← Κύπρος

Μ.Λ., ανήλικου δια μέσου των γονέων του και πλησιεστέρων φίλων του Λ.Λ. και Ν.Ν.Λ. ν. Σ. Χ. κ.α., Αρ. Αγωγής: 3315/2013, 12/7/2021

Μ.Λ., ανήλικου δια μέσου των γονέων του και πλησιεστέρων φίλων του Λ.Λ. και Ν.Ν.Λ. ν. Σ. Χ. κ.α., Αρ. Αγωγής: 3315/2013, 12/7/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A400 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: N. Α. Π. Γεωργιάδη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3315/2013 ΜΕΤΑΞΥ: Μ.Λ., ανήλικου δια μέσου των γονέων του και πλησιεστέρων φίλων του Λ.Λ. και Ν.Ν.Λ. Ενάγοντα και

  1. Κ.Μ.
  2. AIG EUROPE LTD Εναγόμενων Και ως τροποποιήθηκε δυνάμει διαταγής του Δικαστηρίου ημερομηνίας 6/12/2013 ΜΕΤΑΞΥ: Μ.Λ., ανήλικου δια μέσου των γονέων του και πλησιεστέρων φίλων του Λ.Λ. και Ν.Ν.Λ. Ενάγοντα και
  3. Σ. Χ.
  4. AIG EUROPE LTD Εναγόμενων ------------------ Αίτηση των Εναγόμενων ημερομηνίας 8/2/2021 για Αναστολή Εκτέλεσης της Απόφασης Ημερομηνία: 12 Ιουλίου,
  5. Για τους Εναγόμενους - Αιτούντες: κ. Χρίστος Δημητριάδης για κ.κ. Κώστας Π. Δημητριάδης Δ.Ε.Π.Ε. Για τον Ενάγοντα - Καθ' ου η Αίτηση: κ. Στυλιανός Μένταλης για κ.κ. Ανδρέας Π. Ερωτοκρίτου & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η
  6. Με την αίτηση τους οι Εναγόμενοι - Αιτούντες (οι «Εναγόμενοι») αιτούνται Διάταγμα που να αναστέλλει την εκτέλεση της Δικαστικής Αποφάσεως ημερομηνίας 3/12/2020 στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγή μέχρι της τελικής εκδίκασης και αποπεράτωσης της Έφεσης που καταχώρισαν.
  7. Αφορά απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου που εκδόθηκε μετά από ακρόαση. Επιδικάστηκαν υπέρ του Ενάγοντα €45000 ως γενικές αποζημιώσεις, €1118,79 ως ειδικές αποζημιώσεις, νόμιμος τόκος και έξοδα για τραυματισμούς που υπέστη στο πρόσωπο σε δυστύχημα του οποίου ήταν παραδεκτό ότι την αποκλειστική ευθύνη πρόκλησης είχε ο Εναγόμενος
  9. Η αίτηση βασίζεται στις Δ.35, Θ.Θ.18 και 19, στη Δ.48, Θ.Θ.1-4, 8 και 9 και στη Δ.40, Θ.Θ.7(β), 11 και 15 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας, στα άρθρα 29 και 47 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60στις αρχές της επιείκειας και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου.
  10. Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της κας Μ.Γ., δικηγορικής υπαλλήλου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους Εναγομένους. Αφού γίνεται αναφορά στην εκδοθείσα απόφαση (Τεκμήριο Α) και στην ειδοποίηση έφεσης (Τεκμήριο Β), αναφέρεται στην ανταλλαγείσα με τη συνήγορο του Ενάγοντα αλληλογραφία (Τεκμήριο Γ) με την οποία τους κοινοποιείται η πρόθεση του πατέρα του Ενάγοντα ότι δεν συγκατατίθεται στη μη καταβολή των επιδικασθέντων ποσών μέχρι την εκδίκαση της έφεσης. Περαιτέρω, αναφέρει, ο Ενάγων είναι ανήλικος μαθητής, χωρίς εισοδήματα και θα είναι αδύνατο να επιστρέψει τα χρήματα σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης. Συγκεκριμένα, επειδή είναι ανήλικος, τα χρήματα θα πρέπει να κατατεθούν σε έντοκο τραπεζικό λογαριασμό. Ο μόνος τρόπος να αποσυρθούν τα χρήματα θα είναι με διάταγμα του Οικογενειακού Δικαστηρίου. Τα μόνα πρόσωπα που δύνανται να αιτηθούν τέτοιο διάταγμα είναι οι γονείς του. Η όλη στάση του πατέρα του Ενάγοντα με την επίμονη στάση του να καταβληθεί το ποσό δείχνει ότι δεν πρόκειται να συγκατατεθεί για την λήψη μέτρων για επιστροφή του ποσού με κίνδυνο εξανέμισης της αξίας της έφεσης. Ο κίνδυνος επομένως να μην επιστραφούν τα ποσά που επιδικάστηκαν χωρίς την ανάληψη άλλων διαδικασιών είναι ορατός και αποτελεσματικότητα της έφεσης τίθεται εν αμφιβόλω.
  11. Η Εναγομένη 2 είναι η ασφαλιστική εταιρεία του Εναγομένου
  12. Είναι έτοιμη να παραχωρήσει τραπεζική εγγύηση για το ποσό της απόφασης οπότε σε περίπτωση μη επιτυχούς έκβασης της έφεσης ο Ενάγων να λάβει όλα τα οφειλόμενα ποσά αμέσως.
  13. Ο Ενάγων - Καθ' ου η Αίτηση («ο Ενάγων») καταχώρισε ένσταση προβάλλοντας 9 λόγους. Ισχυρίζεται ότι ο Ενάγων δικαιωματικά απαιτεί δια των γονέων του τις αποζημιώσεις που επιδικάστηκαν προς όφελος του (λόγος 1), ότι δεν είναι δίκαιο ή εύλογο να του αποστερηθούν (λόγος 2), ότι η έφεση δεν έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας (λόγος 3), ότι η αίτηση είναι ατεκμηρίωτη και αόριστη (λόγος 4) και ούτε στοιχειοθετούν την κατ' ισχυρισμόν άρνηση του πατέρα του Ενάγοντα (λόγος 5), ότι τα χρήματα που θα καταβληθούν θα εξασφαλιστούν σε τραπεζικό λογαριασμό (λόγος 6), ότι σκοπός της αίτησης είναι η αποφυγή καταβολής του ποσού (λόγος 7), ότι οφείλουν να καταβάλουν τα έξοδα (λόγος 8) και ότι δεν έχουν καταδειχθεί οι εξαιρετικοί λόγοι που να δικαιολογούν την αναστολή εκτέλεσης (λόγος 9).
  14. Η Ένσταση βασίζεται στις Δ.35, Θ.Θ.18 και 19, στη Δ.48, Θ.Θ.1-4, 8 και 9 και στη Δ.40, Θ.Θ.1 και 7 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας, στα άρθρα 29 και 47 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου.
  15. Η Ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του κ. Στυλιανού Μένταλη, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον Ενάγοντα. Ισχυρίζεται ότι η έφεση δεν ευσταθεί και είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Η εκφρασθείσα θέση της κας Γιαννακού για μελλοντική άρνηση ή απροθυμία του πατέρα του Ενάγοντα να συγκατατεθεί σε επιστροφή του ποσού είναι κακόπιστη και ατεκμηρίωτη. Από τη στιγμή, ανέφερε, που θα κατατεθεί σε τραπεζικό λογαριασμό στο όνομα του ανήλικου θα είναι εξασφαλισμένο. Οι γονείς έχουν επίσης υπογράψει βεβαίωση (Τεκμήριο 1) ότι θα προβούν στα αναγκαία μέτρα στο Οικογενειακό Δικαστήριο για επιστροφή του ποσού. Περαιτέρω δεν γίνεται αναφορά στο τι θα γίνει με τα έξοδα της υπόθεσης για τα οποία ο υπολογισμός ακόμη εκκρεμεί (Τεκμήριο 2, ο κατάλογος). Η αίτηση, είναι η θέση του, δεν δικαιολογείται.
  16. Και οι δύο συνήγοροι παρέθεσαν γραπτώς τις εισηγήσεις τους και αναφέρθηκαν στη νομολογία επί του θέματος.
  17. Ο συνήγορος των Εναγομένων με αναφορά στη νομολογία επί του θέματος, ανέφερε ότι παρέθεσαν επαρκή μαρτυρία ότι ο Ενάγων, που είναι ανήλικος, δεν θα μπορεί να επιστρέψει τα χρήματα οπότε και τυχόν επιτυχία της έφεσης εξανεμίζεται. Δεν παρουσιάστηκαν αποδεικτικά στοιχεία για την περιουσία του (βλ. Χ''Ιωάννου ν Gordian Holdings Ltd, ECLI:CY:AD:2020:A298, Πολιτική Έφεση 273/2019, 8/9/2020) ενώ είναι δεδομένο ότι οι Εναγόμενοι θα πρέπει να αναμένουν από τους γονείς του Ενάγοντα να απευθυνθούν στο Οικογενειακό Δικαστήριο για να επιστραφούν τα χρήματα. Το γεγονός ότι δόθηκε βεβαίωση δεν μεταβάλλει την κατάσταση αφού δεν δημιουργεί υποχρέωση να το πράξουν. Εν πάση περιπτώσει δεν έχουν προβεί σε ένορκη δήλωση επιβεβαιώνοντας την πρόθεση τους. Η Εναγομένη 2, ασφαλιστική εταιρεία, είναι πρόθυμη να παραχωρήσει τραπεζική εγγύηση για το ποσό της απόφασης.
  18. Ο συνήγορος του Ενάγοντα ανέφερε ότι η αναστολή εκτέλεσης της απόφασης είναι η εξαίρεση και όχι ο κανόνας και η εξουσία του Δικαστηρίου ασκείται όταν υφίστανται εξαιρετικές περιστάσεις. Αναφέρθηκε στους λόγους έφεσης, οι οποίοι αφορούν αξιολόγηση μαρτυρίας και κατ' ισχυρισμό λανθασμένη άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου (ως προς τις αποζημιώσεις). Σε τέτοιες περιπτώσεις η σημασία δεν είναι μόνο οριακής αλλά και περιθωριακής σημασίας (βλ. Θεοφάνους ν Γεωργίου, ECLI:CY:AD:2016:A103, Πολιτική Έφεση 251/2014, 19/2/2016). Περαιτέρω ο φόβος για μη επιστροφή του ποσού πρέπει να στηρίζεται σε μαρτυρία (βλ. Χριστοφόρου ν Έλληνας Σολωμονίδης Μωσαϊκά Λτδ, ECLI:CY:AD:2021:A14, Πολιτική Έφεση 435/2019, 20/1/2021). Από τη στιγμή που τα χρήματα θα είναι κατατεθειμένα σε ειδικό λογαριασμό δεν υφίσταται κίνδυνος. Όσον αφορά τα έξοδα επικαλέστηκε την Χαραλάμπους ν A. Panayides Contracting Ltd

(2001)1Γ ΑΑΔ 1978 όπου αναφέρθηκε στη σελ. 1984: «Ο αποτυχών διάδικος καταβάλλει τα έξοδα που το δικαστήριο επιδίκασε εναντίον του και ο δικηγόρος που εισπράττει το ποσό, αναλαμβάνει ρητή υποχρέωση συμμόρφωσης με οποιαδήποτε οδηγία ή διαταγή του Εφετείου αναφορικά με τα έξοδα στα πλαίσια εκδίκασης της έφεσης. Δεν έχουμε διαπιστώσει την ύπαρξη οποιουδήποτε αποχρώντος λόγου γιατί να μην τηρήσει το πρωτόδικο δικαστήριο αυτή την πρακτική και στην παρούσα περίπτωση.»
  1. Το θέμα αναστολής εκτέλεσης απόφασης διέπει η Δ.35, Θ.Θ. 18 και 19 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας. Οι εν λόγω θεσμοί προνοούν τα ακόλουθα: «Δ.35, Θ.18.―An appeal shall not operate as a stay of execution or of proceedings under the decision appealed from except so far as the Court appealed from or the Court of Appeal, or a Judge of either Court, may order; and no intermediate act or proceeding shall be invalidated, except so far as the Court appealed from may direct. Before any order staying execution is entered, the person obtaining the order shall furnish such security (if any) as may have been directed. If the security is to be given by means of a bond, the bond shall be made to the party in whose favour the decision under appeal was given. Δ.35, Θ.19.―Wherever under these Rules an application may be made either to the Court below or to the Court of Appeal, or to a Judge of either Court, it shall be made in the first instance to the Court or Judge below».
  2. Σύμφωνα με τις πιο πάνω διατάξεις το Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να διατάξει αναστολή εφέσιμης ενδιάμεσης ή τελικής Απόφασης (βλ. Δημητρούδης ν Λουγκρίδη
(2011)1A AAΔ 687, 695 και Aftomata Eleourgia Lythrodonta Limited v Holy Monastery of Mahera
(1986)1 CLR 532). 14. Οι αρχές της νομολογίας μπορούν να συνοψισθούν ως ακολούθως:
(1)Η απόφαση για αναστολή ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η άσκηση της οποίας, γίνεται στο πλαίσιο της Δ.35, Θ. 18 και σε συνάρτηση προς τα γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης (βλ. Χαραλάμπους, ανωτέρω, στη σελ. 1982).
(2)Η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης η οποία, παραμένει ισχυρή και διατηρεί την τελεσιδικία της μέχρι την τροποποίηση ή την ανατροπή της από το Εφετείο. Έπεται ότι ο επιτυχών διάδικος δεν πρέπει να αποστερείται τους καρπούς της επιτυχίας του εκ μόνου του γεγονότος ότι εκκρεμεί η εκδίκαση της έφεσης του αντιδίκου του. Από την άλλη όμως, αποτελεί βασική προϋπόθεση για την απονομή της δικαιοσύνης, η διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης. Η άρνηση έκδοσης διαταγής για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης δυνητικά συνεπάγεται κίνδυνο εξανέμισης της αξίας της έφεσης. (βλ. Χαραλάμπους, ανωτέρω, σελ. 1982).
(3)Το δικαστήριο, κατά την εξέταση αίτησης για αναστολή εκτέλεσης απόφασης, έχει καθήκον να εξισορροπήσει δύο σημαντικούς παράγοντες ήτοι, τη διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης από τη μια και τη διασφάλιση της αξίας και του αποτελέσματος της έφεσης από την άλλη (βλ. Χαραλάμπους, ανωτέρω, σελ. 1982 - 1983, και The Governor and the Company of the Bank of Scotland v S.S. Supphire Seas
(2001)1 ΑΑΔ 955, 968, Demetriades Group of Companies Ltd v APM Italian Type Ice-Cream Ltd, Πολιτική Έφεση 372/2015, 15/2/2017).
(4)Σε αιτήσεις αυτής της μορφής, δεν είναι πάντοτε εύκολο το καθήκον του Δικαστηρίου για εξισορρόπηση των προαναφερόμενων ουσιαστικών παραγόντων και θέσεων. Προβάλλει σε όλες τις περιπτώσεις, ως βασικό κριτήριο, το κατά πόσο υπάρχει ενδεχόμενο να προκληθεί ανεπανόρθωτη αδικία στο ένα ή στο άλλο μέρος εάν το Δικαστήριο, ανάλογα, χορηγήσει ή αρνηθεί την αναστολή. Η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου εξαρτάται από το σύνολο των περιστάσεων της κάθε υπόθεσης. Παραμένει όμως ως ουσιαστικό ερώτημα το κατά πόσο υπάρχει κίνδυνος πρόκλησης αδικίας σε ένα από τους δύο διαδίκους, ή ακόμη και στους δύο, στην περίπτωση έκδοσης ή μη του διατάγματος αναστολής (βλ. Demetriades, ανωτέρω).
(5)Το σχετικό βάρος απόδειξης ανεπανόρθωτης βλάβης εναποτίθεται στους ώμους του κάθε αιτούντα που επιζητεί αναστολή της εκτέλεσης εις βάρος του απόφασης. Όπως επίσης φέρει το βάρος να θεμελιώσει ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων, προκειμένου να καταστεί δυνατό να κλίνει η πλάστιγγα υπέρ της αρχής ότι το ένδικο μέσο της έφεσης, το οποίο ασκείται δικαιωματικά, δεν πρέπει να αποστερείται της αποτελεσματικότητάς του (βλ. Demetriades, ανωτέρω). Αν και το νομικό αποδεικτικό βάρος ήταν και παραμένει στους ώμους του αιτούντα, το μαρτυρικό βάρος απόδειξης μπορεί να μετακινηθεί στους ώμους καθ' ου η αίτηση να καταδείξει την ικανότητα του να επιστρέψει το ποσό της απόφασης σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης, παρουσιάζοντας τα στοιχεία που ο ίδιος γνωρίζει και κατέχει και στα οποία δεν έχει διαφανεί ότι ο αιτών θα μπορούσε να έχει πρόσβαση. Εφόσον επομένως, ο εξ αποφάσεως οφειλέτης προβάλει ένα λογικό φόβο ότι ο εξ αποφάσεως πιστωτής δεν θα μπορέσει να πληρώσει πίσω το ποσό της απόφασης, το μαρτυρικό βάρος απόδειξης πρέπει τότε να μεταφέρεται στον τελευταίο να καταδείξει τι πόρους έχει, εφόσον το ζήτημα βρίσκεται στη δική του αποκλειστική γνώση (βλ. Χ''Ιωάννου, ανωτέρω).
(6)Οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης είναι μεν παράγοντας σχετικός, αλλά οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις. Το πλαίσιο για τη διάγνωση των δικαιωμάτων του εφεσείοντα σε συνάρτηση με την αποτίμηση των λόγων της έφεσης είναι η ακρόαση της έφεσης. Μόνο όπου μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της έφεσης, χωρίς περαιτέρω συζήτηση του θέματος, ο παράγοντας αυτός αποκτά σπουδαιότητα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου (βλ. Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1991)1 ΑΑΔ 1147, 1150 - 1151).
(7)Το αντικείμενο της δικαιοδοσίας βάσει της Δ.35, Θ.18 είναι η αναστολή θετικής υποχρέωσης ή καθήκοντος το οποίο επιβάλλεται από την απόφαση η οποία εφεσιβάλλεται. Το αντικείμενο της αναστολής είναι η υποχρέωση ή καθήκον που επιβάλλεται από την απόφαση, και όχι η παγοποίηση ή ο προσωρινός παραμερισμός της απόφασης η οποία εφεσιβάλλεται (βλ. Δημητρούδης, ανωτέρω, σελ. 696 με αναφορά στις Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ ν Λύρα (αρ. 1)
(1997)1Γ ΑΑΔ 1384, Fotiou and Another v Petrolina Ltd
(1984)1 CLR 708, Re E.S. (an Infant)
(1986)1 CLR 119, Aftomata Eleourgia, ανωτέρω). 15. Οι οικονομικές δυσχέρειες του εξ αποφάσεως οφειλέτη να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που πηγάζουν από την απόφαση δεν μπορούν να προβληθούν ως λόγοι για τη χορήγηση αναστολής. Αν γινόταν δεκτή αυτή η πρόταση ως θέμα αρχής τότε οι επιπτώσεις, ιδιαίτερα σε μακρούς δικαστικούς αγώνες, θα ήταν επικίνδυνα αρνητικές στην αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης (βλ. Βογαζιανού ν Γενικού Εισαγγελέα
(1997)1Β ΑΑΔ 591, 595). 16. Η πρόσφατη Αγγλική Νομολογία κινείται σε ανάλογα πλαίσια. Στο σύγγραμμα Blackstone's Civil Practice, 2013, The Commentary (OUP, Oxford 2012), με αναφορά στη Hammond Suddard Solicitors v Agrichem International Holdings Ltd [2001] EWCA Civ 2065, αναφέρονται τα ακόλουθα στη σελ. 1211, §71.46 ως προς τα ερωτήματα που καλείται να απαντήσει το Δικαστήριο: «(
  1. a)If a stay is refused, what are the risks of the appeal being stifled? (
  2. b)If a stay is granted and the appeal fails, what are the risks that the respondent will be unable to enforce the judgment? (
  3. c)If a stay is refused and the appeal succeeds, and the judgment is enforced in the meantime, what are the risks of the appellant being able to recover what has been paid to the respondent?» 17. Σε δική μου ελεύθερη μετάφραση: «
(1)Εάν το αίτημα αναστολής δεν γίνει αποδεκτό ποιες οι πιθανότητες η έφεση να εξουδετερωθεί;
(2)Εάν το αίτημα αναστολής γίνει αποδεκτό και η έφεση αποτύχει ποιες οι πιθανότητες ο εφεσίβλητος να μην μπορεί να εκτελέσει την απόφαση;
(3)Εάν το αίτημα αναστολής δεν γίνει αποδεκτό και η έφεση επιτύχει και η απόφαση έχει εκτελεστεί εν τω μεταξύ ποιες οι πιθανότητες ο εφεσείων να μην μπορεί να ανακτήσει αυτά που πλήρωσε στον εφεσίβλητο;»
  1. Η μαρτυρία προς υποστήριξη του αιτήματος για αναστολή πρέπει να είναι πλήρης, ειλικρινής και ξεκάθαρη[1](βλ. Hammond, ανωτέρω, στην § [13] της απόφασης).
  2. Η Hammond, ανωτέρω, έχει υιοθετηθεί πρόσφατα στη Demetriades, ανωτέρω αλλά και στην Θεοφάνους, ανωτέρω.
  3. Κρίνω, καθοδηγούμενος από την πιο πάνω νομολογία, ότι στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει αίτημα για αναστολή πρέπει να εξειδικεύονται οι λόγοι για τους οποίους το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια προς όφελος του αιτούντα σε συνάρτηση πάντοτε, με τους λόγους έφεσης και με το αντικείμενο της απαίτησης ή υπεράσπισης αναλόγως. Διαφορετικά η στάθμιση των συγκρουόμενων συμφερόντων είναι αδύνατη. Τυχόν έγκριση αιτήματος για αναστολή εκτέλεσης χωρίς να τεθεί το αναγκαίο μαρτυρικό υπόβαθρο θα είναι αυθαίρετη. Αόριστες αναφορές ή γενικές επικλήσεις δεν αρκούν (βλ. Demetriades, ανωτέρω).
  4. Στην προκειμένη περίπτωση κρίνω ότι η Αίτηση θα πρέπει να επιτύχει. Ο Ενάγων είναι ανήλικος. Πρόκειται για σεβαστό ποσό το οποίο θα κατατεθεί μεν σε τραπεζικό λογαριασμό στο όνομα του, αλλά, σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης, θα χρειαστεί η συγκατάθεση των γονέων του να κινήσουν διαδικασία στο Οικογενειακό Δικαστήριο. Το γεγονός αυτό δεν αμφισβητείται. Ούτε φαίνεται ή έχει τεθεί ότι η Εναγομένη 2 θα μπορεί να τους υποκαταστήσει σε τέτοια διαδικασία ανεξαρτήτως των προθέσεων των γονιών του. Ο Ενάγων επίσης δεν φαίνεται ή τουλάχιστον δεν έχει αμφισβητηθεί ότι δεν έχει άλλη περιουσία. Υφίσταται επομένως πραγματική δυσκολία επανάκτησης έστω και μέρους του ποσού αν επιτύχει η έφεση. Ο κίνδυνος εξουδετέρωσης της αποτελεσματικότητας της έφεσης είναι ορατός. Δεν μου διαφεύγει βέβαια ότι στην ουσία με τη έφεση αμφισβητείται η ορθότητα του ύψους της επιδικασθείσας αποζημίωσης και όχι το πλήρες ποσό.
  5. Θεωρώ ότι υπό τις περιστάσεις θα ήταν ορθότερο όπως η εκτέλεση της απόφασης ανασταλεί με την προϋπόθεση όπως η Εναγομένη 2 παράσχει τραπεζική εγγύηση. Ως προς τα έξοδα, τα οποία δεν φαίνεται ακόμη να έχουν υπολογιστεί κρίνω ορθό όπως ακολουθηθεί ο κανόνας της Χαραλάμπους, ανωτέρω. Αυτή ήταν άλλωστε η πρόθεση και του συνηγόρου των Εναγομένων όπως φαίνεται και στην επιστολή που έστειλε - Τεκμήριο Γ - στην συνήγορο του Ενάγοντα.
  6. Εκδίδεται διάταγμα αναστολής εκτέλεσης της εκδοθείσας απόφασης ως τα αιτητικά Α και Β της Αίτησης εφόσον οι Εναγόμενοι ή οποιοσδήποτε από αυτούς, εντός 30 ημερών από σήμερα να παράσχουν στον Ενάγοντα τραπεζική εγγύηση για το ποσό της απόφασης πλέον των τόκων.
  7. Σε περίπτωση παράλειψης των Εναγομένων να συμμορφωθούν, η πρωτόδικη απόφαση θα υπόκειται αμέσως σε εκτέλεση.
  8. Τα έξοδα της αγωγής εξαιρούνται της αναστολής. Οι Εναγόμενοι θα πληρώσουν στο δικηγόρο του Ενάγοντα τα έξοδα που έχουν επιδικαστεί υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον των Εναγομένων, αφού λάβουν προηγουμένως βεβαίωση από το δικηγόρο του Ενάγοντα που θα εισπράξει τα έξοδα ότι θα συμμορφωθεί αμέσως με οποιαδήποτε οδηγία ή διαταγή που το Εφετείο θα ήθελε εκδώσει στα πλαίσια της έφεσης αναφορικά με τα έξοδα.
  9. Τα έξοδα της Αίτησης, όπως θα αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται προς όφελος των Εναγομένων και εναντίον του Ενάγοντα. (Υπ.) ............... Ν. Α. Π. Γεωργιάδης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής [1] 'In our judgment, the evidence in support of an application for a stay needs to be full, frank and clear. Evidence in support of an application for a stay must be full, frank and clear'. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.