ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ DIRA VENTURΕS S.A. ν. ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ VISENIA ENTERPRISES LIMITED, Αρ. Αίτησης: 396/2020, 30/6/2021

(1)και 324 του Κεφ. 113) και θα επανέλθω στη σημασία αυτού του ζητήματος στη συνέχεια.

1. Η αίτηση και οι ενστάσεις υποστηρίζονται από ένορκες δηλώσεις. Την 8/9/2020 το Δικαστήριο έδωσε άδεια και στους τρεις εμπλεκόμενους να καταχωρίσουν συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις εντός συγκεκριμένου χρονοδιαγράμματος. Σκοπός ήταν να δοθεί η ευκαιρία να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου οι πλήρεις θέσεις των μερών και να αποφευχθούν ενδιάμεσες διαδικασίες που θα προκαλούσαν περαιτέρω καθυστέρηση. Οφείλω να παρατηρήσω ότι οι ένορκες δηλώσεις, ιδιαίτερα των μετόχων, ήταν αχρείαστα εκτενείς και πολυσέλιδες. Τα περισσότερα θέματα που ηγέρθηκαν δεν ήταν επίδικα ούτε θα μπορούσαν να είναι επίδικα αφού σε αιτήσεις εκκαθάρισης το Δικαστήριο εξετάζει πολύ συγκεκριμένα ζητήματα. Θα αναφερθώ επομένως στην προσκομισθείσα μαρτυρία πολύ συνοπτικά.
2. Ουδείς των συνηγόρων ζήτησε να αντεξετάσει οποιοδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες.
3. Σχετικές δημοσιεύσεις μετά από οδηγίες του Δικαστηρίου έγιναν στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας και στην Εφημερίδα «Πολίτης» την 24/7/2020 (Τεκμήριο Α και Β στην Ένορκη Δήλωση ημερ. 4/8/2020).
4. Αξίζει να σημειωθεί ότι εκκρεμούσης της έκδοσης της Απόφασης, τα μέρη ενημέρωσαν από κοινού το Δικαστήριο ότι η Καθ' ης η Αίτηση έχει διαγραφεί από το μητρώο του Εφόρου Εταιρειών.
5. Η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση
6. Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της κας Έλενας Μαζέρη, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την Αιτούσα. Η ένορκη δήλωση της ακολουθεί τους ισχυρισμούς που αναφέρονται στην Αίτηση οπότε και θα αναφερθώ απευθείας στο περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης της.
7. Σύμφωνα με τη μαρτυρία της, η Αιτούσα την εξουσιοδότησε να προβεί στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση. Γνωρίζει τα γεγονότα από προσωπική της εμπλοκή στο χειρισμό της υπόθεσης με ομάδα δικηγόρων του γραφείου της αλλά και πληροφορίες που έλαβε από αξιωματούχους της Αιτούσας, οι οποίοι λόγω της πανδημίας ήταν αδύνατο να μεταβούν στην Κύπρο. Το περιεχόμενο της μαρτυρίας της το επιβεβαίωσαν αφού ανέγνωσαν μετάφραση.
8. Όπως αναφέρει, η Αιτούσα είναι εγγεγραμμένη νομική οντότητα στην Ανγκουίλα (Τεκμήριο 1, δέσμη πιστοποιητικών και καταστατικό).
9. Η Καθ' ης η Αίτηση είναι εταιρεία εγγεγραμμένη στην Κύπρο με μετοχικό κεφάλαιο ύψους €10000 διαιρεμένο σε 10000 μετοχές του €1 εκάστης. Το εκδομένο κεφάλαιο είναι €
10. Οι μέτοχοι της είναι η Astar, από την Ανγκουίλα και η Mansfield, από το Ηνωμένο Βασίλειο. Κατέχουν 50% του εκδομένου κεφαλαίου, δηλαδή 500 μετοχές, η καθεμιά (Τεκμήριο 2, η συνοπτική έκθεση από την ιστοσελίδα του Εφόρου Εταιρειών και Τεκμήριο 3, το καταστατικό και ιδρυτικό της έγγραφο).
11. Η απαίτηση της Αιτούσας βασίζεται σε αρχική συμφωνία δανείου ημερ. 1/8/2014 («αρχική συμφωνία δανείου) με πιστώτρια την Αιτούσα και χρεώστιδα την Καθ' ης η Αίτηση (Τεκμήριο 4) ως επίσης και σε επιπρόσθετη συμφωνία δανείου ημερ. 6/10/2016 (Τεκμήριο 6) («επιπρόσθετη συμφωνία δανείου»).
12. Η αρχική συμφωνία δανείου ήταν για $8.176.000 (Δολάρια Αμερικής) με ημερομηνία αποπληρωμής εντός 5 ετών από την 1/8/
13. Το ποσό μεταφέρθηκε σε λογαριασμό της Αιτούσας στις 4/8/2014 ($4.700.000) και στις 12/8/2014 ($3.476.000). Η καταβολή των ποσών έγινε σε λογαριασμό της Καθ' ης η Αίτηση σε τράπεζα στο Vaduz, στο Λιχτενστάιν. (Τεκμήριο 5 - δέσμη των Τραπεζικών Εγγράφων). Με την επιπρόσθετη συμφωνία αναθεωρήθηκε η προθεσμία αποπληρωμής του δανείου σε 31 μήνες από την 16/10/
15. Ως αντάλλαγμα της παράτασης πληρωμής, την 11/11/2016 οι δύο εταιρείες συνομολόγησαν συμφωνία ενεχυρίασης με την οποία η Καθ' ης η Αίτηση ενεχυρίασε προς όφελος της Αιτούσας το 100% του μετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας Aviacity LLC («Aviacity»), εταιρείας εγγεγραμμένης στη Ρωσική Ομοσπονδία (Τεκμήριο 7, η συμφωνία με μετάφραση). Τη συμφωνία ενεχυρίασης διέπει το Ρωσικό δίκαιο.
16. Η Αιτούσα την 14/12/2018 απέστειλε στην Καθ' ης η Αίτηση ειδοποίηση αποπληρωμής του ποσού των $8.194.755,20 πλέον τόκους ύψους $2.168.221,
17. Επιφύλαξε επίσης τα δικαιώματα της δυνάμει της συμφωνίας ενεχυρίασης.
18. Η τελική ημερομηνία αποπληρωμής παρήλθε την 6/5/2019 χωρίς ικανοποίηση της απαίτησης, η οποία κατέστη άμεσα πληρωτέα και οφειλόμενη. Η Αιτούσα την 28/5/2020, δια δικαστικού επιδότη επέδωσε ειδοποίηση απαίτησης δυνάμει των άρθρων 211 (ε) και 212 (α) του Κεφ. 113 με την οποία καλούσε την Καθ' ης η Αίτηση να καταβάλει τα πιο πάνω ποσά πλέον τους τόκους εντός 21 ημερών (Τεκμήριο 9, η ειδοποίηση απαίτησης και Τεκμήριο 10, η ένορκη δήλωση του Επιδότη).
19. Η προθεσμία παρήλθε χωρίς να υπάρξει συμμόρφωση. Η Καθ' ης η Αίτηση επομένως θεωρείται αφερέγγυα και ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της δυνάμει του άρθρου 212 (α) του Κεφ. 113).
20. Διαζευκτικά, η Αιτούσα ισχυρίζεται ότι η Καθ' ης η Αίτηση είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της κατά το χρόνο που αυτά κατέστησαν πληρωτέα (άρθρο 212 (γ) του Κεφ. 113) και γιατί η αξία των στοιχείων ενεργητικού της είναι μικρότερη από το ποσό των υποχρεώσεων της λαμβάνοντας υπόψη τις ενδεχόμενες και μελλοντικές υποχρεώσεις της (άρθρο 212 (δ) του Κεφ. 113).
21. Σύμφωνα με τις οικονομικές καταστάσεις (Τεκμήριο 11) που υπέβαλε η Καθ' ης η Αίτηση για το 2015, υπέστη ζημιές ύψους €453.684 και οι υποχρεώσεις της την 31/12/2015 υπερέβαιναν τα στοιχεία ενεργητικού της κατά €
22. Σύμφωνα με τις εν λόγω καταστάσεις το μόνο ενεργητικό της Καθ' ης η Αίτηση ήταν το μετοχικό κεφάλαιο της Aviacity που κατείχε και το οποίο ήταν ενεχυριασμένο στην Αιτούσα. Εκτίμηση η οποία εξασφαλίστηκε από την Αιτούσα (Τεκμήριο 12, στα Ρωσικά και Τεκμήριο 13 στα Αγγλικά) καταδείκνυε ότι η αξία του 100% μιας μετοχής ήταν 1 ρούβλι και ότι η Aviacity ήταν χρεοκοπημένη.
23. Η Αιτούσα άσκησε τα δικαιώματα της δυνάμει της συμφωνίας ενεχυρίασης και του ρωσικού δικαίου καταθέτοντάς την 1/3/2019 σε Ρώσο συμβολαιογράφο αίτημα για εξώδικη εκτέλεση ενεχύρου (Τεκμήριο 14, στα Ρωσικά και Τεκμήριο 15, στα Αγγλικά). Την 1/3/2019 απεστάλη σχετική ειδοποίηση (Τεκμήριο 16, στα Ρωσικά και Τεκμήριο 17, στα Αγγλικά) οπότε και σύμφωνα με το Ρωσικό δίκαιο η Αιτούσα κατέσχε το μετοχικό κεφάλαιο της Aviacity (Τεκμήριο 18, γνωμάτευση Ρώσου δικηγόρου).
24. Παρά την κατάσχεση των μετοχών το οφειλόμενο ποσό, που είναι εκκαθαρισμένο και αδιαμφισβήτητο, συνεχίζει να εκκρεμεί και να είναι πληρωτέο.
25. Η ένσταση της Astar
26. Η Astar προβάλλει 5 λόγους ένστασης. Ισχυρίζεται ότι η Αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη (λόγος 1), ότι δεν είναι ορθό και δίκαιο να διαλυθεί η Καθ' ης η Αίτηση (λόγος 2), ότι η απαίτηση της Αιτούσας δεν είναι εκκαθαρισμένη (λόγος 3), ότι δεν έχει προσκομιστεί η αναγκαία μαρτυρία για την έκδοση των διαταγμάτων που αιτείται η Αιτούσα (λόγος 4) και ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης διατάγματος εκκαθάρισης (λόγος 5).
27. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της κας Μαρίας Πίττα, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την Astar. Η ίδια απέκτησε γνώση των όσων αναφέρει λόγω της εμπλοκής της στο χειρισμό της υπόθεσης ως επίσης και από πληροφόρηση που έλαβε από τον κ. Kenny Banzer, διευθυντή της Astar.
28. Όπως αναφέρει, η Astar κατέχει το 50% του μετοχικού κεφαλαίου της Καθ' ης η Αίτηση. Την 2/11/2018 η Καθ' ης η Αίτηση έπαυσε να έχει διευθυντές λόγω παραίτησης τους. Υπάρχει συνεχιζόμενη διαμάχη μεταξύ της Astar και της Mansfield σχετικά με τις μετοχές που είναι εγγεγραμμένες στην Mansfield. Η Astar και η εταιρεία Kalima Enterprises Company Ltd («Kalima») έχουν καταχωρίσει στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας την Αγωγή 1732/2019 (Τεκμήριο 1, αντίγραφο της αγωγής) εναντίον της Mansfield απαιτώντας την επιστροφή του τίτλου των μετοχών που κατέχει. Η πώληση/μεταβίβαση έγινε με δύο συμφωνίες αγοραπωλησίας μεταξύ της Astar και της Kalima από την μια και της Mansfield από την άλλη. Διεκδικούν την ακύρωση των συμφωνιών λόγω πλήρους αποτυχίας της αντιπαροχής, αφού η Mansfield όχι μόνο δεν κατέβαλε την ονομαστική αξία των μετοχών αλλά ούτε προέβη στις συμφωνηθείσες επενδύσεις.
29. Όπως πληροφορείται από τον κ. XXXXX Banzer και τον κ. Πίττα, η Mansfield κατέχει τις μετοχές προς όφελος της Astar (49%) και της Kalima (1%) δυνάμει καταπιστεύματος και/ή εξ επαγωγής καταπιστεύματος. Οι ενέργειες της Mansfield προκάλεσαν και/ή οδήγησαν την Καθ' ης η Αίτηση σε κατάσταση αφερεγγυότητας καθιστώντας την ανίκανη να καταβάλει τα χρέη της και να ολοκληρώσει τα έργα της μέσω της Aviacity.
30. Προσπάθεια να διοριστεί νέο Διοικητικό Συμβούλιο την 25/8/2020 κατέληξε σε αποτυχία (Τεκμήριο 2, τα πρακτικά της έκτακτης γενικής συνέλευσης των μετόχων) αφού ο πληρεξούσιος της Mansfield επέμενε στο διορισμό δικού της διευθυντή.
31. Είναι η θέση της ότι η Astar έχει locus standi στη συμμετοχή της παρούσας διαδικασίας επειδή πρέπει να υπερασπιστεί τα συμφέροντα της.
32. Αναγνωρίζει τη σύναψη του δανείου ημερ. 1/8/2014, ένα χρόνο πριν γίνει η Mansfield μέτοχος της Καθ' ης η Αίτηση, αλλά και την επακόλουθη τροποποίηση ημερ. 6/10/
33. Η μη πραγματοποίηση της συμφωνηθείσας επένδυσης από την Mansfield προκάλεσε τη μη ολοκλήρωση έργου που ανέλαβε η Καθ' ης η Αίτηση μέσω της Aviacity και με αποτέλεσμα την οικονομική κατάρρευση τους. Η Καθ' ης η Αίτηση δεν διαθέτει περιουσία και οι μετοχές της Aviacity έχουν καταστεί άνευ αξίας. Δεν υπάρχει πιθανότητα διευθέτησης με την Mansfield η οποία χρησιμοποιεί την Καθ' ης η Αίτηση για να παρενοχλεί τον ιδιοκτήτη της Astar προωθώντας αβάσιμες ποινικές διαδικασίες στη Ρωσία.
34. Η ενόρκως δηλούσα υιοθετεί τους λόγους ένστασης και ζητά απόρριψη της αίτησης.
35. Η ένσταση της Mansfield
36. Η Mansfield προβάλλει 8 λόγους ένστασης. Ισχυρίζεται ότι η αίτηση προωθείται καταχρηστικά και ότι είναι προϊόν σκευωρίας εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση (λόγοι 1 και 7), ότι η Αιτούσα δεν είναι πιστώτρια δυνάμει του Κεφ. 113 (λόγος 2), ότι η απαίτηση της δεν αποτελεί εκκαθαρισμένη απαίτηση (λόγος 4, ότι η απαίτηση της Αιτούσας εξασφαλίζεται με τη συμφωνία ενεχυρίασης ενώ η μετέπειτα δραματική μείωση της τιμής οφείλεται σε σχέδιο αποψίλωσης των περιουσιακών στοιχείων της Καθ' ης η Αίτηση ενώ η όλη διαδικασία κατάσχεσης μολύνεται από παρανομία (λόγοι 3 και 5), ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί καθότι εκκρεμούν στο εξωτερικό ποινικές και αστικές διαδικασίες που έχουν ενορχηστρωθεί από την Αιτούσα (λόγος 6) και ότι οι συμφωνίες δανείου (Τεκμήρια 4 και 6) δεν έχουν χαρτοσημανθεί και επομένως δεν μπορούν να γίνουν δεκτές ως μαρτυρικό υλικό (λόγος 8).
37. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της κας Νικολέττας Χριστοφίδη, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την Mansfield. Η ίδια απέκτησε γνώση των όσων αναφέρει λόγω της εμπλοκής της στο χειρισμό της υπόθεσης ως επίσης και από πληροφόρηση που έλαβε από τον κ. XXXXX Govyadin, τελικό δικαιούχο της Mansfield αλλά και τους δικηγόρους του στη Ρωσία. Λόγω της Πανδημίας κατέστη αναγκαίο όπως προβεί η ίδια σε ένορκη δήλωση.
38. Σύμφωνα με τη μαρτυρία της, η αίτηση εκκαθάρισης και το υπό αναφορά χρέος αποτελούν μέρος ενός περίπλοκου δόλιου σχεδίου το οποίο έχει ενορχηστρωθεί από τον κ. XXXXX Khudoyan («Khudoyan») που αποτελεί τον τελικό δικαιούχο της Astar, μετόχου του 50% των μετοχών της Καθ' ης η Αίτηση και τελικό δικαιούχο της Αιτούσας. Σκοπός του σχεδίου του ήταν:

(1)να μεταβιβαστούν περιουσιακά στοιχεία της Καθ' ης η Αίτηση σε τρίτα πρόσωπα σε βάρος της Καθ' ης η Αίτηση και της Mansfield·

(2)να αφεθεί η Καθ' ης η Αίτηση χωρίς Διοικητικό Συμβούλιο ώστε να μην μπορεί να προβάλει αξιώσεις για ανάκτηση της περιουσίας της ή για να υπερασπιστεί τον εαυτό της· και

(3)υπό την πρόφαση ότι είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της να προχωρήσει στην εκκαθάριση της ώστε να ελαχιστοποιήσει της πιθανότητες της να αμφισβητήσει δόλιες συναλλαγές.

1. Περαιτέρω το χρέος είναι εξασφαλισμένο με την ενεχυρίαση. Με πράξεις της Αιτούσας, η οποία είχε των έλεγχο των περιουσιακών στοιχείων της Καθ' ης η Αίτηση, η εξασφάλιση κατέστη ανεπαρκής με αποτέλεσμα η Καθ' ης η Αίτηση να μην είναι σε θέση να συμμορφωθεί με την απαίτηση πληρωμής.
2. Η Mansfield είναι εγγεγραμμένη στο Ηνωμένο Βασίλειο και είναι κάτοχος του 50% του μετοχικού κεφαλαίου της Καθ' ης η Αίτηση. Ο κ. XXXXX Govyadin («Govyadin»), είναι ο τελικός δικαιούχος της Mansfield.
3. Η Καθ' ης η Αίτηση ήταν ο μόνος μέτοχος της Aviacity. Η Aviacity κατείχε σημαντικά περιουσιακά στοιχεία μεταξύ άλλων, δικαιώματος ανάπτυξης και ενοικίασης τριών τεμαχίων γης στη Μόσχα ως επίσης και ενός μη οικιστικού ακινήτου. Η ενόρκως δηλούσα αναφέρεται σ' αυτά ως Prime Park Land Site. Γενικός διευθυντής της Aviacity ήταν ο κ. S.V. Konoplev («Konoplev») ο οποίος είχε διοριστεί από τον κ. Khudoyan πριν η Mansfield γίνει μέτοχος της Καθ' ης η Αίτηση και ο οποίος επίσης εμπλέκεται στο δόλιο σχέδιο. Σήμερα μέτοχος της Aviacity είναι η Αιτούσα (Τεκμήριο 1 - εκτύπωση από τη βάση δεδομένων της Ρωσικής Αρχής).
4. Προτού μεταβιβαστεί το 50% του μετοχικού κεφαλαίου της Καθ' ης η Αίτηση στην Mansfield, το 1% ανήκε στην Kalima και το 99% στην Astar. Και οι δύο εταιρείες ελέγχονταν τελικώς από τον κ. Khudoyan (Τεκμήριο 2, αντίγραφο μνημονίου όπου ο κ. Khudoyan αναφέρεται ως τελικός δικαιούχος της Astar). Ο κ. Khudoyan διατηρεί συμφέροντα σε αριθμό εταιρειών (Τεκμήρια 3 και 4, εκτυπώσεις βάσεων δεδομένων) που ασχολούνται με αναπτύξεις στη Ρωσία. Πρόσφατα έχουν αρχίσει ποινικές διαδικασίες εναντίον του (Τεκμήριο 5, σχετική αρθρογραφία).
5. Τον Αύγουστο του 2015 ο κ. Govyadin προφορικά συμφώνησε όπως ανταλλαγεί έργο ανάπτυξης που του ανήκε και αξίας άνω των €100.000.000 και απέκτησε σχέδια για την ανάπτυξη γης σε σχέση με το Prime Park Land Site. Τον Ιούλιο 2015 η Mansfield απέκτησε το 50% του μετοχικού κεφαλαίου της Καθ΄ ης η Αίτηση αγοράζοντας το 1% της Kalima και το 49% της Astar καταβάλλοντας το ονομαστικό κεφάλαιο €10 και €490 αντίστοιχα (Τεκμήρια 6 και 7). Διευθυντές παρέμειναν οι υφιστάμενοι για να αντικατασταθούν έπρεπε και οι δύο μέτοχοι της Καθ' ης η Αίτηση να παρευρεθούν σε συνέλευση.
6. Τον Δεκέμβριο του 2016 συστήθηκε η Prime Park LLC από την Aviacity χωρίς την εξουσιοδότηση της Mansfield ή του κ. Govyadin και στην οποία η Aviacity μεταβίβασε τα πιο σημαντικά περιουσιακά στοιχεία της δηλ. το Prime Park Land Site (Τεκμήριο 9 η συμφωνία εκχώρησης) ως συνεισφορά στο μετοχικό της κεφάλαιο. Η Aviacity απέκτησε 99.9% των μετοχών της. Το 0,1% αποκτήθηκε από τον κ. XXXXX Stepanyan (Τεκμήριο 8 - πρακτικό ημερ. 16/12/2016), ο οποίος συνεργάστηκε με τον κ. Khudoyan). Η αγοραία αξία του Prime Park Land Site εκτιμήθηκε στα 500.000.000 ρούβλια για σκοπούς μεταβίβασης στην εταιρεία. Σύμφωνα με εκτιμήσεις ανεξάρτητων εκτιμητών ήταν 8,5 δισεκατομμύρια ρούβλια (δηλ. $110.000.000). Η αξία ολόκληρου του έργου της Καθ' ης η Αίτηση ανερχόταν στα 20 δισεκατομμύρια ρούβλια (€300.000.000) (Τεκμήριο 9Α - σχετική εκτίμηση). Επομένως έγινε μεταβίβαση σε υπέρμετρα υποτιμημένη αξία. Η Αιτούσα επομένως κατά τον ουσιώδη χρόνο της συναλλαγής ήλεγχε όλα τα δικαιώματα της Καθ' ης η Αίτηση στην Aviacity και σε συνεργασία με τον κ. Khudoyan πού ήλεγχε την Astar ενορχήστρωσαν την απομάκρυνση από την Καθ' ης η Αίτηση των περιουσιακών της στοιχείων.
7. Την περίοδο Φεβρουαρίου - Ιουνίου 2017 η Aviacity προσεγγίστηκε από αριθμό οντοτήτων που ελέγχονταν από ον κ. Khudoyan που ισχυρίζονταν ότι είναι πιστωτές της. Το χρέος αφορούσε 700.000.000 ρούβλια. Η Aviacity για να διευθετήσει τις οφειλές αυτές μεταβίβασε 99% του μετοχικού κεφαλαίου που κατείχε στην Prime Park LLC. Η αποπληρωμή αυτή ήταν μέρος δόλιου σχεδίου (Τεκμήριο 10, επιστολή της Ρωσικής Αρχής Χρηματοοικονομικής Παρακολούθησης). Επιβεβαιώνεται επομένως ότι η Αιτούσα ελεγχόταν από τον κ. Khudoyan. Η Prime Park LLC συνεχίζει να δραστηριοποιείται και ελέγχεται από οντότητες που ανήκουν στον κ. Khudoyan. Εναντίον του εκκρεμούν ποινικές υποθέσεις (Τεκμήριο 11 - διάταγμα έναρξης ποινικών διώξεων) και σύμφωνα με δημοσιεύματα τελεί υπό κράτηση (Τεκμήριο 5 - δημοσίευμα).
8. Αν και δέχεται τη σύναψη των δανείων και της συμφωνίας ενεχυρίασης, ισχυρίζεται ότι η Αιτούσα δεν ενήργησε ως συνετή πιστώτρια αφού επέτρεψε στην Καθ' ης η Αίτηση να χάσει τα πιο πολύτιμα περιουσιακά της στοιχεία. Είναι εμφανές ότι η αποξένωση ήταν ενορχηστρωμένη αφού ο κ. Khudoyan πέτυχε την αποξένωση σε οντότητες (Adventura Capital Inc, Arcina Investment Corp και LLC Leader) που ελέγχει. Με την αίτηση εκκαθάρισης επομένως επιδιώκει διπλή αποπληρωμή του χρέους.
9. Η Mansfield έχει καταχωρίσει στη Ρωσία εναντίον των κ. Khudoyan του κ. Konoplev και της Prime Park LLC αγωγή με την οποία απαιτεί $150.000.000 λόγω της αποξένωσης των περιουσιακών στοιχείων.
10. Στις 2/11/2018 οι διοικητικοί σύμβουλοι της Καθ' ης η Αίτηση παραιτήθηκαν χωρίς καμία εξήγηση και χωρίς να ενημερωθεί η Mansfield. Η θέση της Mansfield είναι ότι αυτό έγινε ως μέρος του σχεδίου για να περιορίσουν τη δυνατότητα της να λάβει μέτρα. Την 6/2/2019 η Astar καταχώρισε την ετ. Αίτηση 81/2019 με την οποία αιτείτο την έγκριση της παραίτησης τους αλλά και την αντικατάσταση τους με δύο νέους διευθυντές (Τεκμήριο 13 - αντίγραφο της αίτησης). Η αίτηση επιδόθηκε στην Mansfield οπότε και αυτή έμαθε για πρώτη φορά ότι οι διευθυντές της είχαν παραιτηθεί. Καταχωρίστηκε ένσταση. Η διαδικασία διακόπηκε χωρίς άλλη εξήγηση.
11. Προσπάθειες για διορισμό νέων διευθυντών δεν κατέληξαν σε επιτυχία (Τεκμήριο 14, 15 - επιστολές ημερ. 22/4/2019 και 30/8/2019 των δικηγόρων της Mansfield και η απάντηση των συνηγόρων της Astar). Τελευταία προσπάθεια έγινε την 6/5/2020 από τον Γραμματέα της Καθ' ης η Αίτηση ο οποίος έστειλε ειδοποίηση για σύγκληση έκτακτης γενικής συνέλευσης (Τεκμήριο 16, αντίγραφο της επιστολής). Η Mansfield την 30/5/2020 απάντησε θετικά (Τεκμήριο 17). Στο μεταξύ η Αιτούσα καταχώρισε την 20/5/2020 την παρούσα αίτηση εκκαθάρισης και ισχυρίζεται ότι η Mansfield δεν μπορεί να αποτελεί ενδιαφερόμενο μέρος (Τεκμήριο 18 - σχετική επιστολή). Στις 25/8/2020 στα πλαίσια της συνέλευσης που εν τέλει έγινε και ο κ. Πίττας ισχυρίστηκε ότι η Mansfield δεν δικαιούτο να ψηφίσει γιατί δεν ήταν νόμιμη μέτοχος της Καθ' ης η Αίτηση. Λόγω της στάσης αυτής δεν εγκρίθηκε ο διορισμός των δυο υποψηφίων διευθυντών (Τεκμήριο 19 - τα πρακτικά) και η Καθ' ης η Αίτηση παρέμεινε χωρίς Διοικητικό Συμβούλιο.
12. Εν όψει και της ποινικής διαδικασίας που εκκρεμεί εναντίον του κ. Khudoyan είναι ζωτικής σημασίας όπως δεν τεθεί σε εκκαθάριση η Καθ' ης η Αίτηση. Η Καθ' ης η Αίτηση δύναται να προβάλει αξίωση ως ζημιωθέν μέρος στα πλαίσια της ποινικής διαδικασίας ή να καταχωρίσει αστική αγωγή. Το ποσό που δικαιούται η Καθ' ης η Αίτηση αναμένεται να ξεπεράσει αυτό το οποίο οφείλει στην Αιτούσα οπότε και μπορεί να γίνει συμψηφισμός. Περαιτέρω η Καθ' ης η Αίτηση έχει αγώγιμο δικαίωμα εναντίον της Αιτούσας λόγω του τρόπου που αυτή διαχειρίστηκε τις ενεχυριασμένες μετοχές με αποτέλεσμα να μηδενιστεί η αξία τους (Τεκμήριο 20 - γνωμοδότηση).
13. Η θέση της είναι ότι η Αίτηση προωθείται κακόπιστα και ότι θα πρέπει να απορριφθεί ή να ανασταλεί.
14. Συμπληρωματική ένορκη δήλωση για την Αιτούσα
15. Στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της η κα Μαζέρη ανέφερε ότι δεν δικαιολογείται η συμμετοχή των Astar και Mansfield στη διαδικασία. Εκτός του γεγονότος ότι έχει αποδειχθεί αδιαμφισβήτητο αίτημα για πληρωμή, έχει καταδειχθεί ότι η Καθ' ης η Αίτηση είναι αφερέγγυα και ότι ούτε διευθυντές μπορεί να διορίσει. Το γεγονός ειδικά ότι εκκρεμούν διαδικασίες δεν δικαιολογεί τη συμμετοχή τους.
16. Ειδικά ως προς τον κ. Govyadin (ιδιοκτήτη της Mansfield), ανέφερε ότι είναι ηγέτης οργανωμένης εγκληματικής ομάδας με διασυνδέσεις με τις Ρωσικές Αρχές επιβολής του νόμου (Τεκμήρια 1, 1Α - 3, 3Α, άρθρα του Ρωσικού Τύπου). Ξεκινά ποινικές διαδικασίες με ψευδείς κατηγορίες και αποσπά ακολούθως περιουσία από κατηγορούμενους ώστε αυτές να τερματιστούν. Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσονται και οι κατηγορίες του κατά της Αιτούσας. Η Αιτούσα δεν είναι σε θέση να διαπιστώσει πότε ο κ. Govyadin κατέστη ιδιοκτήτης της Mansfield η οποία αρχικά ανήκε σε κάποιον κ. XXXXX Samiev («Samiev»), ως τελικού δικαιούχου. Όπως προκύπτει από την έρευνα στον Αγγλικό Έφορο Εταιρειών, η ο κ. Govyadin κατέστη ένας εκ των δικαιούχων των μετοχών της Mansfield (25%, μικρότερο του 50%) την 26/3/2019 ως επίσης και η σύζυγος του κ. Samiev, κα Samieva, από 75% σε 25% μικρότερο του 50% (Τεκμήριο 4 - η εκτύπωση της έρευνας). Ουδέποτε είχε επομένως σχέση ή εμπλοκή στο αναπτυξιακό έργο. Προφανώς σκοπό έχει την απόσπαση χρημάτων.
17. Η Aviacity είχε χρέη σε άλλες εταιρείες. Για να τα εξοφλήσει προέβη σε μεταβίβαση σ' αυτές των μετοχών που είχε στην Prime Park LLC. Η Αιτούσα, σύμφωνα με το Ρωσικό δίκαιο, ως οντότητα ελέγχου της Aviacity, την άφηνε προσωπικά υπεύθυνη να πληρώσει τις οφειλές της Aviacity σε περίπτωση που αυτή πτώχευε. Αναφέρθηκε ειδικά σε διατάξεις του Ρωσικού δικαίου για τις οποίες έτυχε συμβουλής από Ρώσο Δικηγόρο (κ. XXXXX Samokhvalov). Στην ουσία οι νομικές διατάξεις άρουν το «εταιρικό πέπλο». Οι πιστωτές της Aviacity είχαν προτεραιότητα έναντι της Αιτούσας. Οι αναφορές σε συνωμοσία είναι παντελώς αβάσιμες.
18. Ως προς το ιδιοκτησιακό καθεστώς της Αιτούσας ανέφερε ότι αυτή ανήκει στον κο XXXXX Melih Ozkan συνεργάτη του κ. Khudoyan ο οποίος ήταν συνδεδεμένος με αυτή μέχρι και τον Δεκέμβριο του
20. Η καταχωρισθείσα αγωγή της Mansfield δεν θα επηρεαστεί καθότι ο εκκαθαριστής, ως λειτουργός του δικαστηρίου, οφείλει να προστατεύσει την περιουσία της. Στην πραγματικότητα, ανέφερε, ο διορισμός εκκαθαριστή είναι προς το συμφέρον όλων των μερών.
21. Συμπληρωματική ένορκη δήλωση για την Astar
22. Στη συμπληρωματική της ένορκη δήλωση η κα Πίττα επεκτάθηκε σε αρκετά θέματα και επισύναψε συνολικά 25 Τεκμήρια. Αναφέρθηκε στη σχέση των κ. Samiev και κ. Khudoyan αλλά και στο επιχειρηματικό σχέδιο της Prime Park LLC. Αναφέρθηκε επίσης στην πώληση των μετοχών που κατείχε η Astra στην Καθ' ης η Αίτηση στη Mansfield και στη μη τήρηση των όρων της συμφωνίας. Μεγάλο μέρος στη μαρτυρία της αφορά λεπτομέρειες επενδύσεων τις οποίες δεν κρίνω σκόπιμο να συνοψίσω. Βασική της θέση ήταν ότι η Aviacity η οποία είχε οφειλές στις εταιρείες, Adventura Capital Inc, Arcina Investment Corp και LLC Leader δεν είχε άλλη επιλογή από την μεταβίβαση σ' αυτήν των μετοχών της στην Prime Park LLC το
23. Συμφωνεί ότι η Αιτούσα θα βρισκόταν εκτεθειμένη στους εν λόγω πιστωτές αν η Aviacity δεν εξοφλούσε τα χρέη της. Στην ένορκη δήλωση της επίσης κάνει λεπτομερή αναφορά στο πως προέκυψαν αυτά τα χρέη.
24. Όσον αφορά τις εκκρεμούσες ποινικές και αστικές διαδικασίες στη Ρωσία, αντιστρέφει τα «πυρά» χαρακτηρίζοντας τον κ. Govyadin ως το πρόσωπο που ασκεί πίεση στον κ. Khudoyan για απόσπαση περιουσιας του.
25. Συμπληρωματική ένορκη δήλωση για την Mansfield
26. Στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της η κα Χριστοφίδη, επιμένει στη θέση ότι η Mansfield έχει locus standi στην παρούσα διαδικασία επειδή η Καθ' ης η Αίτηση δεν έχει Διοικητικό Συμβούλιο. Επίσης επιμένει στην ύπαρξη συμπαιγνίας της Αιτούσας με την Astar ώστε να αποσπάσουν την περιουσία της Καθ' ης η Αίτηση. Αν η Καθ' ης η Αίτηση τεθεί υπό εκκαθάριση, είναι η θέση της, δεν θα μπορεί να εγείρει αγωγές για να αποζημιωθεί. Είναι γι' αυτό το λόγο που η Astar στην ουσία δεν ενστεί στην εκκαθάριση της.
27. Όσον αφορά τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της κας Πίττα ειδικότερα, εμμένει στη θέση ότι η Mansfield είναι μέτοχος του 50% των μετοχών της Καθ' ης η Αίτησης και ότι δεν το κατέχει δυνάμει εξ επαγωγής εμπιστεύματος (constructive trust) ή καταληκτικού εμπιστεύματος (resulting trust). Η θέση της είναι ότι ο ισχυρισμός της είναι ψευδής. Τα όσα αναφέρονται στην αγωγή 1732/2019 που καταχώρισε η Astar θα πρέπει να αγνοηθούν αφού η αγωγή ακόμη δεν εκδικάστηκε.
28. Ισχυρίζεται ότι ο κ. Govyadin μέχρι την 26/3/2019 κατείχε το 50% της Mansfield ως τελικός δικαιούχος μέσω ονομαστικών μετόχων (nominee shareholders). Η κα Samieva κατείχε τις μετοχές εκ μέρους του κ. Samiev ο οποίος, με τη σειρά του, κατείχε τις μετοχές εκ μέρους του κ. Govyadin. Από την 26/3/2019 και μετά, ο κ. Govyadin κατείχε το 50% και η κα Samieva το άλλο 50% των μετοχών της Mansfield.
29. Επανέλαβε τη θέση ότι οι μεταβιβάσεις των μετοχών που κατείχε η Aviacity στην Prime Park LLC ήταν μέρος σχεδίου απόσπασης της περιουσίας της Aviacity και κατ' επέκταση της Καθ' ης η Αίτηση, θέματα τα οποία και αποτελούν αντικείμενο της ποινικής διαδικασίας στη Ρωσία (Τεκμήριο 1 - αναθεωρημένο διάταγμα έναρξης ποινικής διαδικασίας). Η ενόρκως δηλουσα αναφέρεται εκτενώς στις εν λόγω διαδικασίες κατά των κ. Khudoyan και του κ. Konoplev.
30. Αν και δεν αμφισβητεί τη γνωμοδότηση σε σχέση με το Ρωσικό δίκαιο στην οποία αναφέρθηκε η κα Μαζέρη, ως προς τον κίνδυνο έκθεσης της Αιτούσας για χρέη της Aviacity, ισχυρίζεται ότι εάν η Αιτούσα ενεργούσε καλόπιστα δεν θα είχε ευθύνη. Εν πάση περιπτώσει, οι μεταβιβάσεις των μετοχών της Prime Park LLC έγιναν σε εταιρείες συνδεδεμένες με την Αιτούσα και με σκοπό να ωφεληθεί ο κ. Khudoyan. Το σχέδιο ανάπτυξης της Prime Park LLC φαίνεται να συνεχίζεται (Τεκμήριο 2 - κατάλογος εμπλεκόμενων εταιρειών). Όλα τα χρέη της Aviacity «βολικά» διευθετήθηκαν από την Αιτούσα με την ανταλλαγή των μετοχών της Prime Park LLC (Τεκμήριο 3, μια από τις συμφωνίες). Η παραδοχή της Αιτούσας ότι ο κ. Khudoyan ήταν ο τελικός δικαιούχος των μετοχών της δείχνει ότι οι δύο εταιρείες, δηλ. η Αιτούσα και η Astar, συνήργησαν κατά της Καθ' ης η Αίτηση.
31. Τέλος ανέφερε ότι η Mansfield έχει καταχωρίσει στη Ρωσία παράγωγη αγωγή (derivative action) εναντίον της Αιτούσας και της Astar επειδή δεν μπορεί να το πράξει η Καθ' ης η Αίτηση. Απαιτεί εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση αποζημιώσεις. Μέρος της απαίτησης αφορά αίτημα για ακύρωση της εκτέλεσης της ενεχυρίασης των μετοχών. Απαιτεί $105.211.156,32 (ρούβλια 8.034.361.158) (Τεκμήριο 4 - μετατροπή του ποσού και Τεκμήριο 5 - η γνωμοδότηση για το Ρωσικό δίκαιο με επισυνημμένη την αγωγή).
32. Τα έγγραφα του Τεκμηρίου 5 περιλαμβάνουν εκτός από την αγωγή και γνωμοδοτήσεις σε σχέση με το ρωσικό δίκαιο αλλά και το κυπριακό δίκαιο.
33. Σύμφωνα με τη γνωμοδότηση που έδωσαν οι κ.κ. Kulkov Kolotilov & Partners προς τους συνηγόρους της Mansfield, η παράγωγη αγωγή που καταχωρίστηκε στη Ρωσία από την Mansfield εναντίον της Αιτούσας και της Astar έχει ως αντικείμενο τη δόλια αποξένωση των περιουσιακών στοιχείων της Καθ' ης η Αίτηση. Η δικαιοδοσία του Εμπορικού Δικαστηρίου της Μόσχας στηρίζεται στο άρθρο 7.7 της συμφωνίας ενεχυρίασης (δικαιοδοτική ρήτρα) αλλά και δυνάμει του άρθρου 247 του Ρωσικού Αστικού Κώδικά αφού αφορά αδικοπραξία σε σχέση με την εν λόγω συμφωνία που συνέβη στη Μόσχα. Εφαρμόζεται επομένως το Ρωσικό δίκαιο όσον αφορά αδικοπραξίες (άρθρο 1219 του Ρωσικού Αστικού Κώδικα).
34. Περαιτέρω, το άρθρο 1202 του Ρωσικού Αστικού Κώδικα προβλέπει ότι, αναφορικά με τις εσωτερικές σχέσεις νομικών οντοτήτων με τα μέλη τους, εφαρμόζεται το δίκαιο της χώρας που είναι εγγεγραμμένη η οντότητα. Με βάση επομένως την γνωμοδότηση των κ.κ. Πατρίκιος Παύλου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ως προς το Κυπριακό δίκαιο, σε σχέση με το δικαίωμα μέλους εταιρείας να καταχωρίσει παράγωγη αγωγή, η Mansfield δικαιούται να καταχωρίσει την αγωγή εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση. Ανάλογο δικαίωμα αναγνωρίζεται και στο Ρωσικό δίκαιο δυνάμει του άρθρου 65.2

(1)του Ρωσικού Αστικού Κώδικα.

1. Σημειώνω ότι στην Αγγλική μετάφραση της αγωγής, αναφέρεται ως ενάγουσα η Mansfield και ως εναγόμενες η Αιτούσα και η Astar.
2. Εισηγήσεις των συνηγόρων και νομική πτυχή Locus standi των μετόχων
3. Ο συνήγορος της Αιτούσας ανέφερε ότι οι μέτοχοι στην προκειμένη περίπτωση δεν μπορούν να θεωρούνται συνεισφορείς, επομένως δεν νομιμοποιούνται στο να εμφανίζονται στη διαδικασία.
4. Σύμφωνα με το άρθρο 205 του Κεφ. 113: «Ο όρος "συνεισφορέας" σημαίνει κάθε πρόσωπο που είναι υπεύθυνο να συνεισφέρει στα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας σε περίπτωση εκκαθάρισης της, και για τους σκοπούς κάθε διαδικασίας για να αποφασιστεί, και κάθε διαδικασίας πριν από τον τελικό ορισμό των προσώπων που λογίζονται συνεισφορείς, περιλαμβάνει οποιοδήποτε πρόσωπο για το οποίο υπάρχει ισχυρισμός ότι είναι συνεισφορέας.»
5. Το άρθρο 213

(1)του Κεφ. 113, αναφέρει ρητά σε ποιες περιπτώσεις συνεισφορέας δύναται να καταχωρίσει αίτηση για εκκαθάριση. Ο συνήγορος της Αιτούσας αναφέρθηκε σε Αγγλικές αποφάσεις αλλά και κυπριακές πρωτόδικες αποφάσεις με τις οποίες αποφασίστηκε ότι μέτοχοι οι οποίοι δεν είναι συνεισφορείς δεν έχουν locus standi στη διαδικασία. 66. Στην Re Rodencroft Ltd [2004] 1 WLR 1566 (HC) (με αναφορά στην Re Rica Gold Washing Co

(1879)11 Ch D 36 (CA) στην οποία παρέπεμψε ο συνήγορος της Αιτούσας), αναφέρθηκε ότι η καταχώριση αίτησης εκκαθάρισης από συνεισφορέα δεν διαφέρει από τις περιπτώσεις καταχώρισης ένστασης, ότι δηλαδή ο συνεισφορέας θα πρέπει να καταδείξει ότι η εταιρεία είναι φερέγγυα και ότι έχει περιουσιακό συμφέρον (tangible interest) (βλ. § [21] της απόφασης).

1. Η θέση του συνηγόρου της Αιτούσας είναι ορθή. Στην προκειμένη περίπτωση οι μέτοχοι δεν έχουν καταδείξει κάτι τέτοιο. Έχουν απλά αναφερθεί σε μεταξύ τους απαιτήσεις που άπτονται περιουσία της εταιρείας. Εν πάση περιπτώσει όμως, η ευκαιρία να ακουστούν στην ουσία τους δόθηκε με την καταχώριση ενστάσεων και ενόρκων δηλώσεων, οπότε θα εξετάσω τις θέσεις που τέθηκαν ενώπιον μου και επί της ουσίας. Η ύπαρξη οφειλής/ Ανικανότητα αποπληρωμής χρεών
2. Παρά το εύρος της μαρτυρίας και τη διάσταση εκδοχών, οι συμφωνίες δανείου τις οποίες επικαλέστηκε η Αιτούσα και η μη συμμόρφωση με την ειδοποίηση των 21 ημερών που απέστειλε δεν αμφισβητούνται. Εκεί που τίθεται θέμα από πλευράς της Mansfield είναι διαχείριση της περιουσίας της Καθ' ης η Αίτηση και ειδικότερα ο χρόνος επιλογής εκτέλεσης της ενεχυρίασης των μετοχών της Aviacity, μετά δηλαδή από την αποξένωση περιουσιακών της στοιχείων. Δεν αμφισβητούν επίσης ότι η Καθ' ης η Αίτηση δεν έχει Διοικητικό Συμβούλιο από τις 2/11/2018 και μετά.
3. Ως προς την φερεγγυότητα ή μη της Καθ' ης η Αίτηση η Mansfield ισχυρίζεται ότι η παρουσίαση της οικονομικής της κατάστασης το 2015 δεν αρκεί. Από την άλλη καμία άλλη μαρτυρία η οποία να μεταβάλλει αυτή που παρουσιάστηκε σε σχέση με το 2015 έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Η Astra δέχεται ότι η Καθ' ης η Αίτηση είναι αφερέγγυα.
4. Σύμφωνα με το άρθρο 211 του Κεφ. 113 «Εταιρεία δύναται να εκκαθαριστεί από το Δικαστήριο αν: ... (ε) η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της».
5. Σύμφωνα με το άρθρο 212 του Κεφ. 113: «Εταιρεία λογίζεται ότι είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της- (α) αν πιστωτής, με εκχώρηση ή διαφορετικά, που του χρωστεί η εταιρεία ποσό που υπερβαίνει τις πεντακόσιες λίρες, επέδωσε στην εταιρεία παραδίνοντας στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας, απαίτηση υπογραμμένη από αυτόν η οποία απαιτεί από την εταιρεία να καταβάλει το ποσό που οφείλεται με τον τρόπο αυτό, και η εταιρεία για τις επόμενες τρεις εβδομάδες αμέλησε να καταβάλει το ποσό ή να εξασφαλίσει ή να το διευθετήσει προς εύλογη ικανοποίηση του πιστωτή· ή (β) αν εκτέλεση ή άλλη διαδικασία που λήφθηκε με δικαστική απόφαση, εντολή ή διάταγμα οποιουδήποτε Δικαστηρίου προς όφελος πιστωτή της εταιρείας, επιστρέφεται ολικά ή μερικά ανικανοποίητη· ή (γ) αν αποδειχθεί, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της και, για απόφαση κατά πόσο εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη τις ενδεχόμενες και μελλοντικές υποχρεώσεις της εταιρείας.» (Έμφασις δική μου)
6. Όπως ανέφερα, η Αιτούσα στηρίζει την αίτηση της στο άρθρο 212 (α) και διαζευκτικά στο άρθρο 212 (γ) του Κεφ.
8. Στην Βesuno Ltd,

(2014)1Α ΑΑΔ 427, ο Δ. Λιάτσος συνόψισε την Κυπριακή νομολογία επί του θέματος ως ακολούθως (σελ. 433 - 434): «Το εύρος εφαρμογής των άρθρων 211 και 212 του Κεφ. 113 αποτέλεσε αντικείμενο σειράς αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Εντοπίζεται ότι τα συγκεκριμένα άρθρα είναι πιστή αντιγραφή του τότε αντίστοιχου αγγλικού Νόμου. Διαπιστώνεται, επίσης, ότι η εξειδίκευση των περιστάσεων στο άρθρο 212 δεν περιορίζει τη γενικότητα του άρθρου 211 αναφορικά με την αδυναμία πληρωμής των χρεών οφειλέτριας εταιρείας. Σημειώνεται, ως εκ τούτου ότι οι εξειδικευμένοι λόγοι του άρθρου 212 συνιστούν ορισμένες περιστάσεις που εγείρουν νομοθετικό τεκμήριο ύπαρξης της αδυναμίας πληρωμής χρεών, αλλά δεν εξαντλούν το πεδίο για προσκόμιση άλλης μαρτυρίας, η οποία θα ήταν δυνατό να οδηγήσει στο ίδιο αποτέλεσμα. Το άρθρο 212(

1. a)εντάσσεται στα πλαίσια του γενικότερου άρθρου 211(
2. e)ως προς την ανικανότητα της εταιρείας να πληρώσει τα χρέη της και ορίζει μια συγκεκριμένη περίπτωση, ως εκ του Νόμου τεκμήριο, κατά την οποία η εταιρεία λογίζεται ότι αδυνατεί να πληρώσει τα χρέη της. Το Δικαστήριο, κατ' ακολουθία του άρθρου 211(f), δύναται να εκδώσει διάταγμα εκκαθάρισης μιας εταιρείας, η οποία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της, υπό την προϋπόθεση, όμως, ότι η εταιρεία αποδεδειγμένα δεν μπορεί να εξασφαλίσει τις οφειλές της. Η οφειλή πρέπει να είναι συγκεκριμένη και αδιαμφισβήτητη. Η δε ευρύτητα του όρου «πιστωτής» είναι τέτοια, που να περιλαμβάνει οποιοδήποτε πρόσωπο έχει να λαμβάνει καθορισμένο ύψος πίστωσης (G.I.P. Constructions Ltd v. Διευθυντή Τμήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων

(1991)1 Α.Α.Δ. 14, in RE LOUKOS MANUFACTURERS LTD

(1998)1 A.A.Δ. 2226, Μ. Moulettaris Machinery Co. Ltd v. Μιχάλης Ζήνωνος

(2001)1 Α.Α.Δ. 1649, PAN-AMAN HOTELS LTD v. ΕΦΟΡΟΥ ΦΟΡΟΥ ΠΡΟΣΤΙΘΕΜΕΝΗΣ ΑΞΙΑΣ

(2002)1 Α.Α.Δ. 1796). Στην απουσία οποιασδήποτε μαρτυρίας εκ μέρους της Εφεσείουσας ως προς την ανικανότητα της Εφεσίβλητης να πληρώσει τα χρέη της, δεν θα ήταν επιτρεπτή η εξέταση της αίτησης από το πρωτόδικο Δικαστήριο στα πλαίσια των άρθρων 211(

1. e)και 212(c). Ορθά, λοιπόν, υπό τις συνθήκες, η αίτηση εξετάστηκε αποκλειστικά και μόνο με αναφορά στα διαλαμβανόμενα στο άρθρο 212(
2. a)του Κεφ. 113.» 74. Στην Pan Aman Hotels Ltd v Εφόρου Προστιθέμενης Αξίας

(2002)1Γ ΑΑΔ 1796, 1800, αποφασίστηκε ότι απλή αναφορά στην αίτηση ότι, «η εταιρεία αδυνατεί να πληρώσει το χρέος της» δεν ήταν επαρκής, εφόσον θα έπρεπε να προσδιορίζετο για ποια από τις τρεις περιπτώσεις που προνοούνται στο άρθρο 212 επρόκειτο. Η αίτηση δεν μπορούσε να εξετασθεί στα πλαίσια του άρθρου 211 (ε) γενικά, ουσιαστικά δηλαδή στη βάση του άρθρου 212 (γ), εφόσον ούτε επαρκής αναφορά γινόταν στην αίτηση ούτε σχετική μαρτυρία είχε δοθεί. Η υπόθεση του αιτούντα πρέπει να δικογραφείται στην αίτηση. Ο αιτών δεν δύναται να στοιχειοθετήσει λόγους στην ακρόαση που δεν δικογραφούνται στην αίτηση του (βλ. Blackstone's Civil Practice 2013, The Commentary (OUP, Oxford 2012) § 79.24, σελ. 1354 με αναφορά στις Re Spence's Patent Nonconducting Composition and Cement Co.

(1869)LR 9 Eq 9; Re Fildes Bros Ltd [1970] 1 WLR 592; Re Armvent Ltd [1975] 1 WLR 1679[1]). Οι λόγοι για τους οποίους ζητείται η εκκαθάριση της εταιρείας πρέπει να δικογραφούνται στην ίδια την αίτηση και όχι σε ένορκη δήλωση ή γραπτή δήλωση (βλ. Blackstone's Civil Practice 2013, ανωτέρω, § 79.24, σελ. 1354[2]). 75. Το βάρος απόδειξης είναι στον αιτούντα ο οποίος οφείλει να αποδείξει στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της, και όχι στην εταιρεία να αποδείξει ότι είναι φερέγγυα (βλ. Derek French, Applications to Wind up Companies, Derek French (Blackstone Press Ltd London, 1993), σελ. 164, § 6.3.2[3], με αναφορά στις Re Wheal Lovell Mining Co.

(1849)1 Mac & G 1, Tecma Pty Ltd v Solah Blue Metal Pty

(1988)14 ACLR 358 και Australian Mid- Eastern Club Ltd v Yassim

(1989)1 ACSR 399). 76. Όταν εταιρεία αμελεί να συμμορφωθεί με ειδοποίηση που επιδόθηκε σύμφωνα με το άρθρο 212 (α) του Νόμου τότε ο αιτών μπορεί να στηριχθεί στην παράλειψη αυτή για να καταδείξει ότι η εταιρεία αδυνατεί να πληρώσει τα χρέη της (βλ. Applications to Wind up Companies, ανωτέρω, σελ. 173, § 6.4.1[4]). Εταιρεία στην οποία επιδόθηκε ειδοποίηση τεκμαίρεται ότι είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της αν αμέλησε να πληρώσει το οφειλόμενο ποσό. Εάν παράσχει λογική εξήγηση τότε η μη πληρωμή δεν θεωρείται παράλειψη συμμόρφωσης και δεν θεωρείται ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της (βλ. Applications to Wind up Companies, ανωτέρω, σελ. 180, § 6.4.6[5], με αναφορά στην Re London and Paris Banking Corporation

(1874)LR 19 Eq 444). 77. Στην Σπανού ν G.I.P. Constructions Ltd

(1999)1Α ΑΑΔ 315, 321, αναφέρθηκε ότι ο όρος «πιστωτής», βάσει του ίδιου άρθρου του αγγλικού νόμου, δεν περιλαμβάνει «a person whose debt is substantially disputed even if the company is in fact insolvent» - πρόσωπο του οποίου η οφειλή τελεί υπό ουσιαστική αμφισβήτηση ακόμα και αν η εταιρεία είναι στην πραγματικότητα αφερέγγυα. Δεν περιλαμβάνει, δηλαδή, πρόσωπο του οποίου αμφισβητείται αυτή τούτη η ιδιότητα του πιστωτή. Κρίθηκε επίσης ότι δεν περιλαμβάνει, επίσης, πρόσωπο το οποίο έχει βέβαιη απαίτηση για αποζημιώσεις οι οποίες όμως δεν είναι εκκαθαρισμένες. 78. Εάν αμφισβητείται το χρέος για βάσιμο λόγο τότε το Δικαστήριο δεν θα εκδώσει διάταγμα εκκαθάρισης. Στην Χατζηγιάννης ν C. & J. Kyprianou Promotions Ltd

(2010)1Β ΑΑΔ 991 λέχθηκαν τα ακόλουθα από τον Δ. Κληρίδη στη σελ. 999: «Όπως είχε λεχθεί και στην Αγγλική απόφαση στην υπόθεση New Travellers' Chambers Ltd v. Cheese and Green [1894] 70 LT 271 επανειλημμένα έχει αποφασισθεί ότι η υποβολή αίτησης για εκκαθάριση εταιρείας δεν είναι πρόσφορη μέθοδος εκδίκασης αμφισβητούμενης οφειλής. Εάν υφίσταται οποιαδήποτε εύλογη βάση αμφισβήτησης της ύπαρξης του χρέους, όχι απλά του ύψους του, δεν πρέπει να υποβάλλεται τέτοια αίτηση. Ούτε και ασφαλώς είναι επιτρεπτό όπως χρησιμοποιείται καταχρηστικά η διαδικασία υποβολής αίτησης για εκκαθάριση ως μέθοδος άσκησης πίεσης σε εταιρεία να καταβάλει χρήματα τα οποία αμφισβητεί ότι οφείλει (Re a company [1992] 2 All E.R. 797) Ο συνήγορος του εφεσείοντα είχε αντιτάξει προς τα ανωτέρω, πως δεν πρέπει να επιτρέπεται στον κάθε οφειλέτη να αποφεύγει τις κυρώσεις του περί Εταιρειών Νόμου, προβάλλοντας απλά ότι αμφισβητεί το χρέος. Αυτό είναι βέβαια ορθό, πλην όμως δεν είναι τούτο που εισηγείται η νομολογία. Η απλή άρνηση πληρωμής ενός αδιαμφισβήτητου χρέους συνιστά πάντα καλή μαρτυρία ότι ο χρεώστης αδυνατεί να πληρώσει. Εάν το Δικαστήριο όμως εξαγάγει το συμπέρασμα ότι μια εταιρεία προβάλλει μια ουσιαστική υπεράσπιση καλόπιστα και δεν επιδιώκει απλά να αποφύγει τις επιπτώσεις της οφειλής της, τότε ασφαλώς δεν θα εγκρίνει την αίτηση εκκαθάρισης.» 79. Ακολούθως ως προς το ζήτημα κατά πόσο η αμφισβήτηση είναι καλόπιστη ή όχι ανέφερε τα ακόλουθα στις σελ. 999 ― 1000: «Σε σχέση με τούτο, χρήσιμη αναφορά μπορεί να γίνει στο ακόλουθο απόσπασμα στο οποίο αναφέρθηκε και το πρωτόδικο Δικαστήριο, από το σύγγραμμα Palmer' s Company Law, 24th Edn. pp. 1364-1367: "Bona fide dispute over debt We have already seen how, where there is a bona fide dispute as to the debt, the company cannot be said to have neglected to pay on a statutory demand. Coupled with this is a related general principle that a petition for winding up with a view to enforcing payment of a disputed debt is an abuse of the process of the court and should be dismissed with costs. Each case ultimately turns on its facts but the following points arise from the cases. Where a debt is not disputed or the claim is substantial a creditor may present a petition with the object of forcing the company to pay. «Substantial» here means having substance. In such a case pursuit of the claim with personal hostility, even venom and an ulterior motive, do not constitute an abuse of the process of the court. Similarly where the company is proved by other means to be insolvent or where the dispute is as to amount only an order will be made. To fall within the general principle the dispute must be bona fide in both a subjective and an objective sense. Thus it must be honestly believed to exist and must be based on substantial or reasonable grounds. "Substantial" means having substance and not frivolous and which the court should therefore ignore. There must be so much doubt and question about the liability to pay the debt that the court sees that there is a question to be decided. The onus is on the company "to bring forward a prima facie case which satisfies the court that there is something which ought to be tried either before the court itself or in an action, or by some other proceeding". In considering the matter the court will take into account the following factors:

(1)the fact that the company has been given leave to defend an action begun by specially indorsed writ;

(2)whether there is a set-off or counter-claim based on a substantial ground;

(3)whether the company has lodged an appeal against the judgment debt on which the petition is based;

(4)an allegation by the company that the judgment was obtained be fraud. However, none of these factors is conclusive." » (Σχετική επίσης είναι η Tallington Lakes Ltd and another v Ancasta International Boat Sales Ltd [2012] EWCA Civ 1712 (CA), §§ [4] και [5])

1. Στην Re Tweeds Garages Ltd [1962] Ch 406, 414, αποφασίστηκε ότι αν μια εταιρεία δεν αμφισβητεί ότι υπάρχει κάποια οφειλή (που στοιχειοθετεί με βάση το νόμο αίτηση εκκαθάρισης) αλλά το ακριβές ποσό που οφείλεται το γεγονός αυτό δεν αποτελεί καλό λόγο ένστασης (βλ. επίσης Blackstone's Civil Practice 2019 , The Commentary (OUP, Oxford 2019), σελ. 1553, § 82.27[6]).
2. Στην προκειμένη περίπτωση η Αιτούσα έχει παρουσιάσει επαρκή μαρτυρία που δεν έχει αμφισβητηθεί ως προς την ύπαρξη του χρέους, την προέλευση του και τη μη συμμόρφωση της Καθ' ης Αίτηση με την ειδοποίηση 21 ημερών που της επιδόθηκε. Έχει επομένως δημιουργηθεί το τεκμήριο αφερεγγυότητας του άρθρου 212 (α) του Κεφ.
4. Περαιτέρω παρά τους ισχυρισμούς της Mansfield για δόλιες μεταβιβάσεις των περιουσιακών στοιχείων της Καθ' ης η Αίτηση δέχεται ότι η Καθ' ης Αίτηση (βλ. §§ 4 και 33 της αρχικής ένορκης δήλωσης της κας Χριστοφίδη). Κατά τρόπο ανάλογο δέχεται και η Astar ότι η Καθ' ης η Αίτηση δεν είναι πλέον φερέγγυα (βλ. § 14 της αρχικής ένορκης δήλωσης της κας Πίττα). Απομένει να εξεταστούν οι θέσεις τους για το αν δεν θα πρέπει να εγκριθεί η Αίτηση. Η ανταγωγή (cross-claim) της Mansfield
5. Ο συνήγορος της Mansfield προβάλλει ισχυρισμό καλόπιστης υπεράσπισης λόγω ανταγωγής (cross-claim) που έχει η Καθ' ης η Αίτηση κατά της Αιτούσας (αλλά και της Astar), λόγω του τρόπου που διαχειρίστηκε την ενεχυρίαση των μετοχών στην Aviacity. Υποστηρίζει ότι η απαίτηση εναντίον της Αιτούσας στη Ρωσία υπερβαίνει την οφειλή που απαιτεί η Αιτούσα.
6. Όταν καθ' ης η αίτηση σε αίτηση εκκαθάρισης ισχυρίζεται ότι έχει απαίτηση για ποσό που υπερβαίνει αυτό του αιτούντα η πρακτική είναι να τυγχάνει της ίδιας διαχείρισης ως αμφισβήτηση οφειλής (βλ. Re Bayoil SA [1999] 1 WLR 147 στην οποία παρέπεμψε ο συνήγορος της Mansfield). Εάν κριθεί ότι η ανταγωγή είναι γνήσια, σοβαρή και έχει ουσία η αίτηση δεν πρέπει να προχωρήσει εκτός αν υφίστανται εξαιρετικές περιστάσεις. Στο σύγγραμμα Blackstone's Civil Practice 2019, ανωτέρω, σελ. 1554, § 82.28, αναφέρονται τα ακόλουθα σχετικά: 'According to Nourse LJ in Re Bayoil SA [1999] 1 WLR 147 at p. 155, the company has the burden of proving: (a) that its cross-claim is larger than the admitted debt of the petitioner or falls short of it by £750 or less (Greenacre Publishing Group v The Manson Group [2000] BCC 11); (b) that its cross-claim has substance (per Lord Denning MR in Re Portman Provincial Cinemas Ltd [ 1999] 1 WLR 157), or is genuine and serious' (Re Bayoil SA [ 1999] 1 WLR 147 per Nourse LJ at p. 155 and Ward LJ at p. 156) or is 'genuine, serious and of substance' (Orion Media Marketing Ltd v Media Brook Ltd [2002] 1 BCLC 184 at p. 191); provided the cross-claim meets this standard, it does not matter that it is disputed. The fact that there has been delay in taking steps to establish a cross-claim by arbitration or litigation may show that the cross-claim is not based on substantial grounds (Re a Debtor (No. 544/SD/98) [2000] 1 BCLC 103 per Robert Walker LJ at p. 114; Guardi Shoes Ltd v Datum Contracts [2002] CILL 1934). But it is wrong to require a company to prove that it has been unable to litigate a cross-claim as a condition for preventing presentation of, or proceeding with, a creditor's winding-up petition (Bolsover District Council v Dennis Rye Ltd [2009] EWCA Civ 372, [2009] 4 All ER 1140 at [23]; Accessory People Ltd v Rouass [2010] EWCA Civ 302, LTL 13/4/2010).'
7. Όπως ανέφερα πιο πάνω στην αγωγή στη Ρωσία αναφέρεται ως ενάγουσα η Mansfield και ως εναγόμενες, η Αιτούσα και η Astar. Η Καθ' ης η Αίτηση δεν είναι εναγόμενη. Στην Χρίστου ν Μήλλιου κ.α

(2013)1Β ΑΑΔ 1210, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα από τον Δ. Παρπαρίνο στις σελ. 1216 - 1217: «Στη Spokes v. Grosvenor Hotel Co.Ltd. a.o. [1897] 2 QB 124, 126, 128 αποφασίστηκε ότι σε αυτής της φύσης αγωγές εάν η εταιρεία δεν προστεθεί ως εναγόμενη, η αγωγή δεν μπορεί να προχωρήσει. Αυτή πρέπει να είναι διάδικος ώστε να δεσμεύεται από το αποτέλεσμα. Επίσης θα πρέπει να λεχθεί ότι σε παράγωγη αγωγή δεν μπορεί να συνδυαστεί αξίωση προς όφελος του ίδιου του ενάγοντα (μετόχου ή μειοψηφίας, ανάλογα) (βλ. Gore-Browne on Companies, 44η έκδοση, τόμος 2 στις 28.014 παραγρ. 28.8.2, Stroud v. Lawson [1898] 2 QB 44). Αδυνατούμε ν' αντιληφθούμε πώς θα ήταν δυνατόν να εξεταστούν θέματα παράγωγης αγωγής και να εκδοθεί ενδεχομένως απόφαση υπέρ της εναγομένης 3, όταν κατά τον ουσιώδη χρόνο της ακρόασης και μετά, δεν ήταν διάδικος η εταιρεία προς όφελος της οποίας καταχωρήθηκε η αγωγή με τις θεραπείες που έχουν αναφερθεί. Η διαπίστωση στην οποία έχουμε προβεί καθιστά χωρίς νόημα την εξέταση των λόγων ουσίας της έφεσης για τον απλό λόγο ότι δε θα μπορούσε να οδηγήσει σε θετικό για τον εφεσείοντα αποτέλεσμα. Ο εφεσείων όφειλε να λάβει μέτρα επαναφοράς της εταιρείας ως διαδίκου.»

1. Δεν έχει εξηγηθεί πως, κατ' εφαρμογή του Κυπριακού Δικαίου ενώπιον του Ρωσικού Δικαστηρίου, και σύμφωνα με τη γνωμάτευση των Ρώσων δικηγόρων της, θα δικαιούται σε θεραπεία η Mansfield εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση χωρίς να είναι διάδικος η Καθ' ης η Αίτηση. Στην όψη της, επομένως η ανταγωγή πάσχει στην ουσία της (substance) αφού η εφαρμογή του Κυπριακού Δικαίου απαιτεί την συμπερίληψη της ως διαδίκου στην εκεί διαδικασία.
2. Ως εκ τούτου οι θέσεις της Mansfield κρίνονται αβάσιμες. Η αγωγή της Astar
3. Με την αγωγή της η Astar απαιτεί αριθμό θεραπειών κατά της Mansfield σε σχέση με το μετοχικό κεφάλαιο που αυτή κατέχει στην Αιτούσα. Το γεγονός της ύπαρξης της αγωγής δεν αμφισβητείται. Αμφισβητούνται οι ισχυρισμοί της Astar. Η αγωγή στηρίζεται, μεταξύ άλλων, σε αξίωση ότι οι μετοχές κατέχονται από την Mansfield ως εμπιστευματοδόχου (εξ επαγωγής) αφού υπήρξε πλήρης αποτυχία της αντιπαροχής προς την Astar. Δεν έχω αντιληφθεί, ούτε έχει καταδειχθεί από πλευράς Astar, πως τυχόν έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης εναντίον της Καθ' ης Αίτηση επηρεάζει τις αξιώσεις της ή την προώθηση της αγωγής που έχει καταχωρίσει. Ως εκ τούτου οι θέσεις της Astar επίσης κρίνονται αβάσιμες. Χαρτοσήμανση
4. Στηριζόμενων στα άρθρα 4[7] και 35[8] του περί Χαρτοσήμων Νόμου, Ν. 19/63, ο συνήγορος της Mansfield εισηγήθηκε ότι λόγω της μη χαρτοσήμανσης των Τεκμηρίων 4 και 6 η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί ή σε περίπτωση που γίνει δεκτή να διαταχθεί η χαρτοσήμανση τους.
5. Ο συνήγορος της Αιτούσας δεν αναφέρθηκε καθόλου στο ζήτημα παρά την έγερση του ως λόγου ένστασης.
6. Η θέση του συνηγόρου της Mansfield δεν με βρίσκει σύμφωνο. Στην αρχική συμφωνία δεν γίνεται αναφορά στον τόπο συνομολόγησης της. Η πληρωμή έγινε σε λογαριασμό της Καθ' ης η Αίτηση στο Λιχτενστάιν (βλ. Τεκμήριο 5). Η συμφωνία δεν καθορίζει τόπο αποπληρωμής, επομένως αυτός θα πρέπει να θεωρείται η έδρα της Αιτούσας, δηλ. η Ανγκουίλα. Το εφαρμοζόμενο δίκαιο καθορίζεται ως το Αγγλικό (βλ. όρος 10) και δικαιοδοσία δίδεται σε περίπτωση έγερσης διαφοράς σε Αγγλικά Δικαστήρια ή κατ' επιλογή του πιστωτή σε άλλη δικαιοδοσία (βλ. όρος 11). Η επιπρόσθετη συμφωνία (Τεκμήριο 6) δεν διαφοροποιεί τα ζητήματα αυτά. Δεν έχει καταδειχθεί επομένως ότι οι εν λόγω συμφωνίες αφορούν, «έγγραφον υποκείμενον εις τέλος χαρτοσήμου» δυνάμει του άρθρου
7. Το γεγονός αυτό δεν επιδρά στη δικαιοδοσία του παρόντος δικαστηρίου για σκοπούς εκκαθάρισης αφού η Καθ' ης η Αίτηση είναι Κυπριακή εταιρεία (βλ. Citigate Dewe Rogerson Ltd v Artaban Public Affairs Sprl [2011] 1 BCLC 625, 633 §§ [29] - [30] και Far East Land Bridge Limited, Αίτηση 235/2017, 17/4/2018, Πασχαλίδη ΕΔ). Η Αίτηση εκκαθάρισης δεν είναι αγωγή για ανάκτηση του οφειλόμενου ποσού. Ως εκ τούτου, με βάση τα ενώπιον μου δεδομένα, δεν έχει καταδειχθεί η αναγκαιότητα χαρτοσήμανσης της για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας.
8. Κατάληξη
9. Ενόψει της απόρριψης των πιο πάνω θέσεων δεν διαπιστώνω άλλο λόγο που να καθιστά την αίτηση απαράδεκτη. Το γεγονός ότι μεταξύ των μετόχων υπάρχουν διαφορές που δεν επιλύονται στα πλαίσια της παρούσας δεν αναιρεί τη δυνατότητα του δικαστηρίου να αποφασίσει το ζήτημα που έχει τεθεί ενώπιον του, και στην ουσία αφορά αδιαμφισβήτητο χρέος (βλ. Re Claybridge Shipping Co SA [1997] 1 BCLC 572, 579).
10. Το αίτημα εγκρίνεται. Εκδίδεται διάταγμα εκκαθάρισης της Καθ' ης η Αίτηση. Ο Επίσημος Παραλήπτης διορίζεται εκκαθαριστής της περιουσίας της Καθ' ης η Αίτηση. Η Αιτούσα θα καταβάλει στον Επίσημο Παραλήπτη και όλα τα αναγκαία τέλη.
11. Αντίγραφο του παρόντος διατάγματος (και της Αίτησης) να επιδοθεί από την Αιτούσα στον Επίσημο Παραλήπτη και σε όλα τα πρόσωπα που αναφέρονται στο άρθρο 219 του Κεφ.
13. Εφαρμόζοντας κατ' αναλογία τα όσα αναφέρθηκαν στην Re Ibo Investment Trust Limited, ανωτέρω, σελ. 31, τα έξοδα της αίτησης, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ της Αιτούσας και εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση, της Astar και της Mansfield. (Υπ.) ............... Ν. Α. Π. Γεωργιάδης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής [1] In winding-up proceedings the petitioner's case must be stated in the petition: the petitioner cannot leave it to the hearing to establish the ground for the petition. At the hearing the petitioner will be limited to the grounds stated in the petition (Re Spence's Patent Nonconducting Composition and Cement Co.

(1869)LR 9 Eq 9; Re Fildes Bros Ltd [1970] 1 WLR 592; Re Armvent Ltd [1975] 1 WLR 1679 at p. 1683). [2] The grounds on which a winding up is sought must be stated in the petition itself: it is not sufficient to state them in an accompanying affidavit or witness statement. [3] 'On the hearing of a winding-up petition alleging inability to pay debts, the onus is on the petitioner to prove that the company is unable to pay its debts (to the civil standard of proof on balance of probabilities), not on the company to prove its solvency'. [4] 'If a company which has been served a statutory demand neglects to comply with it, then a petitioner for the company's winding up may rely on the neglect to show that the company is unable to pay its debts'. [5] 'A company on which a statutory demand has been served by a creditor is deemed unable to pay its debts if it 'has neglected' to pay the sum due to the creditor. If the company has a reasonable excuse for not paying then it has not 'neglected' to pay and is not deemed unable to pay its debts'. [6] If the fact that a company is indebted to a creditor is not disputed, but the amount to be paid, and/or the time at which it is to be paid, is disputed (in particular, if only part of the petitioner's debt is disputed) then the petitioner's standing is not in question and the petition will not be struck out (Re Claybridge Shipping Co. SA [1997] 1 BCLC 572 per Lord Denning MR at pp. 574-5; Re Pendigo Ltd [1996] 2 BCLC 64; Corbern v Whatmusic Holdings Ltd [2003] EWHC 2134 (Ch), LTL 1/10/2003). [7] 4.―

(1)Τηρουμένων των διατάξεων του παρόντος Νόμου, και τηρουμένων των εν τω παρόντι ή οιωδήποτε ετέρω εκάστοτε εν ισχύϊ Νόμω, ή εν τω Πρώτω Παραρτήματι εμπεριεχομένων, εξαιρέσεων, παν έγγραφον ειδικώς αναγραφόμενον εν τω Πρώτω Παραρτήματι θα υπόκειται εις τέλος αξίας ίσης προς το ποσόν όπερ ειδικώς καθορίζεται εν τω ειρημένω Παραρτήματι ως το αντίστοιχον προσήκον τέλος, εάν αφορά σε οποιοδήποτε περιουσιακό στοιχείο που βρίσκεται στη Δημοκρατία ή σε ζητήματα ή πράγματα τα οποία θα εκτελεστούν ή θα γίνουν στη Δημοκρατία ανεξάρτητα από τον τόπο σύνταξής του ... [8] 35.―

(1)Εάν προσκομισθή έγγραφον υποκείμενον εις τέλος χαρτοσήμου ως αποδεικτικόν στοιχείον εις αγωγήν ή ετέραν δικαστικήν διαδικασίαν ενώπιον Δικαστηρίου έχοντος αστικήν δικαιοδοσίαν, ή ενώπιον διαιτητού, ο Πρωτοκολλητής ή πας έτερος υπάλληλος του Δικαστηρίου οφείλει να επιστήση την προσοχήν του δικαστού εις το γεγονός ότι το έγγραφον δεν είναι χαρτοσεσημασμένον, ή είναι ανεπαρκώς χαρτοσεσημασμένον δυνάμει του παρόντος Νόμου, ο δε διαιτητής να λάβη υπό σημείωσιν το γεγονός τούτο˙ εάν το έγγραφον δε είναι έγγραφον όπερ νομίμως δύναται να χαρτοσημανθή μετά την υπογραφήν αυτού, τότε - (α) εν τη περιπτώσει εγγράφου ενώπιον Δικαστηρίου, επί τη καταβολή ενώπιον του Πρωτοκολλητού ή ετέρου τινός υπαλλήλου του Δικαστηρίου, και (β) εν τη περιπτώσει εγγράφου ενώπιον διαιτητού, επί τη καταβολή ενώπιον Λειτουργού Προσόδων, του μη καταβληθέντος τέλους χαρτοσήμου, ομού μετά του καταβλητέου δυνάμει του άρθρου 20 προστίμου, και προσθέτου προστίμου εκ δύο ευρώ, τούτο δύναται να γίνη δεκτόν ως αποδεικτικόν στοιχείον επιφυλασσομένης πάσης νομίμου εξαιρέσεως εξ ετέρας τινός αιτίας.

(2)Εν η περιπτώσει μη χαρτοσεσημασμένον ή ανεπαρκώς χαρτοσεσημασμένον έγγραφον γίνεται δεκτόν ως αποδεικτικόν στοιχείον εις οιανδήποτε αγωγήν ή δικαστικήν διαδικασίαν ενώπιον οιουδήποτε Δικαστηρίου άνευ της καταβολής του μη καταβληθέντος τέλους χαρτοσήμου και του προστίμου ως προνοείται εν τω προηγουμένω εδαφίω, το Δικαστήριον ή δικαστής ενώπιον του οποίου το τοιούτον έγγραφον εγένετο δεκτόν ως αποδεικτικόν στοιχείον, κέκτηται εξουσίαν όπως κατά πάντα χρόνον διατάξη την επίδοσιν εγγράφου ειδοποιήσεως εις το πρόσωπον υφ' ου ή εκ μέρους ούτινος προσήχθη το έγγραφον, εντέλλουσαν αυτόν όπως εντός της εν τη ειδοποιήσει καθωρισμένης προθεσμίας προβή εις την καταβολήν του μη καταβληθέντος τέλους χαρτοσήμου ομού μετά του προστίμου. Εάν δε η καταβολή δεν λάβη χώραν εντός της εν τη ειδοποιήσει καθωρισμένης προθεσμίας, το πρόσωπον εις ο επεδόθη η ειδοποίησις είναι ένοχον αδικήματος, και εν περιπτώσει καταδίκης υπόκειται εις την πληρωμήν του διπλασίου του ούτω μη καταβληθέντος ποσού.

(3)Η απόφασις του δικαστού καθ' όσον αφορά εις την ανάγκην, ή την επάρκειαν χαρτοσήμου επί εγγράφου τινός, ή εις το ποσόν του καταβλητέου αναφορικώς προς τούτο τέλους χαρτοσήμου, είναι τελεσίδικος. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο