← Κύπρος

ΙΩΑΝΝΟΥ ν. ΧΑΤΖΗΙΩΣΗΦ, Αρ. Αγωγής: 32/2012, 7/7/2021

ΙΩΑΝΝΟΥ ν. ΧΑΤΖΗΙΩΣΗΦ, Αρ. Αγωγής: 32/2012, 7/7/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A415 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: N. Α. Π. Γεωργιάδη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 32/2012 ΜΕΤΑΞΥ: XXXXX ΙΩΑΝΝΟΥ Ενάγουσας και XXXXX ΧΑΤΖΗΙΩΣΗΦ Εναγομένου ------------------ Αίτηση του Εναγόμενου ημερομηνίας 24/3/2021 για Αναστολή Εκτέλεσης της Απόφασης Ημερομηνία: 7 Ιουλίου,

  1. Εμφανίσεις: Για τον Εναγόμενο - Αιτούντα: κ. Μαρίνα Κ. Φωτιάδου για κ.κ. Δράκος & Ευθυμίου Δ.Ε.Π.Ε. Για την Ενάγουσα - Καθ' ης η Αίτηση: κ. Γιώργος Τριλλίδης για κ.κ. Πολάκης Σαρρής & Σια Δ.Ε.Π.Ε. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η
  2. Με αίτηση του ο Αιτών - Εναγόμενος (ο «Εναγόμενος») αιτείται Διάταγμα που να αναστέλλει την εκτέλεση της Δικαστικής Αποφάσεως ημερομηνίας 11/2/2021 στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγή μέχρι της τελικής εκδίκασης και αποπεράτωσης της Έφεσης που καταχώρισε.
  3. Η Απόφαση εκδόθηκε από τον παρόν Δικαστήριο μετά από ακροαματική διαδικασία. Η Ενάγουσα ισχυρίστηκε, και έγινε δεκτό από το Δικαστήριο, ότι η προκληθείσα στο διαμέρισμα της ζημιά ήταν αποτέλεσμα εισροής νερού από τις ακάλυπτες βεράντες του υπερκείμενου του δικού της διαμερίσματος του Εναγομένου. Το Δικαστήριο επιδίκασε υπέρ της €8000 ως ειδικές αποζημιώσεις και €1000 ως γενικές αποζημιώσεις, νόμιμο τόκο και έξοδα. Απαίτηση της για έκδοση διατάγματος άρσης της οχληρίας δεν έγινε δεκτή.
  4. Η Αίτηση του Εναγομένου βασίζεται στη Δ.35, Θ.Θ.18, 19, στη Δ.40, Θ.Θ. 7 και 11 και στη Δ.48, Θ. 1 - 4 και 9 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας.
  5. Υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του ιδίου. Όπως αναφέρει, η απόφαση (Τεκμήριο 1 - short form) εφεσιβλήθηκε την 23/3/
  6. Όπως τυγχάνει συμβουλής από τους δικηγόρους του έχει «ορατές πιθανότητες επιτυχίας». Σε περίπτωση που δεν εκδοθεί το διάταγμα αναστολής θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά αφού το συνολικό ποσό είναι δυσανάλογο της οικονομικής του κατάστασης. Εναντίον του μάλιστα εκδόθηκε την 11/3/2021 ένταλμα κατάσχεσης εις χείρας τρίτου (ένταλμα garnishee nisi) σε σχέση χρήματα που διατηρεί σε τραπεζικό λογαριασμό. Εξηγεί την αναγκαιότητα έκδοσης του διατάγματος ως ακολούθως (§ 6 της ένορκης του δήλωσης): «
  7. Για το λόγο αυτό η παρούσα αίτηση είναι κατεπείγουσα αφού σε περίπτωση που αποφασιστεί όπως εκτελεστεί το πιο πάνω ένταλμα, η περιουσία μου που υπάρχει στην τράπεζα θα καταβληθεί προς την Ενάγουσα, γεγονός το οποίο θα μου προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά, αφού σε περίπτωση επιτυχίας της ανωτέρω έφεσης δεν θα μου επιστραφεί, καθώς γνωρίζω ότι η Ενάγουσα είναι πολύ μεγάλη σε ηλικία, δεν εργάζεται και δεν έχει οποιαδήποτε εισοδήματα και έτσι δεν θα μπορεί να αποδοθεί η δικαιοσύνη στο μέλλον.»
  8. Αναφέρει τέλος ότι είναι έτοιμος να παράσχει οποιαδήποτε εγγύηση του ζητηθεί σε περίπτωση που εκδοθεί διάταγμα αναστολής.
  9. Η Ενάγουσα - Καθ' ης η Αίτηση («η Ενάγουσα») καταχώρισε ένσταση προβάλλοντας 6 λόγους ένστασης. Προβάλλει ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης του διατάγματος (λόγος 1), ότι η αίτηση συγκρούεται με τη συνταγματική επιταγή της σύντομης διεκπεραίωσης υποθέσεων και την αρχή της τελεσιδικίας (λόγος 2), ότι δεν έχουν καταδειχθεί εξαιρετικές περιστάσεις από τον Εναγόμενο (λόγος 3), ότι η αίτηση είναι ελλιπής αφού δεν προσκομίστηκε η ειδοποίηση έφεσης (λόγος 4), ότι ο Εναγόμενος προσπαθεί να υπερφαλαγγίσει την αίτηση για κατάσχεση εις χείρας τρίτου (λόγος 5) και ότι η αίτηση είναι παράτυπη αφού ελλείπει το jurat από την ένορκη δήλωση (λόγος 6). Ως προς το τελευταίο ζήτημα παρατηρώ ότι στην ένορκη δήλωση ενώπιον μου υπάρχει jurat οπότε ο λόγος 6 δεν θα τύχει άλλου σχολιασμού.
  10. Η Ένσταση βασίζεται στη Δ.35, Θ.Θ. 1, 2, 18 και 19, στη Δ.40, Θ.Θ. 7 και 11, στη Δ.48, Θ.Θ.1 - 4, 8

(1)(ee) και 9 και στη Δ.64 Θ. 1
(2)των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας, στο άρθρο 30 του Συντάγματος, στο άρθρο 6 της ΕΣΔΑ, στη γενική πρακτική και σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου.
  1. Η Ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Χλόης Μιχαήλ δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την Ενάγουσα. Επισυνάπτει αντίγραφο της πρωτόδικης απόφασης (Τεκμήριο 1 - short form) και έρευνα ακίνητης περιουσίας (Τεκμήριο 2) του Εναγομένου.
  2. Ο Εναγόμενος, ήταν η θέση της, διαθέτει μεγάλη περιουσία επομένως δεν ήταν ειλικρινής. Εν πάση περιπτώσει η κατ' ισχυρισμόν οικονομική δυσχέρεια δεν μπορεί να προβληθεί ως λόγος για χορήγηση αναστολής. Η ίδια η Ενάγουσα είναι φερέγγυα και διαθέτει ακίνητη περιουσία. Το ακίνητο της ήταν και αντικείμενο στην αγωγή. Η Ενάγουσα έχει δύο παιδιά . Το ποσό σε περίπτωση ανατροπής θα μπορεί να ανακτηθεί.
  3. Ανέφερε επίσης ότι η αίτηση υπόκειται σε απόρριψη αφού δεν παρουσιάστηκε η ειδοποίηση έφεσης και οι λόγοι έφεσης. Ούτε παρατίθενται εξαιρετικές περιστάσεις που να δικαιολογούν ικανοποίηση του αιτήματος. Το Δικαστήριο δεν εξέδωσε εναντίον του διάταγμα άρσης της οχληρίας αλλά επιδικάστηκαν μόνο αποζημιώσεις.
  4. Η Ενάγουσα, ήταν η θέση της, είναι μεγάλης ηλικίας ταλαιπωρείται από το 2008 λόγω της συμπεριφοράς του Εναγομένου και εν τέλει δικαιώθηκε. Το γεγονός αυτό, μαζί με την μεγάλη της ηλικία, θα πρέπει να προσμετρήσει εναντίον της αναστολής. Ο Εναγόμενος προωθεί καταχρηστικά την αίτηση για να αποφύγει το διάταγμα κατάσχεσης των χρημάτων του.
  5. Και οι δύο συνήγοροι παρέθεσαν γραπτώς τις εισηγήσεις τους και αναφέρθηκαν στη νομολογία επί του θέματος.
  6. Η συνήγορος του Εναγόμενου αφού αναφέρθηκε στη νομολογία επί του θέματος εισηγήθηκε ότι θα πρέπει να εκδοθεί το διάταγμα επειδή ο Εναγόμενος θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά. Η Ενάγουσα είναι μεγάλης ηλικίας (82 ετών) και ως εκ τούτου πιθανή η μη επιστροφή των χρημάτων σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης. Δεν έχουν στοιχεία για την περιουσία της ούτε παρουσίασε στοιχεία για τη φερεγγυότητα της. Ο Εναγόμενος είναι πρόθυμος, ανέφερε, να παράσχει τραπεζική ή άλλη εγγύηση. Η ειδοποίηση έφεσης βρίσκεται στο φάκελο. Σε κάθε περίπτωση η προοπτικές επιτυχίας είναι οριακής σημασίας. Το γεγονός ότι ο Εναγόμενος κατέχει ακίνητη περιουσία δεν αναιρεί τον ισχυρισμό ότι θα του προκληθεί οικονομική δυσχέρεια. Το γεγονός ότι έχει καταχωριστεί ΜΕΜΟ επί της ακίνητης ιδιοκτησίας του επίσης προσμετρά προς όφελος του Εναγομένου αφού δεν θα αδικηθεί η Ενάγουσα αν η έφεση αποτύχει (παρέπεμψε στην Τιμιννής κ.α. ν Σιάθα, Έφεση 4/2017, 28/2/2019)
  7. Ο συνήγορος της Ενάγουσας ανέφερε πως το γεγονός και μόνο ότι καταχωρίστηκε έφεση δεν οδηγεί από μόνο του σε έκδοση διατάγματος αναστολής. Δεν έχει επισυναφθεί η ειδοποίηση έφεσης ούτε εξηγηθούν πως έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Στηρίχθηκε στην Demetriades Group of Companies Ltd v APM Italian Type Ice-Cream Ltd, ECLI:CY:AD:2017:A47, Πολιτική Έφεση 372/2015, 15/2/2017, όπου αναφέρθηκε: «.βασικό κριτήριο, το κατά πόσο υπάρχει ενδεχόμενο να προκληθεί ανεπανόρθωτη αδικία στο ένα ή στο άλλο μέρος εάν το Δικαστήριο, ανάλογα, χορηγήσει ή αρνηθεί την αναστολή. Η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου εξαρτάται από το σύνολο των περιστάσεων της κάθε υπόθεσης. Παραμένει όμως ως ουσιαστικό ερώτημα το κατά πόσο υπάρχει κίνδυνος πρόκλησης αδικίας σε ένα από τους δύο διάδικους, ή ακόμη και στους δύο, στην περίπτωση έκδοσης ή μη του διατάγματος αναστολής.»
  8. Ως προς την προβαλλόμενη οικονομική δυσχέρεια του Εναγομένου ανέφερε ότι η θέση αυτή είναι ανειλικρινής αφού διαθέτει ακίνητα συνολικά μεγάλης αξίας. Σε κάθε περίπτωση η οικονομική δυσχέρεια κάποιου να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που πηγάζουν από απόφαση δεν μπορεί να προβληθεί ως λόγος αναστολής (παρέπεμψε στη Βογαζιανού ν ΓΕ
(1997)1Β ΑΑΔ 591, 595). Η προβαλλόμενη επίσης θέση ότι κινδυνεύει να μην του επιστραφούν τα χρήματα επίσης είναι αβάσιμη αφού η Ενάγουσα είναι ιδιοκτήτρια του ακινήτου που αποτέλεσε αντικείμενο της αγωγής. Περαιτέρω, είναι η Ενάγουσα που θα ζημιωθεί η οποία αδικείται από το 2008 και θα στερηθεί του οφέλους της απόφασης.
  1. Ανέφερε επίσης ότι η απόφαση αφορά αποζημιώσεις και όχι διάταγμα (άρσης οχληρίας), επομένως δεν υπάρχει «κάποια ανεπίστρεπτη, θετική υποχρέωση ή καθήκον στους ώμους του που να επιβάλλεται από την εφεσιβαλλόμενη απόφαση» ώστε να δικαιολογείται αναστολή. Ο Εναγόμενος δεν παραθέτει ούτε εξαιρετικές περιστάσεις απλά έχει προβεί σε αόριστες αναφορές. Προσπαθεί να αποφύγει το ένταλμα κατάσχεσης εις χείρας τρίτου που έχει εκδοθεί σε σχέση με χρήματα που διατηρεί σε τραπεζικό λογαριασμό. Μη αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης δεν θα εξουδετερώσει την έφεση του.
  2. Το θέμα αναστολής εκτέλεσης απόφασης διέπει η Δ.35, Θ.Θ. 18 και 19 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας. Οι εν λόγω θεσμοί προνοούν τα ακόλουθα: «Δ.35, Θ.18.―An appeal shall not operate as a stay of execution or of proceedings under the decision appealed from except so far as the Court appealed from or the Court of Appeal, or a Judge of either Court, may order; and no intermediate act or proceeding shall be invalidated, except so far as the Court appealed from may direct. Before any order staying execution is entered, the person obtaining the order shall furnish such security (if any) as may have been directed. If the security is to be given by means of a bond, the bond shall be made to the party in whose favour the decision under appeal was given. Δ.35, Θ.19.―Wherever under these Rules an application may be made either to the Court below or to the Court of Appeal, or to a Judge of either Court, it shall be made in the first instance to the Court or Judge below».
  3. Σύμφωνα με τις πιο πάνω διατάξεις το Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να διατάξει αναστολή εφέσιμης ενδιάμεσης ή τελικής Απόφασης (βλ. Δημητρούδης ν Λουγκρίδη
(2011)1A AAΔ 687, 695 και Aftomata Eleourgia Lythrodonta Limited v Holy Monastery of Mahera
(1986)1 CLR 532). 19. Οι αρχές της νομολογίας μπορούν να συνοψισθούν ως ακολούθως:
(1)Η απόφαση για αναστολή ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η άσκηση της οποίας, γίνεται στο πλαίσιο της Δ.35, Θ. 18 και σε συνάρτηση προς τα γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης (βλ. Χαραλάμπους ν A. Panayides Contracting Ltd
(2001)1Γ ΑΑΔ 1978, 1982).
(2)Η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης η οποία, παραμένει ισχυρή και διατηρεί την τελεσιδικία της μέχρι την τροποποίηση ή την ανατροπή της από το Εφετείο. Έπεται ότι ο επιτυχών διάδικος δεν πρέπει να αποστερείται τους καρπούς της επιτυχίας του εκ μόνου του γεγονότος ότι εκκρεμεί η εκδίκαση της έφεσης του αντιδίκου του. Από την άλλη όμως, αποτελεί βασική προϋπόθεση για την απονομή της δικαιοσύνης, η διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης. Η άρνηση έκδοσης διαταγής για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης δυνητικά συνεπάγεται κίνδυνο εξανέμισης της αξίας της έφεσης. (βλ. Χαραλάμπους, ανωτέρω, σελ. 1982).
(3)Το δικαστήριο, κατά την εξέταση αίτησης για αναστολή εκτέλεσης απόφασης, έχει καθήκον να εξισορροπήσει δύο σημαντικούς παράγοντες ήτοι, τη διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης από τη μια και τη διασφάλιση της αξίας και του αποτελέσματος της έφεσης από την άλλη (βλ. Χαραλάμπους, ανωτέρω, σελ. 1982 - 1983, και The Governor and the Company of the Bank of Scotland v S.S. Supphire Seas
(2001)1 ΑΑΔ 955, 968, Demetriades, ανωτέρω).
(4)Σε αιτήσεις αυτής της μορφής, δεν είναι πάντοτε εύκολο το καθήκον του Δικαστηρίου για εξισορρόπηση των προαναφερόμενων ουσιαστικών παραγόντων και θέσεων. Προβάλλει σε όλες τις περιπτώσεις, ως βασικό κριτήριο, το κατά πόσο υπάρχει ενδεχόμενο να προκληθεί ανεπανόρθωτη αδικία στο ένα ή στο άλλο μέρος εάν το Δικαστήριο, ανάλογα, χορηγήσει ή αρνηθεί την αναστολή. Η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου εξαρτάται από το σύνολο των περιστάσεων της κάθε υπόθεσης. Παραμένει όμως ως ουσιαστικό ερώτημα το κατά πόσο υπάρχει κίνδυνος πρόκλησης αδικίας σε ένα από τους δύο διαδίκους, ή ακόμη και στους δύο, στην περίπτωση έκδοσης ή μη του διατάγματος αναστολής (βλ. Demetriades, ανωτέρω).
(5)Το σχετικό βάρος απόδειξης ανεπανόρθωτης βλάβης εναποτίθεται στους ώμους του κάθε αιτούντα που επιζητεί αναστολή της εκτέλεσης εις βάρος του απόφασης. Όπως επίσης φέρει το βάρος να θεμελιώσει ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων, προκειμένου να καταστεί δυνατό να κλίνει η πλάστιγγα υπέρ της αρχής ότι το ένδικο μέσο της έφεσης, το οποίο ασκείται δικαιωματικά, δεν πρέπει να αποστερείται της αποτελεσματικότητάς του (βλ. Demetriades, ανωτέρω). Αν και το νομικό αποδεικτικό βάρος ήταν και παραμένει στους ώμους του αιτούντα, το μαρτυρικό βάρος απόδειξης μπορεί να μετακινηθεί στους ώμους καθ' ου η αίτηση να καταδείξει την ικανότητα του να επιστρέψει το ποσό της απόφασης σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης, παρουσιάζοντας τα στοιχεία που ο ίδιος γνωρίζει και κατέχει και στα οποία δεν έχει διαφανεί ότι ο αιτών θα μπορούσε να έχει πρόσβαση. Εφόσον επομένως, ο εξ αποφάσεως οφειλέτης προβάλει ένα λογικό φόβο ότι ο εξ αποφάσεως πιστωτής δεν θα μπορέσει να πληρώσει πίσω το ποσό της απόφασης, το μαρτυρικό βάρος απόδειξης πρέπει τότε να μεταφέρεται στον τελευταίο να καταδείξει τι πόρους έχει, εφόσον το ζήτημα βρίσκεται στη δική του αποκλειστική γνώση (βλ. Χ''Ιωάννου ν Gordian Holdings Ltd, ECLI:CY:AD:2020:A298, Πολιτική Έφεση 273/2019, 8/9/2020).
(6)Οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης είναι μεν παράγοντας σχετικός, αλλά οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις. Το πλαίσιο για τη διάγνωση των δικαιωμάτων του εφεσείοντα σε συνάρτηση με την αποτίμηση των λόγων της έφεσης είναι η ακρόαση της έφεσης. Μόνο όπου μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της έφεσης, χωρίς περαιτέρω συζήτηση του θέματος, ο παράγοντας αυτός αποκτά σπουδαιότητα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου (βλ. Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1991)1 ΑΑΔ 1147, 1150 - 1151).
(7)Το αντικείμενο της δικαιοδοσίας βάσει της Δ.35, Θ.18 είναι η αναστολή θετικής υποχρέωσης ή καθήκοντος το οποίο επιβάλλεται από την απόφαση η οποία εφεσιβάλλεται. Το αντικείμενο της αναστολής είναι η υποχρέωση ή καθήκον που επιβάλλεται από την απόφαση, και όχι η παγοποίηση ή ο προσωρινός παραμερισμός της απόφασης η οποία εφεσιβάλλεται (βλ. Δημητρούδης, ανωτέρω, σελ. 696 με αναφορά στις Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ ν Λύρα (αρ. 1)
(1997)1Γ ΑΑΔ 1384, Fotiou and Another v Petrolina Ltd
(1984)1 CLR 708, Re E.S. (an Infant)
(1986)1 CLR 119, Aftomata Eleourgia, ανωτέρω).
  1. Οι οικονομικές δυσχέρειες του εξ αποφάσεως οφειλέτη να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που πηγάζουν από την απόφαση δεν μπορούν να προβληθούν ως λόγοι για τη χορήγηση αναστολής. Αν γινόταν δεκτή αυτή η πρόταση ως θέμα αρχής τότε οι επιπτώσεις, ιδιαίτερα σε μακρούς δικαστικούς αγώνες, θα ήταν επικίνδυνα αρνητικές στην αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης (βλ. Βογαζιανού, ανωτέρω, στη σελ. 595).
  2. Η Αγγλική νομολογία κινείται σε ανάλογα πλαίσια. Στο σύγγραμμα Blackstone's Civil Practice, 2013, The Commentary (OUP, Oxford 2012), (βλ. Hammond Suddard Solicitors v Agrichem International Holdings Ltd [2001] EWCA Civ 2065), αναφέρονται τα ακόλουθα στη σελ. 1211, § 71.46 ως προς τα ερωτήματα που καλείται να απαντήσει το Δικαστήριο: «(a) If a stay is refused, what are the risks of the appeal being stifled? (b) If a stay is granted and the appeal fails, what are the risks that the respondent will be unable to enforce the judgment? (c) If a stay is refused and the appeal succeeds, and the judgment is enforced in the meantime, what are the risks of the appellant being able to recover what has been paid to the respondent?»
  3. Σε δική μου ελεύθερη μετάφραση: «
(1)Εάν το αίτημα αναστολής δεν γίνει αποδεκτό ποιες οι πιθανότητες η έφεση να εξουδετερωθεί;
(2)Εάν το αίτημα αναστολής γίνει αποδεκτό και η έφεση αποτύχει ποιες οι πιθανότητες ο εφεσίβλητος να μην μπορεί να εκτελέσει την απόφαση;
(3)Εάν το αίτημα αναστολής δεν γίνει αποδεκτό και η έφεση επιτύχει και η απόφαση έχει εκτελεστεί εν τω μεταξύ ποιες οι πιθανότητες ο εφεσείων να μην μπορεί να ανακτήσει αυτά που πλήρωσε στον εφεσίβλητο;»
  1. Η μαρτυρία προς υποστήριξη του αιτήματος για αναστολή πρέπει να είναι πλήρης, ειλικρινής και ξεκάθαρη[1](βλ. Hammond Suddard Solicitors, ανωτέρω, § [13] της απόφασης).
  2. Η Hammond Suddard Solicitors, ανωτέρω, έχει υιοθετηθεί στην Demetriades, ανωτέρω αλλά και στην Θεοφάνους ν Γεωργίου ECLI:CY:AD:2016:A103, Πολιτική Έφεση 251/2014, 19/2/2016).
  3. Καθοδηγούμενος από την πιο πάνω νομολογία, κρίνω ότι στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει αίτημα για αναστολή πρέπει να εξειδικεύονται οι λόγοι για τους οποίους το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια προς όφελος του αιτούντα σε συνάρτηση πάντοτε, με τους λόγους έφεσης και με το αντικείμενο της απαίτησης ή υπεράσπισης αναλόγως. Διαφορετικά η στάθμιση των συγκρουόμενων συμφερόντων είναι αδύνατη. Τυχόν έγκριση αιτήματος για αναστολή εκτέλεσης χωρίς να τεθεί το αναγκαίο μαρτυρικό υπόβαθρο θα είναι αυθαίρετη. Αόριστες αναφορές ή γενικές επικλήσεις δεν αρκούν (βλ. Demetriades, ανωτέρω).
  4. Σημειώνω ότι, αν και δεν επισυνάπτεται στην αίτηση η ειδοποίηση έφεσης, αυτή όντως υπάρχει στο φάκελο. Προβάλλονται 7 λόγοι, εκ των οποίων οι 5 αφορούν αξιολόγηση μαρτυρίας (λόγοι 1 - 5). Οι λόγοι 6 και 7 αφορούν την επιδικασθείσα αποζημίωση. Το Δικαστήριο ασφαλώς και δεν θα εκτιμήσει ούτε θα υπεισέλθει στην πιθανότητα επιτυχίας των προβαλλόμενων λόγων. Αυτό που πρέπει να αξιολογηθεί είναι αν υφίσταται κίνδυνος η έφεση του Εναγομένου να εξουδετερωθεί σε περίπτωση που επιτύχει η έφεση.
  5. Στην προκειμένη περίπτωση η Αίτηση είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Συγκεκριμένα:
(1)Ο Εναγόμενος δεν αναφέρει στη μαρτυρία του συγκεκριμένα από που πηγάζει ο κίνδυνος μη επιστροφής οποιουδήποτε ποσού που θα καταβληθεί στην Ενάγουσα. Η αναφορά στην μεγάλη της ηλικία δεν αποδεικνύει τίποτε, ούτε, όπως έχει τεθεί, αποτελεί λογικό φόβο. Από πλευράς της η Ενάγουσα (και ήταν παραδεκτό στην Αγωγή) είναι ιδιοκτήτρια του επηρεαζόμενου ακινήτου (διαμερίσματος) στην εκδικασθείσα αγωγή. Σημειώνω περαιτέρω ότι, σε αντίθεση με την Τιμιννής, ανωτέρω, η Ενάγουσα αμφισβήτησε τον ισχυρισμό για αφερεγγυότητα της, ο οποίος εν πάση περιπτώσει τέθηκε γενικόλογα με τον τρόπο που προανέφερα. Δεν θεωρώ ότι ο τρόπος που έθεσε το ζήτημα ο Εναγόμενος μετέφερε το βάρος στην Ενάγουσα να καταδείξει ότι έχει τη δυνατότητα να επιστρέψει τα χρήματα.
(2)Περαιτέρω, δεν δίδονται οι λόγοι για τους οποίους η έφεση θα καταστεί άνευ αντικειμένου σε περίπτωση μη αναστολής της εκτέλεσης. Η απόφαση αφορά χρηματική αποζημίωση €9000. Όπως ανέφερα το ζήτημα αυτό δεν έχει συσχετισθεί με την οικονομική φερεγγυότητα της Ενάγουσας ούτε με άλλο συγκεκριμένο ζήτημα που να αφορά προβαλλόμενο λόγο έφεσης.
(3)Η εισήγηση επίσης ότι η Ενάγουσα καλύπτεται με ΜΕΜΟ που καταχώρισε σε ακίνητη περιουσία του Εναγομένου επίσης δεν με βρίσκει σύμφωνο. Πάλι η περίπτωση διαφοροποιείται από την Τιμιννής, ανωτέρω. Η περιουσία του Εναγομένου σύμφωνα με το Τεκμήριο 2 βαρύνεται με προγενέστερες υποθήκες, και σε κάποιες περιπτώσεις με άλλα ΜΕΜΟ. Δεν είναι επομένως ελεύθερη εμπράγματων βαρών έστω και αν η συνολική της αξία είναι μεγάλη. Αφήνω κατά μέρος ότι ο ίδιος δεν εξήγησε, ως όφειλε, την πραγματική του οικονομική κατάσταση. 28. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, προς όφελος της Ενάγουσας και εναντίον του Εναγόμενου. (Υπ.) ............... Ν. Α. Π. Γεωργιάδης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής [1] 'In our judgment, the evidence in support of an application for a stay needs to be full, frank and clear. Evidence in support of an application for a stay must be full, frank and clear'. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.