή θεωρούσε ότι είχε, εναντίον των Εναγομένων και η συνέχιση της παρούσας αγωγής, θα πρέπει να θεωρηθεί ως καταχρηστική και ως κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου. Διαζευκτικά, Διάταγμα με το οποίο να παραμερίζονται και ή να ακυρώνονται για τους ίδιους λόγους οι παράγραφοι 16, 16Α, 17, 18, 19, 20 και 23 και τα παρακλητικά Γ, Δ, Ε, ΣΤ και Ζ, του ειδικά οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος, για τους ίδιους λόγους. Την αίτηση, συνοδεύει η ενόρκως δήλωση της XXXXX Λουκά‑Ελευθέριου, Ανώτερης Λειτουργού, Ραδιοφωνικών και Μουσικών Προγραμμάτων στο ΡΙΚ, με την οποία αναφέρει ότι ενώ η ακρόαση της παρούσας αγωγής βρισκόταν σε συνέχιση, η Ενάγουσα καταχώρησε στις 22.8.19, στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, την αγωγή με αριθμό 2257/19, εναντίον του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, την οποία επισυνάπτει ως Τεκμήριο 1, και με την οποία πέραν των γενικών, τιμωρητικών και παραδειγματικών αποζημιώσεων, η Ενάγουσα αξιώνει σωρεία αναγνωριστικών διαταγμάτων, με τα οποία ουσιαστικά να αναγνωρίζεται ότι η Δημοκρατία φέρει την ευθύνη για την ασθένεια στην οποία υπέστηκε και υποχρεούται να καταβάλει σε αυτήν, όλα τα έξοδα που υπέστηκε για τις θεραπείες της στην Κύπρο και το εξωτερικό να μεριμνήσει για τη συνέχιση των θεραπειών της στην Κύπρο και το εξωτερικό και να παράσχει σε αυτήν, όλα τα αναγνωρισμένα ωφελήματα, δαπάνες και παροχές που κατά τη θέση της δικαιούται ως άτομο με αναγνωρισμένη επαγγελματική ασθένεια. Είναι η θέση της ενόρκως δηλούσας ότι, όπως τη συμβουλεύει ο κύριος Πολυβίου, η Ενάγουσα ουσιαστικά ισχυρίζεται ότι είναι η Δημοκρατία που οφείλει να της καταβάλει όλα τα έξοδα που υπέστηκε για τις θεραπείες που έλαβε στην Κύπρο και το εξωτερικό και να της καλύψει και τα έξοδα των μελλοντικών της θεραπειών. Ισχυρίζεται ότι οι ζημιές που υπέστη, οφείλονται στην παράλειψη της Δημοκρατίας να εξαναγκάσει το ΡΙΚ να λάβει έγκαιρα τα αναγκαία μέτρα για την πρόφαση της ασφάλειας και υγείας της, ως εργαζομένης του ΡΙΚ, και ότι η Δημοκρατία καθοδηγεί το ΡΙΚ, να αποδείξει ότι δεν πάσχει από οποιαδήποτε ασθένεια, για να καλύψει δικές της παραλείψεις και αμέλεια. Ισχυρίζεται επίσης ότι η Δημοκρατία, έχει τη ρητή υποχρέωση να της καταβάλει ως άτομο, με αναγνωρισμένη επαγγελματική νόσο, άμεσα και χωρίς δίκες, όλα τα έξοδα που υπέστη για τις θεραπείες της και ότι είναι οι ενέργειες και οι παραλείψεις της Δημοκρατίας από το 2007 που ασθένησε, μέχρι σήμερα που την οδήγησαν σε τεράστια έξοδα, τα οποία η Δημοκρατία οφείλει να καλύψει. Παραδέχεται επίσης ότι, οι ειδικές αποζημιώσεις που αξιώνει εναντίον της Δημοκρατίας, είναι ίδιες με αυτές που αξιώνει εναντίον του ΡΙΚ. Είναι η θέση της κυρίας Ν. Λουκά-Ελευθέριου ότι, όπως τυγχάνει νομικής συμβουλής από τον κύριο Πολυβίου, ουσιαστικά, η Ενάγουσα με το να ισχυρίζεται ότι είναι η Δημοκρατία που ευθύνεται για τις όποιες ζημιές και προβλήματα που έχουν παρουσιαστεί στην ίδια, εμποδίζεται από το να προωθεί την παρούσα αγωγή εναντίον του ΡΙΚ, η οποία θα πρέπει να θεωρηθεί ως εγκαταληφθείσα. Η ένορκη δήλωση της κυρίας Λουκά-Ελευθερίου, συνοδεύεται από αριθμό τεκμηρίων, μεταξύ των οποίων, το κλητήριο ένταλμα της αγωγής 2257/19, καθώς και η καταχώρηση μονομερούς αίτησης στις 22.11.19, με την οποία ζητά από το Δικαστήριο Διάταγμα να εξαναγκάσει τη Δημοκρατία να συμμορφωθεί με τις πρόνοιες της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και να εξαλείψει την παράνομη, σοβαρή, οικονομική βλάβη που προκλήθηκε στην ίδια συνεπεία κατάφωρης παραβίασης του κοινοτικού δικαίου, από τις αρμόδιες αρχές της Δημοκρατίας. Στην εν λόγω αίτηση, καταχωρήθηκε ένσταση από πλευράς Ενάγουσας στις 19.5.20 και η αίτηση ορίστηκε για ακρόαση. Εν τω μεταξύ, στις 17 Ιουλίου του 2020, καταχωρήθηκε αίτηση από το ΡΙΚ, με την οποία ζητούσαν Διάταγμα του Δικαστηρίου, που να επιτρέπει την τροποποίηση της Υπεράσπισής τους, με την προσθήκη νέων παραγράφων, που να αναφέρονται στο γεγονός ότι η Ενάγουσα προχώρησε και καταχώρησε την αγωγή με αριθμό 735/11 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, εναντίον του δρ XXXXX Κυριακίδη, και στην οποία ισχυρίζεται ότι ο δρ Κυριακίδης, όντας γιατρός, προέβηκε σε λανθασμένη διάγνωση της καθ' ισχυρισμό ασθένειάς της και την υπέβαλε σε λανθασμένη θεραπεία και ή φαρμακευτική αγωγή, με αποτέλεσμα η Ενάγουσα να υποστεί ζημιές, βλάβες, πόνο και ταλαιπωρία και αξιώνει εναντίον του γενικές και ειδικές αποζημιώσεις. Είναι η θέση των Εναγομένων, ότι εν όψει της καταχώρησης αυτής της αγωγής, αλλά και της αγωγής 2257/19 εναντίον του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, αναφορά στην οποία έχει γίνει πιο πάνω, η Ενάγουσα ουσιαστικά έχει απεμπολήσει και ή εγκαταλείψει και ή παραιτηθεί των οποιωνδήποτε αγώγιμων δικαιωμάτων της έχει εναντίον του ΡΙΚ, και επομένως, η αγωγή της εναντίον του ΡΙΚ, και η συνέχισή της είναι σκανδαλώδης και ενοχλητική. Ζητούν επίσης Διάταγμα, όπως εάν επιτραπεί η εν λόγω τροποποίηση, να επιτραπεί στους δικηγόρους του ΡΙΚ να επανακλητεύσουν την Ενάγουσα ως μάρτυρα στην ακρόαση της παρούσας αγωγής, η οποία τότε συνεχιζόταν, για να αντεξεταστεί, σε σχέση με αυτές τις δύο νέες αγωγές. Την αίτηση συνόδευε και πάλι η ένορκη δήλωση της κυρίας XXXXX Λουκά-Ελευθερίου, στην οποία προέβαινε σε μια σύνοψη των αιτητικών των δύο αγωγών 735/11 εναντίον του δρ Κυριακίδη και 2257/19, εναντίον του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, τις οποίες καταχώρησε η Ενάγουσα στη Λεμεσό και Λευκωσία αντίστοιχα και στις οποίες είναι η θέση της ότι ισχυρίζεται ότι ευθύνονται άλλα πρόσωπα, εκτός από το ΡΙΚ, για τις όποιες ζημιές σωματικές βλάβες και έξοδα έχει υποστεί. Επισυνάπτει ως Τεκμήρια, την Έκθεση Απαίτησής της Ενάγουσας στην αγωγή 735/11 εναντίον του δρ XXXXX Κυριακίδη, το κλητήριο ένταλμα της αγωγής 2257/19, εναντίον του Γενικού Εισαγγελέα, και την μονομερή αίτηση που καταχώρησε η Ενάγουσα εναντίον του Γενικού Εισαγγελέα, στις 22.11.19, για να τον εξαναγκάσει να συμμορφωθεί με τις Οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αναφορικά με την ασφάλεια στην εργασία. Στην εν λόγω αίτηση, καταχωρήθηκε ένσταση στις 22 Ιουλίου του 2020 από την Ενάγουσα. Η αίτηση αυτή τελικά έχει αποσυρθεί, ενώ συνέχισε η ακροαματική διαδικασία ενώπιον του έντιμου κυρίου Σάντη. Όπως έχω ήδη αναφέρει, μετά τον διορισμό του έντιμου κύριου Ν. Γ. Σάντη, ως Δικαστή του Ανώτατου Δικαστηρίου, η υπόθεση παραπέμφθηκε για επανεκδίκαση ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου. Έχουν γίνει εξαντλητικές προσπάθειες συμβιβασμού, όπως επιμαρτυρείται από τα πρακτικά που τηρούνται στον φάκελο, και τελικά, επειδή οι προσπάθειες αυτές δεν καρποφόρησαν, ο ευπαίδευτος συνήγορος του Ρ.Ι.Κ., επανήλθε με την υπό κρίση αίτηση, ημερομηνίας 14.4.21, με την οποία ουσιαστικά, επαναλαμβάνει τα όσα είχε ζητήσει από το Δικαστήριο με προηγούμενη σύνθεση, με την αίτησή του ημερομηνίας 10.2.20, την οποία και τελικά απέσυρε. Την υπό κρίση αίτηση, συνοδεύει και πάλι η ένορκη δήλωση της XXXXX Λουκά-Ελευθερίου, στην οποία επισυνάπτει ως Τεκμήρια, την αγωγή 2257/19, που έχει καταχωρήσει η Ενάγουσα εναντίον του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, μαζί με τη μονομερή αίτηση, ημερομηνίας 22.11.19, με την οποία αξιώνει Διάταγμα του Δικαστηρίου, που να υποχρεώνει την Κυπριακή Δημοκρατία να συμμορφωθεί με τις Ευρωπαϊκές Οδηγίες, αναφορικά με την αμέλεια σε συνθήκες εργασίας και την ενδιάμεση απόφαση που είχε εκδοθεί στην εν λόγω υπόθεση, από τον Διοικητικό Πρόεδρο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, έντιμο κύριο Λ. Καλογήρου, ημερομηνίας 30.10.10, με την οποία απέρριψε την εν λόγω αίτηση. Εναντίον της απόφασης αυτής, η Ενάγουσα καταχώρησε έφεση στο Ανώτατο Δικαστήριο, και είναι το αποτέλεσμα αυτής της έφεσης που ανέμενε, προτού ξεκινήσει η ακρόαση της παρούσας αγωγής ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, η οποία ακόμα δεν έχει εκδοθεί. Στην ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, υπό κρίση αίτηση, ημερομηνίας 14.4.21, καταχωρήθηκε ένσταση από το ΡΙΚ στις 19.5.21, και προχώρησε η ακρόασή της, με γραπτές αγορεύσεις, που οι συνήγοροι παρέδωσαν στο Δικαστήριο, αλλά και με προφορικές διευκρινίσεις επί αυτών. Με την υπό κρίση αίτηση, οι Εναγόμενοι ζητούν Διάταγμα του Δικαστηρίου, με το οποίο να παραμερίζεται και ή να ακυρώνεται και ή να διαγράφεται η παρούσα αγωγή και ή το ειδικά οπισθογραφημένο ένταλμα, καθ' ότι η Ενάγουσα, με ρητές πράξεις και ή δηλώσεις της και ή μέσω παραλείψεων και ή της ένορκης δήλωσής της, ημερομηνίας 22.11.19, έχει απεμπολήσει και ή εγκαταλείψει και ή παραιτηθεί των όποιων αγώγιμων δικαιωμάτων και αξιώσεων και ή θεραπειών θεωρούσε ότι είχε εναντίον των Αιτητών και η συνέχιση της παρούσας αγωγής, θα πρέπει να θεωρηθεί ως καταχρηστική και ως κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου. Διαζευκτικά, ζητούν Διάταγμα απόρριψης της αγωγής, επί το ότι η Ενάγουσα έχει παραιτηθεί και ή απεμπολήσει οποιαδήποτε αγώγιμα δικαιώματα και ή αξιώσεις θεωρούσε ότι είχε εναντίον των Αιτητών και ως εκ τούτου, η αγωγή δεν παρουσιάζει και δεν αποκαλύπτει καλή και βάσιμη αιτία αγωγής και είναι σκανδαλώδης και ενοχλητική. Διαζευκτικά, ζητά διάταγμα του Δικαστηρίου, με το οποίο να παραμερίζεται, να ακυρώνεται και ή να διαγράφεται η αγωγή και ή το ειδικά οπισθογραφημένο ένταλμα, λόγω κατάχρησης διαδικασίας, εν όψει του περιεχομένου των δύο αγωγών και ή διαζευκτικά, Διάταγμα με το οποίο να παραμερίζονται και ή να διαγράφονται συγκεκριμένες παράγραφοι της Έκθεσης Απαίτησης και Παρακλητικά του ειδικά οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος, καθ' ότι η Ενάγουσα, με πράξεις και ή παραλείψεις και ή δηλώσεις της, έχει εγκαταλείψει και ή απεμπολήσει και ή παραιτηθεί των όποιων δικαιωμάτων τυχόν είχε. Νομική βάση της αίτησης, είναι οι θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας, Δ.29.θ.26, Δ.21.θ.10, Δ.22.θ 3, Δ.21., θ.θ.1‑4, 8, 9, 11 και 12, ο περί συμβάσεων Νόμος, Κεφ.149, το κοινοδίκαιο, οι αρχές της επιείκειας, και οι συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση, φαίνονται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση της XXXXX Λουκά-Ελευθερίου, η οποία είναι Λειτουργός στο ΡΙΚ και κατέχει τη θέση της Ανώτερης Λειτουργού, Ραδιοφωνικών και Μουσικών Προγραμμάτων. Δηλώνει ότι έχει προσωπική γνώση των γεγονότων που αφορούν την παρούσα υπόθεση, από ενημέρωση που έλαβε από συναδέλφους της και κατόπιν μελέτης όλων των εγγράφων, πληροφοριών και στοιχείων, που αφορούν την υπόθεση, και τηρούνται σε σχετικό αρχείο που υπάρχει στα γραφεία του ΡΙΚ. Δηλώνει επίσης ότι είναι δεόντως εξουσιοδοτημένη να προβεί στην παρούσα ένορκη δήλωση εκ μέρους του ΡΙΚ και ότι όπου η αναφορά της γίνεται σε στοιχεία ή γεγονότα που της δόθηκαν από άλλους, αναφέρεται ποια είναι η πηγή της. Είναι η θέση της ότι, κατά την προετοιμασία της παρούσας ένορκης δήλωσης, έχει λάβει νομική συμβουλή από τους δικηγόρους του ΡΙΚ, οι οποίοι θεωρούν ότι η Ενάγουσα τόσο με πράξεις της, όσο και με δηλώσεις της, που έγιναν σε ένορκες δηλώσεις ρητά και ξεκάθαρα δηλώνει, ότι οι όποιες απαιτήσεις θεωρεί ότι έχει εναντίον του ΡΙΚ, αυτές θα πρέπει να καταβληθούν από την Κυπριακή Δημοκρατία, εξ ου και καταχώρησε αγωγή, μεταγενέστερη της παρούσας, εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας, με την οποία αξιώνει τις ίδιες θεραπείες, περίπου με την παρούσα αγωγή. Όπως αναφέρει, η ακρόαση της παρούσας αγωγής, άρχισε και παρατέθηκε μεταξύ άλλων ενώπιον του Δικαστηρίου, η μαρτυρία της ίδιας της Ενάγουσας, η οποία κατέθεσε σωρεία τεκμηρίων για να αποδείξει τις ισχυριζόμενες ειδικές αποζημιώσεις και έξοδα που αξιώνει, για τα οποία ισχυρίζεται ότι υπέστη, για τις θεραπείες που υποβλήθηκε στην Κύπρο και το εξωτερικό για αντιμετώπιση της αρρώστιας που αντιμετωπίζει. Μετά που ολοκληρώθηκε η μαρτυρία της Ενάγουσας στην παρούσα υπόθεση, και η ακροαματική διαδικασία, σταμάτησε λόγω ενδιάμεσων αιτήσεων που καταχωρήθηκαν από την Ενάγουσα, η Ενάγουσα, στις 22.8.19, καταχώρησε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, την αγωγή 2257/19, εναντίον του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, αντίγραφο του σχετικά γενικά οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος, επισυνάπτει ως Τεκμήριο
- Όπως τη συμβουλεύει ο κύριος Πολυβίου, με την αγωγή 2257/19, η Ενάγουσα εκτός από γενικές τιμωρητικές και παραδειγματικές αποζημιώσεις, αξιώνει σωρεία αναγνωριστικών Διαταγμάτων, με τα οποία να αναγνωρίζεται ότι η Δημοκρατία φέρει την ευθύνη για την ασθένεια την οποία υπέστηκε, και αφετέρου, ότι υποχρεούται να καταβάλει σε αυτήν, όλα τα έξοδα που υπέστηκε για τις θεραπείες που υποβλήθηκε στην Κύπρο και στο εξωτερικό, να μεριμνήσει για τη συνέχιση των θεραπειών της στην Κύπρο και το εξωτερικό και να παράσχει σε αυτήν όλα τα αναγνωρισμένα ωφελήματα, δαπάνες και παροχές, που κατά τη θέση της δικαιούται, ως άτομο με αναγνωρισμένη επαγγελματική ασθένεια. Αναφέρει ακόμα ότι στα πλαίσια της αγωγής 2257/19, η Ενάγουσα καταχώρησε ενδιάμεση αίτηση στα πλαίσια της αγωγής 2257/19, με την οποία αξιώνει προστακτικά Διατάγματα εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας, τα οποία να αναγκάζουν και να επιβάλλουν στη Δημοκρατία να καταβάλει σ' αυτήν, ένα ποσό ύψους €319.223,83, που αφορούν μη καταβληθέντα έξοδα από θεραπείες, και να καλύψει όλα τα μελλοντικά έξοδα των θεραπειών της. Αντίγραφο της αίτησης, με τη συνοδευτική ένορκη δήλωση, επισυνάπτει ως Τεκμήριο
- Αναφέρει επίσης ότι η ακρόαση της παρούσας αγωγής, εν όψει του διορισμού του έντιμου κύριου Ν. Γ. Σάντη στο Ανώτατο Δικαστήριο, έχει διακοπεί και η υπόθεση έχει παραπεμφθεί για επανεκδίκαση ενώπιον άλλου Δικαστή. Είναι η θέση της, όπως τη συμβουλεύει ο κύριος Πολυβίου, ότι η ίδια η Ενάγουσα στην ένορκη δήλωσή της, ημερομηνίας 22.11.19, που συνοδεύει το Τεκμήριο 2, προβάλλει σειρά ισχυρισμών, τους οποίους καταγράφει έναν προς έναν, που ουσιαστικά ισχυρίζεται ότι είναι η Κυπριακή Δημοκρατία που όφειλε να λάβει όλα τα μέτρα, για να αναγκάσει το ΡΙΚ να παρέχει στην Ενάγουσα ικανοποιητικές συνθήκες εργασίας και κατάλληλες, είναι η Κυπριακή Δημοκρατία που ευθύνεται για τις παραλείψεις του ΡΙΚ, είναι η Κυπριακή Δημοκρατία που όφειλε να της καταβάλει όλα τα έξοδά της, ως άτομο με αναγνωρισμένη επαγγελματική νόσο, όλα τα έξοδά της, οφείλει να τα καλύψει η Δημοκρατία και παραδέχεται ότι όλες οι ειδικές αποζημιώσεις που αξιώνει εναντίον του ΡΙΚ, είναι αυτές που αξιώνει και εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας στα πλαίσια της αγωγής 2257/19, θεωρώντας ότι είναι η Κυπριακή Δημοκρατία που έχει την ευθύνη να την αποζημιώσει γι' αυτές, θέτοντας θέματα παραβιάσεων του ενωσιακού δικαίου, θέματα αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της ασθενείας της και των συνθηκών εργοδότησης της και η Κυπριακή Δημοκρατία, κατά παράβαση του θέματος αυτού, δεν την αποζημιώνει. Είναι περαιτέρω η θέση της κυρίας Λουκά-Ελευθερίου, ότι η Ενάγουσα, τόσο με την καταχώρηση της αγωγής 2257/19, όσο και με την προώθηση παραδοχών, ισχυρισμών και θέσεων, ότι είναι η Κυπριακή Δημοκρατία που ευθύνεται να την αποζημιώσει και να της καταβάλει όλα τα ωφελήματα και αποζημιώσεις που θεωρεί ότι δικαιούται και πηγάζουν από την ασθένειά της, έχει ουσιαστικά εγκαταλείψει και απεμπολήσει τα όποια αγώγιμα δικαιώματα και αξιώσεις θεωρούσε ότι έχει εναντίον του ΡΙΚ και ως εκ τούτου, εμποδίζεται από το να προωθεί την παρούσα αγωγή εναντίον του ΡΙΚ, η οποία πρέπει να θεωρηθεί ως εγκαταληφθείσα. Εν όψει των ανωτέρω, είναι η θέση της, ότι εφόσον η Ενάγουσα παραδέχεται ότι με την αγωγή 2257/19 και την ενδιάμεση αίτηση ημερομηνίας 22.11.19, στα πλαίσια της οποίας αξιώνει τα ίδια ποσά ειδικών αποζημιώσεων, ως η παρούσα αγωγή, θα πρέπει να θεωρηθεί, ότι έχει εγκαταλείψει τις απαιτήσεις της και τυχόν συνέχιση της ακροαματικής διαδικασίας, εκτός του ότι θα προκαλέσει κατασπατάληση δικαστικού χρόνου και αχρείαστα έξοδα, συνιστά κατάχρηση διαδικασίας. Αναφέρει επίσης, ότι εξ' όσων πληροφορείται, το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, με απόφαση του 30.10.20, απέρριψε την αίτηση της Ενάγουσας για προσωρινά Διατάγματα στα πλαίσια της αγωγής 2257/19, Τεκμήριο 3, και ότι εναντίον της εν λόγω απόφασης, η Ενάγουσα έχει καταχωρήσει έφεση. Γι' αυτό, και ζητά την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων, ως η αίτησή της. Η Ενάγουσα έχει καταχωρήσει ένσταση στην υπό κρίση αίτηση, μέσω των συνήγορών της στις 19.5.
- Νομική βάση της ένστασης, είναι οι θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.19 θ.26, Δ.21, θ.10, Δ.27 θ.3 και Δ.48, θ.4 και οι συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Προβάλλονται 21 λόγοι ένστασης, οι οποίοι συνοπτικά αποδιδόμενοι είναι ότι η υπό κρίση αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη, γενική και αόριστη. Η καταχώρησή της σ' αυτό το στάδιο αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας, δεν πληρούνται οι όροι που θέτει η νομολογία για την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων, η μεταγενέστερη αγωγή 2257/19, ουδόλως δεσμεύει και ή επηρεάζει την παρούσα αγωγή, το παρόν Δικαστήριο θα αποφασίσει επί της μαρτυρίας και των δικογράφων της παρούσας αγωγής και όχι επί της αγωγής που καταχωρήθηκε 8 χρόνια μετά. Όλα τα θέματα που εγείρονται είναι πραγματικά και οι ισχυρισμοί της Ενάγουσας σύμφωνοι με τις συμφυείς εξουσίες και την πρακτική του Δικαστηρίου, η απαίτηση της Ενάγουσας, στην αγωγή 2557/19, έχει άλλη βάση αγωγής και άλλο διάδικο. Κανένας δεν μπορεί να εμποδίσει την Ενάγουσα να αξιώνει ξεχωριστά και αλληλέγγυα αποζημιώσεις από τρίτα πρόσωπα, που επίσης παρέμβηκαν τα νόμιμα καθήκοντά τους εναντίον της, η αγωγή 2257/19, αφορά άλλο Εναγόμενο που δεν είναι διάδικος στην παρούσα αγωγή ούτε και επιδιώκονται οι ίδιοι σκοποί με αυτούς της παρούσας αγωγής. Τυχόν θέμα κατάχρησης, το οποίο αρνείται η Ενάγουσα, θα έπρεπε να εγερθεί από τον Γενικό Εισαγγελέα στη μεταγενέστερη αγωγή 2257/19 και όχι στην παρούσα, υπάρχει δεδικασμένο στην παρούσα αίτηση αφού παρόμοια ακριβώς αίτηση καταχώρησαν οι Εναγόμενοι στις 10.2.20, η οποία απορρίφθηκε από το Δικαστήριο κατόπιν ακρόασης. Οι Εναγόμενοι μετά την απόρριψη της αίτησής τους, με νέα αίτηση τροποποίησαν την Υπεράσπισή τους και συμπεριέλαβαν νέους ισχυρισμούς στην Υπεράσπισή τους, και ενώ συνέχιζε η ακροαματική διαδικασία της παρούσας αγωγής, επανακλήτευσαν και αντεξέτασαν την Ενάγουσα για τους πρόσθετους ισχυρισμούς που αναφέρονται στην παρούσα αγωγή και οι εν λόγω ισχυρισμοί τους, έγιναν επίδικοι στην παρούσα αγωγή, κάτι που δεν αποκάλυψαν και θεωρούν ότι αυτό σημαίνει ότι οι Εναγόμενοι δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Την ένσταση, συνοδεύει η ένορκη δήλωση της ίδιας της Ενάγουσας, η οποία δηλώνει ότι έχει προσωπική γνώση, για όλα τα γεγονότα της παρούσας αίτησης, ενώ για όσα ζητήματα είναι νομικά, έχει λάβει νομική συμβουλή από τον δικηγόρο της. Απορρίπτει το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης της XXXXX Λουκά- Ελευθέριου, που υποστηρίζει την αίτηση και αναφέρει ότι οι Εναγόμενοι καταχώρησαν στις 10.2.20, παρόμοια αίτηση με την παρούσα, η οποία απορρίφθηκε και εξ' όσων συμβουλεύεται και πιστεύει, εμποδίζονται να επανέλθουν με την ίδια αίτηση που αποτελεί δεδικασμένο. Αναφέρει επίσης ότι μετά που απορρίφθηκε η αίτηση των Εναγόμενων, ημερομηνίας 10.2.21, οι Εναγόμενοι υπέβαλαν αίτηση της τροποποίησης της Υπεράσπισής τους και συμπεριέλαβαν τους ισχυρισμούς τους, για την αγωγή 2257/19 στην Υπεράσπισή τους και μάλιστα, ενώ συνέχιζε η ακρόαση της παρούσας υπόθεσης, η ίδια επανακλήθηκε ως μάρτυρας και αντεξετάστηκε επί του συγκεκριμένου θέματος. Αυτό, οι Εναγόμενοι δεν το αποκάλυψαν στο Δικαστήριο, κάτι που δεικνύει ότι δεν προσήλθαν με καθαρά χέρια. Αναφέρει επίσης ότι η ακρόαση της παρούσας αγωγής, είχε ξεκινήσει με τη δική της μαρτυρία, η οποία περατώθηκε κατόπιν μακράς διαδικασίας. Μετά τη δική της μαρτυρία, έδωσαν μαρτυρία δύο γιατροί εκ μέρους της, ακολούθως υπέβαλε αίτημα παραπομπής της υπόθεσης για επίλυση νομικού σημείου από το Δ.Ε.Ε, σε σχέση με την ευθύνη των Εναγόμενων για την επιδειχθείσα αμέλεια προς το πρόσωπό της, η οποία απορρίφθηκε από το Δικαστήριο, και ενώ η υπόθεση ήταν ορισμένη για συνέχιση, οι Εναγόμενοι καταχώρησαν την αίτηση, ημερομηνίας 10.2.20, που είναι παρόμοια με την παρούσα αίτηση, η οποία αποσύρθηκε και οι Εναγόμενοι υπέβαλαν αίτηση για τροποποίηση της Υπεράσπισής τους, ώστε να συμπεριλάβουν τους ισχυρισμούς της παρούσας αίτησης στην Υπεράσπισή τους. Το Δικαστήριο ενέκρινε το αίτημα των Εναγόμενων και στη συνέχεια στο Δικαστήριο επέτρεψε την επανακλήτευση της και αντεξέταση της επί των ισχυρισμών που συμπεριέλαβαν οι εναγόμενοι και οι οποίοι κατέστησαν πλέον επίδικοι. Είναι η θέση της, ότι η αγωγή 2257/19, στρέφεται εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας και αφορά παράβαση από πλευράς Κυπριακής Δημοκρατίας της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε σχέση με τις υποχρεώσεις της Κυπριακής Δημοκρατίας έναντι της ως ασθενούς, ενώ η παρούσα αγωγή, αφορά την αμέλεια και παράβαση των νόμιμων καθηκόντων των εργοδοτών της εναντίον της ως εργαζομένης στον χώρο εργασίας της. Επομένως, έχουν διαφορετικό αντικείμενο και τα δικαιώματά της και οι απαιτήσεις της στην παρούσα αγωγή, δεν έχουν ακόμα αποφασιστεί από το Δικαστήριο, αφού έχει διαταχθεί επανεκδίκαση της παρούσας αγωγής. Είναι δε η θέση της, ότι εάν τίθεται οποιοδήποτε θέμα κατάχρησης, αυτό θα έπρεπε να είχε εγερθεί στη μεταγενέστερη αγωγή 2257/19 και όχι στην παρούσα, θεωρεί ότι οι Εναγόμενοι προβαίνουν σε κωλυσιεργία καταχωρώντας την παρούσα αίτηση και ζητά από το Δικαστήριο την απόρριψή της. Όπως έχει αναφερθεί, η παρούσα αίτηση, οδηγήθηκε σε ακρόαση με τους συνήγορους να καταθέτουν γραπτώς στο Δικαστήριο τις αγορεύσεις τους, αλλά και να προβαίνουν σε διευκρινίσεις, και κατάθεση σχετικών τεκμηρίων, προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου, το οποίο και επιφύλαξε σχετικά την απόφασή του, στις 11.6.
- Στη δική του γραπτή αγόρευση ο συνήγορος των Εναγόμενων/Αιτητών, αφού προβαίνει σε μια σύντομη ιστορική αναδρομή της εξέλιξης της παρούσας υπόθεσης, όπως έχει καταγραφεί πιο πάνω, αναφέρεται στις διαδικασίες που έγιναν τόσο στα πλαίσια της παρούσας αγωγής, αλλά και της αγωγής 2257/19 για την οποία επιμένει ότι Α) η Ενάγουσα αξιώνει αποζημιώσεις εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας για την ασθένεια την οποία έχει υποστεί, Β) να μεριμνήσει για τη συνέχιση των θεραπειών της στην Κύπρο και στο εξωτερικό και Γ) να παράσχει σε αυτήν όλα τα αναγνωρισμένα ωφελήματα, δαπάνες και παροχές που κατά τη θέση της δικαιούται ως άτομο με αναγνωρισμένη επαγγελματική ασθένεια. Σε σχέση με τα πιο πάνω, η Ενάγουσα στην αγωγή 2257/19 καταχώρησε την ενδιάμεση αίτηση, ημερομηνίας 22.11.19, στην οποία και πάλι έχει γίνει αναφορά πιο πάνω. Στην ένορκη δήλωση η οποία την συνοδεύει, και πάλι αναφέρεται σε παραλήψεις και παράβαση καθηκόντων της Δημοκρατίας, εάν και συσχετίζονται αυτές οι παραλείψεις καθηκόντων και σε σχέση με τους Εναγόμενους σε κάποιες περιπτώσεις. Επομένως, είναι η θέση του κυρίου Πολυβίου ότι υπάρχουν δυο αγωγές οι οποίες εκκρεμούν αυτήν τη στιγμή ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας με τις οποίες η Ενάγουσα ενεργώντας υπό την ίδια ιδιότητα και στις δυο αξιώνει τις ίδιες θεραπείες εναντίον δυο διαφορετικών Εναγόμενων, ειδικότερα του ΡΙΚ και του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας. Είναι συνεπώς η θέση του ότι υπάρχουν δυο επίδικα ζητήματα, τα οποία στο στάδιο αυτό πρέπει να απαντηθούν από το Δικαστήριο και τα οποία είναι: Α) Κατά πόσο η Ενάγουσα Καθ' ης η Αίτηση με την καταχώρηση της μεταγενέστερης αγωγής 2257/19, με την οποία ως η θέση του κυρίου Πολυβίου ουσιαστικά αξιώνει τις ίδιες ουσιαστικά θεραπείες και αξιώσεις με την παρούσα αγωγή, αλλά και από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης της ημερομηνίας 22.11.19 στα πλαίσια της ίδιας αγωγής έχει απεμπολήσει και παραιτηθεί από τις όποιες αξιώσεις θεωρούσε ότι έχει εναντίον του ΡΙΚ. Β) Και κατά πόσο ενόψει του πανομοιότυπου περιεχομένου και αξιώσεων της παρούσας αγωγής με την αγωγή 2257/19, η συνέχιση της παρούσας αγωγής αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. Ακολούθως ασχολείται με τη νομική πτυχή του θέματος αναφέροντας πρώτα νομολογία σε σχέση με την απεμπόληση/παραίτηση δικαιώματος (waiver). Είναι συγκεκριμένα η θέση του, ότι ένας Εναγόμενος μπορεί να προβάλει την Υπεράσπιση της απαίτησης του Ενάγοντα από τη διεκδίκηση του δικαιώματος, που ισχυρίζεται ότι έχει εναντίον του, είτε αυτή η απαίτηση έχει γίνει ρητά, είτε μέσω πράξεων, παραλείψεων και παραστάσεων του. Παραπέμπει σχετικά στην πολιτική έφεση 8/2009 ημερομηνίας 31.3.16 Investylia Public Company v. Ιωαννίδης. Σημειώνει επίσης, ότι δεν είναι απαραίτητο ο Εναγόμενος, ο οποίος είναι κατά κάποιο τρόπο ο αποδέκτης των υποσχέσεων και της συμπεριφοράς του Ενάγοντα, να έχει ενεργήσει κατά τρόπο δυσμενή για τα συμφέροντά του στηριζόμενος στις υποσχέσεις και παραστάσεις, αφού όπως αναφέρθηκε στη Χριστόφορου Πελεκάνου κ.α. v. Ανδρέας Πελεκάνου
(2001)1 ΑΑΔ "...Διαπιστώθηκε ότι δεν είναι πλέον η επικρατούσα αντίληψη πως για τη θεμελίωση εξ υποσχέσεων κωλύματος απαιτείται η απόδειξη δυσμενώς επηρεασμού". Αναφορικά με το θέμα της κατάχρησης εξουσίας είναι η θέση του συνηγόρου των Εναγόμενων, ότι είναι πολύ καλά νομολογημένο ότι το Δικαστήριο έχει συμφυή εξουσία να ελέγχει τις ενώπιόν του διαδικασίες και να τις απορρίπτει εάν θεωρηθεί ότι ο Αιτητής ή κάποιος διάδικος χρησιμοποιεί τη δικαστική διαδικασία καταχρηστικά και για αλλότριο σκοπό. Ειδικότερα όσον αφορά το ζήτημα της πολλαπλότητας δικαστικών διαδικασιών προς επίτευξη του ίδιου σκοπού παραπέμπει στην κλασική πλέον απόφαση Διευθυντής των Φυλακών v. Τζεννάρο Περέλλα
(1995)1 ΑΑΔ 217, όπως και στην υπόθεση BEOGRADSKA D.D.
(1996)1 ΑΑΔ 911, όπου η ολομέλεια του Ανώτατου Δικαστηρίου, αφού προέβηκε σε μια εκτενή ανασκόπηση της αγγλικής νομολογίας κατέληξε ότι "... Η δική μας νομολογία έχει υιοθετήσει τόσο το μέρος της απόρριψης, όσο και το μέρος της αναστολής, χωρίς να επιχειρούμε τη διατύπωση ενός άκαμπτου κανόνα. Θεωρούμε ότι εκεί που η μεταγενέστερη διαδικασία κάλυψε ουσιωδώς τα ίδια ζητήματα, αυτή πρέπει να απορρίπτεται. Εκεί που καλύπτει ζητήματα τα οποία δεν εγείρονται καθόλου στην προγενέστερη διαδικασία, τότε πρέπει να αναστέλλεται μέχρι την εκδίκαση της προγενέστερης διαδικασίας... ". Εφαρμόζοντας τις πιο πάνω αρχές στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, ο συνήγορος των Εναγόμενων εισηγείται ότι η Ενάγουσα με την καταχώρηση της αγωγής 2257/19, με την οποία ουσιαστικά αξιώνει τις ίδιες ουσιαστικά θεραπείες και αξιώσεις με την παρούσα αγωγή, αλλά και το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσής της, ημερομηνίας 22.11.2019, έχει απεμπολήσει και παραιτηθεί από τις όποιες αξιώσεις θεωρούσε ότι έχει εναντίον του ΡΙΚ. Είναι η θέση του ότι η απάντηση στο πιο πάνω ερώτημα είναι ξεκάθαρα καταφατική, αφού με τις πιο πάνω πράξεις και δηλώσεις της η Ενάγουσα όντως αδιαμφισβήτητα απεμπόλησε και παραιτήθηκε από τα όποια δικαιώματα και αξιώσεις θεωρούσε ότι είχε εναντίον του ΡΙΚ και με την ελεύθερη βούλησή της επέλεξε να διεκδικήσει τις αποζημιώσεις που θεωρεί ότι δικαιούται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Επαναλαμβάνει κάποια σημεία από τις δηλώσεις τις οποίες έχει προβεί ενόρκως η Καθ' ης η Αίτηση οι οποίες κατά την άποψή του είναι ξεκάθαρες και χωρίς καμία επιφύλαξη και από αυτές φαίνονται ξεκάθαρα οι θέσεις της ότι: ‑ Η Δημοκρατία ήταν υπεύθυνη για την εποπτεία του ΡΙΚ και άρα είναι υπεύθυνη για τις όποιες πράξεις και παραλήψεις έγιναν από το ΡΙΚ. ‑ Η Δημοκρατία ευθύνεται για την ασθένεια της Καθ' ης η Αίτηση καθότι δεν υποχρέωσε το ΡΙΚ να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα και ενέργειες, για να διασφαλιστεί ότι αυτή δεν θα ασθενούσε. ‑ Η Δημοκρατία ευθύνεται να καλύψει και παρέχει όλα τα έξοδα, τα οποία έχει υποστεί μέχρι σήμερα και λόγω της ασθενείας της η Ενάγουσα, όλα τα μελλοντικά έξοδα που θα υποστεί λόγω και εξαιτίας της ασθενείας της και όλα τα δικαιώματα, ωφελήματα και αποζημιώσεις που δικαιούται να λάβει ως εκ της ασθενείας της. ‑ Οι ειδικές αποζημιώσεις που αξιώνει από την Κυπριακή Δημοκρατία στα πλαίσια της αγωγής 2257/19 είναι οι ίδιες που αξιώνει από το ΡΙΚ στα πλαίσια της παρούσας αγωγής. Είναι καταληκτικά η θέση του συνηγόρου του ΡΙΚ ότι με βάση τις πιο πάνω ρητές θέσεις της Ενάγουσας το μόνο εύλογο και δίκαιο υπό τις περιστάσεις συμπέρασμα το οποίο μπορεί να καταλήξει το Δικαστήριο είναι ότι η ίδια η Καθ' ης η Αίτηση έχει επιλέξει να παραιτηθεί και να απεμπολήσει όλα τα αδικήματα και αξιώσεις είχε ή θα μπορούσε να έχει εναντίον του ΡΙΚ, αφού με βάση τις ξεκάθαρες θέσεις της στην αγωγή 2257/19 έχει τη θέση ότι είναι η Κυπριακή Δημοκρατία που ευθύνεται απέναντί της ως εκ της ιδιότητάς της ως επόπτης του ΡΙΚ και παρέλειψε να υποχρεώσει το ΡΙΚ να λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα για ασφάλεια στην εργασία της, άρα συνεπώς, έχει αποσύρει όλες τις λεπτομέρειες αμέλειας που εγείρει στην παρούσα αγωγή εναντίον του ΡΙΚ. Με τη θέση ότι η Κυπριακή Δημοκρατία υποχρεούται να καλύψει όλα τα έξοδά της που υπέστηκε και θα συνεχίσει να υφίσταται λόγω της ασθενείας της, έχει ουσιαστικά αποσύρει όλες τις αξιώσεις της αναφορικά με την επιδίκαση ειδικών αποζημιώσεων στα πλαίσια της παρούσας αγωγής και με τη θέση ότι η Δημοκρατία υποχρεούται να της παρέχει όλα τα δικαιώματα, ωφελήματα και αποζημιώσεις που δικαιούται να λάβει ως εκ της ασθενείας της, έχει ουσιαστικά αποσύρει όλες τις αξιώσεις της εναντίον του ΡΙΚ όσον αφορά την επιδίκαση γενικών αποζημιώσεων. Είναι η θέση του συνηγόρου του ΡΙΚ ότι η βασική αρχή του δικαίου των αποζημιώσεων είναι ότι ένας Ενάγοντας που αξιώνει αποζημιώσεις στη βάση αστικού αδικήματος δεν μπορεί να τύχει διπλής αποζημίωσης και παραπέμπει σχετικά στην υπόθεση Ιακώβου v. Αλεξάνδρου κ.α.
(2000)1 ΑΑΔ
- Αυτό ακριβώς επιδιώκει να επιτύχει η Ενάγουσα αφού αξιώνει τόσο από τη Δημοκρατία, όσο και από το ΡΙΚ, Α) γενικές αποζημιώσεις λόγω αμέλειας, η οποία οδήγησε την Ενάγουσα να ασθενήσει, να υφίσταται πόνο, ταλαιπωρία, μόνιμη ανικανότητα και απώλεια στην αγορά εργασίας και Β) ειδικές αποζημιώσεις για τα έξοδα που έχει υποστεί και θα υποστεί στο μέλλον λόγω της ασθενείας της. Επομένως, είναι η θέση του κ. Πολύβιου ότι, στη βάση των πιο πάνω, είναι ξεκάθαρο ότι η Ενάγουσα έχει παραιτηθεί και απεμπολήσει τα όποια Διατάγματα και αξιώσεις θεωρούσε ότι έχει εναντίον του ΡΙΚ και η παρούσα αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί. Όσον αφορά την εισήγηση περί κατάχρησης διαδικασίας, αναφέρει ότι αυτήν τη στιγμή εκκρεμούν στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας δυο αγωγές. Η πρώτη εναντίον του ΡΙΚ, η παρούσα αγωγή υπ' αριθμό 344/11, και η δεύτερη εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας, η αγωγή 2257/
- Το αντικείμενο τους, σύμφωνα πάντα με τη θέση του συνηγόρου του ΡΙΚ, είναι το ίδιο. Πρόκειται για δυο διαδικασίες με τον ίδιο σκοπό με το ίδιο και/ή πανομοιότυπο περιεχόμενο και οι οποίες συνιστούν καταστρατήγηση κάθε αρχής και δεοντολογίας, εφόσον το ίδιο θέμα εγείρεται ενώπιον του Δικαστηρίου δυο φορές. Ο βασικός κανόνας σε τέτοιες περιπτώσεις είναι ότι η μεταγενέστερη διαδικασία υπόκειται σε απόρριψη. Τονίζεται όμως ότι αυτός ο κανόνας δεν είναι άκαμπτος και ότι όλα εξαρτώνται από τα γεγονότα της κάθε περίπτωσης, όπως έχει αναφερθεί στην υπόθεση BEOGRADSKA (ανωτέρω). Στην παρούσα περίπτωση, οι δυο διαδικασίες εγείρονται εναντίον δυο διαφορετικών προσώπων και είναι επακόλουθο ότι η μεταγενέστερη αγωγή να μην μπορεί να υπόκειται σε απόρριψη και ούτε βεβαίως το ΡΙΚ μπορεί να ζητήσει την απόρριψη της μεταγενέστερης αγωγής, δηλαδή αυτή εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας. Το ΡΙΚ όμως έχει το δικαίωμα να μεριμνήσει για τα δικά του συμφέροντα και να υποδείξει ότι δεν μπορεί το ίδιο να αντιμετωπίζει μια αγωγή για συγκεκριμένο θέμα και η ίδια ακριβώς αγωγή να έχει εγερθεί και εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας και μάλιστα να έχει και καταλήξει ενώπιον του Ανώτατου Δικαστηρίου αναφορικά με ενδιάμεση απόφαση, όπως έχει αναφερθεί πιο πάνω. Είναι τελικά η κατάληξή του ότι, το σεβαστό Δικαστήριο θα πρέπει είτε να αναστείλει την παρούσα αγωγή μέχρι τη τελική εκδίκαση της άλλης εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας, είτε να θέσει ενώπιον της Ενάγουσας την επιλογή μεταξύ των δυο διαδικασιών, ούτως ώστε να προχωρήσει μόνον εναντίον ενός διαδίκου, και είναι η εισήγησή του ότι ο διάδικος αυτός θα πρέπει να είναι η Κυπριακή Δημοκρατία και η αγωγή που θα πρέπει να προχωρήσει θα πρέπει να είναι η αγωγή 2257/
- Κατά την προφορική του αγόρευση ενώπιον του Δικαστηρίου ο κύριος Πολυβίου υιοθέτησε τη γραπτή αγόρευση στην οποία έχω παραπέμψει πιο πάνω και τόνισε το γεγονός ότι ακόμη εκκρεμεί ενώπιον του Ανώτατου Δικαστηρίου η έφεση στην αίτηση για έκδοση προστακτικών Διαταγμάτων στα πλαίσια της αγωγής 2257/19, η οποία απορρίφθηκε πρωτόδικα από Πρόεδρο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Η ολοκλήρωση της ακρόασης της έφεσης έχει γίνει και αναμένεται η έκδοση της απόφασης. Τόνισε τη διαφορά που υπάρχει στην παρούσα υπόθεση μεταξύ των άλλων υποθέσεων όπου εκκρεμούν δυο πανομοιότυπες αγωγές, που είναι η διαφορετική ιδιότητα των Εναγόμενων και οι διαφορετικοί δικηγόροι που εμφανίζονται εκ μέρους της Ενάγουσας στην εν λόγω αγωγή, αλλά το γεγονός παραμένει ότι υπάρχει κατάχρηση δικαστικής διαδικασίας, εφόσον ξεκάθαρα το αντικείμενο και στις δυο διαδικασίες είναι το ίδιο, ποιος θα πληρώσει τις ζημιές που υπέστηκε η Ενάγουσα για την ασθένειά της. Η θέση του κυρίου Πολυβίου είναι ξεκάθαρα ότι είναι η Κυπριακή Δημοκρατία που είναι υπεύθυνη να καταβάλει στην Ενάγουσα τυχόν αποζημιώσεις τόσο γιατί είναι ουσιαστικά ιδιοκτήτης του ΡΙΚ, αλλά και με βάση τις Ευρωπαϊκές Οδηγίες για επαγγελματική ασθένεια. Απλή ανάγνωση των δυο εγγράφων της Έκθεσης Απαίτησης και στις δυο αγωγές φανερώνει ότι έχουν ακριβώς το ίδιο αντικείμενο. Είναι επίσης δεδομένο ότι στην παρούσα υπόθεση δεν ζητήθηκε η αναστολή της μεταγενέστερης διαδικασίας, όμως εξακολουθεί να υπάρχει η δεύτερη παράλληλη διαδικασία, άρα είτε θα απορριφθεί η παρούσα αγωγή, είτε θα ανασταλεί μέχρι η ίδια η Ενάγουσα να αποφασίσει ποια από τις δυο αγωγές θα προωθήσει. Υιοθέτησε τα όσα αναφέρονται και στην αγόρευσή του για το θέμα απεμπόλησης δικαιωμάτων από πλευράς της Ενάγουσας και τη σχετική παραπομπή σε νομολογία όπως και τη θέση ότι η Ενάγουσα με τη δεύτερη αγωγή, με τις θέσεις που προβάλλονται, δείχνει ολοφάνερα ότι εγκαταλείπει την πρώτη. Σε ό,τι αφορά τη θέση που εγείρει στην αγόρευσή του ο ευπαίδευτος συνήγορος της Ενάγουσας ότι παρόμοια αίτηση ως αυτή η υπό κρίση έχει καταχωρηθεί και προωθηθεί και πάλι από τον δικηγόρο του ΡΙΚ η οποία αποσύρθηκε, αναφέρει ότι ναι, απέσυρε μια αίτηση για κατάχρηση στην ίδια αγωγή, αφού πήρε ως αντάλλαγμα την επανακλήτευση της Ενάγουσας και την επανεξέτασή της. Ενόψει όμως ότι η υπόθεση πλέον θα δικαστεί από την αρχή (de novo), αυτό το πλεονέκτημα που είχε κερδίσει έχει χαθεί, άρα δεν τον εμποδίζει τίποτε από το να καταχωρήσει την παρούσα διαδικασία και ουσιαστικά να ζητήσει από το Δικαστήριο να την αναστείλει μέχρι να αποφασίσει η Ενάγουσα ποια διαδικασία θα ακολουθήσει. Ο δικηγόρος της Ενάγουσας στη δική του αγόρευση αναφέρει ότι ο συνήγορος του ΡΙΚ είχε υποβάλει πανομοιότυπη αίτηση στα πλαίσια της παρούσας αγωγής στις 17.7.20, την οποία απέσυρε ανεπιφύλακτα και ακολούθως υπέβαλε αίτηση τροποποίησης, η οποία εγκρίθηκε και συμπεριέλαβε στα δικόγραφά του τα όσα αναφέρονται στην παρούσα αίτηση. Μάλιστα πέτυχε κατόπιν αιτήματός του να επανακλητεύσει την Ενάγουσα και να την αντεξετάσει για όσα ισχυρίζεται με την παρούσα αίτηση και να τα καταστήσουν επίδικα θέματα. Επομένως, είναι η θέση του ότι η παρούσα αίτηση πρέπει να απορριφθεί χωρίς περαιτέρω εξέταση, μόνο και μόνο για αυτόν τον λόγο. Σε σχέση με τη θέση του συνηγόρου του Ρ.Ι.Κ. ότι η Ενάγουσα χρησιμοποιεί διαφορετικά ένδικα μέσα (δυο αγωγές) για επιδίωξη του ίδιου σκοπού, είναι η θέση του ότι η δεύτερη αγωγή με αριθμό 2257/19 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας στρέφεται εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας και δεν έχει καμία σχέση με την παρούσα αγωγή. Αντίθετα, η εν λόγω αγωγή δηλαδή η 2257/19, αφορά παραβιάσεις της Κυπριακής Δημοκρατίας σε σχέση με μεταφορά οδηγιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης οι οποίες επηρεάζουν την Ενάγουσα. Ακόμη και εάν υπήρχε τέτοιο θέμα προς εξέταση, είναι η θέση του ότι το θέμα αυτό θα μπορούσε να εγερθεί μόνο από την Κυπριακή Δημοκρατία σε σχέση με τη νέα αγωγή και αφού εκδικαστεί η παρούσα αγωγή και αποφασιστούν τα επίδικα θέματα. Και πάλι όμως πιστεύει ότι και σε τέτοια περίπτωση δεν υπάρχει κατάχρηση με τη νέα αγωγή, διότι οι Εναγόμενοι είναι διαφορετικοί όπως διαφορετικό είναι και το αντικείμενο και η βάση της αγωγής. Ακόμη και εάν ήταν οι ίδιοι σκοποί της άλλης αγωγής, είναι η εισήγησή του ότι σε καμία περίπτωση δεν μπορεί η Ενάγουσα να εμποδιστεί να κινηθεί εναντίον όλων των συναδικών παραγόντων για επίτευξη των σκοπών της. Αναφέρει επίσης ότι, στην παρούσα υπόθεση ο συνήγορος του ΡΙΚ καλεί το Δικαστήριο να απορρίψει μια αγωγή για κατάχρηση λόγω νέας αγωγής με υποθετικούς συλλογισμούς, κάτι που δεν επιτρέπεται και παραπέμπει σχετικά στις υποθέσεις Παρασκευάς Δημητρίου v. Γαβριήλ Γαβριήλ
(2001)1 ΑΑΔ 16, Τζεννάρο Περέλλα (ανωτέρω), BEOGRADSKA (ανωτέρω) και Νάσα Παταπίου Χριστοφίδου v. Ραδιοφωνικού Ιδρύματος Κύπρου, Πολιτική Έφεση 226/12, ημερομηνίας 22.11.17. Αναφέρει τελικά ο συνήγορος της Ενάγουσας στη γραπτή του αγόρευση ότι η διαγραφή ορισμένων παραγράφων της αγωγής και κατά συνέπεια η απόρριψη των εν λόγω απαιτήσεων, όπως αξιώνει η Ενάγουσα, αφορά εξαιρετική, δραστική διαδικασία η οποία ασκείται με φειδώ και μόνο σε προφανείς και ξεκάθαρες περιπτώσεις, όπως έχει αναφερθεί στην υπόθεση Σάουρου κ.α. v. Φιλίππου
(2012)1 Γ ΑΑΔ
- Στην παρούσα αγωγή, όπου εκδικάζεται το θέμα των αποζημιώσεων που αξιώνει η Ενάγουσα, το Δικαστήριο δεν μπορεί να διαγράψει τις ανάλογες αξιώσεις με τη δικαιολογία ότι μελλοντικά στην αγωγή 2257/19 μπορεί να εγερθεί παρόμοια αξίωση. Εάν τεθεί τέτοιο θέμα αυτό θα πρέπει να τεθεί στη μεταγενέστερη αγωγή και όχι στην παρούσα, γι' αυτό και είναι η θέση του ότι θα πρέπει να απορριφθεί η υπό κρίση αγωγή. Κατά τις προφορικές διευκρινίσεις του ενώπιον του Δικαστηρίου, ο κύριος Ιωαννίδης επανέλαβε όλα όσα έχει αναφέρει στη γραπτή του αγόρευση δίνοντας έμφαση στο γεγονός ότι με την επανακλήτευση και αντεξέταση της Ενάγουσας XXXXX Λοΐζου επί των θεμάτων που αφορούν την αγωγή 2257/19, αλλά και τη τροποποίηση των δικογράφων της παρούσας αγωγής που να περιλαμβάνει τις αξιώσεις της εν λόγω αγωγής, οι ίδιοι οι Εναγόμενοι έχουν καταστήσει την αγωγή 2257/19 επίδικη στην παρούσα αγωγή. Δεν τίθεται θέμα δεδικασμένου, αλλά οι Εναγόμενοι έχουν απεμπολήσει οποιοδήποτε δικαίωμα τυχόν είχαν με την αίτηση τροποποίησης και το δικαίωμα επανακλήτευσης της Ενάγουσας. Το ότι η υπόθεση ξεκινά τώρα από την αρχή (de novo) δεν επηρεάζει τα δικόγραφα και δεν μπορεί το θέμα αυτό να αποφασιστεί με αίτηση. Είναι επίσης η θέση του ότι δεν πρόκειται για δυο αγωγές με το ίδιο αντικείμενο. Η παρούσα αγωγή είναι εναντίον του ΡΙΚ ως εργοδότη της Ενάγουσας και αφορά θέματα επαγγελματικής αμέλειας, ενώ η αγωγή 2257/19 είναι εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας και αφορά την παράλειψη της Κυπριακής Δημοκρατίας να μεταφέρει Οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Κυπριακή Νομοθεσία. Πρόκειται για δυο εντελώς διαφορετικά θέματα, τα οποία σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθούν ότι είναι τα ίδια, για να θεωρηθεί ότι υπάρχει κατάχρηση και θα πρέπει το Δικαστήριο να ακούσει μαρτυρία. Επίσης, τόνισε το γεγονός ότι η διαδικασία διαγραφής είτε αγωγής, είτε δικογράφου είναι δραστική θεραπεία, δίδεται από το Δικαστήριο με μεγάλη φειδώ και πολύ προσεκτικά και μόνο εκεί όπου η κατάχρηση φαίνεται στο πρόσωπο (on the face) της δικογραφίας. Όσον αφορά το θέμα του τι είχε γίνει στη διαδικασία της παρούσας υπόθεσης ενώπιον Δικαστή, ο οποίος τώρα έχει διοριστεί Δικαστής του Ανώτατου Δικαστηρίου είναι άσχετο και όλη εκείνη η διαδικασία έχει πλέον χαθεί. Όντως εκκρεμεί στο Εφετείο έφεση εναντίον απόφασης Προέδρου του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας στην αίτηση της κυρίας XXXXX Λοΐζου να εκδώσει το Διάταγμα που ζητούσε στα πλαίσια της υπόθεσης 2257/
- Υπάρχει δυνατότητα και δεν είναι η πρώτη φορά που συναντάται, δυο διαφορετικά Δικαστήρια να αποφασίσουν διαφορετικά επί του ίδιου θέματος και αυτό δεν οδηγεί σε κατάχρηση διαδικασίας. Η θέση του είναι ότι θα πρέπει η αίτηση να απορριφθεί, αλλά οι αρχές της επιείκειας επιβάλουν ότι μπορεί η Ενάγουσα να κληθεί να αποφασίσει η ίδια ποια από τις δυο αγωγές θέλει να προωθήσει. Δεν έχουν γίνει εκ πλευράς των συνηγόρων παραδεκτά γεγονότα για την παρούσα αίτηση, όμως μέσα από την αίτηση και την ένσταση τα Τεκμήρια που επισυνάπτονται και των θέσεων των δικηγόρων, τα βασικά γεγονότα στη βάση των οποίων θα κριθεί η υπό κρίση αίτηση είναι αδιαμφισβήτητα. Τούτα είναι: ‑ Το κλητήριο ένταλμα και η Έκθεση Απαίτησης της παρούσας αγωγής. ‑ Η Υπεράσπιση των Εναγόμενων Ρ.Ι.Κ. όπως έχει τροποποιηθεί. ‑ Το κλητήριο ένταλμα της αγωγής 2257/19 μαζί με την οπισθογράφηση απαίτησης, η οποία επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση της κυρίας XXXXX Λουκά, ημερομηνίας 14.4.21 ως Τεκμήριο
- ‑ Η μονομερής αίτηση που καταχωρήθηκε από την Ενάγουσα στα πλαίσια της αγωγής 2257/19, με την οποία ζητούσε την έκδοση Διαταγμάτων συμμόρφωσης της Κυπριακής Δημοκρατίας με άρθρα της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και σχετικές Οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την ένορκη δήλωση της XXXXX Λοΐζου, ημερομηνίας 22.11.2019, που τη συνόδευε και η οποία επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 2 στην ένορκη δήλωση της XXXXX Ελευθερίου που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση. ‑ Η απόφαση του Προέδρου του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, ημερομηνίας 30.10.20, στην αίτηση της Ενάγουσας, ημερομηνίας 22.11.2019, για έκδοση προσωρινών Διαταγμάτων με την οποία απέρριψε την αίτηση. ‑ Το γεγονός ότι η καταχώρηση της παρούσας αγωγής έχει προηγηθεί κατά πολύ της καταχώρησης της αγωγής 2257/19, αφού η παρούσα αγωγή έχει καταχωρηθεί στις 17.1.11, ενώ η 2257/19 έχει καταχωρηθεί στις 9.10.
- ‑ Η ακρόαση της παρούσας αγωγής είχε ξεκινήσει ενώπιον Προέδρου του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας και είχε ακουστεί το μεγαλύτερο μέρος αυτής, αλλά οδηγήθηκε σε επανεκδίκαση μετά που ο Δικαστής που της επιλαμβανόταν διορίστηκε ως μέλος του Ανώτατου Δικαστηρίου. ‑ Εναντίον της απόφασης του Προέδρου του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, ημερομηνίας 30.10.20, στα πλαίσια της αγωγής 2257/19, έχει καταχωρηθεί έφεση ενώπιον του Ανώτατου Δικαστηρίου από την Ενάγουσα/Αιτήτρια, η οποία έχει εκδικαστεί από το Ανώτατο Δικαστήριο και αναμένεται η έκδοση απόφασης. ‑ Πανομοιότυπη αίτηση ως η παρούσα είχε καταχωρηθεί και σε προγενέστερο στάδιο από τον συνήγορο των Εναγόμενων στα πλαίσια της παρούσας αγωγής, η οποία τελικά αποσύρθηκε, ενώ η αγωγή εκκρεμούσε και ήταν υπό εκδίκαση ενώπιον του προέδρου του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας που της επιλαμβανόταν τότε, αφού έγινε τροποποίηση της Υπεράσπισης του ΡΙΚ και δόθηκε το δικαίωμα στον συνήγορο του ΡΙΚ να επανακλητευθεί η Ενάγουσα και να την αντεξετάσει επί των ισχυρισμών που τέθηκαν με τη τροποποίηση της Υπεράσπισης. ‑ Η επανεκδίκαση της παρούσας αγωγής δεν έχει ακόμα ξεκινήσει. ‑ Η ακρόαση της ουσίας της αγωγής 2257/19 δεν έχει ακόμη ξεκινήσει. ‑ Ενάγουσα και στις δυο αγωγές είναι η XXXXX Λοΐζου, η οποία όμως εκπροσωπείται από διαφορετικούς δικηγόρους. ‑ Εναγόμενοι στην παρούσα αγωγή είναι το Ρ.Ι.Κ., ενώ Εναγόμενος στην αγωγή 2259/19 είναι ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας. Το πλαίσιο αυτών των γεγονότων το οποίο προκύπτει, όπως έχω ήδη αναφέρει, ως αναντίλεκτο και /ή παραδεκτό, θεωρώ ότι επιτρέπει στο Δικαστήριο να προχωρήσει στην εκδίκαση της υπό κρίση αίτησης. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η παρούσα αίτηση στηρίζεται μεταξύ άλλων στις Δ.19 Θ.26 και Δ.27 Θ.3 που αφορούν διαγραφή δικογράφου. Η Δ.19 Θ.26 αφορά την διαγραφή μέρους δικογράφου σε αντίθεση με την Δ.27 Θ.3 επί της οποίας επίσης στηρίζεται αίτηση και η οποία είναι πιο δραστική αφού αναφέρεται σε διαγραφή ολόκληρου δικογράφου που μπορεί να οδηγήσει στην απόρριψη της αγωγής ή την έκδοση απόφασης ανάλογα με το δικόγραφο που διαγράφεται. Στην παρούσα περίπτωση, εφαρμόζεται η Δ.19 Θ.26 αφού με την αίτηση δεν επιζητείται η απόρριψη της αγωγής λόγω μη αποκάλυψης αγώγιμου δικαιώματος στην έκθεση απαίτησης, δυνάμει της Δ.27 Θ.
- Αντιθέτως, σε περίπτωση αποδοχής του αιτήματος διαγραφής ολόκληρης της έκθεσης απαίτησης, οι αιτητές ζητούν την παροχή οδηγιών για καταχώρηση νέας που να συνάδει με τους κανόνες σύνταξης δικογράφων. Ο ίδιος εξάλλου ο συνήγορος των αιτητών στην αγόρευση του, εστίασε την επιχειρηματολογία του, στην Δ.19 Θ.26, η οποία έχει ως εξής: "The court or a judge may at any stage of the proceedings order to be struck out or amended any matter in any endorsement or pleading which may be unnecessary or scandalous or which may tent to prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action" Η πιο πάνω διάταξη είναι πανομοιότυπη με την Or.19, R.27 των παλαιών Αγγλικών Θεσμών, με αποτέλεσμα η Αγγλική Νομολογία να είναι καθοδηγητική επί του θέματος. Στην υπόθεση Παγκύπρια Εταιρεία Αρτοποιών ν. Σοφοκλή Σαββίδη
(1997)1Β Α.Α.Δ 685, το Ανώτατο δικαστήριο επιβεβαιώνει ότι η παρουσίαση της υπόθεσης στα δικόγραφα, πρέπει να είναι λιτή χωρίς πλατειασμούς. Παρατέθηκε επίσης το πιο κάτω απόσπασμα από τα σύγγραμμα Bullen & Leake 12η έκδοση σελ. 147 σε σχέση με το πότε ένα δικόγραφο μπορεί να προκαλεί σύγχυση. " Accordingly, a pleading is embarrassing which is ambiguous or unintelligible or which states immaterial matters and so raises irrelevant issues which may involve expenses, trouble and delay and thus will prejudice the fair trial of the action, and so is a pleading which contains unnecessary or irrelevant allegations." Εντούτοις, μελέτη της νομολογίας, καταδεικνύει ότι η διαγραφή δικογράφου θα πρέπει να ασκείται με φειδώ. Πρόσθετα, στην Κύπρο η θεραπεία αυτή θα πρέπει να εξετάζεται σε συνδυασμό με τις πρόνοιες του άρθρου 30 του Συντάγματος που καθιερώνει το δικαίωμα κάθε διαδίκου να προσφεύγει στο Δικαστήριο και να προβάλλει τις θέσεις του (βλ. Ιn Re Pelmaco Development Ltd
(1991)1 AAΔ 246, 255). Ιδιαίτερα όσον αφορά την διαγραφή δικογράφου δυνάμει της Δ.19 Θ.26, σχετική είναι η απόφαση στην υπόθεση ναυτοδικείου Vector Onega A.G. v. του πλοίου Μ / V Girvas κ.α.
(2000)1Α Α.Α.Δ 16, όπου αναφέρθηκαν μεταξύ άλλων τα εξής: « Η εξουσία διαγραφής που παρέχει η Δ.19 Θ26 την οποία παραθέσαμε προηγουμένως αυτούσια, είναι διακριτικής μορφής. Ακόμη και στις περιπτώσεις που οι συνθήκες υπαγορεύουν στένεμα της εξουσίας για να ασκηθεί κατά συγκεκριμένο τρόπο, όπως όταν επιζητείται διαγραφή υλικού και Δικογράφου λόγω δεδικασμένου, η εξουσία αυτή δεν χάνει ολότελα τον διακριτικό της χαρακτήρα.» Στη πιο πάνω υπόθεση, γίνεται επίσης αναφορά σε Αγγλική και Κυπριακή Νομολογία όπου τονίζεται το δικαίωμα των διαδίκων να καθορίζουν ελεύθερα τα δικόγραφα τους και η αρχή ότι διαγραφή μπορεί να γίνει μόνο σε εμφανείς και ξεκάθαρες περιπτώσεις παράβασης των κανόνων σύνταξης δικογράφων (βλ. Carl - Zeiss - Stiftung v. Rayner & Another
(1969)3 All ER 697 και Fasili v. Sun Boat
(1984)1 CLR 679). Έτσι στην πιο πάνω υπόθεση Vector Onega, η απόφαση του Πρωτόδικου Δικαστηρίου να απορρίψει την αίτηση διαγραφής, επικυρώθηκε από το Εφετείο. Αυτό, παρά την διαπίστωση ότι το επίδικο δικόγραφο περιττολογούσε σε ορισμένα σημεία. Λέχθηκε ότι πλατειασμός που δεν οδηγεί σε αοριστίες ή σε διφορούμενες θέσεις ή είναι αβλαβής δεν αποτελεί λόγο διαγραφής. Ομοίως στην Athina Leatherdoods Ltd v. Ιωακείμ Χαραλάμπους κ.α.
(2000)1Β Α.Α.Δ 787, λέχθηκε ότι απλή πολυλογία δεν προκαλεί αφ' εαυτής αμηχανία. Τονίστηκε επίσης ότι οι φράσεις "tend to prejudice, embarrass, or delay the fair trial" της Δ.19 Θ.26, έχουν ερμηνευθεί φιλελεύθερα από τα Δικαστήρια ούτως ώστε να μην περιορίζεται το δικαίωμα του διαδίκου να διαμορφώνει όπως επιθυμεί τα δικόγραφα του. Αναφέρονται συγκεκριμένα τα πιο κάτω: «Σύμφωνα με το Annual Practice 1960, σελ. 478-479 οι λέξεις "τείνουν να επηρεάσουν δυσμενώς, προκαλέσουν αμηχανία ή να καθυστερήσουν τη δίκαιη δίκη της αγωγής" ("tend to prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action"), έχουν ερμηνευθεί φιλελεύθερα από τα δικαστήρια. Αν ο εναγόμενος δεν διασαφηνίζει ποιο μέρος της έκθεσης απαίτησης παραδέχεται και ποιο αρνείται το δικόγραφο του προκαλεί αμηχανία. Απλή, όμως, πολυλογία δεν προκαλεί αφ' εαυτής αμηχανία. Ούτε και διαγράφεται ισχυρισμός ως προκαλών αμηχανία απλώς επειδή ο αντίδικος ισχυρίζεται ότι είναι αναληθής. Το γεγονός και μόνο ότι μια έκθεση απαίτησης περιλαμβάνει πολλές αιτίες αγωγής δεν προκαλεί αμηχανία εάν προβάλλονται ξεχωριστά στο δικόγραφο. Αξίωση για διαζευκτική θεραπεία δεν προκαλεί αμηχανία. Το ίδιο ισχύει και για ασυμβίβαστες υπερασπίσεις.» Η ίδια αρχή επιβεβαιώθηκε στην υπόθεση, Cyber Group Ltd v. Χαραλαμπίδη κ.α.
(2004)1(Γ) Α.Α.Δ.
- Λέχθηκε περαιτέρω ότι κατά την εκδίκαση αίτησης δυνάμει της Δ.19 Θ.26 δεν εξετάζεται η εγκυρότητα του δικογράφου. Αυτό είναι ζήτημα που εξετάζεται δυνάμει της Δ.27 Θ.
- Εφόσον το δικόγραφο αποκαλύπτει κάποια αιτία αγωγής ή υπεράσπισης ή εγείρει κάποιο ζήτημα το οποίο είναι κατάλληλο για να αποφασισθεί από το Δικαστήριο, το απλό γεγονός ότι η υπόθεση είναι αδύνατη και δεν ενδέχεται να πετύχει δεν αποτελεί λόγο για τη διαγραφή του. Είναι σαφές βέβαια ότι τα δικόγραφα πρέπει να περιέχουν γεγονότα και όχι μαρτυρία ή κανόνες δικαίου. Όμως, το αλλοδαπό δίκαιο θεωρείται από την νομολογία μας ως ζήτημα πραγματικό. Ως εκ τούτου, ο κανόνας της μη συμπερίληψης στα δικόγραφα του Νόμου ή κανόνων δικαίου, δεν εφαρμόζεται στην περίπτωση αλλοδαπού δικαίου. Το αλλοδαπό δίκαιο υπόκειται στην εξαίρεση του κανόνα μη δικογράφησης κανόνων δικαίου, καθότι αυτό θεωρείται ζήτημα γεγονότος και σαν τέτοιο πρέπει να δικογραφείται. Σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Bank of Scotland ν. Geodrill Ltd κ.ά.
(1993)1 ΑΑΔ 753: «Τα κυπριακά δικαστήρια εκλαμβάνουν το ξένο νόμο ως απλό πραγματικό γεγονός. Από το δεδομένο αυτό προκύπτει η υποχρέωση του διαδίκου, που επικαλείται τις διατάξεις του, να τις αναφέρει στο δικόγραφο του, σύμφωνα με τους δικονομικούς κανόνες που διέπουν τον καταρτισμό των έγγραφων προτάσεων, για να μπορούν να καταστούν αντικείμενο απόδειξης αργότερα κατά τη δίκη.» Έχει επιπλέον νομολογηθεί ότι η αναφορά σε αλλοδαπό δίκαιο στα δικόγραφα, πρέπει να είναι λεπτομερής. Ο διάδικος που στηρίζει την υπόθεση του σε αλλοδαπό δίκαιο, οφείλει να παραθέσει πλήρεις λεπτομέρειες των διατάξεων του αλλοδαπού δικαίου όπως των συγκεκριμένων Νόμων, Κανονισμών αλλά και νομολογίας. Σχετική είναι η υπόθεση Ναυτοδικείου Williams Glyn's Bank v. The Ship "Maria"
(1984)CLR 821, η οποία αφορούσε όπως και η παρούσα, αίτηση για διαγραφή (strike out) μέρους δικογράφου και συγκεκριμένα της υπεράσπισης στην ανταπαίτηση. Υποστηρίχθηκε ότι το μέρος αυτό της υπεράσπισης, συμπεριλάμβανε ανεπίτρεπτα πλήρεις λεπτομέρειες για το Ελληνικό δίκαιο όπως αποφάσεις Ελληνικών Δικαστηρίων και αποσπάσματα από Ελληνικά νομικά συγγράμματα. Λέχθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι ορθά συμπεριλήφθηκαν αυτές οι λεπτομέρειες του αλλοδαπού δικαίου γιατί παράλειψη του εναγομένου να τις συμπεριλάβει, θα του στερούσε το δικαίωμα να τις παρουσιάσει στην ακρόαση υπό μορφή μαρτυρίας εμπειρογνώμονα. Αυτό γιατί το αλλοδαπό δίκαιο ως ζήτημα γεγονότων θα πρέπει να δικογραφείται όπως όλα τα γεγονότα, προκειμένου να μην τεθεί προ εκπλήξεων η άλλη πλευρά κατά την ακρόαση. Παρατέθηκε επίσης το πιο κάτω απόσπασμα από το σύγγραμμα Bullen and Leake - Jacob's Precedents of Pleadings, 12th Ed, pp. 1071, 1072, κάτω από τον τίτλο "Foreign Law": "Where a party relies on foreign law to support his claim or as a ground of defence thereto, he must specially plead the foreign law relied on in his Statement of Claim or Defence, as the case maybe, and he should give full particulars of the precise statute, code, rule, regulation, ordinance or case law relied on with the material sections, clauses or provisions thereof." Στην ίδια απόφαση, λέχθηκε ότι παρότι η αίτηση για διαγραφή δικογράφου μπορεί να καταχωρηθεί σε οιονδήποτε στάδιο της διαδικασίας, εντούτοις πρέπει να καταχωρείται άμεσα και μόνο σε πολύ εξαιρετικές περιστάσεις θα πρέπει να καταχωρείται μετά το κλείσιμο των δικογράφων. Αυτό, προκειμένου να αποφευχθεί η καθυστέρηση στην προώθηση της διαδικασίας. Παραθέτω το πιο κάτω χαρακτηριστικό απόσπασμα: « It is a well settled rule that, although the application may be made at any stage of the proceedings, it should always be made promptly. In Attorney-General of the Duchy of Lancaster v. London and North Western Railway Company [1892] 3 Ch.274, it was held that an application to strike out pleadings should be made by the defendant before filing his defence. It is only in exceptional circumstances that it may be made after the close, of pleadings but in any event the Court may refuse to hear such an application after the action is set down for trial. In Cross v. Earl Howe [1892] 62 L.J (N.S.) Ch. 342, an application to have plaintiff's statement of claim struck out as frivolous and vexatious, the Court refused the motion, which would otherwise have been acceded to, on the ground of delay once the action was set down for hearing. North, J. had this to say in his judgment: "My only difficulty is the lateness of the application. I do not think I can stop the action at this stage". Allowing applications of this kind after such long delay and after the action is set down for hearing, or the hearing has commenced would amount to availing a party, wishing to postpone the hearing, the opportunity of achieving his target by taking steps to have any averment in the pleadings struck out.» Όπως έχει ήδη αναφερθεί, το Δικαστήριο θα εξετάσει τα σημεία που έχουν εγερθεί από τον συνήγορο των Εναγόμενων/Αιτητών έχοντας κατά νου τα δικόγραφα των δυο αγωγών βλέποντας στο πρόσωπό τους (on the face of it) χωρίς να πρέπει να μπει σε βάθος και να αναλύσει τα αιτήματα της Ενάγουσας. Όπως έχει ήδη αναφερθεί αναφορικά με το θέμα κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας δυο χρήσιμες υποθέσεις, στη μια εκ των οποίων έχουν ήδη παραπέμψει το Δικαστήριο και οι ευπαίδευτοι συνήγοροι, είναι η υπόθεση Beogradska (ανωτέρω) αλλά και η υπόθεση Artesa Trading Ltd, Πολιτική Έφεση 147/12, ημερομηνίας 3.4.18. Στην υπόθεση Beogradska (ανωτέρω) έχει επαναληφθεί η αρχή ότι η κατάχρηση δικαστικής διαδικασίας συμβαίνει μεταξύ άλλων όταν χρησιμοποιούνται διαφορετικά ένδικα μέσα για επιδίωξη του ίδιου σκοπού και όταν καταχωρούνται δυο παράλληλες και δικονομικά ανεξάρτητες διαδικασίες που είναι όμοιες ως το αντικείμενό τους. Όταν το Δικαστήριο βρεθεί ενώπιον τέτοιων περιπτώσεων κατάχρησης δικαστικής διαδικασίας, δηλαδή επιδίωξης του ίδιου σκοπού με διαφορετικά ένδικα μέσα, έχει στη διάθεσή του τόσο το μέρος της απόρριψης, όσο και εκείνο της αναστολής. Στην υπόθεση Beogradska (ανωτέρω) έχει τεθεί με σαφήνεια ότι χωρίς να υπάρχει άκαμπτος κανόνας εκεί που η μεταγενέστερη διαδικασία καλύπτει ουσιωδώς τα ίδια ζητήματα, αυτή πρέπει να απορρίπτεται. Αλλά εκεί που καλύπτει ζητήματα που δεν εγείρονται καθόλου στην προγενέστερη διαδικασία, τότε πρέπει να αναστέλλεται μέχρι την εκδίκαση της προγενέστερης. Επίσης στην κλασική υπόθεση για αποτροπή κατάχρησης των δικαιοδοσιών του Δικαστηρίου Διευθυντής των Κεντρικών Φυλακών v. Τζεννάρο Περέλλα
(1995)1 ΑΑΔ 217, έχει αναφερθεί ότι κάθε αναφυόμενο ζήτημα κατάχρησης δικαιοδοσίας και διαδικασίας εξετάζεται υπό το φως των συγκεκριμένων γεγονότων της υπόθεσης, δεδομένου ότι δεν μπορεί εκ προοιμίου να στεγανοποιηθεί εκείνη η συμπεριφορά που εξεταζόμενη κρίνεται ως καταχρηστική. Σε ό,τι αφορά την υπόθεση Artesa (ανωτέρω) εάν και τα γεγονότα της δεν έχουν καμία σχέση με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης υπό την έννοια του ότι στην υπόθεση Artesa θεωρήθηκε καθοριστικής σημασίας το γεγονός ότι οι Ενάγοντες εκεί είχαν εγείρει αγωγή εκ μέρους και για λογαριασμό ανύπαρκτου προσώπου, με αναφορά στην υπόθεση Lioufas & Co Ltd & Ανδρονίκου κ.α.
(1996)1 ΑΑΔ 773, δόθηκε έμφαση στο γεγονός ότι είναι μη συγκροτημένο σώμα εφόσον δεν διαθέτει νομική προσωπικότητα δεν μπορεί ούτε να ενεργεί ούτε και να ενάγεται, εξ' ου και το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε τη θέση του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι υπήρχε μια νεοφανής μορφή κατάχρησης που θα έπρεπε να αποτραπεί ανεξάρτητα από οποιεσδήποτε δικονομικές πρόνοιες στη φύση της σύμφυτης δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Παρασκευάς Δημητρίου v. Γαβριήλ Γαβριήλ
(2001)1 ΑΑΔ 16, αφού υιοθετήθηκαν και περιλήφθηκαν τα όσα είχαν αναφερθεί στην υπόθεση Beogradska (ανωτέρω) το εφετείο επικύρωσε την επιλογή του πρωτόδικου Δικαστηρίου να απορρίψει αγωγή εφόσον είχε διαπιστωθεί πολλαπλότητα διαδικασίας και κατάχρηση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου έχοντας κατά νου ότι αυτή η αυστηρή αντιμετώπιση γίνεται όχι για την έννοια της τιμωρίας ενός Ενάγοντα, αλλά υπό το φως της γενικής αντιμετώπισης που πρέπει να ακολουθούν τα Δικαστήρια με σκοπό την αποφυγή της πολλαπλότητας διαδικασιών και της κατάχρησης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου και έχοντας κατά νου και τη ταλαιπωρία που υφίσταται ο διάδικος ο οποίος αναγκάζεται να αντιμετωπίσει την υπόθεσή του σε περισσότερα πεδία από όσα αναμένεται. Ερχόμενη στο δικόγραφο της παρούσας υπόθεσης, δηλαδή το κλητήριο ένταλμα ειδικά οπισθογραφημένο της παρούσας αγωγής, η Ενάγουσα, όπως έχει ήδη αναφερθεί, αναφέρεται στις διαπιστώσεις που είχαν γίνει από το Τμήμα Επιθεώρησης Εργασίας σε περισσότερο από μια επισκέψεις τους ΓΙΑ ΕΠΙΘΕΏΡΗΣΗ στο ΡΙΚ καθώς και από ιδιωτικές εταιρείες σε σχέση με τα θέματα κυρίως εξαερισμού, θερμοκρασίας, σκόνης τους χώρου εργασίας και έκθεση των υπαλλήλων σε κινδύνους, αποδίδει στους Εναγόμενους αμέλεια την οποία εξειδικεύει στην παράγραφο 13 της Έκθεσης Απαίτησής της σε μεγάλο αριθμό υποπαραγράφων αναφορικά με τα θέματα αυτά και αναφέρει ότι εξέθεσαν την Ενάγουσα σε όλους αυτούς τους κινδύνους. Επίσης στην παράγραφο 14 της Έκθεσης Απαίτησής της, στα πλαίσια της παρούσας αγωγής η Ενάγουσα επικαλείται την αρχή res ipsa loquitur. Ακολούθως, στην παράγραφο 15 της Έκθεσης Απαίτησής της στην παρούσα αγωγή, η Ενάγουσα περιγράφει την ασθένεια και/ή τα συμπτώματα που ανέπτυξε συνεπεία της κατά ισχυρισμό της αμέλειας και παράβασης των εκ του νόμου και/ή κανονισμών απορρεόντων καθηκόντων των Εναγόμενων και την έκθεσή της σε κινδύνους. Στην παράγραφο 16 της Έκθεσης Απαίτησης της παρούσας αγωγής η Ενάγουσα παραθέτει τις λεπτομέρειες ειδικών ζημιών που είχε υποστεί μέχρι του χρονικού σημείου που είχε καταχωρηθεί η παρούσα αγωγή και αναφέρει ότι θα χρειάζεται να ακολουθεί φαρμακευτική αγωγή, φυσιοθεραπευτική αγωγή, οστεοπαθητική αγωγή, πιλάτες και άλλες συναφείς θεραπείες οι οποίες όμως δεν μπορούν να έχουν ως αποτέλεσμα την ικανοποιητική και/ή ολοκληρωτική αποκατάσταση των τραυμάτων της, το μόνο δυνατό αποτέλεσμα είναι παροδικό και μερική ανακούφιση. Στο δικόγραφο της Ενάγουσας στην αγωγή 2257/19 το οποίο είναι γενικά οπισθογραφημένο, η Ενάγουσα αξιώνει κατά του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας μια σειρά από αναγνωριστικές αποφάσεις και/ή δηλώσεις του Δικαστηρίου ότι η Κυπριακή Δημοκρατία και οι αρμόδιες υπηρεσίες αυτής και/ή λειτουργοί αυτής και/ή τα θεσμοθετημένα όργανα και/ή οι αξιωματούχοι αυτής αμέλησαν και παρέλειψαν να εισαγάγουν στην Κυπριακή έννομη τάξη την Ευρωπαϊκή Οδηγία 89/391/ΕΟΚ για την ασφάλεια και υγεία στην εργασία, την οδηγία 2000/54/EΚ σε σχέση με ασθένειες από βιολογικούς και χημικούς παράγοντες, δεν είχαν συμμορφωθεί με τις υποδείξεις του Τμήματος Εργασίας κατά τις διάφορες επισκέψεις του όταν αναγνωρίστηκε ότι υπήρχαν προβλήματα στις κτιριακές εγκαταστάσεις του Ρ.Ι.Κ., παράνομα δεν επέδειξαν την επιμέλεια που επιβάλει το άρθρο 8 της ΕΣΔΑ για να ενημερώσουν την Ενάγουσα για τους εν γνώση τους βλαπτικούς παράγοντες για να προστατεύσει την υγεία της, δεν εκσυγχρόνισαν τις εγκαταστάσεις τους, αλλά ούτε και τους νόμους με βάση το Ενωσιακό Δίκαιο περί αναγνώρισης επαγγελματικών ασθενειών, δεν ενσωμάτωσαν την οδηγία 2000/54/EΚ, παραβίασαν σωρεία Οδηγιών και/ή υποδείξεων και/ή αποφάσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, υπέβαλαν την Ενάγουσα σε ταπεινωτική μεταχείριση, πόνους, ταλαιπωρίες και σε προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας της, δεν έχουν τη δυνατότητα να της προσφέρουν στην Κύπρο την ιατρική περίθαλψη που είναι αναγκαία για την ασθένειά της με αποτέλεσμα να αναγκάζεται να μεταβαίνει σε τακτικά χρονικά διαστήματα στο εξωτερικό για σκοπούς θεραπείας για την οποία υποβάλλεται πέραν από έξοδα, σε περαιτέρω κινδύνους για την υγεία της, αρνούνται να αναγνωρίσουν ότι η ασθένειά της προήλθε από επαγγελματική νόσο για να καλύψουν σε αυτήν όλα τα παρεπόμενα έξοδά της όπως και του αναγκαίο συνοδού της, περιορίζουν σοβαρά τα ατομικά δικαιώματά της και επίσης η Κυπριακή Δημοκρατία επιχειρεί και/ή προβαίνει στην ταύτιση των αρμόδιων κρατικών αρχών με τον εργοδότη της Ενάγουσας, δηλαδή το Ρ.Ι.Κ. που είναι Οργανισμός Δημόσιου Δικαίου στον οποίο η Ενάγουσα άσκησε αγωγή για αποζημιώσεις και/ή υποβοηθά ανεπίτρεπτα το ΡΙΚ, γεγονός που συνιστά υπέρμετρη υπέρβαση της αρχής της αναλογικότητας και κατάχρηση εξουσίας και την εμποδίζουν να έχει δίκαιη δίκη με τον εργοδότη της. Επίσης, αποδίδει στην Κυπριακή Δημοκρατία παράνομα να έχει απαλλάξει τον ασφαλιστή του ΡΙΚ από την καταβολή αποζημιώσεων σε αναγνωρισμένες επαγγελματικές ασθένειες ως προβλέπονται στον κατάλογο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εσκεμμένα και παράνομα εμποδίζουν τη λήψη σύνταξης ανικανότητάς της, πάρα τη θέλησή της προχώρησαν σε αξιολόγησή της από ψυχίατρο, παράνομα δεν επιτρέπουν την απρόσκοπτη μετάβασή της στο Λονδίνο για σκοπούς θεραπείας κάτι που συνιστά απάνθρωπη μεταχείριση, αλλά και εμποδίζει τη σταθεροποίηση και αντίθετα ευνοεί την επιδείνωση της κατάστασης της υγείας της, αρνούνται να της εξασφαλίσουν τα στοιχειώδη δικαιώματά της, παραβιάζουν την αρχή της ευθύνης προς αποκατάσταση της ζημιάς που προκάλεσαν στην Ενάγουσα η παράληψη λήψης μέτρων σύμφωνα με το Ενωσιακό Δίκαιο, και καταλογίζει επίσης στην Κυπριακή Δημοκρατία παράληψη συμμόρφωσης ακόμη και σήμερα με τις Ενωσιακές της υποχρεώσεις, συμπεριλαμβανομένης και της μεταφοράς Ευρωπαϊκών Οδηγιών στο εσωτερικό δίκαιο και της σύμφωνης με το Κοινοτικό Δίκαιο ερμηνείας του εθνικού δικαίου. Δεν έχει καταχωρηθεί ενώπιον του Δικαστηρίου ως Τεκμήριο η Έκθεση Απαίτησης στην αγωγή 2257/19, εάν αυτή έχει καταχωρηθεί στο Δικαστήριο, κάτι που το παρόν Δικαστήριο δεν γνωρίζει, εφόσον η υπόθεση 2257/19 δεν τυγχάνει χειρισμού από το παρόν Δικαστήριο. Έχω όμως ήδη αναφέρει ότι ενώπιον του Δικαστηρίου έχουν καταχωρηθεί ως Τεκμήρια η μονομερής αίτηση της Ενάγουσας/Αιτήτριας στα πλαίσια της αγωγής 2257/19 για έκδοση Διαταγμάτων που να διατάσσεται η Κυπριακή Δημοκρατία να συμμορφωθεί με τις Ενωσιακές της υποχρεώσεις και να εξαλείψει την παράνομη σοβαρή οικονομική βλάβη που της προκλήθηκε συνεπεία της μη ορθής μεταφοράς και/ή μη ορθής εφαρμογής των Οδηγιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο εσωτερικό δίκαιο όπως και διάταγμα με το οποίο να υποχρεώνεται η Κυπριακή Δημοκρατία να πληρώσει στην Ενάγουσα το συνολικό ποσό των €319.223,837 που αφορούν μη καταβληθέντα έξοδα της Ενάγουσας από θεραπείες και παρεπόμενα έξοδα, καθώς επίσης και να παύσουν να θέτουν εμπόδια στη συνέχιση της αποθεραπείας και αποκατάστασης της υγείας της σε συγκεκριμένο νοσοκομείο του Λονδίνο. Την εν λόγω αίτηση συνοδεύει πολυσέλιδη ένορκη δήλωση της ίδιας της Ενάγουσας στην οποία αναδιπλώνει ολόκληρο το ιστορικό της υπόθεσης και στις οποίες αναφέρεται σε ευθύνη της Κυπριακής Δημοκρατίας η οποία κατ' εξακολούθηση παραβιάζει το Ενωσιακό Δίκαιο όπως και το Ρ.Ι.Κ. Επισυνάπτει επίσης μεγάλος αριθμός Τεκμηρίων. Η ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 30.10.20, όπως έχει ήδη αναφερθεί έχει επίσης τεθεί ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, αποτελεί το Τεκμήριο 3 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση της κυρίας XXXXX Λουκά-Ελευθερίου και από το κείμενό της προκύπτει σαφώς ότι και ο Πρόεδρος που εκδίκασε την εν λόγω αίτηση αναφέρεται σε παραβιάσεις εσωτερικής νομοθεσίας και Ευρωπαϊκής νομοθεσίας που αποδίδει η Ενάγουσα τόσο στην Κυπριακή Δημοκρατία, όσο και στο Ρ.Ι.Κ., εναντίον του οποίου έχει καταχωρήσει αγωγή από το 2011 με την οποία διεκδικεί ποσό εκτός από αποζημιώσεις για τα πραγματικά έξοδα που έχει υποστεί για σκοπούς θεραπειών μετάβασής της στο Λονδίνο κτλ. Ο Πρόεδρος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας που επιλήφθηκε της αίτησης αποφάσισε ότι δεν δικαιούται η Ενάγουσα στην έκδοση των Διαταγμάτων, χωρίς να παραγνωρίζει τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ενάγουσα και τον πόνο και την ταλαιπωρία που της προκαλούν η ασθένεια από την οποία υποφέρει, αναφέροντας ότι δεν προσφέρεται στο στάδιο της αίτησης για έκδοση ενδιάμεσων Διαταγμάτων η επίλυση ουσιαστικά των διαφορών της αγωγής της Ενάγουσας με την Κυπριακή Δημοκρατία, αλλά επίσης και το γεγονός ότι υπήρχε σε εξέλιξη τότε η ακροαματική διαδικασία στην υπόθεση 344/11, την παρούσα δηλαδή υπόθεση, εναντίον του εργοδότη της Ρ.Ι.Κ. και η ίδια παραδέχτηκε στα πλαίσια της αίτησης ότι τα ποσά που αξιώνει να της καταβληθούν με το Αιτητικό Β της αίτησης αξιώνονται και στα πλαίσια της αγωγής 344/11. Είναι από τα πιο πάνω ολοφάνερο ότι τουλάχιστον υπάρχουν αρκετά κοινά σημεία προς εκδίκαση και στις δυο αγωγές, πάντοτε στο πρόσωπο (on the face) των δικογράφων και επίσης αξιώνονται θεραπείες για καταβολή των ίδιων ποσών και στις δυο αγωγές. Υπό αυτήν την έννοια και στα πλαίσια των αποφάσεων που έχουν αναφερθεί πιο πάνω, μπορεί να λεχθεί ότι υπάρχει κατάχρηση των διαδικασιών του Δικαστηρίου. Το ερώτημα που τίθεται είναι πώς επιλύεται αυτό το θέμα δεδομένου ότι: 1) Η πιο παλιά αγωγή που είναι η παρούσα στρέφεται εναντίον του Ραδιοφωνικού Ιδρύματος Κύπρου (ΡΙΚ) και τυγχάνει χειρισμού από το παρόν Δικαστήριο, ενώ η μεταγενέστερη αγωγή 2257/19 στρέφεται εναντίον του Γενικού Εισαγγελέα της Κυπριακής Δημοκρατίας και δεν εκκρεμεί στο ημερολόγιο του παρόντος Δικαστηρίου. Επίσης όπως έχω αναφέρει φαίνεται να υπάρχουν κοινά σημεία μεν στις δυο αγωγές, αλλά δεν είναι ακριβώς ταυτόσημες. Το ενδεχόμενο ολικής διαγραφής της μεταγενέστερης αγωγής θεωρώ με βάση τη νομολογία στην οποία έχω παραπέμψει ανωτέρω, ότι δεν προσφέρεται υπό τις περιστάσεις. Το ενδεχόμενο διαγραφής μόνο μίας παραγράφου εκείνης που φαίνεται ότι η Ενάγουσα παραδέχεται ότι η Ενάγουσα παραδέχεται ότι και με τις δύο αγωγές διεκδικεί το ίδιο κονδύλι αποζημιώσεων τόσο εναντίον του Ρ.Ι.Κ. όσο εναντίον και της Κυπριακής Δημοκρατίας ενδεχόμενα να προσφέρετο για διαγραφή. Όμως δεν θα επίλυε οριστικά το θέμα. Το Διάταγμα αναστολής της παρούσας αγωγής σίγουρα δεν προσφέρεται τόσο βάσει του βεβαρυμένου ιστορικού της υπόθεσης αλλά και το γεγονός ότι με την παρούσα αγωγή η Ενάγουσα ενάγει το Ρ.Ι.Κ. ως εργοδότες της και ζητά από αυτούς αποζημιώσεις για ζημιές και απώλειες και προσωπικές βλάβες κατά την εργοδότηση της. Το ενδεχόμενο αναστολής της μεταγενέστερης αγωγής, αυτής που στρέφεται εναντίον του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, επίσης υπό τις περιστάσεις δεν φαίνεται να προσφέρεται δεδομένου ότι εκείνη η αγωγή βρίσκεται ακόμα σε αρχικό στάδιο και οι ευθύνες που επιρρίπτονται στην Κυπριακή Δημοκρατία από την Ενάγουσα για μη συμμόρφωση με το Ενωσιακό Δίκαιο επηρεάζει όμως την παρούσα αγωγή αφού φαίνεται η πηγή της ευθύνης που αποδίδει η Ενάγουσα στους εργοδότες της το Ρ.Ι.Κ. να πηγάζει από το γεγονός ότι η Κυπριακή Δημοκρατία δεν έχει εφαρμόσει τις υποχρεώσεις της με βάση οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι ξεκάθαρο ότι όντως υπάρχουν στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας καταχωρημένες δύο αγωγές στις οποίες η Ενάγουσα αποδίδει ευθύνη για την κατάσταση στην οποία περιήλθε. Βασική ευθύνη φέρεται να αποδίδεται στην Κυπριακή Δημοκρατία η οποία δεν εφάρμοσε τις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η οποία δεν ανάγκασε τον εργοδότη της Ενάγουσας Ρ.Ι.Κ. να λάβει εκείνα τα αναγκαία μέτρα ώστε να της προσφέρει ασφαλές εργασιακό περιβάλλον. Κατά την άποψη μου το ορθότερο θα ήταν όπως τόσο η Κυπριακή Δημοκρατία όσο και το Ρ.Ι.Κ. ήσαν συνεναγόμενοι στην ίδια αγωγή ή ενδεχόμενα να τίθετο θέμα τριτοδιαδίκου, κάτι βέβαια που στα δεδομένα της υπό κρίση υπόθεσης δεν προσφέρεται πλέον λόγω του χρόνου που έχει παρέλθει. Με τα δεδομένα που υπάρχουν όμως ενώπιόν μου και θεωρώντας όπως έχω πει ότι οι αρχές της επιείκειας επιβάλουν όπως ουδείς διάδικος στερηθεί το δικαίωμά του για πρόσβαση στο Δικαστήριο, θεωρώ ότι το ορθό είναι όπως αφεθεί η ίδια η Ενάγουσα να αποφασίσει ποια από τις δυο αγωγές θα προωθήσει, την παρούσα ή την υπόθεση 2257/19. Ενόψει τούτου, και λαμβάνοντας υπόψη μου όπως έχω πει το γεγονός ότι εκκρεμεί ενώπιον του Εφετείου η απόφαση στην έφεση που καταχώρησε η Ενάγουσα εναντίον της ενδιάμεσης απόφασης Προέδρου του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας στα πλαίσια της αγωγής 2257/19 η οποία έχει εκδικαστεί και αναμένεται η έκδοση της απόφασης της δίδεται στην Ενάγουσα χρόνος μέχρι τις 30.9.2021, ημερομηνία που ορίζεται για οδηγίες η παρούσα αγωγή, όπως παρουσιαστεί ενώπιον του Δικαστηρίου και θέσει τη τελική της θέση αναφορικά με το ποια από τις δυο αγωγές θα προωθήσει. Με βάση την κατάληξη της απόφασης του Δικαστηρίου, επιδικάζονται υπέρ των Εναγόμενων/Αιτητών και εναντίον της Ενάγουσας/Καθ' ης η Αίτηση το ήμισυ των εξόδων της παρούσας διαδικασίας, όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, τα οποία θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ................... Στ. Χριστοδουλίδου Μέσσιου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Σ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο