ΜΑΡΑΚΚΟΣ ν. ΜΑΡΑΚΚΟΣ, Αρ. Αγωγής: 3342/2019, 2/7/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A398 ΕΠΑΡΧΙΑΚO ΔΙΚΑΣΤΗΡΙO ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ꞉Α. ΠΑΝΤΑΖΉ - ΛΑΜΠΡΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3342/2019 Μεταξύ: XXXXX ΜΑΡΑΚΚΟΣ (ΑΔΤ XXXXX97) Ενάγοντος και XXXXX ΜΑΡΑΚΚΟΣ Εναγομένου Ημερομηνία꞉ 2 Ιουλίου, 2021 Εμφανίσεις꞉ Για τον Ενάγοντα꞉ κ. Νίκος Γ. Σταύρου, για κ. Κλεόπα Στυλιανού Για τον Εναγόμενο꞉ κ. Ιωάννης Χατζηπαρασκευάς ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αναφορικά με την δια κλήσεως αίτηση ημερ. 4.8.2020 υπό του XXXXX Μαράκκου, Ενάγοντος - Αιτούντος Με την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτηση, ο ως άνω Αιτών εξαιτείται: «Α. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου για αποκλεισμό και απόρριψη της Ανταπαίτησης του Εναγομένου, λόγω πρόκλησης δυσχέρειας στην διεκδίκηση των δικαιωμάτων του Ενάγοντα και/ή λόγω πρόκλησης καθυστέρησης στην εκδίκαση της αγωγής και ως εκ τούτου δεν είναι πρόσφορη και/ή λόγω μη συνάφειας και σύνδεσης των διαλαμβανομένων αυτής με την παρούσα αγωγή. Β. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου για αποκλεισμό και απόρριψη της Ανταπαίτησης του Εναγομένου λόγω πρόκλησης δυσχέρειας στην διεκδίκηση των δικαιωμάτων του Ενάγοντα και/ή λόγω πρόκλησης καθυστέρησης στην εκδίκαση της αγωγής και ως εκ τούτου δεν είναι πρόσφορη λόγω του ότι οι όποιες αξιώσεις και απαιτήσεις διαλαμβάνονται και εμπεριέχονται στην Ανταπαίτηση, αφορούν πρόσωπα άσχετα με την παρούσα αγωγή. Γ. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου για διαγραφή (strike out) της Ανταπαίτησης του Εναγομένου λόγω μη αποκάλυψης αγώγιμου δικαιώματος "no reasonable cause of action or answer" και/ή λόγω προχειρότητας και/ή επιπολαιότητας και/ή λόγω δηκτικής Ανταπαίτησης και/ή λόγω ότι οι αξιώσεις του Εναγομένου, οι οποίες διαλαμβάνονται στην Ανταπαίτηση, έχουν παραγραφεί και δεν δύνανται εις ουδεμία των περιπτώσεων να αποτελούν αντικείμενο αξίωσης. Δ. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία κρίνει το Σεβαστό Δικαστήριο ως δίκαιη και/ή ορθή υπό τις περιστάσεις. Ε. 'Εξοδα, πλέον Φ.Π.Α., πλέον έξοδα επίδοσης.». Η αίτηση εδράζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς και ειδικότερα αλλά όχι εξαντλητικά στη Δ.21 θ. 10, 14 και 15 και Δ.48 θ 1 - 8 και 9 (
- k)(ο), Δ.27 θ. 3, Δ.39, Δ.59 και Δ.69, στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14(Ι)/60 (ως έχει τροποποιηθεί) και ειδικότερα, αλλά χωρίς περιορισμό στα άρθρα 29, 30 και 43, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας και ειδικότερα αλλά όχι εξαντλητικά στο Άρθρο 30, στη Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και σε οποιαδήποτε άλλη σχετική καθοδηγητική Νομολογία, στις αρχές του δικαίου της Επιείκειας και στους Κανόνες της Φυσικής Δικαιοσύνης, καθώς επίσης και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες και γενική πρακτική του Δικαστηρίου και στα δικόγραφα που καταχωρήθηκαν στο πλαίσιο της αγωγής. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η παρούσα αίτηση εμφαίνονται στην επισυνημμένη Ένορκο Δήλωση του κ. XXXXX Σταύρου, ημερομηνίας 4/8/2020. Παρατίθεται αυτούσια πιο κάτω꞉ «Εγώ ο κάτωθι υπογράφων XXXXX Γ. Σταύρου εκ Λευκωσίας, ορκίζομαι και αναφέρω τα ακόλουθα, τα οποία εξ' όσων καλώς γνωρίζω και πιστεύω είναι ορθά και αληθή: 1. Είμαι δικηγόρος και συνεργάζομαι υπό αυτή μου την ιδιότητα στο δικηγορικό γραφείο του κ. Κλεόπα Στυλιανού, ο οποίος εκπροσωπεί νομικά τον ενάγοντα - αιτούντα στην παρούσα υπόθεση. 2. Έχω λάβει γνώση των γεγονότων της παρούσας υπόθεσης, μέσω στοιχείων, τα οποία μου παρέθεσε ο ενάγων - αιτών, μέσω εγγράφων που διατηρώ στην κατοχή μου και ως εκ τούτου είμαι σε θέση να προβώ στην ένορκη ταύτη δήλωση. 3. Κατά ή περί τις 22/10/2019 κατεχωρίσθη υπό των αντικλήτων δικηγόρων του ενάγοντος - αιτούντος και εναντίον του εναγομένου, το κλητήριο ένταλμα της αγωγής υπ' αριθ. 3342/19, η οποία αφορά αθέτηση και/ή μη εκπλήρωση συμβατικής υποχρέωσης υπό του εναγομένου, ήγουν την παράδοση του επιδίκου ακινήτου, αφ' ης στιγμής μάλιστα που ο ενάγων - αιτών (εναγόμενος στην αρχική υπόθεση, ήτοι την 3258/2001), εκπλήρωσε την δική του συμβατική υποχρέωση, ήγουν την εξόφληση της αξίωσης του ενάγοντα (εναγομένου στην παρούσα υπόθεση) μέσω της τίμησης συγκεκριμένων επιταγών. 4. Κατά ή περί τις 17/02/2020 κατεχωρίσθη αίτηση υπό του ενάγοντος - αιτούντος εναντίον του εναγομένου, με αίτημα όπως εκδοθεί απόφαση ένεκα του ότι ο εναγόμενος παρέλειψε να καταχωρίσει εμπρόθεσμα υπεράσπιση. 5. Κατά ή περί τις 15/07/2020 κατεχωρίσθη υπεράσπιση και ανταπαίτηση υπό του εναγομένου, η οποία και βρίσκεται εντός του φακέλου του Δικαστηρίου . 6. Κατά ή περί τις 21/07/2020 κατεχωρίσθη μονομερής αίτηση υπό του ενάγοντος - αιτούντος, με αίτημα όπως εκδοθεί Διάταγμα για παράταση και/ή επέκταση και/ή παρέκταση του χρόνου προθεσμίας καταχώρισης απάντησης στην υπεράσπιση και υπεράσπισης στην ανταπαίτηση. 7. Βάσει της προαναφερθείσας υπεράσπισης και ανταπαίτησης του εναγομένου, ο τελευταίος εξαιτείται εναντίον του ενάγοντος - αιτούντος συνολικά και/ή κεχωρισμένα: 1. Το ποσό των €6.834,41 (Λ.Κ. 4.000) ως η παράγραφος 2 της Ανταπαίτησης, υπόλοιπο που αφορά συμφωνία - συνεταιρισμό ημερομηνίας 13.3.1995. 2. Το ποσό των €5.826,33 (Λ.Κ. 3.410) ως η παράγραφος 3 της Ανταπαίτησης, υπόλοιπο που αφορά την εταιρεία Marakkos Car Spare Parts Co Ltd. 3. Το ποσό των €1.708,60 (Λ.Κ. 1.000) ως αναφέρεται στην παράγραφο 4 της Ανταπαίτησης, υπόλοιπο που αφορά την εταιρεία Marakkos Car Spare Parts Co Ltd. 4. Το ποσό των €2.847,67 (Λ.Κ. 1.666,66) ως αναφέρεται στην παράγραφο 5 της Ανταπαίτησης, υπόλοιπο που αφορά δάνειο και/ή δωρεά από τον πατέρα των διαδίκων περί το 1985. 5. Γενικές και/ή ειδικές αποζημιώσεις για παράβαση της συμφωνίας ημερομηνίας 13.3.1995. 6. Έξοδα. 7. Νόμιμο τόκο σε οποιοδήποτε ποσό επιδικαστεί. 8. Κατά τη διεξαγωγή μελέτης και εξέτασης της προαναφερθείσας υπεράσπισης και ανταπαίτησης του εναγομένου, διεπιστώθη ότι η ανταπαίτηση την οποία εγείρει ο εναγόμενος στην παρούσα αγωγή, αναφέρεται σε άσχετα και ασύνδετα γεγονότα και νομικά ζητήματα, τα οποία απάδουν από τα ζητήματα τα οποία εγείρει ο ενάγων στην έκθεση απαίτησής του. Πιο συγκεκριμένα, ενώ η αγωγή αφορά αθέτηση και/ή παράβαση σύμβασης και/ή παράβαση συμφωνίας και αναφέρεται σε πολύ συγκεκριμένα ζητήματα, η ανταπαίτηση του εναγομένου παραπέμπει και αφορά άσχετα θέματα, χρονολογημένα το 1985 και μετά. 9. Η εν λόγω ανταπαίτηση του εναγομένου - εξ ανταπαιτήσεως ενάγοντα, δεν είναι προσφυές και δεν ενδείκνυται να εκδικαστεί στο πλαίσιο της παρούσας και εν εξελίξει κατεχωρισμένης αγωγής, διότι θα προκαλέσει και θα επιφέρει δυσχέρεια στην διεκδίκηση των δικαιωμάτων του ενάγοντος - αιτούντος αλλά και σημαντική παρέλκυση στην εκδίκαση της αγωγής και σπατάλη εξόδων. Τα ανωτέρω αποτελούν και συνιστούν καλό λόγο - αιτία για αποκλεισμό και απόρριψη της ανταπαίτησης του εναγομένου εξ ανταπαιτήσεως ενάγοντα. 10. Προσέτι, διαζευκτικά και χωρίς επηρεασμό των ανωτέρω, η εγερθείσα ανταπαίτηση του εναγομένου εξ ανταπαιτήσεως ενάγοντα στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή εδράζεται σε γεγονότα, τα οποία έχουν πλέον παραγραφεί και ως εκ τούτου ο εναγόμενος - εξ ανταπαιτήσεως ενάγων ουδένα αγώγιμο δικαίωμα αποκαλύπτει εναντίον του ενάγοντος - αιτούντος και ότι αναφέρει εντός της ανταπαίτησής του, αποτελεί αξίωση παραγραφείσα, στην οποία δεν δύναται να βασίσει την ανταπαίτηση του. 11. Προς επίρρωση των ανωτέρω διαλαμβανομένων αναφέρω ότι συγκεκριμένα στην παράγραφο 2 της ανταπαίτησης γίνεται λόγος υπό του εναγομένου για πρώτη φορά στη σύζυγο του ενάγοντος - αιτούντος, ενώ ουδέποτε και σε κανένα άλλο στάδιο δεν έχει γίνει επίκληση της. Πιο συγκεκριμένα ακόμη ο εναγόμενος - εξ ανταπαιτήσεως ενάγων υποστηρίζει ότι η σύζυγος του ενάγοντος - αιτούντος του οφείλει χρήματα. Είναι η πάγια θέση του ενάγοντος - αιτούντος ότι τα ανωτέρω εκτιθέμενα στην εν λόγω παράγραφο, ουδεμία σχέση έχουν με την καταχωρισθείσα υπό του ενάγοντος - αιτούντος αγωγή και συνεπώς αποτελούν άσχετους και άτοπους ισχυρισμούς. 12. Επιπλέον στην παράγραφο 3 της ανταπαίτησης γίνεται αναφορά σε κάποια εταιρεία ονόματι «Marakkos Car Spare Parts Co Ltd», την οποία σύμφωνα πάντα με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις του εναγομένου - εξ ανταπαιτήσεως ενάγοντα, διατηρούσαν αμφότεροι τόσο ο ενάγων - αιτών όσο και εναγόμενος - εξ ανταπαιτήσεως ενάγων. Σύμφωνα λοιπόν με τις διαλαμβανόμενες θέσεις του εναγομένου - εξ ανταπαιτήσεως ενάγοντος, ο ίδιος ήταν πιστωμένος με Λ.Κ. 18.617,00, ενώ ο ενάγοντας - αιτών με Λ.Κ. 15.207,00 και ως εκ τούτου εξαιτείται από τον ενάγοντα - αιτούντα τη διαφορά που προκύπτει, ήγουν Λ.Κ. 3.410,00. Είναι καταφανές και ουδεμία αντίθετη άποψη και θέση χωρεί ότι τα χρήματα αυτά, ακόμα και αν δύναται να τα αιτείται ο εναγόμενος - εξ ανταπαιτήσεως ενάγων, δεν είναι δυνατό να τα αιτείται από τον ενάγοντα - αιτούντα, καθώς ο ίδιος ουδεμία ευθύνη υπέχει. Τα χρήματα αυτά, αν όντως υφίσταται αξίωση επί αυτών, τα οφείλει η εταιρεία ονόματι «Marakkos Car Spare Parts Co Ltd» και εις ουδεμία των περιπτώσεων ο ενάγων - αιτών. 13. Ακόμη τα όσα εκτίθενται στην παράγραφο 4 της ανταπαίτησης, ουδεμία σχέση έχουν με τα γεγονότα της έκθεσης απαίτησης και εν πάση περιπτώσει αποτελούν πράγματα άνευ αντικειμένου που δεν δύνανται να εξεταστούν στο πλαίσιο της παρούσας αγωγής, καθώς αφορούν άλλη εταιρεία. 14. Τα διαλαμβανόμενα της παραγράφου 5, εκτός του ότι ο ενάγων - αιτών τα αρνείται καθ' ολοκληρίαν, καθώς ουδέποτε συνέβησαν, υποστηρίζει ότι καθίστανται άνευ αντικειμένου, ένεκα του ότι δεν έχουν κανένα έρεισμα στην καταχωρισθείσα αγωγή. Ακόμα όμως και να συνέβησαν τωόντι, πρόκειται για παραγραφείσα αξίωση και απαίτηση, εκ του γεγονότος ότι αφορούν στο έτος 1985. 15. Ως εκ των ανωτέρω διαλαμβανομένων θεωρώ ότι το δικόγραφο της ανταπαίτησης καθίσταται άνευ νομικής και πραγματικής βάσης και ως εκ τούτου δέον είναι να απορριφθεί - διαγραφεί. 16. Ενόψει των ανωτέρω, θεωρώ ότι είναι εύλογο και δίκαιο όπως εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα και παραχωρηθούν οι αιτούμενες θεραπείες και για αυτό αιτούμαι όπως γίνουν αποδεκτές οι παράγραφοι Α - Ε της Αίτησης του ενάγοντα - αιτούντος.». Η Ένσταση στηρίζεται στoν Περί Συμβάσεων Νόμο, Κεφ.149 όπως έχει τροποποιηθεί, άρθρα 10,37,40,43,73,50, στον Περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμο Ν. 66(Ι)/2012όπως έχει τροποποιηθεί, άρθρα 2,3,7,18,20, 21,22,24 στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.19 θ.θ.3, 4, 16, 18 και 26, Δ.21 θ.θ.7Α,10, Δ.27 θ.θ.1-3, Δ.30, Δ.39, Δ.48 θ.1-4,7-9, Δ.59, Δ.64, στο Άρθρο 30.1. του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στην Νομολογία και επί τωv συμφυώv και γενικών εξoυσιώv και της πρακτικής τoυ Δικαστηρίoυ. Οι συγκεκριμένοι λόγοι της ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «Η αίτηση είναι νόμω και/ή ουσία αβάσιμη και/ή πρόωρη και/ή αντίθετη με την νομολογία και/ή την δικαστική πρακτική και/ή έκθετη σε απόρριψη. Η αίτηση είναι και/ή εγείρεται καταχρηστικά και/ή αντικανονικά και/ή παράτυπα και/ή παράνομα. Η αίτηση δεν πληροί τις απαραίτητες προϋποθέσεις για έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Τα Αιτητικά της αίτησης είναι άκυρα και/ή ελαττωματικα και /ή κατά παράβαση της σχετικής νομολογίας αφού προβάλλονται διαζευκτικοί λόγοι διαγραφής και/ή αποκλεισμού και/ή απόρριψης χωρίς να προσδιορίζεται με ακρίβεια ο λόγος για τον οποίο επιζητείται η διαγραφή και/ή ο αποκλεισμός και/ή η απόρριψη δικογράφου και/ή της Ανταπαίτησης του Εναγόμενου. Η ένορκη δήλωση που στηρίζει την αίτηση είναι άκυρη και/ή παράτυπη και/ή ελαττωματική και/ή δεν συμφωνεί με τον Νόμο και/ή την Νομολογία και/ή τα γεγονότα που στηρίζουν την αίτηση είναι ελλειπή κα/ή ανεπαρκή και/ή δίδεται από αναρμόδιο πρόσωπο και δη δικηγόρο που συνεργάζεται στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον Ενάγοντα χωρίς να παρέχεται οποιαδήποτε επεξήγηση και/ή δικαιολογία και/ή αιτιολογία για το ότι η ένορκη δήλωση δεν γίνεται από τον ίδιο τον Ενάγοντα. Η αίτηση εγείρεται με αλλότρια κίνητρα και/ή μοναδικός σκοπός της είναι η καθυστέρηση της διαδικασίας. Οι ισχυρισμοί για παραγραφή των αξιώσεων του Εναγόμενου δεν προωθούνται με το ορθό και/ή ενδεδειγμένο μέσο και/ή είναι πρόωροι και/ή θα έπρεπε να εγείρονται με τα δικόγραφα και/ή το Δικαστήριο δεν μπορεί να τους λάβει υπόψη στο παρόν στάδιο και/ή εν πάσει περιπτώσει οι αξιώσεις του Εναγόμενου στην Ανταπαίτησή του δεν έχουν παραγραφεί. Επιτυχία της παρούσης αίτησης θα παραβίαζε το δικαίωμα του Καθ' ου η Αίτηση να προσφύγει ενώπιον δικαστηρίου το οποίο κατοχυρώνεται από το Άρθρο 30.1 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η αίτηση αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας καθ' ότι ο Ενάγων - Αιτητής καταχώρησε την παρούσα αίτηση για αλλότριους σκοπούς στοχεύοντας στο να εμποδίσει τον Εναγόμενο - Καθ' ου η αίτηση να παρουσιάσει την υπόθεση του ενώπιον του Δικαστηρίου με τον τρόπο που ο ίδιος θεωρεί ορθό και να επιδιώξει τις ανάλογες θεραπείες.». Τα γεγονότα στα οποία βασίζεται η ένσταση εκτίθενται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση του κ. XXXXX Μαράκκου, Εναγόμενου - Καθ' ου η Αίτηση, από τη Λευκωσία, και στο φάκελο του Δικαστηρίου της με τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής. «Εγώ η πιο κάτω υπογεγραμμένος XXXXX Μαράκκος, από την Λευκωσία, ορκίζομαι και λέγω τα ακόλουθα: 1. Είμαι ο Εναγόμενος στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή, και γνωρίζω καλά και προσωπικά τα γεγονότα της υπόθεσης. Για όσα γεγονότα δεν γνωρίζω προσωπικά, αναφέρω την πηγή γνώσης μου. Για τα νομικά θέματα έχω λάβει συμβουλή από το δικηγόρο μου κύριο Ιωάννη Χατζηπαρασκευά. 2. Υιοθετώ και επαναλαμβάνω τους λόγους ένστασης ως εκτίθενται ανωτέρω στην Ένσταση. 3. Έχω διαβάσει την αίτηση και την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση και διαφωνώ με αυτές, εκτός όπου ρητά πιο κάτω αναφέρω. 4. Κατ' αρχήν σημειώνω κατόπιν συμβουλής του δικηγόρου μου ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση δίδεται από αναρμόδιο πρόσωπο, δηλαδή δικηγόρο που συνεργάζεται όπως αναφέρει ο ίδιος στο δικηγορικό γραφείο του κυρίου Κλεόπα Στυλιανού που εκπροσωπεί τον Ενάγοντα στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή χωρίς να παρέχεται οποιαδήποτε επεξήγηση, δικαιολογία ή αιτιολογία για το ότι η ένορκη δήλωση δεν γίνεται από τον ίδιο τον Ενάγοντα. 5. Όπως με συμβουλεύει ο δικηγόρος μου στη περίπτωση που σε ένορκη δήλωση ορκίζεται δικηγόρος που χειρίζεται την υπόθεση θα πρέπει να παρέχεται επαρκής δικαιολογία και αιτιολόγηση ως προς την αδυναμία του ίδιου του διαδίκου να προβεί ο ίδιος στην ένορκη δήλωση. 6. Στη παρούσα περίπτωση, όπως με συμβουλεύει ο δικηγόρος μου δεν παρέχεται καμία εξήγηση ή δικαιολογία για την παράλειψη του Αιτητή να μην προβεί στην ένορκη δήλωση και συνεπώς η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση θα πρέπει να θεωρηθεί ότι είναι ελαττωματική ή ότι πάσχει από τη ρίζα της και εν πάσει περιπτώσει να αγνοηθεί. 7. Σε σχέση με επίδικα θέματα κατ' αρχήν σημειώνω ότι οι διάφορες απαιτήσεις και ανταπαιτήσεις στην παρούσα υπόθεση μεταξύ εμού και του Ενάγοντα εντάσσονται στο ίδιο πλαίσιο διαφοράς και στα ίδια συγκεκριμένα γεγονότα όπως αναφέρω στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση και όπως εξηγώ ακολούθως. 8. Ο Ενάγοντας και εγώ είμαστε αδέρφια και για περίπου 15 χρόνια διατηρούσαμε από κοινού επιχείρηση επιδιόρθωσης αυτοκινήτων και άλλων οχημάτων. Για το σκοπό αυτό είχαμε συστήσει συνεταιρισμό με την επωνυμία Α/ΦΟΙ ΜΑΡΑΚΚΟΥ και μια εταιρεία με συναφείς σκοπούς με την επωνυμία Marakkos Car Spare Parts Co. Ltd που ασχολείτο μεταξύ άλλων με ανταλλακτικά, εξαρτήματα αυτοκινήτων και οχημάτων. 9. Kατόπιν της κοινής αποφάσεως εμένα και του Ενάγοντα για διάλυση του συνεταιρισμού μας και της εταιρείας μας μετά από διάφορα προβλήματα στις σχέσεις μας, υπεγράφη μεταξύ μας συμφωνία ημερομηνίας 13.3.1995 για διευθέτηση των μεταξύ μας εκκρεμούντων ζητημάτων ένεκα της διάλυσης του συνεταιρισμού. Περαιτέρω συμφωνήσαμε τη διανομή των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας. Έτσι ο καθένας μας, αφού πάρει το λαβείν του από τον άλλο, θα μπορούσε να πάρει επαγγελματικά το δρόμο του. Αντίγραφο της σχετικής συμφωνίας ημερομηνίας 13.3.1995 επισυνάπτω ως Τεκμήριο 1. 10. Μεταξύ άλλων, η συμφωνία ημερομηνίας 13.3.1995 Τεκμήριο 1 προέβλεπε ότι ο Ενάγοντας θα έπρεπε να με αποζημιώσει με γενική αποζημίωση το ποσό των Λ.Κ.5.200,00 (€8.884,73) για το οποίο θα υπέγραφε σχετικό χρεωστικό γραμμάτιο με εγγυήτρια την σύζυγο του κυρία XXXXX Μαράκκου. Δυνάμει των όρων του Τεκμηρίου 1 μετά τον 1ο χρόνο από την υπογραφή της συμφωνίας το πιο πάνω ποσό θα φέρει τόκο προς 8,5% ετησίως. Το σχετικό γραμμάτιο ημερομηνίας 13.3.1995 που υπέγραψε ο Εναγόντας με εγγυήτρια την κυρία XXXXX Μαράκκου, δυνάμει των όρων της συμφωνίας ημερομηνίας 13.3.1995, επισυνάπτω ως Τεκμήριο 2. 11. Καθ' ότι ο Ενάγοντας δεν συμμορφώθηκε με τους όρους του γραμματίου Τεκμήριο 2, καταχώρησα εναντίον του μέσω του τότε δικηγόρου μου την υπ' αριθμό 3258/01 αγωγή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ημερομηνίας 4.4.2001, στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκε απόφαση ημερομηνίας 15.6.2001 με την οποία ο Ενάγοντας και η κυρία XXXXX Μαράκκου διατάσσονταν όπως μου καταβάλουν το ποσό των Λ.Κ.5.200,00 (€8.884,73) με τόκο επ' αυτού προς 8,5% ετησίως από 13/3/1996 μέχρι εξοφλήσεως πλέον Λ.Κ.290,75 (€496,78) έξοδα με τόκο προς 8% ετησίως από 4.4.2001 μέχρι εξοφλήσεως πλέον Λ.Κ. 5,50 (€9,40) έξοδα επίδοσης. Περαιτέρω σημείωνω ότι στα πλαίσια της εν λόγω αγωγής στις 24.2.2003 εκδόθηκε διάταγμα εναντίον του Ενάγοντα και της κυρίας XXXXX Μαράκκου όπως αυτοί πληρώσουν το εξ' αποφασέως χρέος τους και τα έξοδα τους διά μηνιαίων δόσεων εκ Λ.Κ.50,00 (€85,43) έκαστος από την 1.4.2003 και μετέπειτα την 1η ημέρα έκαστου επόμενου μήνα μέχρι τελείας εξοφλήσεως. Αντίγραφα του σχετικού κλητηρίου εντάλματος και της έκθεσης απαίτησης της αγωγής υπ' αριθμό 3258/01, της απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 15.6.2001 και του διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 24.2.2003 επισυνάπτω ως Τεκμήρια 3, 4 και 5 αντίστοιχα. 12. Σημειώνω ότι έναντι του εξ' αποφάσεως χρέους στην υπ' αριθμό 3258/01 αγωγή μέχρι και σήμερα έλαβα από τον Ενάγοντα και την κυρία XXXXX Μαράκκου, μέσω του τότε δικηγόρου μου, το ποσό των €8.884,00 και δεν έχω λάβει οποιοδήποτε άλλο ποσό. 13. Με την συμφωνία ημερομηνίας 16.7.2003, στην οποία αναφέρεται ο Ενάγοντας στην Έκθεση Απαίτησης, συμφωνήσαμε εγώ, ο Ενάγοντας, η μητέρα μας και τα υπόλοιπα αδέλφια μας όπως, μεταξύ άλλων, μεταβιβάσω σε όλα τα αδέρφια μας εξίσου μερίδια σε μια κατοικία που μου είχε μεταβιβάσει η μητέρα μας στην κατεχόμενη Λευκωσία και όπως η αναλογία του Ενάγοντα παραμείνει επ' ονόματι μου μέχρι την πλήρη εξόφληση της αγωγής υπ' αριθμό 3258/01 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας στην οποία αναφέρθηκα πιο πάνω. Ο λόγος που δεν μεταβίβασα ακόμη το μερίδιο του Ενάγοντα είναι γιατί δεν έχει ακόμα εξοφληθεί πλήρως το υπέρ μου εξ' αποφάσεως χρέος στην αγωγή υπ' αριθμό 3258/01, αφού ακόμα εκκρεμεί η πληρωμή των τόκων της απόφασης εκείνης. Την σχετική συμφωνία ημερομηνίας 16.7.2003 επισυνάπτω ως Τεκμήριο 6. 14. Όλα όσα αναφέρω ανωτέρω αφορούσαν στο ένα σκέλος της συμφωνίας ημερομηνίας 13.3.1995 Τεκμήριο 1, δηλαδή στο ποσό των Λ.Κ. 5.200,00 (€8.884,73) που θα λάμβανα ως γενική αποζημιώση. 15. Πέραν όμως της γενικής αποζημίωσης των Λ.Κ. 5.200,00 (€8.884,73) η συμφωνία Τεκμήριο 1 προέβλεπε, μεταξύ άλλων ότι η κυρία XXXXX Μαράκκου, σύζυγος του Ενάγοντα, αναλάμβανε να πληρώσει το χρέος της προς τον συνεταιρισμό ύψους Λ.Κ.8.000,00 (€13.657,94) από εισπράξεις διαφόρων εργασιών της ασφαλιστικής εταιρείας ΚΟΣΜΟΣ, μόλις της καταβληθεί το λαβείν της από την εταιρεία Marakkos Cars Spare Parts Co Ltd. Ο Ενάγοντας με τη σύζυγο του θα μου κατέβαλλαν από το πιο πάνω ποσό το μισό, δηλαδή το ποσό που δικαιούμουν ως συνέταιρος, των Λ.Κ.4.000,00 (€6.834,41). Κατά παράβαση των πιο πάνω, το εν λόγω ποσό ουδέποτε μου κατεβλήθη και το οποίο διεκδικώ, μεταξύ άλλων, με την Ανταπαίτηση. 16. Σημειώνω περαιτέρω ότι η συμφωνία Τεκμήριο 1 προέβλεπε ότι με την εκτέλεση των όρων της εγώ και ο Ενάγοντας ως συνέταιροι υποχρεούμαστε στην υπογραφή όλων των σχετικών εντύπων διαλύσεως του συνεταιρισμού και στην υποβολή τους προς τον Έφορο Εταιρειών, κάτι που ποτέ δεν έγινε ακριβώς γιατί ουδέποτε εκτελέστηκαν οι όροι της συμφωνίας. Αποτέλεσμα των πιο πάνω είναι ο συνεταιρισμός εμένα και του Ενάγοντα να είναι μέχρι και σήμερα εγγεγραμμένος στον Έφορο Εταιρειών και επομένως τα δικαιώματα μου που προκύπτουν από τη συμφωνία Τεκμήριο 1 να είναι ακόμα ισχυρά. Σχετικά επισυνάπτω ηλεκτρονική έρευνα στο μητρώο του Εφόρου Εταιρειών για το συνεταιρισμό, που έδωσα οδηγίες στον δικηγόρο μου να διενεργήσει, ως Τεκμήριο 7. 17. Παράλληλα με τα πιο πάνω κατά την ημερομηνία υπογραφής της συμφωνίας Τεκμήριο 1 καταλήξαμε και σε προφορική συμφωνία για τη διανομή μεταξύ μας των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας Marakkos Car Spare Parts Co. Ltd την οποία στη συνέχεια ο Ενάγοντας αρνήθηκε να τηρήσει. Συγκεκριμένα, μετά από εξέταση των λογαριασμών της εταιρείας για το έτος 1994 διαπιστώθηκε ότι ενώ εγώ ήμουν πιστωμένος με Λ.Κ.18.617,00 (€31.809,03) ο Ενάγοντας και η σύζυγος του ήταν πιστωμένοι με Λ.Κ. 15.207,00 (€25.982,70), δηλαδή προέκυπτε μια διαφορά Λ.Κ.3.410,00 (€5.826,33) υπέρ μου και η οποία ζήτησα να μου καταβάλουν. Περαιτέρω, από την χρηματοδότηση δύο αυτοκινήτων Mercedes με αριθμούς εγγραφής XXXXX09 και XXXXX39 σε τράπεζα για Λ.Κ. 10.000 περίσσευσε ποσό Λ.Κ.2.000. Ποσό περίπου Λ.Κ.8.000 κατεβλήθη για δασμούς και έξοδα BONDED εξαρτημάτων πλην όμως το υπόλοιπο ποσο των Λ.Κ. 2.000 (€3.417,20) ουδέποτε κατετέθη προς όφελος της εταιρείας Marakkos Car Spare Parts Co Ltd. Από το πιο πάνω ποσό ζήτησα να μου καταβάλουν το μισό, δηλαδή Λ.Κ.1.000,00 (€1.708,60) πλέον τόκοι από 1993. Παρά τις επανηλειμμένες μου οχλήσεις ουδέποτε μου καταβλήθηκαν τα εν λόγω ποσά τα οποία αξιώνω ανταπαιτητικώς. Η εταιρεία σήμερα παρουσιάζεται στα αρχεία του Εφόρου Εταιρειών ως διαγραμμένη. Σχετικά επισυνάπτω ηλεκτρονική έρευνα στα αρχεία του Εφόρου Εταιρειών, την οποία έδωσα οδηγίες στο δικηγόρο μου να διενεργήσει, ως Τεκμήριο 8. 18. Σχετικά με τα όσα αναφέρω πιο πάνω, επισυνάπτω τις επιστολές που στάληκαν από τον τότε δικηγόρο μου προς τον Ενάγοντα ημερομηνιών 1.3.1996 και 22.10.1997 καθώς επίσης και την επιστολή που απέστειλε ο Ενάγοντας προς τον δικηγόρο μου ημερομηνίας 30.10.1997 ως Τεκμήρια 9, 10 και 11 αντίστοιχα. 19. Σημειώνω ότι με την επιστολή του τότε δικηγόρου μου Τεκμήριο 10 απαίτησα όλα όσα αναφέρω αναλυτικά πιο πάνω, καθώς επίσης και το μερίδιο που μου αναλογούσε από δάνειο Λ.Κ.5.000,00 που έκανε ο πατέρας μας προς τον Ενάγοντα για συμπλήρωση της κατοικίας του περί το 1985. Ο πατέρας μας δήλωσε ότι δεν ήθελε να του επιστραφεί το ποσό του δανείου αλλά να διαμοιραστεί μεταξύ των αρρένων τέκνων του δηλαδή του Ενάγοντα, του υποφαινόμενου και του XXXXX. Ο Ενάγοντας κατέβαλε στον αδερφό του XXXXXX το μερίδιο που του αναλογούσε αλλά παραμένει μέχρι και σήμερα προς εμένα το μερίδιο που μου αναλογεί, δηλαδή το ποσό των €2.847,67 (Λ.Κ.1.666,66) το οποίο αξιώνω ανταπαιτητικώς. 20. Αναφορικά με τους ισχυρισμούς στην αίτηση και στην ένορκη δήλωση ότι οι αξιώσεις μου στην Ανταπαίτηση εχουν πλέον παραγραφεί, έχω αναφερθεί και ανωτέρω. Περαιτέρω σημείωνω ότι όπως με πληροφορεί ο δικηγόρος μου αυτοί δεν προωθούνται με τον ενδεδειγμένο τρόπο, αφού το ζήτημα της παραγραφής θα έπρεπε να τίθεται στα δικόγραφα, κάτι που δεν έχει πράξει ο Ενάγοντας στη παρούσα περίπτωση ή εν πάσει περιπτώσει στο κατάλληλο στάδιο. Ανεξάρτητα με τα πιο πάνω, οι αξιώσεις μου δεν έχουν παραγραφεί και αφού ο σχετικός παλαιότερος νόμος της Παραγραφής τύγχανε συνεχούς αναστολής από νόμους που ακολούθησαν μέχρι που την 1.7.2012 τέθηκε σε ισχύ ο νέος νόμος της Παραγραφής με τον οποίο καταργήθηκε ο παλαιότερος νόμος της παραγραφής και άλλοι νόμοι, ο οποίος έτυχε περαιτέρω αναστολής με νόμους μέχρι το 2015. 21. Είναι προφανές από τα πιο πάνω ότι υπάρχουν κοινά πραγματικά θέματα μεταξύ της Ανταπαίτησης μου και της απαίτησης του Ενάγοντα που ανάγονται στη διακοπή των μεταξύ μας επαγγελματικών σχέσεων. Άλλωστε η συμφωνία Τεκμήριο 6 την οποία επικαλείται ο Ενάγοντας για να στηρίξει δήθεν παράβαση της εκ μέρους μου, αποτελεί μέρος μόνο μιας ολόκληρης σειράς γεγονότων, ως αυτά αναφέρω στην Ανταπαίτηση, που καταδεικνύουν την γενικότερη συμπεριφορά του Εναγόντα απέναντι μου, ο οποίος επεδείκνυε και συνεχίζει να επιδεικνύει αδιαφορία ως προς τα νόμιμά και συμβατικά μου δικαιώματα. Σε κάθε όμως περίπτωση και όπως με πληροφορεί ο δικηγόρος μου, η συνάφεια των επίδικων θεμάτων της ανταπαίτησης μ' εκείνα της αγωγής δεν αποτελεί προϋπόθεση για την έγερση ανταπαίτησης. 22. Παράλληλα με τα πιο πάνω σημειώνω ότι η Ανταπαίτηση περιλαμβάνει την απαραίτητη νομική και πραγματική θεμελίωση γεγονός που καθιστά την παρούσα αίτηση άνευ αντικειμένου ή σε κάθε περίπτωση απορριπτέα. 23. Όπως με πληροφορεί ο δικηγόρος μου η διαγραφή μέρους ή ολόκληρου του δικογράφου αποτελεί εξαιρετικό μέτρο που δικαιολογείται μόνον εφόσον το μέρος ή όλο το δικόγραφο, ανάλογα με τη περίπτωση, κρίνεται αναντίλεκτα ανυπόστατο κάτι που πραγματικά πιστεύω δεν ισχύει στην παρούσα περίπτωση με την Ανταπαίτηση. 24. Ουδεμία δυσχέρεια, ούτε και καθυστέρηση προκαλείται στην υπόθεση του Ενάγοντα από την Ανταπαίτηση, που να δικαιολογεί την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. 25. Όπως πραγματικά πιστεύω η διαγραφή ή παραμερισμός της Ανταπαίτησης θα συνεπαγόταν παραβίαση τού δικαιώματος μου να καταφύγω στο Δικαστήριο βάσει του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας. 26. Όπως προκύπτει από τα πιο πάνω και όπως πραγματικά πιστεύω μοναδικός σκοπός της καταχώρησης της παρούσης αίτησης είναι η καθυστέρηση της διαδικασίας. Περαιτέρω πιστεύω ότι : (α) Η αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη, πρόωρη και αντίθετη με την νομολογία και την δικαστική πρακτική και είναι έκθετη σε απόρριψη. (β) Η αίτηση είναι καταχρηστική, αντικανονική, παράτυπη και παράνομη. (γ) Η αίτηση δεν πληροί τις απαραίτητες προϋποθέσεις για έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. (δ) Η Ένορκη Δήλωση που στηρίζει την αίτηση είναι παράτυπη, το άτομο που προβαίνει σε αυτή είναι αναρμόδιο και τα γεγονότα που στηρίζουν την αίτηση είναι ελλειπή και ανεπαρκή. 27. Ακόμα και σε περίπτωση που κριθεί από το Σεβαστό Δικαστήριο ότι η Ανταπαίτηση δεν αποκαλύπτει αγώγιμο δικαίωμα με βάση τους ισχυρισμούς που περιέχονται σε αυτή, που κατά την ταπεινή μου άποψη αποκαλύπτεται, πραγματικά πιστεύω ότι η Ανταπαίτηση μπορεί να διασωθεί αφού υπάρχει δυνατότητα καταχώρησης αίτησης τροποποίησης για να τοποθετηθεί στη βάση που θα έπρεπε και στα ορθά πλαίσια της. Διαφορετικά, θα έμενε κενό γράμμα το συνταγματικά προστατευόμενο δικαίωμα μου να προσφύγω στο δικαστήριο για διάγνωση των δικαιωμάτων μου σε συγκεκριμένη διαφορά. 28. Εν' όψει όλων των ανωτέρω η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί με έξοδα εναντίον του Ενάγοντα - Αιτητή.». Ουδείς εκ των ως άνω ενόρκως δηλούντων ζητήθηκε να αντεξετασθεί. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στη βάση των εκατέρωθεν καταχωρημένων ενόρκων δηλώσεων και των γραπτών αγορεύσεων που υπέβαλαν προς το Δικαστήριο οι συνήγοροι αυτών. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΚΑΙ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ. Η υπό κρίση αίτηση αφορά στο αίτημα του Ενάγοντος για τη διαγραφή ή αποκλεισμό της ανταπαίτησης που καταχώρησε ο Εναγόμενος εναντίον του από τη δίκη της αγωγής. Το αίτημα αυτό στηρίζεται στη θέση του Ενάγοντος ότι αν επιτραπεί η συγκεκριμένη ανταπαίτηση να εκδικασθεί στο πλαίσιο της αγωγής αυτής, τότε «θα προκληθεί δυσχέρεια και/ή καθυστέρηση στην εκδίκαση της αγωγής του Ενάγοντος», διότι꞉ (Βλέπε το Αιτητικό «Α») - Δεν υπάρχει συνάφεια μεταξύ της δικής του αξίωσης με την αξίωση που προωθείται εξ ανταπαιτήσεως. (Βλέπε το Αιτητικό «Β») - Η ανταπαίτηση αφορά σε πρόσωπα άσχετα προς την αγωγή του Ενάγοντος. Περαιτέρω, το αίτημα του Ενάγοντος για τη διαγραφή ή αποκλεισμό της ανταπαίτησης του Εναγομένου στηρίζεται στον ισχυρισμό ότι (βλέπε το Αιτητικό «Γ») η Ανταπαίτηση δεν αποκαλύπτει αγώγιμο δικαίωμα και/ή λόγω του ότι οι αξιώσεις που εγείρονται ανταπαιτητικά έχουν παραγραφεί και δεν δύνανται ν' αποτελέσουν το αντικείμενο αξίωσης. Έχοντας μελετήσει τις εκατέρωθεν καταχωρηθείσες Ένορκες Δηλώσεις και τις γραπτές αγορεύσεις των συνηγόρων, καταλήγω να εγκρίνω την αίτηση στη βάση του Αιτητικού Α και Β της υπό κρίση αίτησης, οπόταν παρέλκει η εξέταση του αιτητικού Γ της αίτησης. Παραθέτω πιο κάτω την αιτιολογία της απόφασής μου αυτής. Εξέτασα τα αιτητικά «Α» και «Β» υπό το φως της Δ.21 Θ. 10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η Δ.21 Θ. 10 προβλέπει ότι: - "10. Where a defendant sets up a counterclaim, if the plaintiff, or any other person made a party to it, contends that the claim thereby raised ought not to be disposed of by way of counterclaim, but in an independent action, the Court or a Judge may at any time order that such counterclaim be excluded." Σε ελληνική μετάφραση:- "10. Όπου ο εναγόμενος εγείρει ανταπαίτηση, εάν ο ενάγων, ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο το οποίο κατέστη διάδικος, ισχυρίζεται ότι η απαίτηση η οποία εγείρεται με την ανταπαίτηση δεν πρέπει να αντιμετωπιστεί μέσω ανταπαιτήσεως, αλλά με ανεξάρτητη αγωγή, το δικαστήριο ή ο Δικαστής ο οποίος επιλαμβάνεται του αιτήματος μπορεί σε οποιοδήποτε στάδιο να διατάξει η ανταπαίτηση να αποκλειστεί." Η πιο πάνω δικονομική πρόνοια έτυχε ερμηνείας από το Ανώτατο Δικαστήριο στην απόφαση Σιακόλας ν. Federal Bank of Lebanon (SAL)
(1992)1 Α.Α.Δ. 710. Όπως εκεί σημειώθηκε꞉ «Προκύπτει από το κείμενο της Δ.21 Θ. 10 ότι παρέχεται διακριτική ευχέρεια στο δικαστήριο να αποκλείσει τη συνεκδίκαση της ανταπαίτησης με την αγωγή, εφόσον τούτο κρίνεται πρέπον. Η υπό εξέταση δικονομική διάταξη δεν καθορίζει τα κριτήρια τα οποία διέπουν την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του δικαστηρίου. Εξυπακούεται από τη φύση του κανόνα και του σκοπού που αποβλέπει να εξυπηρετήσει ότι η εξουσία του δικαστηρίου είναι συνυφασμένη με την καλή απονομή της δικαιοσύνης που στην προκείμενη περίπτωση συναρτάται άμεσα με την απρόσκοπτη κατά το δυνατό διεκπεραίωση της δίκης. Η αγγλική νομολογία, ερμηνευτική των αντίστοιχων αγγλικών δικονομικών προνοιών στις οποίες η Δ.21 Θ. 10 είναι προσαρμοσμένη, αναγνωρίζει ευρεία διακριτική ευχέρεια στο δικαστήριο να αποκλείσει ανταπαίτηση οποτεδήποτε κρίνεται ότι η συνεκδίκαση της με την αγωγή δεν είναι πρόσφορος (expedient) ή θα προκαλέσει δυσχέρεια (incovenience) στη διεκδίκηση των δικαιωμάτων του ενάγοντος. Ενδεχόμενο πρόκλησης σημαντικής καθυστέρησης στην εκδίκαση της αγωγής συνιστά δυσχέρεια που παρέχει έρεισμα για τον αποκλεισμό της ανταπαίτησης. (Gray ν. Webb [1882] 21 Ch.D., 802). Ανάλογες θέσεις υιοθετήθηκαν και από το Ανώτατο Δικαστήριο αναφορικά με την ερμηνεία και εφαρμογή της Δ.21 Θ. 10 στην Said Galip v. Umit Suleyman
(1963)2 C.L.R., 129. Στην υπόθεση εκείνη το Ανώτατο Δικαστήριο διέταξε τον αποκλεισμό της ανταπαίτησης σε αγωγή για την οφειλή χρέους βάσει ομολόγου παρά την συγγενικότητα του θέματος της ανταπαίτησης με την απαίτηση, που επίσης συνίστατο στη διεκδίκηση οφειλής βάσει ομολόγου για ισάξιο ποσό, ενόψει της καθυστέρησης στην εκδίκαση της αγωγής που θα επροκαλείτο από τον χρόνο που θα απαιτείτο για την επίλυση νομικών θεμάτων που εγείρονταν από την ανταπαίτηση. (Συνταγματικότητα νόμου και ενδεχόμενο παραπομπής του θέματος στο Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο για επίλυση βάσει του άρθρου 144). Διαφαίνεται από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου ότι κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας συνεκτιμούνται όλα τα σχετικά γεγονότα τα οποία τείνουν να διαμορφώσουν και προδιαγράφουν το πλαίσιο της δίκης σε συνάρτιση με τα χρονικά όρια για την επίλυση τους. Καθοδηγητική επίσης είναι η απόφαση του Εφετείου στην Pilavachi & Co. Ltd. v. International Chemical Company Ltd.
(1965)1 C.L.R. 97, ιδιαίτερα σε σχέση με την ευχέρεια αποκλεισμού ανταπαίτησης η οποία βασίζεται σε αστικό αδίκημα το οποίο διαπράχθηκε στο εξωτερικό.» Στην παρούσα υπόθεση, η βάση αγωγής, όπως δικογραφείται στην Έκθεση Απαίτησης (στο εξής «η Ε/Α») που είναι ειδικά οπισθογραφημένη στο Κλητήριο Ένταλμα, αφορά σε ισχυριζόμενη παράβαση μίας έγγραφης συμφωνίας ημερ. 19.7.2003 (βλ. την παρα. 4 της Ε/Α) μεταξύ του Ενάγοντος και του Εναγόμενου, η οποία συμφωνία προέβλεπε τη μεταβίβαση 1/5 μεριδίου σε ακίνητη ιδιοκτησία που περιγράφεται στην παρα. 2 της Ε/Α, από τον Εναγόμενο προς τον Ενάγοντα, νοουμένου ότι ο Ενάγων θα εκπλήρωνε μια συμφωνηθείσα υποχρέωση, ήτοι την εξόφληση προς όφελος του Εναγομένου του εξ αποφάσεως χρέους που προέκυψε από την αγωγή 3258/2001 (βλ. παρα. 4(γ) της Ε/Α). Είναι η δικογραφημένη θέση του Ενάγοντος ότι αυτός εξόφλησε την εν λόγω οφειλή που ανέλαβε, εκδίδοντας 51 επιταγές συνολικού ποσού €10.200 για πλήρη εξόφληση «όλων των δικαστικών διαδικασιών που εκκρεμούσαν μεταξύ τους, συμπεριλαμβανομένης και της Αγωγής αρ. 3258/2001» (παρα. 6 της Ε/Α), οι οποίες επιταγές τιμήθηκαν και πληρώθηκαν (βλ. παρα. 7 της Ε/Α). Επαναλαμβάνει ο Ενάγων στην παρα. 9 της Έκθεσης Απαίτησής του ότι «
- Εντούτοις, παρά την πλήρη και οριστική εξόφληση της Αγωγής αρ. 3258/2001 καθώς και όλων των άλλων δικαστικών διαδικασιών εκ μέρους του Ενάγοντα, ο Εναγόμενος ουδέποτε μεταβίβασε και/ή αρνήθηκε και/ή παρέλειψε να προχωρήσει στη μεταβίβαση και/ή στην Εγγραφή προς τον Ενάγοντα του μεριδίου κατά το 1/5 του Ακινήτου ως όφειλε». Από την άλλη, παρατηρώ ότι ο Εναγόμενος, κάνει παραδεκτή στην παρα. 6 της Έκθεσης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης (στο εξής «Ε/Υ&Ανταπ.») τη σύναψη της επίδικης συμφωνίας (ήτοι τις 19.7.2003) και παραδέχεται ότι ο ίδιος είχε κινήσει την αγωγή 3258/2001 η οποία οδήγησε στις 24.2.2003 στην έκδοση απόφασης εναντίον του εδώ Ενάγοντος (βλ. τις λεπτομέρειες γεγονότων που δικογραφεί στην παρα. 6(η) και (θ) της Ε/Υ&Ανταπ.), καθώς και ότι στο πλαίσιο της συμφωνίας ημερ. 19.7.2003 ο εδώ Ενάγων ανέλαβε δέσμευση να εξοφλήσει πλήρως «την αγωγή 3258/01» (βλ. την παρα. 6(κ) της Ε/Υ&Ανταπ.), με το 1/5 μερίδιο να μένει ως εγγύηση στα χέρια του Εναγόμενου μέχρις ότου ο Ενάγων τον ξοφλήσει. Μοναδική γραμμή υπεράσπισης σε σχέση με αυτούς τους ισχυρισμούς γεγονότων (ήτοι των παρα. 6(η)(θ)(κ) της Ε/Υ& Ανταπ.) είναι ότι «Ο Ενάγοντας μέχρι και σήμερα δεν προχώρησε σε πλήρη εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους του προς εμένα», ήτοι του χρέους που προέκυψε από την αγωγή 3258/2001 (βλ. την παρα. 6(κ) της Ε/Υ &Ανταπ., τελευταία πρόταση). Σχετικοί οι ισχυρισμοί του Εναγόμενου / εξ ανταπαιτήσεως Ενάγοντος στην παρα. 7(α) έως (δ) της Ε/Υ&Ανταπ., ότι το μόνο ποσό που αυτός έλαβε έναντι του εξ αποφάσεως χρέους μέχρι 23.7.12 ανέρχεται σε €8.884,00σ. και ότι έκτοτε ουδέν ποσό έλαβε. Ποιο ποσό υπολείπεται προς εξόφληση, δεν δικογραφήθηκε όμως από τον Εναγόμενο ρητά και συγκεκριμένα. Σε σχέση μάλιστα με αυτήν τη γραμμή Υπεράσπισης, παρατηρώ ότι ο Εναγόμενος ουδέν ποσό ανταπαιτεί (βλ. την παρα. 8 της Ε/Υ&Ανταπ.). Εάν τα πράγματα έμεναν ως εδώ, ουδεμία δυσχέρεια στη διεξαγωγή της δίκης θα προκαλείτο, αφού στην πραγματικότητα δεν υπάρχει ανταπαίτηση. Παρατηρώ περαιτέρω ότι ο Εναγόμενος δεν αξιοποίησε τη δικονομική ευχέρεια που παρέχει η Δ.19, θ.6, για να αιτηθεί και να λάβει Διάταγμα για Καλύτερες και Περαιτέρω Λεπτομέρειες, προκειμένου να διασαφηνισθεί από τον Ενάγοντα ποιες είναι «οι άλλες δικαστικές διαδικασίες», πέραν της Αγωγής αρ. 3258/2001, που εκκρεμούσαν μεταξύ εκείνου και του Ενάγοντα, οι οποίες, κατά τον ισχυρισμό του Ενάγοντος που δικογραφήθηκε στην Ε/Α, εξοφλήθηκαν από αυτόν, ώστε να δικαιούται να του μεταβιβασθεί το επίμαχο μερίδιο ακίνητης ιδιοκτησίας. Έσπευσε ο Εναγόμενος στην καταχώριση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης. Ο ίδιος ο Εναγόμενος κάνει μνεία στην παρα. 6(ι) της Ε/Υ&Ανταπ. στο γεγονός ότι καταχωρήθηκαν ποινικές υποθέσεις και/ή άλλες διαδικασίες που αφορούσαν όμως στην παράλειψη του Ενάγοντος να συμμορφωθεί με διάταγμα μηνιαίων δόσεων για την πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους «στην αγωγή 3258/01». Δεν φάνηκε από το κείμενό της Ε/Υ&Ανταπ. να απασχόλησε τον Εναγόμενο αν υπήρχαν και άλλες δικαστικές διαδικασίες, άσχετες προς την εκτέλεση της απόφασης στην αγωγή 3258/01, που να τον αφορούσαν και οι οποίες να εξοφλήθηκαν από τον Ενάγοντα. Η δική του ανταπαίτηση δεν συσχετίζεται με εκκρεμότητες από άλλες δικαστικές διαδικασίες ως εκείνες που είχε κατά νου ο Ενάγων. Πλείστα όσα εκθέτει ο Εναγόμενος στην Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησής του, πέραν της γραμμής υπεράσπισης που αφορά στη μη εξόφληση της οφειλής που προέκυψε από την δικαστική απόφαση στην αγωγή 3258/2001, δεν έχουν καμία σχέση με τα εγειρόμενα ζητήματα της παρούσας αγωγής. Όσα ο Εναγόμενος ανταπαιτεί στην παρα. 8 συσχετίζονται προς ισχυρισμούς γεγονότων που δικογραφούνται ειδικά στις παρα. 2, 3, 4 και 5 της Ε/Υ&Ανταπ. Αφορούν σε κατ' ισχυρισμόν παράβαση υποχρεώσεων του Ενάγοντος και της συζύγου του που προέκυψαν από παλαιότερη Συμφωνία, που έγινε στις 13.3.1995 μεταξύ εκείνων και του Εναγόμενου, προς επίλυση διαφορών που σχετίζονταν με τη διάλυση κατά ή περί τις 31.10.94 του μεταξύ τους συνεταιρισμού υπό την επωνυμία Α/ΦΟΙ ΜΑΡΑΚΚΟΥ. Ισχυριζόμενη μη τήρηση των υποχρεώσεων που ανέλαβε ο Ενάγων και η σύζυγος του τους οδήγησε σε διαιτησία κατά ή περί τις 29.2.1996, το αποτέλεσμα της οποίας κατ' ισχυρισμόν δεν έγινε σεβαστό από τον Ενάγοντα / εξ ανταπαιτήσεως Εναγόμενο, γι' αυτό και ο Εναγόμενος / εξ ανταπαιτήσεως Ενάγοντας εγείρει ανταπαίτηση. Τέλος, ο Εναγόμενος επικαλείται ακόμη πιο παλαιά (ήτοι αναγόμενη χρονικά στο 1985) χορήγηση δανείου που έκανε ο πατέρας τους προς τον Ενάγοντα, με συμφωνία η αποπληρωμή του να γίνει αναλογικά προς τα αδέρφια του Ενάγοντος περιλαμβανομένου του Εναγόμενου, ο οποίος τώρα παραπονείται ότι ουδέποτε έλαβε το ποσό που του αναλογούσε από τον Ενάγοντα / εξ ανταπαιτήσεως Εναγόμενο. Εμπλέκει, επομένως, στην δικογραφηθείσα Ανταπαίτησή του άλλα πρόσωπα (σύζυγο του Ενάγοντος και πατέρα του Ενάγοντος) που δεν είναι διάδικοι στην παρούσα αγωγή. Επιπλέον, μεταφέρει το χρόνο πίσω κατά πολύ πριν την καταχώριση της αγωγής 3258/
- Στην αγωγή 3258/2001 ήγειρε απαίτηση μόνο για γραμμάτιο που είχε συναφθεί δυνάμει των όρων της συμφωνίας 13.3.1995, ενώ η ίδια συμφωνία περιείχε και άλλα σκέλη, τα οποία τώρα ισχυρίζεται ότι δεν εκπληρώθηκαν με υπαιτιότητα του Ενάγοντος και της συζύγου του. Δεν δίδει εξήγηση γιατί δεν συνένωσε όλες τις αιτίες αγωγής που υπήρχαν, τότε που καταχωρούσε την αγωγή 3258/2001 (βλ. το Τεκμήριο 3 της Ε/Δ που συνοδεύει την ένσταση του ημερ. 18.11.20) και γιατί το πράττει για πρώτη φορά μετά πάροδο 20 χρόνων. Δεν επικαλείται στην Ε/Υ&Ανταπ. γεγονότα τα οποία να αποκρυσταλλώθηκαν μετά το
- Είναι δεδομένο πώς θα προκληθούν δυσχέρειες, προσλαμβάνουσες τη μορφή καθυστερήσεων στην εκδίκαση της παρούσας αγωγής, εξαιτίας της συνένωσης στην ανταπαίτηση πολλαπλών αιτιών αγωγής, με αναπόφευκτη προσθήκη στην πορεία του χρόνου και άλλων διάδικων μερών στην παρούσα αγωγή. Τούτο το αναμενόμενο αποτέλεσμα, κρίνω ότι δεν εξυπηρετεί το καλώς νοούμενο συμφέρον της δικαιοσύνης, όπως το έθεσε το Ανώτατο Δικαστήριο στην Σιακόλας ν. Federal Bank of Lebanon (SAL)
(1992)1 Α.Α.Δ.
- Περαιτέρω, κρίνω ότι οι εν λόγω πρόσθετες αιτίες αγωγής υπό τη μορφή ανταπαίτησης, θα μπορούσαν στην πραγματικότητα να είχαν συνενωθεί στην αγωγή 3258/2001 όπου ήταν ήδη διάδικοι όλα τα πρόσωπα που κατ' ισχυρισμόν εμπλέκονται στη μη τήρηση της συμφωνίας ημερ. 13.3.
- Σημειώνω ότι στην Ενδιάμεση απόφασή μου ημερ. 27.4.2020 στην Αγωγή 880/18 ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, Τουμάζου ν NICODEMOU & GAVRIAS CONSTRUCTION CO LTD (HE 74760), είχα την ευκαιρία να ασχοληθώ με την εφαρμογή του δόγματος Henderson v. Henderson, 1843-1860, All ER Rep 378 το οποίο αποβλέπει ακριβώς στην καταστολή και αποτροπή της πολλαπλότητας των δικαστικών διαδικασιών, όταν αυτή διαφαίνεται να είναι απόρροια τακτικής παρά αντικειμενικής ανάγκης, αφού η έγερση πολλαπλών δικαστικών διαδικασιών ή ο κατακερματισμός μιας αντιδικίας σε πολλές επιμέρους διαφορές όταν θα μπορούσαν να είχαν επιλυθεί όλα τα θέματα σε μία διαδικασία, αποβαίνει σε βάρος των συμφερόντων της ορθής απονομής της δικαιοσύνης. Ο κανόνας στην Henderson (Henderson abuse of process) διατυπώθηκε συγκεκριμένα ως εξής: «the Court requires the parties to that litigation to bring forward their whole case, and will not (except under special circumstances) permit the same parties to open the same subject of litigation in respect of a matter which might have been brought forward as part of the subject in contest, but which was not brought forward, only because they have, from negligence, inadvertence, or even accident, omitted part of their case.» To άρθρο 31 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν. 14/1960, διαπνέεται από την ίδια επιθυμία αποφυγής της πολλαπλότητας των διαδικασιών και προβλέπει τα εξής։ «
- Έκαστov δικαστήριov εv τη ασκήσει της πoλιτικής αυτoύ δικαιoδoσίας oφείλει εv εκάστη δίκη ή άλλη διαδικασία, vα παρέχη είτε απoλύτως ή υπό τoιoύτoυς όρoυς και πρoϋπoθέσεις, ως τo δικαστήριov κρίvει δίκαιov, πάσας τας θεραπείας εις ας oιoσδήπoτε τωv διαδίκωv θα εδικαιoύτo εv σχέσει πρoς oιαvδήπoτε εγερθείσαv υπ' αυτoύ αξίωσιv στηριζoμέvηv επί τoυ vόμoυ ή τωv αρχώv της επιεικίας (equity) κατά τoιoύτov τρόπov, εφ' όσov τoύτo είvαι δυvατόv, ώστε πάvτα τα αμφισβητoύμεvα θέματα μεταξύ τωv διαδίκωv vα διαγιγvώσκωvται πλήρως και τελικώς και πάσα πoλλαπλότης της διαδικασίας αφoρώσης εις oιovδήπoτε τωv θεμάτωv τoύτωv vα απoφεύγεται.». Μάλιστα, αξίζει να αναφέρω ότι η έρευνα που έχω διεξαγάγει στην Κυπριακή νομολογία, έχει αναδείξει την απόφαση Avgousta K. Theori v. Maroula A. Tzioni
(1984)1 CLR 296, στην οποία υιοθετήθηκε ο κανόνας της Henderson με την νοηματική προέκταση που του έδωσε το Court of Appeal στην Greeenhalgh-v-Mallard [1947] 2 All E. R. p. 255꞉ «In Greeenhalgh-v-Mallard [1947] 2 All E. R. p. 255, Somevell L.J. in the Court of Appeal said this at p. 257: 'I think that on the authorities to which I will refer it would be accurate to say that res judicata for this purpose is not confined to the issues which the Court is actually asked to decide but that it covers issues or facts which are so clearly part of the subject-matter of the litigation and so clearly could have been raised that it would be an abuse of the process of the Court to allow a new proceeding to be started in respect of them.'». Υπό το φως των πιο πάνω σκέψεων, παρατηρήσεων και διαπιστώσεων, καταλήγω να κρίνω ότι δικαιολογείται η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας που μου παρέχει η Δ.21, θ.10 όπως ερμηνεύθηκε στην Σιακόλας ν. Federal Bank of Lebanon (SAL)
(1992)1 Α.Α.Δ. 710, να αποκλείσω την Ανταπαίτηση. Στο ίδιο αποτέλεσμα θα κατέληγα αν μου ζητήτο να εφαρμόσω και το δόγμα της Henderson. Διευκρινίζω ότι το δόγμα αυτό συζητείται όχι ως ζήτημα παραγραφής αγώγιμου δικαιώματος, ούτε ως ζήτημα μη αποκάλυψης αγωγίμου δικαιώματος, αλλά ως ζήτημα εξουσίας του Δικαστηρίου να αποτρέπει ή/και καταλύει τον κατακερματισμό μιας διαφοράς που επιλέγεται ως ζήτημα τακτικής παρά αντικειμενικής ανάγκης και προκαλεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Η αίτηση ημερ. 4.8.2020 επιτυγχάνει ως τα αιτητικά Α και Β αυτής. Παρέλκει η εξέταση του αιτητικού Γ. Ακολουθώντας το αποτέλεσμα, τα δικηγορικά έξοδα της αίτησης, πλέον ΦΠΑ και έξοδα επίδοσης, επιδικάζονται υπέρ του Ενάγοντος / εξ ανταπαιτήσεως Εναγόμενου και εναντίον του Εναγόμενου / εξ ανταπαιτήσεως Ενάγοντος, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Θα είναι όμως πληρωτέα στο τέλος της δίκης. Επακόλουθα του πιο πάνω αποτελέσματος της αίτησης ημερ. 4.8.2020, επιλαμβάνομαι της αίτησης ημερ. 21.7.2020 και ασκώ τη διακριτική ευχέρεια που μου παρέχει η Δ.57, θ.2 και επεκτείνω το χρόνο για καταχώρηση Απάντησης στην Υπεράσπιση για περίοδο 4 εβδομάδων από τη σύνταξη των Διαταγμάτων που εκδόθηκαν με την παρούσα απόφαση. (υπ.)............... Α. Πανταζή - Λάμπρου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο